ท้องฟ้าสีชมพู

วันนี้สีของท้องฟ้าช่วงเย็นเป็นสีชมพูสด ไม่ใช่เพราะกำลังมีความรักจึงมองโลกเป็นสีชมพู (ช่วงนี้ความรักย่ำแย่ถึงขั้นเลิกรา) แต่เพราะวันนี้ท้องฟ้าครึ้มตั้งแต่ช่วงบ่าย และกลายเป็นสีชมพูช่วงเย็น จะมีใครสังเกตไหมหนอ...

ชอบท้องฟ้ายามเย็นและยามค่ำของฤดูหนาว ให้อารมณ์โศกสลด น่ากลัว เย็นชาและอ้างว้าง แต่ก็มีความงดงามที่ไม่มีฤดูไหนเปรียบได้

ชอบท้องฟ้ายามกลางวันของฤดูร้อน สดใส ไร้เมฆ เหมือนโลกนี้จะมีแต่เรื่องดีๆ หากได้มองท้องฟ้าสีฟ้าสด ไร้เมฆแล้ว รู้สึกเหมือนกับว่าวันนั้นจะมีเรื่องดีๆ ตลอดทั้งวัน และดูเหมือนสมองจะปลอดโปร่งเป็นพิเศษ

โลกใบนี้ช่างมหัศจรรย์ ตัวเราเองที่ยังมีลมหายใจอยู่ได้ก็เป็นสิ่งมหัศจรรย์ ขอบพระคุณพระบิดาที่กรุณาประทานให้ลูกยังมีลมหายใจ เพื่อใช้ดำเนินชีวิต เพื่อให้มองท้องฟ้าที่สวยงาม แม้ว่าจังหวะชีวิตของลูกตอนนี้จะมีแต่เรื่องไม่สวยงามก็ตาม

พรุ่งนี้ ขอพระองค์ทรงโปรดประทานท้องฟ้าสีฟ้าสดใสไร้เมฆ เพื่อเป็นกำลังใจในการใช้ชีวิตต่อไปด้วยเถิด อีกเรื่องค่ะ ขอพระองค์ให้ลูกหัวแล่นในการแต่งนิยายไปตลอดรอดฝั่งด้วยเถิด

อาแมน

เดชะพระนาม พระบิดา พระบุตร และพระจิต อาแมน...

ท้องฟ้าสีชมพู

ความคิดเห็น