เจ้าช่อปาหนัน

ตอนที่ 9 : ดาวซ่อน ฟ้ามืดมัว มิต้องกลัว พี่ป้องภัย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,974
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 317 ครั้ง
    27 พ.ค. 61

“ผีค่ะ ฉันโดนผีหลอก”

คนตัวน้อยบอกเสียงสั่น ยังยกมือปิดหน้าไว้ด้วยความกลัว ร่างบอบบางสั่นเทาจนเจ้าของอ้อมแขนรับรู้  เขาโอบหญิงสาวเข้าอ้อมแขนแน่นอีกนิด หันไปมองรอบๆ หม่อมราชวงศ์ไอศูรย์ไม่เคยเชื่อเรื่องลี้ลับภูตผีอะไรทั้งนั้น แต่ตอนนี้ หากมีผีจริงล่ะก็...

                ก็ต้องขอบใจมากๆ พรุ่งนี้อยากกินอะไรมาเข้าฝันก็แล้วกัน จะทำบุญให้

                และแม้จะเพียงเสี้ยววินาที ริมฝีปากหยักก็โค้งจุดรอยยิ้มก่อนจะเลือนหายไป เหลือเพียงสีหน้าขึงขังจริงจังดุจเดิม

                “ไหน ไม่เห็นมี”

เขาถามพลางกวาดตามองไปรอบๆ ช่อปาหนันเหมือนจะได้สติ เธอรู้สึกถึงความใกล้ชิดแล้วก็ตกใจ รีบดันตัวออกจากอ้อมแขนเขา แก้มร้อนผ่าว

                “ฉัน...”

ริมฝีปากได้รูปยังไม่ทันจะได้พูดอะไร เสียงแควกๆก็ดังอีกครั้ง ทั้งเจ้าตัวต้นเสียงก็โฉบจากกิ่งต้นไม้ข้างๆเธอไปยังต้นไม้อีกต้น ช่อปาหนันอุทานโผกอดคนตัวโตอีกทีอย่างตกใจ ไอศูรย์หันไปมองแล้วก็ย่นคิ้วเมื่อเห็นนกแสกที่บินโฉบไปมาระหว่างกิ่งไม้ ตอนนี้มันเกาะกิ่งใหญ่แล้วก็สงบนิ่ง

                “ฮือ... ฉันกลัว”

 เสียงเบาๆจากคนที่ซุกตัวในอ้อมแขนเขาทำให้ใจของไอศูรย์อ่อนยวบ ชายหนุ่มก้มลงพูดเสียงเบา

                “ไม่มีอะไร ไม่ต้องกลัว ฉันอยู่ตรงนี้แล้ว ปาหนัน”

                เสียงปลอบโยนนั้นดังริมหู ลมร้อนๆจากปากของบุรุษหนุ่มทำให้เธอสะดุ้ง ช่อปาหนันรีบผละออกอีกที คราวนี้เด้งตัวหนีเหมือนโดนของร้อนก็ไม่ปาน เธอกอดอกตัวเอง เอามือลูบแขนป้อยๆ ไอศูรย์มองคนที่พอได้สติหน่อยก็ทำเก่ง ยืนไหล่ตรง เชิดปลายคาง หากริมฝีปากสีชมพูอ่อนกลับสั่นนิดๆอยู่ดีด้วยสายตาเอ็นดูแกมหมั่นไส้

                “นกแสกเท่านั้นเอง ไม่ใช่ผีอะไรหรอก ไม่ต้องกลัว ฉันอยู่ด้วยตรงนี้ หล่อนไม่ต้องกลัว” เขากล่าวย้ำ

                ใช่... ถ้าจะกลัวควรกลัวเขานี่แหละ

ช่อปาหนันก้มหน้า เธอใจคอไม่ดี ทั้งยังอับอายที่เป็นฝ่ายพุ่งกอดผู้ชายเต็มรัก หัวใจกระหน่ำเต้นโครมคราม มือไม้ไม่รู้จะวางไว้ตรงไหน หญิงสาวสงบสติอารมณ์อยู่ครู่หนึ่งจึงเงยหน้าขึ้น

                “ดิฉันแค่ตกใจค่ะ แต่ตอนนี้หายตกใจแล้ว”

                “งั้นรึ... แต่หน้าเธอยังซีดแล้วก็... ดูสิตัวสั่นเทาเป็นลูกนกเชียว”

                ช่อปาหนันห่อไหล่ เธอเม้มปากบาง หันไปมองเจ้าตัวดีที่เกาะกิ่งไม้พลางสูดหายใจลึก “ทำไมคุณชายถึงอยู่ที่นี่ได้คะ”

                “อ้าว... เมื่อครู่ในสำรับข้าว คุณอาก็พูดแล้วไม่ใช่หรือว่าฉันทำปางไม้อยู่ที่แม่สอด ชะรอยหล่อนคงมัวแต่ใจลอยคิดถึงลูกอยู่กระมัง เลยไม่ทันฟัง”

                ท้ายประโยคนั้นน้ำเสียงทอดเนิบ จนฟังออกว่าคนพูดจงใจเยาะ ช่อปาหนันลืมตัวหันไปมองเขาด้วยสายตาวาววับ เธอเปลี่ยนความอายและความกลัวเป็นความโกรธ แต่จะให้ยืนต่อปากต่อคำอีกฝ่ายกลางสวนมืดๆก็ใช่ที่ หญิงสาวเลยเพียงแต่มองเขาด้วยใบหน้าเรียบตึงเย็นชา แล้วก็เป็นฝ่ายพูดเสียงเย็น

                “ดิฉันขอตัวค่ะ”

                “มืดนะ เดินไปคนเดียวไม่กลัวผีเหรอ”

                ไอศูรย์ถามพลางล้วงกระเป๋ากางเกง ริมฝีปากโค้งเป็นรอยยิ้มเมื่อเห็นคนที่ชิงเดินหนีเหมือนจะชะงักชั่วครู่ เขาถอนหายใจเฮ้อดังๆ แล้วก็ก้าวยาวๆนำหน้าช่อปาหนัน หญิงสาวมองตามแผ่นหลังกว้างของคนตัวโต ทั้งฉุนทั้งอาย จงใจจะหนีหน้าเขาแท้ๆ  เธอถอนหายใจ เดินตามหลังเขาไปทันที ไอศูรย์ลอบยิ้ม เขาเดินช้าๆจงใจรอคนตัวเล็ก เสียงฝีเท้าที่ดังด้านหลังบอกให้รู้ว่าเจ้าหล่อนก็ตามติดมาไม่ห่าง ดวงตาสีดำสนิทเป็นประกายวูบ ก่อนเท้าจะก้าวยาวๆและเร็วขึ้น ช่อปาหนันเห็นคนนำทางเดินเร็ว เธอไม่อยากโดนทิ้งไว้ข้างหลังก็เร่งฝีเท้าตาม คนหนึ่งเดินหนีคนหนึ่งแทบจะเป็นวิ่งไล่ ประเดี๋ยวคนเดินนำก็ผ่อนฝีเท้าเดินทอดน่อง จนหญิงสาวต้องเบรกตัวโก่งไม่ให้ชนเขา ช่อปาหนันจ้องแผ่นหลังใหญ่ชนิดที่ว่าถ้าสายตาโกรธเปลี่ยนเป็นคมมีดได้หลังของคุณชายคงทะลุ

                จงใจแกล้งเธอแน่ๆ

                หญิงสาวเม้มปาก ข่มความไม่พอใจในเมื่อตัวเองต้องพึ่งพาเขาอีกมาก เจ้ากรรมนายเวรบางครั้งก็มาในรูปลักษณ์ผู้ชายตัวเท่ายักษ์ปักหลั่นสินะ

            เดินมาถึงบ้านปลัดบุญธรรม เห็นแสงตะเกียงวับแวม แม้ในพระนครจะเริ่มมีไฟฟ้าใช้แล้ว แต่ตามต่างจังหวัดยังไม่มีไฟฟ้าใช้ บางบ้านมีฐานะหน่อยก็อาศัยใช้เครื่องปั่นไฟ แต่ส่วนมากแล้วล้วนนิยมจุดตะเกียงน้ำมัน ตะเกียงเจ้าพายุ ไม่ก็เทียนไขเอา ฟ้ามืดก็เข้ามุ้งนอนกันแต่หัวค่ำ ตื่นตั้งแต่ตีสี่ตีห้าเป็นเรื่องปกติธรรมดา

                นี่เพิ่งจะทุ่มเดียว หากเป็นที่บ้านเธอ รุ้งรำไพคงยังเปิดวิทยุเครื่องใหม่เอี่ยมฟังเพลงฝรั่งดังลั่นบ้าน ช่อปาหนันคิดเพลินๆ คนที่เดินนำหน้าก็หยุด หญิงสาวยั้งเท้าไม่ทันทั้งเลยชนเข้ากับแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่ม

                “อุ๊ย”

                “นี่ถ้าไม่เพราะว่าเธอเป็นผู้หญิง ฉันเป็นผู้ชาย ฉันต้องคิดแล้วว่าเธอจงใจลวนลามฉันแน่ๆ”

เสียงเปรยของไอศูรย์ทำให้ช่อปาหนันลืมตัวชักน้ำเสียง

                “เอ๊ะ!” ไอศูรย์ทำหน้าตาย เขาเดินขึ้นบันไดบ้านก่อน ช่อปาหนันมองอีกฝ่ายแล้วก็กดความโกรธลง เดินขึ้นบันไดบ้านตาม

ศรีสมรหลับไปนานแล้ว ร่างท้วมนิดๆของสาวรุ่นพี่พลิกตัวนอนตะแคงหันหลังให้เธอ ช่อปาหนันนอนในมุ้งตัวเดียวกับศรีสมร เธอสอดมือรองแก้มดวงตายังมองม่านมุ้งสีขาวตุ่นๆ  เธอนอนไม่หลับ ไม่ใช่เพราะแปลกที่หรือเพราะความไม่สะดวกสบายที่ได้รับ แต่เพราะว่าการต้องมาเจอกับคนที่ไม่คาดฝันคนนั้นต่างหาก เช่นเดียวกับคนที่นอนอยู่ข้างนอก หม่อมราชวงศ์ไอศูรย์นอนหงายบนที่เสื่อผืนบาง แม้ปลัดบุญธรรมจะพยายามรบเร้าให้เขานอนในห้องแทน แต่ชายหนุ่มก็ยืนยันจะขอนอนรับลมเย็นๆข้างนอกดีกว่า เขาถอดเสื้อตัวนอกออกเหลือเพียงเสื้อกล้ามสีขาวข้างใน ดวงตาจับจ้องเพดานมุ้ง แต่กลับเห็นเป็นใบหน้าของผู้หญิงคนหนึ่งแทน ปกติต้องรอให้หลับก่อนแล้วจึงจะเห็นหน้าอีกฝ่าย แต่วันนี้ไม่ต้องหลับเขาก็ได้เห็นหน้า ...

ดิฉันตั้งท้องได้เกือบสามเดือนแล้ว คืนนี้สามีดิฉันยังไม่กลับบ้าน เขาทำงานที่... ที่คลับแถวนั้น ดิฉันเลยออกมาตามหา แล้วก็... ก็เจอคุณเข้า

ไอศูรย์ยิ้ม พึมพำเสียงเบา

“ผู้หญิงขี้ปด”

 

                ตีสี่ประมาณ ช่อปาหนันก็ตื่น หญิงสาวลุกออกจากมุ้งเงียบๆเมื่อเห็นว่าศรีสมรยังนอนหลับอยู่ นับแต่มาถึงตาก เธอมักจะตื่นเวลานี้ทุกวันด้วยรู้ว่าแก้วจะลุกมาหุงหาอาหารเช้า แล้วไปตักบาตรพร้อมกับเตรียมสำรับให้สามีนาง ออกจากประตูห้องมายังไม่เห็นแก้ว แสดงว่าฝ่ายนั้นยังไม่ได้ออกมาจากห้อง ช่อปาหนันเดินมาด้านหลังบ้าน ห้องส้วมปลูกอยู่นอกตัวบ้านต้องเดินลงบันไดไป ฟ้ายังมืด ตะเกียงน้ำมันที่ตั้งไว้ตรงโถงบ้าน ทำให้เห็นมุ้งหลังใหญ่ที่กางอยู่ หญิงสาวเหลือบดูนิดเดียวแล้วรีบชักสายตาออก เดินลงน้ำหนักเท้าเบาๆไปด้านหลังบ้าน หยิบตะเกียงเจ้าพายุที่แขวนไว้ตรงครัวแล้วย่องลงบันไดอย่างเงียบกริบ หลังทำธุระส่วนตัวเสร็จ เธอล้างหน้าแปรงฟันจนสะอาด รู้สึกตาแจ้งขึ้นมาบ้าง ถึงได้กลับขึ้นเรือนทางครัวด้านหลัง หมอกลอยต่ำเรี่ยพื้น แม่ไก่เกาะหลับบนคอนไม้เตี้ยๆ ส่วนหมาที่คุณปลัดเลี้ยงไว้ มันยกหัวมองเธอแล้วก็ซุกหัวลงนอนเหมือนเดิม หลังจากเมื่อคืนทำหน้าที่ยามของมันอย่างดีเยี่ยม แก้วลุกออกมาแล้ว หญิงกลางคนมองครูสาวแล้วก็ยิ้ม

                “รีบตื่นมาอีกแล้ว จริงๆนอนต่ออีกหน่อยก็ได้นะครู”

                “ฉันอยากช่วยคุณน้าทำอาหารค่ะ”

                “ขอบคุณจ้ะ”

                แก้วบอกอย่างเอ็นดู นางมองผู้หญิงที่ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นลูกผู้ดี นั่งติดเตาในครัวตนเอง แล้วก็รีบเดินลงบันไดไปห้องน้ำห้องส้วมบ้าง พอขึ้นมาบนครัวก็เห็นช่อปาหนันกำลังใช้พัดใบลานพัดวีลมใต้เตาถ่าน ไม้เชื้อไฟกำลังลุกติดไฟแดงๆ  

                “เดี๋ยวที่เหลือน้าทำเอง ครูไปเตรียมตัวเก็บของเถอะ จะต้องออกเดินทางแล้ว ทางไกลแถมหนทางไปก็ลำบาก”

                แก้วบอกอย่างอาลัยอยู่บ้าง สองสามวันมานี้ นางได้ช่อปาหนันกับศรีสมรมาอยู่เป็นเพื่อน รู้สึกหายเหงาอยู่บ้าง ซ้ำยังมีเพื่อนคุย พอทั้งสองคนจะไปแล้ว ก็อดใจหายนิดๆไม่ได้

                ศรีสมรตื่นแล้ว อีกฝ่ายยิ้มอายๆเมื่อออกมาแล้วเห็นว่าตัวเองลุกจากที่นอนคนสุดท้าย ไม่นานเสียงไก่ก็เริ่มขัน แก้วจัดแจงปิ้งเนื้อที่ตากแดดไว้แยกต่างหาก เพื่อห่อให้ทุกคนได้เอาติดตัวไปเป็นเสบียงมื้อกลางวัน

                “ต้องเตรียมเยอะขนาดนี้เลยเหรอจ๊ะ” ศรีสมรถามเมื่อเห็นแก้วจัดแจงเรียงเนื้อปิ้งบนใบสักขนาดใหญ่ แล้วค่อยใช้ตอกบางๆพันจนแน่นหนาหลายห่อ รวมทั้งข้าวเหนียวที่เพิ่งนึ่งสุกใหม่

                “ต้องเตรียมไปเผื่อมากๆหน่อย ทางเข้าแม่สอดลำบากมาก ยังดีที่คุณชายเป็นคนพาพวกครูเข้าไปเอง ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่วางใจแน่ๆ ระหว่างทางเป็นป่าทั้งนั้น ถนนก็ไต่เหวไต่เขาหลายช่วง พี่ปลัดเคยบอกว่าพวกที่ต้อนวัวต้อนควายออกมาขายแถวลำปาง ต้องเดินเท้ากันสองคืนสามคืนเชียว”

                “ตายจริง... ขนาดนั้นเลย” ศรีสมรใจหาย

                ช่อปาหนันฟังที่แก้วเล่า ก็ไม่ได้พูดอะไร เธอรู้สึกเหมือนมีคนมองเลยหันไปตรงโถง เห็นผู้ชายตัวสูงยืนอยู่ตรงนั้น แม้ในบ้านจะยังไม่สว่างมาก มองไม่เห็นสีหน้าอีกฝ่าย  ช่อปาหนันเบือนหน้าหนี สนใจแต่น้ำพริกตาแดงที่ตนเองกำลังตำอยู่

                ไม่นานนักแสงก็หอบหิ้วกระเป๋าใบใหญ่เดินมาถึง  และร่วมกินมื้อเช้าด้วยกัน ปลัดบุญธรรมแนะนำแสงกับไอศูรย์ แสงทำท่าตกใจนิดหน่อยแต่ก็ยิ้มแล้วพนมมือไหว้ไอศูรย์ก่อน ทั้งที่อายุคงจะรุ่นราวคราวเดียวกัน แก้วตาแดงๆ ตอนที่เดินมาส่งสองสาวขึ้นรถจี๊ป

                “ถ้ามีโอกาสจะไปเยี่ยมนะจ๊ะ” แก้วบอกแล้วยื่นห่อข้าวให้ ช่อปาหนันพนมมือไหว้ รับห่อข้าวที่ร้อยด้วยตอกเป็นพวงใหญ่ให้หิ้วได้สบายๆ

                ปลัดบุญธรรมยืนคุยกับไอศูรย์ ก่อนที่ชายหนุ่มจะเห็นสมควรแก่เวลา ถ้าไม่รีบออกตั้งแต่ย่ำรุ่งกลัวว่าจะกลับไปถึงแม่สอดไม่ทันต้องค้างกลางทาง  ช่อปาหนันนั่งตอนหลังกับศรีสมร อีกฝ่ายมีลูกมะกรูดกำไว้ในมือเมื่อได้ยินแก้วบอกว่าทางไปค่อนข้างคดเคี้ยวและขึ้นเขาลงเขา แสงนั่งด้านหน้า เขาดูเกร็งๆเมื่อคนขับเป็นถึงหม่อมราชวงศ์

                “ทำตัวตามสบายเถอะ ครู” ไอศูรย์บอกเสียงเรียบ เขาขับรถออกมาจากหน้าบ้านของปลัดบุญธรรม ดวงตาคมมองกระจกหลังเห็นผู้หญิงที่นั่งเงียบๆด้านหลัง

                “ขอบพระคุณคุณชายนะครับที่กรุณาให้ติดรถไปด้วย” แสงพูดอย่างเกรงอกเกรงใจ ใครจะคิดว่ามาเป็นครูอยู่บ้านป่าจะมีสารถีกิติมาศักดิ์ขนาดนี้

               

 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 317 ครั้ง

610 ความคิดเห็น

  1. #246 Peechayarputh (@khimrueng) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 10:18

    เป็นกำลังใจให้ไรต์นะคะ.... รอตอนต่อไปค่ะ ไรต์

    #246
    0
  2. #244 Mint PinPinut (@mint-pinpinut) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 21:41
    ขอลงทุกวันเลยค่ะ
    #244
    0
  3. #242 MinneeDee (@MinneeDee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 20:51
    สนุกมากค่ะชอบ<3 ขอบคุณที่อัพนะคะ
    #242
    0
  4. #241 onnysireen (@onnysireen) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 18:23

    สนุกมากคะ

    #241
    0
  5. #240 ริษา... (@0616017909) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 18:13
    ขอบคุณคะ
    ดีใจจัง ไรท์มาอัพ
    รักไรท์ที่สูดดด
    #240
    0
  6. #239 a-puggy kwan (@kwan-story) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 16:35
    กรี้ดดด ดีใจค่า ที่วันนี้มาอัพเพิ่ม
    อยากจะกดให้กำลังใจซ้ำๆ
    ถ้าได้อยู่ใกล้ จะกระโดดกอดด้วยความดีใจเลยทีเดียว

    เค้าจะไปอยู่ใกล้ๆ กันแล้ว ฮิ้วววว
    #239
    0
  7. #237 Diamondgirl (@phetnaree0002013) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 15:06
    ค่อยๆอ่านอย่างช้าๆเลื่อนทีละนิด
    กลัวอ่านจบเร็วไปค่ะ^^
    สนุกมากกกก ชอบมากค่ะ
    #237
    0
  8. #236 ChoccolateKit (@var1122) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 13:54
    อยากอ่านแบบเต็มๆเร็วจังเลยยย
    #236
    0
  9. #235 waychaya (@way8003) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 13:48
    ชอบมากๆ อ่านแล้วไม่อยากให้จบตอน
    #235
    0
  10. #234 Noi Guthridge (@suphatra99) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 08:41
    โฮ ได้กอดสาวเพราะผี
    #234
    0
  11. #233 marine (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:14

    เข้ามารอด้วยคร้า....ชอบมากๆเลย

    #233
    0
  12. #231 แอนัสเตเชีย (@AyaShii) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 20:59
    รอนะคะ ชอบมากกก
    #231
    0
  13. วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 20:17
    ได้กอดหญิงยิ้มกริ่มเชียวหนาคุณชาย
    #229
    0
  14. #227 rawee007 (@rawee007) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 19:02
    ค้างมากกกกก
    #227
    0
  15. #226 Natnapha Pangdee (@natnaphaandoom) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 18:35
    ถถถถถ เข้าทางงง
    #226
    0
  16. #225 NonyPai (@nthinkam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 17:23
    ถถถถถถ ผีกะหลั่ว อิอิ
    #225
    0
  17. #223 Isariya_y (@Isariya_y) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 17:03
    ค้างตลอดๆๆ😆
    #223
    0
  18. #222 MinneeDee (@MinneeDee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 16:40
    รอจ้าา
    #222
    0
  19. #221 miwnoy (@vanida11) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 16:38
    รออออออออต่อไป
    #221
    0
  20. #219 Diamondgirl (@phetnaree0002013) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 15:57
    รอทุกวันเลยค่ะ😁😁
    มาแค่นี้ก็ดีใจจจจจ
    #219
    0
  21. #218 a-puggy kwan (@kwan-story) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 15:53
    555 ถึงกับตอบแทนภูตผีเลยทีเดียว

    มาแค่นี้ก้อดีใจอ่ะ
    ขอบคุณค่า
    #218
    0
  22. #80 fsn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 16:59
    ว้าว สมเป็นพระเอก แล้วนางเอกก็เก่งเชียวคะ ไหวพริบเยี่ยม
    #80
    0
  23. #44 patty (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 10:47
    ไปถึงปาหนันถึงบ้านคุณชายก็รู้เองว่านางโกหก

    #44
    0
  24. #43 ภาวนา ยะถาเทศ (@pawanaka) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 10:32
    ว้าว!สมกันมากสองคนนี้
    #43
    0
  25. วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 11:09
    รออ่านต่อนะคะ

    #40
    0
  26. #39 Ratree Poonpipat (@ratreeza14) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 22:47
    แบบนี้พี่ก็อดสิ...555 นางท้องตั้งสามเดือน
    #39
    0
  27. #38 wannalee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 20:50
    นางเอกมีสามีแล้ววววววค่าพระเอกแห้วเลย
    #38
    0
  28. #37 5381 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 18:42
    อ้าว ....ก็คิดว่าจะได้เมียซะแล้วตอนนี้5555
    #37
    0
  29. #36 มโน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 18:37
    รับประทานแห้ว

    สงสารจัง555555



    รอช่อปาหนันทุ้กกกวัน

    #36
    0