เจ้าช่อปาหนัน

ตอนที่ 8 : นวลเนื้อนางแน่งน้อย ดวงเดือนคล้อยแสงสลัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,520
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 186 ครั้ง
    26 พ.ค. 61

แก้วกำลังต้มยำไก่อยู่ในครัว และกำลังเอากับข้าวที่แบ่งไว้ใส่ปิ่นโต เพราะต้องนำไปให้กับครูผู้ชายที่อาศัยนอนที่วัดไม่ไกลจากบ้านของนางเท่าไหร่

                ช่อปาหนันนั่งพับเพียบอยู่ในครัว อาสาขึ้นมา “ให้ฉันเอาไปให้เองดีไหมคะ”

                “ไม่ดีหรอกจ้ะ ครูเป็นแขกฉันจะใช้ครูได้ยังไง” แก้วรีบปัด

                “ให้ฉันไปเถอะค่ะ คุณน้ายังต้องดูแลอาหารกับแกล้มให้คุณปลัดกับ...”

                “คุณชายศูรย์” แก้วเติมให้

                “คุณชายศูรย์ เป็นถึงคุณชายเลยหรือคะ” ศรีสมรที่นั่งอยู่ข้างๆถาม “แล้วไม่อยู่ในพระนคร แต่มาอยู่ไกลถึงที่นี่”

                “เธอทำปางไม้อยู่ในแม่สอด พี่ปลัดเขาถึงไหว้วานให้คุณชายช่วยพาครูไปที่นั่น เพราะไว้ใจและฝากฝังกับเธอได้ คุณชายเห็นสุภาพๆแบบนี้ เธอเป็นคนเด็ดขาดและเป็นที่เคารพของชาวบ้าน ขนาดเจ้าหน้าที่ทางการยังต้องไว้หน้าเธอ ได้เธอคอยดูแลพวกครูตอนอยู่ที่แม่สอด ก็วางใจได้ว่าจะอยู่อย่างสงบไม่ต้องห่วงเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจ หรือกลัวนักเลงหัวไม้ที่นั่นรังควานเลยจ้ะ”

                “นักเลงก็ยังเกรงเธอเลยหรือคะ” ศรีสมรทำเสียงปลาบปลื้ม

                “ทั้งเกรงทั้งกลัวเลยล่ะจ้ะ” หญิงกลางคนบอกยิ้มๆ และตักต้มยำใส่ชั้นปิ่นโตเถาอย่างระวัง ช่อปาหนันเสมองไปทางอื่น ขณะนึกในใจ

                ก็ควรจะกลัวอยู่หรอก เจ้าตัวดูเหมือนหัวโจกนักเลงออกปานนั้น บอกว่าเป็นเสือศูรย์ ยังจะน่าเชื่อกว่าเป็นคุณชายอีก... คุณชายที่ไหนกันจะอุ้มลูกสาวชาวบ้านเข้าโรงแรมหน้าตาเฉย

                “เดี๋ยวฉันเอาไปให้เองค่ะ วัดอยู่ตรงนี้เอง ไม่ไกลเลย”

                “แหม... แต่ว่ามันโพล้เพล้มากแล้ว กลัวจะหลงน่ะสิ”

                “ไม่หลงหรอกค่ะ เมื่อวานฉันก็เดินไปกับคุณน้า จำทางได้อยู่ ลัดสวนมะม่วงไปนิดเดียวก็ถึงนี่คะ ถ้าขากลับทางมืด ฉันจะขอยืมตะเกียงครูแสงมาสักอัน”

                “ให้พี่ไปเป็นเพื่อนดีกว่า” ศรีสมรอาสาอีกคน

                “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไปเองได้จริงๆ พี่ศรีอยู่ช่วยคุณน้ารับรองแขกเถอะค่ะ” ช่อปาหนันบอกแล้วยิ้มบางๆให้อีกฝ่าย ก่อนจะค่อยๆคลานเข่าไปหยิบปิ่นโถสามชั้นแล้วยิ้มอีกครั้ง “ประเดี๋ยวฉันก็กลับมาค่ะ”

                “รีบไปรีบมานะ เดี๋ยวจะมืดมาก น้ำจะเย็น อาบน้ำลำบากอีก”

                ศรีสมรบอก แม้ตากจะไม่ถึงกับอยู่เมืองเหนือ แต่พอพระอาทิตย์ตกในเดือนนี้ น้ำปิงก็หนาวจับใจ บ้านของปลัดบุญธรรมสร้างใกล้ตลิ่ง มีท่าลงไปด้านหลังให้อาบน้ำได้สบาย ไอ้จะอาบตอนสว่างๆก็กลัวคนแอบดู เพราะเรือล่องเกลือเรือหาปลาทอดลอยกลางแม่น้ำ ต้องอาศัยอาบช่วงพลบค่ำหน่อย

                “ค่ะ”

                ช่อปาหนันรับคำ เธอยกเถาปิ่นโตค่อยๆเดินไปทางบันไดเล็กหลังบ้าน ค่อยๆลงบันไดอย่างระวัง ตอนมาที่นี่วันแรก เธอก็แปลกหูแปลกตากับบ้านใต้ถุนสูงของคนท้องถิ่นที่นี่ บันไดไม้ต่อหยาบๆแต่แข็งแรงเอาการ พาดพิงเฉียงกับลานบ้าน เวลามืดค่ำ เจ้าของบ้านก็จะยกบันไดขึ้นมาไว้บนเรือน เหมือนจะช่วยป้องกันโจรขโมยไม่ให้ขึ้นเรือนได้ง่ายๆ พอเช้ามาก็ยกบันไดพาดลงตามเดิม

                รอบตัวอาทิตย์เริ่มอัสดง แสงแบบผีตากผ้าอ้อมอาบต้นไม้รอบตัวจนเป็นส้มแดง ชวนให้รู้สึกวังเวงอยู่เหมือนกัน วัดที่ครูอีกคนไปขออาศัยนอนระหว่างพอไปแม่สอดอยู่ไม่ไกลก็จริง แต่ต้องเดินลัดเลาะสวนมะม่วง คะเนเวลาไปกลับขากลับฟ้าคงมืด เธอก็ไม่ต้องช่วยยกกับแกล้มสำรับไปให้ ช่อปาหนันถอนหายใจยาวๆ ยอมรับล่ะว่าจงใจหลบหน้า ใครใช้ให้เขามองเธอด้วยสายตาที่ทำให้เธอหายใจไม่ทั่วท้องเล่า

                เธอเดินเหยียบลงไปบนใบไม้ที่ชื้นเปียก  ดินค่อนข้างอ่อนนุ่ม อากาศเริ่มเย็นลงอย่างรวดเร็วเหมือนที่ศรีสมรบอก ทางลัดเลาะไปวัดจะผ่านกระท่อมของยายคนหนึ่งที่อาศัยอยู่กับหลานวัยสิบขวบ ระยะห่างระหว่างกระท่อมยายกับวัดเป็นระยะที่ตะโกนดังๆก็จะได้ยินเสียง ช่อปาหนันเลยพออุ่นใจบ้าง หญิงสาวเห็นเด็กชายใส่แต่กางเกงขาสั้นไม่สวมเสื้อ อวดพุงป่องๆทั้งที่ตัวก็ผอมเก้งก้าง เขากำลังนั่งยองๆใช้ปากกัดฉีกท่อนอ้อยในมือ เด็กชายเห็นเธอก็ลุกยืดคอมองตาแป๋วอย่างสนใจ

                เดินมาไม่นานก็เห็นรั้ววัด หมาแม่ลูกอ่อนที่นมยานถึงพื้นวิ่งไปทางไหนลูกๆของมันก็วิ่งตามก้นเกรียวกำลังก้มกินข้าวที่พระท่านใจดีคลุกวางไว้บนใบตองให้ ช่อปาหนันเดินเข้าไปด้านใน จงใจไม่มองไปทางป่าช้าที่อยู่อีกด้าน กองฟอนขนาดใหญ่ยังมีควันบางๆลอยอยู่ หญิงสาวเร่งฝีเท้าอีกนิด นึกถึงเมื่อวานที่แก้วบอกตนว่าชายคนหนึ่งโดนงูกัดเข้าที่แขน ไปหาหมอที่อนามัยไม่ทัน ขาดใจตายเสียก่อน ลูกเมียไม่มีเงินตั้งบำเพ็ญกุศล หลังแจ้งตายแล้วก็อาศัยความเมตตาของเจ้าอาวาส ให้สัปเหร่อช่วยเผาศพให้

                ดูท่า... กองฟอนใหญ่นั่นก็คงจะเป็นที่เผาศพกระมัง ช่อปาหนันใจโหวงเหวง แม้เธอจะไม่ใช่คนขี้ขลาดแต่ก็ไม่ปรารถนาจะเห็นท่อนแขนหรือท่อนขาที่อาจไหม้ไม่หมด แอบชำเลืองทางหางตา เห็นสัปเหร่อรูปร่างผอมนั่งยองๆข้างกองฟอน หญิงสาวถอนหายใจเดินเร็วๆไปด้านใน ศาลาวัดขนาดเล็กอยู่ไม่ไกลเท่าไหร่ แสง ชายวัยไล่เลี่ยกับเธอกำลังดึงผ้าขาวม้ามาพาดไหล่ มือถือขันดูท่าเหมือนจะไปอาบน้ำพอดี เขาหันมาเห็นเธอ ชายหนุ่มยิ้มทันที รีบวางข้าวของในมือและรุดมารับปิ่นโต

                “ไม่คิดว่าวันนี้จะเป็นคุณปาหนันเอาข้าวมาส่ง”

                เขายิ้มกว้าง  ตอนรู้ว่าต้องมาบรรจุในที่ห่างไกล ใจของคนหนุ่มที่เกิดและโตในพระนครก็ห่อเหี่ยว แต่พอเดินทางมาถึงที่นี่แล้วเห็นว่ามีครูอีกสองคนเป็นผู้หญิง ซ้ำคนหนึ่งหน้าตาสวยซึ้งเขาก็ใจชื้นฮึกเหิมขึ้นเป็นกอง แม้อีกฝ่ายจะไม่ได้แสดงทีท่าอะไรกับเขาก็เถอะ

                “คุณปลัดมีแขกค่ะ คุณน้าเลยต้องอยู่ช่วยรับรอง ฉันเลยเอาปิ่นโตมาส่งคุณแสงเอง”

                “ขอบคุณครับ”

                แสงยิ้ม  เขายกปิ่นโตขึ้นทำท่าสูดกลิ่น “หอมมากๆ”

                “อ้อ... ฉันลืมเลยค่ะ ว่าจะมาบอกคุณแสงด้วยว่าพรุ่งนี้เราก็เดินทางเข้าแม่สอดได้แล้วนะคะ คุณปลัดจะฝากเราไปกับรถของคนรู้จัก”

                “ฮ้า จริงหรือครับ ดีจริง ผมคิดว่าเราต้องรออีกสองสามวันเสียอีก บอกตามตรงว่านอนที่นี่ผมวังเวงพิกล ดึกๆมาไอ้ด่างหอนรับกันเป็นทอดๆ”

                แสงชวนคุย ช่อปาหนันยิ้ม ชายตรงหน้ารูปร่างสันทัด ไว้หนวดเหนือริมฝีปาก ก็ดูบึกบึนเป็นชายชาตรีดี พอมาทำท่าหวาดกลัวขนลุกขนพองมันชวนให้ขบขันไม่น้อย รอยยิ้มบนใบหน้านวลเนียนทำคนถือปิ่นโตมือไม้อ่อน เขายิ้มเคลิ้มตาม ใจพองโตชวนให้นึกอยากลองชวนคนตรงหน้าให้อยู่กินข้าวด้วย แต่เหมือนช่อปาหนันจะอ่านความคิดอีกฝ่ายออก หญิงสาวชิงพูดขึ้นว่า

                “ฉันคงต้องกลับแล้วค่ะ ประเดี๋ยวมืด จะเดินลำบาก”

                “เดี๋ยวสิครับ ผมไปยืมตะเกียงหลวงพี่สักครู่ ผมจะเดินไปส่ง”

                “อย่าเลยค่ะ ฉันขอแค่เทียนนั้นก็พอ” เธอบุ้ยหน้าไปทางเทียนไขที่แสงเตรียมไว้จุดตอนมืด เขาทำท่าจะแย้ง

                “เท่านั้นก็พอค่ะ” ช่อปาหนันย้ำอีกครั้ง น้ำเสียงราบเรียบ  “คุณแสงไม่ต้องลำบากเดินย้อนไปส่งฉันหรอก เดินส่งกันไปเดินส่งกันมา ไม่เป็นอันได้ทำอะไรกันพอดี อีกอย่างทางก็ไม่ได้ไกลอะไรมากค่ะ”

                แสงยิ้มเจื่อนลงนิด คนตรงหน้ายิ้มเย็นให้ แม้จะทอดเสียงอ่อนและพูดกับเขาอย่างสุภาพเรียบร้อย แต่ก็รู้สึกได้ถึงเส้นหนาๆที่ขีดกลางไว้ไม่ให้เขากล้ำกรายล้ำเส้น วางตัวดีเหลือเกิน เขาก็ยังอดชื่นชมไม่ได้อยู่ดี ชายหนุ่มเดินไปหยิบเทียนและกลักไม้ขีดมาจุดไฟให้ ส่งเทียนให้กับช่อปาหนัน

                “ขอบคุณค่ะ พรุ่งนี้เช้ามืด คุณแสงอย่าลืมเตรียมตัวนะคะ คิดว่าคงจะเดินทางกันช่วงเช้าเลย”

                “ครับ กราบลาหลวงพ่อหลวงพี่แล้วผมจะรีบไป”

                แสงบอก แล้วมองตามคนที่หมดธุระก็หมุนตัวเดินออกไปทางเดิม เขามองตามร่างบอบบางจนลับตาแล้วถอนหายใจยาวๆ

                เอาวะไอ้แสง... ลูกไม้บนต้นสูงๆมันต้องไม่มีแมลงชอนไชเหมือนผลไม้ที่ร่วงลงมาบนพื้นให้เก็บกินง่ายๆ สู้โว้ยไอ้แสง ใครจะรู้ว่ากลับบ้านไปรอบหน้า เขาอาจจะมีลูกสะใภ้ไปฝากพ่อแม่ก็เป็นได้ คิดแล้วก็ครึ้มอกครึ้มใจ คว้าขันน้ำดิ่งไปอาบน้ำทันที

                แสงครึ้มใจจนลืมคิดว่า ผลไม้บนกิ่งก้านสูง อาจจะปลอดภัยจากแมลงบนพื้นดิน แต่ก็ใช่จะไม่มีนกบนฟ้ามองลงมาเห็นเสียเมื่อไร

                เข้าฤดูหนาว ฟ้าก็มืดเร็ว ต้นไม้ที่ยามกลางวันมีแสงพระอาทิตย์มองดูร่มรื่นพอตกมืด กลับมองเหมือนเงาตะคุ่มของภูติผีอย่างน่าอัศจรรย์ ลมพัดแรงจนกิ่งก้านขยับไหว เสียงใบมะพร้าวบนต้นแกว่งไกวฟาดกันดังซ่า ดวงจันทร์กลมโตเต็มดวง ทำให้เกิดเงาต้นมะพร้าวต้นตาลที่ปลูกติดๆกันทอดลงบนพื้น ใบตาลทางมะพร้าวขยับโยก ชวนให้ผู้หญิงที่ถือเทียนเดินเพียงลำพังนึกถึงเปรตที่คุณย่าเคยเล่าให้ฟังตอนเด็กขึ้นมาเฉยๆ

                มือใหญ่เท่าใบตาล ปากเล็กเท่ารูเข็ม ตัวสูงเป็นต้นมะพร้าว ตาโปนแดงก่ำ คอยเดินกระย่องกระแย่งขอบุญจากคนอื่น

                ปกติช่อปาหนันก็ไม่ใช่คนขวัญอ่อน ไม่กลัวความมืด แต่ภาพกองฟอนเผาศพที่เธอเห็นตอนไปส่งปิ่นโต มันกลับติดตาจนพาลทำให้หญิงสาวหวนคิดถึงเปรตที่คุณย่าเล่า ใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นส่ำ คนที่เคยใจเย็นเป็นนิจสิน ตอนนี้เดินเร็วแทบเป็นวิ่ง

                มือหนึ่งยกขึ้นลูบตรงอกเสื้อ เธอเดินทางมาต่างจังหวัดคราวนี้ เครื่องประดับชิ้นเดียวที่สวมคือสร้อยทองเส้นเล็กคล้องพระของคุณย่า เป็นสร้อยที่ท่านถอดออกจากตัวเองแล้วสวมให้เธอกับมือก่อนที่ท่านจะเสีย หญิงสาวเม้มริมฝีปาก ใจเต้นแรง แน่นอนว่าเธอโยนความผิดทั้งหมดทั้งสิ้นให้กับใครบางคนบนเรือนปลัดบุญธรรม ตัวต้นเหตุที่ทำให้เธอต้องมาใจหายใจคว่ำกลัวผีอยู่ตอนนี้ เพราะเขาคนเดียว!

                แควก แควก แควก

                เสียงโหยหวนบาดแหลมดังขึ้นอย่างปัจจุบันทันด่วน ทำให้ร่างบางสะดุ้งโหยง หญิงสาวทำเทียนหลุดมือตกลงพื้น แสงสว่างเดียวดับลง เหลือเพียงความสลัวของแสงจันทร์ ช่อปาหนันหวาดกลัว ไร้ประโยชน์จะก้มเก็บเทียนเมื่อตนเองไม่มีไม้ขีดไม้ในมือ เธอหันซ้ายหันขวา หายใจแรงอย่างพรั่นพรึง ทันใดนั้นบางอย่างก็พุ่งโฉบผ่านตัวเธอไปอย่างรวดเร็ว หญิงสาวหวีดร้อง ผวาจะวิ่งหนีอย่างเสียขวัญแต่พอหันตัวจะวิ่ง ก็ปะทะกับเข้ากำแพงสูงใหญ่ก่อน ซ้ำวงแขนของกำแพงก็ยังโอบกอดเธอไว้ก่อนที่เธอจะผงะล้มด้วย

                “เป็นอะไรไป ตกใจอะไร”

                ร่างสูงใหญ่ปานยักปักหลั่นก้มลงมองเธอแล้วถาม แม้ตอนนี้จะมีเพียงแสงจันทร์ แต่ดวงตาคมกริบเป็นประกายพราวแพรวก็มองเห็นใบหน้าหญิงสาวในอ้อมกอดชัดเจน



มีคนบอกว่าทำไมพระเอกถึงได้ถึงเนื้อถึงตัวจัง สมัยนั้นเขาหวงเนื้อหวงตัวจะตาย
... อันนี้ถามคุณยายมา  คุณยายบอกว่า 
โอย ตอนนั้นพ่ออีเป็งไปนอนเฝ้างัว (วัว) ที่โต้ง (ทุ่งนา)  สาวบ้านไหนเปิงใจ๋ก็ลักลงบ้านไปหาตี้นั่น แล้วก็ลักได้กัน ถ้าป้อแม่จับได้ก็เอามาผูกไม้ผูกมือ อยู่กินเป็นผัวเมีย 
So hot!!!!!!!!!!!



-----------------------------------------------------
มาอัพก่อนวันอีกแล้ว 5555

เพราะฉะนั้นถ้าวันไหนหายไป แสดงว่าติดงานนะคะ ไม่เคืองกันเพราะอัพล่วงหน้าไปแล้ว มีคนถามว่าเปิดจองเลยไหม

ให้แต่งจบก่อนนะคะ 

ยังไม่แน่ว่าสนพ.จะให้ผ่านพิจไหม คิดว่าอาจจะทำเล่มเองตามยอดจองอะไรแบบนี้ ไว้ดูก่อนๆ

ณัฐณรา

ฝากแชร์นิยายด้วยนะคะ เป็นกำลังใจให้คนหัดเขียนแนวย้อนยุคหวานๆหน่อย นี่ครั้งแรกเลยนะที่แต่งแบบนี้
กอดค่ะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 186 ครั้ง

610 ความคิดเห็น

  1. #598 Dream (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 08:33

    ชอบมาก ตามอ่านมาน้านนาน มาอ่านซ้ำอีกรอบ อยากซื้อแล้วจ้า

    #598
    0
  2. #457 kakfern23 (@kakfern23) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 21:18
    yes that though ha ha ha
    #457
    0
  3. #252 fsn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 23:41

    ปาหนันเอ้ย ระวังตัวหน่อยนะคะ อันตรายมีเยอะ

    #252
    0
  4. #245 Peechayarputh (@khimrueng) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 10:13

    ปาหนันควรจะกลัวอะไรดี ระหว่างยักษ์มือไวกับนกกลางคืน..... รอต่อนะคะ ไรต์

    #245
    0
  5. #243 ฝนพรำ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 21:32

    สาวเค้าหนีมา พี่ก็ยังตามมากวนอี๊ก ใจร้อนไปไหนเฮีย

    #243
    0
  6. วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 20:26
    เราชอบถ้าออกกับสำนักพิมพ์เมื่อไรจะสอยทันที
    #230
    0
  7. #228 Thittayaiem (@Chariyaiem) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 19:24
    ยายเคยบอกว่า สมัยก่อนฮิตต่างหูเป็นดอกไม้ใหญ่ๆ ยายเรียกด๊อก ยังเล่าว่าตอนเจอกับตา ทำด๊อกยายพัง -หลานก็ดี รีบถาม ทำยังไงเหรอยาย
    #228
    0
  8. #224 Ize_ize_ize (@Ize_ize_ize) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 17:13
    ชอบสไตล์นี้มากเลย อ่านละน่ารักดี ฟินๆๆๆ
    #224
    0
  9. #220 len-lom (@luk-peach) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 16:34
    ขอให้มี ebook ด้วยนะคะะ พลีสส พระเอกเจ้าเล่ห์มากก ชอบณัฐณราตอนเขียนบรรยายบรรยากาศต่างจังหวัดมากที่สุดแล้ว ตั้งแต่สามสาวพี่น้อง พออ่านไปแล้วมันสัมผัสได้จริงๆ เหมือนตัวละครมีตัวตนจริงๆ💙
    #220
    0
  10. #217 a-puggy kwan (@kwan-story) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 15:22
    ค้างค่าาาา
    วันนี้ใจดี มาต่ออีกหน่อยเถิดนะค้าาาา
    พลีสสสส (กะพริบตาปริบๆ)
    #217
    0
  11. #216 He ! Ya (@peachoffires) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 15:12
    สนุกกกกดีค่ะไรท์ ชอบหวานๆ ปกติอัพวันไหนบ้างคะ จะได้ใจจดใจจ่อถูกวัน ฮ่าๆๆ แต่ก้อยากให้อัพบ่อยๆๆน้า รอต่อค่ะ
    #216
    0
  12. #42 ภาวนา ยะถาเทศ (@pawanaka) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 10:26
    หื่นหน้ามืดไม่ฟังกันเลยนะแบบนี้ช่อปาหนันจะรอดมั้ยลุ้นๆ
    #42
    0
  13. #35 Ratree Poonpipat (@ratreeza14) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 21:37
    พี่ไม่ฟังกันบ้างเลย หื่นจริง
    #35
    0
  14. #34 wannalee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 19:50
    พระเอกหื่นกามนางเอกจะรอดมั้ยเนี่ยรอตอนต่อไปจ้า
    #34
    0
  15. #33 มโน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 13:38
    กะลังฟิน
    #33
    0
  16. #31 patty (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 09:28
    พระเอกเป็นลูกหม่อมเจ้าต้องเป็นหม่อมราชวงศ์นะคะไรท์

    แต่เห็นไรท์เขียนเป็นหม่อมหลวงบ้างหม่อมราชวงศ์บ้าง

    แก้ไขด้วยค่ะ โดยรวมเนื้อเรื่องโอเคค่า
    #31
    0
  17. #30 Aura_paradise (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 09:19
    ค้างค่ะ ค้างมาก เหมือนโดนโยนขึ้นไปบนยอดไม้แล้วปีนลงมาไม่ได้ อร๊ากกกกกกกกกกกกกกก...



    ถ้าไม่รีบมาต่อ รีดจะ...จะ...จะ...



    จะรอต่อไปก็ได้จ้ะ 5555+
    #30
    0