เจ้าช่อปาหนัน

ตอนที่ 27 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,354
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 342 ครั้ง
    17 มิ.ย. 61

ครู... อย่าร้อง ผมไม่ได้มาร้าย ผมมาขอขมาครู”  


เสียงแหบดังขึ้น เห็นเพียงดวงตาของเขาท่ามกลางความมืด 

ช่อปาหนันส่ายหน้า เธอรีบยกมือจับแขนของอีกฝ่าย เนื้อตัวผู้บุกรุกเย็นเฉียบ ภาพเขาเงื้อมีดเหนือตัวเธอยังติดตาอยู่ หญิงสาวพยายามดิ้นรน 


“ครู อย่ากลัว ผมไม่ทำร้ายครู ตอนอยู่ที่นา ผมจะปามีดใส่งูด้านหลังครู”


เสียงแหบพร่าละล่ำละลักอธิบาย


“ผมจะปล่อยมือ ครูอย่าร้อง”


ช่อปาหนันสูดหายใจลึก เธอสะอื้นเบาๆ คนที่ปิดปากเธอไว้ค่อยๆคลายมือออก หากดวงตาก็จ้องไปที่หน้าต่างซึ่งยังปิดไว้เขม็ง ราวกับมองหาทางหนีหากคนที่เขาเพิ่งปล่อยเป็นอิสระจะส่งเสียงเรียกให้คนช่วย เขาจับจ้องผู้หญิงที่รีบชันตัวลุกจากที่นอน แล้วก็ขยับตัวถอยไปด้านหลัง เว้นระยะห่างให้อีกฝ่าย ราวจะยืนยันว่าเขาจะไม่ทำร้ายเธอจริงๆ


ช่อปาหนันลุกขึ้นสอดมือไปใต้หมอนทันที รีบคว้าปืนที่ไอศูรย์ทิ้งไว้ให้ขึ้นมา เธอยกมันเล็งไปที่ร่างตะคุ่มในความมืดเบื้องหน้า เห็นอีกฝ่ายสะท้านเฮือก ดวงตาเบิกกว้างอย่างหวาดกลัวและไม่คาดคิดว่าช่อปาหนันจะมีอาวุธร้ายกาจอยู่กับตัว 


“ผมไหว้ล่ะครู อย่ายิงผมเลย ผมมาขอขมา”


และเขาก็รีบพนมมือทันที ช่อปาหนันค่อยๆลุก เธอกระชากมุ้งออกแล้วถอยไปยืนทางประตู สั่งเขาว่า


“เปิดหน้าต่าง”


ร่างหนาค่อยๆขยับไปที่หน้าต่างและเปิดมันออก แสงจันทร์ข้างนอกสาดเข้ามา พอให้ห้องสว่างบ้าง หากเขาเคลื่อนไหวเธอจะได้ยิงไม่พลาด 


“จุดตะเกียง” 


ช่อปาหนันสั่งอีกครั้ง คนตัวใหญ่เหมือนลังเล แต่ก็เดินไปจุดตะเกียงข้างหัวนอนของเธอแต่โดยดี ภายในห้องสว่างทันที ช่อปาหนันมองผู้ชายร่างกายล่ำสันแข็งแรงที่ยืนห่างออกไป เขาคือคนที่ลากเธอออกจากวัดไปไม่ผิดแน่ ใบหน้าเขาบวมปูดจากการต่อสู้กับไอศูรย์ แขนและแผงอกมีแต่รอยแผล กระทั่งใบหน้าก็มีรอยแผลเต็มไปหมด บาดแผลเป็นทางยาวบ้างก็มีเลือดไหลอยู่ ผมมีโคลนจับจนแห้งเป็นก้อนๆ ดวงตาแดงก่ำ แต่กลับไม่มีความเหี้ยมเกรียมหรือดุร้ายคุกคามเลย  


นี่หรือ เสือบัติที่คนบอกว่าเหี้ยมโหดเหลือเกิน กระทำปิตุฆาตมาตุฆาต และฆ่าคนไม่กระพริบตา


“ครู ผมขอโทษ” 


เขานับได้ว่าเป็นผู้ชายที่หน้าตาคมสันคนหนึ่ง ใบหน้ามีหนวดเคราเฟิ้ม  เนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผล และสกปรก  เขานั่งคุกเข่าพนมมือแล้วยกไหว้เธอ ช่อปาหนันเม้มปากแน่น ยังไม่วางใจ 


“ผมชื่อสมบัติ เป็นลูกพ่อบาง แม่อ่อน ผมมีที่นาอยู่แม่จะเรา ผมสาบานต่อหน้าไฟ” 


เขามองเปลวไฟในตะเกียง


“ขอให้ไม่ตายดี ผมไม่ได้ทำในสิ่งที่ชาวบ้านพูดกัน ผมไม่ได้ฆ่าพ่อ ฆ่าแม่ ไม่ได้... ฆ่าน้อง”


ท้ายประโยคตัวเขาสั่นเทิ้ม น้ำเสียงแหบพร่าต่ำ ดวงตาที่แดงก่ำมีน้ำตาเอ่อก่อนจะไหลลงมาอาบหน้า 


“ผมไม่ได้ปล้นใคร ฆ่าใคร คนเดียวที่ผมอยากฆ่าคือคนที่มันทำร้ายพ่อแม่และน้องผมเท่านั้น”


“ทำไม... ไม่ไปพูดกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ”

ช่อปาหนันพูด 


ผู้ชายที่นั่งคุกเข่าข้างฟูกนอนเธอเงยหน้าขึ้น น้ำมูกน้ำตาไหลปะปนกับเลือดที่ซึมจากแผลบนใบหน้า แววตาเยาะหยันเจ็บปวด 

“ผมไม่มีโอกาสแม้แต่จะอ้าปากบอกว่าไม่ได้ทำ ผมมีแค่สองมือสองตีน ทำได้แค่หนีรักษาชีวิตเพื่อจะย้อนกลับมาแก้แค้นให้พ่อแม่กับน้อง”


“ใคร... คนที่นายบัติบอกว่าทำร้ายครอบครัวนายบัติ


ช่อปาหนันถาม มือยังกระชับด้ามปืนแน่น ไม่วางใจและไม่ไว้ใจ 

“ครูครับ ผมไม่มีที่พึ่ง ทางการก็เชื่อว่าผมเป็นคนทำ ผมบวชเรียนมาตั้งแต่เล็ก ต่อให้ผมเลวชาติแค่ไหนผมก็ไม่มีทางทำร้ายพ่อแม่และน้องสาว ครู... ผมต้องหนีตายหลายปี  ที่ยังไม่ปาดคอตายตามคนทั้งบ้านก็เพราะอยากทวงความยุติธรรมให้พ่อให้แม่ให้น้องได้ตายตาหลับ  แต่ผมไม่รู้จะพึ่งใคร ได้แต่กราบครู”


คนตรงหน้าก้มลงกราบ ช่อปาหนันสะดุ้ง เธอรีบขยับหนี มองคนที่กราบแล้วขยับตัวนั่งคุกเข่า แววตารวดร้าวของเขาทำให้หญิงสาวรู้สึกสับสน 


“ผมไม่เคยปล้นฆ่าใคร ผมแค่แอบมาขุดกระดูกพ่อแม่กับน้องที่ฝังรวมในป่าช้า หวังแค่อยากเอาข้ามฝั่งไปให้พระทำพิธีเท่านั้น  แต่มีคนเจอเข้า ต้องหนีมาซ่อนตัวในวัดจนเจอครูเข้า ผมไม่เคยคิดจะทำร้ายครูแต่มันจนใจจริงๆ ผู้หญิงคนนั้นร้องเสียงดัง ผมจำต้องจับตัวครูไป”


“นายหนีไปได้แล้ว ย้อนกลับมาทำไม”


“ผมได้ยินคนที่ตามล่าผมพูดว่า ผู้ชายที่มาช่วยครูเป็นลูกเจ้าลูกนาย บุญหนักศักดิ์ใหญ่ เป็นพ่อเลี้ยงเสือที่เก่งกาจและกล้าหาญ เขาเคยเสี่ยงตายช่วยล่าเสือเพื่อชาวบ้าน ผมจึงย้อนกลับมาเพื่อจะขอร้องให้เขาช่วยผม แต่ว่า... ผมไปโรงพยาบาลไม่ได้”


แน่ล่ะ ที่นั่นมีคนอยู่เสี่ยงต่อการโดนจับตัวได้ ตรงกันข้ามกับบ้านพักครูหลังนี้ สมบัติรู้ว่าผู้หญิงที่ตัวเองจับมาเป็นครู เขาเสี่ยงดวงแอบมาที่บ้านพักครู และแอบดูอยู่นานจนเห็นช่อปาหนันเข้าห้อง รอให้เวลาผ่านไปนานจึงค่อยย่องสะเดาะกลอนขึ้นบ้านมา 

ดวงตาแดงก่ำมองช่อปาหนันอย่างวิงวอน น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความเจ็บปวดเมื่อเค้นเสียงพูดทีละคำ 


“ผมกราบขอร้องให้ครูกับเขาช่วยเหลือผมด้วย ลำพังตัวผมตายไป ผมไม่กลัว กลัวแค่ว่าคนที่ฆ่าพ่อฆ่าแม่ฆ่าน้องจะลอยนวลเท่านั้นเอง”

คนตรงหน้ากระชากบางอย่างออกมาจากคอ เหมือนสร้อยที่ร้อยด้วยเชือกห้อยบางอย่างไว้ เขาวางมันบนพื้นแล้วก็พูดว่า 


“ผมเจอมันตอนที่กลับบ้านมาเจอศพพ่อแม่ นังอิ่มน้องสาวผมกำไว้แน่น ต้องเป็นของคนร้าย แต่ผมกลับไม่มีโอกาสได้บอกใคร”


“น้องปาหนัน คุยอยู่กับ... ว้าย!


ศรีสมรร้องลั่น ตนเองปวดท้องเข้าห้องน้ำเลยถือตะเกียงเดินออกจากห้องมา ได้ยินเสียงคุยผ่านห้องของช่อปาหนัน และพอลองเอามือดันบานประตูก็เปิดอ้า  เสียงร้องของศรีสมรทำให้สมบัติรีบลุก เขาวิ่งไปที่หน้าต่างแล้วเหนี่ยวตัวกระโดดข้ามออกจากหน้าต่างไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะวิ่งหายไปในความมืดเบื้องล่าง ศรีสมรตัวสั่นงันงกเดินเข้ามาในห้อง 

“ตายแล้ว นั่นมัน... มัน...”

ชี้นิ้วไปที่หน้าต่างแล้วหันมามองช่อปาหนันที่ยังคงกำปืนไว้ เบิกตากว้าง “ปืน!


ช่อปาหนันลดมือลง เธอถอนหายใจค่อยๆผ่อนคลายกล้ามเนื้อที่ตึงเครียด หญิงสาวมองจุดที่สมบัตินั่ง เธอรีบเดินมาหยิบของที่อีกฝ่ายวางไว้แล้วก็มองมันอย่างพิจารณา


เพราะว่าเกิดเรื่องกับหม่อมราชวงศ์ไอศูรย์ ทางนายอำเภอจึงวานให้คนขับรถกลับไปบอกที่ปางไม้ของเขา ทั้งยังประกาศว่าถ้าจับเป็นไอ้เสือบัติไม่ได้ก็ให้จับตาย จะไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายเข้ามาก่อเรื่องอีกเด็ดขาด วันนี้ไอศูรย์ต้องรับแขกมากหน้าหลายตา เรียงกันมาตั้งแต่ผู้หลักผู้ใหญ่ใส่ชุดสีกากี เรื่อยมาถึงบรรดาพ่อค้านายห้างใหญ่ที่มาเยี่ยมถึงโรงพยาบาล ห้องรวมคนไข้ชายที่เขานอนอยู่ แน่นขนัดไปด้วยผู้คนจนคุณหมอตาเขียวเรืองๆ ครั้นจะบอกว่ารบกวนคนไข้ผู้อื่น ทั้งห้องพักก็มีคนป่วยคนเดียวเท่านั้น 


คนที่ไม่ชอบให้ใครมาพะเน้าพะนอ คนที่จงใจหนีมาอยู่ป่า นั่งพิงหัวเตียงหน้างอ คิ้วหนาๆแทบจะผูกปมอยู่เหนือสันจมูก เขาไม่ได้เป็นอะไรมาก เมื่อคืนอาจจะมีไข้ แต่สายมาหน่อยก็หายดีแล้ว ทั้งยังเบื่อการต้องมาแกร่วอยู่บนเตียงใจจะขาด  ตาคมดุจ้องไปที่ประตูห้องเขม็ง รอให้ใครบางคนที่ควรจะมาเป็นคนแรกตั้งแต่รุ่งเช้าแต่ก็ไม่มา ใครบางคนที่พูดเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะหิ้วปิ่นโตมาส่ง จะเที่ยงรอมร่อยังไม่เห็นแม้แต่เงา ถอนหายใจเป็นครั้งที่ร้อยอย่างเบื่อหน่ายแล้ววาดเท้าจะลงจากเตียง  พอ... หมดความอดทน ตามไปทวงปิ่นโตที่บ้านเลยดีกว่า 


“อ้าว... จะไปไหนคะคุณชาย” 


นางพยาบาลที่เดินเข้ามาถาม ในมือมีปรอทวัดไข้กับที่วัดความดัน 


“กลับแล้ว หายดีแล้ว”


“รอคุณหมอหน่อยดีไหมคะ อิฉันจะไปตามคุณหมอให้”


“ฉันไม่เป็นไรมาก ไข้แค่นี้... ฉันยังมีงานต้องทำอีกมาก ประเดี๋ยวก็ช่วยแจ้งคุณหมอด้วยว่าฉันจะ...”


ไอศูรย์กลับขึ้นไปนอนบนเตียงอย่างรวดเร็ว มือดึงผ้าห่มขี้งาผืนบางขึ้นมาจรดอกแล้วหลับตาปี๋ นางพยาบาลอ้าปากค้าง ร้องอ้าว  เธอยกมือเกาศีรษะอย่างงุนงง 


“คุณพยาบาลคะ” 

เสียงของคนที่เพิ่งจะเดินมาตรงประตูเรียก ทำให้เธอหันไปมอง  เห็นหญิงสาววัยไล่เลี่ยกับตนเองสวมเสื้อสีปูนแดงกางเกงขายาวสีดำ ยืนยิ้มอยู่ ในมือมีปิ่นโตเถาใหญ่ 


“ฉันมาเยี่ยมคนไข้ค่ะ”


“คุณชายไอศูรย์หรือคะ เห็นเมื่อกี้บอกว่า...”


“ปาหนัน เธอมาแล้วรึ” 


น้ำเสียงแหบแห้งเกินจริงดัง พร้อมกับไอติดๆกันอีกหลายที คนที่นอนบนเตียงทำท่าเหมือนเพิ่งตื่น ขยับตัวลุกนั่งแล้วก็ยกมือแตะขมับราวกับว่าวิงเวียนเต็มทน

ค่ะ สวัสดีค่ะคุณชาย” 

ช่อปาหนันพนมมือไหว้ แล้วหันไปยิ้มให้กับนางพยาบาล รอยยิ้มอ่อนหวานทำให้นางพยาบาลเข้าใจแล้วว่าทำไมจู่ๆคนที่ร่ำร้องจะขอกลับบ้านกลับกระโดดขึ้นไปบนเตียง เธอเพียงแค่ยิ้มแล้วเดินมาที่เตียง มองสาวสวยแกะเถาปิ่นโตออกแล้วก็ยื่นปรอทให้คนไข้ นึกค่อนในใจ 

ไหนใครบอกว่าผู้หญิงมารยาร้อยเล่มเกวียน... ผู้ชายอกสามศอกก็ไม่น้อยหน้ากันเลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 342 ครั้ง

610 ความคิดเห็น

  1. #586 SXRXCHXYX (@ammysirachaya) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 06:36
    โอ้ยยยคุณช๊ายยยยย
    #586
    0
  2. #519 ฝนพรำ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 18:47

    ไม่รู้คุณชายจะขนมารยากี่ร้อยเล่มเกวียนมาอ้อนสาว รู้แต่ว่าเอาจริง!

    #519
    0
  3. #518 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 18:22
    ต่อหน้าต่อตาเลยนะคุณชาย ไม่อายนางพยาบาลด้วย สุดยอดจริง
    #518
    0
  4. #511 pyokky (@pyokky) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 14:08

    โอ๊ยๆๆๆ คุณชายน่ารัก

    #511
    0
  5. #509 dchimtuem (@dchimtuem) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 13:29
    พ่อเลี้ยงเสืออ้อนสาว....
    #509
    0
  6. #508 Ize_ize_ize (@Ize_ize_ize) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 06:58
    คุณชายน่ารักจัง
    #508
    0
  7. #507 mogwai (@mogwai) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 01:24
    ชอบตอนนี้มากเลย รู้สึกได้เลยว่าการเป็นครูมันมีความหมายยิ่งใหญ่จริงๆ คนเป็นครูคือคนที่มีจิตเมตตาและมีจิตที่เป็นผู้ให้จริงๆค่ะ เชื่อเหลือเกินว่าปาหนันต้องให้โอกาสนายบัติแน่นอน..(ในที่สุดครูก็ได้ใช้Coltจนได้555)
    #507
    0
  8. #505 marine (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 22:35

    อุ๊ย..คุณชายร้อยเล่มเกวียน อ่านไปยิ้มไป..

    #505
    0
  9. #504 Capucinno (@Capucinno) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 21:32
    โห คุณชาย. ขำก๊ากเลยเนี่ย
    #504
    0
  10. #503 fsn (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 17:09

    ช่วยให้โอกาสนายบัติด้วยนะคะ คุณชาย

    #503
    0
  11. #502 ป้า (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 16:25

    คุณช้ายยยยยยย ต่อหน้าต่อตาพยาบาลเลยนะนั่น อายเขาบ้างม้ายยยยย

    #502
    0
  12. #501 cherdchay2522 (@cherdchay2522) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 15:11

    คุณชายน่ารักอ่ะ ???? ทำได้ทุกอย่างจริงๆ

    #501
    0
  13. #500 Wind (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 13:55

    สงสารสมบัติ ครอบครัวตายหมดแล้วยังโดนใส่ร้าย

    คุณชายยยย ทำงี้ก็ได้เหรอ ไม่เกรงใจพยาบาลเล๊ยยย

    #500
    0
  14. #499 rawee007 (@rawee007) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 13:44
    คุณชายก็มารยาเป็นนะ 5555
    #499
    0
  15. #498 len-lom (@luk-peach) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 13:18
    มารยาาาาาา
    #498
    0
  16. #497 kakfern23 (@kakfern23) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 12:32
    ขำคุณชาย55555
    #497
    0
  17. #496 a-puggy kwan (@kwan-story) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 11:27
    5555 คุณชายยยย ไม่อายคุณพยาบาลเหรอคะ
    ขอบคุณนะคะที่มาอัพต่อ ยังไงก้อรอตอนต่อไปอยู่นะคะ อยากดูมารยาของคุณชาย จะมีกี่ร้อยเล่มเกวียนกัน 5555
    #496
    0
  18. #495 Pachara Prasongdee (@ptumka) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 11:25
    เอาเล่มมาเลย
    #495
    0
  19. #494 waychaya (@way8003) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 11:15
    คุณชาย มารยาเยอะจริงๆ
    #494
    0
  20. #493 oppmafia (@oppmafia) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 09:54
    คุณชายยยยยย
    #493
    0
  21. #492 ริษา... (@0616017909) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 09:41
    คุณชายเจ้าเลห์อ่า
    #492
    0
  22. #491 Berkelium (@orm-exofan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 09:34
    รับรางวัลตุ๊กตาทองไปเลยค่ะคุณชาย
    #491
    0
  23. #490 taichana7701 (@taichana7701) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 09:07
    จะอ้อนสาว อะดิ
    #490
    0
  24. #489 ya-ya (@zakurablood) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 08:56
    เราก้อตะหงิดใจอยู่แล้วเชียววว. สงสารเลยย ครูต้องช่วยบัตินะ
    #489
    0
  25. #488 novelclub122 (@novelclub12) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 08:46
    55 มารยาสารไถยจิงๆๆ คุณชาย
    #488
    0