เจ้าช่อปาหนัน

ตอนที่ 14 : พิกุลน้อย บานบุรี เจ้าดอกพุด ทั้งสายหยุด กลีบซ้อนซ่อนหลากสี (50%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,963
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 284 ครั้ง
    1 มิ.ย. 61

“ว่าแต่ว่าวันก่อนอาได้ยินข่าวเรื่องไฟป่าแถบนครสวรรค์ ไม่รู้ว่าป่าแถบที่คุณชายศูรย์ทำปางไม้อยู่จะเป็นยังไงบ้าง”

                สมพลเปรยขึ้นมา ทำให้คนอื่นหันไปมองเขา แน่นอนว่าคนที่ทำหน้าตกอกตกใจที่สุดก็คือพิกุลหอม

                “จริงหรือคะ ตายแล้ว คุณชายศูรย์ต้องลำบากมากแน่ๆแต่คนบางคนเป็นเพื่อนแท้ๆ กลับไม่เป็นห่วงเป็นใยเพื่อนเลย”

                “ยายหอม” ดรุณีปราม

                “จริงๆนะคะ ขนาดหอมแค่ถามว่าคุณชายศูรย์มาพระนครใช่ไหม พี่ปอยังไม่ยอมบอกหอมเลย”

                “เรามันเจ้าเรื่องขี้ฟ้องจริงๆ” ปรเมศวร์นิ่วหน้า เขาหันไปตอบสมพลว่า “ปางไม้ของคุณชายศูรย์ไม่ได้รับผลกระทบอะไรครับ รายนั้นทำสัมปทานป่าไม้ตามกติกาของหลวงทุกอย่าง ระวังตรวจตราป้องกันเรื่องไฟป่าอย่างเข้มงวดมาก”

                “คุณชายมาพระนครอย่างที่พิกุลหอมพูดหรือปอ”

                สมพลถามแววตาดูตื่นเต้นจนปิดไม่มิด ปรเมศวร์ยิ้ม พอเดาออกว่าสมพลเองใจก็แอบหวังให้ไอศูรย์ได้เกี่ยวดองกับครอบครัว ไม่รู้เพราะฟังลูกสาวคนเล็กพูดเรื่องไอศูรย์มากไปหรือเปล่า จึงแอบหวังตามพิกุลหอมไปด้วย เพียงแค่ไม่แสดงออกจนโจ่งแจ้งเท่านั้น

                “เชิญคุณชายมาบ้านเราสักครั้งดีไหม ฝีมือทำครัวอาผู้หญิงเราก็ไม่น้อยหน้าใครนะ เชิญคุณชายมาลองชิมดู”

                พิกุลหอมยิ้ม ดวงตาพราวระยับอย่างคาดหวัง ก่อนจะหน้าเจื่อนเมื่อปรเมศวร์ยิ้มแล้วดับความหวังด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า

                “เห็นทีจะต้องคราวหน้าแล้วล่ะครับคุณอา เพราะว่าเขากลับปางไม้ไปแล้ว กว่าจะมาอีกทีก็ไม่รู้เมื่อไร สามสี่เดือนเข้าพระนครมาสามสี่วันเท่านั้น ยิ่งถ้าเป็นช่วงที่ปางไม้งานยุ่งๆล่ะก็ ครึ่งปีถึงจะเข้ามาสักครั้งครับ”

                “อ้อ... เสียดายจริง”

สมพลยิ้ม แล้วก็เปลี่ยนหัวข้อสนทนาไปเรื่องอื่นแทน ปรเมศวร์กำลังจะกลับเขากำลังจะขึ้นรถก็ได้ยินเสียงเรียกด้านหลัง หันไปมองเป็นสร้อยประยงค์ที่ยิ้มให้ในมือมีปิ่นโตเถาใหญ่

                “พี่ปอคะ ข้าวยำน้ำบูดูค่ะ สร้อยเตรียมให้พี่ปอเอาไปฝากคุณป้า มีคั่วกลิ้งไก่ด้วยนะคะ คั่วกลิ้งนี่สร้อยทำเอง คราวก่อนแม่แดงเอาไปฝากคุณป้าคุณป้าท่านชอบ สร้อยฝากกราบท่านด้วยค่ะ”
                “น่ารักจริงๆ”

ปรเมศวร์ชมรับเถาปิ่นโตมา แล้วเบ้ปากเมื่อเห็นหน้าของพิกุลหอมโผล่มาทางประตูพร้อมแลบลิ้นให้เขา “ยายเด็กกะโปโลหอมน่ารักได้เท่าครึ่งของสร้อยก็ดี”

                “พูดแบบนี้เดี๋ยวยายหอมก็งอนอีกหรอกค่ะ”

 สร้อยประยงค์หัวเราะ พนมมือไหว้ ปรเมศวร์รับไหว้แล้วก็ขอบใจเรื่องอาหารอีกรอบ ก่อนจะขึ้นรถแล้วขับออกไป พิกุลหอมถึงเดินออกมา

                “พี่ปอใจร้ายจริงๆ ถามอะไรเกี่ยวกับคุณชายก็ไม่ยอมบอก คอยดูเถอะ วันไหนคุณชายมาแล้วหอมได้เจอ หอมจะฟ้องให้เข็ด”

                สาวน้อยทำปากยื่น

                “พูดเหลวไหล ไปเข้าบ้านเลย”

                สร้อยประยงค์เอ็ดเบาๆ คล้องแขนน้องต่างมารดาแล้วลากเข้าบ้านทันที

 **********

“เด็กชายจิตเป็นพี่ เด็กหญิงบุญศรีเป็นน้อง  นายประสงค์เป็นพ่อ นางสะอาดเป็นแม่”

เสียงนั้นทอดช้า กังวานและน้ำเสียงหวานหู ชวนให้เด็กที่หลายคนที่นั่งล้อมวงอยู่กลางลานดินใต้ต้นมะเดื่อเงยหน้าอ้าปากหวอมอง ตอนนี้เป็นเวลาเย็นแล้ว เด็กนักเรียนกลับบ้านกันหมด และเด็กน้อยที่นั่งอยู่ตรงนี้ก็ไม่ใช่เด็กนักเรียนในโรงเรียนแห่งนี้สักคน แต่เป็นลูกหลานของชาวบ้านที่พักอาศัยในละแวกนี้ทั้งนั้น สองสัปดาห์มาแล้วนับจากมีครูผู้หญิงจากพระนครมาบรรจุที่โรงเรียน พ่อแม่ผู้แก่ผู้เฒ่าที่อยากเห็นหน้าครูคนใหม่สองคนก็พากันมาเยี่ยมช่อปาหนันและศรีสมรที่บ้านพัก หอบกล้วยน้ำว้าเครือใหญ่บ้าง ปลาเค็มบ้าง หอมแดง กระเทียมบ้างเอามาฝากเต็มบ้านพักครู บางคนก็ปิ้งกล้วยปิ้งมันมาให้ ทั้งยังตำน้ำพริกปิ้งปลามาฝากจนกินแทบไม่หวาดไม่ไหว พอผู้ใหญ่กลับบ้านไปหมด ช่อปาหนันหอบผ้าผลัดนุ่งจะไปอาบน้ำก็เห็นเด็กน้อยวัยห้าหกขวบหลายคนยังยืนแอบมองเธออยู่จากที่ไกลๆ ทั้งยังมาทุกวันด้วย

                เด็กๆเห่อครูคนใหม่กันครับ ยิ่งปากต่อปากไปว่าครูหน้าตาเหมือนเพชรา ยิ่งพากันมาแอบมองทุกวัน

                ครูใหญ่หัวเราะร่าตอนที่บอกเธอแบบนี้

                ดังนั้นวันพระต่อมา เมื่อเธอว่างจากการสอน หลังจากซักผ้าเสร็จเรียบร้อย หญิงสาวเลยขอยืมจักรยานของจันตาอีกรอบปั่นไปร้านขายหนังสือเรียนที่มีอยู่แห่งเดียวในเมืองนี้ แล้วซื้อหนังสือเรียนภาษาไทยมาหลายเล่มรวมทั้งนกแก้วอวดเก่ง ที่ชนะการประกวดแบบเรียนเมื่อหลายปีก่อน  พอวันต่อมา หลังโรงเรียนเลิก ช่อปาหนันก็นั่งรอเด็กตัวเล็กตัวน้อยที่พอกินข้าวเย็นเสร็จต้องวิ่งพากันมาแอบดูเธอเหมือนเคย แล้วกวักมือเรียกเด็กๆให้เข้ามาหา หลังจากนั้นก็จับพวกเขานั่งล้อมวง อ่านหนังสือให้ฟังเสียเลย

                วันแรกก็มีเด็กแค่สามสี่คน วันต่อมาเพิ่มเป็นห้าหกคน ตอนนี้ดูสิ นับได้แปดคนแล้ว ทั้งห่างออกไปนิด ยังมีหญิงวัยยี่สิบกว่าปี นุ่งผ้าถุงเอาลูกน้อยนั่งตัก มือก็คอยบิกล้วยสุกยัดปากป้อนเป็นคำๆ นั่งฟังเธออ่านหนังสือด้วยตาแป๋วอีกราย

                “เด็กชายจิตรักนก เขาอยากเลี้ยงนก จิตถามพ่อ ฉันจะเลี้ยงนกได้ไหม พ่อบอกว่าได้”

                ช่อปาหนันอ่านแล้วพลิกหน้าหนังสือ  เด็กตัวน้อยมองเธอด้วยดวงตาแจ่มใส หญิงสาวยิ้มให้แล้วอ่านต่อ

                “จิตถามว่า ฉันจะได้นกจากไหน พ่อบอกว่าถ้าจิตอยากเลี้ยงนก พ่อจะพาจิตไปร้านขายนก”

                “ไม่เห็นต้องไปเลย จับเอาก็ได้ นกที่นี่มีเยอะแยะ”

                เสียงของแม่ที่กำลังบิกล้วยป้อนเข้าปากลูกวัยสามขวบโพล่งขึ้น พอช่อปาหนันช้อนสายตามอง อีกฝ่ายที่ลืมตัวขัดขึ้นก็ยิ้มอายๆให้

“ขอโทษจ้ะครู”

                “ไม่เป็นไรจ้ะ ที่นี่มีนกเยอะหรือจ๊ะ”

                “จ้ะ พรุ่งนี้ฉันจะให้พ่อไอ้หนูจับนกมาแล้วผัดเผ็ดมาเผื่อครูดีไหม”

อีกฝ่ายขันอาสาอย่างกระตือรือร้น มองหน้าหวานๆของครูแล้วก็ยิ้มกว้าง

                “ขอบใจนะจ๊ะ” ช่อปาหนันยิ้ม แสงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า อ่านหนังสือลำบาก หญิงสาวเลยปิดหน้าหนังสือแล้วก็บอกเสียงอ่อน “ค่ำแล้ว แยกย้ายกันกลับบ้านเถอะ พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่นะ”

                เด็กน้อยบางคนทำเสียงโอดครวญ แต่ก็ลุกยืนโดยดี ช่อปาหนันมองตามเด็กๆที่เดินแยกย้ายกันกลับบ้าน รวมทั้งแม่ที่อุ้มลูกเข้าสะเอวคนนั้นด้วย เธอเงยหน้ามองผลมะเดื่อที่ออกลูกเต็มต้น แล้วนั่งเล่นอยู่ครู่หนึ่งกระทั่งยุงเริ่มมา ฟ้าเริ่มมืดขึ้นทุกขณะ หญิงสาวจึงลุกเดินทอดน่องกลับไปบ้านพักครู ศรีสมรเพิ่งอาบน้ำเสร็จนุ่งกระโจมอกและนั่งทาครีมอยู่หน้ากระจกบานเล็ก หันมามองเธอ

                “ไม่เหนื่อยเหรอปาหนัน ยังมีแรงไปอ่านหนังสือให้เด็กๆฟังนะ พี่น่ะ เหนื่อยแทบตาย”

                “ดีกว่านั่งเหงาๆค่ะ”

                หญิงสาวตอบเสียงอ่อน นั่งพับเพียบลงบนชานบ้านพัก ไม้กระดานลั่นและเหมือนจะเผยอขึ้นอีกด้าน เธอนิ่วหน้า นึกในใจว่าต้องขอยืมค้อนกับตะปูจากจันตามาจัดการกระดานให้ได้




 


วันนี้อัพต่อจนจบตอนค่ะ ทะยอยเข้ามาเติมเนื้อหานะคะ อัพเดทจากโทรศัพท์อาจจะช้านิดค่ะ 


นกแก้วอวดเก่ง ยังมีให้โหลดได้ในเว็บเมพนะคะ ใครอยากเห็นหนังสือแบบเรียนภาษาไทยในสมัยนั้นก็ยังสามารถเข้าไปโหลดได้ค่ะ 

ตอนผู้เขียนเรียนประถม ผู้เขียนเรียนมานีมานะ ปิติชูใจ ค่ะ 
ยังจำได้ว่าราวประถมห้า แม่ของเพชรตาย เพราะโดนงูกัด ร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวรเลย 



ณัฐณรา













สปอย

ขามองแก้มเนียนเปล่งปลั่ง ลากสายตามายังริมฝีปากอิ่มรูปกระจับของเธอ กลิ่นหอมรื่นชื่นใจที่ทำให้ฝันดีทุกคืนกรุ่นอยู่รอบตัว อวลในลมหายใจของเขา 
กลิ่นของช่อปาหนัน 


"เนื้อตัวเธออบร่ำกรำน้ำหอมมาหรือยังไง"

ถามพลางใช้นิ้วเกลียแพขนตายาวงอนของเจ้าหล่อนเบา แพขนตาหนานั่นขยับไหว พลอยทำให้หัวใจเขาไหววูบตามไปด้วย 



"เมตตาฉันอีกสักนิดได้หรือเปล่า... อย่าหนีฉันเหมือนในฝันครั้งแล้วครั้งเล่าเลย"

กระซิบประชิดแก้มอิ่ม ก่อนจะอดใจไม่ได้ จรดจมูกโด่งบนนวลเนื้อนุ่มๆหนึ่งที สูดกลิ่นหอมละมุนละไมของเธอเข้าโพรงอก 


"หอมแก้มแล้ว... ก็ยังไม่หายทรมาน เธอร่ายมนต์อะไรใส่หัวใจฉันหนอ ... ขอโลภมากอีกนิดเถอะนะ ปาหนัน ขอ..."

***********************************************

อัพติดต่อกันมาหลายวันแล้ว เพราะงี้ เจอกันอีกทีวันเสาร์นะคะตัวเอง


รักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 284 ครั้ง

610 ความคิดเห็น

  1. #339 nanut bint zalam (@nanutbintzalam) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 02:05

    คุณกิ่งเก่งจังค่ะ นี่จำได้แค่มานี มานะ ชูใจ ปิติ สีเทา แล้วก็เจ้าแก่เท่านั้นเอง...มีเจ้าแต้มด้วยมั้ยอ่ะ?

    ทั้งๆ ที่ตอนเรียนก็ชอบหยิบมาอ่านซ้ำอยู่บ่อยๆ นะแต่ก็ยังลืมมมมม

    เป็นเพื่อนที่โตมาด้วยกันแท้ๆ (เกิดปี 21 พร้อมกันแต่จริงๆ เค้าเด็กกว่า 7 ปีนะ 5555)

    #339
    0
  2. #322 fsn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 18:12

    จำสัญลักษณ์ของกระทรวงบนสมุดได้คะ เห็นอีกทีเลยรู้ว่า อ้อ มันกลายเป็นซิกเนเจอร์ที่คลาสสิกไปแล้ว

    #322
    0
  3. วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 08:46
    อูยยย กรีดร้อง ขอตอนหน้ามาไวๆ
    #317
    0
  4. #316 Wiwan Truadngu (@wiwan9255) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 07:50
    อยากได้หนังสือ จังคะ ชอบๆๆๆๆ เราเหมือนไรท์เลย. ร้องไห้ตอนแม่เพชรตาย....
    #316
    0
  5. #315 MinneeDee (@MinneeDee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 00:44
    ไรท์ละคะ ร่ายมนต์อะไรใส่รึเปล่า ติดงอมแงม><
    #315
    0
  6. #314 NonyPai (@nthinkam) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 22:53
    อูย รีดก็ มานี มานะ ปิติ ชูใจ รุ่นแรกเหมือนไรท์เลยค่ะ จำได้กระทั่งแผนผังหมู่บ้านหน้าแรกเลยทีเดียว มันแบบอบอุ่นมาก อยากไปอยู่ด้วยเลยล่ะตอนนั้น
    #314
    0
  7. #313 novelclub122 (@novelclub12) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 18:46
    ขอบคุณไร้ทค่ะ ที่อัพให้อ่าน รอติดตามผลงาน อีบุ๊คเลยค่ะ ฟินมาก
    #313
    0
  8. #312 ริษา... (@0616017909) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 17:57
    จะขาดใจเป็นแน่แท้ รอเจ้าคะ
    #312
    0
  9. #311 Siri561 (@Siri561) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 11:54
    แหนะ ใจร้ายยยยยย
    #311
    0
  10. #308 a-puggy kwan (@kwan-story) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 10:21
    ครูปาหนันต้องเป็นคุณครูในดวงใจแน่ๆ เลยค่า

    เรียนปิติ มานะ มานี ชูใจ เหมือนกันเลย ^^
    #308
    0
  11. #307 aunya22 (@poonim22) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 10:12
    เรียนรุ่น มานี มานะ เหมือนกันค่ะ รุ่นสุดท้ายเลย😄
    #307
    0
  12. #306 miwnoy (@vanida11) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 08:17
    ออกอีบุคหรือหนังสือเถอะ รออออ
    #306
    0
  13. #304 Boss6789 (@Boss6789) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 21:25
    โอ๊ยยย คุณชายยยย โลภเยอะๆก็ด้ายยยย
    #304
    0
  14. วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 17:34
    เขิลเลย
    #303
    0
  15. #302 a-puggy kwan (@kwan-story) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 15:38
    วั้ยยย!! จะขออะไรสาวคะ โดนสาวเคือง ไม่รู้ด้วยนะคะ
    #302
    0
  16. #300 banidin (@banidin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 14:53
    เทใจให้เลย...แม่ช่อปาหนัน
    #300
    0
  17. #299 สาววายสายอินดี้ (@wan05) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 14:10
    มาค่ะ นะตอนนี้พร้อมเปย์ปกติยากมากที่จะซื้อเอาของน้องมาอ่านง่ายกว่า มากหนังสือเล่มล่าสุดคือ บุพเพสันนิวาส แต่นี้ นี้คือหนังสือที่ควรค่าแก่การเก็บ ยิ่งเราเรียนสายประวัติศาสตร์เรายิ่งชอบเล่มนี้
    #299
    0
  18. #110 Ying Fa (@fasang_s) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 23:38
    รอซื้อหนังสือนะ
    #110
    0
  19. #108 Littleme (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 16:36
    รอซื้อเลยค่ะ แต่ยังไม่เห็นข่าวคราวเลยย นี่มกราแล้วนะเออ
    #108
    0
  20. #105 JitchutaP (@JitchutaP) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 00:50
    รอยุน่ะคะ
    #105
    0
  21. #102 kakfern23 (@kakfern23) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 19:29
    รอค่ะไรท์
    #102
    0
  22. #100 swag_pair (@1811253807592pp) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 10:41
    รอไรท์ที่หน้าจอ
    #100
    0
  23. #99 Gfriend (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 15:25
    รออออออ
    #99
    0
  24. #98 somo_un (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 17:07
    ขออี-บุ๊ค ด้วยนะค่ะ



    ออกมาก่อน ก็ได้ค่ะ



    รอมานานแล้ว
    #98
    0
  25. #97 Ize_ize_ize (@Ize_ize_ize) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 22:32
    รอค่ะ ตามอ่านทุกเรื่อง สนุกทุกเรื่องด้วย รออุดหนุนหนังสือด้วยค่ะ
    #97
    0
  26. #95 Wannalee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 14:14
    กลับมาแล้วววววแอบเชียร์เรื่องนี้อยู่อยากลองอ่านแนวพีเรียดจากคุณกิ่งบ้างรออุดหนุนอยู่จ้า
    #95
    0
  27. วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 20:56
    คืดถึงมากกก
    #94
    0
  28. #93 Mihoro (@AyaShii) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 19:10
    หยอดกระปุกรอเลยย
    #93
    0
  29. #92 Dream (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 16:42
    จะตามไปซื้อแน่นอนคร้าาาา
    #92
    0
  30. #91 a-puggy kwan (@kwan-story) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 00:15
    เย้ๆๆๆ \^^/
    #91
    0
  31. #90 กันเปย (@klueylovely) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 22:37
    โอ้ย คิดถึงมากมาย
    #90
    0
  32. #88 fahpailin_milk (@fahpailin_milk) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 21:42
    กรี้ดร้อง รอค่ะรักก><
    #88
    0
  33. #87 มโน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 21:29
    รอคอยเธอมาแสนนาน เย้ๆๆๆ
    #87
    0