ต้านสัมผัสปรารถนาร้าย ( ร้อนแรงมาก)

ตอนที่ 20 : บทที่ 6 (50%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,341
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    4 ต.ค. 58

“ไปทำอะไรที่นั่น”

เซดริกขมวดคิ้วก่อนจะเดินตามไป ไม่ได้ห่วงไม่ได้อะไรทั้งนั้น แค่สงสัยอยากรู้... ก็เท่านั้นเอง ชายหนุ่มบอกตัวเองแล้วเดินเร็วๆไป

ส่วนคนที่เดินตามท่อส่งน้ำมาก่อนที่ชายหนุ่มจะกลับมาที่พักนั้น พันดาวหลังตัดสินใจว่าเธอจะออกมาซักผ้าที่แหล่งน้ำจืดใหญ่ หญิงสาวก็หอบเอาถังสูงราวๆหนึ่งฟุตที่อยู่ตรงห้องเก็บของใต้ดินออกมา แล้วเดินหอบหิ้วเสื้อผ้าตัวเองเดินตามท่อน้ำมา เธอมั่นใจว่าไม่มีทางหลง เพราะว่าตอนกลับก็แค่เดินตามท่อกลับแค่นั้น เหมือนฮันเซลกับเกรเทลโรยหินไว้ตามทางในนิทาน เธอจะกลับถึงเคบินอย่างปลอดภัย พันดาวเดินมาจนได้ยินเสียงน้ำ หญิงสาวรีบเดินเร็วขึ้นก่อนจะห่อปากเมื่อเห็นภาพข้างหน้า

“โอ...”

หญิงสาวอุทานมองน้ำตกขนาดใหญ่ตรงหน้าอย่างตื่นตาตื่นใจ มันสวยเหลือเกิน น้ำที่ตกมาจากหน้าผาสูงลงสู่แอ่งกว้างใหญ่ด้านล่าง ราวม่านน้ำที่งดงาม และมิหนำซ้ำ บนต้นไม้ใหญ่ที่ขึ้นอยู่สูงรายรอบ เธอเห็นบางอย่างเกาะที่คาคบ

“สวยจัง”

ร่างเล็กๆเดินเข้าไปใกล้ มือวางถังที่หิ้วมาไว้ตรงข้างเท้า เงยหน้าหมุนตัวมองรอบๆ ต้นกล้วยไม้ตระกูลคัทลียาที่อยู่บนต้นไม้สูงนั้นมีมากกว่าร้อยต้นแน่นอน และหลายต่อหลายต้นกำลังมีดอกสีขาวใจกลางดอกสีชมพูผลิโฉมอวดอย่างไม่ยอมน้อยหน้ากัน... นี่มัน สวรรค์ชัดๆ

“...”

 พันดาวเดินไปชะโงกดูน้ำ แล้วก็สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เดินย้อนมาเอาถังที่หอบหิ้วมาด้วยแล้วก็เอาผ้าออก ก่อนจะทรุดลงคุกเข่าแล้วยื่นมือถือถังลงไปช้อนตักน้ำ อาจเพราะว่าแอ่งน้ำกับตรงพื้นที่เธอคุกเข่าอยู่มันสูงต่างระดับกันมากเกินไป หรือไม่... ช่วงแขนเธอก็สั้นเกินไป เธอตักน้ำไม่ถึง

“อึ๊บ”

พันดาวทำเสียงก่อนจะยกบั้นท้ายขึ้นแล้วโน้มตัวลงไปอีกนิด

ยะ... ยังไม่ถึง พันดาวกัดปาก ทำไมนะตอนที่ซาแมนต้าบอกให้ดื่มนมมากๆ เธอถึงไม่เชื่อ ตอนที่แม่บอกว่ากินนมเยอะๆ ทำไมเธอไม่ฟัง พันดาวกลอกตาก่อนจะพยายามเหยียดแขนให้ตึงอีก อีกนิดเดียว อีกนิดเดียวเท่านั้น

“ว้าย”

 หญิงสาวร้องลั่น ก่อนจะโผลงไปในน้ำ หลับตาปี๋ มั่นใจว่ายังไงเธอก็ร่วงแน่ เมื่อเสียหลักในการทรงตัว พันดาวถลาเหมือนจะร่วงลงน้ำ แต่...

“จะบ้าตาย”

 เสียงแหบห้าวของคนที่ยืนข้างหลังดังขึ้น พันดาวลืมตา รู้สึกว่าเสื้อที่สวมนั้นมันตึงรั้งแน่น หญิงสาวมองผิวน้ำที่หน้าเธอเกือบจะแตะอยู่รอมร่อแล้วก็เหลียวมองสาเหตุที่เธอไม่ร่วงลงไป สิ่งที่เห็นคือเซดริก คอนเนอร์ เขาอยู่ข้างหลังเธอ และคงจะคว้าเสื้อเธอจากด้านหลังขยุ้มไว้แน่น

“...”

 เซดริกมองคนที่หาเรื่องตายเป็นครั้งที่สามในเวลาไม่ถึง 24 ชั่วโมง นับแต่เขาอยู่กับเธอแล้วถอนหายใจ ดึงเสื้อให้หญิงสาวถอยมานั่งบนพื้นเรียบร้อย พันดาวกลืนน้ำลายลงคอ หลบสายตาของเขา

“ออกมาทำอะไร บอกแล้วไม่ใช่หรือไงว่าอย่าเดินออกมาเพ่นพ่าน”

“คือ... ฉันจะซักผ้าค่ะ ฉันลงไปดูแล้วมันไม่มีเสื้อผ้าผู้หญิงแล้ว”

“...” 

อ้อ... เซดริกมองคนที่ไม่ยอมสบตาเขาอีกแล้ว ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมา ดีที่มียาแก้ปวดให้มากพอที่จะรับมืออาการปวดหัวที่จะเกิดจากผู้หญิงคนนี้ แค่วันเดียว พันดาว คาร์เตอร์ก็ทำให้เขาหัวหมุนไปหมด ดวงตาสีฟ้าเข้มมองคนที่ก้มหน้างุดราวกับเห็นเขาเป็นยักษ์เป็นมารก็ไม่ปาน แล้วก็โคลงศีรษะไปมา เมื่อวานเขามาสำรวจที่นี่แล้ว และก็รู้ว่าไอ้แอ่งน้ำตกตรงหน้ามันลึกเอาการ ยิ่งยัยตัวเล็กนี่ว่ายน้ำไม่เป็น ถ้าร่วงลงไปล่ะก็ตายลูกเดียว เซดริกหยิบถังนั่นมาก่อนจะยื่นแขนลงไปจ้วงตักน้ำอย่างง่ายดาย ทั้งที่ถังน้ำนั่นก็ไม่ใช่เล็กๆ แถมมีน้ำเต็มปรี่ เขาวางถังให้ที่ตลิ่งก่อนจะเดินหันหลังกลับไปทางเดิม พันดาวมองตามแผ่นหลังของชายหนุ่มไป แล้วระบายลมหายใจออกมา เอี้ยวมาดูน้ำที่อีกฝ่ายบริการไว้ให้ หญิงสาวหยิบเสื้อผ้ามาซักน้ำเปล่า ขยำๆ ถูรอยเปื้อนให้ออก แล้วล้างน้ำเปล่าอีกครั้งก่อนจะเอาเสื้อที่จัดการเรียบร้อยไปพาดที่โขดหิน เลือกที่มันสะอาดหน่อย พันดาวไม่รู้เลยว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นนั้น ไม่ได้มีแค่เธอและเซดริกที่รับรู้ แต่ว่ามีคนบางคน ไม่หรอก... ต้องบอกว่าบางกลุ่มกำลังจับตามองอย่างใกล้ชิดเช่นกัน

 

“ตัดไปกล้องสามซิ”

 เสียงบัญชาของหญิงสาวแสนสวยที่ยืนกอดอกอยู่ข้างโทมัสบอก คนของเธอรัวนิ้วบนแป้นพิมพ์ ก่อนที่หน้าจอจะตัดเป็นภาพจากกล้องที่สาม ซึ่งซ่อนไว้ตรงน้ำตกใหญ่อย่างแนบเนียนที่รอยแยกของหินข้างน้ำตก มุมของกล้องสามารถมองเห็นได้ทั่วทั้งบริเวณ ซาแมนต้าที่วันนี้สวมชุดผ้าไหมสีน้ำเงินเข้ม ตัดกับผมสีทองและผิวขาวของเธอ คิ้วเรียวมุ่นขมวด

“ทำไมไม่ตกน้ำอีกล่ะ จะได้ผายปอดสักที”

โทมัสเหลือบมองผู้ชมข้างกาย

“แต่ถ้าตกลงไป แล้วคุณเซดริกมาไม่ทัน... พันดาวจมน้ำตายนะครับ”

“...”

ซาแมนต้าทำเป็นไม่ได้ยิน

“จับตามองทั้งคู่ไว้ก็แล้วกัน”

แฝดคนโตแห่งคอนเนอร์บอกแล้วก็เดินออกมาจากห้องปฏิบัติการที่ตัวเองเป็นคนสั่งให้ทำขึ้นเมื่อเดือนที่แล้ว เกาะส่วนตัวแห่งนั้น ซาแมนต้าซื้อไว้อย่างเงียบๆ เดิมเป็นเกาะของมหาเศรษฐีชาวเยอรมันคนหนึ่ง แต่ว่าเขาประกาศขาย เธอเองได้ข่าวเลยรีบให้โทมัสติดต่อซื้อไว้ ตอนที่นั่งเฮลิคอปเตอร์ไปสำรวจสินทรัพย์ชิ้นใหม่ของตัวเองอย่างตื่นเต้น จู่ๆความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นมา และเวลาเพียงไม่ถึงอาทิตย์ นางพญาซาแมนต้าก็สร้างเคบินที่มีระบบน้ำใช้ต่อจากน้ำตกใหญ่เรียบร้อย

“คุณซาแมนต้าคะ”

คนรับใช้สาวเดินเข้ามาหาทันทีที่ร่างระหงของหญิงสาวเดินออกมาจากห้องลับที่ห้ามใครเข้าไป นอกจากคนที่ต้องทำงานในนั้น ซึ่งเป็นชายหนุ่มที่คนรับใช้ทั้งหลายไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนนับสิบคน คนพวกนี้เข้ามาในคฤหาสน์แห่งนี้ก่อนที่เซดริก คอนเนอร์ และอันนา จะกลับมาที่นี่เพียงไม่กี่วัน

“ว่ายังไง”

 คิ้วสวยเลิกสูง ดวงตาสีฟ้าหันมามองอีกฝ่าย

“คือว่ามีคนมาขอพบคุณค่ะ”

“ไล่กลับไป ฉันไม่อยู่ในอารมณ์จะพบใครทั้งนั้น”

 ซาแมนต้าบอกเสียงเนือย เธออุตส่าห์กลับมาที่นี่โดยพยายามไม่ให้ใครรู้แล้วนะ โดยเฉพาะพวกสื่อทั้งหลาย จริงอยู่ที่ซาแมนต้าชอบการเป็นดาวเด่นในสังคม จะไม่ชอบได้ยังไงในเมื่อเธอเกิดมาเพื่อสิ่งๆนี้ แต่ว่าตั้งแต่แต่งงาน หญิงสาวก็แทบจะไม่ไปงานแบบนั้นอีกเลย ลำพังบริหารกิจการของคอนเนอร์ และดูแลสามีสุดที่รัก ซึ่งวันๆหนึ่งแทบจะไม่ห่างตัวเธอไปไหนก็แย่พออยู่แล้ว นี่ถ้าชีคมารูฟ สามีของเธอไม่ต้องไปติดต่อธุรกิจที่บรูไนกับคนสำคัญระดับเชื้อพระวงศ์ละก็ เธอคงไม่มีเวลามาจัดการอีตาน้องชายงั่งแบบนี้แน่

“เรียกมิคาเอลมา ฉันอยากจะผ่อนคลายสักหน่อย”

หมายถึงมิคาเอล ช่างผมชาวฝรั่งเศสที่เป็นช่างประจำของเธอ เขามีทีมงานอีกสามคนที่ดูแลความสวยของซาแมนต้าโดยเฉพาะ

“มีเวลาผ่อนคลาย แต่ไม่มีเวลาเจอสามีอย่างนั้นหรือ”

เสียงถามที่ดังขึ้นทำเอาซาแมนต้า เลิกคิ้วสวยของเธอขึ้น ดวงตาสีฟ้าเป็นประกายเมื่อจำสำเนียงภาษาอังกฤษของอีกฝ่ายได้ดี ไม่ต้องหันไปก็รู้ว่าเป็นใคร ซาแมนต้าหรี่ตาก่อนจะฉีกยิ้มกว้าง ทำตาให้ไร้เดียงสาที่สุดแล้วหันไปทางต้นเสียง และโดยไม่ต้องเสแสร้ง แววตายินดีก็ฉายชัดบนใบหน้าของหญิงสาว เธอมองร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสากลสีขาวที่ยืนตรงหน้าและมีคนของเขายืนอยู่ข้างหลังอีกสามคน ใบหน้าคมเข้มอันมีดวงตาเด่นที่สุดเพราะว่ามันทั้งคมกริบและมีอำนาจ โครงหน้าตามแบบฉบับหนุ่มสายเลือดตะวันออกกลางอันหล่อเหลา เขามองเธอด้วยสายตาที่ก้ำกึ่งระหว่างโมโห และโหยหา อันหลังน่าจะมากกว่าเพราะว่าซาแมนต้ารู้ดีว่าสามีไม่มีวันโกรธเธอได้ลงคอ ใช่... เขาคือ ชีคมารูฟ มหาเศรษฐีหนุ่มแห่งดูไบ

“โอว... สามีที่รัก ฉันคิดถึงคุณที่สุดในโลก พระเจ้าเป็นพยาน ความรักของฉันที่มีต่อคุณมากกว่าน้ำในน้ำตกไนแองกาล่าเสียอีก ฉันจะไม่มีเวลาเจอคุณได้ยังไง”



ชีคมารูฟ สามีของซาแมนต้าค่ะ ^^




พันดาวใจคอไม่ดีเท่าไหร่... ต้องคอยระวังคนเกเร เฮ้อ... สงสารเนอะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

185 ความคิดเห็น

  1. #142 Love Have (@rakmee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2558 / 14:59
    ท่านชีคสามีของซาแมนต้าหล่อมากมายค่ะ
    #142
    0
  2. #132 fah (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 23:22
    สามีรักสามีหลง มาตามด้วย
    #132
    0
  3. #131 โหล่วโล้ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 23:00
    เปิดตัวคนปราบแม่มดเจ้าเล่ห์เอ๊ยเจ้าเสน่ห์
    #131
    0
  4. #128 sa_ sa_sa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 19:32
    จริงๆเรื่องซแมนต้านี่ถ้าเขียนแยกน่าจะฮาดีนะคะ นางร้ายได้ใจดั555
    #128
    0
  5. #127 Panchalee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 14:22
    ซาแมนต้านี่แม่มดชัดๆนะเทอ

    #127
    0
  6. #126 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 13:37
    สามีมาตามแล้วอ่าแล้วอย่างนี้จะมีเวลาไปคอยลุ้นคู่พระนางต่อมั้ยจ้ะซาแมนต้า
    #126
    0
  7. #124 patty (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 07:48
    แซมมีถูกตามตัวกลับบ้านแล้วพันดาวล่ะ

    #124
    0
  8. #123 วิปปี้วิปปี้ (@tawonfar) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 05:15
    สามีมาตามแล้ว อิอิ
    #123
    0
  9. #122 snowfairy (@snowfairy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 02:56
    แซมมี่ สามีมาตามแล้วจ๊ะ ฮิฮิ
    #122
    0