My Only 1 เพราะคุณเท่านั้นคนเดียวของใจ

ตอนที่ 63 : MY ONLY 1 | 23 : ทบทวนเรื่องราว [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 634
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    10 มิ.ย. 63

 

23 : ทบทวนเรื่องราว

 

01.30 PM @Japan

[ไง ถึงแล้วใช่ไหม]

“อื้อ” เจ้าจันทร์ตอบเมื่อพี่ชายเอ่ยถามมา เธอโทรหาเขาทันทีเมื่อเดินทางมาถึงที่พักของตนเอง สาวเจ้าวางกระเป๋าสัมภาระลงก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียงด้วยความเหนื่อย เธอเพิ่งออกจากสนามบินและนั่งรถไฟเข้ามาในเมืองเมื่อประมาณครึ่งชั่วโมงก่อนนี้เอง

[บอกนะยัง]

ชื่อที่เอ่ยออกมาทำให้หญิงสาวชะงัก

“บอกทำไม”

[ใจร้ายเกินไป ตอนถอนหมั้น พ่อก็บ่นจันทร์นะว่าทำอะไรไม่บอก]

“ฮึ แค่ยอมหมั้นให้ก็มากพอแล้ว นี่โทรไปเพราะจะบอกว่าน้องสาวคนนี้ถึงห้องแล้ว แต่ทำไมพูดถึงแต่เขา” เจ้าจันทร์ถอนหายใจก่อนจะลุกขึ้นมานั่งหลังจากเหยียดกายนอนได้ไม่นาน

[เออๆ ดูแลตัวเองดีๆ ด้วย แค่นี้นะ มีอะไรโทรหาได้]

“อื้อ” หญิงสาวพยักหน้า จากนั้นก็วางสายไป เธอมองไปรอบห้องที่โล่งเปล่า มีแต่เฟอร์นิเจอร์แล้วก็ถอนหายใจ หญิงสาวคงต้องจัดของกันพักใหญ่ แถมยังต้องลงไปซื้อของใช้จำเป็นเพิ่มขึ้นมาด้วย

เจ้าจันทร์ใช้เวลาหลายชั่วโมงในการจัดห้อง ตั้งแต่เสื้อผ้า ของใช้ส่วนตัวที่เอามาด้วย เธอเพิ่งรู้ว่าตัวเองเอาของมาเยอะมากก็ตอนนี้ต้องมาจัดห้อง จนกระทั่งตอนนี้มันเริ่มเข้าที่เข้าทาง เธอจึงมองเห็นกระเป๋าใบหนึ่งที่วางกองอยู่ข้างตู้เสื้อผ้า จึงเดินไปหยิบมันขึ้นมา

มีสิ่งของบางอย่างอยู่ด้านในที่เธอยังไม่ได้เอาออก...

มันคือกล่องไม้ของณภัทร

หญิงสาวมองพลางเม้มริมฝีปากแน่น มันมีทั้งความรู้สึกที่อยากเปิดดูและไม่อยากเปิดดูในเวลาเดียวกัน ราวกับกำลังหนีความจริงบางอย่าง

สุดท้ายสาวเจ้าก็ตัดปัญหาด้วยการไม่ยอมเปิดมันดูแล้วเก็บไว้หลังตู้เสื้อผ้าโดยการหาเก้าอี้มาเหยียบขึ้นไป เก็บมันเอาไว้ให้ลึกที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

 

วันต่อมา

กรุงเทพฯ ประเทศไทย

“นะ”

“นะโว้ย กูเรียกมึงอยู่ เหม่อไปถึงไหน”

หลังจากที่เสียงของเพื่อนชายตะโกนนั้น ก็ทำเอาเจ้าร่างสูงสะดุ้งอย่างตกใจก่อนจะหันหน้าไปมองเมธานินทร์ด้วยสายตาไม่พอใจ

“มึงจะตะโกนเพื่อ? นั่งใกล้กันแค่นี้” ณภัทรเอ็ดเพื่อนอย่างหงุดหงิด

“กูเรียกเบาๆ แล้วมึงได้ยินไหม?” เมธานินทร์เองก็เริ่มหมดความอดทน นี่วันนี้มันเป็นอะไรของมันก็ไม่รู้ สติสตังไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ไปหมดแล้วสมาธิทั้งหลาย “มึงน่ะเหม่ออะไร ถ้าอาจารย์ตามมึงไปราวน์วอร์ดแล้วสภาพมึงเป็นแบบนี้มึงโดนเทศนาจนหูดับแน่”

“...” ณภัทรเถียงไม่ออก

“ต้องให้กูสาธิตไหม เป็นแพทย์ ชีวิตคนไข้ต้องสำคัญกว่าเรื่องส่วนตัว คุณจะเอาเรื่องอื่นมารบกวนการทำงานไม่ได้” เพื่อนหนุ่มดัดแปลงเสียงให้ใหญ่เหมือนอาจารย์หมอพร้อมกับ ‘สวด’ ใส่ไอ้ตัวดี

“เออ กูขอโทษ” ที่เพื่อนพูดมันก็ถูก เขาเอาเรื่องส่วนตัวมารบกวนจิตใจตัวเองมากเกินไปแล้ว

“กูว่ามึงต้องได้รับการรักษา ไหนเป็นอะไรบอกหมอซิครับ” เมธานินทร์จัดเสื้อผ้าเล็กน้อยพลางเต๊ะท่าเป็นคุณหมอเต็มตัว เขาทนไม่ไหวแล้ว วันนี้เขานัดณภัทรมาทำงานช่วย แต่ถ้ามันเป็นแบบนี้วันนี้ทั้งวันก็คงไม่ได้เรื่องอะไร

“กู...” ณภัทรลังเลอยู่พักใหญ่ ชายหนุ่มไม่แน่ใจว่าตนเองควรบอกเรื่องนี้กับผู้เป็นเพื่อนดีหรือเปล่า แต่พอเห็นสายตาสงบนิ่งจริงจังจากอีกคนเขาก็ต้องยอมบอก “กูโดนทิ้ง”

“พอจะหมอได้ไหมว่าทำไม”

“เพราะเขาไม่รักกูเลย” ยิ่งพูดไปก็ยิ่งปักแทงลงกลางใจของเขา ใบหน้าของชายหนุ่มหมองลงกว่าเดิมเมื่อนึกถึงคำพูดของผู้หญิงใจร้ายก่อนเธอจะจากเขาไป

‘ถ้าคุณตอบว่ารักผมสักหน่อย ผมก็ยอมรอจนกว่าคุณจะกลับมา’

‘ไม่ต้องรอน่ะดีแล้ว อันที่จริง...นายเองก็จะได้มีโอกาสเจอคนใหม่ๆ’

นอกจากจะไม่รักแล้ว เธอยังไม่ให้เขารออีกด้วย

“โธ่เอ๊ยเพื่อนกู” เมธานินทร์มองหน้าของณภัทรที่เศร้าลงแล้วถอนหายใจ “ไหนมึงเคยบอกกูไงว่าสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วมันดีเสมอ”

“...” ใช่..นั่นคือคำพูดที่ณภัทรมักใช้พูดปลอบใจคนอื่นตลอด

“การจากลาครั้งนี้มันอาจจะดีก็ได้ บางครั้งจุดสิ้นสุดของอะไรบางอย่างก็อาจจะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของสิ่งใหม่ที่ดีกว่าเดิมนะ บางทีมึงอาจจะได้เจอรักครั้งใหม่ที่ดีกว่าเดิมที่มึงไม่ต้องวิ่งตาม ไม่ต้องเจ็บอีกแล้ว”

ถ้ารักครั้งใหม่ที่เพื่อนพูดมันง่ายถึงขนาดนั้น เขาก็คงทำได้ไปนานแล้ว

“หนึ่ง..” เขาเอ่ยชื่อเพื่อนเบาๆ

“อือ”

“มึงเคยอกหักไหม”

“ทำไมจะไม่เคย กูเข้าใจว่ามันผ่านไปยาก แต่ถ้าก้าวผ่านได้ในวันที่มึงมองย้อนกลับมา มึงจะขอบคุณตัวเอง”

ณภัทรคิดตามที่เมธานินทร์บอก ถ้าเขาผ่านไปได้มันจะดีกว่านี้ใช่ไหม เขาควรเลิกไล่ตามความรัก ควรเดินออกมาจากวังวนเดิมๆ ซ้ำๆ ควรตัดใจ ควรเลิกรอแบบนั้นสินะ

ชายหนุ่มนิ่งคิดกับตัวเองอยู่สักพักแล้วก็ถอนหายใจ

“อืม กูจะพยายาม”

หรือที่เขาเรียกว่า Move on หรือเปล่า

 

Castle-G's Talk

จากนี้ณภัทรจะมูฟออนแล้วค่าาา สงสารคุณเขา ;-;

ตอนต่อๆ ไป ก็รอดูยัยคุณหนูเป็นฝ่ายไล่ตามบ้าง

ป.ล. เผื่อคนงง เมธานินทร์ = ไม้หนึ่ง นะคะ

เนื่องจากจีเขียนต้นฉบับเสร็จแล้ว และอยากรีไรท์ชื่อตัวละครบางตัว

คุณเมธานินทร์เขาจะมีเรื่องแยก เลยอยากให้ชื่อเป็นที่จดจำหน่อย 5555

#ณเจ้าจันทร์

เปิดพรีออเดอร์หนังสือแล้ววันนี้ - 30 มิถุนายน

http://castlegfiction.lnwshop.com/

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

704 ความคิดเห็น

  1. #633 ssnew11 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 06:17
    สงสารนะมากกก
    #633
    0
  2. #629 9ningnong9 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 11:01
    รักตัวเองให้มากขึ้นนะ ค่อยๆจัดการกับความรู้สึก ใครที่ไม่ใช่ก็ปล่อยไป สักวันเค้าจะเห็นค่าความรักของเรา...เมื่อสาย
    #629
    0
  3. #628 tphee (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 10:31
    เจ้าจันทร์เตรียมตัว นะจะ move on แล้วนะ
    #628
    0
  4. #627 chari2 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 00:38
    รอแค่เวลาที่เหมาะสมจะได้กลับมาคู่กันตลอดไป
    #627
    0
  5. #626 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 23:48
    เพื่อนพูดสอนดี อ่ะๆให้เป็นพระเอกเรื่องต่อไป อิ_อิ
    #626
    0