My Only 1 เพราะคุณเท่านั้นคนเดียวของใจ

ตอนที่ 6 : MY ONLY 1 | 02 : ใต้ชายคาเดียวกัน [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,747
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    30 พ.ค. 63

 

“นะ ไปซื้อของที่ตลาดให้แม่หน่อยลูก” แต่ในระหว่างที่สงครามของทั้งคู่กำลังจะปะทุไปมากกว่านี้เสียงหวานของคุณภัสสรก็ดังขึ้นก่อนจะปรากฏตัว หญิงวัยกลางคนที่เพิ่งเดินออกมาจากด้านหลังของบ้านก็มองหน้าชายหญิงคู่นี้อย่างสงสัย “อ้าว หนูเจ้าจันทร์ก็อยู่เหรอ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า”

“เปล่าค่ะ” หญิงสาวตอบ

“แม่จะให้ผมไปซื้อของเหรอ” เป็นณภัทรที่หันหน้าไปคุยกับผู้เป็นแม่บ้าง

“ใช่ ก่อนหน้านี้ขากลับแม่ลืมนึกได้ว่าของหมด นะไปซื้อให้หน่อย ว่างหรือเปล่า”

“ว่างครับ เดี๋ยวผมไป” เจ้าของร่างสูงพยักหน้า เขาลอบมองหญิงสาวด้านข้างเล็กน้อยก่อนจะเดินขึ้นไปบนห้องนอนตนเอง

ณภัทรเลือกหยิบเสื้อคลุมแขนยาวพร้อมกับกระเป๋าเอาไว้ใส่ของเพื่อเตรียมตัวออกไปข้างนอก แต่ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังหยิบสัมภาระอยู่นั้น ประตูห้องของเขาก็ถูกเปิดออกโดยฝีมือของใครบางคนที่เลือกที่จะไม่เคาะประตูก่อน

“นี่ จะไปตลาดเหรอ”

ฟังจากเสียงก็เดาได้ไม่ยากเลย

“ไม่นึกเลยนะเนี่ยว่าคุณหนูของบ้านอัศวเมฆาธีร์จะไม่รู้จักการเคาะประตูห้องคนอื่น” เขาหันไปสบตากับบุคคลที่เข้ามาใหม่ซึ่งเธอกำลังยืนอยู่หน้าประตูพอดี

“ฉันจำเป็นต้องมีมารยาทกับคนอย่างนายด้วยเหรอไง”

ก็แบบนี้ทุกที เขาอ่อนใจเหลือเกิน

“ใช่ คุณอยากได้อะไรหรือเปล่า”

“เปล่า แต่ว่าฉันไม่ยักจะรู้ว่าแถวนี้มีตลาด มันอยู่ตรงไหนเหรอ แล้วมีอะไรขาย” เจ้าจันทร์ร่ายคำถามยาวพร้อมกับสีหน้าครุ่นคิด เธอคิดมาตั้งแต่เมื่อครู่นี้ที่ได้ยินคำว่าตลาดแล้ว

“ก็ต้องมีน่ะสิ คุณอยากรู้ขนาดนั้นก็ไปด้วยกันเลยไหมล่ะ”

“ไปสิ” เธอไม่ปฏิเสธ

“งั้นคุณก็ไปเตรียมตัวแล้วลงไปรอผมด้านล่าง ไม่ต้องเปิดประตูพรวดพราดเข้ามาในห้องผมอีกนะ ทีหลังเคาะด้วย” ถึงแบบนั้นชายหนุ่มก็ยังไม่วายที่จะบ่น

“ชิ ฉันก็แค่เปิดประตูเข้ามาเองไม่ได้คิดจะทำอะไรสักหน่อย” ใบหน้าหวานย่นจมูกใส่อีกฝ่ายเล็กน้อยเมื่อโดนต่อว่า

“ถ้าผมกำลังแก้ผ้าอยู่แล้วคุณเปิดเข้ามาเจอ ผมไม่แย่เหรอ”

ท่าทางแบบนั้นทำให้เจ้าจันทร์นึกหมั่นไส้มากกว่าเดิม

“นายไม่มีอะไรให้น่าดูหรอก แล้วฉันก็ไม่ได้อยากดูด้วย” จบประโยคร่างเล็กก็เดินหนีออกไปพร้อมกับปิดประตูห้องให้ด้วย

ณภัทรยืนมองอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็หลุดยิ้มออกมา ยังไงคุณหนูเอาแต่ใจก็ยังนิสัยเดิมตั้งแต่เด็กจนโตอยู่ดี

หลังจากที่เตรียมตัวกันเสร็จเรียบร้อยทั้งคู่ ณภัทรก็พาเจ้าจันทร์ไปยังโรงจอดรถขนาดเล็กที่อยู่ข้างตัวบ้าน ก่อนจะนำจักรยานคันหนึ่งออกมาจากด้านใน ทุกอย่างตกอยู่ในสายตาของเธอทั้งสิ้น จักรยานคันดังกล่าวมีสีขาวมีเบาะสองเบาะคือคนปั่นและคนซ้อน แถมด้านหน้ายังมีตะแกรงไว้ด้วย

ดูเป็นจักรยานแม่บ้าน แต่พอเห็นผู้ชายตัวสูงๆ มาปั่นพร้อมกับห้อยถุงผ้าไว้ตรงแฮนด์ก็เป็นภาพที่แปลกตาดี

“ไปจักรยานเหรอ?”

“ใช่ ขึ้นมาแล้วก็กอดเอวผมไว้” ร่างสูงตอบหลังจากที่เขาเตะขาตั้งขึ้นแล้วนั่งบนเบาะแล้ว

“ใครจะไปกอดเอวนาย ไม่เอาหรอก” แค่ได้ยินคำว่ากอดก็ขนลุก

“ทีตอนเด็กๆ คุณยังเคยกอดเอวซ้อนจักรยานผมเลย ตอนนี้โตแล้วก็เหมือนกันนั่นแหละ” ถ้าเขาจำไม่ผิดตอนนั้นเจ้าจันทร์ใช้ให้เขาขับจักรยานให้เพื่อพาไปซื้อขนมโดยแอบพ่อกับแม่ของเธอไปน่ะ

“ไม่เหมือน” สาวเจ้าทำเสียงแข็ง

“จะไปไม่ไป? ไม่ไปคุณก็นอนอยู่บ้านนี่แหละ”

“ไปก็ได้” เพราะไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว เธอจึงต้องจำยอมปีนขึ้นไปนั่งเบาะหลังของจักรยานคันดังกล่าวก่อนจะใช้มือจับชายเสื้อของคนด้านหน้าเอาไว้แทนการแตะตัว

จุดหมายปลายทางของทั้งคู่คือตลาดชุมชนแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านของพวกเขานัก แต่ก็เป็นตลาดที่ค่อนข้างใหญ่และมีของซื้อของขายมากมายไม่ว่าจะของกินของใช้ อาหารสด อาหารสำเร็จรูป แต่ไม่ว่าของจะเยอะแค่ไหนณภัทรก็มีหน้าที่ซื้อของตามที่แม่ของเขาลิสต์มาให้เท่านั้น

“โห ฉันซื้อไอ้นี่ไปกินด้วยดีกว่า”

อ้อ แล้วก็มีหน้าที่ตามใจหญิงสาวอีกด้วย

“แล้วแต่คุณ อยากซื้อก็ซื้อแต่ผมไม่ช่วยหิ้ว” ร่างสูงตัดบทในขณะที่เขาหยิบโซ่ออกมาคล้องที่ล้อของจักรยานเข้ากับโครงเหล็กที่จอด เมื่อล็อกรถเรียบร้อยณภัทรก็คว้ากระเป๋าผ้าแล้วเดินนำหน้าเจ้าจันทร์เข้าไปด้านในตลาด

ในระหว่างที่เลือกซื้อของตามรายการอยู่นั้นคนที่ดูจะตื่นตาตื่นใจกับสถานที่รอบข้างนี้ก็เห็นจะมีแต่เจ้าจันทร์เท่านั้น ดูเธอจะให้ความสนใจกับทุกอย่างรอบกายไม่เว้นแม้แต่กระทั่งปลานิลที่ว่ายอยู่ในอ่างรอวันโดนขาย หญิงสาวพร่ำบอกว่ามันน่ารักดีและสนใจอยากจะเลี้ยง และณภัทรก็ตัดปัญหาด้วยการตอบว่า ‘ใครเขาเลี้ยงปลานิลไว้ดูเล่นกันคุณ เขาซื้อมากินทั้งนั้น’

ท่าทีของเธอทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามออกไป

“คุณไม่เคยมาเดินตลาดเหรอไง”

“ก็ไม่น่ะสิ ปกติเวลาจะซื้ออะไรฉันจะซื้อในพวกซุปเปอร์มาร์เก็ตมากกว่า” คำตอบก็ตามสไตล์ลูกของคนมีฐานะเลย ไม่ได้แปลกนัก

“ของในซุปเปอร์มาร์เก็ตน่ะส่วนใหญ่ก็รับมาจากตลาดแบบนี้แหละ พวกผลไม้ต่างๆ ที่ขึ้นไปขายบนห้างบางอันก็มาจากแหล่งปลูกเดียวกับที่ขายตามตลาดพวกนี้นะ แต่ราคาแพงกว่าหลายเท่าเพราะผ่านมือคนกลางเยอะ ซื้อตามนี้ได้ราคาถูกกว่าอีก” ณภัทรบอกกับเธอจากนั้นจึงเอื้อมมือไปหยิบมะม่วงลูกหนึ่งขึ้นมาจากแผง “คุณชอบกินผลไม้อะไรในนี้หรือเปล่า”

เป็นเพราะในลิสต์รายการแม่ของเขาให้เลือกซื้อผลไม้เข้าบ้านหนึ่งอย่าง เขาจึงเปิดโอกาสให้เจ้าจันทร์เป็นคนได้เลือก

“ฉันชอบที่นายถือนั่นแหละ”

“มะม่วง?”

“อืม ฉันชอบข้าวเหนียวมะม่วงที่คุณป้าเคยทำตอนยังทำงานอยู่ที่บ้านของฉัน จะว่าไปแล้วฉันก็อยากลองกินอีกเหมือนกันนะเนี่ย”

“คุณก็ลองขอให้แม่ทำให้สิ” เขายิ้มก่อนจะก้มลงไปเลือกมะม่วงจากแผงโดยตั้งใจจะซื้อสัก 1-2 กิโล

“ไม่เอาหรอก คุณป้าก็ต้องทำขนมไปเปิดร้านนี่ ถ้ามาทำให้ฉันก็เสียเวลาทำมาหากินพอดี”

“ไม่ขนาดนั้นหรอกคุณ แม่ผมทำขนมเพราะมีความสุขที่จะทำมากกว่า อีกอย่างแม่ชอบคุณมากนะ เผลอๆ เอ็นดูมากกว่าลูกแท้ๆ อีกมั้ง ถ้าลองขอยังไงแม่ก็เต็มใจทำให้”

“ฮึ พูดจาแบบนี้บ่อยๆ สินะคนอื่นถึงได้ชอบนายขนาดนี้ ดีที่ฉันไม่ตกหลุมพรางนั้น”

“ทำไมคุณถึงอคติกับผมนัก”

“นายก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจนะ”

“เอาเถอะ แล้วแต่คุณจะคิดก็แล้วกัน” ชายหนุ่มจนปัญญาจะทำให้อีกฝ่ายเห็นถึงความจริงใจในตัวเขาแล้ว ก็ยังดีที่โตมาเจ้าจันทร์ไม่ชอบกลั่นแกล้งเขาเหมือนตอนยังเด็ก อาจจะเพราะเขาย้ายออกมาจากบ้านของเธอแล้วด้วยเธอจึงไม่ได้ใช้ข้ออ้างอะไรมาแกล้งเขาได้อีก

นี่ปัจจุบันถือว่ายังดีที่บางครั้งเธอก็ยอมพูดจาดีๆ กับเขาอยู่ ถ้าเป็นเมื่อก่อนแค่พูดด้วยดีๆ ยังทำไม่เป็นเลยมั้ง

ในบางครั้งที่ณภัทรไปเปิดเห็นใครสักคนบนโลกอินเตอร์เน็ตบอกว่าเราควรเปิดเผยความในใจกับคนที่เราชอบ ต่อให้สมหวังหรือไม่สมหวังอย่างน้อยครั้งหนึ่งเราก็ได้พูด เขาเห็นแล้วก็อยากหัวเราะให้กับชีวิต การบอกความในใจกับคนที่ชอบเหรอ? มันไม่ได้ง่ายสำหรับทุกคนโดยเฉพาะเขาเอง ยิ่งเห็นว่าอีกฝ่ายเกลียดเขาด้วยแล้วละก็ให้ดันทุรังพูดไปก็มีแต่จะทำให้เรื่องมันแย่ลงเสียเปล่า

“ฉันว่าฉันไปเดินดูของเองบ้างดีกว่า เดินตามนายแล้วน่าเบื่อ”

“อย่าเดินหลงทางล่ะคุณ หลงไปผมไม่ตามหานะ”

ก็แค่พูดขู่ไปอย่างนั้น เพราะถ้าเธอเกิดหายไปขึ้นมาจริง เขาก็ต้องวิ่งหาให้วุ่นอยู่ดี

 

 

Castle-G's Talk

ใครที่อ่านแล้วสงสารพระเอกไม่ต้องกลัวนะคะ แสดงตัวออกมาเลย

เพราะตั้งใจเขียนเรื่องนี้ให้พระเอกดูน่าสงสารค่ะ 55555555

ฝากส่งฟีดแบคด้วยค่า เม้นท์ให้เลาเถอะ

สุ่มแจกอีบุคจากคอมเม้นท์นะคะ (ถ้าได้ทำนส.ก็จะแจกนส.ด้วย)

 

YH
HJ

 

มาหวีดติดแท็ก #ณเจ้าจันทร์

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

704 ความคิดเห็น

  1. #599 SAWAPL (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 23:20
    พระเอก นางน่ารักอ่ะ
    #599
    0
  2. #490 sopana23 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 13:50
    กดfavไว้ตั้งแต่ep1จนตอนนี้40กว่า พึ่งจะได้อ่าน
    #490
    0
  3. #425 Kris-Ty (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 23:30
    พระเอกในฝันนนน ชีวิตจริงหาไม่ได้5555555
    #425
    0
  4. #64 Kwanta Lorliam (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:07

    แอบรักยัยคุณหนูเอาแต่ใจก็ลำบากหน่อยนะ

    #64
    0
  5. #43 _darinn_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:27
    ตอนนั้นเขาร้ายใส่ซะขนาดนั้นแล้วเอาช่วงไหนไปหลงรักเขาอะเทออ เอ็นดูววละเกินพ่อเอ้ยย!!
    #43
    0
  6. #42 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:10
    ชอบตลาดที่มีของกินเยอะ
    #42
    0
  7. #41 NAME :: Aida (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:09

    เราชอบคาแรคเตอร์พระเอกนะคะ เพราะปกติอ่านเจอแต่นางเอกที่นางสงสารอะ ปล.รอเล่มเลยจ้า อิอิ

    #41
    0
  8. #40 9ningnong9 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:57
    ไปตลาดสดมันสนุกแบบนี้แหละ
    #40
    0
  9. #39 chari2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:04
    เอ็นดูเจ้าจันทร์ ปลานิลน่ารัก
    #39
    0
  10. #38 Kwanta Lorliam (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:26

    พระเอกปากแดงเชียว

    #38
    0
  11. #32 Rinnoli (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:00
    เจิมค่าาา
    #32
    0
  12. #31 Rinnoli (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:00
    เจิมค่าาา
    #31
    0
  13. #30 _darinn_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:32
    เจิมมจ้าา
    #30
    0
  14. #29 chari2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:20
    เจิมมม
    #29
    0
  15. #28 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:20
    เจิมจ้าาาาาา
    #28
    0