My Only 1 เพราะคุณเท่านั้นคนเดียวของใจ

ตอนที่ 57 : MY ONLY 1 | 20 : ความวุ่นวายแสนหวาน [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 761
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    27 พ.ค. 63

 

สุ่มแจกอีบุคจากคอมเม้นท์ค่ะ

 

JJan : ตะวัน!!

หญิงสาวเชื่อเหลือเกินว่าตอนนี้ฝาแฝดผู้พี่ของเธอคงกำลังหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจอยู่แน่ๆ

 

วันอาทิตย์

เพราะแบบนั้นในวันนี้เจ้าจันทร์จึงรีบตื่นขึ้นมาแต่เช้าเพื่อเตรียมตัวออกไปข้างนอก โดยวันนี้เธอตั้งใจว่าจะเข้าไปแถวๆ กลางเมืองเพื่อเลือกซื้อของขวัญวันเกิดให้กับคู่หมั้นของตนเอง หญิงสาวไม่แน่ใจว่าควรซื้ออะไรจึงจะออกไปเดินดูของเผื่อมีอะไรที่น่าซื้อ

ปกติแล้วณภัทรเขาชอบอ่านหนังสือเหมือนกับเธอ แต่ถ้าซื้อให้เป็นของขวัญมันก็คงน่าเบื่อไปหน่อย

หลังจากที่ลังเลอยู่นาน เจ้าจันทร์ก็เลือกซื้ออะไรที่มันดูไม่ใหญ่ไม่เล็กเกินไป และสามารถใช้งานได้จริง กว่าจะรู้ตัวเดินเลือกซื้อของไปนานมากแค่ไหนก็พบว่าตอนนี้ใกล้จะเย็นมากแล้ว หญิงสาวจึงรีบเดินทางกลับ โดยก่อนจะกลับบ้านก็ตั้งใจแวะไปที่หอพักของณภัทรเพื่อไปเจอเขาสักครู่เพื่อให้ของขวัญวันเกิดแก่เจ้าตัว

กว่าเจ้าจันทร์จะเดินทางออกจากตัวเมืองได้ก็กินเวลาไปนาน ทำให้ตอนนี้มันมืดจนทุ่มกว่าแล้ว มือเล็กหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมกดโทรหาชายหนุ่มเมื่อมารอที่หน้าหอของเขาแล้ว

แต่ว่ายังไม่ทันได้กดโทร ก็มีใครบางคนทักเธอขึ้นมาเสียก่อน

“คุณเจ้าจันทร์หรือเปล่าครับ” เจ้าของเสียงคือชายหนุ่มตัวสูงคนหนึ่งที่เพิ่งเดินออกมาจากประตูหอ

เจ้าจันทร์จำได้ว่าเขาคือหนึ่งในเพื่อนของณภัทร

“คุณมาหาไอ้นะเหรอ”

“อืม” หญิงสาวพยักหน้าเล็กน้อย

“ไม่อยู่หรอก” ไม้หนึ่งตอบ ที่รู้ก็เป็นเพราะว่าเขาเป็นคนต้นเรื่องที่ทำให้ณภัทรไม่ได้อยู่ในตอนนี้เอง กลุ่มเพื่อนๆ ตั้งใจจะจัดงานวันเกิดให้ที่บ้านของนิกกี้ เนื่องจากมีสถานที่กว้างขวางมากพอ โดยอ้างว่าจะชวนเขามาทำงานด้วยกัน ตอนนี้ก็คงทำงานอยู่ รอเขาไปถึงก็เซอร์ไพรส์งานวันเกิดให้

“อ้าว”

“เขาอยู่บ้านเพื่อนอีกคนน่ะ ถ้าคุณอยากเจอก็ไปด้วยกันไหม”

เจ้าจันทร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย ถึงอีกฝ่ายจะเป็นเพื่อนของคู่หมั้นเธอแต่ก็ใช่ว่าควรเชื่อใจง่ายขนาดนั้น ไม้หนึ่งที่มองปฏิกิริยานั้นอยู่ห่างๆ ก็พอจะเดาได้ว่าหญิงสาวคิดอะไร

“ถ้างั้นผมบอกทางให้ก็ได้ บ้านอยู่ซอยสวัสดิ์ภิรมย์ห่างจากโรงพยาบาลออกไปกิโลเดียว บ้านหลังใหญ่ท้ายสุดของซอย ถ้าอยากไปก็ตามไปได้นะ” ชายหนุ่มพูดจบจึงเดินออกไปขึ้นรถที่จอดอยู่ด้านข้างตึก

เจ้าจันทร์มองตามร่างนั้นอย่างช่างใจก่อนจะมองถุงของขวัญในมือ ถ้าหากว่ารอให้ณภัทรกลับก็ไม่รู้ว่าจะอีกนานแค่ไหน เธอไม่อยากมานั่งรอเขาหรอก อีกอย่างของขวัญวันเกิดก็ต้องให้ในวันเกิด จะรอให้พรุ่งนี้ก็ไม่ทันแล้วน่ะสิ สุดท้ายเธอจึงตัดสินใจเรียกรถแท็กซี่แถวนี้เพื่อไปยังบ้านหลังนั้นตามที่ไม้หนึ่งบอก

ซึ่งมันหาไม่ยาก เพราะหญิงสาวบอกให้โซเฟอร์ขับตามรถของอีกคนไปเลย

เพราะบ้านหลังดังกล่าวไม่ได้อยู่ไกลจากจุดเดิมที่เธออยู่นักจึงใช้เวลาเพียงครู่เดียวเท่านั้นก็มาถึง เธอเปิดประตูรถแล้วมองบ้านหลังใหญ่อย่างพิจารณา เพื่อนของเขาคนนี้ต้องเป็นคนมีฐานะระดับหนึ่งแน่ๆ ทั้งความกว้างขวางของพื้นที่รอบนอกทั้งความใหญ่ของตัวบ้านอีก แต่ก็ไม่ได้ใหญ่เท่าบ้านของเธอ

เจ้าจันทร์ควรเรียกให้เขาออกมาน่าจะดีกว่าให้เธอเดินเข้าไปหาเขา เพราะถึงณภัทรจะอยู่ด้านในแต่หญิงสาวก็ไม่ได้สนิทชิดใกล้กับเจ้าของบ้านเป็นการส่วนตัว การจะเดินเข้าไปเลยย่อมดูเสียมารยาท

“มาขนาดนี้ก็เข้าไปด้วยกันเลยสิครับ ไอ้นะคงแปลกใจน่าดู” ไม้หนึ่งมาถึงก่อนหน้านี้ไม่นาน เขามองเห็นสีหน้าลังเลของเจ้าจันทร์มาพักหนึ่ง “ถ้าได้คุณมาเป็นหนึ่งในแผนเซอร์ไพรส์นะ จะสมบูรณ์แบบที่สุดเลยปีนี้”

“แผนเซอร์ไพรส์” หญิงสาวหันไปมองอีกคนอย่างสงสัย

“ใช่ ผมคิดเอง แผนเซอร์ไพรส์วันเกิด เห็นนี่ไหมครับ นี่เค้ก” ไม้หนึ่งว่าพร้อมชูกล่องกระดาษที่อยู่ในถุงขึ้นมาให้ดู “เดี๋ยวเอาไปจุดแล้วให้คุณถือออกไป”

“ฮะ? ฉันเหรอ”

“อ่าฮะ ไปกันเถอะ”

เจ้าจันทร์ไม่ค่อยเข้าใจนักแต่ก็เดินตามอีกฝ่ายเข้าไปด้านในบ้าน แต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวผ่านประตูบ้านก็มีผู้ชายอีกคนเดินออกมา

“ไอ้หนึ่ง มึงแม่งช้า อ้าวเฮ้ย แล้วนี่..”

“เออ กูเจอเลยเก็บมาด้วย มึงพาเข้าทางหลังบ้านแล้วกัน เข้าหน้าบ้านเดี๋ยวไอ้นะจะเห็นก่อน แผนแตกพอดี”

คำว่าเก็บนั่นไม่น่าจะใช้กับคนได้นะ

“จะมาเซอร์ไพรส์วันเกิดให้ไอ้นะด้วยเหรอครับ” นิกกี้ผู้ซึ่งเป็นเจ้าของสถานที่ในวันนี้ยิ้มแย้มให้คู่หมั้นสาวของเพื่อน

“ก็มาขนาดนี้แล้วนี่..” จะถอยกลับไปก็คงไม่ทัน

“ถ้างั้นเดี๋ยวมากับเราทางนี้ดีกว่า ไอ้หนึ่งมึงเข้าไปอยู่กับไอ้นะมันด้วยนะ” นิกกี้เอ่ย

“เห้ย กูไปแล้วมึงหายหัวมันจะน่าสงสัน เดี๋ยวรอโผล่ทีเดียวก็ได้ ละนี่มันทำอะไรอยู่”

“ก็ทำงานอะ อยู่กับยัยพิ้งค์สองคนนั่นแหละ ถามมาก ไปได้แล้ว”

หญิงสาวถูกพาตัวมายังด้านหลังบ้านซึ่งมีทางเข้าอีกทางโดยเป็นทางของห้องครัว เค้กก้อนขนาดประมาณ 4 ปอนด์ถูกนำออกมาจากกล่องแล้ววางบนถาดไม้ขนาดแบนราบ เทียนหลายเล่มค่อยปักลงบนหน้าเค้กไปรอบๆ จนเสร็จ

“มึงมีไฟแช็คป้ะ” ไม้หนึ่งนึกขึ้นได้ว่าเขาซื้อมาแค่เค้กกับเทียน

“อ้าว ไม่ได้พกมาเหรอ” นิกกี้ถอนหายใจก่อนที่เขาจะเดินไปเปิดตู้กระจกที่อยู่บนเคาน์เตอร์ครัว แล้วหยิบวัตถุบางอย่างออกมา “เอาไฟจุดเตาแก๊สจุดเทียนได้ป้ะ”

“เออ ได้แหละ เอามา”

“ทำอะไรกันเนี่ย ชักช้าจริง” เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นก่อนจะปรากฏกายเจ้าของเสียงที่เพิ่งเดินเข้ามาในครัว

“เห้ยพิ้งค์ ปล่อยไอ้นะอยู่คนเดียวได้ไง แกต้องดูต้นทางนะเว้ย” นิกกี้ทำทีโวยวายแต่ก็ยังใช้เสียงเบา

“รายนั้นไม่เข้ามาหรอก ใจจดใจจ่อทำงานอยู่นั่น ตั้งแต่มาถึงก็ดูหงุดหงิดกินรังแตนอะไรก็ไม่รู้” พิ้งค์ตอบเพื่อนหนุ่มจากนั้นเธอจึงหันมามองยังหญิงสาวอีกคนที่อยู่ตรงนี้ “แล้วนี่ เขามาทำอะไรอะ”

“นี่ไฮไลท์งานไง พาคู่หมั้นมาเซอร์ไพรส์ด้วย เนี่ย ให้เจ้าจันทร์เขาถือเค้กนำออกไปเลย”

“อ้าว ไหนตอนแรกบอกให้เราถืออะ” พิ้งค์เอ่ยพร้อมปรายตามองผู้มาใหม่เล็กน้อยก่อนจะถอนหายใจ “เออ งั้นก็รีบหน่อยแล้วกัน”

เมื่อกี้มองเธอแบบนั้น เธอเห็นนะ

“เสร็จละ” ไม้หนึ่งเงยหน้าขึ้นมาหลังจากจุดเทียนครบทุกเล่ม เขายกถาดเค้กขึ้นมาพร้อมกับยกให้เจ้าจันทร์ “ถือแล้วเดินนำออกไปก่อนเลยครับ ไอ้นิกไปปิดไฟห้องดิ”

“เออๆ”

นิกกี้รีบเดินออกจากห้องครัวไป ไม่นานไฟทุกดวงก็ดับสนิทจนมืดมิดทุกตารางเมตร เหลือเพียงแสงไฟจากเทียนบนเค้กที่กำลังส่องสว่างอยู่ตรงหน้าเธอ

ในขณะเดียวกัน อีกมุมหนึ่ง

ณภัทรที่กำลังนั่งอยู่คนเดียวและจดจ้องบนเอกสารที่เพิ่งปริ้นท์ออกมาทำงานก็ตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าไฟดับทั่วสารทิศของบ้าน เขามองไปรอบๆ ตัวด้วยความสงสัย

ทำงานคนเดียวมาตั้งนาน พวกเพื่อนหายหัวไปไหนกันหมด ปล่อยเขาทำงานคนเดียวใช้ได้ที่ไหน ถ้าเจอหน้าจะรีบด่าให้ไวเลย วันนี้ทั้งวันชายหนุ่มรู้สึกมัวหมองไม่น้อย เหมือนในใจมีแต่ความขุ่นมัวเต็มไปหมด สาเหตุก็มาจากความเงียบเชียบของหญิงสาวผู้เป็นคู่หมั้น ปฏิเสธไม่ออกไปเที่ยวด้วยก็น่าน้อยใจมากพออยู่แล้ว นี่เธอจะลืมวันเกิดแล้วเมินเขาจริงๆ อย่างนั้นเหรอ

อารมณ์ขุ่นมัวในใจหายไปแล้วแปรเปลี่ยนเป็นประหลาดใจแทนเมื่อได้ยินเสียงเพลงพร้อมกับแสงเล็กๆ จากเปลวเทียน

Happy Birthday To You, Happy Birthday To You

ณภัทรเริ่มรู้แล้วว่าตัวเองกำลังโดนเซอร์ไพรส์วันเกิดโดยฝีมือของพวกเพื่อนๆ แต่เรื่องที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่าก็คือเจ้าของร่างเล็กที่กำลังเดินถือเค้กมาที่เขาอยู่นั้นไง

ชายหนุ่มรีบลุกขึ้นจากเบาะที่นั่งแล้วยืนมองเจ้าจันทร์ที่ก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเขาพอดี

จวบจนท่อนสุดท้ายของเพลงจบลง

Happy Birthday To You, Happy Birthday To You

“อธิษฐานแล้วเป่าเทียนสิ” เธอเอ่ย

นี่คงเป็นครั้งแรกของวันนี้ที่ณภัทรยิ้มออกมาจากใจจริง

“ครับ”

ถ้าหากจะมีอะไรที่เขาอยากอธิษฐานจริงๆ เขาก็คงขอให้ผู้หญิงคนนี้อยู่กับเขาตลอดไป

“เร็วสิ มันร้อน”

ชายหนุ่มยิ้มบางก่อนจะยื่นหน้าไปเป่าเทียนบนนั้นจนมันดับไปทั้งหมด เขาไม่ค่อยได้ยินหรอกว่าหลังจากนั้นเพื่อนของเขาจะส่งเสียงแซวมากแค่ไหน ตอนนี้ณภัทรก็ได้ยินแค่เสียงหัวใจตัวเองที่ดังกว่าปกติ

 

Castle-G's Talk

มีคนหงุดหงิดเพราะคิดว่าเมียลืมวันเกิด คิกๆ

 

#ณเจ้าจันทร์

 

เปิดพรีออเดอร์หนังสือแล้ววันนี้ - 30 มิถุนายน

http://castlegfiction.lnwshop.com/

 

 

 

ฝากนิยายค่ะ อัพตอนไหนไม่รู้แต่ฝากก่อน เผื่อใครสนใจ 55555

>>เพราะ (หยุด) รักคุณไม่ได้<<

 

'หมอกวางสวยขนาดนี้ทำไมถึงยังไม่แฟนเหรอครับ'

นั่นเป็นคำถามที่ 'แพทย์หญิงกัญญณัช' มักจะได้รับมาบ่อยๆ

ก็เธอทั้งเรียนหนัก เรียนจบมาก็ยังทำงานหนักแบบนี้

จะเอาเวลาไหนไปหาแฟนกันล่ะ แถมยัง...

"ไม่แปลก อย่างคุณหมอกวาง ชายไหนได้เป็นเมียคงเป็นเฉาแย่"

สำหรับ 'นายแพทย์เมธานินท์' คนอื่นมักมองว่าเขาคือคู่ปรับตลอดกาลของเธอ

แต่สำหรับเธอแล้ว เขาคือ เจ้ากรรมนายเวร!!!

"ไอ้ไม้หนึ่ง..ไม่แซะสักวันมันจะตายเหรอ"

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

704 ความคิดเห็น

  1. #575 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 23:21
    มีฟามสุขขขขขขขขข
    #575
    0
  2. #574 SasiPutt (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 21:28
    เค้ารักกันย่ะ พิ้งค์ไปไกลๆไป
    #574
    0
  3. #573 tphee (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 20:49
    ยิ้มแก้มแทบแตกแล้วนะ
    แต่ไม่ชอบเพื่อนคนที่แอบชอบนะเลย
    #573
    0
  4. #572 dosomuchtome (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 17:42
    อ่านนรวดเดียวเลยค่ะสนุกมากกก
    #572
    0
  5. #571 ssnew11 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 17:32
    ดีใจล่ะสิ เมียถือเค้กมาให้เป่าาาาาาา
    #571
    0
  6. #570 KNatty09 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 16:58
    งื้ออออออออออ พี่จะได้คนถือเค้กไปเป่าที่ห้องรึป่าวน้า
    #570
    0
  7. #569 9ningnong9 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 14:57
    ยิ้มออกแล้วววว
    #569
    0
  8. #568 chari2 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 13:25
    ประทับใจวันเกิดปีนี้ล่ะสิเจ้านะ
    #568
    0