My Only 1 เพราะคุณเท่านั้นคนเดียวของใจ

ตอนที่ 56 : MY ONLY 1 | 20 : ความวุ่นวายแสนหวาน [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 808
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    26 พ.ค. 63

 

สุ่มแจกอีบุคจากคอมเม้นท์ค่ะ

 

“นายนี่มัน..ทำไมเป็นคนแบบนี้นะ” เพราะไม่รู้จะพูดยังไงดีจึงทำได้แค่เพียงใช้มือฟาดไปที่แขนของเขา “แล้วยังไง จะอยู่ค้างที่นี่อีกเหรอ”

“เปล่าครับ แค่แวะมาหา”

“แวะมาหาทำไม”

“คิดถึงไงครับ”

ดูคำตอบของเขาสิ แค่คิดถึงมันคุ้มกับค่ารถไหมเนี่ย เล่นใหญ่จริง..แค่โทรหาก็พอแล้วมั้ง

แต่ก่อนที่ณภัทรจะได้พูดอะไรไปมากกว่านี้ เสียงของผู้เป็นแม่ก็แทรกเข้ามาก่อน ทำเอาทั้งสองร่างต้องรีบผละห่างจากันทันที

“นะ อยู่นี่เอง ไปเก็บพริกมาหน่อย มืดแล้วแม่มองไม่ค่อยเห็น”

“ครับๆ” ชายหนุ่มพยักหน้าแล้วเดินออกจากห้องครัวไป

 

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

กลิ่นหอมของน้ำแกงส้มใส่ชะอมไข่คลุ้งไปทั่วครัว เรียกน้ำย่อยของคนที่ได้กลิ่นเป็นอย่างดี เจ้าจันทร์ยืนมองผลงานของตัวเองสักพักจึงยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ

“น่าอร่อยใช้ได้เลยนะคะ” คุณป้าภัสสรเอ่ยปากชม

ใช่แล้ว วันนี้เธอลองลงครัวด้วยตัวเองเป็นครั้งแรกหลังจากที่ผ่านมาเป็นเพียงแค่ลูกมือมาตลอด หญิงสาวเคยทำอาหารเองบ้างแค่ไม่กี่ครั้ง แกงส้มวันนี้ก็ไม่เลว

อาหารทุกอย่างถูกตักใส่ถ้วยพร้อมกับเสิร์ฟกับข้าวสวยหุงร้อน ได้เวลามื้อเย็นของวันนี้แล้ว 

“นะ ลองกินแกงส้มดูสิ วันนี้หนูจันทร์เขาทำเอง” ผู้เป็นแม่เอ่ยบอกกับลูกชายที่เพิ่งเดินลงมาจากบนห้อง วันนี้เขาอยู่ทานข้าวเย็นด้วย เสร็จแล้วก็คงกลับหอไป

“อ๋อ ครับ” ณภัทรใช้ช้อนตักมันเป็นอย่างแรก โดยเริ่มจากซดน้ำก่อน

การกระทำตรงหน้าตกอยู่ในสายตาของเจ้าจันทร์

“เป็นไง อร่อยใช่ไหมล่ะ”

“ครับ อร่อย” ณภัทรตอบแล้วยิ้มน้อยๆ

อาหารฝีมือเมียครั้งแรก จะไม่อร่อยได้ไงกันล่ะ

ส่วนคนที่เพิ่งโดนชมและได้รับรอยยิ้มก็เกิดอาการเก้กังทำตัวไม่ถูก เจ้าจันทร์เลิกให้ความสนใจชายหนุ่มแล้วกลับมากินข้าวของตัวเอง 

“แบบนี้ก็ต้องลองให้ทำบ่อยๆ แล้วสิ” ภัสสรพูดแล้วยิ้มแย้มอย่างชอบใจ

หญิงสาวเผลอคิดไปว่าถ้าวันหน้าลองทำเมนูโปรดของณภัทร เขาก็อาจจะชอบมากกว่านี้หรือเปล่า ตอนนี้เธอเหมือนภรรยาที่กำลังเอาอกเอาใจสามีด้วยเสน่ห์ปลายจวักเลย

หลังจากที่ผ่านมื้อค่ำไปอีกวัน ณภัทรก็อาสาบอกจะอยู่เก็บครัวเองแล้วให้ผู้เป็นแม่ขึ้นไปพักผ่อน

“เราน่ะกลับหอก่อนเถอะ มันค่ำแล้วนะ”

“ไม่เป็นไรน่า ผมช่วยตรงนี้แป๊บเดียว แม่ขึ้นไปนอนเถอะ”

“เอางั้นก็ได้” หญิงวัยกลางวันพยักหน้าก่อนจะเดินออกจากครัวไป โดยขึ้นไปยังห้องนอนที่อยู่ชั้นบนของบ้าน

เหลือเพียงหนุ่มสาวสองคนยังคงอยู่ในครัว

“ทางสะดวกแล้วครับ โอ๊ะ” ณภัทรหันมายิ้มให้กับเจ้าจันทร์ก่อนจะโดนฟาดเข้ามาทีหนึ่ง “ตีทำไมเนี่ย ชอบความรุนแรงเหรอคุณ”

“ทางสะดวกอะไรของนาย เดี๋ยวเถอะ” เจ้าจันทร์ต่อว่าอีกฝ่ายแล้ววางจานชามลงบนซิ้งค์ “บอกจะเก็บครับใช่ไหม ทำไปคนเดียวเลย”

“เดี๋ยวก่อนสิคุณ อยู่ด้วยกันก่อน อุตส่าห์มีเวลากันสองคน ไม่อยากจู๋จี๋กันสักหน่อยเหรอ”

จู๋จี๋...พูดมาได้ไม่อายปาก

“ใครจะไปทำแบบนั้น” หญิงสาวส่ายหน้าเล็กน้อย “แล้วก็นายควรรีบกลับหอได้แล้วนะ มืดค่ำอันตรายจะตาย”

“บ่นเก่งขึ้นนะครับเนี่ย วันนี้ผมโดนบ่นทั้งแม่ทั้งเมียเลย” ชายหนุ่มยิ้ม

“ไม่อยากให้บ่นก็ทำตัวดีๆ” เจ้าจันทร์มองค้อนใส่อีกฝ่าย ตอนแรกก็ว่าจะเข้าไปตีอีกรอบแต่คิดไปคิดมาวันนี้เธอตีเขาไปแล้ว เก็บไว้วันหลังก็ได้

ณภัทรยิ้มกว้างให้กับคำพูดล่าสุดนั้น หากเป็นเมื่อก่อนเขาอาจจะโดนอีกฝ่ายโวยวายกลับมา แสดงว่าคราวนี้ก็คงยอมรับแล้วว่าเป็นเมีย

“คือว่า..วันอาทิตย์นี้คุณว่างหรือเปล่าครับ”

“ถามทำไม”

“ก็..ผมอยากชวนคุณไปเที่ยว” ชายหนุ่มมีอาการเก้ๆ กังๆ ขึ้นมาราวกับมีเรื่องต้องการบอกเธอ

“ไม่รู้สิ ฉันไม่อยากออกไปไหนในวันหยุดนี่”

“แค่สัปดาห์นี้ไม่ได้เหรอครับ คือผมอยากให้มันเป็นวันพิเศษน่ะ”

แล้วมันวันอะไรกัน ทำไมต้องทำให้มันพิเศษด้วย

“ไว้ฉันจะคิดดูอีกทีแล้วกัน” หญิงสาวตอบ

ณภัทรทำหน้าหงอยไปอยู่ครู่หนึ่ง จนเธอรู้สึกผิดเล็กน้อย เขาอยู่ช่วยเก็บครัวจนเสร็จแล้วก็ออกจากบ้านเพื่อกลับหอไป

ส่วนเจ้าจันทร์ก็ไม่ได้เอะใจอะไรกับที่อีกฝ่ายพูดด้วยเมื่อครู่นี้

จนกระทั่ง..เจ้าตะวันส่งข้อความมาหา อันที่จริงเหมือนเขาจะส่งมาตั้งแต่สองชั่วโมงที่แล้ว แต่เพราะตอนนั้นเธอไม่ได้จับโทรศัพท์จึงไม่เห็น

Jtawan : นี่ จันทร์รู้หรือเปล่า 

Jtawan : วันอาทิตย์นี้คือวันอะไร

JJan : ก็วันที่ 20 ไง

ซึ่งพอเจ้าจันทร์ส่งข้อความกลับไป พี่ชายก็ตอบกลับมาด้วยความรวดเร็วราวกับนั่งเฝ้าหน้าจออยู่ตลอด

Jtawan : ถามจริง จำไม่ได้เลยเหรอ

JJan : ต้องจำอะไรอะ?

Jtawan : โถ วันเกิดคู่หมั้นของจันทร์นั่นแหละ

วันเกิดของณภัทร? เจ้าจันทร์นั่งคิดทบทวนเรื่องนี้อยู่อีกสักพัก เธอมองไปปฏิทินตั้งโต๊ะด้วยความสงสัย เดือนนี้คือเดือนกุมภาพันธ์ และวันที่ 20 กุมภาพันธ์คือวันเกิดของณภัทรจริงๆ 

มิน่าล่ะ ก่อนหน้านั้นเขาถึงได้มีท่าทางแบบนั้น พอรู้แบบนี้แล้วหญิงสาวก็รู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก เธอควรจะทำอย่างไรดี

หรือเธอควรจะหาของขวัญวันเกิดไปให้เขาดี? แต่เธอไม่รู้เลยว่าณภัทรจะอยากได้อะไร ถ้าหากถามเจ้าตะวันเขาพอจะตอบได้หรือเปล่า

JJan : นี่ ถ้างั้นควรให้อะไรเป็นของขวัญวันเกิดเขาดีล่ะ

Jtawan : ยากอะไร ก็เอาตัวเองผูกโบว์แล้วใส่พานถวายเลย

 

Castle-G's Talk

ชั่ยๆๆ เอาตัวเองใส่พานถวายเลย

 

#ณเจ้าจันทร์

 

เปิดพรีออเดอร์หนังสือแล้ววันนี้ - 30 มิถุนายน

http://castlegfiction.lnwshop.com/

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

704 ความคิดเห็น

  1. #567 KNatty09 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 12:27
    มารอแล้วนะคะ ร่างกายขาดความหวาน ไรท์เติมน้ำตาลด่วน
    #567
    0
  2. #566 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 00:26
    ใส่ผ้ากันเปื้อนตัวเดียวพอ 😹
    #566
    0
  3. #565 nana342 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 22:17
    ณภัทร เขาเกิดวันเดียวเดือนเดียวกับเราเลย
    #565
    0
  4. #564 tphee (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 16:13
    เหมือนเพื่อนจะนัดไปเซอไพร์วันเกิดนะ คนที่แอบชอบนะอยู่หน่ะ
    #564
    0
  5. #563 ssnew11 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 14:13
    เป็นคำแนะนำที่ดีมากเลยเจ้าตะวัน555555

    เบื่อคนหลงเมียจังเลยยย
    #563
    0
  6. #562 +MiNdY+ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 12:48
    ใช่ๆ เอาตัวเองถวายเลย5555 เพิ่งเจอเรื่องนี้เมื่อวานค่ะ อ่านรวดเดียวเลย สนุกมากค่าารออีบุ๊คนะคะ :)
    #562
    0
  7. #561 chari2 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 12:44
    ไม่ใส่พานถวาย เจ้านะก็หลอกกินอยู่บ่อยๆ
    #561
    0