My Only 1 เพราะคุณเท่านั้นคนเดียวของใจ

ตอนที่ 55 : MY ONLY 1 | 20 : ความวุ่นวายแสนหวาน [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,083
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    25 พ.ค. 63

 

สุ่มแจกอีบุคจากคอมเม้นท์ค่ะ

 

 

 

 

“เจ้าจันทร์”

“คะ”

“ไม่เกินเดือนหน้า อาจะให้คนออกเอกสารรับรองการทำงานเพื่อไปญี่ปุ่นให้นะ” เสียงของหนึ่งในผู้บริหารบริษัทกล่าวกับเธอหลังจากที่วันนี้หญิงสาวถูกเรียกขึ้นมาพบ

“เร็วขนาดนี้เลยเหรอคะ ไหนว่าอีกหลายเดือน”

“อืม อาเห็นว่าเราก็ตั้งใจทำงานดี อีกอย่างถ้าช้าอาจจะเสียโอกาสไปเยอะเลยนะ” ชายในชุดสูทกล่าวยิ้มๆ จากนั้นจึงยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู “เดี๋ยวอามีประชุมกับหุ้นส่วนต่อ มีอะไรจะถามหรือสงสัยอีกหรือเปล่า”

“ไม่มีแล้วค่ะ ขอบคุณมากนะคะ” เจ้าจันทร์โค้งหัวให้คนเป็นผู้ใหญ่เล็กน้อย

เธอเดินกลับมาที่โต๊ะทำงานของตัวเองท่ามกลางแววตาอยากรู้อยากเห็นของเพื่อนร่วมงาน

“เป็นไงอะ เขาเรียกไปพบเรื่องอะไร” ไหมเป็นคนแรกที่ถาม

“เขาบอกจะออกเอกสารรับรองให้ค่ะ”

“อ๋อ เรื่องไปทำงานญี่ปุ่นน่ะเหรอ”

“ใช่ค่ะ”

“ดีจังเลย แบบนี้ก็จะได้เป็นสาวญี่ปุ่นเร็วๆ นี้แล้วสิ”

ใช่แล้ว ไม่เกินเดือนหน้าก็ถือว่าเร็วมาก เหมือนระยะเวลาของเธอถูกย่นให้ประชั้นชิดเข้ามา ตอนนี้ความตั้งใจของหญิงสาวก็ใกล้จะประสบความสำเร็จเต็มที หากได้ย้ายไปทำงานที่นั่นเมื่อไหร่ เธอก็คงไม่ได้กลับมาที่นี่อีกนานหรือบางทีก็อาจจะอยู่ถาวรแบบไม่กลับมาอีกเลยยกเว้นกลับมาเยี่ยมบ้าน

ทำไมยิ่งคิดถึงยิ่งใจหาย เธอควรจะดีใจสิ

เพราะเหตุผลนั้นเจ้าจันทร์จะถ่อสังขารตัวเองมาหาพี่ชายฝาแฝดถึงคอนโดเขา

“มีอะไรอะ” เจ้าตะวันมองหน้าน้องสาวที่คลานตามกันมาแล้วก็ไม่ค่อยเข้าใจนัก นานทีจะได้เห็นเจ้าตัวทำหน้าหม่นหมองแบบนั้น

“ที่บริษัทจะให้เอกสารใบรับรองไม่เกินเดือนหน้า”

“อ้อ ยินดีด้วย”

“อืม”

“อ้าว ไม่ดีใจ?”

“ดีใจสิ”

โกหกเป็นเด็กเป็นเล็กไปได้ คนดีใจที่ไหนเขาจะทำหน้าทำตาแบบนั้น

“งั้นก็เตรียมเก็บกระเป๋าพร้อมลิสต์ข้าวของไว้เลย เรื่องที่อยู่อีก ต้องเตรียมเยอะเชียวนะ มัวอืดอาดจะไปวุ่นวายช่วงใกล้วันเอา” เจ้าตะวันไม่ได้ถามถึงสาเหตุที่เจ้าจันทร์มีท่าทางแปลกไป ตอนนี้เขาวุ่นวายอยู่กับการเขียนแบบส่งลูกค้าอยู่ น้องสาวคนนี้ก็โผล่มาในตอนยุ่งพอดี

“นั่นสินะ”

“ไม่อยากไปเหรอ”

“ก็ต้องอยากดิ ทำถึงขนาดนี้แล้ว” หญิงสาวถอนหายใจเบาๆ “แต่รู้สึกใจหายอะ ถ้าไปก็ต้องคิดถึงที่นี่แน่เลย”

“คิดถึงที่นี่หรือคิดถึงคนที่นี่” ผู้เป็นพี่เอ่ยถามโดยไม่ได้เงยหน้าไปมองหน้าอีกฝ่าย

“ก็ทั้งสองอย่าง ก็คิดถึงพ่อกับแม่ คิดถึงวันด้วย”

“เอาไว้ว่างๆ จะไปเยี่ยมที่นู่นแล้วกัน พาครอบครัวไปเที่ยวด้วยพอดี” เขาหัวเราะ คราวนี้ชายหนุ่มวางปากกาลงแล้วเงยหน้าไปมองน้องสาว

“อืม”

“แล้วกับคู่หมั้นเป็นยังไงบ้างล่ะ”

ร่างเล็กสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ฟังคำถาม เจ้าตะวันรู้ได้ทันทีว่าเขาถามตรงจุด

“ก็ไม่ไงนี่” เธอตอบพร้อมหลบสายตา “ยังไงก็แค่หมั้นไว้ ถ้าจันทร์ไปทำงานที่นู่นก็คงไม่ได้เจออีก”

“ใจร้ายเกินไปมั้งเนี่ย ไม่คิดถึงเขาเหรอ”

“คิดถึงทำไม”

“ถามตัวเองเถอะว่ารู้สึกยังไงกับเขา” เพราะว่าเกิดและโตมาด้วยกัน เจ้าตะวันจึงรู้ว่าตอนนี้น้องสาวฝาแฝดของเขากำลังมีจิตใจไม่มั่นคง คนที่ดื้อรั้นและปากแข็งอย่างเจ้าจันทร์คงไม่ยอมรับอะไรง่ายๆ

“ก็ไม่รู้สึกยังไง” น้ำเสียงนั้นแผ่วเบาลง

“ดีแล้ว ตอนที่จันทร์ไป วันจะได้ดีลหญิงคนอื่นมาปลอบใจนะมัน”

“หญิงที่ไหน”

“อยากรู้ไปทำไม ก็ผู้หญิงดีๆ ที่คู่ควร พร้อมดามใจเขาไง คนอย่างนะไม่น่าจะหายากหรอก ดีกรีว่าที่นายแพทย์ด้วย คงมีคนชอบเยอะ”

ทำว่าผู้หญิงดีๆ ที่คู่ควรทำให้เจ้าจันทร์เผลอขมวดคิ้ว

“จันทร์กลับแล้ว มาบอกแค่นี้แหละ” หญิงสาวว่าและลุกขึ้นจากโซฟาพร้อมกับหยิบกระเป๋าสะพายเตรียมออกไป โดยก่อนจะออกเธอก็ได้ยินเสียงของพี่ชายพูดทิ้งท้าย

“ยอมรับตัวเองให้ได้ แล้วจะมีความสุขนะ ลองดู”

 

18.00 น.

ที่เจ้าตะวันพูดยังคงติดอยู่ในหัวของเจ้าจันทร์มาจนกระทั่งตอนนี้เลย หญิงสาวนั่งมองกองหนังสือที่ตั้งหยิบออกมาอ่านเพื่อเลิกคิดมาก แต่ว่ามันก็ไม่ช่วยเลย เธอยังคงเปิดหน้าเดิมค้างเอาไว้ตั้งแต่ห้านาทีที่แล้ว ขืนยังเป็นแบบนี้ต่อไปจ้างก็อ่านไม่จบหรอก

เจ้าจันทร์ปิดหนังสือก่อนจะเดินออกจากห้องเพื่อลงไปหาน้ำเย็นๆ ดื่ม เพื่อให้ร่างกายสดชื่น

แต่ในระหว่างที่เปิดตู้เย็นอยู่ ก็มีใครสักคนเข้ามาสวมกอดเอวเธอ ร่างเล็กสะดุ้งตกใจพร้อมกับใช้ศอกกระทุ้งไปด้านหลังอย่างแรง

“โอ๊ย” เสียงคุ้นหูนั้นทำให้เธอหันไปมอง

“นาย..ทำไมมาไม่ให้สุ้มให้เสียง” นอกจากจะไม่สงสารแล้ว เธอก็คิดว่าสมควรที่โดน “เกิดฉันถือมีดนะ ฉันเอามาจ้วงไส้นายแล้ว”

“โอ้โห น่ากลัวจริงด้วยครับ” ณภัทรเลิกทำตัวงอจากความเจ็บก่อนจะกลับยืนตรงเหยียดยิ้มเล็กน้อย

“แล้วกลับมาทำอะไร”

“ลืมของไว้น่ะ”

“ก็ไปเอาสิ” หญิงสาวละสายตาจากร่างสูงแล้วนำเหยือกน้ำมารินใส่แก้วเตรียมจะดื่ม

จึงเป็นจังหวะเผลอให้ณภัทรเข้ามาหอมแก้มเธอหอดใหญ่

“ชื่นใจครับ”

“นะ! เดี๋ยวคุณป้ามาเห็น” เจ้าจันทร์เอ็ดพ่อตัวดีที่ทำอะไรบุ่มบ่ามแล้วหันรีหันขวางเพื่อดูว่าเจ้าของบ้านอยู่แถวนี้หรือเปล่า

“แม่ไม่เห็นหรอก อยู่ด้านนอกนู่น”

“ห้ามทำแบบนี้อีก แล้วบอกว่าลืมของก็ไปเอาสิ”

“เอาแล้วไงครับ เมื่อกี้”

 

Castle-G's Talk

หึ พวกรักเมียหลงเมีย รำค๊าญญญ

 

#ณเจ้าจันทร์

 

เปิดพรีออเดอร์หนังสือวันนี้ 18.00 นาฬิกา

http://castlegfiction.lnwshop.com/

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

704 ความคิดเห็น

  1. #560 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 23:41
    อร๊ายยยยยตาบร้าาาาาาา
    #560
    0
  2. #559 9ningnong9 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 16:08
    เก็บแต้มเยอะๆ เดี๋ยวอยู่ห่างไกลกันจะว่าบ่บอก
    #559
    0
  3. #558 tphee (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 12:30
    นะน่ารักอ่ะ จันทร์จะไม่คิดถึงจริงเหรออออ
    #558
    0
  4. #557 ssnew11 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 10:44
    นะพัดเวอร์ชั่นหลงเมียจ้าาาาา
    #557
    0
  5. #556 chari2 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 10:35
    เมียเตรียมหนีแล้วนะ
    #556
    0
  6. #555 ssnew11 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 09:29
    จ้าาาาาาาาาาาาาาาาา ฝีมือเมียนี่เนอะ หมั่นไส้จ้าาาาา
    #555
    0
  7. #554 wipawann (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 21:20
    จ้าาา อร่อยจ้า
    #554
    0
  8. #553 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 20:44
    ฮิ้ววววววววววว~
    #553
    0
  9. #552 SasiPutt (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 19:09
    คนหลงเมีย
    #552
    0