My Only 1 เพราะคุณเท่านั้นคนเดียวของใจ

ตอนที่ 40 : MY ONLY 1 | 15 : ว่าที่คู่หมั้น [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,397
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    22 พ.ค. 63

 

สุ่มแจกอีบุคจากคอมเม้นท์ค่ะ

 

“แล้วทำไมคุณแต่งตัวโป๊ ผมหวงนะ”

“ก็ไม่ต้องมอง” เธอว่าแล้วก็พิจารณาการแต่งกายของณภัทรบ้าง

วันนี้เขาแต่งตัวดีมากกว่าทุกวัน ไม่ใช่บ่อยๆ ที่จะได้เห็นอะไรแบบนี้ ทั้งเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เข้ากับกางเกงสีดำยาวนั้น บวกกับเสื้อคลุมที่สวมทับเอาไว้อีกชั้น ทรงผมถูกจัดทรงเอาไว้อย่างดี เขาคงไม่รู้ตัวว่ามีผู้หญิงในงานกี่คนที่แอบมองตัวเอง แต่เจ้าจันทร์รู้!

มองได้ก็มองไปเถอะ อีกไม่นานก็ต้องอกหักแล้วเขาเป็นว่าที่คู่หมั้นของเธอ

“ทีนายน่ะยังโชว์เก่งเลยนี่”

“ของผมน่ะมีแค่คุณเห็นคนเดียว แต่คุณไม่ใช่”

เจ้าจันทร์มองค้อนใส่ร่างสูงพลางนึกย้อนไปเหตุการณ์เมื่อช่วงตอนบ่ายคล้อยเย็น

ก่อนหน้านั้นเธอต้องเอาชุดที่ส่งมาจากในตัวเมืองขึ้นไปให้ณภัทรที่ห้องพัก เพราะเจ้าตัวไม่ได้เตรียมตัวมาว่าจะต้องแต่งกายดีๆ เลยไม่ได้เอาชุดมาด้วย หญิงสาวมาถึงแล้วเคาะประตูห้องเรียกแต่ณภัทรก็ไม่เดินมาเปิดให้เธอเสียที เจ้าจันทร์จึงถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปเองเนื่องจากมันไม่ได้ล็อกพอดี

ภาพที่หญิงสาวเห็นก็คืออีกฝ่ายแทบจะเปลือยล่อนจ้อนมีเพียงกางเกงบ็อกเซอร์ติดกายไว้เท่านั้น เธอคงกรี๊ดไปแล้วถ้าเจ้าตัวไม่เข้ามาปิดปากเธอไว้ก่อน

‘อะไรของนาย ไปแต่งตัวเลยนะ’

‘ทำไมคุณต้องเขินอายขนาดนั้น ทำอย่างกับไม่เคยไปได้’

‘นายมัน..! ฮึ่ย เอาไปใส่ ฉันจะกลับไปแต่งตัวแล้ว’

นี่เธอจะต้องมาหมั้นกับคนแบบนี้จริงเหรอเนี่ย

จวนเวลาผ่านไปได้เกือบชั่วโมงหลังจากที่งานเลี้ยงเริ่ม พิธีกรหน้าเวทีก็ประกาศออกไมค์ว่าวันนี้ประธานของงานมีอะไรบางอย่างจะประกาศ

ไม่ต้องทาย หญิงสาวก็รู้ว่าหนึ่งในเรื่องที่พ่อของเธอจะประกาศต้องมีเรื่องงานหมั้นแน่

“สวัสดีแขกผู้มีเกียรติทุกท่านนะครับ หวังว่าทุกท่านจะชื่นชอบงานในวันนี้ที่เราจัดขึ้น”

ในระหว่างที่เสียงนั้นยังคงดังอย่างต่อเนื่อง พนักงานของรีสอร์ทในชุดเครื่องแบบก็เดินเข้ามาหาเธอ

“คุณหนูเจ้าจันทร์ คุณเจ้าฟ้าให้กลับไปที่โต๊ะค่ะ”

เจ้าจันทร์ไม่ได้ตอบอะไร เธอทำเพียงพยักหน้าเล็กน้อยและเตรียมเดินกลับไปที่โต๊ะ แต่ก่อนไปก็ไม่ลืมเข้ามาลากตัวร่างสูงข้างกายให้เดินตามไปด้วย

“ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า จะมีงานหมั้นของลูกสาวคนเล็กของผม เจ้าจันทร์และณภัทร”

ท่ามกลางผู้คนหมู่มากนั้น หญิงสาวได้ยินเพียงประโยคแรกของผู้เป็นพ่อที่กำลังพูดขึ้นและหลังจากนั้นก็มีเสียงพูดคุยดังระงม เธอไม่สามารถจับใจความอะไรได้เลยว่าพวกเขาพูดเรื่องอะไรกัน เจ้าจันทร์ที่เพิ่งกลับมานั่งโต๊ะเพื่อแสดงตัวต่อหน้าแขกได้ไม่นานจึงลุกออกไปเพื่อเข้าห้องน้ำ

“อยู่ๆ ก็เดินออกมา คุณเป็นอะไรหรือเปล่า” ว่าที่คู่หมั้นของเธอลุกตามมาด้วย เขามองเห็นว่าหญิงสาวมีสีหน้ากังวลเล็กน้อยตั้งแต่เมื่อครู่

“ฉันจะเข้าห้องน้ำ” เจ้าจันทร์หันหน้าไปตอบอีกคน

“คุณไม่เป็นอะไรแน่นะ”

“จะให้ฉันเป็นอะไรล่ะ แล้วนี่นายจะตามมาทำไม ฉันไปเข้าห้องน้ำนะ จะไปดูหรือไง”

“ผมไม่ใช่โรคจิตสักหน่อย” ณภัทรถอนหายใจ “แต่ผมไปเฝ้าคุณหน้าห้องน้ำได้นะ”

“ไม่ต้องเลยนะ” เธอปฏิเสธแทบทันที จะให้เขามาเฝ้าเธอหน้าห้องน้ำไปทำไมกันล่ะ

ถึงเขาจะโดนร่างเล็กทำหน้าเหวี่ยงใส่แต่ก็ยังสามารถหัวเราะออกมาได้ ณภัทรไม่รู้ตัวเลยว่าเขาเดินตามเธอมาถึงหน้าห้องน้ำแล้ว

“ผมก็นึกว่าคุณคิดมากเรื่องคำพูดจากแขกในงาน”

แม้ว่าเจ้าจันทร์จะบอกว่าไม่ได้เป็นอะไร แต่สำหรับเขาแล้วท่าทีแบบนั้นมันไม่ปกติสำหรับเธอ

“ฉันจะไปคิดมากทำไม พ่อกับแม่ฉันยังไม่ว่าอะไรเลย ทำไมต้องแคร์คนอื่นด้วย”

“แต่ผมแคร์นี่ครับ” ณภัทรเอ่ยเสียงเรียบ เขาถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะพูดต่อไป “อันที่จริงถึงผมจะรักคุณมากแค่ไหน แต่สถานะผมก็ดูไม่เหมาะสมกับคุณอยู่ดี คนอื่นเขาพูดกันก็ไม่แปลก”

“...”

“ก่อนหน้านั้นผมไปคุยกับคุณชัชเขาอีกรอบเรื่องนี้ว่าให้ลองพิจารณาให้ดีก่อน แต่เขาก็ยืนยันว่าจะฝากคุณให้ผมดูแล” ชายหนุ่มเล่าไปถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านั้นที่หายไปจากงาน เขาได้เข้าไปคุยเรื่องนี้กับประธานของงานในวันนี้พร้อมขอให้พิจารณาอย่างละเอียดถี่ถ้วน

ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่พยายามเพื่อเธอ แต่เขาก็ไม่อยากมองในมุมของตัวเองแค่คนเดียว ความรักมันอาจจะเป็นเรื่องของคนสองคนแต่การหมั้นแต่งงานไม่ใช่เรื่องของคนสองคน ที่สำคัญณภัทรก็ไม่มั่นใจว่าเจ้าจันทร์นั้นจะรักเขาได้หรือเปล่า หรือจะมีแค่เขาที่รักเธอฝ่ายเดียวตลอดไป

“ไม่เป็นไรหรอกน่า ที่ฉันกังวลนั่นไม่ได้กังวลเกี่ยวกับตัวเองหรอก” เจ้าจันทร์เอ่ยหลังจากที่นิ่งเงียบไปสักพักเมื่อได้ฟังเขาพูด เธอไม่คิดว่าณภัทรจะเข้าไปคุยเรื่องนี้กับพ่อของเธออีกรอบ

“แล้วคุณเป็นอะไร”

ฉันห่วงนายนั่นแหละ

หญิงสาวทำเพียงแค่ตอบมันในใจไม่กล้าที่จะพูดออกไป เมื่อก่อนเขาก็เป็นเพียงแค่เด็กในบ้านของเธอที่ผู้เป็นพ่อช่วยอุปการะเอาไว้ สำหรับเจ้าจันทร์แล้ว..ณภัทรก็เป็นแค่นั้น แต่ในปัจจุบันคนตรงหน้ากำลังจะกลายมาเป็นคู่หมั้นของเธอ ตอนนี้ณภัทรไม่ใช่แค่เด็กในบ้าน แต่อาจจะกลายเป็นหนึ่งในครอบครัวของเธอ ตั้งแต่เกิดจนโตเจ้าจันทร์รู้ดีว่าที่บ้านของเธอนั้นต่างก็มีศัตรูมากมายทั้งทางธุรกิจและเรื่องอิทธิพล ในชีวิตแต่ละวันเธอต้องระวังตัวอยู่เสมอเพราะอาจจะถูกปองร้ายตอนไหนก็ไม่รู้

การที่คนธรรมดาอย่างณภัทรจะเข้ามาเป็นหนึ่งในครอบครัว นั่นก็น่ากังวลไม่ใช่เหรอ

“นายกลับไปได้แล้ว ฉันจะเข้าไปเติมแป้งในห้องน้ำ หรือถ้านายอยากเข้ามาเติมด้วยก็ไม่ว่านะ” เจ้าจันทร์เปลี่ยนประเด็นหนี อันที่จริงก็ไม่ควรเรียกว่าเปลี่ยนเพราะเธอตั้งใจออกมาจากงานเพื่อเข้าห้องน้ำตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

“โอเคครับ งั้นผมไปรอที่โต๊ะ จะหาของกินไว้รอ คุณยังไม่กินอะไรเลย”

พูดจบ เจ้าของร่างสูงก็เดินออกไป

เธอลอบถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ เป็นเรื่องดีที่ในตอนนี้ห้องน้ำไม่มีใครใช้ หญิงสาวจึงได้อยู่คนเดียว มือเล็กเอื้อมไปเปิดก๊อกน้ำที่อ่างล้างมือให้มีเสียงน้ำไหลกลบความเงียบ เจ้าจันทร์เงยหน้าขึ้นไปมองตรงกระจกบานใหญ่แล้วก็ได้แต่คิดอยู่กับตัวเอง

ทำไมเธอจะต้องเป็นห่วงณภัทรจนกังวลขนาดนี้ด้วย เธอไม่ได้คิดอะไรกับเขาสักหน่อย เมื่อก่อนก็ออกจะเกลียดด้วยซ้ำไป ใบหน้าของเขาคอยแต่วนเวียนอยู่ในหัวของเธออยู่เรื่อย ถ้าไม่ติดที่หญิงสาวไม่เชื่อเรื่องไสยศาสตร์ละก็ เธอคงแอบคิดไปแล้วว่าตัวเองโดนทำของใส่

“สวัสดีครับ..คุณหนูเจ้าจันทร์”

เสียงทุ้มดังก้องขึ้นภายในห้องน้ำ เจ้าของชื่อรีบหันไปมองด้วยความตกใจ ที่นี่คือห้องน้ำหญิง การที่มีผู้ชายบุกเข้ามาย่อมไม่ใช่เรื่องดี

เจ้าของประโยคเมื่อครู่นี้คือชายร่างสูงแต่งกายด้วยชุดคลุมสีดำสนิทแถมยังอำพรางใบหน้าด้วยการใส่แว่นตาดำพร้อมผ้าปิดปาก ชายแปลกหน้าเดินเข้ามาหาเธอทีละก้าวอย่างช้าๆ ในขณะเดียวกัน เจ้าของร่างเล็กเดินถอยหลังออกไปเรื่อยๆ จนแผ่นหลังติดกำแพงจนหนีต่อไม่ได้

“คุณ..คือใคร”

“เดี๋ยวเราก็ได้รู้จักกัน ไปกับผมดีกว่านะ”

“อื้อ!!” ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้ร้องขอความช่วยเหลือ ชายผู้บุกรุกก็ปรี่เข้ามาล็อกตัวเธอเอาไว้พร้อมกับพยายามใช้ผ้าปิดปากจนเสียงแผ่วไม่สามารถเปล่งออกไปได้

“อยู่นิ่งๆ ดีกว่า พอดีว่าไม่อยากใช้กำลังกับว่าที่ลูกสะใภ้”

 

Castle-G's Talk

ถ้าคุณคิดว่าเรื่องนี้พ่อพระเอกเป็นตัวร้ายละก็...คุณคิดถูกแล้วค่ะ

ปมของพ่อณภัทรจะถูกเปิดออกมาเรื่อยๆ โปรดติดตามตอนต่อไป

 

 

มาหวีดติดแท็ก #ณเจ้าจันทร์

 

ส่วนนี่คือกิจกรรมแจก 'หนังสือ' ค่า จีจะประกาศคนได้หนังสือก่อนอีบุคนะคะ

รีวิวนิยายเล่าความประทับใจเกี่ยวกับนิยายเรื่องนี้ (อาจจะเป็นฉากที่ชอบ ตัวละครที่ชอบ ภาพองค์รวมต่างๆ) แล้วแต่จะพิมพ์เล่ามาเลยค่า ติดแท็ก #ณเจ้าจันทร์

ถ้าจีไม่รีแสดงว่าอาจจะติดแท็กผิด หรือตั้งแอคเป็นไพรเวท ทำให้จีมองไม่เห็นนะคะ

ใครที่เข้าไปร่วมเล่น ถึงไม่ได้หนังสือแต่จีจะมีของสมนาคุณไปแจกให้ 'ทุกคน' ที่เข้าไปเล่นนะคะ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

704 ความคิดเห็น

  1. #436 _darinn_ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 16:44
    อ้าวพ่อวววววว!!!! นะพัด!! เมียโดนพ่อจับตัวไปแล้ววววววว!!!
    #436
    0
  2. #435 9ningnong9 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 13:31
    หาจังหวะได้ดีจริงๆเลย
    #435
    0
  3. #434 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 09:31
    น่านไง ว่าแล้ว
    #434
    0
  4. #433 Lovely_xoxo (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 07:56
    หมอมาช่วยจันทร์ก่อน
    #433
    0
  5. #432 chari2 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 02:31
    นะรีบมานะ พ่อจะลากเมียไปแล้ว
    #432
    0