My Only 1 เพราะคุณเท่านั้นคนเดียวของใจ

ตอนที่ 36 : MY ONLY 1 | 14 : ส่วนหนึ่งของครอบครัว [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,118
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    22 พ.ค. 63

 

สุ่มแจกอีบุคจากคอมเม้นท์ค่ะ

 

14: Part of Family

 

เจ้าจันทร์เดินตรงไปยังลานจอดรถของรีสอร์ทซึ่งตอนนี้มีรถตู้คันเด่นจอดอยู่ตรงนั้น ทันทีที่ประตูรถเปิดออกก็ปรากฏร่างของชายหญิงวัยกลางคนคู่หนึ่งเดินลงมา ทั้งสองเป็นผู้ให้กำเนิดของหญิงสาวนั่นเอง เป็นคนที่ไม่ได้เจอหน้ากันมากสักพักแล้ว

ประธานของงานในวันนี้คุณชัชเชนทร์ อัศวเมฆาธีร์ และภรรยาคุณยูนา อัศวเมฆาธีร์

“คุณแม่ขา” ร่างเล็กเดินเข้าไปหาผู้เป็นแม่พร้อมกับสวมกอดอย่างออดอ้อน “จันทร์คิดถึงแม่จังเลย”

“แม่ก็คิดถึงเหมือนกันค่ะ” มารดาสวมกอดเธอตอบ

“แล้วไม่คิดถึงพ่อบ้างเหรอ น้อยใจนะเนี่ย”

“คิดถึงสิคะ” หญิงสาวผละกายจากแม่แล้วเข้าไปกอดผู้เป็นพ่อบ้าง เพราะกลัวว่าถ้านานกว่านี้อาจจะโดนงอนเข้า เป็นที่รู้กันดีในครอบครัวว่าพ่อของเธอรักและทนุถนอมลูกสาวคนเล็กมากแค่ไหน

“เห็นพี่ฟ้าบอกว่าพ่อกับแม่จะมาช่วงงาน แล้วทำไมมาเร็วนักล่ะคะนี่อีกตั้งหลายชั่วโมง”

“ก็อยากมาหาลูกหาหลานไงคะ แล้วตะวันล่ะ” ผู้เป็นแม่เอ่ยถามหาลูกชายอีกคนที่อยู่ในรีสอร์ทเช่นเดียวกัน

แต่ไม่นานนักคนที่เพิ่งถูกถามถึงก็เดินเข้ามาหาพร้อมกับร่างตัวน้อยในอ้อมแขน

“ไงครับ ผมพาหลานมาหา”

“โอ๊ะ เจ้าปัถย์น้อยของย่า มานี่เร็วให้อุ้มหน่อย โตขึ้นเยอะเชียวนะ” คราวนี้คุณยูนาเธอก็ได้เปลี่ยนบทบาทจากแม่ไปเป็นย่าเข้าไปรับร่างหลานวัยไม่กี่เดือนเข้ามาอุ้ม

“เอ้อ คุณชัชครับ พอดีผมมีเรื่องจะคุยด้วย” เจ้าตะวันหันไปมองผู้เป็นพ่อของตนเองพร้อมทำสีหน้าจริงจัง “คุณภูคงโทรไปบอกแล้วว่ามีคนบุกเข้ารีสอร์ท เพิ่งได้ภาพจากกล้องวงจรปิดมาเมื่อกี้”

“แล้วเป็นยังไงบ้าง” หนึ่งในเจ้าของรีสอร์ทถามกลับ

“ไปดูด้วยกันดีกว่านะครับ”

“น่ากลัวจริง รปภ.ที่โดนยาสลบอาการเป็นยังไง”

“ก็เห็นมีคนบอกว่าฟื้นแล้วแต่ดูจำอะไรไม่ค่อยได้ ไว้ให้อาการดีขึ้นค่อยไปถามเขาแล้วกัน ผมว่าตอนนี้เราต้องเข้าไปจัดการเรื่องหลักฐานก่อน” นอกจากนี้ในกระเป๋าของเขามีแฟลชไดร์ที่เซฟวิดีโอจากกล้องเอาไว้

“งั้นเดี๋ยวแม่ไปดูด้วย” หญิงวัยกลางคนเอ่ยจากนั้นจึงส่งเจ้าตัวเล็กในมือไปให้กับเจ้าจันทร์ “เดี๋ยวจันทร์ดูแลปัถย์ไปก่อนนะ”

“ถ้าเลี้ยงไม่ไหวก็พากลับไปหาปรางได้นะ” เจ้าตะวันหันหน้าไปบอกน้องสาวที่กำลังอุ้มลูกของเขา “แต่เจ้าตัวเล็กนี้เลี้ยงไม่ยากหรอก”

“ไม่เป็นไร ตอนนี้จันทร์ว่าง ไปจัดการธุระเถอะ”

หญิงสาวเดินกลับเข้ามาที่เรือนใหญ่พร้อมกับหลานชายในอ้อมแขนที่นอนนิ่งจ้องเธอตาแป๋ว ตั้งแต่ปัถย์เกิดมาก็ได้รับความรักจากทุกคนอย่างล้นหลามรวมถึงอาสาวอย่างเจ้าจันทร์ด้วย ดูเหมือนว่านี่จะเป็นโอกาสอันดีที่เธอจะได้เลี้ยงหลานบ้าง

“อ้าว ทำไมคุณกลับเข้ามาคนเดียวล่ะ คนอื่นๆ ไปไหน” เสียงคุ้นเคยของใครบางคนที่กลับเข้ามาในบ้านก่อนแล้วดังขึ้นก่อนจะปรากฏตัวเจ้าของเสียงที่กำลังเดินลงบันไดมา

“พ่อแม่แล้วก็ตะวันไปเช็คหลักฐานและความเสียหายน่ะ เลยฝากหลานไว้ให้ฉันเลี้ยง”

ณภัทรเดินตรงเข้ามาหาร่างบางพร้อมกับจ้องมองไปที่เด็กน้อยวัยกำลังกินกำลังนอน ชายหนุ่มส่งยิ้มทักทายอย่างเอ็นดู ทันใดนั้นเจ้าก้อนก็ส่งเสียงอ้อแอ้แล้วเริ่มดิ้นเบาๆ

“นี่ ลองอุ้มไหม ปัถย์เป็นเด็กที่ไม่ค่อยกลัวคนหรอก”

“ครับ?”

“ดูเขาจะชอบใจนายนะ” หญิงสาวเอ่ยแล้วค่อยๆ ส่งหลานชายในอ้อมแขนไปให้กับคนตรงหน้าอย่างระมัดระวังจนในที่สุดเจ้าตัวเล็กก็ไปอยู่กับณภัทรแทน

ชายหนุ่มมองเด็กน้อยที่ตนอุ้มไว้อย่างเอ็นดู เขาเป็นคนที่รักเด็กมากแต่ส่วนใหญ่ก็จะได้พบปะกับเด็กวัยวิ่งได้เดินได้แล้วมากกว่าเด็กแบเบาะอย่างนี้ ณภัทรเริ่มเข้าใจว่าทำไมเจ้าตะวันถึงเห่อลูกนัก ก็เพราะว่าเจ้าตัวเล็กนี่น่ารักมากๆ ยังไงล่ะ

แต่ก็หลานชายคนนี้ก็อยู่ด้วยได้ไม่นานนัก ชั่วโมงต่อมาปรางพี่สะใภ้ของเจ้าจันทร์มารับกลับไปเพราะใกล้จะถึงเวลากินนมของเขา แน่นอนว่าเจ้าจันทร์ก็ไม่ได้แย้งอะไรแม้ว่าจะเสียดายลึกๆ ที่ไม่ได้เล่นกับหลานต่อ เจ้าก้อนเสียงอ้อแอ้นั้นกลับไปอยู่กับแม่แล้ว

สาเหตุนั้นเองจึงทำให้หญิงสาวนั่งเหงา

“เป็นอะไรครับ” ณภัทรนึกขำตอนเห็นใบหน้าเสียดายของเธอ

“ก็ฉันอยากเล่นกับหลานนานๆ นี่”

“คุณแค่ไปหาก็ได้ อีกอย่าง ลูกเขาก็ต้องอยู่กับแม่มากกว่าสิ”

“ก็จริงนั่นแหละ” บางทีหญิงสาวคงเป็นคุณอาที่เห่อหลานมากเกินไปหน่อย ถ้าจะท้าวความไปตั้งแต่สมัยรู้ว่าพี่สะใภ้กำลังท้องนั่นน่ะ เจ้าจันทร์เป็นคนแรกที่รู้เรื่องและเธอตื่นเต้นยิ่งกว่าอะไรดี

“ชอบขนาดนั้นทำไมไม่มีเป็นของตัวเองไปเลยล่ะครับ” และความคิดเห็นของเขาก็ทำให้หญิงสาวหันมาจ้องหน้าชายหนุ่มทันที “จะได้ไม่ต้องไปคอยอุ้มลูกคนอื่นไง ก็มีลูกของตัวเองสิ”

“นี่ฉันรู้ว่านายคิดอะไรอยู่ หยุดเลยนะ”

“อ้าว คุณรู้ไหมว่าผมรักเด็กๆ มากเลยนะ แล้วก็เลี้ยงเด็กเก่งด้วย” เขายิ้มหวานไปให้ร่างบางก่อนจะโดนฝ่ามือเล็กฟาดเข้ามาทีนึง

“พอเลยนะ ชอบแกล้งอะไรฉันนัก”

ไม่รู้ทำไมพักหลังมากนี้ณภัทรถึงรักการแกล้งเธอเป็นชีวิตจิตใจ คงอยากเอาคืนเรื่องสมัยก่อนล่ะสิที่เธอแกล้งเขาไว้เยอะ คราวนี้ก็แค่ยอมให้เท่านั้นหรอก ไม่ได้เถียงไม่ออก

“ผมไม่ได้แกล้งคุณนะ อันนี้ผมคิดจริงๆ แต่ก็รออีกหน่อยแล้วกันนะครับ”

 

 

Castle-G's Talk

ถ้าเจ้าจันทร์กับณภัทรจะชอบเด็กขนาดนี้

พวกเขาควรมีเด็กด้วยกันสักคนจริงๆ นะคะ 55555555

 

 

 

มาหวีดติดแท็ก #ณเจ้าจันทร์

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

704 ความคิดเห็น

  1. #416 _darinn_ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 10:49
    นะพัดตอนนี้เอามาเปงแฟนให้ได้ก่อนน้าาาา
    #416
    0
  2. #391 9ningnong9 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 13:25
    โผมมมรักเด็กกกกจริงจริ๊งงงงงง อยากมีเป็นของตัวเองแล้วด้วยยยย

    55555
    #391
    0
  3. #390 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 09:37
    ไม่ต้องรอ เดี๋ยวมีไม่ทันใช้ อิ_อิ
    #390
    0
  4. #389 Lovely_xoxo (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 08:25
    เบาได้เบานะหมอ
    #389
    0
  5. #388 Faiaiiay Sangkawisut (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 08:04
    กรี๊ดดดดดดด
    #388
    0
  6. #386 PanchiwaTipsonte (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 06:14
    เขินนนน
    #386
    0
  7. #384 Chanitaaaaa (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 00:51
    อร๊ายยยยย
    #384
    0