My Only 1 เพราะคุณเท่านั้นคนเดียวของใจ

ตอนที่ 33 : MY ONLY 1 | 13 : วิธีทำให้เรียก [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    22 พ.ค. 63

 

สุ่มแจกอีบุคจากคอมเม้นท์ค่ะ

 

กรุณาหยิบยาดมขึ้นมาเตรียมไว้สำหรับตอนนี้ค่ะ

กระปุก ออมสินยาดม โป๊ยเซียน ขาย 49 บาทอันใหญ่ครับ

 

 

13: Dubious thing

“งั้นก็เห็นให้ชินสิครับ”

“ไม่เอา” หญิงสาวรุดออกจากเตียงตั้งใจจะเดินออกไปเข้าห้องน้ำเพื่อหลีกเลี่ยงการสนทนา

ทว่ามือเจ้าของร่างสูงเขยิบตัวมาบังเอาไว้

“ผมคิดว่าเราต้องมาคุยกันใหม่หน่อยนะครับ”

การที่พูดไปแล้วส่งสายตาวาบวับแบบนั้นทำให้ใจของเธอเต้นแรงขึ้นมา มันใช่เรื่องที่เธอจะต้องมาลุ้นการกระทำของเขาหรือยังไง

“คุยอะไร อ๊ะ ณภัทร” ดวงตากลมเบิกกว้างเมื่ออีกฝ่ายเดินเข้ามาใช้แขนกอดเอวของเธอเอาไว้ ร่างของเจ้าจันทร์แทบจะจมหายไปกับอ้อมกอดของเขา

“ยืนคุยไม่รู้เรื่องหรอกครับ ถ้าอยากคุยให้รู้เรื่อง..”

“...”

“ก็ต้องไปนอนคุยบนเตียง”

จบประโยคนั้นร่างเล็กก็ถูกอุ้มขึ้นแล้วกลับมาอยู่บนเตียงตามเดิม เจ้าจันทร์ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงเพราะถูกเขาคร่อมตัวเอาไว้จนไม่สามารถออกไปไหนได้ ที่สำคัญณภัทรก็ไม่ได้ใส่เสื้อผ้ามีแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวเท่านั้น สภาพยิ่งล่อแหลมมากขึ้นไปอีก

“คุยอะไร”

“เมื่อตอนเย็น ผมถามว่าคุณรับรักผมหรือยังคุณก็ไม่ตอบ” ในตอนนั้นเขารู้สึกเฟลและท้อใจไปพร้อมกัน แต่ชายหนุ่มก็เข้าใจดีว่ามันคงจะเร็วเกินไปที่จะยอมรับ ไม่มีใครสั่งความรู้สึกของตัวเองได้อยู่แล้ว

“ก็..ฉันยังไม่รู้นี่”

“คุณเย็นชาจังเลยนะ” ณภัทรคิดว่าตัวเองจะไม่ทนแล้ว

“ฉันก็พยายามเปิดใจให้นายอยู่ไง ไม่งั้นฉันไม่ให้นายทำอะไรแบบนี้กับฉันหรอก” เจ้าจันทร์เอ่ยพร้อมกับมองสารรูปของตัวเองและอีกฝ่ายที่ไม่ว่าจะมองยังไงก็มองเป็นเรื่องดีไม่ได้ เธอลดอคติกับเขาลงไปเยอะมาก มันเป็นสิ่งเดียวที่เธอรู้สึกได้ในตอนนี้

“ถ้าอย่างนั้น..ผมก็ทำแบบนี้กับคุณได้ใช่ไหมครับ”

สายตาที่มองเธอตั้งแต่ใบหน้าจนลงต่ำไปน่ะไม่น่าไว้ใจสักนิด

“ท..ทำแบบไหน”

“คุณก็น่าจะรู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ” ใบหน้านั้นก้มลงมาพร้อมกระซิบเสียงเบาด้านข้างใบหูของหญิงสาว ทำเอาร่างเล็กขนลุกเกรียวไปทั้งร่าง

“ก่อนหน้านั้นนายบอกจะพักผ่อนนี่” เจ้าจันทร์คิดว่าตนเองไม่ได้ฟังผิด เพราะก่อนที่เขาจะหอบผ้าหอบผ่อนมาอยู่ที่ห้องของเธอ ก็แอบได้ยินเจ้าตัวบ่นว่าเหนื่อยอยากนอนพักเร็วๆ

“ถ้าอยู่กับคุณ ทั้งคืนก็ไหว”

เขาไหวแต่เธอไม่ไหว!

“ณภัทร ฉันจะนอน” เธอส่ายหน้าปฏิเสธ

“ผมก็ไม่ให้ห้ามคุณนอนนี่ ตอนนี้คุณก็นอนอยู่” เขายิ้มก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะกดจูบลงแก้มด้านซ้ายของเธอหนึ่งที

“ไอ้คนบ้ากาม นี่ฉันกำลังเปิดใจให้นะ”

เขามันช่างทำตัวน่าโดนทุบมากขึ้นทุกวัน

“ก็เพราะแบบนั้นเราลองกันอีกสักครั้งไหมครับ เผื่อคุณจะเปิดใจมากขึ้น” ณภัทรเอ่ยและทำทีจะก้มลงมาจูบเธออีกครั้งแต่ว่าหญิงสาวรู้ทันจึงเบี่ยงหน้าหนี

“เห็นฉันเป็นคนยังไง ฉันไม่ได้หื่นกามเหมือนนายนะ”

“ครั้งก่อนผมเผลอใช้กำลังกับคุณไปหน่อย ผมก็เลยอยากแก้ตัว”

คำว่าแก้ตัวนั่นคงทำให้เธอรู้สึกดีไม่น้อยถ้าไม่ใช่การแก้ตัวของเรื่องนั้นน่ะ เวลานี้เจ้าจันทร์รู้สึกหายใจไม่สะดวกขึ้นมาแล้ว ยิ่งร่างสูงขยับกายให้อยู่ในท่าทางที่สะดวกกว่าเดิมก็ยิ่งทำให้ลมหายใจเธอติดขัด ไม่รู้ว่าคิดถูกหรือคิดผิดที่ยอมให้เจ้าตัวมานอนห้องเดียวกัน

ระหว่างโจรกับณภัทร หญิงสาวก็นึกไม่ออกเลยว่าใครจะอันตรายยิ่งกว่า

“นะครับ” แววตาราวกับลูกหมาที่กำลังออดอ้อนกลับมาพร้อมน้ำเสียงทุ้มเบาๆ ที่ทำคนฟังรื่นหูแถมยังชวนใจอ่อนไปในเวลาเดียวกัน

เจ้าจันทร์สบตาอีกฝ่ายนิ่งและถอนหายใจเบาๆ ไม่นานนักริมฝีปากของเธอก็โดนณภัทรเข้ามาฉกฉวยไป เขารุกคืบเข้าหาเธอมากขึ้น และมากขึ้นอีก จนร่างกายร้อนผ่าวไปหมดแม้จะอยู่ท่ามกลางอุณหภูมิที่ค่อนข้างเย็น

เขาปลดเสื้อผ้าเพียงไม่กี่ชิ้นที่อยู่บนตัวเธอได้อย่างรวดเร็ว ส่วนของเขาเองก็ยิ่งไม่มีอะไรยากด้วยซ้ำเพราะทั้งตัวมีแค่ผ้าขนหนูเท่านั้นเอง มันเริ่มต้นเหมือนในคืนนั้นที่ชายหนุ่มสัมผัสเธอไปทั่งทั้งร่าง โดยคราวนี้เขาเก็บทุกพื้นที่อย่างละเอียด

เมื่อมันเริ่มขึ้นแล้วก็ไม่แน่ใจว่าจะจบเมื่อไหร่ เพราะดูท่าคราวนี้ณภัทรจะจริงจังมากกว่าครั้งก่อน มิหนำซ้ำเจ้าลูกหมาตัวนี้ยังกำเริบเสิบสานมาต่อรองกับเธออีกด้วย

“ผมอยากคุยกับคุณอีกเรื่อง”

“อะไร” เจ้าของร่างบางเอ่ยถามเสียงอ่อน อีกทั้งยังหอบหายใจไม่หยุดจากความเหนื่อยกาย

“เรียกผมว่านะเฉยๆ สิ ผมไม่ชอบเวลาคุณเรียกชื่อเต็มมันดูห่างเหิน”

ทีเขายังเรียกเธอชื่อเต็มเลยนี่ นี่เหรอไอ้เรื่องคุยบนเตียงที่ว่า

“ถ้าฉันไม่เรียกล่ะ นายจะ..อ๊ะ ณภัทร”

“ผมก็จะทำจนกว่าคุณจะยอมเรียก”

“ก็ได้ นะก็นะ พอใจหรือยัง” ตอนนี้เธอหมดแรงจะมาต่อล้อต่อเถียงกับเขาแล้ว อยากให้มันจบๆ ไปแต่ก็ “ด..เดี๋ยว อะ..ไหนบอกจะหยุดไง”

“ผมก็ไม่บอกสักหน่อยว่าถ้าคุณยอมเรียกแล้วจะหยุด”

คนบ้ากาม แล้วคืนนี้เธอจะได้นอนเวลาไหนกันล่ะ

 

 

Castle-G's Talk

ไม่ไหว ขอรับบริจาคยาดมหนึ่งอัตรา จะเป็นลม

ไอ้เจ้าลูกหมาตัวนี้มันช่างเหิมเกริมขึ้นทุกวันแล้วนะ!

 

มาหวีดติดแท็ก #ณเจ้าจันทร์

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

704 ความคิดเห็น

  1. #506 J-U-N (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 16:55
    เบาได้เบา5555🤭
    #506
    0
  2. #369 _darinn_ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 12:52

    เบาได้เบานะพัด //สูดยาดม
    #369
    0
  3. #366 9ningnong9 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 11:56
    อ๋อยยยยยย นั่นนะหรือนั่น
    #366
    0
  4. #365 tonnam1411 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 10:11
    ลูกหมาหรือหมาป่าคะเอาดีๆตอนนี้แยกไม่ออกแล้วค่าาาา
    #365
    0
  5. #364 yim04127 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 09:49
    เลือดหมดตัวววว แต่ยังไหวววว มาอีกนะคะไรต์555555
    #364
    0
  6. #363 Nur Da (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 09:31
    แก้ตัวก็มาจ้าาาา
    #363
    0
  7. #362 Lovely_xoxo (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 07:38
    นอกจากเอาใจเก่งยังหื่นเก่งอีกนะหมอ เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว
    #362
    0
  8. #361 PanchiwaTipsonte (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 06:38
    เบาได้ก็เบานะ
    #361
    0
  9. #360 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 02:20
    จริงจังแค่ไหนแค่ไหนเรียกจริงจัง คืนนี้ยาววววววววว
    #360
    0
  10. #359 chari2 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 01:25
    หมาป่าห่มหนังแกะ หลอกล่อลูกกวางตัวน้อยๆ
    #359
    0
  11. #358 Aluxchee (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 01:20
    โอ้ยยยย แก้มจิแตก>////<
    #358
    0
  12. #357 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 00:18
    นอนๆๆๆๆๆ
    #357
    0
  13. #355 wipawann (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 21:55

    แง นะเป็นคนเอา(ใจ)ใส่เก่ง
    #355
    0