My Only 1 เพราะคุณเท่านั้นคนเดียวของใจ

ตอนที่ 21 : MY ONLY 1 | 09 : สิ่งที่เปลี่ยนแปลง [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,554
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    22 พ.ค. 63

สุ่มแจกอีบุคจากคอมเม้นท์ค่ะ

 

09: Dramatic

 

7:20 น.

ถึงแม้ว่าจะยังค่อนข้างเช้าอยู่แต่เมื่อได้ลืมตาตื่นแล้วเธอก็อยากลุกออกจากที่นอนทันที เป็นเช้าที่แปลกประหลาดไปจากปกติมาก เพราะเจ้าจันทร์ไม่ได้ตื่นมาเจอห้องนอนของตนเองแต่ตื่นมาเจอใบหน้าของณภัทร ร่างเล็กค่อยๆ ขยับกายอย่างเงียบเชียบมากที่สุดเพื่อลงจากเตียงแล้วใส่เสื้อผ้าของตนเอง ถ้าเสียงดังแล้วอีกฝ่ายตื่นขึ้นมาจะแย่เอา

หญิงสาวเดินกลับเข้าห้องของตัวเองจัดการอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนจะหยิบโทรศัพท์มาเปิดเช็คตามปกติ เธอพบกับข้อความนัดเจอของผู้เพื่อนอย่างนิชาที่น่าจะส่งให้เมื่อคืนนี้

Nicha : แก มาเจอที่ร้านนี้ได้ไหม ฉันจะเอาเสื้อมาคืน

JJan : อื้ม เดี๋ยวออกไปเลย เจอกัน

เธอพิมพ์ข้อความตอบกลับเสร็จก็เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าทันทีจากนั้นจึงรีบออกจากบ้านไป แม้ว่าผู้เป็นเพื่อนจะนัดสายกว่านี้แต่เป็นเพราะเจ้าจันทร์ไม่อยากอยู่ที่นี่ให้นานมากนัก

ช่วงเวลาที่เจ้าจันทร์ได้ออกจากบ้านไปกลายเป็นช่วงที่ณภัทรตื่นขึ้นมา เขามองหาร่างที่อยู่ในอ้อมแขนเมื่อคืนไม่พบ นั่นจึงทำให้เจ้าตัวรีบลุกขึ้นแล้วเดินออกไปหาข้างนอก ในคราแรกณภัทรคิดว่าเธอน่าจะอยู่ในห้องของตัวเองแต่พอเคาะเรียกก็ไร้เสียงตอบรับ เมื่อเปิดประตูเข้าไปจึงพบแต่ความว่างเปล่า

ไม่ว่าจะชั้นบนหรือชั้นล่างก็ไร้วี่แววของเจ้าจันทร์ นั่นหมายความว่าเธอไม่ได้อยู่ที่บ้าน

เพราะความร้อนใจณภัทรจึงรีบกดเบอร์โทรหาอีกคน แต่ไม่ว่าจะโทรไปเท่าไหร่ก็ไร้การตอบรับกลับมา เขาไม่รู้ว่าควรจะไปตามหาเธอที่ไหนแต่ว่าหนทางที่ดีสำหรับตอนนี้ก็คือเฝ้ารอ ถึงอย่างไรเจ้าจันทร์ก็ต้องกลับมาที่บ้านอยู่ดี ซึ่งในช่วงเวลาที่รอเธอ เขาเองก็จะได้นั่งคิดทบทวนกับตัวเองด้วยว่าทำอะไรลงไป นึกโทษความขาดสติหน้ามืดตามัวของตนเอง ในที่สุดเขาก็ทำเรื่องสิ้นคิดลงไปจนได้

ในเมื่อทำลงไปแล้ว เขาก็ต้องรับผิดชอบกับการกระทำของตัวเองให้ได้

 

18.20 น.

จวบจนเวลาพลบค่ำ ชายหนุ่มก็ยังคงรอเธอเขารอตั้งแต่แสงตะวันยังสว่างจ้าอยู่กลางท้องฟ้าจวนตอนนี้ฟเวลาพลบค่ำที่ดวงอาทิตย์ค่อยๆ หายไปทีละนิด เจ้าของร่างสูงยืนมองประตูรั้วผ่านหน้าต่างของชั้นล่างที่ตอนนี้ยังไม่มีวี่แววจะมีใครเดินผ่านมันเข้ามา มีเพียงผู้คนและรถราที่กำลังอยู่บนถนนซึ่งต่างก็กลับบ้านของตนเอง ไม่เว้นแม้กระทั่งฝูงนกที่กำลังบินกลับรัง

ณภัทรทิ้งกายนั่งลงบนโซฟาพลางถอนหายใจ แต่ในขณะที่เขาก็กำลังจะถอดใจกับการรอ เสียงประตูรั้วด้านหน้าก็ดังขึ้น บ่งบอกว่า เธอกลับมา

“กลับมาแล้วเหรอ”

ทันทีที่ร่างบางย่างกรายเข้ามาผ่านประตูบ้าน ร่างสูงก็ลุกขึ้นเต็มความสูงพร้อมกับเดินเข้าไปหาเธอด้วยความร้อนรนใจ

หญิงสาวที่เพิ่งกลับเงยหน้ามาสบตากับเขาเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ตอบคำถามอะไร นอกจากนั้นเธอยังเดินผ่านร่างของเขาไปอย่างไม่แยแสอีกด้วย แต่ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินหนีไปณภัทรก็รับเข้าไปคว้าแขนของเธอเอาไว้

“ถามทำไมไม่ตอบ ออกจากบ้านไม่บอกกันได้ยังไง”

“ก็แล้วถ้าฉันจะไปไหนมันเกี่ยวอะไรกับนายนัก ฉันจำเป็นต้องรายงานนายทุกอย่างหรือไง” เจ้าของร่างบางหันหน้ากลับมาตอบเขาอย่างไม่สบอารมณ์

“ไม่เกี่ยวได้ยังไงในเมื่อผมต้องดูแลคุณ มันเป็นหน้—”

“เป็นหน้าที่ ฉันรู้แล้ว นายเอาแต่พูดๆๆ ว่าเป็นหน้าที่ให้ฉันฟังเป็นรอบที่ล้าน จะย้ำทำไมนักหนา ฉันไม่ใช่เด็กห้าหกขวบที่ต้องมีผู้ปกครองรับทราบตลอดเวลา เลิกเจ้ากี้เจ้าการกับฉันได้แล้ว” เจ้าจันทร์สะบัดมือออกจากการกอบกุมได้ เธอจึงเตรียมจะเดินขึ้นบันไดบ้านเพื่อเข้าห้องนอนของตัวเอง

แต่ว่า

“ผมขอโทษ” เสียงทุ้มที่ดังมาพร้อมประโยคนั้นทำให้เธอต้องหยุดเดิน

“ขอโทษเรื่อง?”

“คุณก็รู้ เรื่องเมื่อคืนนี้” มือหนายกขึ้นมาลูบหน้าเล็กน้อย เขาถอนหายใจอีกครั้งพร้อมสบตากับหญิงสาวที่เพิ่งกลับบ้านมา “คุณหนีออกไปแต่เช้า ผมไม่เป็นอันทำอะไรเพราะรอคุณกลับมา ผมคิดว่าคุณจะไม่กลับแล้ว”

“ฉันไม่ได้ถือสาอะไร มันก็เป็นเรื่องปกติของชายหญิงที่อยู่ด้วยกันสองคน” เจ้าจันทร์ว่าแล้วพลางหลบสายตาคู่สนทนา เธอไม่กล้าจะมองหน้าเขาในขณะที่พูดเรื่องนั้น

เมื่อคืนนี้ไม่ใช่ความผิดพลาด หรือการบังคับ ความจริงมันคือการสมยอม แต่เป็นการสมยอมที่ไม่ควรเกิดขึ้น

“แต่ว่าผม..” ร่างสูงกำลังจะพูดต่อแต่กลับต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินอีกคนตอบกลับมาก่อนที่เขาจะพูดจบ

“ทำไม? นายจะรับผิดชอบฉันเหรอ” เจ้าของใบหน้าหวานยกยิ้มมุมปากพลางเอียงคอเล็กน้อย “อย่างนายน่ะจะมีปัญญารับผิดชอบฉันเหรอไง นายเป็นใครแล้วฉันเป็นใครจำไม่ได้เหรอ..ณภัทร”

“ใช่ ผมรู้ ผมมันเป็นแค่เด็กที่ได้รับการอุปถัมภ์จากครอบครัวของคุณ”

“และแม่นายก็เป็นแค่อดีตคนงานที่บ้านของฉัน นายมันก็แค่ลูกคนใช้แต่ดันโชคดีที่พ่อแม่ของฉันเอ็นดูเลยอุปถัมภ์จนเรียนสูงถึงทุกวันนี้ได้ไง ไม่งั้นตอนนี้นายก็คงไม่ต่างอะไรจากแม่นายหรอก อ๊ะ เจ็บนะ!” ร่างบางเซถอยหลังไปเล็กน้อยเมื่อโดนอีกฝ่ายเข้ากระชากแขนอย่างกะทันหัน

ณภัทรมีสีหน้าที่ไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัดหลังจากที่เธอพูดถึงแม่ของเขาแบบนั้น ทั้งที่เขาตั้งใจว่าจะไม่โกรธเธอแต่คำพูดแบบนั้นมันเกินไปหน่อย

“อย่าดูถูกแม่ของผมนะ ถ้าคุณไม่พอใจผมก็พูดถึงแค่ผม”

“ทำไม? ฉันดูถูกอะไร ก็เรื่องจริงทั้งนั้น” ถึงจะรู้สึกหวาดหวั่นในใจแต่เธอก็ยังเชิดหน้าท้าทายเพื่อปกปิดความกลัวเอาไว้ “แล้วนายก็ไม่มีสิทธิ์มาทำกับฉันแบบนี้นะ แค่เรื่องเมื่อคืนมันก็มากพอแล้ว”

“เจ้าจันทร์”

“ฉันมาอยู่ที่นี่ก็เป็นเพราะที่บ้านฉันไว้ใจคุณป้าภัสสรหรือแม่ของนายให้ดูแลฉันระหว่างฝึกงาน แต่ถ้าที่บ้านรู้ว่าระหว่างที่คุณป้าภัสสรไม่อยู่ แล้วลูกชายเขาทำกับฉันแบบนี้ ไม่ต้องให้บอกก็น่าจะคิดได้ใช่ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น”

ในวันนี้เธอคิดกับตัวเองอยู่ทั้งวันเกี่ยวกับเรื่องของณภัทร ทั้งที่ก่อนหน้านั้นมั่นใจกับตัวเองเสียดิบดีว่าถ้าเขาทำอะไรเธอขึ้นมา เธอจะเอาเรื่องเขาแน่นอน แต่พอมันเกิดเหตุการณ์นั้นขึ้นมาจริงๆ เจ้าจันทร์กลับไม่กล้าทำอะไรสักอย่างได้แต่เก็บความอึดอัดนั้นเอาไว้อยู่แบบนี้

“ผมพร้อมยอมรับผลของการกระทำตัวเอง”

“นายจะมายอมรับอะไรกันล่ะ ก็คงไม่ได้เดือดร้อนอะไรอยู่แล้วนี่ตอนนี้นายก็เรียนใกล้จบแถมแม่นายก็พอมีเงินเก็บ ไม่ได้รับเงินจากครอบครัวของฉันนายก็เอาตัวรอดเองได้อยู่แล้ว” เจ้าจันทร์เบือนหน้าหนีจากคนตรงหน้า เธอยังไม่สามารถเดินออกไปไหนได้เพราะณภัทรยังจับเธอเอาไว้อยู่ “คงสะใจมากสินะที่ทำกับฉันแบบนี้ได้”

“ผมไม่เคยสะใจ” ที่เห็นคุณร้องไห้

“ก็เพราะฉันแกล้งนายไว้เยอะไง พอได้โอกาสนายก็เลยเอาคืนฉันแบบนี้ นายเองก็คงเกลียดฉันมากเหมือนกันนั่นแหละ” เพราะอคติที่อยู่ในใจของเธอทำให้หญิงสาวไม่ทันสังเกตเห็นแววตาที่วูบไหวของชายตรงหน้า

“ผมไม่ได้เกลียดคุณ”

“โกหก ถ้าไม่ได้เกลียดฉัน นายจะทำกับฉันแบบนั้นทำไม”

“ผมรักคุณ”

 

Castle-G's Talk

ซีนนี้คือซีนเดียวกับในบทนำเยยน้าาา

และแล้วเราทุกคนก็หลุดจากการ์ทย้อนอดีตกันแล้ว

555555555555 ไปเส้นเรื่องหลักกันเถอะค่ะ

 

aphrodite ┇ kim younghoon - aphrodite - Wattpad
Girl Of The Month: Diciembre | •K-Pop• Amino

 

มาหวีดติดแท็ก #ณเจ้าจันทร์

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

704 ความคิดเห็น

  1. #215 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 00:03
    ฮิ้วววววววววจะเชื่อไหมน้ออออ
    #215
    0
  2. #203 Bearwhitee (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 16:39
    รออีบุ๊คอยู่น้าค่ะ แง่งง
    #203
    0
  3. #202 9ningnong9 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 15:51
    ได้บอกรักสักทีเนอะ เก็บไว้มานานเกินนนนน
    #202
    0
  4. #201 NAME :: Aida (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 15:28

    เอาแล้ววว โดนบอกรักกระแทกหน้าเข้าอย่างจัง ฮ่า ๆๆๆ

    #201
    0
  5. #200 chari2 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 12:34
    เจ้าจันทร์จะเชื่อมั้ยน้อออ
    #200
    0
  6. #199 _darinn_ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 12:04
    โอ๊ยยยยยยยย พูดได้สักทีๆๆๆๆ ต้องคุยกันตรงๆแล้วนะนภัทร ไม่งั้นเจ้าจันทร์ได้เตลิดไปไกลแน่
    #199
    0
  7. #198 25325 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 11:08
    กรี๊ด บอกรักแล้ว
    #198
    0
  8. #197 fifa24122542 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 11:06
    รักน่ะ เข้าใจมั้ยยยย รักกก
    #197
    0
  9. #196 mill_vt (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 11:05

    บอกรักแล้ววววว
    #196
    0