My Only 1 เพราะคุณเท่านั้นคนเดียวของใจ

ตอนที่ 1 : MY ONLY 1 | 00 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,497
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 136 ครั้ง
    30 พ.ค. 63

 

​00 : บทนำ

 

เรื่องระหว่างเขากับเธอมันเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ นอกจากเขาและเธอก็ไม่มีใครรู้

“จันทร์”

“เจ้าจันทร์”

เสียงเล็กของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางคาเฟ่ขนาดเล็ก ทำเอาเจ้าของชื่อที่กำลังนั่งเหม่อลอยอยู่เมื่อครู่สะดุ้งหลุดออกจากภวังค์ความคิด

“อื้อ มีอะไร” เจ้าจันทร์สะบัดหน้าไปมาและสบตากับเพื่อนสาวคนสนิทซึ่งตอนนี้กำลังทำหน้าบึ้งใส่อยู่

“ฉันถามว่าแกจะไปออกทริปด้วยกันไหม เดือนหน้า เนี่ยเลือกรีสอร์ทได้แล้วนะ”

“อ้อ เอ่อ คือว่าไม่ดีกว่า” เธอส่ายหน้าปฏิเสธพลางเอื้อมมือไปหยิบแก้วช็อกโกแล็ตปั่นขึ้นมาดื่มก่อนจะรีบวางแก้วลงบนโต๊ะและกุมขมับ “โอ๊ย น้ำแข็งขึ้นหัว”

“จะรีบกินไปทำไมเล่า เป็นอะไรมากไหมเนี่ย” นิชาถอนหายใจให้กับการกระทำของเพื่อน “วันนี้แกดูไม่มีสตินะ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า”

“เปล่านี่” เจ้าจันทร์ส่ายหน้าอีกครั้งก่อนจะพูดต่อ “ก็เอาเป็นว่าฉันคงไม่ได้ไปด้วยแล้วกัน ช่วงนี้วุ่นวายนิดหน่อยเพราะเตรียมเอกสารไปที่ญี่ปุ่น”

“อ๋า โอเค ออกจากนี่จะกลับเลยป้ะ”

“กลับเหรอ?”

“ใช่ไง”

“อื้อ คงงั้น” คราวนี้เป็นครั้งแรกที่เธอพยักหน้า

กลับอย่างนั้นเหรอ ฟังดูเป็นคำที่ขมขื่นไม่น้อยเลยนะสำหรับเจ้าจันทร์ แต่อย่างไรมันก็ต้องยอมรับความจริงอย่างหนีไม่ได้

เวลาผ่านไปเพื่อนสาวทั้งสองคนต่างก็แยกย้ายกันกลับบ้านของตนเอง นิชาเธอบอกเอาไว้ว่าอาจจะแวะทำธุระก่อน ส่วนเจ้าจันทร์ที่ไม่มีไปต่อที่ไหนก็คงกลับเลย

แต่สถานที่กลับไปมันไม่ใช่บ้านหรอก

...

“กลับมาแล้วเหรอ”

ทันทีที่ร่างบางย่างกรายเข้ามาผ่านประตูบ้าน ร่างสูงของใครสักคนที่นั่งรออยู่ที่โซฟาก็ลุกขึ้นเต็มความสูงพร้อมกับเดินเข้ามาหาเธอด้วยใบหน้าเคร่งขรึม

เจ้าจันทร์เงยหน้าไปสบตากับเขาเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ตอบคำถามของอีกฝ่าย นอกจากนั้นเธอยังเดินผ่านร่างของเขาไปอย่างไม่แยแสอีกด้วย แต่ทว่ามันไม่สำเร็จเมื่อข้อมือข้างหนึ่งถูกฉุดดึงเอาไว้เสียก่อน

“ถามทำไมไม่ตอบ ออกจากบ้านไม่บอกกันได้ยังไง”

“ก็แล้วถ้าฉันจะไปไหนมันเกี่ยวอะไรกับนายนัก ฉันจำเป็นต้องรายงานนายทุกอย่างหรือไง” เจ้าของร่างบางหันหน้ากลับมาตอบเขาอย่างไม่สบอารมณ์

นี่ไง สาเหตุที่ทำให้เธอไม่อยากกลับมาที่นี่

“ไม่เกี่ยวได้ยังไงในเมื่อผมต้องดูแลคุณ มันเป็นหน้—”

“เป็นหน้าที่ ฉันรู้แล้ว นายเอาแต่พูดๆๆ ว่าเป็นหน้าที่ให้ฉันฟังเป็นรอบที่ล้าน จะย้ำทำไมนักหนา ฉันไม่ใช่เด็กห้าหกขวบที่ต้องมีผู้ปกครองรับทราบตลอดเวลา เลิกเจ้ากี้เจ้าการกับฉันได้แล้ว” เจ้าจันทร์สะบัดมือออกจากการกอบกุมได้ เธอจึงเตรียมจะเดินขึ้นบันไดบ้านเพื่อเข้าห้องนอนของตัวเอง

แต่ว่า

“ผมขอโทษ” เสียงทุ้มที่ดังมาพร้อมประโยคนั้นทำให้เธอต้องหยุดเดิน

“ขอโทษเรื่อง?”

“คุณก็รู้ เรื่องเมื่อคืนนี้” มือหนายกขึ้นมาลูบหน้าเล็กน้อย เขาถอนหายใจอีกครั้งพร้อมสบตากับหญิงสาวที่เพิ่งกลับบ้านมา “คุณหนีออกไปแต่เช้า ผมไม่เป็นอันทำอะไรเพราะรอคุณกลับมา ผมคิดว่าคุณจะไม่กลับแล้ว”

“ฉันไม่ได้ถือสาอะไร มันก็เป็นเรื่องปกติของชายหญิงที่อยู่ด้วยกันสองคน” เจ้าจันทร์ว่าแล้วพลางหลบสายตาคู่สนทนา เธอไม่กล้าจะมองหน้าเขาในขณะที่พูดเรื่องนั้น

เมื่อคืนนี้ไม่ใช่ความผิดพลาด หรือการบังคับ ความจริงมันคือการสมยอม แต่เป็นการสมยอมที่ไม่ควรเกิดขึ้น

“แต่ว่าผม..” ร่างสูงกำลังจะพูดต่อแต่กลับต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินอีกคนตอบกลับมาก่อนที่เขาจะพูดจบ

“ทำไม? นายจะรับผิดชอบฉันเหรอ” เจ้าของใบหน้าหวานยกยิ้มมุมปากพลางเอียงคอเล็กน้อย “อย่างนายน่ะจะมีปัญญารับผิดชอบฉันเหรอไง นายเป็นใครแล้วฉันเป็นใครจำไม่ได้เหรอ..ณภัทร”

“ใช่ ผมรู้ ผมมันเป็นแค่เด็กที่ได้รับการอุปถัมภ์จากครอบครัวของคุณ”

“และแม่นายก็เป็นแค่อดีตคนงานที่บ้านของฉัน นายมันก็แค่ลูกคนใช้แต่ดันโชคดีที่พ่อแม่ของฉันเอ็นดูเลยอุปถัมภ์จนเรียนสูงถึงทุกวันนี้ได้ไง ไม่งั้นตอนนี้นายก็คงไม่ต่างอะไรจากแม่นายหรอก อ๊ะ เจ็บนะ!” ร่างบางเซถอยหลังไปเล็กน้อยเมื่อโดนอีกฝ่ายเข้ากระชากแขนอย่างกะทันหัน

ณภัทรมีสีหน้าที่ไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัดหลังจากที่เธอพูดถึงแม่ของเขาแบบนั้น นี่แหละจุดอ่อนของผู้ชายคนนี้

“อย่าดูถูกแม่ของผมนะ ถ้าคุณไม่พอใจผมก็พูดถึงแค่ผม”

“ทำไม? ฉันดูถูกอะไร ก็เรื่องจริงทั้งนั้น” ถึงจะรู้สึกหวาดหวั่นในใจแต่เธอก็ยังเชิดหน้าท้าทายเพื่อปกปิดความกลัวเอาไว้ “แล้วนายก็ไม่มีสิทธิ์มาทำกับฉันแบบนี้นะ แค่เรื่องเมื่อคืนมันก็มากพอแล้ว”

“เจ้าจันทร์”

“ฉันมาอยู่ที่นี่ก็เป็นเพราะที่บ้านฉันไว้ใจคุณป้าภัสสรหรือแม่ของนายให้ดูแลฉันระหว่างฝึกงาน แต่ถ้าที่บ้านรู้ว่าระหว่างที่คุณป้าภัสสรไม่อยู่ แล้วลูกชายเขาทำกับฉันแบบนี้ ไม่ต้องให้บอกก็น่าจะคิดได้ใช่ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น”

เมื่อหลายเดือนก่อนเธอได้ขอกับพ่อว่าจะไปทำงานที่ญี่ปุ่นหลังจากเรียนจบ แต่ว่าเธอจะต้องมาฝึกงานที่บริษัทแห่งหนึ่งในกรุงเทพเพื่อได้เอกสารรองรับเสียก่อน ด้วยความที่ครอบครัวอยู่ที่เชียงใหม่และไม่มีญาติอยู่กรุงเทพยกเว้นพี่ชายฝาแฝดที่ทำงานอยู่ที่นี่

แต่เธอไม่อยากไปอยู่กับพี่ชายฝาแฝดเพราะคอนโดของเขาห่างไกลจากที่ทำงานตนเองเกินไป แต่พอจะซื้อคอนโดอยู่เองก็ไม่ได้รับอนุญาตเพราะที่บ้านไม่อยากให้อยู่คนเดียว เลยให้ลูกสาวคนเล็กมาอยู่กับคนสนิทที่ไว้ใจได้อย่างป้าภัสสร เธอเป็นอดีตคนสนิทที่เคยทำงานที่บ้านของเธอ ความจริงแล้วป้าภัสสรดูแลเธอดีมาก

ยกเว้นก็แต่ลูกชายของป้าเท่านั้นที่น่ารำคาญ

ณภัทรกับเจ้าจันทร์รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก ในตอนนั้นณภัทรเป็นเด็กน่ารักที่ผู้ใหญ่หลายคนเห็นก็เอ็นดู เป็นที่รักของใครหลายคน ต่างจากเจ้าจันทร์ผู้ซึ่งเป็นลูกสาวคนเล็กที่มีแต่คนคอยประคบประหงมตามใจตลอด การที่พ่อแม่ของเธอรับอุปถัมภ์ณภัทร ซึ่งเป็นใครก็ไม่รู้ไม่ใช่พี่น้องของเธอด้วยซ้ำมันทำให้เจ้าจันทร์หมั่นไส้เขาและมักจะแกล้งเขามาตลอดตั้งแต่ยังเล็ก พอทำแบบนั้นทุกคนก็จะบอกว่าเธอเป็นเด็กเกเรรังแกคนอื่น นั่นก็ยิ่งทำให้เจ้าจันทร์เกลียดณภัทรมากกว่าเดิม จนกระทั่งหลายปีต่อมาป้าภัสสรก็ลาออกจากงานแล้วย้ายมาอยู่กรุงเทพฯ พร้อมลูกชาย แต่ถึงแบบนั้นด้วยความสนิททำให้ที่บ้านของเธอก็ยังดูแลและอุปถัมภ์ณภัทรผู้เป็นลูกชายต่อจนทุกวันนี้

แต่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนสิ่งที่ไม่เปลี่ยนคือเธอเกลียดผู้ชายคนนี้ ยิ่งการได้มาอยู่ร่วมชายคากับคนที่เธอเกลียดมาตั้งแต่เด็กมันก็ยิ่งสร้างความอึดอัดให้แก่เธอ หลายต่อหลายครั้งที่สาวเจ้าดูถูกเขามันก็ไม่สร้างความเจ็บปวดเท่ากับที่เธอพูดถึงผู้ให้กำเนิดของเขา

‘พ่อของนายก็ทิ้งนายกับแม่ไปหนิ เพราะอะไรล่ะ? ชิ ลูกไม่มีพ่อ’

จนกระทั่งวันที่เขามีสติไม่ครบถ้วนเนื่องจากเป็นคืนที่เขาออกไปดื่มฉลองวันเกิดกับกลุ่มพื่อน และคืนนั้นเป็นคืนที่ป้าภัสสรไม่อยู่บ้านด้วยเนื่องจากต้องไปทำธุระที่ต่างจังหวัด

‘ผู้ชายแบบนายมันก็แค่คนที่แสร้งทำดี ตีสองหน้าเก่ง คนอย่างนายมันน่ารังเกียจ’

‘ทำไม? คนอย่างผมมันน่ารังเกียจมากเหรอ’

‘ใช่ อ๊ะ ปล่อยฉัน จะทำอะไร’

‘แล้วผมควรทำอะไรคุณล่ะ’

‘ถ้ากล้าก็ทำสิ ก็ดี จะได้มีหลักฐานความเลวของนายไง’

‘ถ้าคุณอยากให้ทำละก็ได้ ผมจะทำ เอาไปฟ้องให้หมดว่าผมทำยังไงบ้าง’

‘ณภัทร!! อื้อ..!!’

และเรื่องเมื่อคืนคือเรื่องที่ยืนยันกับเจ้าจันทร์ได้เป็นอย่างดีว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนดีเพราะเสแสร้งจริงๆ อย่างที่เธอเข้าใจมาตลอด

 

Castle-G's Talk

เจ้าจันทร์คือน้องสาวฝาแฝดของเจ้าตะวันนะคะ

จากเรื่อง My number 1 เพราะคุณมีคนเดียวบนโลก

เกริ่นก่อนว่าความจริงจีตั้งใจวางพล็อตเรื่องนี้ให้ออกมาอ่านสบายๆ

แต่พอเขียนจริงก็อยากเพิ่มความแซ่บทรวงเข้าไปด้วย จะได้มีอะไรๆ

เลยจะกลายเป็นว่าเรื่องจะมีความแส่บๆ เล็กน้อยผสมความฟีลกู้ด

ยืนยันว่าไม่ดราม่า (มากเท่าไหร่) นะคะ ด้วยรักและฝากส่งฟีดแบค

 

Image result for heejin loona gif
Image result for younghoon the boyz gif

 

มาหวีดติดแท็ก #ณเจ้าจันทร์

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 136 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

704 ความคิดเห็น

  1. #422 Kris-Ty (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 22:33
    แรงนะแม่ เปิดฉากมาปะทะกันเลยจ้า
    #422
    0
  2. #129 mildpreamrose29 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 18:37
    มีสิทธิ์อะไรไปว่สเขาเสแสร้งอ่ะเจ้าจันทร์ ในเมื่อตัวเองแกล้วเขาก่อน จะมาหวังให้เขาดีกับตัวเองตลอดได้ไง #ขอโทษค่ะไรท์เราอินมากๆ
    แต่สนุกค้าบบ
    #129
    0
  3. #33 Kwanta Lorliam (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:09

    นางเอกปากดีชะมัด

    #33
    0
  4. #2 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:16
    ไม่เคยอ่านตะวันเลยจ้า แต่อ่านเรื่องนี้ก็ดี
    #2
    2
    • #2-1 C A S T L E - G(จากตอนที่ 1)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:18
      เห้ย ไม่เคยอ่านตะวันจริงป่าวววว 5555555
      #2-1
  5. #1 NNNNB_NINJANORAH (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 22:23
    น้องสาวตะวัน หรือลูกตะวัน
    #1
    0