[สนพ. JnD] ♦ H ♦ Harmonic รักเสี่ยงทาย

ตอนที่ 9 : | H | 08 : ชีพจรเต้นเร็ว [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,847
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 272 ครั้ง
    28 ก.ค. 61








8

ชีพจรเต้นเร็ว

 

เวลาหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปเร็วกว่าที่ฉันคิดเอาไว้ เมื่อเวลาที่ฉันจะต้องมาฝึกว่ายน้ำได้เข้ามาถึงแล้ว ในช่วงตอนเย็นของวันฉันเดินทางมาถึงสถาบันสอนว่ายน้ำที่ตนเองมาลงทะเบียนเอาไว้และใช้เวลาในการเปลี่ยนเป็นชุดว่ายน้ำเพียงแค่แป๊บเดียว ก็อยู่ในสภาพที่พร้อมจะลงสระแล้ว


“สวัสดีครับ นี่น้องลีใช่ไหม ขอเรียกน้องแล้วกันเนอะเพราะพี่อายุยี่สิบห้าแล้ว” ผู้ชายรูปร่างดีคนหนึ่งที่ดูท่าทางเป็นมิตรเดินเข้ามาหาฉันพร้อมทั้งเอ่ยทักทาย


ให้ฉันเดานี่ก็คงเป็นครูสอนว่ายน้ำของฉัน


“ค่ะ”


“พี่ชื่อต้อมนะครับ เราเพิ่งมาครั้งแรกใช่ไหม” ครูสอนว่ายน้ำคนล่าสุดนี่ดูพูดจาดีแถมเข้าถึงง่ายกว่าที่ฉันคิดเอาไว้เยอะเลยนะ แต่ก็ดีแล้วแหละฉันจะได้ไม่เกร็ง


“ใช่ค่ะ” ฉันพยักหน้าตอบ


“งั้นอีกสิบนาทีเราจะลงสระพร้อมคนอื่นๆ กันนะ พร้อมรึยัง”


ฉันไม่ได้ตอบอะไรทำเพียงแค่พยักหน้าเล็กน้อย วินาทีนี้แล้วไม่พร้อมก็ต้องพร้อมแล้วหละ นาฬิกาวัดชีพจรที่อยู่บนข้อมือด้านซ้ายกำลังบอกตัวเลขที่เริ่มสูงขึ้นตามใจของฉันที่เต้นแรงมากขึ้นเรื่อยๆ มันคือเรื่องปกติทุกครั้งที่ฉันจะเริ่มเรียนว่ายน้ำ ก่อนจะลงสระมันจะเริ่มสูงขึ้นเล็กน้อย พอลงสระก็จะค่อยๆ เพิ่มมากขึ้นทีละนิด


จนกระทั่งค่าตัวเลขเริ่มสูงเกินไปจนมันส่งเสียงเตือน นั่นหมายความว่าฉันจะต้องรีบขึ้นจากน้ำทันที


ไม่อย่างนั้นฉันจะเกิดอาการแพนิค..

 




10 นาทีต่อมา


เวลาที่ฉันรอคอยก็มาถึง มีผู้คนจำนวนหนึ่งที่มาเรียนว่ายน้ำที่นี่ด้วยเช่นกันแต่นั่นก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคอะไรสำหรับฉันนักเท่าไหร่ เพราะสิ่งที่เป็นอุปสรรคจริงๆ คือตัวของฉันเอง


“เอาเบื้องต้นเลยนะครับ คือการลอยตัวบนน้ำ” พี่ต้อมผู้เป็นคุณครูฝึกสอนในวันนี้เอ่ยกับฉันพร้อมกับทำท่าให้ดูว่าฉันควรจะทำยังไง ความจริงการลอยตัวบนน้ำนี่ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับฉัน เพราะเคยเรียนมาแล้วทุกสถาบัน


สระที่เราอยู่กันตอนนี้มีความลึกเพียง 1 เมตรเท่านั้น จึงไม่ได้น่ากลัวมากนัก ฉันค่อยๆ นอนหงายตัวแล้วยกขาขึ้นเพื่อให้ลอยโดยที่แขนทั้งสองข้างยังท้าวเกาะอยู่ที่ขอบสระเอาไว้อยู่ ทุกอย่างในตอนนี้ดูเหมือนจะง่ายสำหรับผู้หญิงที่ชื่อลีเลยหละ


“น้องลีปล่อยแขนออกจากขอบครับ”


เมื่อได้ยินเช่นนั้นฉันจึงพยายามปล่อยแขนออกจากขอบสระตามที่อีกฝ่ายบอก เป็นไปตามสเต็ปนั่นก็คือชีพจรของฉันเริ่มเต้นเร็วมากขึ้นแต่ก็ยังไม่ถึงขั้นจะส่งเสียงเตือน


“โอเคดีครับ เดี๋ยวเราไปอีกฝั่งของสระแล้วลองทำแบบเดิมนะ” พี่ต้อมบอกพร้อมกับส่งยิ้มให้เล็กน้อยจากนั้นก็ชี้ไปยังอีกฝั่งหนึ่งของสระเดียวกัน ระดับน้ำเท่ากันแต่ความสูงของพื้นสระแตกต่างกัน ซึ่งตรงนั้นจะลึกกว่าที่เราอยู่สักหน่อย ประมาณ 1.5 เมตรได้


เมื่อฉันมาถึงระดับน้ำก็เกือบจะท่วมถึงคอของฉัน ก็โดนครูสอนว่ายน้ำสั่งให้ทำเดิมอีกครั้ง..ด้วยระดับที่ลึกกว่าเดิมทำให้ใจฉันเริ่มเต้นแรงมากขึ้น


“ค้างไว้สักห้านาทีนะ” เขาบอกจากนั้นก็ยกนาฬิกากันน้ำขึ้นมาเพื่อจับเวลา “ถ้าพี่ยังไม่บอกอย่าเพิ่งเอาขาลงนะครับ”


อ่า..พออยู่ในระดับน้ำที่เริ่มลึกแบบนั้นก็ทำให้ฉันรู้สึกประหม่ามากขึ้น ฉันไม่อยากจะทำแล้วจะบอกกับพี่ต้อมยังไงดีนะ


ตึก ตึก ตึก


แย่แล้วสิ ใจเต้นแรงอีกแล้ว.. คิดให้ตลกเข้าไว้บางทีฉันอาจจะกำลังตกหลุมรักสระน้ำนี่ก็ได้


ตึกตึกตึกตึกตึก มันเริ่มเต้นดังมากขึ้นเรื่อยๆ และเรื่อย จนตอนนี้ร่างกายของฉันเหมือนมันกำลังร้อนไปหมดทั้งที่น้ำในสระก็ออกจะเย็นขนาดนี้


ฉันเริ่มหายไม่ค่อยคล่องแล้ว และ..


ตี๊ดดดดดด! เสียงนาฬิกาวัดชีพจรที่ข้อมือดังขึ้นเป็นการแจ้งเตือน นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ฉันต้องรีบเอาขาลงแล้วก็ปีนขึ้นจากสระทั้งที่พี่ต้อมยังจับเวลาให้ไม่ถึงห้านาทีเลยด้วยซ้ำ


“เดี๋ยวสิลี จะไปไหนน่ะ”


ฉันเริ่มหอบหายใจด้วยความกลัวก่อนจะหันหน้าไปบอกอีกฝ่าย “วะ วันนี้พอแค่นี้นะคะ คือมีปัญหานิดหน่อย”


มือด้านขวายกขึ้นมาทาบที่หน้าอกอย่างเบาๆ พร้อมทั้งพยายามสูดลมหายใจเข้าออกอย่างช้าๆ เพื่อเป็นการควบคุมสติและร่างกายของตัวเอง จากนั้นก็รีบคว้าผ้าเช็ดตัวและถุงเสื้อผ้าเข้าไปในห้องอาบน้ำเพื่อจัดการเปลี่ยนชุดตัวเองให้เรียบร้อย


มันไม่มีอะไรดีขึ้นเลย.. ไม่มีอะไรแตกต่างจากครั้งก่อนๆ สักนิด


“อ้าว ทำไมออกมาเร็วจัง” ชายร่างสูงที่นั่งอ่านหนังสือรออยู่บนโซฟาที่ห้องรองรับแขกของสถาบันเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นฉันเดินออกมาหลังจากที่เพิ่งเข้าไปได้เพียงชั่วโมงเดียว.หรืออาจจะไม่ถึงชั่วโมงก็ได้


“ฉันทำไม่ได้” ฉันมองหน้าของฮงที่สวมแว่นดำและหน้ากากอนามัยพร้อมทั้งส่ายหัวอย่างเหนื่อยอ่อน


“ไม่ดีขึ้นเลยเหรอ” เขาวางหนังสือลงบนชั้นที่เอาออกมาและลุกเดินมาหาฉัน


“ไม่เลย ไม่ต่างจากครั้งก่อน” ฉันถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า ก้มหน้าจ้องไปบนพื้นที่ตนเองเหยียบราวกับว่ามันจะช่วยให้ดีขึ้นได้


“ปัญหาของเธอคืออะไร”


“ถ้าฉันอยู่ในนั้นนานๆ มันจะทำให้ฉันกลัว และถ้าอยู่ต่อไปอีกมันจะ..” ฉันชะงักเมื่อเริ่มรู้ตัวว่าตนเองกำลังพูดเรื่องส่วนตัวให้ชายข้างบ้านฟัง


“พูดมา อย่าปิดบังนะ” นี่เขาเป็นหมอดูหรือว่าหน่วยสอบสวนกันแน่ฮะ


“ฉันจะมีอาการแพนิค มันไม่ดีแน่ถ้าเกิดขึ้น” ปกติฉันไม่ค่อยเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังนักหรอกนอกจากคนที่สนิทใจด้วยจริงๆ เนื่องจากกลัวว่าจะโดนเอาไปพูดต่อเสียๆ หายๆ


“...”


“นายเงียบทำไมอะ” ฉันเงยหน้าไปสบตา (ผ่านแว่น) กับฮงเมื่อไม่ได้ยินว่าอีกคนจะพูดตอบกลับมาสักประโยค


“กำลังใช้ความคิดอยู่”


“...” คราวนี้ฉันเป็นฝ่ายที่เงียบบ้าง


“งั้นก็กลับไปพักผ่อนเถอะ ทำไม่ได้ก็อย่าฝืน” เจ้าของร่างสูงเอ่ยจากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดอะไรสักอย่าง “ขอไลน์เธอหน่อยสิ”


ฮะ? ของี้เลยเหรอ


“เอาไปทำไม” ฉันหรี่ตามองคนตรงหน้าอย่างไม่ค่อยไว้ใจ


“จะส่งอะไรให้”


“ไอดีคือ แอดแอลอีอีพีเอ็นอาร์” ฉันบอกเป็นไอดีให้อีกคนไป ซึ่งฮงก็กดตามที่ฉันบอกเป๊ะๆ จนเจอในที่สุด ไม่นานเสียงแจ้งเตือนแชทของฉันก็ดังขึ้น


พอเอาโทรศัพท์ออกมาเปิดดูจึงขมวดคิ้วด้วยความสงสัยเพราะมันคือโลเคชั่นของสถานที่แห่งหนึ่งที่ฉันไม่รู้จัก


“คืออะไรอะ?” ฉันเปิดเข้าไปดูก็พบว่าเป็นคอนโดแห่งหนึ่งที่อยู่ห่างออกไปประมาณห้ากิโลเมตรจากที่นี่


“เดี๋ยวคืนนี้มาหาฉันที่ห้อง E5102 ด้วย”


“ฮะ?” เดี๋ยวแล้วทำไมฉันต้องไปหาเขาที่ห้องนั้นด้วยเล่า “ไปทำไม”


อยู่ๆ ก็ส่งโลเคชั่นคอนโดมาแล้วบอกให้ฉันไปหาที่ห้องด้วยคืนนี้อีกต่างหาก นี่เราสามารถไว้ใจผู้ชายคนนึงได้มากแค่ไหนกันอะ


“นั่นเป็นคอนโดเพื่อนฉันเอง ที่นั่นมีสระว่ายน้ำส่วนตัว”


“แล้ว?”


“เราจะไปแก้ปัญหาของเธอที่นั่นกัน” ประโยคนี้ฮงยกมือขึ้นมาถอดแมสคาดปากของตนเองออกแล้วส่งยิ้มมาให้ฉันเล็กน้อย “ฉันมีวิธีแก้”


“ที่นั่นมีใครบ้าง” ไอ้บ้า ถึงเหตุผลที่ไปจะน่าสนใจแต่ความน่าไว้ใจติดลบมากเลยเหอะ


“แค่ฉันกับเธอ”


เนี่ยมันน่าไว้ใจที่ไหนเล่า


“ไม่เอาหรอก วินาทีนี้ฉันกลัวนายมากกว่าน้ำอีก” ไม่ต้องเสียเวลาครุ่นคิดให้ยาก ฉันรีบส่ายหน้าปฏิเสธแทบจะทันที


“นี่ ถ้าทำอะไรฉันทำตั้งแต่ในห้องน้ำคราวนั้นแล้ว” เขาพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดปนเหนื่อยใจ “เธอไม่ได้มีอะไรน่าพิศวาศเลยนะลี”


แล้วจะพูดเรื่องห้องน้ำขึ้นมาให้โมโหอีกทำไมวะเนี่ย แต่จะว่าไปก็จริงอย่างที่ฮงพูดนั่นแหละ


“เออก็ได้ ที่ยอมเพราะนายบอกจะชวยหรอกนะแต่ถ้าตุกติกละก็เอาตายแน่” ฉันขู่อีกฝ่ายพร้อมกับยกขิ้วขึ้นชี้หน้าไปด้วย บอกเลยว่าคนอย่างลีน่ะพูดจริงทำจริง


“เหอะ” ฮงแค่นหัวเราะ


“อะไร”


“นี่คุณนักกีฬา” เจ้าของร่างสูงเอ่ยแล้วก็โน้มใบหน้าลงมาหาฉันให้สายตาอยู่ในระดับเดียวกัน “ต่อให้ฉันตุกติกจริงๆ คนที่ตายก็น่าจะเป็นเธอมากกว่านะ...ไม่ใช่ฉัน”


คำพูดที่ได้ยินในระยะใกล้แบบนี้ทำให้ฉันรู้สึกขนพองสยองเกล้าขึ้นมาทันที แต่ก่อนฉันมักจะอ่านนิยายที่มีบทบรรยายถึงตัวละครพูดด้วยน้ำเสียงเย็นๆ แล้วก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ว่าน้ำเสียงแบบนั้นมันเป็นยังไง จนกระทั่งมาเจอกับผู้ชายคนนี้


เขาทำให้ฉันรู้สึกได้ถึงความเย็นด้วยคำพูดเพียงนิดเดียว


พูดจาแบบนี้ใครไปก็บ้าแล้ว



ห้อง E5102 คอนโด xx


ไอ้บ้าฉันมันบ้าจริงๆ นั่นแหละ ฮึ่ย!


ระหว่างการเดินทางจนมาถึงที่นี่ฉันก็เอาแต่ทะเลาะกับตัวเองอยู่แบบนั้นว่าควรมาหรือไม่ควรมา แต่กว่าจะทะเลาะเสร็จก็มาหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องดังกล่าวเรียบร้อยแล้ว


ยื่นมือไปกดออดหน้าห้องแล้วด้วย..


แกร๊ก พึ่บ


ไวยิ่งกว่ามิดไซส์ เพราะหลังจากที่กดออกไปยังไม่ถึงสิบวินาทีประตูตรงหน้าก็ถูกเปิดออกโดยคนที่อยู่ด้านใน คนที่ฉัน (ไม่) ตั้งใจจะมาหาอยู่ตรงหน้าด้วยสภาพที่ใส่เสื้อคลุมอาบน้ำทับร่างเอาไว้พร้อมทั้งผูกเชือกรอบเอวหลวมๆ จนเห็นเนื้อหนังส่วนบนแหวกลึกลงมาเกือบถึงเอว


ตะ แต่เดี๋ยวนะ


“นี่ชุดรับแขกของนาย?” ฉันเอ่ยถามจากนั้นก็ปรายตาสำรวจฮงตั้งแต่หัวจรดเท้าอีกครั้ง


เวรละ ใจคอไม่ดีเลย


“อืม เข้ามาสิ” ร่างสูงเปิดประตูให้กว้างขึ้นก่อนจะเอี้ยวตัวหลบเพื่อให้ฉันเดินเข้าไปด้านใน ฉันกระชับกระเป๋าที่สะพายไว้บนบ่าพร้อมสูดหายใจเข้าออก



มาถึงขนาดนี้แล้วจะถอยกลับไม่ได้


เมื่อเท้าของฉันก้าวเข้ามาภายในห้องได้เพียงไม่กี่ก้าว ประตูห้องก็ถูกปิดแล้วล็อกเอาไว้เสร็จสรรพ จนฉันแอบกังวลขึ้นมานิดหน่อย นี่เขาคงไม่ได้จะพาฉันมาฆ่าหรอกนะ


“ถอดเสื้อออกสิ”


ขวับ


ฉันรีบหันหน้าไปมองอีกคนที่อยู่ในห้องทันทีเมื่อเขาใช้วาจาแบบนั้น จากนั้นก็รีบยกมือยกแขนขึ้นมากอดอกตัวเองเอาไว้


“บ้าเหรอ นายจะทำอะไร” เนี่ยๆๆ คิดผิดแล้วลีเอ๊ยที่มา


“จะลงสระน้ำด้วยชุดนี้ก็ตามใจนะ” เจ้าของร่างสูงมองฉันด้วยแววตานิ่งๆ สักพักก็ถอนหายใจออกมาจากนั้นเจ้าตัวก็ถอดผ้าคลุมอาบน้ำของตัวเองออกเหลือแค่กางเกงขาสั้นตัวเดียวที่ปิดส่วนล่างเอาไว้อยู่ ส่วนท่อนบนก็เปลือยไม่มีอะไรปิดเอาไว้เลย


หุ่นเขาดีจังเลยแฮะ..ตอนแรกนึกว่าจะสูงเฉยๆ แล้วหุ่นแห้งเสียอีก แต่เปล่าเลย ซิคแพ็คที่อยู่บนตัวของเขาทำให้ความคิดของฉันผิดพลาดไป แต่ ไอ้บ้าลีใช่เรื่องต้องมาดูรูปร่างผู้ชายตอนนี้ไหมวะ


“เก็บสายตาหน่อย รู้ว่าหล่อแต่อย่ามองเยอะ”


...


“เหอะ” ฉันเลื่อนสายตาไปทางประตูระเบียงของคอนโดเมื่อได้ยินอีกคนพูดแบบนั้น ก่อนจะเจอกับสิ่งที่อยู่ด้านนอกประตูนั่น มันคือสระว่ายน้ำนั่นเอง


ตอนนี้ฉันเริ่มสงสัยอะไรบางอย่างแล้ว สงสัยว่าเพื่อนของเขาเป็นใครกันนะ ทำไมถึงได้ดูรวยขนาดนี้


“นี่”


ฉันสะดุ้งด้วยความตกใจเมื่อหันกลับมาแล้วพบกับใบหน้าของฮงที่อยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ ซึ่งไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายขยับเข้ามาหาตอนไหนแต่ตอนนี้สิ่งที่ทำให้ฉันคอยผวาอยู่ตลอดเวลาก็คือสายตาที่เต็มไปด้วยความลึกลับของชายตรงหน้า เขากำลังคิดอะไรอยู่ฉันไม่เคยดูออกเลย


“อะ อะไร” ฉันก้าวเท้าถอยหลังออกมาให้ร่างของตัวเองอยู่ห่างจากเขาในระยะหนึ่ง


“ถอดเสื้อคลุมนั่นออก แล้วตามฉันมา”


ฉันก้มลงมาเสื้อแขนยาวสีดำของตนเองจากนั้นก็เหลือบมองเจ้าของร่างสูงที่กำลังเดินไปทางสระว่ายน้ำด้วยความกลัวบางอย่าง


เขาจะทำอะไร?


“เดี๋ยวสิ ถอดออกทำไมจะให้ทำอะไร” ฉันสาวเท้าเข้าไปหาเจ้าของร่างสูงที่หยุดยืนอยู่ด้านข้างสระน้ำพร้อมกับเอ่ยถามอย่างฉงน


“จะสอนว่ายน้ำไง” ฮงขมวดคิ้วตอบกลับมา


“อะไรนะ”


“ฉันว่าเธอยังขาดพื้นฐานบางอย่างไป” จบประโยคเจ้าตัวก็ปลดเชือกออกจากนั้นก็ถอดเสื้อคลุมอาบน้ำที่ปิดบังร่างกายออกจนเหลือเพียงกางเกงขาสั้นที่ปิดท่อนล่างเอาไว้


“เอ่อ คือฉันไม่ได้เตรียมชุดมาเปลี่ยนนะ” ก็ทำไมไม่บอกกันก่อนล่ะ ฉันจะไปรู้เหรอว่าเขาคิดจะทำอะไร แต่ว่านะ..ฮงสอนว่ายน้ำได้ด้วยเหรอ? แล้วแบบนี้จะเสียเงินไปเรียนทำไมอะ


“อืม” อีกฝ่ายพนักหน้าแล้วก็เอื้อมมือมาปลดเสื้อคลุมของฉันออกไปอย่างคล่องแคล่ว จนคนที่ไม่ทันตั้งตัวอย่างฉันถึงกับสะดุ้งอย่างตกใจ รู้ตัวอีกทีเสื้อตัวเก่งก็ไปพาดอยู่ที่เก้าอี้ตัวยาวด้านข้างสระซะแล้ว


“เดี๋ยวเฮ้ๆๆ” ฉันโวยวายทันทีเมื่อคนตรงหน้าเข้ามาช้อนตัวฉันจนร่างลอยจากพื้น


เขาพาฉันเดินมาที่บันไดขอบสระก่อนจากนั้นเรียวขายาวก็ก้าวลงไปในน้ำพร้อมกับร่างของฉันที่ถูกโอบอุ้มเอาไว้อยู่ สัมผัสเย็นเฉียบที่ค่อยๆ ห้อมล้อมผิวกายทำให้ฉันรู้สึกสะท้านไปทั่วร่างจนกระทั่งเราทั้งคู่ลงมาอยู่ในสระกันทั้งคู่ร่างสูงก็ปล่อยฉันให้เท้าไปเหยียบอยู่ที่พื้น


“เอาหละ คราวนี้ก็ว่าง่ายๆ หน่อย” ฮงยกยิ้มบาง หากแต่มันเป็นยิ้มที่ทำเอาฉันเย็นยิ่งกว่าตอนลงมาในน้ำครั้งแรกเสียอีก


“..” ฉันเงียบจากนั้นก็ถดคอหนีเมื่อคนที่กระทำการอุกอาจโน้มใบหน้าลงมาใกล้


“เธอกลัวน้ำใช่ไหม” เขาถาม


“ถามทำไม”


“ตอบ”


“อะ เออใช่” ฉันลุกลี้ลุกลนเมื่อเห็นคนตรงหน้าขยับกายเข้ามาหามากขึ้น หัวใจของฉันเริ่มเต้นแรงมากขึ้นเรื่อยๆ จนสามารถรับรู้ได้โดยไม่ต้องใช้ที่วัดระดับชีพจร แต่คราวนี้ฉันมั่นใจว่ามันไม่ได้เป็นเพราะการฝึกว่ายน้ำ


“งั้นเราจะมาทำให้เธอเลิกกลัวน้ำกัน”


มันเป็นเพราะผู้ชายคนนี้ต่างหาก


“จะทำได้ยังไง” ตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมาฉันพยายามจะสู้กับมันมาโดยตลอด แต่ทว่าผลที่ได้รับกลับมาก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย


“รู้สึกยังไงเวลาอยู่ในน้ำ” คำถามแปลกๆ นั่นมาอีกแล้ว


“ก็..หนาว” ฉันตอบตามสิ่งที่ตนเองคิด ยิ่งเวลากลางคืนแบบนี้ยิ่งรู้สึกหนาวมากขึ้นไปอีก


“อยากลองรู้สึกร้อนเวลาอยู่ในน้ำหรือเปล่า”


Castle-G's Talk

โอ๊ย ทำไมโซฮอตแบบนี้คะคุณหมอดู ;_;

เปิดสอนคอร์สนี้เปล่าฮง จะไปสมัครเรียน กีสสสส


___________________________________

Image result for Eunbin clc 2018 gifRelated image

____________________________________

อ่านแล้วอย่าลืมคอมเม้นท์ให้หรือเข้ามาเม้าท์มอยได้ที่ #ฮงลี

Twitter : @castleglint | Fanpage : Castle-G

____________________________________

เซ็ตรักมันระทึก




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 272 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

701 ความคิดเห็น

  1. #685 kkkkkrub (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:09
    ความคิดบาปนี่มันปิดซะมิดเลย ไม่เหลือละความดี
    #685
    0
  2. #661 hambearger (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 13:44

    เนี่ย เราก็เป็นซะอย่างเนี้ยไงนังฮงฮง https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-08.png

    #661
    0
  3. #529 You-P (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 12:39
    เขินนนนนน
    #529
    0
  4. #435 hanawinwin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 03:57
    คิดดีไม่ได้เลยจริงๆ
    #435
    0
  5. #403 Loukwha (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 22:35

    ฮงหล่อมากกกกก

    #403
    0
  6. #360 Chintanakarn2525 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 22:58
    บางทีหมอดูก็อน่ากลัวไปนะ..5555
    #360
    0
  7. #359 ✨•คิ•ม•มี•โ•ซ•✨ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 21:18
    ยังไงคะยังไง
    #359
    0
  8. #358 อ้อเเอ้ ☂ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 21:09
    ร้อนอะไรรรร
    #358
    0
  9. #357 CoCoNuT_Mapraw (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 20:32
    โอ เอ็ม จยีด์ คือดีย์มากกกกก
    #357
    0
  10. #356 chanutratrisirt (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 19:39
    มาถี่ๆหน่อยดีมันต่อใจจริงๆ
    #356
    0
  11. #355 bjmixx_2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 19:31
    กรี๊ดดดด -บ้าเอ้ยยย
    #355
    0
  12. #354 _qctsr (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 17:44
    โอ้ย!เจิมมมมม
    #354
    0
  13. #353 NAME :: Aida (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 17:40
    ทำไมได้ด้วยเหรอออ
    #353
    1
    • #353-1 NAME :: Aida(จากตอนที่ 9)
      28 กรกฎาคม 2561 / 17:41
      *ทำได้
      #353-1
  14. #352 แค่คนเลว (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 17:04
    ห๊ะ! อะไรร้อนๆ
    #352
    0
  15. #338 แค่คนเลว (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 17:17
    เคยเจอกันตอนเด็ก?
    #338
    0
  16. #159 Chintanakarn2525 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 11:11
    เนื้อคู่เราเองงงงงง
    #159
    0
  17. วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 07:53
    เอ๋ะยังไง รอลุ้นต่อ
    #158
    0
  18. #157 Jd-dear (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 06:09
    เนื้อคู่แน่ๆ 100%
    #157
    0
  19. #156 huvmk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 22:02
    ก็เค้าเป็นเนื้อคู่ของแกไงฮง งงไร555555
    #156
    0
  20. #155 ZYLVES (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 21:30
    รอเน้อออ
    #155
    0
  21. #154 Ogar (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 21:05
    รอออออออออ
    #154
    0
  22. #153 huvmk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 13:07
    มาเร็วๆนะคะไรท์!! รออยู่น้าาา
    #153
    0
  23. #152 huvmk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 13:07
    คิดถึงฮงงงงงงงงงง
    #152
    0
  24. #151 Jd-dear (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 06:16
    เรื่องชักยังไงๆ
    #151
    0
  25. #150 NAME :: Aida (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 15:48
    เจิมมม
    #150
    0