[สนพ. JnD] ♦ H ♦ Harmonic รักเสี่ยงทาย

ตอนที่ 6 : | H | 05 : ผู้ชายมากความลับ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,283
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 169 ครั้ง
    28 ก.ค. 61









5

ผู้ชายมากความ(ลับ)


 

“กินข้าวกัน”


อยู่ๆ มนุษย์เพื่อนบ้านก็พูดขึ้นหลังจากที่เราสองคนออกมารอรถอยู่ที่ป้ายกันได้สักพัก


“ฉันกินที่บ้านก็ได้” ฉันตอบเขาไป


“เดี๋ยวเลี้ยง” ฮงบอกกับฉันด้วยท่าทีจริงจัง ดูเหมือนว่าเขาอยากจะกินข้าวจริงๆ แฮะ ถึงขนาดจะชวนฉันไปเลี้ยงด้วย แต่ไอ้ความใจดีนี้มันก็ไม่น่าไว้วางใจหรอก เขามีจุดประสงค์จะทำอะไรแปลกๆ กับฉันหรือเปล่าก็ไม่รู้


“ทำไมต้องเลี้ยง” ฉันเอ่ยถามพร้อมกับหรี่ตามองอีกฝ่ายอย่างจับผิด


“ก็แค่รู้สึกผิด” เขาสารภาพออกมาแล้ว


“ไม่เห็นต้องทำเป็นเรื่องใหญ่” ฉันพูดไปแบบนั้นทั้งที่ความจริงก็ยังรู้สึกโกรธอยู่ ไอ้ความรู้สึกหวาดกลัวและผวาในจิตใจตลอดเวลานี่ก็เหมือนกัน ให้ตายสิ.. “แค่เลี้ยงข้าวชดเชยไม่ได้หรอก”


“...” เงียบทำไมน่ะ


“ตอนที่ฟื้นขึ้นมาอยากจะตะบั้นหน้านายจริงๆ” ไม่ได้โกหกหรือพูดให้เวอร์ แต่มันเป็นสิ่งที่ฉันรู้สึกอยากจะทำจริงๆ ติดแต่ว่าในเวลานี้ความมึนๆ เบลอๆ ทำให้ฉันไปต่อไม่ถูกเท่านั้น พอมีสติครบถ้วนก็เริ่มใจเย็นลงมาบ้างแล้ว


“ก็ทำเลยสิ ยืนอยู่ตรงนี้ละ” ฮงพูดขึ้น


“นายนี่มันแปลกคน อยากเจ็บตัวมากหรือไง...รถมาแล้ว ไปเถอะ” ฉันเปลี่ยนเรื่องเมื่อเห็นรถบัสสายที่จะพากลับบ้านวิ่งเข้ามาจอดเทียบป้ายก่อนจะรีบเดินขึ้นไปข้างในพร้อมกับหาที่ว่างๆ นั่ง


“แล้วจะไปกินข้าวกันไหม” คนที่เดินตามมานั่งด้านข้างถามอีกครั้ง


“วันหลังแล้วกัน วันนี้เหนื่อยอยากกลับบ้านแล้ว” ปกติฉันจะไม่ค่อยปฏิเสธน้ำใจของคนอื่นเท่าไหร่นัก แต่สำหรับตอนนี้ก็ต้องทำเพื่อตัวเองก่อน


“อืม” ฮงพยักหน้าเข้าใจที่สิ่งที่ฉันบอก

 




เวลาพลบค่ำที่ท้องฟ้าเริ่มมืดไปเราสองคนก็เดินทางมาถึงบ้านกัน หมายถึงบ้านใครบ้านมันน่ะ การที่มีเพื่อนบ้านเดินทางกลับมาด้วยกันมันก็ดีไปอีกแบบ


“นี่ลี” เสียงเรียกของอีกฝ่ายทำให้ฉันที่กำลังจะไขกุญแจเข้าบ้านต้องชะงักแล้วจึงหันหลังกลับไปมองเจ้าของเสียงนั้นอย่างสงสัย


“อือ มีอะไร” ฉันถาม


“ตกใจมากหรือเปล่า” ฮงว่าก่อนจะก้าวเท้าเข้ามายืนอยู่ตรงหน้าในระยะที่ไม่ถึงเมตร.. ด้วยความตัวของอีกฝ่ายสูงกว่าประมาณสิบเซนกว่าๆ จึงเป็นเหตุให้ฉันต้องเงยหน้ามองเล็กน้อย


ฉันว่าตัวเองก็ 173 แล้วนะ.. ฮงนี่ต้องสูงเท่าไหร่อะ เกือบๆ 190 เลยปะ?!


“ลองโดนเองไหมอะ จะได้รู้” ฉันไม่ได้ตอบคำถามตรงๆ แต่กลับยอกย้อนเขาแทน ก็รู้มันเป็นนิสัยที่ไม่ค่อยดีแต่มันห้ามปากไม่ทันนี่นา


“เอาหัวมานี่” เขาไม่รีรอให้ฉันยื่นหัวไปให้แต่กลับเอามือทั้งสองข้างมาจับหัวของฉันแล้วดึงเข้าไปหาแทน


“จะทำอะไรน่ะ” ด้วยความตกใจฉันจึงรีบจะปละตัวเองออกมาจากเขา แต่กลับถูกมองด้วยสายตาดุๆ หนำซ้ำเขายังเลื่อนมือลงมาล็อกใบหน้าฉันเอาไว้อีก


“อยู่เฉยๆ” ฮงพูดเสียงเข้ม


ฉันนิ่งไปตามที่อีกฝ่ายบอก ก่อนจะรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดอยู่บนหน้าผากของฉันอย่างแผ่วเบา..ฉันไม่รู้หรอกว่าเขาจะทำอะไร แต่ว่าไอ้การกระทำแบบนี้มันคุ้นๆ นะ


“ขวัญเอ๊ย ขวัญมา” พูดจบเจ้าตัวก็เป่าลมใส่หัวของฉันอีกทีหนึ่งก่อนจะผละกายออกไป “ตอนเด็กๆ เวลาฉันตกใจแม่ชอบทำแบบนี้”


“แล้วฉันเป็นลูกนายหรือไงเล่า” ฉันยกมือขึ้นไปจับบริเวณศีรษะของตนเองโดยที่ยังรู้สึกช็อกๆ กับเหตุการณ์เมื่อครู่อยู่ นี่เขามาทำให้ฉันตกใจยิ่งกว่าเดิมอีกนะ T_T


“ไม่รู้อะ ก็คิดวิธีอื่นไม่ออก ทำวิธีนี้ไปก่อนก็แล้วกัน” เขาไหวไหล่เล็กน้อยก่อนจะเดินไปยังรั้วหน้าบ้านของตัวเอง ซึ่งก่อนจะกลับเข้าบ้านใครบ้านมันฮงก็ยังไม่วายจะชะโงกมาคุยด้วยอีกครา “อ้อ อาบน้ำอุ่น กินยากันหวัดแล้วก็อย่านอนดึกล่ะ เดี๋ยวไม่สบาย”


เป็นผู้ชายที่แปลกจริงๆ


หลังจากที่กลับเข้ามาภายในบ้านก็จัดการตัวเองด้วยการอาบน้ำและกินยากันหวัดตามที่ฮงบอกจนเสร็จเรียบร้อย แล้วก็เดินไปล็อกประตูบ้านทุกบานอย่างหนาแน่นชนิดที่ว่าต้องพังอย่างเดียวถึงจะเข้ามาได้ ไม่ว่าบ้านหลังนี้จะมีประตูซ่อนไว้ตรงไหนฉันจะต้องหาให้เจอให้ได้ แต่ตอนนี้เริ่มเหนื่อยแล้วค่อยหาวันหลังก็แล้วกัน แต่ในความคิดครั้งแรกที่ว่าล้มตัวลงนอนพักผ่อนไปกลับถูกล้มเลิกเมื่อมีบางอย่างที่ค้างคาใจอยู่


โทรศัพท์ที่วางไว้ข้างเตียงถูกดึงออกจากสายชาร์ตก่อนจะปลดล็อกหน้าจอเข้าสู่แอพค้นหาข้อมูล สิ่งแรกที่ฉันพิมพ์ก็ก็คือคำว่า ฮาร์โมนิก


 

การเคลื่อนที่แบบฮาร์โมนิกอย่างง่าย (Simple Harmonic Motion)’

คือการที่วัตถุเคลื่อนที่กลับไปมาซ้ำรอยเดิม มักจะใช้สัญญลักษณ์ว่า SHM. ตัวอย่างของ...


การเคลื่อนที่แบบฮาร์โมนิก (Harmonic Motion)’

เมื่อพิจารณาการเคลื่อนที่ของมวลที่ติดปลายสปริง ซึ่งวางบนพื้นที่ไม่มีแรงเสียดทาน

 



ต้องไม่ใช่แบบนี้สิ! นี่มันวิชาฟิสิกส์อะ ฉันเลิกเรียนไปนานแล้วนะ งั้นลองพิมพ์คำว่า หมอดูฮาร์โมนิกก็แล้วกัน


 

เปิดประวัติที่ละเอียดที่สุดของหมอดูผู้ลึกลับ ฮาร์โมนิก

 


นี่ไงๆ เจอแล้ว เมื่อเห็นหัวข้อที่ต้องการฉันจึงไม่ลังเลที่จะคลิกเข้าไปอ่านเนื้อหาข้างในเว็บทันที ซึ่งฉันตั้งความหวังเอาไว้มากว่าจะเจออะไรดีๆ แต่..

 


ฮาร์โมนิก (Harmonic)

ประวัติโดยย่อ

ชื่อเล่น : ฮง (Hong)

ชื่อจริง-นามสกุล : ไม่ทราบ

วันเกิด : ไม่ทราบ อายุ : 23 ปี

ประวัติการศึกษา : ไม่ทราบ

การทำงาน : เริ่มเป็นนักพยากรณ์ตั้งแต่อายุ 21 ปี แต่ได้เป็นหนึ่งในนักพยากรณ์ที่มีชื่อเสียงด้านความแม่นยำภายในเวลา 2 ปีเท่านั้น

หลักการทำนาย : การสัมผัสตัว

ช่องทางติดต่อ : ไม่มี แล้วแต่ว่าเขาจะรับดูดวงเมื่อไหร่ก็จะออกมาเจอเอง

 


แล้วนี่มันทราบอะไรสักอย่างไหมเนี่ย!!


แล้วจบแค่นี้เหรอ? อันนี้คือประวัติที่ละเอียดที่สุด? ที่ฉันได้รู้มาเพิ่มก็ไม่เห็นจะช่วยให้เข้าใจอะไรมากขึ้นเลยว่าเขาเป็นใครมาจากไหน หรือว่าฉันควรจะไปถามเจ้าตัวเอาเองกันหว่า




 

Hong’s Talk


“เพื่อนร่วมบ้านใหม่เป็นไงบ้าง ฮงฮง”


ฮงฮงพ่อง..


“มาทำไม ออกไปไหนก็ไป” ผมไม่ได้ตอบคำถามของไอ้ ดลและเลือกที่จะพ่นวาจาร้ายๆ ใส่พร้อมกับเขวี้ยงหมอนอิงลงบนหน้าเพื่อนสุดที่รัก


“ใจเย็นดิ นี่กูอุตส่าห์คัดเลือกสาวน้อยสวยๆ มาให้เลยนะเว้ย” ดลรีบยกมือมาบังหมอนและสะดุ้งออกจากโซฟาทันที มันยกยิ้มหวานหยดจากนั้นแทรกตัวลงมานั่งด้านข้างผม “โธ่...อีกเดี๋ยวเขาก็คงอยู่ไม่ได้เหมือนคนที่ผ่านๆ มานั่นแหละน่า”


“คนนี้ไม่เหมือนคนก่อนๆ” ผมเอ่ยกับมันแล้วก็หยิบถุงป็อปคอร์นที่วางอยู่ด้านหน้าขึ้นมาขบเคี้ยว “กูรู้สึกได้มาสักพักแล้ว แถมเขายังจับได้แล้วด้วย”


“ฮะ? เขารู้แล้วเหรอว่าที่อยู่มึงกับเขาเป็นหลังเดียวกัน!” มันพูดพร้อมกับทำท่าตกใจ ไอ้นี่ชอบเล่นใหญ่เกินเบอร์ตลอดแหละ


“ยัง แค่รู้ว่ากูสามารถเข้าไปในบ้านนั้นได้”


“ยอมเหรอวะ”


“ยอมก็เหี้ยละ กูก็แค่ยื่นข้อเสนอบางอย่างไป เราดีลกันได้” ว่าแล้วก็นึกขำตัวเองในตอนนั้นเลยแฮะ คิดอะไรออกไปถึงไปรับตกลงทำเรื่องยากๆ แบบนั้น


“ทำไมคราวนี้มึงถึงยื่นข้อเสนอล่ะ” มันขมวดคิ้วมองหน้าผมด้วยแววสงสัยและจับผิด


“ก็แค่อยากลองทำตัวเป็นเพื่อนบ้านที่ดี” ผมว่าแล้วก็หัวเราะให้กับความคิดของตนเอง นานแค่ไหนแล้วนะที่ผมไม่ได้มีมนุษยสัมพันธ์กับคนแปลกหน้า ตั้งแต่ผมเริ่มรับทำนาย ตั้งแต่ออกจากบ้าน หรือตั้งแต่เกิดกันล่ะ?


“อยากเป็นคนดีว่างั้นเหอะ”


“อืม ก็แค่คนดีที่เสแสร้ง..ให้คนอื่นตายใจ” ผมเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ส่วนในสมองก็กำลังคิดอะไรมากมายอยู่ “บางทีการเข้าหามันอาจจะดีกว่าการหลบหนีก็ได้”


“งั้น..มีอะไรจะให้ช่วยเปล่า” ดลว่าแล้วก็เขยิบหน้าเข้ามาใกล้ผมกว่าเดิม จนผมต้องใช้มือผลักหัวมันออกอย่างแรงด้วยข้อหาเสนอหน้าจนเกินไป


“มีเยอะเลย ช่วยไปสืบประวัติบ้านข้างๆ นี่มาให้ที” เพราะความสงสัยอะไรบางอย่างในตัวของลี ผมจึงอยากที่จะรู้จักเธอมากกว่านี้ ซึ่งถ้าจะให้ผมลงไปสืบเองก็คงจะไม่เหมาะสักเท่าไหร่ เหตุการณ์บางอย่างรอบตัวมันเตือนว่าผมไม่สามารถที่จะไปทำอะไรแบบนั้นได้


“ได้ ค่าจ้างเท่าไหร่” อีกฝ่ายพยักหน้าพร้อมกับแบมือมา


“เลือดหัวบอนส์” ความจริงที่ไอ้ดลมันมาคอยทำงานให้ผมแบบนี้มันก็ไม่ได้ทำฟรีหรอก ซึ่งค่าจ้างเหล่านั้นมันไม่ใช่เงินทองแต่เป็นความลับบางอย่างที่มันต้องการและมีแค่ผมที่รู้และสามารถบอกมันได้ “ถ้ามึงได้เลือดหัวมันมา โอกาสเลื่อนขั้นไม่ไกลเลย”


“ว้าว ละก็ไม่บอกกูให้เร็วกว่านี้ จัดไปเลยฮงฮง”


เสียอยู่อย่างเดียวคือมันชอบเรียกชื่อผมสองพยางค์ ในความจริงแล้วผมไม่ค่อยชอบชื่อนี้ของตัวเองสักเท่าไหร่เพราะมันเป็นชื่อที่พ่อคิดให้ แต่ที่ใช้ชื่อนี้ไม่เปลี่ยนเป็นเพราะแม่ผมดันชอบ เหอะ...


“กลับไปได้แล้ว กูจะอยู่คนเดียว” ผมเอ่ยปากไล่ไอ้ดลไปอีกครั้ง คราวนี้ผมไม่หยุดรอฟังว่าอีกฝ่ายจะตอบอะไรกลับมาแต่กลับเดินหนีขึ้นมายังชั้นสองของบ้านเพียงคนเดียว


เมื่อขึ้นมาถึงผมก็จัดการกวาดเศษซองสีแดงที่วางเกลื่อนกลาดอยู่ข้างเตียงไปกองไว้ที่ข้างๆ มุมห้องจนหมดแล้วก็ยืนมองภาพนั้นอย่างเหนื่อยใจ ไอ้เหล่าซองแดงที่ผมพูดถึงน่ะมันคือซองที่เขาเอาไว้เผาไปให้บรรพบุรุษตอนช่วงไหว้เจ้า แต่ที่ผมมีมันผมไม่ได้จะเอามาเผาหรอก ก็แค่..ไอเท็มสะสมเล็กๆ น้อยๆ


เนื่องจากว่าผมไม่ได้เปิดไฟภายในห้องนอนของตัวเองแต่อาศัยแค่โคมไฟที่ติดอยู่ด้านนอกสาดแสงเข้ามาเท่านั้น มันเลยทำให้ผมเหลือบไปเห็นแสงไฟจากห้องนอนของบ้านอีกหลังที่อยู่ติดกัน


ยังไม่นอนสินะ...


แต่จะว่าไปแล้วเธอก็นอนดึกอยู่แทบทุกคืนเลย ช่วงเที่ยงคืนเจ้าตัวถึงจะปิดไฟนอน ผมรู้เพราะสังเกตมาเป็นสัปดาห์แล้ว เห็นตั้งแต่ช่วงหัวค่ำตอนเปิดไฟจนกระทั่งดวงไฟนั้นดับแสงไป ทุกอย่างรอบกายก็เริ่มเงียบสงบ และพอถึงตอนนั้นผมก็จะออกไปทำหน้าที่ของตัวเอง คืนนี้ก็เช่นกัน ลีเข้านอนเร็วกว่าปกติสังเกตได้จากเธอเริ่มปิดไฟแล้วซึ่งน่าจะเป็นผลมาจากที่เจ้าตัวจมน้ำเมื่อตอนกลางวัน สำหรับอีกฝ่ายอาจจะไม่ใช่เรื่องน่ายินดี แต่สำหรับผมมันดีมากเลยหละ


เมื่อมั่นใจแล้วว่าเพื่อนบ้านข้างๆ นอนแล้วผมก็หยิบกุญแจดวงเล็กที่อยู่ในชั้นข้างเตียงขึ้นมาจากนั้นก็เดินลงไปที่ห้องๆ หนึ่งซึ่งถูกสร้างเอาไว้สำหรับบางอย่าง ใช้เวลาเพียงไม่นานประตูที่ถูกล็อกอย่างดีเอาไว้ก็ถูกเปิดออก ผมพาร่างของตนเองเข้าไปในนั้นก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดสวิตไฟตรงผนังห้อง และแสงสว่างส่งผลให้เห็นร่างของใครคนที่กำลังรอผมอยู่


มีคนบอกว่าผมอยู่ที่นี่แค่คนเดียว


“ไงครับ ผมกลับมาแล้ว”


ไม่จริงหรอก


End Hong’s Talk



วันรุ่งขึ้น ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับสภาพร่างกายที่สดชื่นเต็มที่เพราะว่าเมื่อคืนนอนเร็วกว่าปกติเลยมีเวลาพักผ่อนเยอะเป็นพิเศษ ด้วยความไม่ได้นอนดึกผลที่ตามมาก็คือฉันพลอยตื่นเช้าไปด้วย อากาศในยามที่แสงแดดยังไม่ส่องแบบนี้แหละกำลังดีเลย


เหมาะกับการไปวิ่งจ๊อกกิ้ง


รองเท้าผ้าใบที่ไว้ใส่สำหรับวิ่งถูกหยิบออกมาจากคอลเล็กชั่นตู้รองเท้า (เรียกเป็นคอลเล็กชั่น เพราะฉันมีรองเท้าผ้าใบเก็บสะสมเยอะมาก) ทำใจยากมากสำหรับการออกมาวิ่งในตอนเช้าแบบนี้แต่ก็อยากลองปรับกิจวัตรประจำตัวเองดูเหมือนกัน จากเดิมที่ออกกำลังกายตอนเย็นก็เปลี่ยนมาวิ่งตอนเช้าแทน เขาว่ามันจะทำให้สมองเราโล่ง


แหม..ไม่ต้องวิ่งมันก็โล่งอยู่แล้วมะ


เมื่อเดินออกจากรั้วบ้านก็ได้พบกับสิ่งที่ทำให้ฉันตกใจเล็กน้อย นั่นก็คือคนที่อาศัยอยู่บ้านข้างๆ ก็ออกมาด้วยชุดวอร์มเหมือนจะออกกำลังกายเช่นกัน


“ไง อรุณสวัสดิ์ฮง” ฉันโบกมือทักทายอีกฝ่ายเมื่อดึงสติกลับคืนมาได้


“คำทักทายเหมือนอาม่าแถวบ้านเลย” แต่คนปากเสียก็ยังเป็นคนปากเสียอยู่วันยังค่ำ นี่เขารู้ตัวเองไหมเนี่ยว่าคำพูดแบบนี้มันร้ายกาจน่ะ


“เหอะ พ่อคนทันสมัย” ฉันแค่นหัวเราะแล้วก็ละความสนใจจากฮง จากนั้นก็เดินผ่านหน้าบ้านของเขาไปโดยจุดที่ฉันจะวิ่งก็คือวิ่งไปถึงท้ายซอยแล้วย้อนกลับมา เอาสักสองถึงสามรอบก็พอเพราะเกรงว่าจะเหนื่อยก่อน


“จะไปวิ่งเหรอ” เพื่อนบ้านเอ่ยถาม


“แต่งตัวงี้ไปประกวดเดอะเฟซมั้ง” ฉันกับเขาก็น่าจะปากเสมอกันนั่นแหละมั้ง ไม่รู้สิ..ฉันเป็นบุคคลประเภทที่ถ้าใครทำตัวยังไงมาก็จะทำแบบนั้นกลับไป “นายนั่นแหละจะไปไหน”


“เหมือนเธอ”


อ๋อ...มิน่าล่ะใส่ชุดวอร์มมาทั้งตัวเชียว ฉันทำความเข้าใจกับตัวเองและพยักหน้าให้กับคนที่จะไปวิ่งเหมือนกัน ซึ่งก็อาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้ที่มีเพื่อนมาออกกำลังกายด้วยในตอนเช้า


“นี่ ตกลงนายเข้าบ้านฉันมาทางไหน” เอาความจริงคำถามมากมายที่อยู่ในหัวฉันตอนนี้มันยังไม่กระจ่างเลย อยู่ๆ คนที่อยู่บ้านข้างกันก็สามารถเข้ามาในบ้านฉันได้เนี่ยนะ..? ให้ตายสิ ฉันคิดเรื่องนี้มาสองคืนแล้วนะ ก็ถ้าไม่ติดที่ว่าเอาเงินมามัดจำบ้านหลังนี้จนหมดแล้วละก็จะทำเรื่องย้ายไปนานละ เฮ้อ..


“บ้านสองหลังนั้นความจริงใช้ที่อยู่เดียวกัน..” ฮงตอบอย่างง่ายดายกว่าครั้งก่อน


12/3 น่ะเหรอ” ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย...ทำไมกันล่ะ?


“อือ วันนั้นฉันแค่เข้าไปจัดบ้านใหม่ให้เหมาะสมกับฮวงจุ้ย เพราะใช้ที่อยู่เดียวกันฉันเลยค่อนข้างถือน่ะ..จริงๆ บ้านพวกนั้นฉันเป็นเจ้าของเองเลยทำให้ประตูเชื่อมเอาไว้ด้วย” เขาอธิบายให้ฉันเริ่มเข้าใจไปทีละอย่าง แต่ว่าก็ยังไม่ได้ตอบในสิ่งที่ฉันอยากรู้จริงๆ อยู่ดี


“แล้ว..” ฉันกำลังจะเอ่ยปากถามอีกครั้ง


“ถ้าวิ่งไปถึงท้ายซอยก่อนฉัน ฉันจะยอมตอบทุกคำถามเลย” ฮงหันหน้ามากระตุกยิ้มให้ฉันเล็กน้อยก่อนจะรีบเปลี่ยนจากเดินเป็นวิ่งแล้วออกตัวแซงหน้าฉันไป


“ฮะ เฮ้ย! เดี๋ยวสิ” ฉันที่ยังไม่ทันตั้งตัวก็ตกใจเล็กน้อยแต่ก็ต้องรีบวิ่งตามเจ้าของร่างสูงนั่นไป


ได้! ในเมื่อท้ามาขนาดนี้แล้วฉันก็จะจัดให้ แล้วจะได้รู้ว่ามาท้าแข่งนักกีฬาน่ะมันผิดถนัดเลย



Castle-G's Talk

รู้สึกกลัวแปลกๆ 

ทำไมเพื่อนบ้านมีความลับเยอะจัง



___________________________________


Related imageRelated image

____________________________________

อ่านแล้วอย่าลืมคอมเม้นท์ให้หรือเข้ามาเม้าท์มอยได้ที่ #ฮงลี

Twitter : @castleglint | Fanpage : Castle-G

____________________________________

เซ็ตรักมันระทึก




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 169 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

701 ความคิดเห็น

  1. #697 SNsolo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 23:54
    นั้นสิ ความลับไม่มีอยู่ในโลกนะฮง รีบบอกมา //แง้งงง
    #697
    0
  2. #487 Lisa_Zazaza (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 15:46
    เรื่องต่อไปพระเอกต้องชื่อขึ้นต้นด้วยตัวPเเน่5555
    #487
    0
  3. #335 แค่คนเลว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 14:03
    ใครวาปขึ้นบ้านนาง
    #335
    0
  4. #322 Charlotte808 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 22:24
    พระเอกกระโดกำแพงมาเก็บมะม่วง5555//ไม่ใช่ผีๆ T.T
    #322
    0
  5. #281 Kanijang_1630 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 21:37
    ลุ้นมาก
    #281
    0
  6. #194 bell butterfly (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 22:38
    ยิ่งอ่านตอนดึกๆยิ่งน่ากลัวไปอิ้กก
    #194
    0
  7. #186 _darin_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 12:58

    ถ้าบอกว่าเป็น ‘แฝดของลี’ มันจะเป็นไปได้มั้ย?

    #186
    0
  8. #127 kimkimmie (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 23:07

    ฮฮงหรอ ไปไม ขโมยมะม่วงหรอ

    #127
    0
  9. #113 kpyd (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 23:48
    ลุ้นไปอีก
    #113
    0
  10. #75 n a x q u i z (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 00:15
    ฮอลลลลล อ่านตอนเที่ยงคืนกว่า มองซ้ายมองขวาไปอี๊กก เสียวสันหลังวาบเลยขร่ะ !
    #75
    0
  11. #74 ZYLVES (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 00:12
    เรื่องนี้มีผีมั้ยเนี่ย (-0-)
    #74
    0
  12. #73 Krystal♥. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:47
    มีความลุ้นระทึกกกกกกก รอตอนต่อไป ปปป
    #73
    0
  13. #72 NAME :: Aida (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:14
    อ่านทีไร หลอนทุกที ฮ่าๆๆ
    #72
    0
  14. #71 Neay48 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 21:28
    อยากให้อัพพี่แซคด้วยง่าาาา รอน้าาา
    #71
    0
  15. #70 huvmk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 21:27
    ฮงม้ะ?
    #70
    0
  16. #69 Jd-dear (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 21:25
    ผีหลอกกกก
    #69
    0
  17. #68 PIMDEEPIM (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 20:30
    งงในงงฮืออออ
    #68
    0
  18. วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 20:30
    แอบลุ้นอย่างห่วงๆ
    #67
    0
  19. #66 •햄• (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 19:11
    เจิมค่าา
    #66
    0
  20. #65 PIMDEEPIM (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 09:23
    เจิมจ้า
    #65
    0
  21. #64 ddoungporn5009 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 07:16
    เจิมจ้าาาา
    #64
    0
  22. #62 Jd-dear (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:49
    แหนะ มีความเห็นเงาด้วยอะ
    #62
    0
  23. วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 20:56
    เจิมจ้าาา
    #61
    0
  24. #60 n a x q u i z (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 12:59
    ไหนบอกไม่มีผี!?!! เอ...หรือว่าจะเป็นคุณเพื่อนบ้านคะ ? อา...หรือว่าจะเป็น 'เขา' ที่หมอดูฮาโมนิกทัก ลุ้นว้อยย
    #60
    0
  25. #55 Krystal♥. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 12:17
    แงงงงง น้อนกลัววว
    #55
    0