[สนพ. JnD] ♦ H ♦ Harmonic รักเสี่ยงทาย

ตอนที่ 20 : | H | 17 : ย้อนรอยอดีต [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,586
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    10 ม.ค. 62






Kygo - Firestone ft. Conrad Sewell


17

ย้อนรอยอดีต

 

“เขาก็เป็นแค่พี่ชายที่สนิทกัน” ฉันถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนพร้อมกับอธิบายความเป็นจริงออกไป “นี่นายหึงฉันขนาดนี้เชียวเหรอ”

“มากไป ใครหึง?” คนตรงหน้าพอได้ยินเช่นนั้นเขาก็ใช้มือผลักหน้าผากฉันเบาๆ

“อ้าว อุตส่าห์ตามติดฉันแถมทำท่าฮึดฮัดขนาดนี้จะให้คิดยังไง ขึ้หึงขี้หวงขนาดนี้เลยเหรอ” ฉันยิ้มขำออกมาเมื่อได้แกล้งเขา

“กลับไปโดนแน่”

โธ่ นี่ก็ชอบขู่จัง

“เออนี่ ฉันมีเรื่องอยากพูดด้วยพอดีเลย” ตอนแรกฉันตั้งใจว่ากลับไปที่บ้านเช่าค่อยเล่าให้อีกคนฟัง แต่ไหนๆ วันนี้ฮงก็โผล่หน้ามาให้เจอถึงที่แล้วฉันบอกตั้งแต่ตอนนี้เลยดีกว่า

“อืม”

“ไปหาที่นั่งกันก่อนเถอะ”

 

@StarB Café

“หืม?” ฮงขมวดคิ้วหลังจากที่ได้ฟังฉันเล่าเรื่องรูปภาพที่ตนเองเจอในหนังสือรูปเมื่อวานนี้ “บางทีมันอาจจะเป็นเรื่องบังเอิญก็ได้”

“นายพูดคำว่าบังเอิญหลายครั้งแล้วนะวันนี้”

“แค่สองสามครั้งเอง” ฮงเถียงกลับมา “ทำไม? จะให้ฉันพูดว่าเป็นเรื่องของพรหมของลิขิตเหรอไง”

ทำไมถึงเป็นผู้ชายที่ไร้ความโรแมนติกขนาดนี้วะฮะ

“ก็เปล่า” ฉันไหวไหล่เล็กน้อยพลางทีไม่ได้สนใจอะไรแล้ว “เดี๋ยวขากลับฉันจะแวะไปบ้านป้าด้วย บางทีฉันอาจจะได้รู้สาเหตุการเสียของแม่ก็ได้”

“งั้นก็ไปสิ”

“เอ่อ แล้วนาย” ฉันจ้องหน้าคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามอย่างสงสัยว่าเขาจะไปไหนต่อ เห็นว่าเจ้าตัวพาเพื่อนมาทำงานนี่นา

“ก็เดี๋ยวไปด้วยไง” ฮงตอบ

“ฮะ?” ยอมรับว่าตกใจเล็กน้อยกับคำพูดนั้น มันเป็นเรื่องที่ไม่ทันตั้งตัวน่ะ

“แล้วจะไปยังไง” ขอบคุณที่ถามคำถาม เพราะฉันเองก็ยังหนักใจอยู่เหมือนกัน

“ตอนแรกฉันตั้งใจว่าจะให้พี่เมฆมารับ” นั่นคือสิ่งที่ฉันคิดก่อนจะได้มาเจอฮงอย่างเซอร์ไพรส์ที่นี่ “แต่ว่าถ้านายไม่ชอบใจก็นั่งรถแท็กซี่ไปก็ได้”

“ไม่ต้อง ก็ให้เขามารับนั่นแหละ เขาอาสาไม่ใช่เหรอ? ดีจะตาย” ทั้งคำพูดและท่าทางนั่นดูผิดคาดไปจากที่ฉันคิดอย่างมาก ก็ในตอนแรกฮงดูไม่พอใจที่ฉันมากับพี่ชายในหมู่บ้านนี่นา

“เอ่อ จะดีเหรอ”

“อะไรฟรีก็ดีทั้งนั้นแหละ”

ดูตอบเข้าสิ มันน่าไว้ใจหรือเปล่าเนี่ย

เป็นอีกหนึ่งชั่วโมงกว่าที่เวลาผ่านไป หลังจากฉันซื้อของทำธุระของตัวเองเสร็จโดยมีฮงอยู่ด้วยก็ตั้งใจจะไปบ้านของป้าแท้ๆ เพื่อนั่งคุยเรื่องอุบัติเหตุของแม่เมื่อสิบสองปีที่แล้ว บางทีการได้รู้ความจริงมันอาจจะช่วยแก้ปัญหาความกลัวการว่ายน้ำนี้ลงก็ได้

มันเหลือเวลาอีกไม่นานแล้ว

“พี่มาไวจังเลย” เมื่อสิบนาทีฉันโทรไปบอกพี่เมฆว่าตนทำธุระเสร็จแล้วจึงให้เขามารับเพื่อไปส่งที่อื่นต่อ ตอนแรกคิดว่าอาจจะต้องรอนานสักหน่อยแต่เปล่าเลย เพราะอีกฝ่ายมาเร็วกว่าที่คิด

“พี่อยู่แถวนี้พอดี แล้วนั่นใคร?” พี่เมฆตอบก่อนจะถามต่อเมื่อมองไปเห็นร่างสูงของฮงที่ยืนอยู่ด้านข้าง

“นี่ฮง เขาเป็น” ฉันกำลังจะแนะนำตัวเขาแต่ว่าอยู่ๆ ก็โดนเจ้าตัวพูดแทรกขึ้นมาซะก่อน

“เพื่อนน่ะ”

ฮะ?!

“อ๋อ เป็นเพื่อนลีเหรอ ขึ้นรถสิจะไปไหนกันล่ะ” พี่คนนี้ก็เชื่อคนง่ายจังเลยวะ

ฉันขมวดคิ้วมองหน้าฮงอย่างไม่เข้าใจ ถึงแม้มีคำถามมากมายก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี สุดท้ายก็ต้องเปิดประตูรถเพื่อจะขึ้นไปนั่งเงียบๆ แต่ทว่า

“ไปนั่งเบาะหลังไป” ฮงยื้อแขนฉันเอาไว้พร้อมออกคำสั่ง จากนั้นเขาก็ขึ้นไปนั่งเบาะข้างคนขับแทนฉัน

ถามว่าเลือกอะไรได้ไหมเลือกที่จะไม่นั่งได้หรือเปล่า ก็ไม่อะนะ

“แล้วฮงเป็นเพื่อนที่มหาลัยเหรอ” คนที่นั่งหลังพวงมาลัยเอ่ยถามเมื่อเราทั้งสองขึ้นมาในรถกันแล้วเรียบร้อย

ฉันบอกเลยว่าฉันจะไม่ตอบ เขาเป็นคนบอกแบบนั้นเองก็ตอบเอาเองแล้วกัน

“ก็คงงั้น” ฮงตอบ

เออ สร้างเรื่องเก่งไปอีก

“เอ่อ เดี๋ยวพี่เมฆไปส่งที่บ้านป้าจันทร์ก็ได้ค่ะ” ฉันพูดขึ้นเพื่อตัดบทไปสนทนาเรื่องอื่นแทน ซึ่งเขาก็พยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงรับรู้

“ไปทำอะไรเหรอ”

“อ๋อ คือจะไปเยี่ยมป้าแกสักหน่อยน่ะค่ะ เมื่อวานเอาขนมมาให้ยังไม่ทันได้คุยกันเลย” ฉันไม่ได้ตอบไปตามตรงเพราะคิดว่าเรื่องจริงถ้าเล่ามันจะยาว ขี้เกียจอธิบาย

“แล้วขากลับให้พี่มารับอีกไหม”

“ก็ดะ..” ฉันกำลังจะตอบ

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวไปส่งลีเอง” คนที่ตอบแทนฉันก็คือฮง ซึ่งฉันไม่ได้ขอเลยสักนิด เขาคิดบ้าอะไรของเขาอยู่กันแน่วะเนี่ย

 

บ้านป้าจันทร์

ในที่สุดฉันก็ได้ลงจากรถสักที.. บรรยากาศที่อัดอั้นตันใจตลอดการเดินทางมันช่างเหนื่อยอะไรขนาดนี้ เพราะฮงชอบพูดจาแปลกๆ ตลอดเลยนี่สิ

“ทำไมทำหน้าแบบนั้น” คนที่เป็นต้นเหตุยังไม่รู้ตัว

“นายคิดอะไรอยู่ฮะ” เคยมีสักครั้งไหมนะที่ฉันจะเข้าใจความนึกคิดของผู้ชายคนนี้ได้ “แล้วทำไมต้องบอกว่าเราเป็นเพื่อนกัน ตอนแรกเห็นไม่ชอบเขาจะตาย”

“เรื่องของเราน่ะ”

“..?”

“ไม่ต้องให้คนนอกรู้หรอก” เขาบอกแบบนั้น

 



50%

“ทำไม” ฉันถามกลับอย่างไม่เข้าใจ ตอนแรกฉันคิดว่าเขาทำตัวลึกลับเพราะเป็นบุคลิกของเจ้าตัวตั้งแต่แรก แต่เอาไปเอามาเหมือนฮงจะตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้เองซะมากกว่า

“เข้าไปหาป้าสิ เดี๋ยวเสียเวลานะ”

สุดท้ายฉันก็ยังไม่ได้รับคำตอบ

ฉันพยายามจะเลิกคิดเรื่องอื่นในตอนนี้เพื่อโฟกัสความตั้งใจแรกเสียก่อน ส่วนไอ้ปัญหาต่างๆ ยังไงซะฉันก็ต้องได้เจอกับฮงไปอีกนานอยู่แล้วค่อยถามก็ได้

“ใครคะ” เสียงตะโกนดังขึ้นจากข้างในบ้านหลังจากก่อนหน้านั้นฉันกดออดหน้าบ้านไป

“ป้าจันทร์ นี่ลีเองนะ” ฉันส่งเสียง

“อ้าวลี” ผู้เป็นป้าเปิดประตูออกมาคุยด้วยก่อนจะเชื้อเชิญให้เข้าบ้าน “มาไงเนี่ย เข้าบ้านสิลูก..แล้วนั่นแฟนเหรอ”

เหอะ..

“เพื่อนค่ะ” ในเมื่อเขาอยากบอกเองว่าให้เป็นเพื่อน ฉันก็จะตามน้ำไปกับเขา ซึ่งความจริงมองในอีกแง่มุมมันก็ดีเหมือนกัน ตอนนี้ฉันยังไม่พร้อมจะบอกญาติคนไหนว่ามีแฟน ไม่งั้นพ่อฉันจะต้องรู้เรื่องนี้แน่ๆ

“เข้ามาข้างในกันก่อนลูก”

ภายในบ้านหลังขนาดกลางซึ่งมีสมาชิกอยู่ประมาณสองสามคนก็คือป้ากับลุงสามีแกและลูกชายอีกคนนึงเท่านั้น แต่ตอนนี้เหมือนฉันจะเห็นแค่ป้าจันทร์คนเดียว

“ลุงไม่อยู่นะ พาเจ้าปั้นมันไปหาหมอฟันน่ะ” ป้าแกตอบสิ่งที่ฉันกำลังคิดอยู่ในหัวพอดี

“อ๋อ ค่ะ” ฉันพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็ทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาในห้องรับแขก ตามมาด้วยฮงท่าหน้าด้านข้างติดๆ

“แล้วอีกคนนี่ชื่ออะไรล่ะ” ท่านหันหน้าไปมองคนข้างกายฉัน “หน้าตาดีนะเนี่ย เรียนที่เดียวกับลีเหรอ”

“ใช่ค่ะป้า นี่ฮงเพื่อนที่มอ” เหมือนคนที่จะโกหกเก่งที่สุดจะเป็นฉันเองแล้วหละ “เค้กกล้วยเมื่อวานอร่อยมากเลย ขอบคุณนะคะที่ทำมาให้”

“ไม่เป็นไรหรอก แต่เมื่อวานเสียดายป้ารีบกลับก่อน” ป้าจันทร์หัวเราะเบาๆ “แล้วนี่มาหาป้ามีอะไรหรือเปล่า”

“ลีแค่อยากมาคุยด้วยเรื่องแม่น่ะ” ฉันเปิดประเด็นโดยไม่อ้อมค้อม

“แม่เราทำไมเหรอ?”

“ลีอยากรู้สาเหตุที่แม่จากไป” เท่านั้นแหละ พอฉันพูดเรื่องนี้ขึ้นผู้เป็นป้าก็ทำหน้านิ่งพร้อมกับถอนหายใจ ฉันสงสัยมากตลอดเลยว่าทำไมทุกคนต้องไม่อยากเล่าเรื่องแม่ขนาดนี้

“ทำไมถึงอยากรู้เรื่องนี้อีก” ผู้ใหญ่ตรงหน้าแสดงอาการหนักใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด

“ลีคิดว่าเรื่องนี้มันมีผลต่อการใช้ชีวิตลีนะคะ ป้าเองก็รู้ใช่ไหมว่าลีกลัวการว่ายน้ำมาก แถมยังเคยความจำเสื่อมตอนแปดขวบอีก” ฉันนึกถึงเรื่องนี้ทีไรมันก็อดคิดไม่ได้จริงๆ ว่า.. “ลีมั่นใจว่ามันต้องเกี่ยวกับแม่ อย่างน้อยให้ลีรู้สักนิดมันก็น่าจะเป็นประโยชน์บ้างนะคะ”

“แล้วถ้ามันตรงข้ามล่ะลูก” ป้าจันทร์พูดต่อหลังจากที่นั่งฟังฉันจนจบ “ถ้ารู้แล้วมันแย่กว่าเดิม จะทำยังไง”

“สุดท้ายแล้วก็ดีกว่าไม่รู้ ไม่ได้ทำอะไรเลยไม่ใช่เหรอคะ”

“ถ้างั้นสัญญากับป้า ว่าถ้ารู้แล้วจะมองเรื่องราวที่เกิดขึ้นในแง่บวก” ท่าทีและน้ำเสียงที่จริงจังนั้นทำให้ฉันเริ่มรู้สึกกังวลขึ้นมากะทันหัน แต่ถึงแบบนั้น

“ค่ะ ลีสัญญา”

“แล้วเพื่อนเรา..” ป้าจันทร์มองไปยังฮงอีกรอบ

“ไม่เป็นไรค่ะ ฮงเขาฟังได้จะได้ช่วยกัน”

“อืม” ท่านพยักหน้าเล็กน้อย

 

ย้อนกลับไปเมื่อสิบสองปีที่แล้ว ตอนนั้นฉันยังอายุได้เพียงแค่ 8 ขวบเศษๆ ครอบครัวของเรามีกันพร้อมหน้าพร้อมตาพ่อแม่และลูก วันนั้นเป็นชั่วฤดูร้อนที่อากาศเหมาะกับการไปเที่ยวที่น้ำตกเป็นอย่างมาก ครอบครัวของฉันเลยขับรถออกจากบ้านไปยังสถานที่ท่องเที่ยวนั้นที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านนัก

ในขณะที่ทุกคนกำลังมีความสุขกันอยู่นั้น

ปัง!

เสียงปืนหนึ่งนัดที่ดังขึ้นก็สามารถทำลายความสุข ความสงบ และเสียงหัวเราะได้เพียงชั่วพริบตา ทุกคนต่างวิ่งหนีกันไปคนละทิศเพื่อเอาชีวิตรอด

แต่โชคร้าย.. เมื่อเสียงปืนครั้งที่สองดังขึ้น กระสุนลูกหนึ่งพุ่งเข้ามาโดนเด็กหญิงวัยแปดขวบจนเสียหลักพลัดตกลงไปในน้ำตกเป็นจุดอันตรายและลึกมากกว่าสองเมตร เด็กคนนั้นก็คือฉันเองเหตุการณ์ในตอนนั้นทำให้ฉันที่ว่ายน้ำไม่เป็นไม่สามารถเอาตัวรอดขึ้นมาได้ทำให้ร่างจมลงไปบวกกับตอนที่กำลังตกศีรษะก็ไปกระแทกกับโขดหินจนหมดสติ

ลี

ลีเป็นอะไรไหมลูก

ใครก็ได้ช่วยเธอสิ! ลูกฉันจมน้ำนะ ฮึก

ลีได้ยินแม่ไหม

เสียงที่ฉันเคยได้ยินในความฝันนั้นอาจจะเกิดขึ้นจากส่วนที่ลึกสุดของความทรงจำก็ได้ ตอนนั้นแม่พยายามร้องขอความช่วยเหลือแต่ก็ไม่มีใครกล้าออกมาเพราะต่างก็รักตัวกลัวตายจากเสียงปืน แถมช่วงเวลาที่เกิดเหตุพ่อของฉันก็ได้ออกไปซื้ออาหารจึงไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์นั้น สุดท้ายแล้วเมื่อไม่มีใครช่วยแม่ก็ตัดสินใจกระโดดลงไปช่วยฉันถึงแม้ว่าท่านจะว่ายน้ำไม่เป็นเลยก็ตาม

ในวันนั้นฉันสามารถรอดกลับมาได้ แต่คนที่ต้องเสียชีวิตไปก็คือแม่ นี่สินะสาเหตุที่ไม่มีใครอยากเล่าเรื่องนี้ให้ฉันได้รับรู้

แม่ตายเพราะจะช่วยฉัน.. แม่ต้องจมน้ำตายเพราะอยากพาฉันขึ้นมา

“ลี โอเคหรือเปล่า”

หลังจากกลับจากบ้านของป้าจันทร์ ฉันก็ได้แต่นิ่งเงียบไม่ได้พูดอะไร มีก็แต่ฮงที่คอยถามอยู่แบบเมื่อกี๊

“โอเคอะไรล่ะ ฉันทำให้แม่ตายนะ” เรื่องแบบนี้จะทำใจให้โอเคมันก็ยาดนิดหน่อย

“เธอไม่ได้ทำ เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะพวกเลวๆ นั่นไม่ได้เป็นเพราะเธอเลย” ถึงแม้สิ่งที่ฮงพูดจะเป็นเรื่องจริงส่วนหนึ่ง แต่ว่าอีกส่วนนั่นก็ยังเป็นเพราะฉันอยู่ดี

“ไม่เอาน่า ไหนสัญญากับป้าไว้แล้วไงว่าจะมองโลกในแง่ดี”

ฉันก้มหน้ามองปลายเท้าของตนเองในขณะที่มันกำลังก้าวเดินไปตามฟุตบาทข้างถนน ตอนนี้เท้าแต่ละข้างของฉันมันช่างหนักและยากลำบากในเดินต่อไปจังเลย

อดีตบางเรื่องก็ส่งผลต่อปัจจุบันจริงๆ

“ฉันควรทำยังไงดี”

“ทำให้ดีที่สุดก็พอ อดีตมันย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้อยู่แล้ว.. เริ่มต้นใหม่แล้วคิดซะว่าทำเพื่อแม่ของเธอสิ” เขาบอกกับฉัน

“ก็คงเป็นงั้นหละมั้ง”

“ฉันอาจจะทำอะไรได้ไม่มาก” คนข้างกายเอ่ย

“..”

“แต่ฉันจะอยู่ข้างเธอนะ”

พูดดีจริงๆ



100%

มีใครซื้อหนังสือแล้วอ่านจบละมั่ง

5555555555555 ก็คืออันนี้มาอัพเฉยๆ นะ

ไม่สัญญาว่าจะจบหรือไม่จบ แค่อยู่ๆ ก็อยากลงค่ะ

ป.ล.หนังสือหาซื้อได้ตามร้านนายอินทร์แล้วนะคะ >__<


___________________________________


____________________________________

อ่านแล้วอย่าลืมคอมเม้นท์ให้หรือเข้ามาเม้าท์มอยได้ที่ #ฮงลี

Twitter : @castleglint | Fanpage : Castle-G

____________________________________

เซ็ตรักมันระทึก




ฝากนิยายเรื่องใหม่ค่ะ




ในวันหนึ่ง ฉันได้ตัดสินใจว่าจะเอาบัญชีไอจีที่โดนขโมยไปกลับมา
เลยได้ติดต่อหาคนมาช่วยแฮคไอจีตัวเอง เราจึงได้นัดเจอกัน..
ภาพลักษณ์เด็กเนิร์ดที่ไม่น่าจะมีอะไรมากหายออกจากหัวทันทีเมื่อ..
"หลบหน่อย เกะกะ" เขาปรากฏกายขึ้น
"พูดจากับลูกค้าแบบนี้ก็ได้เหรอ" 
พอได้ยินฉันพูดแบบนั้น เขาก็นิ่งไปสักพัก 
"อ้อ โทษครับ จำไม่ได้ ทีหลังอย่าแต่งรูปเยอะนักสิ"
ไอ้แว่นปากเสียเอ๊ย


Related imageRelated image
Search - เซิร์ช
โปรแกรมเมอร์(และแฮกเกอร์) หน้ามึน ขวางโลก

Melon - เมล่อน
(อดีต)ไอดอลคนดังประจำโลกโซเชียล แต่ก่อนชื่อแตง

_______________________________
- Castle-G -


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

701 ความคิดเห็น

  1. #688 0616092105 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 11:48
    อยากทราบว่ามีอีบุ๊คมั้ยค่ะ
    #688
    0
  2. #673 mielovekie (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 21:16
    เสียงปืนนี้เกิดจากครอบครัวฮง แล้วน่าจะพลาดโดนลี จำตอนที่ลีเห็นรูปภาพได้

    คริๆ ช้ะมะ555+
    #673
    0
  3. #671 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 05:44
    เสียงปืนนั้นเป็นปริศนา
    #671
    0
  4. #670 NAME :: Aida (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 22:17
    มีปมอีกใช่ไหม หวังว่าไม่หักมุมกว่านี้น้า
    #670
    0
  5. #669 isunxtlcas (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 19:49
    กี้สแง้มีนายอินทร์เเง้วว เดี๋ยวแง๊นปั่ยซื้อค่าา
    #669
    0
  6. #668 NAME :: Aida (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 19:41
    ให้คนนอกรู้ก็ได้มั้ง ลีจะได้ไม่โดนจีบอะ ฮ่าๆๆ
    #668
    0
  7. #667 เมเล่' (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 08:23
    นานมากกกแงงง
    #667
    0
  8. #666 Palinz (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 07:09
    เรื่องของเราา จ้าาา
    #666
    0
  9. #665 mielovekie (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 06:22
    แหม่~~~ หึงก็บอกมา 555+
    #665
    0
  10. #664 lookkai044 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 21:40
    อัพแล้ว ขอบคุณคะไรท์
    #664
    0
  11. #659 Hello0611 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 11:46
    อยากได้หนังสือต้องสั่งซื้อทางไหนคะ พลีสสสสส 🙏
    #659
    0
  12. #653 Aom_1204 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 20:23
    ช่วงนี้แต้มบุญหมดจริงๆ
    #653
    0
  13. #652 june29062533 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 16:26
    นอนะคะ
    #652
    0
  14. #651 25TWO (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 15:27
    กรี๊ดดดดดดดดด ครั้งแรกเลยที่ได้ของรางวัล น้ำตาจะไหลอ่า ฮือๆๆ
    #651
    0