[สนพ. JnD] ♦ H ♦ Harmonic รักเสี่ยงทาย

ตอนที่ 2 : | H | 01 : ย้ายที่อยู่หนีผี [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,667
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 190 ครั้ง
    28 ก.ค. 61








1

ย้ายที่อยู่หนีผี

 

เสียงดังจ้อกแจ้กจอแจบวกกับผู้คนมากมายที่เดินสวนกันขวักไขว่ทำให้ฉันรู้สึกหงุดหงิดนิดหน่อย เพราะโดยส่วนตัวแล้วฉันไม่ค่อยชอบสถานที่ที่มีผู้คนเยอะแยะ มันทำให้เดินยากและอึดอัด


“ทำไมต้องมาตลาดด้วยอะ” ฉันหันไปถามพัธบุคคลที่เสนอความคิดให้มาที่นี่ “ความจริงจะซื้อแค่แคสโทรศัพท์ไปที่ห้างก็ได้ปะ”


“ไอ้เด็กติดห้างเอ๊ย มาตลาดน่ะได้ราคาถูกจะตายแถมลายสวยไม่แพ้กันนั่นแหละ” มันว่าแล้วก็ใช้มือผลักหัวฉันเบาๆ ทำเอาฉันแอบมองค้อนมันไป


“งั้นก็รีบหาร้านแล้วไปเลือกเถอะ จะได้รีบกลับ” ยิ่งคิดก็ยิ่งเบื่อหน่าย กับอีแค่ซื้อเคสโทรศัพท์ไอ้พัธมันจะลากฉันมาด้วยทำไมก็ไม่รู้ ทำอย่างกับมีอะไรมากมาย


แต่ก่อนที่เราทั้งคู่จะเดินไปตามถนนทางเดินเล็กๆ ของตลาดต่อ มือหนาของพัธก็เข้ามาจับแขนฉันแล้วดึงเอาไว้เสียก่อน มันเรียกให้หยุดแล้วก็บอกให้ฉันหันไปมองยังร้านหนึ่งที่อยู่เกือบมุมสุดของตลาด “แกว่าตรงนั้นมีอะไรกันวะ”


ร้านนั้นฉันแทบจะมองไม่เห็นหน้าร้านเลยว่าขายของเกี่ยวกับอะไร เพราะว่าถูกบดบังไปด้วยผู้คนมากมายที่ยืนเบียดเสียดกันอยู่ ฉันนึกคิดไปว่าอาจจะเป็นพวกขายของ Sale ราคาถูกๆ หรือไม่ก็โปรโมชั่นดีซื้อหนึ่งแถมสิบอะไรทำนองนั้น


“ช่างมันเถอะ” ฉันบอกกับเพื่อนก่อนจะเดินออกไป แต่ทว่ากลับโดนมือของมันดึงเอาไว้อยู่จึงทำให้ไปไหนไม่ได้


“ช่างได้ยังไง ฉันอยากรู้นี่หว่าไปดูกันเถอะ” พัธคิดเองตัดสินใจเองแล้วก็ลากฉันให้เดินตามมันไปโดยไม่ได้ความสมัครใจกันเลยสักนิดว่าอยากไปดูหรือเปล่า


ฉันไม่ชอบที่ที่มีคนเยอะแบบนั้นน่ะ


และยิ่งพอเดินเข้ามาบริเวณหน้าร้านแล้วก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงประชากรที่หนาแน่น เสียงฮือฮาพูดคุยกันดูตื่นเต้นยิ่งกว่ามีการขายของโปรโมชั่นเสียอีก ด้วยความสูงที่ตัวเองมีฉันจึงใช้แค่การเขย่งเท้าเท่านั้นเพื่อจะให้ตัวเองสามารถมองข้ามฝูงชนพวกนี้เข้าไปยังด้านในร้านได้ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เห็นอะไรมากนัก


“แกว่าเขาทำอะไรกัน” ด้วยความเมื่อฉันจึงต้องกลับมายืนบนส้นเท้าปกติและหันไปถามเพื่อนตัวสูงอย่างพัธแทน มันน่าจะได้ข้อมูลเยอะกว่าฉันอยู่นะ


“ไม่แน่ใจว่ะ เหมือนจะเป็นสำนักดูดวงนะ” มันตอบ


“รู้แล้วก็กลับเถอะ หรือแกจะดู?”


“เออ ก็น่าสนอะ” พัธหันหน้ามาพูดกับฉันด้วยท่าทีจริงจัง มันเหมือนจะลืมจุดประสงค์ของตัวเองไปแล้วว่าที่มันมาที่นี่ก็เพื่อจะซื้อเคสโทรศัพท์


“คนเยอะขนาดนี้ ถึงสว่างจะได้ดูไหมก็ไม่รู้” ฉันมองไปรอบๆ กายที่มีผู้คนพยายามเบียดกันไปมาจนบางคนก็เซมากระทบไหล่ฉันบ้าง


“เข้าไปดูชัดๆ เถอะ” ผู้เป็นเพื่อนหาได้สนใจในสิ่งที่ฉันบอกแต่กลับลากตัวฉันแล้วพยายามเบียดคนอื่นเข้าไปยังด้านใน ด้วยความที่มันเป็นผู้ชายตัวสูงจึงไม่ใช่เรื่องยากเลย


ฉันได้เห็นภาพการดูดวงชัดมากขึ้นเมื่อมายืนอยู่เกือบแถวหน้าสุด หมอดูคือผู้ชายคนหนึ่งที่แต่งตัวด้วยชุดสีดำทั้งตัว บนโต๊ะไม้นั้นแทบจะไม่มีเครื่องมือหรืออุปกรณ์การดูดวงอย่างเช่นพวกไพ่ทาโร่หรือลูกแก้วอะไรแบบนั้นเลย มันมีเพียงแค่แผ่นกระดาษสีดำเท่านั้น บนกระดาษมีตัวหนังสือสีขาวเขียนว่า ‘Harmonic’


“แก..อะไรคือฮาร์โมนิกวะ” ฉันหันไปถามเพื่อนตัวสูงที่ยืนอยู่อย่างสนอกสนใจ


“การเคลื่อนที่ในฟิสิกส์มั้ง”


“ฉันเลิกเรียนไปนานแล้วอะ ไม่รู้” ว่าแล้วก็ส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจในความอ่อนฟิสิกส์ของตัวเอง


“เอาหละ รายต่อไปเข้ามานั่ง” หลังจากที่หมอดูพูดแบบนั้นผู้คนที่ยืนอยู่ก็ต่างรีบเดินมาแถวหน้าทันที ด้วยความหวังว่าที่ตัวเองจะได้ดูเป็นคนต่อไป แต่.. “ผู้หญิงคนนั้น เดินเข้ามา”


เขากลับชี้มาทางฉัน


“เขาเรียกแกปะลี?” พัธมองหน้าฉันแล้วก็มองไปยังหมอดูคนดังกล่าว


“ไม่ใช่มั้ง” ฉันตอบอย่างไม่มั่นใจพร้อมกับหันมองไปรอบกาย ปรากฏว่าตอนนี้แทบจะทุกคนกำลังจับจ้องมาที่ฉันด้วยสายตากดดันอารมณ์ประมาณว่า รีบเข้าไปแล้วออกมา


“แกนั่นแหละ เข้าไปเลย” เพื่อนรักว่าแล้วก็ใช้แรงผลักร่างฉันให้เข้าไปด้านในนั้นจนไปอยู่ตรงหน้าโต๊ะไม้ตัวยาว


ฉันที่กำลังงงทำอะไรไม่ถูก จึงเลื่อนเก้าอี้พลาสติกออกแล้วทิ้งกายลงไปนั่งอยู่ตรงหน้าหมอดูเจ้าของร้านดูดวงนี้ และพอได้เห็นชัดๆ ของเขาก็สร้างความแปลกใจให้ฉันอย่างมาก เพราะหมอดูคนนี้ดูยังไม่แก่เลยด้วยซ้ำ ใบหน้าที่หล่อดูดีนั่นทำฉันตกอยู่ในภวังค์ไปชั่วขณะ


“เอามือมาสิ”


ฉันไม่ได้ตอบอะไรทำเพียงแค่ยื่นมือไปให้ตามที่เขาบอก หมอดูคนดังกล่าวจับมือทั้งสองข้างของฉันไปไว้ตรงหน้าคล้ายกับกำลังดูลายมือ เพียงแต่สายตากลับจับจ้องมาที่ใบหน้าองฉันแทนที่จะเป็นฝ่ามือ


“ดวงคุณเป็นดวงที่มีบางอย่างเกื้อหนุนอยู่” เขาเริ่มเอ่ยออกมา “ความจริงแล้วคุณไม่น่าจะอยู่รอดมาจนขนาดนี้ด้วยซ้ำ แต่เพราะเขาช่วยคุณไว้”


“เขา?” ใคร? ฉันเกิดความสงสัยทันทีเมื่อได้ฟังเช่นนั้นแถมอากาศเย็นๆ ที่รายล้อมตัวฉันตอนนี้มันทำให้รู้สึกขนลุกอย่างบอกไม่ถูก


“หึ ผมก็ไม่รู้ แต่อายุของคุณน่ะสิ้นสุดอยู่ตั้งแต่ตอนแปดขวบแล้ว” หมอดูส่ายหน้าไปมาจากก็พูดต่อ “อยากรู้เรื่องความรักไหมล่ะ”


“ฉันไม่ค่อยสนใจเรื่องนั้นหรอก แต่ถ้าคุณรู้ก็ลองพูดมา” ฉันไม่เคยมีความฝักใฝ่ในความรักมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว เรียกได้ว่าตายด้านในเรื่องไปเลยก็ว่าได้


การใช้ชีวิตโสดมานานหลายปีมันทำให้ฉันเคยชินและไม่คิดจะหาใครเข้ามาในชีวิตในฐานะคนรัก ฉันแค่คิดว่าอยู่แบบนี้มันก็ดีแล้วน่ะ


“คุณมีดวงเจอเนื้อคู่นะ”


“จะเจอตอนไหนล่ะคะ” เขาคงไม่ได้ตอบว่าชาติหน้าหรอกนะ


“เจอแล้ว ดวงของคุณบอกว่าคุณเจอเนื้อคู่แล้ว” ชายที่เป็นหมอดูพูดก่อนจะปล่อยมือออกจากฉันแล้วก็เอื้อมมือไปหยิบน้ำขึ้นมาดื่มเล็กน้อย “เอาหละ ผมมีเวลาให้เท่านี้เชิญครับ”


เดี๋ยว..ไล่ออกไปแบบนี้เลยเหรอ?


ฉันที่ยังไม่เข้าใจในเรื่องที่ชายคนนี้พูดก็เดินออกมาอย่างงงๆ โดยมีผู้เป็นเพื่อนแบบพัธรีบเข้ามาประกบด้านข้าง สีหน้าของมันไม่ต้องอ้าปากก็รู้แล้วว่าอยากรู้อะไร


“เป็นไงแก เขาพูดเรื่องอะไร” เห็นไหมล่ะว่าฉันคิดไม่ผิดเลย


“เขาบอกว่าดวงฉันมีคนเกื้อหนุนอยู่ แล้วก็บอกว่าตอนนี้ฉันได้เจอเนื้อคู่แล้ว” สรุปว่าการมาดูหมอครั้งนี้ก็ไม่ค่อยได้ประโยชน์อะไรมากนัก


“เนื้อคู่เหรอ? แกว่าใคร” พัธดูจะตื่นเต้นกับเรื่องหลังมากกว่า


ผิดกับฉันที่คิดกับเรื่องแรกที่หมอดูคนนั้นบอก เขา? เกื้อหนุนฉันอยู่? ความจริงคือฉันควรตายไปตั้งนานแล้วอย่างนั้นเหรอ? มันหมายความว่ายังไงกันนะ


“ไม่รู้หรอก แม่นแท้แค่ไหนก็ไม่รู้อาจจะพูดเรื่อยเปื่อยก็ได้” ฉันว่าแล้วก็ส่ายหน้าไปมา


“นี่ฉันลองเสิร์ทข้อมูลดูแล้วนะ คนนี้มีชื่อว่าหมอฮาร์โมนิก เขาเป็นหนึ่งในหมอดูที่มีอายุน้อยที่สุดแต่ก็จัดเป็นหมอดูที่แม่นมากที่สุดเช่นกัน แถมเขาไม่ค่อยเก็บเงินค่าดูอีกด้วย นานๆ ทีถึงจะได้เจอตัวครั้งคนถึงเต็มไปหมดเลยนี่ไง แกโชคดีนะลีที่ได้เขาดูให้” พัธว่าพร้อมกับโชว์หน้าจอโทรศัพท์ที่ผ่านการค้นข้อมูลมาหลายต่อหลายเว็บให้ฉันดู


“ดูแกจริงจังนะ”


“แน่สิ หน้าตาดีขนาดนี้..”



เดี๋ยวไอ้พัธ..


“ดูจากท่าทางเขาไม่รับให้แกหรอก” ฉันว่าแล้วก็แค่นหัวเราะเบาๆ เอาความจริงหมอดูคนนั้นไม่ใช่สเปคเพื่อนฉันเลยสักนิด สเปคของพัธต้องเป็นผู้ชายหน้าตาน่ารักและตัวเล็ก แต่หมอดูฮาร์โมนิกอะไรนั่นตัวสูงโย่งเลยนะถึงเขาจะไม่ได้ยืนแต่ก็มั่นใจมากว่าต้องสูงเกิน 180 แน่นอน


“เออนี่ลี ตอนฉันเสิร์ทเน็ตเมื่อกี๊ฉันไปเจอที่ใหม่ให้แกย้ายได้แล้วนะ”


“เหรอ? ที่ไหนอะ”


“แต่มันไม่ใช่หออะ เป็นบ้านให้เช่าอยู่ใกล้กับมอแถมมีพื้นที่ด้วย”


บ้านอย่างนั้นเหรอ? จะให้ฉันอยู่บ้านคนเดียวเนี่ยนะ..แต่จะว่าก็ลองดูรายละเอียดหน่อยดีกว่าค่อยตัดสินใจอีกที “งั้นแกส่งลิ้งค์มาให้ฉันได้ไหม จะไปดูอีกที”


“เคๆ” พัธพยักหน้าก่อนจะก้มลงไปกดโทรศัพท์ยิกๆ จากนั้นไม่นานก็มีเสียงแจ้งเตือนข้อความเข้ามาที่เครื่องของฉันซึ่งก็น่าจะเป็นลิ้งค์รายละเอียดบ้านเช่าที่มันส่งมาให้นั่นแหละ


เอาไว้ถึงหอค่อยดูก็ได้

 




ณ หอพัก


ดวงคุณเป็นดวงที่มีบางอย่างเกื้อหนุนอยู่


ความจริงแล้วคุณไม่น่าจะอยู่รอดมาจนขนาดนี้ด้วยซ้ำ แต่เพราะเขาช่วยคุณไว้


หึ ผมก็ไม่รู้ แต่อายุของคุณน่ะสิ้นสุดอยู่ตั้งแต่ตอนแปดขวบแล้ว


คำพูดของหมอดูคนนั้นยังคงวนเวียนอยูในหัวฉันอยู่ตลอดเวลา จนกระทั่งฉันกลับมานอนเล่นที่ห้องตัวเองแล้วก็ยังไม่เลิกฟุ้งซ่านกับคำพูดนั้น ความจริงแล้วฉันไม่ใช่คนที่เชื่อเรื่องพวกนี้มากมายนักหรอกแต่ว่าสิ่งที่เขาบอกน่ะ..มันน่าขนลุกเท่านั้นเอง เขาบอกว่าอายุฉันสิ้นสุดตั้งแต่ ขวบ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเห็นจริงหรือพูดไปเรื่อยแต่มันค่อนข้างตรงกับความจริงบางอย่างในชีวิตฉันนั่นก็คือฉันสูญเสียความทรงจำที่นานกว่าช่วง ขวบไป


เขาเป็นหนึ่งในหมอดูที่มีอายุน้อยที่สุดแต่ก็จัดเป็นหมอดูที่แม่นมากที่สุดเช่นกัน


เช่นเดียวกันกับคำพูดของเพื่อนสนิทอย่างพัธ ถ้ามันยืนยันว่าคนนี้แม่นจริงงั้นฉันก็สามารถให้เขาช่วยดูเรื่องนี้ให้อีกได้น่ะสิแต่มันเป็นเรื่องที่ผ่านมานานแล้วนะลี ไม่ต้องพยายามไปรื้อฟื้นอะไรหรอก


ฉันสะบัดความคิดไร้สาระนั่นออกจากหัวก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ของตนเองที่วางอยู่หัวเตียงขึ้นมาเพราะเพิ่งนึกนึกได้ว่าพัธมันหาบ้านเชาหลังหนึ่งให้ฉันได้


ด่วนบ้านให้เช่าในราคาเดือนละย่อมเยา มีห้องครบ ตัวบ้านมีพื้นที่กว้าง


สนใจดูรายละเอียดติดต่อได้ที่ 089xxxxxxx


เมื่อคลิกเข้าไปดูในรายละเอียดก็สร้างความแปลกใจให้ฉันเป็นอย่างมาก เพราะบ้านหลังกล่าวไม่ได้ดูเก่าหรือโทรมอย่างที่ฉันคิดเลย ตรงกันข้ามคือดูดีด้วยซ้ำ แถมยังให้เช่าในราคาถูกมากอีกต่างหาก


นี่ฉันจะโดนโกงหรือเปล่าเนี่ย?!


มือไวกว่าความคิด ฉันรีบกดหมายเลขโทรศัพท์ตามที่บอกก่อนจะโทรออกทันที รออยู่สักพักก็มีคนมารับสายเป็นเสียงผู้ชาย


[สวัสดีครับ]


“สวัสดีค่ะ พอดีจะโทรมาสอบถามเรื่องบ้านเช่าแถว น่ะค่ะ”


[ครับ ได้ดูรายละเอียดมาแล้วเรียบร้อยใช่ไหมครับ ...]


“ค่ะ”


...


หลังจากนั้นฉันก็พูดคุยกับเจ้าของบ้านเช่าอยู่สักพัก ถึงจะเริ่มตกลงกันได้ ฉันขอไปดูสภาพของตัวบ้านก่อนถึงจะยอมเซ็นสัญญาเช่าและจ่ายเงินมัดจำสามเดือน ซึ่งทางนั้นก็โอเค จากการที่สอบถามเพิ่มเติมเล็กน้อยมันก็ยิ่งทำให้ฉันสนใจในบ้านหลังนี้มากขึ้น


ตอนนี้ฉันอยากจะย้ายออกไปจากที่นี่จะแย่แล้วอะ เพราะว่า...


ตึก ตึก ตึก


เสียงเดินไปมาที่อยู่ห้องข้างๆ มันดังไม่หายไปไหนเลย..บ้าเอ๊ยตายแล้วก็ไปผุดไปเกิดสักทีสิ มาตายในห้องนั้นใช่ว่าตัวเองจะเป็นเจ้าของห้องสักหน่อย คอยดูเถอะฉันจะฟ้องป้าแช่มเจ้าของหอให้เผาบิลค่าเช่าไปเก็บ!!

 



เช้าวันต่อฉันใช้เวลาเดินทางมาดูบ้านให้เช่าหลังนั้นตามนัดหมายก่อนจะไปเรียน ซึ่งฉันยอมรับว่ามันออกไหลจากมอไม่มากเท่าไหร่เลย ถึงแม้จะต้องเดินเข้าซอยไปเองเพราะไม่มีรถโดยสารผ่านก็เถอะ แต่มันก็ไม่ได้ไหลถึงขั้นสาหัสมากนัก


ฉันเดินตามแผนที่มาเรื่อยๆ จนมาถึงบริเวณหน้าบ้านหลังดังกล่าว ซึ่งพอมาดูของจริงก็อาจจะไม่ได้สวยอย่างในรูปมากนักแต่มันก็ไม่ได้แย่นัก ที่น่าสนใจไปกว่านั้นก็คือแถวนี้ไม่ค่อยมีบ้านคนมากมายนักส่วนใหญ่จะเป็นสนามหญ้าร้างๆ เสียมากกว่า บ้านอื่นที่ใกล้มากที่สุดคือหลังที่อยู่ติดกัน


อืม บ้านข้างๆ นี่ดูมืดๆ แฮะ จะมีคนอยู่หรือเปล่านะ?


“สวัสดีครับ คุณวนารีใช่ไหมครับ” เสียงของชายคนหนึ่งดังขึ้น


“ใช่ค่ะ” ฉันพยักหน้ารับ วนารีคือชื่อจริงของฉันเอง


“งั้นเดี๋ยวเราเข้าไปดูด้านในกันก่อนดีไหมครับ” เขาว่าก่อนจะหยิบกุญแจที่ปลดล็อกโซ่คล้องประตูบ้านออกก่อนจะเปิดให้ฉันเข้าไป


ฉันใช้เวลาเกือบชั่วโมงในการเดินสำรวจตัวบ้านแทบทุกซอกทุกมุม ซึ่งมีทั้งห้องน้ำและห้องนอนครบ แถมที่ไว้ซักผ้าหลังบ้านอีกด้วย ในบ้านมีเฟอร์นิเจอร์บางส่วนแต่ก็ถือว่าส่วนใหญ่เป็นของจำเป็นถึงจะมีฝุ่นเกาะบ้างแต่ถ้าทำความสะอาดดีๆ ก็คงน่าอยู่ไม่น้อย ยิ่งสำรวจก็ยิ่งแปลกใจว่าบ้านที่ดีขนาดนี้ทำไมถึงปล่อยเช่าในราคาถูกขนาดนี้


เมื่อมองจากหน้าต่างห้องนอนชั้นสองฉันก็สามารถเห็นบ้านที่อยู่ติดกันได้เลย อืม..


“ขอโทษนะคะ” ฉันหันไปหาผู้ดูแลบ้านหลังนี้พร้อมกับความสงสัย “บ้านข้างๆ นี่มีคนอยู่หรือเปล่าคะ?”


“อ๋อ มีครับ”


คำตอบของเขาก็ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกแปลกใจ ทำไมบ้านที่มีคนอยู่ถึงได้ดูเงียบสงัดเหมือนบ้านร้างขนาดนั้นนะ? ไม่ว่าจะเป็นประตูหน้าต่างที่ปิดทุกบานนั่น ถ้าคิดในแง่ดีเจ้าของบ้านอาจจะออกไปทำงานข้างนอกก็ได้ ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ด้านหน้าแตกกิ่งก้านสาขาจนแทบปกคลุมไปทั่วหลังคานั่นเขาไม่คิดจะเล็มกิ่งมันออกเลยหรือไง? ไหนจะกองของเหลือใช้ที่เต็มไปด้วยฝุ่นเกาะนั่นอีก


“บ้านนั้นอยู่กันกี่คนเหรอคะ” ถามแบบนี้จะเป็นการเผือกเกินไปหรือเปล่านะ


“คนเดียวครับ เป็นผู้ชาย..แต่เขาไม่ค่อยสุงสิงกับใคร คุณก็ไม่ต้องไปยุ่งกับเขาก็ได้ครับ” อีกฝ่ายบอก


“อย่างนั้นเหรอคะ..” ฉันพยักหน้าขึ้นลงก่อนจะกลับมาคุยเรื่องบ้านหลังนี้ต่อ “โอเคค่ะ งั้นเดี๋ยวโอนเงินค่ามัดจำไว้นะคะ”




Castle-G's Talk

นิยายเรื่องนี้ไม่มีผีเป็นตัวเป็นตนนะคะ

มีแต่ผู้ชายเป็นตัวเป็นตนค่ะ 5555555555

เป็นนิยายที่ปูเรื่องยาวหน่อย ช่วงแรกๆ บทพระเอกไม่ค่อยมีนะคะ

ไม่ต้องแปลกใจไป ตัวละครทุกตัวที่มีบทให้จดจำเอาไว้

เรื่องนี้ต้องอย่าให้พลาดแม้แต่เซลขายเครื่องกรองน้ำ!!

___________________________________

Image result for rowoon gif

Image result for eunbin clc gif

____________________________________

อ่านแล้วอย่าลืมคอมเม้นท์ให้ #ฮงลี นะก๊ะ

สามารถติดตามการอัพเดทความเคลื่อนไหวได้ที่เพจ Castle-G

____________________________________

เซ็ตรักมันระทึก








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 190 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

701 ความคิดเห็น

  1. #690 heynongaum (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 22:46
    นางเอกจมน้ำตอน 8 ขวบหรือเปล่าคะ ทำให้ไม่ชอบการว่ายน้ำ
    #690
    0
  2. #331 แค่คนเลว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 13:26
    เนื้ออยู่ตรงหน้าแล้ว ใช่ม้าๆ
    #331
    0
  3. #160 OOHAPINYA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 15:20
    ชอบง่ะะ ดูลึกลับดูแปลกดี ร้างจากการอ่านนิยายมานานมากกก เจอเรืื่องนี้คือแบบต้องโดนซะหน่อยละ55555555555
    #160
    0
  4. #63 ZYLVES (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 06:30
    พระเอกเป็นหมอดู ...แปลกดี
    #63
    0
  5. #57 n a x q u i z (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 12:43
    อ๋อยยยย ทำไมแอบฟินนน เนื้อคู่ที่ว่าก็คุณหมอดูชะมะค้าาา
    #57
    0
  6. #29 Jd-dear (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 21:16
    อยากรู้เรื่องตอน8ขวบของลีแล้ววว
    #29
    0
  7. วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 06:04
    รอจ้าาา
    #21
    0
  8. #20 NAME :: Aida (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 17:12
    เนื้อคู่อยู่ตรงหน้านี้เอง ใช่ไหมล่ะ
    #20
    0
  9. #19 24907 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 21:12
    เจิมมมมมมมมมม
    #19
    0
  10. #18 Ploy-Piya (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 19:11
    เจิมมมมมมม
    #18
    0
  11. #17 toontoon448 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 14:07
    เจิมมมมม
    #17
    0
  12. #16 Chintanakarn2525 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 13:32
    รอๆๆๆๆๆ
    #16
    0
  13. #15 NAME :: Aida (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 22:43
    เจิมจ้าาา
    #15
    0
  14. #13 Mu-noi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 15:14
    ใครเอ่ยยย
    #13
    0
  15. วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 13:36
    เจิมจ้าาาาา
    #12
    0
  16. #11 topknot (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 10:17
    อยากอ่านแล้ว
    #11
    0
  17. #10 Jinlian (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 09:48
    เจิมมมมม
    #10
    0