[สนพ. JnD] ♦ H ♦ Harmonic รักเสี่ยงทาย

ตอนที่ 10 : | H | 09 : น้ำที่ดับไฟไม่ได้ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,404
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 455 ครั้ง
    22 ส.ค. 61










9

น้ำที่ดับไฟไม่ได้

 

ฉันมองหน้าอีกฝ่ายอย่างเรียบเฉยอีกทั้งยังไม่ได้พูดอะไรกลับไปเนื่องจากมีแต่ความสับสนเต็มอยู่ในหัว และยิ่งร่างสูงนั้นค่อยๆ ย่างกรายเข้ามาหาตัวของฉันทีละนิดทีละหน่อยนั่นก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองทำอะไรไม่ถูก


“ฮง..เดี๋ยว” ฉันพูดขึ้นเบาๆ พร้อมกับใช้มือดันไปที่หน้าอกของเขาเอาไว้เพื่อหยุดยั้งการกระทำดังกล่าว


“หืม?”


ไม่หงไม่หืมอะไรทั้งนั้นหละ ตอนนี้เขากำลังทำฉันประสาทเสีย


“ฉันไม่เล่นด้วยนะ” ว่าจบก็ออกแรงผลักคนตรงหน้าออกอย่างแรง แต่เขากลับเซเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ฉันเดินผ่านร่างของอีกฝ่ายไปเพื่อจะหาทางขึ้นจากสระแต่ทว่ามือด้านซ้ายกลับโดนฮงจับเอาไว้ก่อน


“เดี๋ยว ไม่แกล้งแล้วก็ได้” เขาดึงฉันให้หันไปหาพร้อมกับส่งยิ้มแปลกๆ มาให้


ฉันเกลียดรอยยิ้มแบบนั้นที่สุดเลย


เจ้าของร่างสูงค่อยๆ ก้าวถอยหลังออกห่างจากร่างของฉันไปทีละนิด มันไม่ใช่การห่างไปเพียงคืบหรือสองคืบแต่เขาถอยหลังไปเรื่อยๆ จนอยู่เกือบอีกฝั่งหนึ่งของสระว่ายน้ำ ฉันมองตามการกระทำดังกล่าวก็ได้แต่สงสัยเล็กน้อยจนกระทั่งฮงพูดออกมา


“ลองเดินเข้ามาหาฉันสิ”


อะไรนะ..เดินไปหาเขาตรงนั้นน่ะเหรอ แต่ว่าระดับน้ำตรงนั้นสูงท่วมอกของฮงเลยนะ ถ้าฉันไป..ก็คงเหลือแค่ตากับจมูกหรือเปล่า?


“ไม่ลึกหรอก เธอทำได้” เขาเอ่ยอีกครา


ไอ้ความรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กหกขวบแล้วโดนผู้ใหญ่หลอกล่อนี่มันคืออะไร ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นถอนหายใจออกมา มาถึงขนาดนี้แล้วจะให้ถอยกลับก็คงจะเป็นการเสียเวลาเปล่าๆ


สองเท้าค่อยๆ ย่างก้าวผ่านมวลน้ำในสระไปจนกระทั่งตัวของฉันออกจากจุดที่ตื้นที่สุด ที่นี่ไม่ได้ลึกเหมือนกับที่สถาบันฝึกสอนแต่ว่ามันก็ไม่น่าปลอดภัยสำหรับคนที่มีปัญหากับน้ำแบบฉันอยู่ดี


เพราะที่นี่ไม่ได้กว้างมากนัก จึงใช้เวลาไม่นานในการมาถึงตัวของอีกฝ่ายแต่นั่นไม่ใช่ปัญหา ประเด็นสำคัญตอนนี้คือฉันเดาไว้แล้วไม่ผิดว่าระดับน้ำตรงนี้ต้องท่วมหน้าตัวเองแน่นอน นั่นจึงส่งผลให้สัญชาตญาณการเอาตัวรอดทำงาน ฉันรีบยกมือขึ้นไปเกาะไหล่คนที่ยืนอยู่ด้านหน้าเพื่อพยุงร่างตัวเองให้ใบหน้าพ้นน้ำ จากมือที่เกาะไหล่เฉยๆ ก็เปลี่ยนเป็นเอาแขนโอบรอบคอของฮงแทนเพื่อความยึดแน่นที่มากขึ้น



“แค่กๆ” ฉันสำลักน้ำที่เผลอเอาเข้าปากไป


“มาไอใส่หน้าฉันนี่คิดดีแล้วเหรอไง” เสียงเย็นๆ นั้นดังขึ้นในระยะที่ใกล้ถึงใกล้มาก


ฉิบหาย ลืมไปว่าตัวเองเกาะเขาเป็นหมีอยู่


“ก็น้ำมันลึก..” ฉันว่าพร้อมมองหน้าเขาเพื่อสังเกตว่าตอนนี้อีกคนมีสีหน้าแบบไหน แต่กลับต้องเป็นฝ่ายตกใจเสียก่อนเนื่องจากใบหน้าของเราสองคนอยู่ใกล้กันมากเกินไป


รู้อะไรไหม ตอนเธอเปียกน้ำก็สวยดี


ฉันชะงักไปทันทีเมื่อได้ยินคำพูดแบบนั้น มันไม่ใช่คำชมครั้งแรกที่มาจากเพื่อนบ้านคนนี้แต่ว่าคราวนี้ทั้งสีหน้าและน้ำเสียงของเขาไม่เหมือนครั้งก่อนที่บอกขำๆ เท่านั้น


เหมือนฮงจะจริงจังมากกว่าปกติ แล้วแบบนี้ฉันควรจะตอบกลับไปว่ายังไงล่ะ


“ระ..เรา..ขึ้นจากน้ำ..เถอะ” ฉันพูดอย่างตะกุกตะกักเหตุเกิดจากอาการเกร็งเมื่อใบหน้าของเราสองคนอยู่ห่างกันเพียงเล็กน้อย ครั้นจะให้ปล่อยแขนออกจากอีกฝ่ายก็เป็นห่วงจิตใจตัวเอง


“อยู่แบบนี้ไม่ดีเหรอ” คนตรงหน้าเอ่ยถาม ใบหน้าของเขานั้นยากที่จะเดาได้ว่าตอนนี้เจ้าตัวรู้สึกอะไรอยู่


“..” ฉันไม่เข้าใจจุดประสงค์ของคำถามนั้นเลย ยิ่งจ้องมองลึกเข้าในแววตานั่นฉันก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังโดนสะกดจิตให้มองมันอยู่ซ้ำไปซ้ำมา เคยเห็นใบหน้าหล่อนี้มาก็ตั้งหลายครั้งแต่ทำไมคราวนี้มันถึงได้น่ามองมากกว่าครั้งก่อน ความรู้สึกคล้ายอยู่ในห้วงเวทมนต์นี่มันยังไงกันนะ ...หรือเขาจะเป็นพ่อมดจริงๆ


ไม่รู้เลยว่าตัวเองตกอยู่ในสภาพดั่งเช่นตอนนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันรู้นั่นก็คืออุ่นไอร้อนที่ทาบทับลงมาบนริมฝีปากท่ามกลางความหนาวเย็นจากผืนน้ำ


25%


ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง และคงคิดไม่ออกนอกจากร่างกายที่มันกำลังตอบสนองการกระทำดังกล่าวได้เป็นอย่างดี ในขณะรอบนอกกำลังเหน็บหนาวด้วยอุณหภูมิที่ต่ำแต่ภายในของฉันกำลังร้อนรุ่มไปหมดจนน่าแปลกใจ


เนื้อส่วนล่างของปากถูกขบเข้ามาด้วยคมเขี้ยวสร้างความเจ็บแสบให้จนฉันสะดุ้งแล้วเป็นฝ่ายผละออกมา ฉันหอบหายใจสักพักแล้วก็รีบปล่อยแขนออกจากคอของร่างสูงและรีบปีนขึ้นจากสระโดยบันไดที่อยู่ใกล้ที่สุดอย่างรวดเร็วโดยลืมอาการกลัวน้ำไปชั่วขณะ


เมื่อกลับเข้ามาถึงด้านในฉันก็รีบมองหาผ้าเช็ดตัวก่อนเป็นลำดับแรกโดยที่ยังไม่รู้เลยว่าจะไปหามาจากที่ไหน แต่แล้วก็เหมือนโชคจะเข้าข้างเมื่อมีผ้าขนหนูสีขาวผืนหนึ่งพับไว้ตรงหน้าฉันพอดี จึงไม่รีรอที่จะรีบเอามาคลุมร่างกายที่เปียกโชกของตนเอง


“อาบน้ำก่อนดีไหม” คนที่เดินตามหลังมาติดๆ ก็พูดขึ้น ท่าทางของฮงดูนิ่งเฉยและปกติราวกับว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน


“นาย..”


“หืม” ฮงออกเสียงในลำคอพร้อมกับเอียงหน้าเล็กน้อย


“ทำบ้าอะไร” ในขณะที่ฉันเอ่ยถามออกไปแล้วแต่คนตรงหน้าก็ยังไม่ได้แสดงอาการผิดแปลกแต่อย่างไร หนำซ้ำเจ้าตัวยังหัวเราะอีกต่างหาก


“ก็เห็นเคลิ้มดีออก”


เคลิ้มก็บ้าแล้ว!


“ฉันจะกลับบ้าน” เมื่อหาทางออกให้ชีวิตของตัวเองตอนนี้ไม่เจอ สิ่งเดียวที่คิดได้ก็คือควรเก็บกระเป๋าแล้วกลับไปตั้งหลักที่บ้านใหม่


“สภาพนั้น??” เจ้าของร่างสูงว่าพร้อมกับปรายตามองร่างของฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า จากนั้นฮงก็ส่ายหน้าไปมา “ไม่ดีมั้ง”


ฉันเองก็ลืมไปว่าไม่ได้เอาชุดมาเปลี่ยนซะด้วย แถมไอ้เสื้อผ้าบนตัวที่เปียกโชกมันก็ไม่เหมาะจะเดินออกไปข้างนอกจริงๆ นั่นแหละ


“ฉันมีชุดให้เธอเปลี่ยนนะ แต่ว่า..” สำหรับฮงแล้วการมีข้อแม้ก็คงเป็นเรื่องปกติสินะ


“แต่อะไร”


“เธอต้องค้างคืนที่นี่”


ฉันถึงกับเบิกตากว้างอย่างตกใจเมื่อรับรู้ถึงข้อแลกเปลี่ยนที่อีกฝ่ายต้องการ จากเหตุการณ์ในสระว่ายน้ำเมื่อครู่มันก็บ่งบอกชัดเจนอยู่แล้วว่าผู้ชายคนนี้ไว้ใจไม่ได้ นี่ยังจะต้องมานอนค้างคืนกับเขาอีกเหรอ


อ่า...เป็นเรื่องที่แย่มากๆ เลย


“ไม่ บ้านฉันก็มี” ฉันโวยวายด้วยความรู้สึกไม่พอใจก่อนจะรีบเดินไปหยิบเสื้อคลุมกับกระเป๋ามาถือไว้กับตัว แต่ทว่ากลับมีมือหนึ่งมายื้อไปซะอย่างนั้น


“ดึกแล้ว ซอยหน้าคอนโดเปลี่ยวมากนะ ไม่กลัวโจรเหรอ” อีกคนพยายามพูดโน้มน้าวให้ฉันยอมทำตามข้อเสนอบ้าบอนั่น


มาโหวตกันเถอะว่าระหว่างโจรกับฮงอะไรจะน่ากลัวกว่ากัน


“นายมันก็น่ากลัวพอๆ กับโจรนั่นแหละ”


“หึ” เขาแค่นหัวเราะในลำคอก่อนจะสาวเท้าเข้ามาหาฉัน “ถ้าฉันจะทำอะไรเธอจริงๆ ล่ะก็ เป็นเมียฉันจะไม่ดีกว่าเป็นเมียโจรเหรอ?”


ตรรกะประหลาดสิ้นดีเลย ฉันจะด่าผู้ชายคนนี้ว่าอะไรดีวะเนี่ย


“พูดแบบนี้นายคิดจะทำอะไรฉันจริงๆ ใช่หรือเปล่า” ฉันขมวดคิ้วและจ้องมองไปที่แววตาคมคู่นั้นเพื่อจับผิดหาพิรุธของอีกฝ่าย


“ใจเย็นๆ ลี ฉันไม่นิยมขืนใจผู้หญิงหรอกนะ ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะทำอะไรหรอก” ร่างสูงเอ่ยพร้อมกับเดินไปหยิบถุงกระดาษที่วางอยู่บนโต๊ะด้านหน้าทีวีมาให้ฉันรับไว้


“ให้มันจริง”


ฮงยกยิ้มมุมปากและโน้มใบหน้าลงมากระซิบที่ข้างหูฉัน “แต่ถ้าเธอยอมฉันเอง ก็ไม่แน่”


50%


“ใครจะไปยอมนายกัน”


“จะรู้เหรอ” เขาพูดแล้วทำท่าทางกวนประสาท “เธออยู่ที่นี่แหละ เดี๋ยวฉันจะออกไปข้างนอก ถ้าพรุ่งนี้เช้าฉันยังไม่กลับมาก็ออกไปได้เลย”


ฉันทั้งฟังและมองคนตรงหน้าอย่างตั้งใจ ในหัวตัวเองก็เต็มไปด้วยความสงสัยว่าฮงจะออกไปไหนแต่กลับไม่กล้าถามออกไป สุดท้ายสิ่งที่ฉันทำก็คือเดินเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับถุงเสื้อผ้าที่ฮงให้มาอย่างเงียบๆ

 


จวบจวนเวลาผ่านไปได้สิบนาที ฉันใช้เวลาในการอาบน้ำอย่างรวดเร็วโดยผิดวิสัยของตนเองอย่างมาก แถมยังแต่งตัวเร็วอีกด้วย และทันทีที่เปิดประตูห้องน้ำออกมาก็ต้องตกใจกับการที่เห็นร่างสูงยังนั่งอยู่ในห้องทั้งที่ตัวเองบอกแท้ๆ ว่าจะออกไปข้างนอก


สองมือของฉันกระชับผ้าขนหนูที่พาดคอเอาไว้แน่น


“ลืมบอกไปว่าถ้าหิวก็เปิดตู้เย็นหาอะไรกินได้เลย”  เขาตั้งใจจะบอกแค่นี้เองเหรอ


“ไหนว่าคอนโดเพื่อนไง เอามากินแบบไม่ขอจะดีเหรอ” ฉันเหมือนจะจำได้ว่าฮงเคยบอกไส้ตั้งแต่ตอนแรกแล้วว่าที่นี่เป็นของเพื่อนเขา


“ก็ไม่เชิงของมันทั้งหมดหรอก อย่าถามเยอะเดี๋ยวฉันต้องรีบออกไปแล้ว” ฮงลุกขึ้นจากโซฟา เขาเอื้อมมือไปคว้าแจ็คเก็ตที่พาดบนแขนโซฟานำมาสวมที่ตัว


“นาย จะไปไหน”


“เรื่องส่วนตัว” เขาพูดแค่นั้นก็เปิดประตูเดินออกไปจากห้องโดยทิ้งฉันไว้คนเดียวที่นี่


ทันทีที่ฮงปิดประตู ความคิดไม่ดีบางอย่างก็วาร์ปเข้ามาในหัวของฉันทันที นั่นก็คือการตามติดชีวิตของหมอดูความลับเยอะคนนี้ ฉันมีความสงสัยอะไรหลายอย่างในตัวเขามากๆ แต่ก็ไม่รู้จะถามอีกฝ่ายได้ยังไงเพราะดูเหมือนเจ้าตัวจะหวงแหนเรื่องของตนเองเหลือเกิน


เมื่อตัดสินใจกับตัวเองแล้วเรียบร้อยก็ตัดสินใจเดินไปหยิบกระเป๋าของตัวเองและเดินออกจากคอนโดเพื่อย่องเบาสะกดรอยผู้ชายคนนั้น จนกระทั่งมาถึงหน้าลิฟต์ที่มีสองตัว ตัวแรกกำลังเคลื่อนลงไปชั้นล่างซึ่งก็คงเป็นตัวที่ฮงอยู่ ส่วนฉันก็รีบไปกดปุ่มลงของลิฟต์ตัวที่สองที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเพื่อจะได้ตามเขาไปติดๆ


ผ่านไปไม่ถึงนาทีฉันก็มาหยุดยืนอยู่ชั้นหนึ่งของตัวคอนโด ฉันใช้เวลาสอดส่องหาร่างหมอดูเพื่อนบ้านไม่นานเพราะอย่างฮงมองจากด้านหลังก็รู้ว่าเป็นเขา ดูสิตัวสูงก็สูง ขาก็ยาวขนาดนั้น


ฉันเลือกที่จะทิ้งระยะห่างจากเขาไว้ไม่ต่ำกว่า 7-8 เมตรเพื่อลดการเสี่ยงถูกจับได้ แถมเวลากลางคืนที่ค่อนข้างมืดนี้ยังเป็นใจกับฉันอีกด้วย แต่ถึงแบบนั้นการสะกดรอยก็ต้องค่อยเป็นค่อยไปดีกว่า


แต่ว่า..นี่ทำอะไรของแกอยู่วะลี? เดินตามเพื่อนบ้านเนี่ยนะ


ตีกับตัวเองไปก็เท่านั้น สุดท้ายแล้วมาถึงขนาดนี้ก็ต้องทำต่อให้จบ เมื่อฉันเดินตามเขามาเรื่อยๆ ก็พบว่าทางที่เขามาเปลี่ยวขึ้นทุกทีจากทียังพอมีแสงไฟจากข้างทางก็เริ่มมืดลงจนแทบจะมองอะไรไม่เห็น จนกระทั่งเขาหยุดยืนอยู่ที่ด้านข้างตึกเก่าๆ ที่น่าจะถูกปล่อยทิ้งร้างไว้หลายปี ฉันจึงรีบซ่อนตัวด้านข้างมุมตึกก่อน


คนอย่างฮงมาทำอะไรในที่แบบนี้กันนะ


และปริศนาก็ถูกคลี่คลายเมื่อมีใครสักคนเดินมาที่นี่เช่นกัน บุคคลนั้นแต่งตัวด้วยสีดำทั้งชุดเหมือนฮงไม่มีผิดฉันเองก็เห็นหน้าไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ แต่ท่าทางผู้ชายคนนี้ลุกลี้ลุกลนแปลกๆ  ซึ่งดูแล้วเขาสองคนก็คงนัดกันไว้ที่นี่สินะ


“ไหนของที่ผมสั่งไว้” ชายคนดังกล่าวเอ่ยขึ้นด้วยท่าทีรีบร้อน


“อันนี้หรือเปล่า” ฮงว่าพร้อมกับยื่นอะไรบางอย่างให้อีกฝ่ายดู


“นี่แหละถูกแล้ว นี่ค่าตอบแทน ขอบใจมาก”  ผู้ชายคนนั้นรับของสิ่งนั้นจากมือของร่างสูงแล้วก็รีบยัดซองเงินใส่มือของฮงทันที “เดี๋ยวผมต้องรีบกลับ คราวหน้าจะมาให้ช่วยใหม่”


อะไรวะ? นี่พวกเขาซื้อขายอะไรกันน่ะ แต่การซื้อขายแลกเปลี่ยนในที่แบบนี้ฉันจะต้องข้อสันนิษฐานเอาไว้ว่ามันต้องเป็นอะไรที่ไม่ดีแน่เลย อาจจะเป็นพวกของผิดกฎหมาย ผิดศีลธรรมพวกนั้น


ฉันละสายตาจากเหตุการณ์นั้นก่อนจะรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจากกระเป๋าตัวเองโดยที่ตั้งใจเอาไว้ว่าจะถ่ายรูปเก็บไว้เป็นหลักฐาน เผื่อจะสามารถใช้ในอนาคตได้ แต่พอหันไปยังจุดเดินที่พวกนั้นยืนอยู่กลับพบแต่ความว่างเปล่าเสียอย่างนั้น


อ้าว..ไปไหนไวจัง


“หัดทำตัวเป็นสตลอกเกอร์แบบนี้ไม่ดีเลยนะ” เสียงอันคุ้นหูที่ดังอยู่ข้างกายทำขนแขนลุกด้วยความสยอง


“ฮง” ฉันไม่น่าประมาทเลย.. เผลอแป๊บเดียวเขามายืนด้านข้างฉันได้ยังไง


“แล้วเปิดกล้องโทรศัพท์คิดจะทำอะไร” ฮงไม่พูดเปล่า เขาใช้มือหนานั่นเข้าฉกชิงเอาโทรศัพท์ของฉันไปถือไว้เสียเองแถมยังควงเล่นอย่างไม่กลัวจะตกแตกอีกด้วย “คิดจะแบล็คเมล์ฉันเหรอ”


บ้าจริงๆ ฉันไม่น่าหาเรื่องให้ตัวเองตั้งแต่แรกเลย


“แล้วนายล่ะ กำลังทำอะไรอยู่ในสถานที่แบบนี้เวลาดึกดื่น เรื่องผิดกฎหมายใช่ไหมล่ะ” พอจบประโยคนั้น ร่างของฉันก็ถูกผลักให้ไปติดกับผนังตึกโดยเขาใช้แขนด้านหนึ่งดันตัวฉันเอาไว้ “นี่! ปล่อยแล้วก็เอาโทรศัพท์ฉันคืนมาได้แล้วในนั้นไม่มีรูปหรือคลิปอะไรทั้งนั้น”


“เดี๋ยวก็มี”


“...”


“แต่อาจจะเป็นคลิปของเราสองคนแทน”


75%


“คลิปบ้าอะไร” ฉันเริ่มหัวเสียนิดหน่อยหลังจากที่พยายามขืนตัวออกจากแรงของอีกฝ่ายไม่สำเร็จ


ฮงไม่ตอบแต่เขากลับลากฉันกลับไปที่คอนโดแทน ทุกอย่างดำเนินไปอย่างรวดเร็วจนทำเอาตั้งตัวไม่ทัน เหมือนเผลอถอนหายใจทิ้งแป๊บเดียวร่างของฉันก็กลับมาอยู่บนโซฟาของที่นี่แล้ว บรรยากาศภายรอบนอกที่จากเดิมนั้นเงียบมากอยู่แล้วตอนนี้มีความรู้สึกเย็นวาบไปทั่วห้อง


เจ้าของร่างสูงย่อตัวลงนั่งด้านหน้าฉันพร้อมกับสบตานิ่ง แววตาคมที่ยากจะเดาออกนั้นหากยิ่งมองเข้าไปก็เหมือนกำลังจะโดนสะกดจิตให้ร่างกายหยุดเคลื่อนไหว มือหนาเอื้อมมาหยิบมีดปอกผลไม้ที่วางอยู่ข้างจานบนโต๊ะขึ้นมาก่อนจะนำมันมาจ่อเอาไว้ในระยะที่พลาดนิดเดียวฉันอาจจะต้องเสียเลือด


“รู้ไหม ถ้าจะปิดปากคนที่รู้ความลับมากๆ ต้องทำยังไง” เขาเอ่ยแล้วก็ใช้ปลายมีดแหลมคมทาบลงบนคอของฉันอย่างเบาๆ


ฉันหยุดการเคลื่อนไหวแทบจะทุกอย่างรวมถึงแทบหยุดหายใจเมื่อเผชิญกับสถานการณ์ไม่คาดฝันตรงหน้า ประโยคเมื่อครู่เหมือนจะเป็นคำถามแต่ว่า..ไม่สามารถตอบอะไรได้เลย


“ก็ต้องฆ่าทิ้ง...ไม่ก็แบล็คเมล์” ฮงเป็นคนตอบคำถามของตนเอง เขาส่ายหน้าเล็กน้อยและละมือข้างนั้นออกไป นั่นทำให้ฉันรู้สึกหายใจได้สะดวกขึ้นแต่ก็ยังไม่ทั้งหมด


“ฉัน..ขอโทษ” ปากของฉันขยับและเปล่งเสียงออกไปโดยอัตโนมัติเมื่อได้รับรู้ถึงความอันตรายที่กำลังแผ่ปกไปทั่วอาณาบริเวณ


“ให้ตอบว่าไง? ไม่เป็นไร ฉันให้อภัยดีหรือเปล่า”


“ฉันยังไม่รู้ความลับอะไรของนายทั้งนั้น” ทำใจดีสู้เสือทั้งที่ในใจอยากจะกลายเป็นอากาศธาตุให้รู้แล้วรู้รอด


“โอเค ฉันเชื่อ” อีกฝ่ายยกยิ้มเล็กน้อยจากนั้นก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ท่าทางที่ดูว่าง่ายของฮงนั้นไม่ได้น่าไว้ใจเลยสักนิด ไม่เลย.. บางครั้งฉันก็อยากจะแฝงตัวเป็นเซลล์สมองของเขาจะได้รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่


“ฮง”


“หืม” หลังจากที่อีกฝ่ายได้ยินการเอ่ยชื่อจากฉันเขาก็เอียงคอมองเล็กน้อย


“นายเป็นใคร” ความกล้าทั้งหมดถูกใช้ผ่านคำพูดประโยคเมื่อครู่นี้ไปแล้ว


“แน่ใจจริงๆ เหรอว่าอยากรู้” แทบจะทุกครั้ง เขาไม่เคยตอบให้ตรงคำถามเลย และครั้งนี้ก็เช่นกันที่ฮงได้ย้อนถามคืน คนตรงหน้ายกยิ้มเล็กน้อย “สิ่งที่ต้องเสียเพื่อแลกกับเรื่องที่อยากรู้มันไม่คุ้มหรอกนะ”



“แล้วฉันจะต้องเสียอะไร”  ฉันเองก็ไม่แน่ใจนักหรอกว่าจะสามารถรับคำตอบที่จะตามมาภายหลังได้หรือเปล่า แต่ว่าเมื่อฉันพาตัวเองมาอยู่วงโคจรของผู้ชายที่ดูอันตรายคนนี้แล้วการจะหลีกเลี่ยงก็คงยาก เว้นแต่ว่าจะหนีเขาไปซะ ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่วิสัยของฉันสักเท่าไหร่ เรื่องท้าทายคือเรื่องที่สนุกที่สุดในชีวิตของฉันแล้ว


“ทั้งหมดในชีวิตเธอ”


และคำถามสุดท้ายของวันนี้ก็คงจะเป็น


“แล้วถ้าฉันยอมแลก นายจะยอมเปิดเผยตัวตนของตัวเองหรือเปล่า” อ่า...มันก็แค่คำถามน่ะ ฉันก็ยังไม่ได้ตัดสินใจอะไรมากนักหรอก


จบประโยคนั้นฉันก็ได้ยินเสียงแค่นหัวเราะในลำคอจากเจ้าของร่างสูงที่ยืนค้ำหัวอยู่ด้านหน้า


“อนาคตเธอยังอีกไกลนะลีเหมือนดอกไม้ที่กำลังงอกงาม ฉันว่าไม่คุ้มมั้งที่จะต้องถูกเด็ดทิ้งก่อนออกผล” อยู่ๆ อีกฝ่ายก็เปลี่ยนไปเข้าโหมดปรัชญา จนตอนนี้ฉันมีข้อสันนิษฐานขึ้นมาอีกอย่างแล้วว่าบางทีผู้ชายคนนี้อาจจะเป็นโรคไบโพล่าร์หรือเปล่า?


“นายมีความสามารถทำได้ขนาดนั้นเชียวเหรอ” ฉันเลิกคิ้วเล็กน้อย


“อยากทดลองดูหรือเปล่า” เขาใช้แขนค้ำพนักโซฟาเอาไว้พร้อมกับโน้มตัวลงมาจนใบหน้าหล่อนั่นเข้ามาอยู่ใกล้กับหน้าฉันเพียงแค่คืบเดียว


“อะไร” การกระทำคุกคามจากอีกฝ่ายทำเอาฉันตกใจแต่ก็ต้องนั่งนิ่งไม่แสดงอาการใดๆ ออกไป


“ฉันบอกไปหรือยังว่าฉันเป็นหมอดูที่ทำนายจากการสัมผัส”


“อือ” ฉันก็เหมือนจะเคยได้ยินอยู่ครั้งหนึ่ง ส่วนครั้งที่สองฉันอ่านเจอในประวัติของเขา


“แล้วฉันเคยบอกหรือยังว่าการทำนายที่จะได้ผลดีขึ้นก็ต้องสัมผัสมากขึ้น” นัยน์ตาสีเข้มจ้องลึกเข้ามาเหมือนกำลังจะควบคุมร่างกายของฉันให้หยุดเคลื่อนไหว


“...” ซึ่งมันก็ได้ผลดีเสียด้วย เพราะตอนนี้ฉันไม่กล้าจะขยับไปไหนเลย


“มากกว่าการแตะ มากกว่าการจับมือ ให้ร่างกายเราสองคนสัมผัสกันอย่างแนบแน่น” ฮงเอ่ยออกไปหลังจากที่เงียบไปสักพัก “ว่าไง อยากลองดูหรือเปล่า”


100%

อยากค่าาาา #เขาไม่ถามแก

ใจไม่ดีเลย โอย....


___________________________________

Related image

Image result for eunbin clc gif

____________________________________

อ่านแล้วอย่าลืมคอมเม้นท์ให้หรือเข้ามาเม้าท์มอยได้ที่ #ฮงลี

Twitter : @castleglint | Fanpage : Castle-G

____________________________________

เซ็ตรักมันระทึก



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 455 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

701 ความคิดเห็น

  1. #686 kkkkkrub (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:26

    ถ้าได้เป็นนางเอกคงดีอ่า ฟินตัวแตก
    #686
    0
  2. #459 Auammuang (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 14:20
    ถ้าลีจะเข้าใจความหมายของคำว่า”เผือกร้อน”
    #459
    0
  3. #446 Carrotlovekiss (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 16:19

    หนูอยากดูดวงกับพ่อหมอฮงจัง

    #446
    0
  4. #442 Charlotte808 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 01:53
    โหมดนี้ดูแบดมากอ่าาา ><
    #442
    0
  5. #413 Ely - 1485 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 19:36

    ลองเลยลี ลีลองเลย
    #413
    0
  6. #412 Nanagita (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 12:45
    ใจไม่ดีเลยอ่าาาาา
    #412
    0
  7. #411 Chintanakarn2525 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 09:48
    ลีไม่ลองเจ้ลองเองงงงงง
    #411
    0
  8. #410 NAME :: Aida (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 08:15
    ขู่แบบนี้ ใครมันจะกล้า
    #410
    0
  9. #409 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 07:42

    ลองจ้าาามาาา
    #409
    0
  10. #408 thanawanc (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 06:59
    ใจคอไม่ดีเลยเจ้าาาา
    #408
    0
  11. #407 Krystal♥. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 00:15
    Oh my god!!! /ทำเสียงแบบคริสตัล
    #407
    0
  12. #406 แค่คนเลว (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 22:32
    ไม่ต้องอยากหรอกเนอะลี หึหึ
    #406
    0
  13. #405 แค่คนเลว (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 02:50
    หูยยยยย-.,-
    #405
    0
  14. #404 NAME :: Aida (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 21:23
    โห่ ทำไมต้องขู่ด้วย ลึกลับไปมั้ยเนี่ย
    #404
    0
  15. #402 Chintanakarn2525 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 14:12
    ลึกลับเจงๆอิฮงเอ้ยยย
    #402
    0
  16. #401 thanawanc (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 07:10
    มั่ยอ่อนโยนเลยยย
    #401
    0
  17. #400 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 00:08
    ซวยแล้วลี
    #400
    0
  18. #399 huvmk (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 22:20
    หื้มมมมมมม
    #399
    0
  19. #398 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 23:11
    ไรท์ไม่ต้อง เราเอง กร๊ากก
    #398
    0
  20. #397 thanawanc (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 20:23
    ใต้ความอิจฉาลี 555555
    #397
    0
  21. #396 huvmk (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 18:35
    หื้มมมมม!5555555
    #396
    0
  22. #395 NAME :: Aida (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 18:09

    ประโยคนี้ทำให้ใจสั่นเลย

    #395
    0
  23. #394 _qctsr (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 14:56
    โกดไรท์ได้ไหม._.
    #394
    0
  24. #393 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 09:26
    ร้อนแล้วไหมหล่ะ
    #393
    0
  25. #392 NAME :: Aida (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 23:00
    บรรยากาศมันพาไปใช่ไหมนั่น
    #392
    0
  26. #339 แค่คนเลว (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 17:37
    อยู่กับใครอ่ะ
    #339
    0
  27. #324 Charlotte808 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 22:41
    เรื่องนี้มีเงื่องำ //เมื่อกี้อ่านอยู่จู่ๆของก็ตก(ตกใจหมดเลยToT)
    #324
    0
  28. #270 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 17:42
    น่ากลัวววมากฮงฮง
    #270
    0
  29. #196 bell butterfly (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 11:32
    โอ้ยยอะไรว้ะ จะลึกลับไปไหนนนน
    #196
    0
  30. #195 OOHAPINYA (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 23:12
    พูดเพราะงี้ใช่แม่ป่าวอ่าา
    #195
    0
  31. #192 Yosrungruang (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 14:28
    สองบุคลิคหรอ
    #192
    0