[ตอนพิเศษ] Racing on you ใครรักก่อน 'แพ้'

ตอนที่ 36 : DIFFAIR | 22 : PLEASE [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,244
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 219 ครั้ง
    2 ธ.ค. 62








RACING ON YOU
[DIF x AIR]

22 : Please…

 

วันต่อมา

ฉันออกจากบ้านแล้วมาที่มหาวิทยาลัยตั้งแต่ตอนเช้า เพราะได้ข่าวมาว่าวันนี้ที่คณะมีประชุมเกี่ยวกับการสัมมนาของสาขาที่จะเกิดขึ้นในตอนเปิดเทอม ส่วนใหญ่ที่มาประชุมกันจะเป็นรุ่นพี่ปี 4 แน่นอนว่างานนี้ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉันมากนักเพราะเป็นงานของรุ่นพี่ เพราะสาเหตุที่ฉันมานั้นไม่ได้เกี่ยวอะไรกับงานประชุม

“เอ่อ ขอโทษนะคะ” ฉันเดินตรงไปหยุดอยู่ที่หน้ารุ่นพี่คนหนึ่ง

“??” อีกฝ่ายทำหน้างงเล็กน้อย

“พี่ดิฟมาไหมคะวันนี้”

เพราะฉันเคยเห็นเขาอยู่กับพี่ดิฟในวันนั้นที่ห้องสมุดของคณะ จึงมั่นใจว่านี่ต้องเป็นเพื่อนพี่ดิฟแน่นอน อีกอย่างฉันเองก็คุ้นหน้าเขาระดับหนึ่ง

“ดิฟ? ไม่มานะ มันยังฝากพี่มาฟังประชุมอยู่เลย มีอะไรหรือเปล่า”

“งั้นเหรอคะ” ฉันอุตส่าห์รวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีเพื่อมาเจอเขาในวันนี้ แต่ว่าเขาดันไม่มา “แล้ว..พอจะรู้ไหมคะว่าตอนนี้เขาอยู่ไหน”

“เฮ้ย ไอ้โซ่ มัวทำไรรีบขึ้นไปได้ละ” เสียงผู้ชายคนหนึ่งตะโกนเข้ามาแทรกบทสนทนา ทำให้เจ้าของชื่อหันไปตะโกนตอบกลับว่า เออ เดี๋ยวตามไป แป๊บนึงหลังจากนั้นพี่โซ่ก็หันมาคุยกับฉันต่อ

“ช่วงปิดเทอมแบบนี้มันก็น่าจะอยู่บ้านมั้ง เดี๋ยวพี่บอกทางไปบ้านมันให้แล้วกัน”

“ขอบคุณค่ะ”

ฉันรับพิกัดและโลเคชั่นจากคนตรงหน้าผ่านการแชร์ทางโทรศัพท์มาเสร็จก็เดินออกมาจากคณะ เพื่อหารถเดินทางไปยังเป้าหมาย

สาเหตุที่ว่าทำไมฉันถึงไม่ทักไปถามเจ้าตัวตรงๆ เลยก็เป็นเพราะว่าฉันติดต่อเข้าไม่ได้แล้ว ไม่ว่าจะเป็นเบอร์โทรหรือข้อความ น่าจะเป็นเพราะพี่ดิฟบล็อกการติดต่อฉันไปแล้วแน่เลย ฉันไม่ได้อยากจะทำอะไรแบบนี้เลย ไม่อยากจะกลับไปคุยไปเจอหน้าเขาแล้วด้วยซ้ำ

แต่ว่าเพราะเรื่องที่ได้ยินเมื่อคืนมันทำให้ฉันไม่อยากจะนิ่งเฉย ฉันเป็นห่วงพี่.. ถึงฉันจะไม่เข้าใจว่าเขาปิดบังเรื่องอะไรไว้ก็ตาม

เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมงได้ ฉันก็มาหยุดยืนอยู่ที่หน้าบ้านของพี่ดิฟเข้าแล้ว ฉันมองรูปถ่ายในมือถือสลับกับของจริงตรงหน้าก็ยิ่งมั่นใจว่าคือที่นี่ไม่ผิดแน่นอน

 

เพียงแค่ได้ยินเสียง ฉันก็ไม่กล้าที่จะหันไปมอง อีกทั้งเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ นั้นยิ่งทำให้ใจฉันเต้นแรงจนจะระเบิดออกมา

“...” ตอนมาถึงที่นี่ดันกล้า แต่ตอนจะเจอหน้าก็ดันไม่กล้าขึ้นมาดื้อๆ เลยแฮะ

“มาทำอะไร”

เขารู้แล้วเหรอว่าเป็นฉัน?

ฉันตัดสินใจหันหลังกลับไปมองอีกฝ่ายอย่างช้าๆ แล้วนั่นก็ทำให้ฉันได้สบตากับเขาอย่างจัง ใบหน้าที่ฉันไม่ได้เจอมาเกือบเดือนทำให้ฉันใจกระตุก

“ฉันมีเรื่องอยากคุยกับพี่”

พี่ดิฟรับฟังแต่ไม่ได้ตอบอะไร เขาเปิดประตูรั้วออกเพื่อให้เราสองคนเห็นหน้ากันชัดเจนมากกว่าเดิม ฉันจึงสังเกตอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจนว่าเขาดูผอมลงกว่าเดิม ดูไม่มีความสดใสร่าเริงเหมือนเมื่อก่อน ไม่มีแม้กระทั่งรอยยิ้มนั้นด้วย บนในหน้าที่ปกติจะเกลี้ยงเกลาตอนนี้มีไรหนวดแซมขึ้นมาเหมือนคนไม่ได้โกนมาสักพัก ผมก็เริ่มยาวระต้นคอจนแทบจะมัดจุกได้ทั้งหัวอยู่แล้ว

“เข้าบ้านก่อนสิ ข้างนอกร้อน” เขาพูดแค่นั้นก็เดินนำเข้าไปด้านในบ้าน

จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่ห้องรับแขก ฉันใช้สายตามองไปรอบบ้านคร่าวๆ ภายนอกนั้นเป็นบ้านที่ไม่ได้ใหญ่โตมากแต่ก็ไม่ได้เล็ก ส่วนภายในกลับดูกว้างขวาง เต็มไปด้วยเครื่องเรือนมากมาย ติดกับห้องโถงก็ยังมีบันไดเดินขึ้นไปชั้นสองอีกด้วย แถมพอบรรยากาศเงียบแบบนี้ก็ยิ่งทำให้บ้านกว้างมากขึ้นไปอีก จนฉันสงสัยว่านี่บ้านกว้างขนาดนี้แต่ทำไมกลับมีคนอยู่แค่คนเดียว

คนในครอบครัวของเขาไปไหนหมดนะ..

“นั่งสิ” เจ้าของบ้านเอ่ยปาก

“ไม่เป็นไร ฉันมากแป๊บเดียวก็กลับ”

“มาทำอะไร ออกจากบ้านแบบนี้พี่ชายไม่ว่า?”  เขามองหน้าฉันจากนั้นก็ถอนหายใจออกมา “เป็นเรื่องไม่คาดคิดของเดือนนี้เลยแฮะ”

“ฉันรู้ว่าพี่ไม่ได้อยากเจอฉัน”

“...”

“และฉันเองก็ไม่ได้อยากเจอพี่เหมือนกัน แต่ว่าฉันมีเรื่องมาขอร้อง” ฉันตัดสินใจเข้าประเด็นโดยทันที เพราะอยากคุยให้มันจบๆ ไป

“พี่ควรรู้สึกยังไงดีนะ ที่คนอย่างแอร์มีเรื่องมาขอร้องพี่” พี่ดิฟแค่นยิ้มเล็กน้อย

“วันนี้พี่มีแข่งรถใช่ไหม”

“อ้อ..กับพี่ชายของแอร์ไง” เขาทำหน้านึกอยู่สักพักก็พยักหน้ากลับมา “คราวที่แล้วไม่ได้ลงสนาม เพราะดันเกิดเรื่องก่อนไง”

“ฉันจะมาขอร้องให้พี่ยอมแพ้” ในวินาทีที่พูดแบบนั้นฉันก็ก้มหน้ามองพื้นด้านล่างทันที ฉันรู้ว่ามันเป็นการกระทำที่ไร้ศักดิ์ศรีไปหน่อย แต่ฉันก็ยอมแลกมันเพื่อไม่ให้ผู้เป็นพี่ชายไม่ต้องไปได้รับอันตรายอีกแล้ว เขายังบาดเจ็บอยู่ด้วยซ้ำจะแข่งให้ชนะได้ยังไง

“แพ้? นี่ไอ้อันมันกากขนาดต้องให้พี่ยอมแพ้เองเลยเหรอ” พี่ดิฟแค่นหัวเราะก่อนจะพูดตอบมาเช่นนั้น

“เปล่า พี่ชายฉันไม่รู้เรื่องนี้” ฉันตอบตามความจริง “แต่ที่ฉันมาขอเพราะว่า...ฉันไม่อยากให้พี่โดนทำร้ายอีก”

“ใครจะทำร้ายมันได้นอกจากมันทำร้ายตัวเอง” 



Castle-G's Talk
มาแจ้งข่าวดีจ้า พรุ่งนี้ E-BOOK ออกน้า
ถ้าพรุ่งนี้ไม่มาก็คงมะรืน ประมาณนี้ค่ะ
ใครเห็นก่อนก็ซื้อก่อนอ่านก่อนไปเรยจ้า
ส่วนหนังสือตามที่เคยแจ้งน้า หลังจีสอบเสร็จค่ะ >__<

รูปภาพรูปภาพ




หากอ่านแล้วระวังตัวและหัวใจไว้ให้ดี #อย่ารักดิฟ
สุดท้ายนี้ฝากส่งฟีดแบคให้ดิฟแอร์ด้วยจ้า
Facebook : Castle-G  Twitter : @castleglint















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 219 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,078 ความคิดเห็น

  1. #966 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 01:17
    ทำร้ายตัวเองยังไงลุ้นไป
    #966
    0
  2. #965 ssnew11 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 20:57
    พี่อันไปทำอะไรผิดมาเเน่ พี่ดิฟถึงเเค้น น่าสงสารสุดคือนางเอกชั้นนนนนนนน
    #965
    0
  3. #963 G'DayCutie (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 20:52

    แอร์สู้ๆ ดิฟสู้ๆ
    #963
    0
  4. #960 firstzy93 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 18:39
    เจอกันซักที
    #960
    0
  5. #959 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 00:22
    สู้ๆ นะแอร์
    #959
    0
  6. #953 punriko (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 21:17

    เจิมมมม

    #953
    0
  7. #952 heykeo (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 21:12
    เจิมมมมมม
    #952
    0
  8. #951 _darinn_ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 20:27
    ลุ้นนนนนนนนน
    #951
    0
  9. #950 firstzy93 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 20:21
    รอค่าาา
    #950
    0
  10. #949 moorung1996 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 19:45
    อิพี่มารึป้าววววว
    #949
    0
  11. #948 poppyyyyyyyy (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 19:41
    รอออออแอ
    #948
    0