[ตอนพิเศษ] Racing on you ใครรักก่อน 'แพ้'

ตอนที่ 32 : DIFFAIR | 20 : TIME FOR QUESTION [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,613
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 218 ครั้ง
    12 พ.ย. 62








RACING ON YOU
[DIF x AIR]

20 : Time for Question

 

ในตอนแรกฉันคิดว่าคืนนี้ขอนอนก่อน วันต่อมาค่อยออกไปคุยกับเธอก็ยังไม่สาย แต่ความเป็นจริงก็คือฉันนอนไม่หลับเลย แม้จะพยายามข่มตาแค่ไหนฉันก็ไม่สามารถหลับลงได้ ในหัวมันมีแต่เรื่องของพี่ดิฟเต็มไปหมด ฉันทรมานอยู่ความจริงที่เกิดขึ้นแบบนั้นทั้งคืน

ไม่ว่าจะร้องไห้อีกกี่ครั้งหรือเสียน้ำตามากเท่าไหร่ก็ไม่ช่วยเยียวยาบาดแผลในใจตอนนี้ได้ มันเป็นคืนที่ยากลำบากเหลือเกิน

จนกระทั่งเวลาผ่านจนถึงหกโมงเช้า ฉันตัดสินใจลุกจากเตียงแล้วเดินลงมาด้านล่างหวังออกมารับอากาศตอนเช้าด้านนอก ช่วงนี้เป็นช่วงฤดูหนาวถึงแม้ประเทศไทยจะมีฤดูหนาวแค่ไม่กี่วันก็เถอะ อย่างน้อยถ้าได้ลงมาสัมผัสอากาศเย็นในตอนเช้าก็คงช่วยได้ระดับหนึ่ง

ฉันตั้งใจว่าจะไปนั่งที่สวนด้านหลังบ้านสักหน่อย แต่ว่า

“ตื่นเช้าจัง”

น่าแปลกใจที่ฉันดันลงมาเห็นพี่อันนั่งอยู่ที่เก้าอี้ไม้ตรงนั้นเสียก่อน

“ยังไม่นอนน่ะ...” ฉันกำลังจะทักถามผู้เป็นพี่ชายกลับไปว่าพี่นั่นแหละที่ตื่นเช้าจังเลย แต่ว่าดันฉุกคิดอะไรบางอย่างได้ก่อน “พี่ยังไม่นอนเหมือนกันเหรอ”

“อืม” อีกฝ่ายครางตอบรับ “นอนไม่หลับ”

“เหมือนกัน” ฉันตอบก่อนจะทิ้งตัวลงไปนั่งด้านข้างพี่อัน

เราสองคนนั่งเงียบใส่กันอยู่สักพัก

“วันนี้พี่ให้แม่บ้านตั้งโต๊ะอาหารนะ เดี๋ยวทานข้าวเช้าด้วยกัน” พี่อันเป็นฝ่ายพูดเปิดอีกครั้ง

“อื้อ” ฉันพยักหน้าทั้งที่ไม่มีความรู้สึกหิวอะไรเลยในเวลานี้

เวลาผ่านไปอีกเกือบครึ่งชั่วโมงได้ ฉันเดินไปที่โต๊ะรับประทานอาหารซึ่งอยู่ถัดไปจากโถงใหญ่ของบ้าน ตอนนี้มีจานข้าวพร้อมกับข้าวตั้งโต๊ะไว้รอเรียบร้อย ซึ่งคนที่คอยควบคุมและจัดเตรียมของพวกนี้เป็นแม่บ้านที่คอยมาทำงานในบ้านหลังนี้ พี่อันจ้างพวกเธอไว้มาดูแล ถึงจะไม่ค่อยมีใครมาอยู่ก็เถอะ...

“อ้าวแอร์ ตื่นแล้วเหรอลูก” เสียงแหบกร้านดังขึ้นมาจากประตูฝั่งห้องครัวก่อนจะปรากฏร่างของหญิงสูงวัยคนหนึ่งที่กำลังยกจานกับข้าวเดินมายังโต๊ะ

“เดี๋ยวหนูช่วยค่ะป้า” ฉันเดินเข้าไปหวังจะช่วยยกสำรับนั่นช่วย ป้าเดือนแต่อีกฝ่ายก็ปฏิเสธบอกว่าตนเองยังแข็งแรงอยู่

ป้าเดือนเป็นแม่นมของฉันกับพี่อัน ที่ตอนแรกพ่อแม่จ้างป้าเขาไว้เลี้ยงเราสองพี่น้องตอนที่พวกท่านออกไปทำงานข้างนอก ในตอนที่ทั้งคู่ยังอยู่เขาทำงานหนักกันมากๆ เพื่อหาเงินเข้าบ้าน ชีวิตวัยเด็กของฉันจึงสนิทกับป้าเดือนมากกว่าผู้ให้กำเนิดแท้ๆ เสียอีก ฉันเคยหวังไว้ว่าวันหนึ่งครอบครัวของเราจะมีเงินมากพอจนพ่อแม่มีเวลาให้มากขึ้น และวันนั้นมันก็มาถึง วันนั้นเป็นวันที่พ่อแม่ของฉันเดินทางไปต่างประเทศเพื่อร่วมประชุมและลงนามทางธุรกิจกับบริษัทอื่นเพื่อขยายสาขา เป็นวันเดียวกับที่เครื่องบินขัดข้องเกิดอุบัติเหตุทำให้เครื่องตกลงมา ทั้งกัปตัน ลูกเรือและผู้โดยสารเสียชีวิตทั้งหมดรวมถึงพ่อกับแม่ด้วย

ทั้งสองคนจากไปโดยทิ้งมรดก ทรัพย์สินอีกมากมายเป็นร้อยๆ ล้านไว้ให้ฉันกับพี่ชาย โดยตอนนั้นคนที่เป็นผู้จัดการให้คือป้าเดือน ท่านช่วยดูแลเราสองคนต่อจนโตและดูแลตัวเองได้ถึงย้ายออกจากที่นี่แล้วไปอยู่บ้านเกิดที่ต่างจังหวัด นานทีถึงจะแวะเวียนมาเยี่ยม ถึงจะไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดแต่ฉันก็รักและเคารพป้าเดือนมากๆ เหมือนกับเป็นแม่แท้ๆ

“อันโทรมาบอกป้าว่าแอร์มานอนที่บ้าน พอดีป้าเข้ามาทำธุระในกรุงเทพพอดี” ท่านยิ้มแย้มในระหว่างที่กำลังจัดจานอาหารบนโต๊ะไปด้วย “วันนี้ลงครัวทำกับข้าวให้เลยนะ คงไม่ได้กินข้าวฝีมือป้านานแล้วสิท่า”

“ค่ะ คิดถึงมากเลย” ฉันพูดก่อนจะโผเข้าไปกอดหญิงสูงวัยตรงหน้าด้วยความคิดถึง

“ไปนั่งไป แล้วนี่อันไปไหนล่ะ ป้าเห็นเมื่อเช้าแว้บๆ”

“เดี๋ยวก็มาค่ะ” ฉันว่าไปโดยนึกถึงหน้าของพี่ชายที่เพิ่งรับโทรศัพท์ด้วยใบหน้าเคร่งเครียดก่อนหน้านั้น ไม่รู้หรอกว่ามีปัญหาเรื่องอะไร เพราะถามไปเขาก็ไปยอมตอบอยู่ดี

ในระหว่างที่โต๊ะอาหารกำลังเตรียมเสร็จ ฉันก็เหลือบไปเห็นร่างบางของหญิงสาวคนหนึ่งอยู่ในชุดนอนกำลังเดินลงบันไดมาด้านล่างพอดี เธอใช้มือสางผมสีดำขลับที่ยาวถึงกลางหลังนั่นให้เข้าทรงก่อนจะหันมองไปรอบบ้านคล้ายมองหาใครสักคน

“พี่เกรซมาทานข้าวด้วยกันสิคะ” ฉันปริปากชวนแขกของบ้าน

“อ่า จ้ะ” เธอยิ้มรับแล้วเดินตรงเข้ามายังโต๊ะรับประทานอาหาร เจ้าตัวยกมือไหว้สวัสดีป้าเดือนอย่างนอบน้อมก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ตัวหนึ่งของโต๊ะ โดยยังไม่วายเลิกมองซ้ายมองขวาสักที

“เดี๋ยวพี่อันก็เข้ามาค่ะ” เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายมองหาใครฉันจึงพูดขึ้นก่อนที่เธอจะถาม

“หนูเกรซมาอยู่ที่นี่กี่วันล่ะ เมื่อครู่ป้าให้คนจัดนอนห้องแขกแล้วนะ จะได้มาพักสบายๆ” ป้าเดือนเอ่ยถามบุคคลผู้มาใหม่

“ก็จนกว่าหอจะปรับปรุงเสร็จค่ะ คงอีกไม่กี่วันเกรซก็กลับแล้ว”

“อ้าว อันมาพอดีเลย มากินข้าวกัน” ป้าเดือนเงยหน้าไปเห็นร่างสูงของพี่อันที่กำลังเดินเข้ามาพอดีพร้อมกวักมือเรียกให้มานั่งเก้าอี้

“วันนี้ทำอะไรกินเยอะแยะเชียวครับ”

“ของที่พวกเราชอบทั้งนั้นแหละ.. ว่าแต่ดูเหนื่อยๆ จังเลยนะ ทั้งพี่ทั้งน้อง เรียนหนักเหรอลูก” ป้าเดือนคงจับสังเกตความผิดปกติได้จึงถามออกมาแบบนั้น

“อ่อ ครับ” พี่อันลอบมองมาที่ฉันเล็กน้อยก่อนจะตอบไป

“อย่าหักโหมมากนัก เสียสุขภาพ ดูแลตัวเอง รักตัวเองกันให้เยอะๆ เรื่องเรียนน่ะถ้าพลาดเราสู้ใหม่ได้ แต่ตัวของเราถ้าเจ็บป่วย เราหาอะไรมาแทนไม่ได้นะลูก”

“ครับป้า” คนที่เพิ่งโดนบ่นพยักหน้ายิ้มรับ

ในระหว่างที่ทุกคนต่างก็ก้มหน้าก้มตากินข้าวของตัวเองอยู่นั้น ฉันก็ลอบสังเกตหญิงสาวที่นั่งอยู่ฝุ่งตรงข้ามเป็นระยะ

“พี่เกรซคะ วันนี้ว่างหรือเปล่า” เพราะมีความคิดว่าอยากโดดเรียนในวันนี้และไม่อยากนอนอยู่ที่บ้านอย่างเดียว จึงมีความคิดชวนใครสักคนออกไปข้างนอกด้วยกัน

“อ้อ ว่างสิจ๊ะ” เธอเงยหน้ามาตอบฉัน

“ออกไปข้างนอกเป็นเพื่อนแอร์ได้ไหม” ความจริงจุดประสงค์ที่ฉันชวนพี่เกรซไม่ใช่แค่การออกไปข้างนอกหรอก

“ได้สิ งั้นเราออกไปกันช่วงใกล้เที่ยงนะ”

โชคดีที่เธอไม่ได้ปฏิเสธคำเชิญชวนของฉัน

 

ก่อนที่จะอาบน้ำแต่งตัวออกไปข้างนอก ฉันจึงใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงที่เหลือเพื่อนอนพักผ่อน อย่างน้อยได้หลับบ้างก็ดีเพราะการไม่ได้นอนทั้งคืนจะทำให้เหนื่อยเอาเปล่าๆ

จนกระทั่งเวลาตอนนี้คือ 11.30 น. ฉันกับพี่เกรซเดินออกจากบ้านมาพร้อมกันแล้วไปขึ้นรถที่เรียกเอาไว้จากแอพพลิเคชั่น มีจุดหมายปลายทางเป็นห้างสรรพสินค้าที่ใกล้ที่สุด เพราะว่าออกจากบ้านตอนสิบเอ็ดโมงครึ่งจึงทำให้เรามาถึงที่ห้างประมาณเที่ยงพอดี เลยเดินหาร้านคาเฟ่กันเพื่อนั่งจิบเครื่องดื่มและขนมหวานกัน

“ร้านนี้บรรยากาศดีเนอะ น่ารักด้วย” พี่เกรซมองไปรอบร้านอย่างสนอกสนใจก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายรูปเก็บไว้หลายมุมตั้งแต่โต๊ะ เก้าอี้ กระจกร้าน ป้ายร้าน ยันภาพวาดบนกำแพง

ฉันปล่อยให้เธอถ่ายรูปไปก่อนสักพักจนเมื่อเจ้าตัวพอใจจึงได้เริ่มเปิดบทสนทนา

“เมื่อคืนที่พี่พูด หมายความว่ายังไงคะ” เพราะว่าพี่เกรซเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ฉันนอนไม่หลับ แล้วก็ดูเหมือนว่าเธอจะรู้เรื่องราวในอดีตดีว่าเกิดอะไรขึ้น

ในตอนนี้ฉันไม่มีเวลามานั่งเศร้านักหรอก (พยายามอยู่) ฉันอยากจะค้นหาความจริงให้ตัวเองหายอึดอัดสักที เพราะต่อให้คาดคั้นของผู้เป็นพี่ชายไปก็ไม่ได้อะไรกลับมา พี่อันไม่ยอมบอกแน่นอน

“เรื่องไหนเหรอ” อีกฝ่ายทำไขสือไม่รู้เรื่อง

“ก็ที่บอกว่าพี่ดิฟเคยรักพี่” ฉันพูดมันออกไปด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยแม้ภายในใจถูกทุบจนแตกสลาย

“อ้อ น้องแอร์อยากรู้อะไรล่ะ พี่ก็หมายความตามนั้น”

“พี่รู้เรื่องที่พี่ดิฟกับพี่อันทะเลาะกันด้วยหรือเปล่า” เพราะพี่เกรซเคยเรียนที่เดียวกับพี่อันแถมเธอก็ยังบอกอีกว่าเคยเรียนที่เดียวกับพี่ดิฟด้วย แสดงว่าสามคนนี้รู้จักกัน

“รู้สิ ก็พี่เป็นตัวต้นเหตุนี่นา” เธอบอกพลางเก็บโทรศัพท์มือถือใส่กระเป๋า และนั่งเหยียดหลังตรงกับพนักเก้าอี้ “ยังไงดีล่ะ พี่ไม่ได้ตั้งใจหรอกนะ”

“ทำไมคะ”

“พี่ไม่อยากเล่าเลย เรื่องมันก็ผ่านมาแล้ว” เจ้าตัวตอบจากนั้นจึงก้มหน้าหลุบตาลงไปมองจานขนมเค้กบนโต๊ะอย่างเศร้าสร้อย “เราสองคนเคยคบกันน่ะ แต่ว่าวันหนึ่งเขาทำร้ายพี่ พี่เลยขอเลิกนั่นทำให้เขาไม่พอใจแล้วทำร้ายพี่หนักกว่าเดิม พี่ไปขอความช่วยเหลือจากอัน ก็เลยทำให้สองคนทะเลาะกัน”

“...”

“แอร์..” พี่เกรซเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับเอื้อมมือมากุมมือของฉันที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามพร้อมแววตาเว้าวอน “แอร์เชื่อพี่นะ อย่ายุ่งกับผู้ชายแบบนั้นเลย เขาเป็นคนไม่ดีมากๆ ครั้งนึงพี่เคยหลงผิดไป”

ฉันไม่ได้อยากจะคิดแบบนี้เลย แต่เธอดูไม่จริงใจสักนิด ฉันไม่ได้สนิทกับพี่เกรซมากนัก เพราะแค่รู้จักในฐานะเพื่อนของพี่ชาย เจอกันเป็นครั้งคราวเท่านั้น จนตอนนี้ฉันก็ยังเฝ้าคิดในใจอยู่ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนแบบไหนกันแน่?

แต่เรื่องนั้น...ที่บอกว่าพี่ดิฟทำร้ายเธอน่ะ ฉันจะลองเก็บไปคิดดูก็แล้วกัน ถ้ามันจริงเขาก็คงเป็นผู้ชายที่เลวมากคนหนึ่ง ทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจของคนอื่นแบบนี้ได้ยังไง

ทำไมฉันถึงต้องมีใจให้เขาด้วย

“เขา..เป็นคนไม่ดีขนาดนั้นเลยเหรอคะ” ฉันแค่หวังไว้สักนิดว่ามันจะบ้างที่พี่ดิฟไม่ได้หลอกฉัน

“ใช่ เขาไม่เคยรักใครจริงหรอก”

ถ้าฉันไม่เชื่อคำพูดของพี่เกรซแล้วหวังให้พี่ดิฟมีความรู้สึกให้ฉันจริงๆ สักเศษเสี้ยวนึงก็ยังดีจะเป็นอะไรไหมนะ อยากจะเข้าข้างตัวเองว่าเขาแค่พูดไปแบบนั้นเพราะโกรธพี่อัน แต่ความจริงเขาก็รู้สึกกับฉันบ้างเหมือนกัน

น่าสมเพชจริง.. โดนเขาหลอกไม่พอ ยังจะมาหลอกตัวเองต่ออีกเหรอ

“ค่ะ ขอบคุณที่ออกมาเที่ยวด้วยนะคะ” ฉันส่งยิ้มไปให้หญิงสาวตรงหน้าเล็กน้อยจากนั้นก็ทำทีใช้ช้อนไปตัดขนมหวานบนโต๊ะ แต่ก็แค่ตักเฉยๆ เพราะฉันไม่ได้ยกมันขึ้นมากินเลย

“อื้ม พี่เอาใจช่วยให้แอร์ตัดใจได้เร็วๆ นะจ๊ะ” พี่เกรซยิ้มกลับมาหลังจากที่พูดจบ “พี่ผ่านมาได้ เธอก็ต้องผ่านไปได้เหมือนกัน”

ฉันไม่ชอบที่ตัวเองคอยจับผิดและมองคนในแง่ร้ายแบบนี้เลย.. แต่ว่ารอยยิ้มของพี่เกรซนั้นดูแปลก ไม่เหมือนคนที่ให้กำลังใจใครเลย หรือบางทีมันอาจจะเป็นบุคลิกพื้นฐานของเธออยู่แล้วก็ได้มั้ง



Castle-G's Talk
ขี้เกียจทอล์ก ง่วงนอน ขอนอนก่อนนะคะ



รูปภาพรูปภาพ




หากอ่านแล้วระวังตัวและหัวใจไว้ให้ดี #อย่ารักดิฟ
สุดท้ายนี้ฝากส่งฟีดแบคให้ดิฟแอร์ด้วยจ้า
Facebook : Castle-G  Twitter : @castleglint















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 218 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,078 ความคิดเห็น

  1. #918 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 07:28
    เค้าไม่เอาก็บอกมาเล้ยยยยยเกรซ
    #918
    0
  2. #917 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 07:28
    เค้าไม่เอาก็บอกมาเล้ยยยยยเกรซ
    #917
    0
  3. #899 _darinn_ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 17:46
    ก็แค่ ปั่นหัวผู้ชายสองคนให้ทะเลาะกัน บอกคนนู้นอย่างนึง คนนี้อย่างนึง ว่างั้นเถอะ

    แล้วที่พูดกับน้อง ก็แค่ หวงก้าง เฉยๆ

    #899
    0
  4. #898 _darinn_ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 17:45
    เกรซ ฉัน ดู เธอ ออก
    #898
    0
  5. #884 Ployly Kwankamon (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 21:59
    เกรซดูปั่นๆนะ
    #884
    0
  6. #883 G'DayCutie (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 21:12

    เกรซร้ายลึก แอร์อย่าหลงเชื่อนางนะ
    #883
    0
  7. #882 ssnew11 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 20:57
    อินางเกรซนางต้องเป็นคนปั่นให้อันกับดิฟทะเลาะกันเเน่ๆ
    #882
    0
  8. #881 kanokradaparima (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 19:59
    ร้ายลึกใช่มั้ยเธอ
    #881
    0
  9. #880 KEMJIRAbe (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 19:07
    เธอมันร้าย

    good night
    #880
    0
  10. #879 rtom711 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 19:00
    หึ

    กะจะเสียบซินะ
    #879
    0
  11. #878 Abyun (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:12
    ร้ายยยแน่ลยคนนี้
    #878
    0
  12. #877 firstzy93 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:09
    เกรซร้ายมากแน่ๆ
    #877
    0
  13. #876 Charlinda88 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 17:26
    หวงก้างหรอเกรซ??
    #876
    0
  14. #875 Noonna_3003 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 17:21
    เกรซเทอมันร้ายย
    #875
    0
  15. #873 kanokradaparima (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 10:47
    รู้สึกหมั่นไส้เกรซขึ้นมาละ
    #873
    0
  16. #872 ssnew11 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 07:14
    เจิมมมมม
    #872
    0
  17. #871 heykeo (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 04:55
    เจิมมมมมมม
    #871
    0
  18. #869 Poy Sunita (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 02:00
    ออกจากบ้านไปเลยจ้าเกรซ
    #869
    0
  19. #868 firstzy93 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 01:23
    เอาเกรซไปไกลๆ ที
    #868
    0
  20. #867 _darinn_ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 00:28
    ร้ายแบบนี้ไม่ผ่านนะ เหม็นอะ
    #867
    0
  21. #865 _darinn_ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 00:25
    ถัมจีง ถอนหายใจหลายรอบแล้วนะ
    #865
    0
  22. #864 Charlinda88 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 00:09
    อันเหมือนเลี้ยง งูเห่า //เกรซ ไว้ข้างตัวเลยนะ
    #864
    0
  23. #863 moorung1996 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 00:09

    รอค่าาา

    #863
    0