[ตอนพิเศษ] Racing on you ใครรักก่อน 'แพ้'

ตอนที่ 31 : DIFFAIR | 19 : I THINK YOU LOVE ME [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,289
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 208 ครั้ง
    11 พ.ย. 62




เพลง : เรื่องจริงเรื่องสุดท้าย - โดม จารุวัฒน์



RACING ON YOU
[DIF x AIR]

19 : I think you love me

 

“พี่อัน!” ฉันเรียกชื่อของพี่ชายให้ดังขึ้นก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นจากพื้นเพื่อเข้าไปห้ามปรามไม่ให้มีการเจ็บตัวกันไปมากกว่านี้ ฉันเอื้อมมือเข้าไปเพื่อหวังจะคว้าแขนของพี่อันเอาไว้โดยไม่กลัวว่าอาจจะโดนลูกหลง “อย่าให้มันเป็นเรื่องใหญ่เลย..”

“มันทำร้ายแก!” คนเป็นพี่หันมาตอบโดยทันที

“ฉันอยากกลับบ้านแล้ว เรากลับบ้านกันเถอะ” มันต้องใช้ความเข้มแข็งเป็นอย่างมากในการพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่สั่นเครือ ใช้ความกล้าในการมองหน้าพี่ชายของตัวเองทั้งที่การทำแบบนั้นจะทำให้ได้สบตากับผู้ชายอีกคนหนึ่งด้วย ผู้ชายที่เพิ่งทำลายจิตใจฉันไปเมื่อครู่นี้

“วันนี้กูยกเลิกการแข่งไปก่อน แต่กูไม่ปล่อยมึงไว้แน่” พี่อันชี้หน้าพี่ดิฟด้วยอารมณ์ที่ยังขุ่นมัวจากนั้นก็เข้ามาจับมือของฉันแล้วพาเดินออกไปจากที่นี่

 

ตลอดระยะทางและระยะเวลาที่ได้นั่งอยู่บนรถที่กำลังมุ่งหน้ากลับไปที่บ้าน ฉันทำได้แค่เฝ้าถามกับตัวเองอยู่หลายครั้งว่าทำไม ทำไม และทำไม มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ ทำไมถึงต้องมาจบแบบนี้ เป็นเรื่องตลกร้ายอะไรกัน ฉันเพิ่งคบกับเขาวันก่อนนี้เอง แล้วเราก็จบกันในวันนี้

มันเร็วมากจนฉันไม่ทันตั้งตัว แล้วมันก็แย่มากจนฉันไม่สามารถรับมันไหวเช่นกัน

“อย่าร้อง..” ผู้เป็นพี่ที่ขับรถอยู่พูดขึ้นทำลายความเงียบ

นั่นจึงทำให้ฉันมีสติได้ว่าตัวเองกำลังร้องไห้อยู่ ทำไมกัน ทำไมฉันถึงร้องไห้ทั้งที่บอกกับตัวเองว่าจะไม่เสียน้ำตา เห็นไหมล่ะ..ฉันถามตัวเองว่าทำไมอีกแล้ว แต่ไม่ว่าจะใช้ความพยายามมากแค่ไหนก็ไม่อาจกลั้นน้ำตานี่เอาไว้ได้เลย ตอนที่ฉันเดินออกมาจากสนามแข่ง ฉันยังคงจำสายตาที่พี่ดิฟใช้มองมาได้ขึ้นใจอยู่เลย

มันเป็นสายตาที่ว่างเปล่า ไร้ความรู้สึกอะไร.. เหมือนเป็นเครื่องหมายในการตอกย้ำว่าเขาไม่เคยคิดอะไรกับฉันเลยจริงๆ

เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไง กับฉันเนี่ยนะ? ฉันโดนใช้เป็นเครื่องมือในการทำร้ายพี่อันมาโดยตลอดเนี่ยนะ เขาทำแบบนั้นกับฉันจริงๆ น่ะเหรอ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่อยากจะเชื่อเลยด้วยซ้ำ มันไม่มากไปหน่อยเหรอไง เขาทำให้ฉันชอบ ทำให้เชื่อใจ ไว้ใจแล้วก็ตกหลุมรักเขา ฉันรักในรอยยิ้ม รักในเสียงหัวเราะนั่นทุกครั้งที่ได้เจอ

ก็นึกว่าจะได้เห็นไปนานๆ เสียอีก

ทำไมวะ ฉันไม่มีสิทธิ์จะได้มีความสุขกับเขาบ้างเลยหรือไง

“ฉันเจ็บจังเลยพี่” มือข้างขวายกมือมาจับตรงบริเวณหน้าอกตรงที่อยู่ของหัวใจ ฉันรู้สึกว่าตอนนี้มันทั้งวูบไหวแล้วก็อ่อนแอมากจากการทำงานอย่างหนัก

“แกชอบมันขนาดนั้นเหรอ” พี่อันถามอีกครั้ง

“ไม่รู้ แต่ฉันแค่ไม่คิดว่าเรื่องมันจะจบอย่างนี้” ฉันพูดไปด้วยพลางทอดสายตามองไปตามริมถนนอย่างเหม่อลอย “ในเวลาที่ฉันทุกข์ใจ เขาก็มักจะเป็นความสุขให้ฉัน มอบรอยยิ้มนั่นให้จนเผลอมอบความรู้สึกตอบกลับไป”

ครั้งนึงฉันเองก็เคยมีความสุขเพราะเขา

“วันหนึ่งแกก็จะลืมไปเอง”

“ฉันอยากคุยกับเขาอีกสักครั้ง” เพราะว่าตอนนี้มันยังเต็มไปด้วยความค้างคาใจ เหมือนจบกันแบบครึ่งๆ กลางๆ อย่างน้อยถ้าจะจบกันไม่ดีก็ขอให้รู้ชัดกันไปเลย

“แกจะคุยอะไร มันเข้ามาหลอกแกนะ มันใช้แกเป็นเครื่องมือเพื่อก..!” เหมือนกับพีอันจะพูดอะไรบางอย่างออกมาแต่ก็เงียบไปกะทันหัน

“ฉันไม่ใช่เครื่องมือนะ..ฉันมีชีวิต มีความรู้สึก”

เครื่องมือน่ะ..ไม่มีความรู้สึกเหมือนฉันสักหน่อย เครื่องมือไม่ต้องมานั่งเสียใจเพราะเจ็บปวดแบบฉันด้วย ใจพังไปแล้วมานั่งซ่อมเหมือนเครื่องมือก็ไม่ได้เช่นกัน

“..พี่ขอโทษนะ”

“...” ฉันไม่เข้าใจว่าพี่อันขอโทษเรื่องอะไร

“เพราะพี่ แกเลยต้องมาเจอเรื่องแบบนี้”

“ฉันเองก็คงผิดที่เกิดมาเป็นน้องพี่นั่นแหละ” เหมือนอย่างที่พี่ดิฟพูดเอาไว้ ผิดที่ไปตกหลุมรักเขา จนต้องมานั่งทุกข์ใจเสียเอง ถ้าฉันไม่รักเขาแต่แรกเรื่องคงไม่เกิดหรอก

“พี่สัญญาว่าจะลากมันมาคุกเข่าตรงหน้าแกให้ได้” น้ำเสียงที่หนักแน่นนั้นบ่งบอกได้ชัดเจนว่าพี่อันคิดจะทำอย่างที่พูดจริงๆ

“พอเถอะพี่ ฉันไม่อยากเจอหน้าเขาอีก” แค่ภาพของพี่ดิฟที่ฉายวนซ้ำๆ ในหัวเหมือนหนังไม่รู้จบฉันก็เจ็บจะแย่อยู่แล้ว “พี่ทะเลาะกับเขาเรื่องอะไรเหรอ”

“มันสะสมมานานน่ะ พี่กับมันโกรธกันมานานจนมันพอกพูน เล่าไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก ลืมไปซะเถอะ” อีกฝ่ายตอบ

ฉันจะลืมลงได้ยังไงในเมื่อมันคาใจอยู่แบบนี้

“อือ งั้นช่างเถอะ”

 

หลังจากที่มาถึงที่บ้าน พี่อันก็เดินขึ้นมาส่งฉันที่ห้องนอนก่อนจะได้พบกับแขกที่มาอยู่รอเมื่อหัวค่ำอย่างพี่เกรซ ซึ่งจนตอนนี้เธอก็ยังไม่นอน

“อ้าวเกรซ นอนห้องแอร์เหรอ” พี่อันเหมือนจะรู้อยู่แล้วหรือเปล่านะว่าพี่เกรซมาขอค้างที่นี่

“อื้ม น้องให้เรานอนห้องนี้” เธอตอบ

“เดี๋ยวเกรซนอนห้องเราก็ได้ ส่วนเราไปนอนห้องพ่อกับแม่เอง”

“ไม่เป็นไรหรอก พี่เกรซอยู่ห้องฉันก็ได้” ฉันแย้ง เพราะไม่ได้มีปัญหาอะไรกับการใช้ห้องนอนร่วมกับคนอื่นแค่คืนเดียว

“พี่อยากให้แกพักผ่อนเยอะๆ เกรซนอนห้องพี่น่ะดีแล้ว” พี่อันหันหน้ามาเอ่ยกับฉันพร้อมกับยกมือขึ้นมาลูบหัวฉันอย่างอ่อนโยน “นอนพักนะ ไม่ต้องคิดอะไรอีกแล้ว”

“เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ” หญิงสาวอีกคนที่ยืนอยู่ตรงนี้ได้ถามออกมา

“เปล่าหรอก เกรซนอนห้องเราละกัน เราจะช่วยขนของออกมาให้” พี่อันไม่ได้พูดเพียงอย่างเดียว เขาเดินเข้าไปในห้องนอนฉันแล้วหยิบสัมภาระของพี่เกรซออกมา โดยมีเจ้าของกระเป๋าคอยถือช่วยเช่นเดียวกัน

“ถ้างั้นพักผ่อนตามสบายนะจ๊ะน้องแอร์ พี่ไม่รบกวน” เธอหันมายิ้มกับฉันเล็กน้อยก่อนจะก้าวเท้าเดินตามหลังพี่อันซึ่งเดินนำหน้าไปยังห้องตนเอง

แต่ว่าก่อนที่เธอจะก้าวเท้าออกไป เธอได้กลับมากระซิบอะไรบางอย่างที่ด้านข้างใบหูเพื่อให้เราได้ยินกันแค่สองคนเท่านั้น

“คงจะรู้ความจริงเรื่องดิฟแล้วสินะ..พี่เสียใจด้วย ก็หวังว่าเธอจะทำใจได้เร็วขึ้นก็แล้วกัน”

“พี่รู้เรื่องอะไรมาคะ” ฉันไม่คิดว่าเธอจะพูดออกมาเหมือนรู้เหตุการณ์แบบนั้น แต่เป็นเพราะอีกฝ่ายเคยบอกเอาไว้ว่าเคยเรียนมัธยมที่เดียวกับพี่ดิฟแล้วก็ยิ่งเคลือบแคลงใจมากขึ้นไปอีก

“รู้ว่าคนอย่างดิฟน่ะไม่รักผู้หญิงคนไหนอยู่แล้ว” นั่นเธอพูดอะไรของเธอกันน่ะ

“พี่พูดอะไร” ทำไมเหมือนทุกคนรอบตัวฉันดูรู้เรื่องนี้กันหมดยกเว้นฉันแค่คนเดียวล่ะ นี่ฉันเป็นผู้ถูกกระทำนะ

“เพราะเขารักพี่ต่างหาก”

“รัก? พี่?” ฉันไม่แน่ใจว่าตัวเองหูฝาดหรือเปล่า

“เพราะพี่เอง ดิฟถึงได้เป็นแบบนี้...เอาเป็นว่าเราเลิกคุยเรื่องก่อนแล้วกัน” เธอมาทำให้ฉันตกใจและประหลาดใจ แล้วก็กลับเดินหนีไปเสียดื้อๆ แบบนี้น่ะเหรอ

พี่เกรซพูดกับฉันแบบนั้นเพื่ออะไรกัน เป็นคนแบบไหนกันแน่นะ?



Castle-G's Talk
ไม่ต้องกังวลว่าใครจะเป็นตัวร้ายนะคะ เพราะนิยายเรื่องนี้
ตัวร้ายก็คือพระเอกของเรื่องค่ะ
ป.ล.ทุกคน พวกเทอใจเย็นกันนะ 
ดราม่าจะลงแค่ฉากนี้ฉากเดียวไม่ได้ 555555
มันยังไม่ใช่ซีนที่พีคสุดของเรื่องเด้อ



รูปภาพรูปภาพ








หากอ่านแล้วระวังตัวและหัวใจไว้ให้ดี #อย่ารักดิฟ
สุดท้ายนี้ฝากส่งฟีดแบคให้ดิฟแอร์ด้วยจ้า
Facebook : Castle-G  Twitter : @castleglint















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 208 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,078 ความคิดเห็น

  1. #1065 Dream0946190411 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 21:31
    จีคะ พรุ่งนี้เขาสอบ ละจีทำเขาร้องไห้แงงงงงงง ใจร้ายที่สุดดดด
    #1,065
    0
  2. #916 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 00:42
    น่านนนนนง่ะ
    #916
    0
  3. #874 pimpakavai (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 15:52
    บรรบายได้เห็นภาพเลย อ่าาา
    #874
    0
  4. #870 kanomcream (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 03:29
    เอ้ายัยนี่ไปไกลๆตีน ก่อนที่มันจะกระตุก​
    #870
    0
  5. #866 _darinn_ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 00:27
    ความลับมันต้องลึกลับขนาดนั่นเลยจริงๆเหรอ
    #866
    0
  6. #862 firstzy93 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 23:09
    ว่าละเกรซต้องมีส่วน
    #862
    0
  7. #861 punriko (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 22:54

    ชั้นงงไปหมดแล้ววววว อะไรกัน!

    #861
    0
  8. #860 panumatminkko (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 22:32
    ทำไมไม่มีใครบอกเหตุผลลลลลล
    #860
    0
  9. #859 gusjame815 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 22:24
    ตบเกรซได้มั้ย ร้ายวะ
    #859
    0
  10. #858 NingKunthida12 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 22:22
    เอาคืนดิฟให้สุด
    #858
    0
  11. #857 PANUTHIDA (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 22:13
    ตบเกรซก่อนคนเเรกเลยได้ใหมอ่ะ หมั่นไส้
    #857
    0
  12. #856 SasiPutt (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 21:59
    เกรซนี่น่าตบเนอะ
    #856
    0
  13. #855 Chintanakarn2525 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 21:57
    หนีไปไกลๆ ง้อยากๆ ให้มันขาดใจตายไปเลยอิดิฟ อิเกรซ
    #855
    0
  14. #853 Poy Sunita (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 21:52
    สงสารแอร์สุด ไม่มีใครบอกอะไรเลย หนีพี่ดิฟไป พี่ดิฟหลอกลวง อย่ากลับมาง้อแอร์ล่ะกัน
    #853
    0
  15. #852 paweena00 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 20:40
    สุดท้ายก็ทะเลาะกันเรื่องเกรซหรอ
    #852
    0
  16. #851 ssnew11 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 20:28
    อิพี่เกรซเนี่ย

    นางเเอบร้ายนะ

    นางเอกชั้นน่าสงสารรร
    #851
    0
  17. #850 bylek96k (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 20:24
    ถ้าคืนดีง่ายๆนี้ไม่ยอมนะ เกรซจะได้บทเรียนอะไรไหม เกรซคือฉนวน พี่อันทำไมไม่บอกน้อง ทำไมคนเจ็บต้องเป็นน้อง
    #850
    0
  18. #849 Naenn (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 20:15
    แหม อยากจะสับๆๆๆๆๆๆ
    #849
    0
  19. #848 _darinn_ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 20:13
    มันไม่สุดยังไงไม่รู้อะ.....
    #848
    0
  20. #847 firstzy93 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 13:08
    รอค่าา
    #847
    0
  21. #846 Abyun (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:31

    แอร์ไม่ผิดนะ!!
    #846
    0
  22. #845 G'DayCutie (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:08

    ยังไงก็แล้วแต่ชอบภาพมีมที่สุด5555
    #845
    0
  23. #844 ssnew11 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 20:21
    รอค่า รออออออ
    #844
    0
  24. #843 _darinn_ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 20:06
    แอร์ไม่ผิดดิ จะเอาคำพูดของคนแบบนั้นมาใส่ใจทำไมอะ
    #843
    0
  25. #842 NNNNB_NINJANORAH (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 19:50
    ไม่ๆจี มีมผิดไป ตรงที่เป็นพีดิฟนะน่าจะเป็นจี แล้วพี่ดิฟอยู่ด้านบน ส่วนคถ่ายนะคนอ่าน เนอะ
    #842
    0