Six Crowns R อ่อยขนาดนี้ช่วยรู้ทีว่าชอบ

ตอนที่ 1 : SC Reticently | 00 : บทนำ (ไปสู่ความฉิบหาย)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,087
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    15 ก.ย. 62

S I X  C R O W N S
R E T I C E N T L Y

00

 


ณ มหาวิทยาลัยดุษฎีนันทรัชน์ (Dussadee Nunta Rut University)

“สุมามาลย์...เธอรู้ตัวมั้ยว่าเธอเป็นคนที่ทำคะแนนได้สูงสุดของในรุ่นที่สอบเข้าปีนี้เลยนะ”

เสียงเรียบๆ ของอาจารย์ที่ปรึกษาในคณะเอ่ยกับฉันหลังจากที่ได้เรียกฉันให้มาหาในเวลานี้...มือหยาบเหี่ยวตามประสาคนอายุเยอะนั่นเปิดดูคะแนนของฉันอย่างพินิจพิจารณา จนฉันแอบคิดว่าอาจารย์จะเข้าไปสิงในกระดาษคะแนนสอบแล้วซะอีก

สวัสดีค่ะทุกคน ฉันมีชื่อว่า นางสาวสุมามาลย์ จิราวัชโรจน์ จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนอินทรปัญญา ด้วยเกรดเฉลี่ย 4.00 และมาสอบเข้าคณะนิติศาสตร์ ของมหาวิทยาลัยดุษฎีนันทรัชน์ มหาลัยที่ติด TOP 10 ใน RANGE ของประเทศไทยและเอเชียมาอย่างยาวนาน และด้วยความที่มีคะแนนเป็นอันดับหนึ่งของผู้สอบเข้าคณะนี้ทั้งหมด ด้วยเหตุนี้เอง...ฉันถึงถูกเรียกให้มาพบอาจารย์ตอนเปิดเทอมไง

“อ้อ หนูเหรอคะ” ฉันแสร้งยิ้มอย่างเหนียมอายเล็กน้อย ทั้งที่ความจริงก็รู้อยู่เต็มอกว่าตัวเองเก่งมากแค่ไหน ตอนอยู่มัธยมน่ะฉันเป็นตัวแทนโรงเรียนไปแข่งวิชาการแล้วคว้าเหรียญทองมาให้ตั้งหลายรายการเชียวนะ เพื่อนทุกคนรุมรักรุมล้อมฉันอย่างกับแมลงตอม..เอ่อ ไม่สิ ต้องบอกว่ารุมเหมือนผีเสื้อตอมดอกไม้

“ใช่ นอกจากนี้วิชาเฉพาะที่ทางคณะจัดสอบโดยเฉพาะ เธอยังได้คะแนนเต็ม 100 คะแนนในการสอบเข้าอีกต่างหาก และตั้งแต่มีการเปิดสอนนิติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยแห่งนี้มา คุณเป็นคนที่ 2 ของคณะที่ได้คะแนนเต็มนะสุมามาลย์”

งั้นเหรอคะ เสียดายนะเนี่ย ที่ฉันไม่ใช่คนแรก...

“ค่ะ”

“คุณเก่งมากเลยนะ” อาจารย์ประมวลดูจะปลื้มปิติในตัวของฉันมาก สายตาชื่นชมนั้นทำฉันเริ่มเขินเล็กน้อย

“แหม อาจารย์ก็ชมเกินไปค่ะ” แม้ในใจจะแทบกระโดดโลดเต้นให้หัวชนโคมไฟห้องไปแล้วก็เถอะ

“ไม่ต้องถ่อมตัวหรอกน่า” ผู้เป็นอาจารย์หัวเราะเบาๆ และวางมือประสานกัน ก่อนจะปั้นใบหน้าที่ดูจริงจังขึ้นมาอีกหนึ่งระดับ แล้วนั่นก็เริ่มทำให้ฉันจริงจังตาม

“ผมจะให้คุณเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของ 1L เป็นหนึ่งในโครงการของคณะนิติศาสตร์ที่เกี่ยวกับด้านวิชาการ”

ชื่อกลุ่มอะไรนะ? วันแอล? แอลอะไรอะ ถ้าแอลกอฮอล์ฉันก็พอได้อยู่ กำลังคอแห้งอยู่พอดี

“กิจกรรมเกี่ยวกับโครงการนี้คืออะไรคะ?”

“ก็ไม่มีอะไรมากหรอกนะ นักศึกษาที่ได้เข้าโครงการนี้จะได้รับทุนการศึกษาและช่วยเหลือจนกว่าจะเรียนจบแต่ต้องรักษาเกรดไว้ให้ได้ไม่ต่ำกว่า 3.50 จะได้เป็นตัวแทนไปดูงานและเข้าค่ายๆ ต่างทั้งในและต่างประเทศ การจะเข้าโครงการนี้ไม่ใช่ว่าจะสมัครได้ง่ายๆ เราคัดแต่นักศึกษาที่เก่งจริง”

ฉันรู้ว่าอาจารย์ประมวลจะพูดอะไรต่อไป เขาจะบอกว่า... เธอไม่ควรพลาดโอกาสครั้งนี้

“ซึ่ง...คุณไม่ควรปล่อยโอกาสดีๆ แบบนี้หลุดมือไป”

เห็นไหมล่ะ ถึงไม่เป๊ะแต่ก็ความหมายใกล้เคียงกัน

แต่ไอ้กลุ่มที่อาจารย์ว่า ฉันก็ว่าดีนะ...ได้ทุนการศึกษายันเรียนจบด้วย แต่ถึงจะไม่ได้ฉันก็ไม่ซีเรียสอะไรอยู่แล้วเพราะนอกจากฉันจะเก่ง บ้านฉันก็พอมีฐานะส่งเสียฉันจนจบปริญญาเอกได้อยู่ดี มันน่าสนใจตรงที่ว่าไปอบรมแล้วเข้าค่ายนี่ต่างประเทศนี่แหละเจ๋งของแท้

“โอเคค่ะ งั้นหนูลงชื่อไว้ได้เลยใช่ไหมคะ” ฉันยอมตอบตกลง

“สรุปคือคุณเข้าใช่มั้ย” อาจารย์ประมวลถามยิ้มๆ

 “ค่ะ” ใครจะพลาดวะ ของดีแบบนี้

“อาจารย์มีธุระแค่นี้แหล่ะ ขอบใจมากที่เสียสละเวลามาหา”

ค่ะ ถ้าคิดว่าหนูเสียสละเวลามาหาอาจารย์ คราวหน้าก็ให้อาจารย์ไปหาหนูนะคะ ฉันจะไม่ต้องเสียสละเวลามาอย่างที่เขาบอก แต่ฉันก็แค่แอบคิดขำขันในใจเท่านั้นไม่ได้พูดออกไป เดี๋ยวจะโดนเด้งออกจากโครงการตั้งแต่ยังไม่ได้เข้า ฉิบหายเลยนะ

“เอ่อ อาจารย์ สวัสดีครับ” เสียงของใครสักคนดังขั้นจากด้านหลังซึ่งเป็นประตูทางเข้าห้องพักของอาจารย์

ฉันหันไปมองก็พบว่าเป็นผู้ชายสองคนในชุดนักศึกษา คาดว่าเขาคงมีธุระอะไรมาคุยกับอาจารย์นั่นแหละ แต่ก็น่าจะรอให้ฉันออกไปก่อนมะ

“อ้าว ว่าไงล่ะคณินทร์ ชยพล เข้ามาก่อนสิ” อาจารย์ประมวลกวักมือเรียกนักศึกษาชายสองคนที่โผล่หน้าเข้ามา  

ซึ่งฉันก็เลยกะว่าจะลุกออกไปเพื่อให้เขาทั้งสองคนได้คุยธุระกับอาจารย์

“อย่าเพิ่งไปสุมามาลย์” แต่ยังไม่ทันจะลุกจากเก้าอี้ได้ทั้งหมดกลับโดนรั้งซะอย่างนั้น.... “อาจารย์อยากแนะนำสมาชิกใหม่ของ 1L ให้พวกเธอสองคนได้รู้จัก นี่คือสุมามาลย์ นักศึกษาชั้นปีที่หนึ่ง ส่วนสุมามาลย์ นี่คือชยพลกับคณินทร์เป็นรุ่นพี่ที่อยู่ปี 2 รู้จักกันเอาไว้สิ ภายภาคหน้าคงได้ทำงานร่วมกัน”

อาจารย์ชี้ไปที่พี่ชยพล เขาเป็นผู้ชายตัวสูงใส่แว่นหนาเตอะก่อนจะชี้ไปที่พี่คณินทร์ที่เป็นผู้ชายตัวเล็กกว่าคนก่อนนิดหน่อยแต่ว่าก็หน้าตาน่ารักดี

“สวัสดีค่ะ” ฉันยกมือไหว้ทำความรู้จัก

“อ้อ หวัดดีแต่ไม่ต้องไหว้พี่ก็ได้นะ รู้สึกแก่” พี่ชยพลส่งยิ้มทักทายฉันอย่างเป็นกันเอง ตอนแรกเห็นใส่แว่นหนาเตอะแบบนั้นก็นึกว่าจะเป็นคนเงียบๆ ดุๆ เสียอีก

“ครับ สวัสดีนะ” พี่คณินทร์ทักทายต่อบ้าง

“เอาหละ ฝากดูแลสมาชิกใหม่ของโครงการด้วย ว่าแต่พวกคุณมีอะไรล่ะถึงได้มาหาผมที่ห้องแบบไม่บอกไม่กล่าวกันก่อน” อาจารย์ประมวลเบนความสนใจไปที่รุ่นพี่สองคนนั้นต่อ

“อ้อ เอางานมาส่งเฉยๆ ครับ แฮ่ เดี๋ยวพวกผมก็กลับแล้ว สวัสดีครับ”

“พาน้องเขาไปด้วยสิ อาจารย์อยากให้พวกคุณพาสมาชิกใหม่ไปทำความรู้สึกกับคนอื่นในโครงการ” อาจารย์เล่นฉันแล้วไงล่ะ จากที่ตอนแรกคิดว่าคุยเสร็จก็จะได้กลับบ้านเลยนี่ต้องไปทำความรู้จักกับใครอีกนะ?

“ครับ เดี๋ยวผมจะดูแลน้องเขาอย่างดีเลย” พี่ชยพลพยักหน้ายิ้มๆ พร้อมกับผายมือไปที่ประตูทางออกของห้องหลังจากที่เจ้าตัววางงานที่จะมาส่งลงบนโต๊ะอาจารย์เรียบร้อย “เชิญเลยครับคุณน้อง เดี๋ยวพี่จะพาไปรู้จักทุกคนเอง ตอนนี้พวกนั้นก็อยู่ที่ห้องโครงการนั่นแหละ”

โอ้โห มีห้องของโครงการด้วยเหรอ มันจะสิทธิพิเศษอะไรเบอร์นั้นวะเนี่ย

หลังจากที่เราสองสามคนลงลิฟต์ลงมายังชั้น 1 ของตึกเป็นที่เรียบร้อยแล้วฉันก็หันไปมองรุ่นพี่สองคนที่ประกบซ้ายขวาฉันเอาไว้

“ว่าแต่พี่ชยพลกับพี่คณินทร์จะพาเราไปไหนคะ” ฉันแค่อยากรู้ว่ามันจะไกลจากตรงนี้มากไหมเท่านั้นเอง

“โห ไม่ต้องเรียกชื่อเต็มยศขนาดนั้นก็ได้น้อง” พี่ชยพลก็กระแอมในลำคออยู่สองสามรอบ แล้วพูดต่อไปว่า “สวัสดีแบบไม่เป็นทางการ พี่ชื่อช้อยส์นะ”

“ส่วนพี่ชื่อว่าอิน” พี่คณินทร์บอกชื่อเล่นตัวเองบ้าง

“เอ่อ...แล้วน้องจะไม่บอกชื่อน้องบ้างเหรอ” พี่ช้อยส์จ้องมองมาที่ฉันด้วยความคาดหวัง

“อ้าว...ก็อาจารย์แนะนำแล้วนี่คะ สุมามาลย์ไง”

จบประโยคของฉันพี่อินกับพี่ช้อยส์ก็สบตากันแล้วหันกลับมามองหน้าฉันนิ่งๆ ทั้งคู่

“อันนี้คือ..น้องกวนพี่ปะเนี่ย” เขาคงเข้าไม่ถึงมุกหน้าตายของฉันล่ะมั้ง “โหย น้อง...ชื่อเล่นน้องอ่ะไม่มีเหรอ คือพี่คงไม่เรียกน้องสุมามาลย์ทั้งวันแน่อ่ะสาบานได้”

“ล้อเล้นค่า เราชื่อฮานะ”

“ชื่อญี่ปุ่นมาก”

สุมามาลย์ กับ ฮานะ มีความหมายเดียวกัน คือแปลว่าดอกไม้ นั่นจึงเป็นสาเหตุให้ฉันมีชื่อเล่นนี้

“จะเรียกชื่อจริงต่อไปเราก็ไม่ว่านะคะ” ฉันกล่าว

“เดี๋ยวว่างๆ พี่จะพาไปดูห้องโครงการนะ ว่างตอนไหนล่ะ” พี่อินเอ่ยถาม

“แสดงว่าไม่ต้องไปตอนนี้ก็ได้ใช่ไหมคะ” ความจริงตอนนี้ฉันก็ไม่ได้ยุ่งอะไรนั่นแหละ เพียงแค่ฉันอยากกลับไปนอนบ้านเท่านั้น

“ได้สิ น้องสะดวกวันไหนก็บอกพี่ได้” พี่ช้อยส์พูดพร้อมกับล้วงมือไปควานหาอะไรบางอย่างในกระเป๋าเป้ของตัวเอง และสิ่งนั้นก็คือ....

โทรศัพท์

“ขอไลน์ไว้ติดต่อหน่อยแล้วกันนะ”

แน่ะ โดนผู้ชายมาขอไลน์ตั้งแต่วันแรกเลยฉัน แต่ฉันก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร ได้แต่หยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาเพื่อเปิดสแกนบาร์โค้ดให้พี่เขา พอเสร็จเรียบร้อยฉันก็จะแยกตัวออกจากพี่สองคนนี้เพื่อกลับบ้านไป

ใช่ มันควรเป็นอย่างนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะว่าฉันเกดสงสัยอะไรบางอย่างขึ้นมา

“เอ้อพี่คะ เมื่อกี๊ตอนคุยกับอาจารย์ได้ยินมามีคนเคยสอบวิชาเฉพาะของคณะได้คะแนนเต็มร้อย อยากรู้ค่ะว่าพวกพี่รู้จักหรือเปล่า” พอฉันไม่ได้เป็นคนแรกที่ทำได้ก็รู้สึกอยากเห็นหน้าคนแรกอย่างบอกไม่ถูก อยากรู้จริงว่ามีใครเก่งได้ถึงขนาดนี้อีก

“อ๋า” พี่อินพยักหน้าพลางหัวเราะแห้ง

พวกเขาทั้งคู่หันไปสบตากับอีกครั้ง จนฉันเริ่มคิดแล้วว่าคู่นี้มันจะสปาร์คกันในภายหน้าหรือเปล่า ถึงได้ประสานสายตากันบ่อยขนาดนี้

“มันเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกับพวกพี่เอง อยู่ในโครงการ 1L เหมือนกัน ชื่อว่าอาร์”

“อาร์?”

“อื้อ ชื่อเต็มมันคือโนอาร์ สงสัยตอนเด็กแม่มันจะดูหนังวันสิ้นโลกบ่อย แต่น้องก็เรียกมันว่าไอ้อาร์เฉยๆ เหมือนพวกพี่ก็ได้”

“ไม่ดีมั้งคะ ให้เรียกคนอายุมากกว่าว่าไอ้” ฉันยิ้มแห้ง

“ไม่ใช่ หมายถึงไม่ต้องเรียกชื่อเต็มมันก็ได้ โถ่ น้องซื่อหรือซื่อเนี่ย”

“โอเคค่า ไว้ถ้าว่างๆ เดี๋ยวเราจะติดต่อหาพี่นะคะ”

เขาชื่ออาร์ เป็นรุ่นพี่ปีสองของฉัน และอยู่ในโครงการนี้ด้วยเช่นกัน... เอาหละ ฉันจะไปเจอตัวผู้ชายคนนี้ให้ได้


Castle-G's Talk

จีเขียนเรื่องนี้แก้เครียดนะคะ ไม่ต้องคาดหวังว่าจีจะอัพบ่อย 55555555555

มันเป็นนิยายที่นานมากๆ จีเลยเอามารีไรท์ใหม่ให้ภาษาดีกว่าเดิม

หรือถ้ากลัวเราไม่อัพเข้าไปทวงในแท็กทวิตได้ที่ #คุณอาร์ของฮานะ

ฝากส่งฟีดแบคให้ด้วยน้า  Facebook : Castle-G Twitter : @castleglint



Image result for wooseok x1 gif

Image result for itzy yeji gif










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

203 ความคิดเห็น

  1. #199 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 23:49

    น่าสนุกกก


    #199
    0
  2. #198 xoxo_veta (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:16
    งอแงได้ไหม อยากอ่านมากกกก
    #198
    0
  3. #197 fonpipeach♡ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 01:31
    คืออิมเมจพระนางถูกใจมากค่ะ ;-;
    #197
    0
  4. #109 EYE EIEI. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 20:20
    ดันๆๆๆๆๆอิ้อิ้
    #109
    0
  5. #31 B ‵SMALL ▫ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 15:23
    ช่างน่าสนใจอะไรเช่นนี้ *O*

    คาแรคเตอร์ของแต่ละคนสุดยอดมากอะ
    ชอบบบบ //ตาเป็นประกายวิบวับ
    อยากอ่าน ไม่ไหวแล้วววว


    ขอตั้งหลักปักฐานรอ


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 5 เมษายน 2558 / 15:24
    #31
    0
  6. #5 AI Por Thungpho (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 08:15
    อยากอ่านจังงงงง(ง.งูสัก 100 ว)
    #5
    1
    • #5-1 'G' Foever(จากตอนที่ 1)
      2 เมษายน 2558 / 18:24
      *-* ตามมาจากเรื่องของซีนอนใช่มั้ยย ตอบมา 555555
      #5-1
  7. #2 p_n_mdk (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:09
    อยากอ่านมากกกๆเลยนะ เปนกำลังใจให้นะ><~
    #2
    0