[END] Six Crowns Wayfashion ร้อยรักโชคชะตาท้าทายลิขิต

ตอนที่ 5 : SC Wayfashion | Episode01

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,495
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    11 เม.ย. 60

©
©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r
 



1

 

ณ ร้านอาหาร

เธอเชื่อที่ยายแก่คร่ำครึพูดเหรอ?”

พริ้นเซทักขึ้นถึงเรื่องเมื่อชั่วโมง ตอนนี้เราสองคนมานั่งทานข้าวเที่ยงที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งย่านใจกลางเมือง ซึ่งหลังจากทานข้าวเสร็จเก็ต้องแวะกลับคอนโดกันแล้ว

ก็...ไม่รู้สิฉันตอบคำถามพลางคีบเส้นบะหมี่เข้าปากก่อนจะเคี้ยวมัน ในหัวก็นึกถึงสิ่งที่ยายแก่คร่ำครึของยัยพริ้นพูด

ถ้าถามว่าฉันเชื่อมั้ย? จริงๆฉันก็ไม่เชื่อหรอก เพียงแต่แค่คิดตามไปแล้วเกินครึ่งเท่านั้นเอง ฉันไม่รู้เลยว่าสิ่งที่หญิงชราคนนั้นพูดมานั้นจะเป็นความจริงหรือเปล่า  แต่มันก็คิดตามไปแล้วนะ แล้วตกลงฉันเชื่อหรือไม่เชื่อวะเนี่ย

แต่ฉันไม่เชื่อนะ

หือ

และไม่ชอบด้วย ฉันบอกให้ทำนายเรื่องการเงิน แต่กลับไปถึงเรื่อง...พริ้นเซแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาเมื่อนึกถึงเรื่องทำนายนั่น

เนื้อคู่น่ะเหรอ ฉันวางตะเกียบลงพร้อมกับส่งยิ้มแซวๆ ไปให้พริ้นเซที่นั่งอยู่ตรงหน้า

เงียบ!

โอเค๊...เงียบก็ได้ ชิ! เสียงดังทำไมเนี่ย

ฉันบ่นๆ แต่ก็ทำได้แค่นั่งอยู่เฉยๆเท่านั้น ก็นี่มันที่สาธารณะนี่นา ผู้คนเดินผ่านไปมาก็เยอะแยะ

งั้นฉันไปเข้าห้องน้ำแป๊บฉันกล่าว ก่อนจะลุกขึ้น เพื่อเดินไปล้างมือที่ห้องน้ำสักหน่อย เพราะเป็นคนรักษาความสะอาดเลยล้างมืออยู่บ่อยครั้ง (เชื่อเค้าสิ) ก่อนทานอาหารก็ต้องล้าง ทานเสร็จก็ยังต้องล้าง

ตึก~

ตึก~

ตึก~

เสียงของส้นรองเท้าของฉันที่กระทบกับพื้นดังไปตามก้าวที่ฉันเดิน ทำให้ผู้คนแถวนั้นหันมามอง เอ่อ...อย่าเข้าใจผิดนะ มันไม่ได้เป็นเพราะเสียงส้นรองเท้าหรอก แต่เป็นเพราะความสูงของส้นถึง 8 นิ้ว บวกกับสไตล์การแต่งตัวของฉัน ที่ดูล้ำสมัยไปมาก แต่ฉันว่ามันดูดีนะ ไม่ได้โอเวอร์เหมือนลีโอเพื่อนร่วมกลุ่มของฉัน (ไม่ค่อยนินทา...)

ทันทีที่ฉันเดินเข้ามาในห้องน้ำ ก็สร้างความตกใจให้แก่ฉันเป็นอย่างมาก เมื่อเห็นผู้ชายคนหนึ่งอยู่ในนี้

 ดะ...เดี๋ยวนะ!

นี่มันห้องน้ำหญิงใช่มั้ย ทำไมมีผู้ชายมาอยู่ในนี้ล่ะ

ชายหนุ่มตัวสูง ใบหน้าที่เนียนหวานเหมือนผู้หญิง พร้อมกับสีผมที่ดูแสบตามาก กำลังยืนค้ำอ่างน้ำล้างมืออยู่ โชคดีที่ในนี้ไม่มีใครเข้ามานอกจากฉัน

อ้าว...ไง

เจ้าของเรือนผมสีแดงโดดเด่นโบกมือทักทายฉัน อย่างไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรเลย แต่ฉันคงไม่มีเวลามาสนทนากับเขาหรอกนะ

เป็นกระเทยเหรอ

รู้รึเปล่าว่าเวลาทำเอาฉันแทบกรี๊ดแตก และไม่เป็นอันอยู่เลยทีเดียว ในเมื่อมีผู้ชายเข้ามาอยู่ในห้องน้ำหญิงขนาดนี้ เป็นใครก็คงตกใจทั้งนั้น เป็นผู้ชายเข้าห้องน้ำหญิงเหรอวะ? หรือกระเทย?

ฮะ? กระเทย?” คนตรงหน้าขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างงงๆ ก่อนจะตอบคำถามฉัน “ก็เปล่าหรอก แต่ใกล้เคียง”

ใกล้เคียง? What is ใกล้เคียง?

“ฉันมีเรื่องอะไรอยากตกลงกับเธอสักหน่อย” เขาพูดขึ้นมาเหมือนรู้จักฉันเป็นการส่วนตัวเลย แล้วนี่ตกลงเรื่องอะไรล่ะ ยังไม่ได้ไปทำอะไรให้เจ้าตัวเลยนะ

ช่วยอะไร?” ฉันขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ ที่อยู่ๆ คนแปลกหน้าคนนี้ก็บอกมาขอให้ฉันช่วย

ฉันชอบเพื่อนเธอคนหนึ่งอะ ช่วยจีบให้หน่อยได้ป่ะ

ฮะ? มันคือเรื่องอะไรกันเนี่ย มาให้ฉันช่วยจีบเพื่อนให้หมอนี่เนี่ยนะ ว่าแต่...เพื่อนคนไหนกันล่ะ

ทำไมนายไม่ไปจีบเองล่ะ

ไม่เอา...ฉันไม่กล้าหรอก เดี๋ยวเอารูปให้ดู” 

รูปสองสามใบถูกส่งมาให้ฉันดู และนั่นก็ทำให้ฉันอึ้งทันที ก็...ฉันจะไม่อึ้งได้ยังไง หมอนี่เป็นเพื่อนฉันก็จริง แต่ว่าเป็นผู้ชายไง โฟโต้ช่างภาพประจำห้องเสื้อที่ฉันทำงานอยู่นั่นเอง

เอ่อ...

เสียใจ...ฉันไม่ช่วยนาย

ฉันตัดบทสนทนาในลักษณะที่โหดร้ายสุดๆ จากนั้นก็จะเดินหนีไป แต่มันทำไม่ได้ เนื่องจากคนตรงหน้าตันทางไว้ พอจะก้าวไปทางซ้าย หมอนี่ก็เขยิบมาขวางไว้ แต่พอจะไปทางขวา ก็มาขวางไว้อีก -_-+ ตกลงจะเอาอะไรกับฉันวะคะ ไม่เข้าใจ

เธอต้องช่วยฉันนะ ไม่งั้นเธอจะไม่ได้ไอ้นี่คืน

มือเรียวชูนาฬิกาข้อมือสีเงินขึ้นมาโบกไปมา นาฬิกาเงินนั่นของแม่ซื้อให้นี่นาเมื่อสองปีที่แล้วนี่นา เขาเอาไปได้ไงละนั่น บ้าไปแล้ว โรคจิตเห็นๆ

เฮ้ย

แค่แป๊บเดียวเอง แล้วฉันจะไม่กวนใจเธออะไรอีกเลย

คิดแป๊บนะ...เอาตรงๆ ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ และคิดอะไรอยู่ แต่ถ้าฉันไม่ทำ...มันก็อาจจะ...

แต่ถ้าไม่ช่วย งั้นนาฬิกานี้ฉันขอนะ คือลูกพี่ลูกน้องชอบสะสมของแบบนี้ ก็เลย...

บอกทีว่านี่คือการขอร้องให้ช่วย แบบนี้มันบังคับกันนี่

 “หยุด! เออ ฉันช่วยนายก็ได้

หนุ่มผมแดงตรงหน้าล้วงกระเป๋าเข้าเพื่อควานหาอะไรสักอย่าง จากนั้นก็เอามันออกมาเพื่อยื่นให้ฉัน รูปร่างเป็นกระดาษรูปหัวใจแผ่นเล็กๆ ย้ำ รูปหัวใจ

เธอช่างใจดีอะไรแบบนี้ โอเค...นี่นามสกุลฉัน เอาไปสิเผื่อเธออยากใช้

ฮะ??? อะไรนามสกุล

“...”

เอ้อ พูดผิด หมายถึงนามบัตรน่ะ

ฉันมองหน้าเจ้าของใบหน้าหวานๆ นั้นอย่างชั่งใจ จากนั้นไม่นานก็ต้องยื่นมือไปรับอย่างจำยอม และเมือเขาเห็นแบบนั้นก็อมยิ้ม และก่อนจะเดินออกไปเขาก็ได้พูดประโยคหนึ่งส่งท้าย

แล้วเจอกันอีกนะ มินยูนา

เงิบมั้ย? หมอนี่ต้องหาข้อมูลมาดีแน่ๆ ก่อนจะลงมือทำอะไรแบบนี้ แถมยังเอาของสำคัญทูนหัวของฉันไปได้อีก ทำไมกันนะ คนอื่นก็มีต้องเยอะแยะ ทำไมต้องเป็นฉันที่ต้องมาทำเรื่องบ้าๆ แบบนั้นกัน

 

ในเร็วๆนี้จะมีชายหนุ่มคนหนึ่งมาขอความช่วยเหลือจากเจ้า...และอย่าปฏิเสธเชียวล่ะ เพราะเขาคือ โชคชะตาของเจ้า

 

หรือจะเป็นอย่างคำที่ยายแก่ผมหงอกนั่นพูดจริงๆ แต่ว่า...เป็นหมอนี่เองเหรอ หรือบางที ฉันก็คงจะเพ้อเจ้อไปเอง นับวันยิ่งเพ้อเจ้อ เชื่อเค้าเลย

แต่ตอนนี้ฉันยังไม่อยากคิดฟุ้งเฟ้ออะไรให้มากมายนัก เพราะว่า....

โหย...ไปซะนาน อาสาขัดส้วมแทนแม่บ้านเหรอคะคุณมินนี่

ทันทีที่หย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้ตามเดิม ก็โดนคนที่มาด้วยบ่นเลย ฉันกลอกตาไปมาอย่างเซ็งๆ นี่ถ้าไม่ใช่ว่าเป็นเพื่อกัน โดนฉันสวดกลับแล้วหล่ะ

เรื่องอะไรที่ฉันจะไปล้างฉันถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด เมื่อนึกถึงหน้าของไอ้ผู้ชายคนนั้น ไม่สิ...หมอนั่นมันเป็นเกย์ ไม่ใช่ผู้ชายสักหน่อย

 

Six City Condo

 

การ์ฟิลด์

ชัชธเชนทร์   อัศวเมฆาธีร์

‘09950990xx’

 

นี่ฉันต้องทำอะไรแบบนี้ใช่มั้ยเนี่ย แล้วไอ้การที่ช่วยจีบผู้ชายให้มันเป็นยังไงเนี่ย แถมต้องจีบให้ผู้ชายด้วยกันอีก งานนี้ไม่เครียดตาย ก็โดนกระทืบตายละ ก็ในเมื่อคนที่กำลังถูกเอ่ยถึงในตอนนี้มีแฟนแล้วนะสิ แถมแฟนของเขาก็เป็นผู้หญิงอีก

ฉันทิ้งนามบัตรรูปหัวใจสีนั่นลงกับพื้น ก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียงนอนอย่างปวดหัว ขนาดบ้านล้มละลายยังไม่เครียดขนาดนี้ เชื่อมั้ย?

~~

สมาร์ทโฟนที่แหกปากร้องโดยริงโทนที่ถูกตั้งไว้ ทำให้รับรู้ทันทีว่าคนที่โทรมาเป็นใคร มือเรียวบางเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์บนหัวเตียง เพื่อกดรับ  และเมื่อเห็นว่าใครโทรมาจึงกรอกเสียงลงไปทันที

ค่ะ

[ยูนา เป็นไงบ้าง]

สบายดีค่ะ แล้วพ่อล่ะคะ

[อืม...ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงหรอก]

พ่อโทรมามีอะไรรึเปล่าคะ

[อีกหนึ่งอาทิตย์ พ่อจะให้มิกไปอยู่ด้วยนะ คงไม่มีปัญหาอะไรใช่มั้ย]

ฉันไม่คิดเลยว่า พ่อจะให้น้องชาย มาอยู่ด้วยอย่างไม่บอกล่วงหน้าให้เร็วกว่านี้  จริงอยู่ที่มิกมันเป็นน้องชายแท้ๆ ให้มาอยู่ด้วยก็คงไม่มีปัญหาอะไร แต่ฉันก็ยังตกใจอยู่ดี

เอ่อ ไม่มีหรอก แต่แค่ตกใจนิดหน่อย ที่อยู่ๆ มากะทันหัน แล้วหมอนั่นจะมาทำไมคะ

[พ่อจะให้มิกไปเรียนมหาวิทยาลัยที่นั่นน่ะ และใช้ความสามารถของตัวเองดู]

อย่างนี่เอง... แสดงว่าคนลูกต้องเป็นคนขอแน่ๆ ปกติแล้วคนอย่างประธานฮวา (พ่อของฉัน) ไม่ค่อยให้ลูกไปไหนไกลจนละสายตาหรอก อย่างเช่นฉันเองก็เหมือนกันต้องใช้สารพัดวิธีเพื่อจะมาอยู่ที่นี่ให้ได้

ค่ะ แล้วมิลกับแม่เป็นไงบ้าง

[ก็สบายดี เมื่อวานยังจูงมือกันไปช้อปปิ้งอยู่เลย ว่าแต่เราจะคุยกับแม่มั้ย?]

ไม่เป็นไรค่ะ

[อืม  งั้นแค่นี้หล่ะนะ]

ค่ะ...อันยอง

หลังจากจบการสนทนาของผู้เป็นพ่อ ฉันก็อยากจะทึ้งหัวตัวเองวันละหลายๆ รอบ ความวัวไม่ทันหายความควายเข้ามาแรก อะไรคือการที่อยู่ๆ น้องชายก็จะมาอยู่กับฉันที่นี่ แบบกะทันหันซะด้วยสิ นี่ยังไม่ทันจะได้เตรียมตัวอะไรเลยด้วยซ้ำ แล้วอีตามิกนั่นธรรมดาที่ไหน มันเลี้ยงง่ายก็ดีสิ

ความจริงมันไม่ใช่เด็กหรอก แต่แค่เป็นเด็กวัยรุ่นที่ไม่เชื่อฟังผู้ใหญ่แค่นั้น ให้เอาน้องสาวอย่างมิลมาจะง่ายกว่านี้เยอะ

 




 


สวัสดีจ้าาาาาาาาาาา  กลับมาอัพให้อีกตอนนึงละนะ
ฮ่าๆๆๆๆๆ 555555555555555555+++


ใครว่าการ์ฟิลด์มันน่ารักก็ลบความคิดไปซะเถอะนะ
เพราะนางโคตร....กวนตีนนนนนนนนนนนน

เจอยัยขี้อ่อยไปละ มาเจอเจ้าแม่เนี้ยบอารมณืร้ายนี่อีก (ชีวิตนางไม่มีดีกว่านี้ละ)
เม้นท์ด่วนๆๆ ฉันมาอัพรอเรื่อง Six Crowns Superstar เฉยๆ T____T

รายนั้นไม่อัพสักที ฮรือออออ ฉันมาอัพเรื่องนี้ก่อนก็ได้ว้าาาาา



 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,146 ความคิดเห็น

  1. #1090 YulSica (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 22:54
    ความกวนมันมีแต่แรกกกก
    #1,090
    0
  2. #503 pimchanok2604 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 16:03
    ไม่ต้องเข้าถึงเกาหลีขนาดนั้นก็ได้หม่างง
    #503
    0
  3. #51 Flower Queen (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 14:08
    คำเดียว การ์ฟิลเจ้าเล่ห์เพราะอยากได้ผู้ชาย ถถถ
    #51
    0
  4. #27 Littleboombim (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 12:11
    ตามอารมณ์พี่แกไม่ทัน เห็นด้วยกับไรท์เป็นอย่างยิ่ง555555
    แต่แบบ ตอนแกรับโทรศัพท์นี่ไม่คิดจะมองหน้าจออ่านชื่อ
    ไม่ก็เบอร์คนท่ี่โทรเข้ามาหน่อยเหรออออ-*-
    #27
    0
  5. #22 Fernny_yellow (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 02:02
    สนุกค่ะ พระเอกแปลกดี 5555555
    #22
    0
  6. #21 มีนยอ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 14:06
    11/3/58

    ไงการ์ฟิลด์
    เราเจอกันอีกแล้วนะ5555
    วันนี้มาคนเดียวไม่มีพับเพียบย่ะ555555
    อันเนื่องจากว่าความสวยของพับเพียบทำให้หลายคนต้องสะพรึง
    เธอเลยมาไม่ได้ช่วงนี้
    (เดี๋ยวใครอยากรู้ไม่มี ปล่อยไป5555)

    เข้าเรื่องอ่านมาตอนแรกแสนเบสิค
    อะไรกันก็แค่คนหล่อนั่งวาดรูป
    (เปล่ามโนว่าวาดรูป5555)
    ทำไมทั้งบ้านแตกตื่น ก็แค่กำลังจริงจังกับางสิ่ง
    มันหล่อมากจนต้องเอามาเป็นท็อปปิกเลยเร๊อะ
    บร้าไปแล้วเหอะ! !!!

    และนักเขียน G ก้ยังคงคอนเซ็ต หลาย G อยู่วันยันคำ
    ชอบจริงนะตัวจีเนี่ย - -* 

    ฮาสุดคือตอน
    "ดักคุยผู้ชายหน้าห้องน้ำ"

    ถ้านักข่าวตาดี บอกเลยว่าเธอเขียนข่าวผิดมหาศาลย่ะ
    มันคุยกันในห้องน้ำก่อนหน้านี้เหอะ!!!
    ผู้ชายในห้องน้ำหญิงน่ะ
    เธอกุข่าวแล้วยัยบร้า55555555

    และมินนี่โวยวายการ์ฟิลด์เรื่องมาช้า!!!
    อยากจะขำ นางมาก่อนเวลาเถอะ เนี้ยบไปไหนไม่ทราบย่ะ - -*
    ขี้วีนเหวี่ยงแบบนี้
    ไม่เอาการ์ฟิลด์บริจาคให้เก๊าได้นะ
    ว่างอยู่แฟนไม่สนใจTAT

    คำจำกัดความของ การ์ฟิลด์ที่บอกว่า สูง
    มันจะเหมาะมากถ้าเปลี่ยนจากจินยองเป็นคนอื่น5555+
    คือจริงๆ จินยองตัวเล็กอะ55555
    ถึงจะไม่ที่สุดในวง แต่ตัวเล็กบางน่ารักนะ ชิ้ช้ะ><

    ใครจะไปกับหมอนั้นกัน
    (ฉันไง ฉันเอง อ๋องเอง )


    หนักสุดคือ ค้นตัว
    ขุ่นพระ!!! ค้นกลางแจ้งอะนะ
    มินนี่เธอต้องทำนะเพราะบางทีตานี้อาจจะขโมยกางเกงในใครมาก็ได้
    (มหกรรพระเอกถูกปรักปรำ5555)

    และการ์ฟิลด์ บร้ามนุษย์เม้น
    อารมณ์แปรปรวนกว่าสภาพอากาศเมืองไทยซะอีก!!!

    คำผิด
    ป้านวล มันพูดครับด้วยหรอวะ
    เพิ่งรู้ว่าป้าเป็นไบร์ท - -*

    ฉักทิ้ง = ฉีกทิ้ง

    แทนที = แทนที่

    รังควาญ=รังควาน


    Ahn Jae Hyun

     
    #21
    0