[END] Six Crowns Wayfashion ร้อยรักโชคชะตาท้าทายลิขิต

ตอนที่ 17 : SC Wayfashion | Episode13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    11 เม.ย. 60

T
H
E
M
Y
B


13

 

เป็นเวลาชั่วโมงกว่าเลยทีเดียวที่ฉันมานั่งขลุกอยู่ในร้านทำผม ทั้งสระ ไดร์ แล้วก็ดัด เยอะแยะมากมาย แถมอบไอน้ำด้วย คือไม่มีอะไรทำแล้วไง นี่ก็ออกมาจากร้านแล้วเรียบร้อยหลังจากไปหารายได้ให้ร้านเสริมสวยอย่างมหาศาล

ส่วนตอนนี้อีตามิกก็เป็นว่าหอบหิ้วของต่างๆเต็มสองมือพะรุงพะรังที่ซื้อมาหาฉัน นี่พ่อกับแม่ให้เงินมันไม่ได้เอามาใช้เปลืองแบบนี้นะเว้ย ไอ้เด็กนี่นิ!

ไงพี่มิน เป็นไงบ้าง

ก็สบายดีย่ะ แล้วแกซื้อไรมาเยอะแยะฮะฉันยังอดมองของในมือมันไม่ได้เลย

ของเล็กน้อยน่ะพี่

ถ้านั่นจะเรียกเล็กน้อยละก็...

กลับกันมั้ย

อยากไปดูที่อื่นต่ออะ ที่ไม่ใช่ห้าง ได้ป่ะ

จะไปไหนอีกเนี่ย ฉันเองก็หมดที่จะพามันไปละ นอกจากจะไปดำนำ ดูปะการัง เข้าวัด ฟังธรรม เรียนเต้นและร้องเพลงอะไรเทือกนั้นฉันก็จำไม่หมด

ไปไหนวะ ฉันหมดที่จะพาแกไปละ

ไปกรีน มาร์เก็ตดิอีกคนเสนอความคิดเห็น ว่าแต่มิกรู้จักตลาดนี้ได้ไงเนี่ย

อย่างแกอะนะ จะเดินตลาด

เนื่องจากว่ากรีนมาร์เก็ต มันก็แปลตรงๆว่าตลาดสีเขียวนั่นแหล่ะ ตลาดนี้จะขายของเกี่ยวกับต้นไม้และธรรมชาติต่างๆ เป็นพวกวิชาเกษตรงี้ งานหัตถกรรม ปุ๋ยหว่านพืช ไม้ดอก ไม้ประดับเป็นต้น ก็เลยไม่เชื่อไงว่าหน้าอย่างมิกจะไปเดินตลาดแนวนี้

หือ?? ฉันไม่ได้พูดนะพี่

อ้าว...

แล้วใคร?”

ฉันไง

ทั้งฉันและน้องชาย หันไปมองต้นเสียงพร้อมๆกับ ก็ปรากฏหน้าตาของผู้ชายผมสีสว่างคนหนึ่งยืนยิ้มอยู่ข้างๆ ซึ่ง...ฉันจำใบหน้าหวานๆนั่นได้ดี ฉันรู้ว่าเขาเป็นใคร

การ์ฟิลด์ นายอีกแล้วเหรอฉันถอนหายใจดังเฮือกอย่างเหนื่อย

น้อยๆหน่อยการ์ฟิลด์หันมาว่าฉัน

พี่เป็นใครอะนายน้องชายตัวดีมองการ์ฟิลด์ด้วยสายตาเป็นประกายเต็มไปด้วยความหวังจนนึกหมั่นไส้

อ่อ...พี่ชื่อการ์ฟิลด์นะประโยคเมื่อกี๊เขาพูดกับมิก นี่น้องเธอเหรอส่วนประโยคหลังนี้เขาถามฉัน

อือ มิก เป็นน้องฉันเอง

สรุปไปกรีนมาร์เก็ตกันการ์ฟิลด์กลับเข้ามาที่ประเด็นเดิม

ใครขอความหะ...

กำลังจะถามว่าใครขอความเห็นนาย แต่ทว่าคนที่เป็นน้องกลับพูดแทรกขัดฉัน

ไปดิ ไปๆ ยินดีที่ได้รู้จักนะพี่มิกยื่นมือจับทำความรู้จักกับอีกฝ่าย แบบไม่ได้ถามฉันสักคำ  จากนั้นมันก็หันมาพูดกับฉัน ไปนะ  ไปเหอะฉันอยากไป

มีการพยักหน้าใส่ฉัน อะ..ไอ้น้องบ้า

 

Chek in @Green Marker

มาจนได้ ฉันจำต้องมาที่ตลาดสีเขียวนี่เพราะไม่สามารถคัดค้านใดๆได้ มีอยู่สามเสียง สองเสียงบอกไป ฉันที่เป็นแค่เสียงเดียวบอกไม่ไป จะไปสู้อะไรได้อะ ครั้นจะปล่อยให้มิกมาเองกับการ์ฟิลด์คงไม่ดีแน่ๆ ก็นั่นน้องของฉันนะ

แน่นอนว่าตลาดแบบนี้จะต้องมีของกินของขายเยอะแยะอยู่แล้ว เป็นบรรยากาศแบบใหม่ที่เพิ่งได้มาลองเดินดูครั้งแรกเลยแฮะ ปกติฉันเดินตลาดที่ไหนกัน ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ น่าสนใจในระดับหนึ่งเลย แต่มันก็มีคนที่สนใจและตื่นเต้นมากกว่าฉันอีกนะ

พี่มิน มีปลาหมึกย่างด้วย

ตั้งแต่เดินเข้ามา อีตามิกก็มักจะทำสายวิ้งๆเป็นประกายใส่ของกินทุกประเภทในนี้ไปซะหมด ตั้งแต่น้ำส้มปั่นยันปลาหมึกย่างเนี่ยไง แต่ก็ไม่แปลกเพราะคุณมิก หรือว่าอีกชื่อหนึ่งคือยองโฮ เขาอยู่ที่เกาหลีมาตั้งแต่เล็ก นี่คงเป็นการมาไทยด้วยตัวเองเป็นครั้งแรก เพราะเวลาไปต่างประเทศพ่อแม่มักจะพาไปมากกว่า ลูกคนเล็กของบ้านเชียวนะ

อยากกินก็ซื้อดิฉันพูดกับน้องชาย

เอาไว้ก่อน ข้างหน้ามีผัดซีอิ๊ว อยากกินนานละพูดยังไม่ขาดคำ คนที่เป็นน้องชายก็เดินนำหน้าไปก่อนอย่างเร็ว ส่วนตอนนี้การ์ฟิลด์ ตั้งแต่มาที่นี่เขาหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้  แต่ฉันไม่สนใจจะตามหาหรอก หมอนั่นคงไปที่ชอบๆละ

ฉันพามิกเดินไปเรื่อยๆ ก็จะมีบ้างระหว่างทางที่เจ้าตัวจะซื้อนู่นซื้อนี่ไปเรื่อยเปื่อย ฉันก็ได้แต่ปล่อยไป จะให้ด่าก็คงจะโดนน้องชายตัวดีสวนคืนมาว่า ไม่ได้ขอเงินพี่สักหน่อยอีกหล่ะนะ คือหมดคำพูดกับมันจริงๆอะ เราสองพี่น้องเดินออกมาจนพ้นโซนของกิน ก็มาถึงโซนพวกดอกไม้ มิกเองก็ดูจะสนใจอีก เพราะดอกไม้พวกนี้คือดอกไม้เมืองร้อนซะส่วนใหญ่ มันบอกอยากเอาไป แต่ฉันห้ามไว้เพราะคอนโดไม่ต้องการให้ใครมาปลูกต้นไม้ใส่หรอกนะ

จนเวลาผ่านไปช่วงหนึ่ง น้องก็เดินพาฉันมาถึงโซนสัตว์เลี้ยง

กระต่ายน่ารักมากเลยมิกพูดก่อนจะก้มลงดูกระต่ายตัวเล็กๆสีขาวขนฟูที่วิ่งอยู่ในกรง

รู้สึกว่าโซนนี้จะมีแต่สัตว์เลี้ยงทั้งนั้นเลยแฮะ งั้นฉันลองเดินดูสักหน่อยดีกว่า ที่นี่มีทั้งกระต่าย นก หมา แมว หนูอีกมากมาย บางร้านแหวกแนวหน่อยก็ขายกิ้งก่า เม่น และตัวตุ่น‘’

และเมื่อเดินมาเรื่อยๆ ก็เจอไอ้คนที่พาฉันมาที่นี่อย่างการ์ฟิลด์ เขายืนอยู่หน้ากรงของหนูแกสบี้ ก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปถาม คือหน้าแบบเขาจะเลี้ยงสัตว์ด้วยเหรอไงหว่า

นายจะเลี้ยงเหรอ

เสียงของฉัน ทำเอาร่างสูงหันมามอง

อืม...น่ารักจะตายไม่เห็นเหรอ

การ์ฟิลด์ชี้ไปที่กรงของหนูแกสบี้ ที่มีหลายสีให้เลือก หนูพวกนี้เป็นสัตว์เล็กๆ ขนฟูๆ น่าเอามากกเล่นนะ ถ้าไม่ติดที่ว่าฉันไม่ค่อยมีเวลาเลี้ยงละก็ ฉันคงจะหาสัตว์สักตัวมาอยู่เป็นเพื่อนละ

นายชอบเลี้ยงฉันพวกนี้ด้วยเหรอ

แน่ดิ กะจะซื้อไว้สักตัวไปอยู่เป็นเพื่อนของเดฟสักหน่อย

ใครคือเดฟ???

เดฟ?” ฉันขมวดคิ้วมองการ์ฟิลด์

ใช่ไง เดฟเป็นแมวที่ฉันเลี้ยงไว้

แมว? แมวเนี่ยนะ?!”

บ้าหรือเปล่าเนี่ย ซื้อหนูไปอยู่เป็นเพื่อนแมว โอ้ว...ใครก็ได้พาหมอนี่ไปหลังคาแดงทีซิ

ทำไมอะ ก็แมวไง เธอคิดว่าเดฟเป็นไดโนเสาร์อ่อ??”

ปะ..เปล่า แต่นายจะซื้อหนูไปเลี้ยงไว้กับแมวของนายเนี่ยอะนะฉันยังขมวดคิ้วถามเขาต่อไป

อืม...เดฟ ไม่ใช่แมวที่กินหนูหรอกนะเขาตอบออกมาหน้าตาย คือฉันไม่เข้าใจเลยว่าจิตใจทำด้วยอะไร ถึงจะเอาหนูไปเลี้ยงรวมกับแมว แล้วแมวบ้านแกเหรอคะไม่กินหนูเนี่ย

แต่ฉันก็ยังคิดว่าแมวคงอยู่กับหนูไม่ได้อยู่ดีอะ

แมวกับหนูก็เหมือนคู่กัดกันนั่นแหล่ะ ไม่ค่อยถูกกันสักเท่าไหร่ เผลอๆหนูอาจจะโดนกินไปเลยก็ได้ นี่มันฆาตรกรรมสัตว์ชัดๆเลย ฉันดูทอมแอนด์เจอรี่(???)บ่อยๆ ทำไมจะไม่รู้

แล้วทำไมแมวกับหนูจะอยู่ร่วมกันไม่ได้ล่ะ

คำถามของอีกคนทำฉันฉุกคิดไปพักหนึ่งก่อนจะตอบไปสั้นว่า...

ก็แมวชอบกินหนู

ฮ่าๆๆ แมวไม่กินหนูหรอก แล้วอีกอย่างเดฟของฉันไม่กินของพวกนี้ด้วย มันจะชอบปลาย่างกับมีโอซะมากกว่าการ์ฟิลด์หัวเราะออกมา เดี๋ยวจะเลี้ยงด้วยกันให้ดู

ว่าจบ เขาก็ซื้อเจ้าหนูแกสบี้นั่นจริงๆ แกสบี้ตัวที่การ์ฟิลด์เป็นตัวสีเทาๆ ออกไปทางดำ หน้าตาดูใสๆ(?) มาเชียว เห็นอย่างนั้นฉันก็เลยขอดูหน้าชัดๆ จึงขอกับการ์ฟิลด์มาอุ้มเล่น น่ารักจัง

ฉันก็อยากเลี้ยงบ้างนะ แต่โชคร้ายที่ฉันคงไม่มีเวลามาดูแลฉันพูดขึ้นลอยในขณะที่มือยังอุ้มเข้าแกสบี้ของเขาอยู่

สนใจเลี้ยงแมวมั้ย?”

อะไรนะ?” ฉันไม่ทันได้ฟังที่อีกคนพูดสักเท่าไหร่เลยทำให้ได้ยินไม่ชัด เมื่อกี๊เขาพูดอะไรแกวๆนี่แหล่ะ หรือเขาจะถามว่ากินมันแกวมั้ย?

แมวไง...

ก็บอกว่าไม่มีเวลาเลี้ยงฉันหันไปย้ำอีกที แล้วตัวนี้ชื่ออะไรเหรอแล้วกลับมามองหนูตัวเล็กๆที่โดนฉันอุ้ม

อันที่จริงก็....มีชื่อแล้วหล่ะ

อะไร?”

ไม่บอก

นายนี่มัน...”  กวนประสาทอีกละ เชอะ! ไม่บอกก็ไม่บอก ไม่รู้ก็ได้วะ

รอแปบนะ เดี๋ยวมา

อยู่การ์ฟิลด์ก็ทิ้งฉันไว้ตรงหน้าร้านสุนัข ส่วนเขาก็เดินหายไปไหนอีกแล้วไม่รู้ ส่วนมิกน่ะเหรอ...ไอ้น้องชายนี่ก็ไวปานแสง จับไม่ได้ไล่ไม่ทันจริงๆ แต่เชื่อเหอะ เดี๋ยวมันก็หาฉันเจอเองแหล่ะ เพราะขี้เกียจตามหามันเหมือนกัน เหนื่อย

สักพักการ์ฟิลด์ก็เดินกลับมา..พร้อมกับน้ำสีดำๆสองแก้ว

อะไรน่ะฉันมองไอ้น้ำสีดำๆอย่างพิจารณา

เฉาก๊วยไง ไม่รู้จักอ่อ? ลองดูสิ อร่อยนะเจ้าตัวยื่นแก้วน้ำเฉาก๊วยนั่นมาให้ฉัน

ฉันก็รับมันมาชิมดู ไม่ใช่ว่าจะไม่เคยกินเฉาก๊วยหรอกนะ ก็มีกินบ้างแต่แค่ไม่บ่อยเท่านั้นเอง ตอนที่เขาถือมาให้ฉันเลยสงสัยพอเป็นพิธีว่ามันคืออะไร

อร่อยดีฉันพูด

เห็นมะ ฉันบอกแล้วการ์ฟิลด์ยิ้ม จากนั้นก็เอาแก้วเฉาก๊วยขึ้นมาดื่มบ้าง

ฉันกับการ์ฟิลด์เดินออกมาเรื่อยๆ จนถึงลานจอดรถ ซึ่งก็ดูท่าว่ายังไม่เห็นมิกเดินมาเลย สงสัยยังคงสนุกกับการเดินตลาดนั่นหล่ะมั้ง เอาเป็นว่าฉันคงต้องรอน้องที่รถนี่แหล่ะ เดี๋ยวเสร็จมันก็คงออกมาเอง

ทำไมถึงเลือกซื้อเฉาก๊วยเจ้านี้ล่ะ เจ้าอื่นก็มีเยอะแยะ แถมร้านก็ดูใหญ่กว่าร้านที่นายไปอีกถามไปงั้น ไม่มีอะไรจะถาม

แม่ค้าสวย

เหตุผลเหรอนั่น

อือ...ชอบแม่ค้าร้านนี้เลยอุดหนุนมา

ฉันรู้สึกว่านายชอบผู้ชายนะเขาเป็นเกย์แล้วไปสนใจผู้หญิงได้ไงวะ ข้อนี้ของไอ้คนข้างๆทำแปลกใจอีกละ

ชอบผู้ชาย ก็ไม่ได้หมายความว่าจะสนใจผู้หญิงไม่ได้นี่

เป็นไบเหรอ  ก็เขาชอบได้ทั้งผู้ชายและผู้หญิงอะ นี่ฉันก็ต้องระวังเอาไว้มากๆซะแล้วสิ เพราะหมอนี่เริ่มไม่ใช่เพื่อนสาวของฉันแล้วอะ ถ้าเขาชอบได้ทั้งหญิงทั้งชายจริงๆ

ฮะ?”

เดี๋ยวจะทำให้ดู

อยู่ๆ ร่างสูงก็ดึงตัวฉันเข้าไปใกล้กับเขา ก่อนที่อีกคนจะก้มหน้าลงประกบปากจูบกับฉัน วินาทีนี้ตัวของฉันโดนการ์ฟิลด์ล็อกไว้แน่นมากจนขยับหรือผลักเขาไม่ได้ อีกคนค่อยๆดูดขบริมฝีปากของฉันอย่างช้า ความรู้สึกในตอนนี้ทำให้ฉันแทบเป็นลมไป อายก็อาย(โชคดีที่ว่าบริเวณนี้คนไม่ค่อยเดิม เลยไม่ค่อยมีคนสังเกตเท่าไหร่ //แน่หล่ะ ที่นี่มันเป็นลานจอดรถ) แต่ถึงแบบนั้นก็ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นอยู่ดี ริมฝีปากของฉันถูกเขาครอบครองอยู่หลายวินาที ถึงมันจะไม่ใช่จูบแรก แต่ล่าสุดที่ได้จูบกับผู้ชายมันก็นานมากแล้วด้วย เลยทำให้ฉันตกใจไป

จนในที่สุดเจ้าตัวก็ผละออกไป

นะ...” ฉันกำลังจะชี้หน้าด่าเขา แต่ก็ถูกชะงักไว้

ถ้าด่าโดนจูบอีกรอบ

กรี๊ดดดดด ทำไมฉันทำอะไรไม่ได้เลย อย่าให้มีโอกาสนะ การ์ฟิลด์! นายตายแน่ กล้ามากที่อยู่ๆก็มาขโมยจูบฉันเนี่ย

พี่มินนน กลับกันเหอะเสียงลากยานๆของมิก ที่เพิ่งเดินเข้ามาเมื่อกี๊ ดีค่ะ...นางมาได้ถูกเวลาจริงๆ ขอร้องหล่ะขอให้น้องชายไม่เห็นช็อตเด็ดเมื่อกี๊

เออ..ก็กลับดิฉันตอบไปสั้นๆ

มีอะไรปะเนี่ย สีหน้าไม่ดีผู้เป็นน้องมองฉันอย่างฉงน แน่สิ ก็เมื่อกี๊เพิ่งโดนขโมยจูบมาจะให้ยิ้มระรื่นเหรอไง แถมไอ้คนขโมยก็ยังมีน่ายิ้มอย่างหน้าด้านๆ

ไม่มี ไม่ต้องเผือก จะกลับเหรอ ขึ้นรถสิ


คุยกับ Castle-G

เอาแล้วววว อิฟิลด์!!!! เอ็งทำอะไรลงไป

Q_Q พระเอกสับสนทางเพศเหรอ 5555555+

เชื่อว่าตอนนี้หลายคนก็คงสับสนเหมือนฉันแน่ๆ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,146 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 09:47
    การ์ฟิลด์นางจะรุกนางเองใช่ไหมมม
    #1,125
    0
  2. #1060 lightcalmdown (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 11:55
    ฉันสับสน
    #1,060
    0