[END] Honey & Carnation (P2) สวยอำมหิตป่วยจิตหล่อสะดิ้ง

ตอนที่ 7 : H&C | Episode4 : ฉันคือแจกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 647
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    11 ต.ค. 59



 



เธอโดนใจ – แกงส้ม ธนทัต

 

4

I’m vase

ฉันคือแจกัน

 

หลังจากกลับบ้านไปแล้ว ฉันก็มาสิงสถิตอยู่ที่ห้างสรรพสินค้าใกล้ๆ ตึกของเคเคยูหงะ มาเดินตากแอร์หาซื้อเสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้ เตรียมไปจัดกระเป๋าเดินทางไปอิ้งค์แลนด์ ฉันต้องซื้อเสื้อใหม่เพราะที่บ้านไม่ค่อยมีเสื้อสวยๆ ใส่เท่าไหร่ แล้วก็มีของใช้ขนาดพกพาด้วยก็ดีนะ....อืมมมม ต้องซื้ออะไรบ้างเนี่ย เยอะแยะจังเลยนะ


“หูยยยยย บอกไม่อยากไปงั้นงี้ แต่มาเลือกซื้อของเตรียมซะ”


“พูดมากไอ้ธาร ชวนมาด้วยก็ดีละ หุบปากไปเลย” ฉันหันไปส่งสายตาพิฆาตกับเพื่อนร่วมเทรนในค่ายเคเคยู


“แหง่วววว ขอโทษได้ปะล่ะ” มันย่นจมูกใส่ฉัน


ลำธารมันเป็นเทรนนี่ผู้ชายในค่าย อายุอานามก็เท่ากันกับฉันเลย เนื่องจากว่านิสัยของฉันสามารถเข้ากับผู้ชายได้เร็วเลยสนิทกับมันได้ และตอนนี้ก็ลากมันมาช่วยถือของให้ไง


“เออ นายเคยไปพวกประเทศทางยุโรปงี้ปะ ต้องเตรียมอะไรไปเป็นพิเศษมั้ย” ฉันหันไปถามเจ้าตัวหวังจะขอคำปรึกษา


“เคยไปแต่จีน -_-; ทางยุโรปไม่เคยไป”


“โห น่าเสียดายจัง ฉันจะไปถามใครดี” ฉันหนักใจจังเลย ตั้งแต่เกิดเรื่องยัยซาร่าก็หายจ้อยไปไหนไม่รู้ คาดว่านางคงไปจัดกระเป๋าเหมือนกันนั่นแหละ


“เออ ถามเอ็กเซลดิ” ลำธารเสนอแนะ


“ถามเซล? มันรู้เหรอ” ฉันงงเนี่ย เอ็กเซลจะรู้เหรอ ฉันยังไม่รู้เลย นี่ไม่ได้จะว่าเพื่อนตัวเองโง่หรอกนะ


“อ้าว ก็พี่ชายมันอยู่อิ้งค์ไม่ใช่เหรอ”


“เออ!!!! ใช่!!!” ฉันร้องออกมาอย่างดีใจพร้อมกับมือทั้งสองข้างไปจับที่บ่าของเพื่อนชาย ทำไมฉันถึงลืมนึกเรื่องนี้ไปได้นะว่าพี่ชายของเอ็กเซลอยู่ที่อังกฤษ ถ้าไปให้มันไปขอคำปรึกษาให้น่าจะได้อยู่ โธ่..ฉัตรเอ๊ย โง่อยู่ตั้งนาน


“เออ แล้วไปหาซื้อเสื้อผ้าก่อนแล้วตอนเย็นๆ ค่อยแวะไปหามันที่บ้าน” ลำธารว่าพร้อมกับปัดมือฉันออกจากบ่าของมัน





 

04:22 PM

หลายชั่วโมงต่อมาหลังจากหาซื้อเสื้อผ้าอะไรต่างๆ นานเสร็จแล้ว อ่า...ของที่ฉันซื้อส่วนใหญ่จะเป็นพวกเสื้อยืดกับกางเกงแล้วก็รองเท้าผ้าใบเทือกนั้นแหละ ไม่ได้ซื้อเสื้อโค้ทเมื้อคลุมหรอก คือไม่มีความมั่นใจที่จะซื้อตอนนี้เอาเป็นว่าตอนเย็นๆ นี้ก็จะแวะไปหาเอ็กเซลที่บ้านมันก่อนก็แล้วกัน มีเรื่องอยากให้มันช่วยน่ะ


เออ..ความจริงตอนนี้ก็อยู่หน้าบ้านเซลมันแล้วนะ =_=; ตอนนี้ฉันกำลังยืนอยู่หน้ารั้วของบ้านสองชั้นขนาดกลางไม่ได้ใหญ่มากมายมีสวนเล็กๆ หน้าบ้านบรรยากาศน่ารักน่าอยู่ ต่างจากบ้านของฉันที่ใหญ่โตมโหฬารแต่มีคนอยู่แค่สามคนน่ะ =_=;;;;


“อ้าวฉัตร” เสียงแม่ของเอ็กเซล ท่านเป็นคนมาเปิดประตูให้ฉันเอง


“สวัสดีค่ะน้าดา” ฉันเอ่ยพร้อมยกมือไหว้


“จ้ะ มาหาอี้เหมยเหรอลูก”


“ค่ะ ^^


อี้เหมยคือชื่อจีนของเอ็กเซลที่แม่มันเรียก เพราะครอบครัวของเอ็กเซลนี่มีเชื้อสายจีน แถมยังจีนจ๋ามากเลยหละ น้าดาก็เชื้อสายจีน ส่วนพ่อของเอ็กเซลฉันยังไม่เคยเห็นเพราะแยกกันอยู่ตั้งแต่เอ็กเซลมันเล็กๆ แต่เหมือนจะได้ยินมาว่าพ่อนางก็เชื้อจีนเหมือนกันนะ -__-;;;


ฉันก็อยากมีหลายๆ ชื่อแบบมั่ง ฮ่าๆๆๆ


“เหมยไม่อยู่หรอกลูก ปิดเทอมก็ไปอยู่กับพ่อเขานู่นแหละ”


อ้าว...มาเสียเที่ยวเหรอเนี่ย...โหย ฉันเดินทางมาเกือบชั่วโมงเพื่อมาหามันที่บานเลยนะเว้ย T^T; รู้งี้ฉันโทรหาเอ็กเซลมันก่อนก็ดีแหละ


“อ่า แล้วนี่บ้านพ่อเขาอยู่ไหนคะ?”


“อืม อยู่ซอย AN แถวๆ กลางเมืองนู่นแน่ะลูก ถ้านั่งรถไปประมาณครึ่งชั่วโมงก็ถึง”


ได้ยินแบบนี้ค่อยมีกำลังใจขึ้นมาหน่อย


“อ๋อ แถวเอเอ็นนู่นใช่มั้ยคะ” ฉันถามย้ำอีกรอบ


“ใช่จ้ะ ฉัตรไปถึงแถวนั้นถ้าหาบ้านไม่เจอก็โทรหาเหมยก็ได้” น้าดาพูดพร้อมยิ้มอย่างใจดี


“ค่ะๆ ขอบคุณมากนะคะ” ยกมือไหว้น้าดาอีกครั้งก่อนจะเดินออกมาจากบ้าน


อ่า...แถวซอย AN งั้นเหรอ? เหมือนฉันจะเคยไปอยู่นะ ซอยนั้นมันไม่ควรเรียกว่าซอยด้วยซ้ำแหละ ถนนใหญ่มากขนาดนั้น งั้นถ้าไปถึงลองเดินหาดูก่อนก็ได้



 

30 นาทีต่อมา~

 “เฮ้ยฉัตร แกมาจริงๆ ด้วย เออ เข้าไปในบ้านก่อน” หลังจากที่ยืนรอเอ็กเซลที่หน้าบ้านซักพัก มันก็ลงมาเปิดประตูบ้านรับฉัน


“เออ กูก็ดีใจที่หาบ้านมึงได้”


“ว่าแต่มาเรื่องอะไรวะ”


“ก็จะมาคุยเรื่องไปอังกฤษอะ เห็นว่าพี่มึงอยู่นู่นเลยจะมาถาม” ฉันพูดพลางใช้ผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อตามใบหน้า


“เออๆ เข้าไปในบ้านก่อน”


ฉันเดินผ่านประตูรั้วไปที่มียามมานั่งเฝ้า -__-; ฉันขอถอนคำพูดในหน้าที่แล้วที่บอกว่าเอ็กเซลอยู่อย่างสบายๆ ในบ้านหลังเล็กๆ กับแม่นะ ความจริงบ้านพ่อมันแม่งใหญ่กว่าบ้านของฉันที่บอกว่ามโหฬารอีกอะ พูดเลย...





 

ตอนนี้ฉันกับผู้เป็นเพื่อนเดินเข้ามานั่งภายในห้องรับแขก พลางมีน้ำและขนมกินเล่นๆ เซลบอกว่าเลี้ยงคืน เพื่ออะไรเนี่ย



“เออฉัตร โทรหาไอ้เฮียมันตอนนี้คงไม่ได้นะ” เอ็กเซลบอกฉันด้วยสีหน้าหนักใจ


“ทำไมวะ”  นี่มันก็เกือบห้าโมงเย็นแล้วนะเว้ย ไม่โทรตอนนี้รอไปอีกคงดึกตายห่าเลยแหละ


“โหย เวลาที่ไทยกับอังกฤษมันไม่ได้ตรงกันนะมึ๊งงง ตอนนี้ที่อังกฤษเฮียก็คงเรียนอยู่ โทรไปไม่ได้หรอก รบกวนเฮียมัน =___=;;;


“เฮ้ย กูลืมคิดเรื่องนี้อะ T^T” ตายๆ ตายแล้ว ฉันลืมไปว่าพี่ชายของเอ็กเซลไปเรียนต่อที่อังกฤษ แถมเวลานี้พี่เขาคงเรียนอยู่ด้วย ตายๆ ทำไมฉัตรโง่ขนาดนี้วะคะ


“คงต้องรอให้ถึงเวลาตอนเย็นของอังกฤษแหละ ถึงโทรหาได้” มันว่า


“เวลาเย็นของอิ้งค์นี่เทียบกับไทยคือกี่ทุ่มวะ?”


“ประมาณตีหนึ่ง”


เฮี้ยยยยยยย ตีหนึ่ง!!!!!


“โหยยย อิฉัตรจิคราย ;__;” ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้วะเนี่ย


“มึงนอนค้างที่นี่ก็ได้นะ ตั้งนาฬิกาปลุกช่วงตีหนึ่งแล้วโทรหาพี่มัน -O-;” เอ็กเซลเสนอความคิด


“เอางั้นเหรอ เกรงใจพ่อมึงมั้ยอะ?” ฉันเป็นใครก็ไม่รู้ อยู่ๆ ก็จะมาค้างบ้านเขา มันจะดีเหรอวะ?


“ไม่หรอก มึงก็โทรไปบอกแม่ แล้วเดี๋ยวกูไปจัดที่นอนชุดนึงไว้ให้ ไปนอนบนห้องของกูนู่นแหละ” เอ็กเซลพูดจบก็เดินออกไป ทิ้งฉันนั่งเล่นอยู่บนโซฟา


ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คเฟส ทวิตเตอร์เล่นไปพลางๆ รอเวลาไปเรื่อย สรุปคืนนี้คงต้องค้างบ้านมันจริงๆ นั่นแหละนะ อ่า...น่าเบื่อจังเลย Q___Q


เฟสบุคก็มีแต่ข่าวเรื่องญี่ปุ่นโกงวอลเล่ย์


ทวิตเตอร์ก็มีแต่เรื่องอปป้าออกจากวง


อินสตาแกรมก็มีแต่คนอัพรูปกับข้าวลง


น่าเบื่อที่สุดดดดด โฮก T^T ไม่มีอะไรทำเลยรึไงเนี่ย มีแต่ข่าวเดิมๆ น่าเบื่อๆ ทั้งนั้นเลย ข่าวนี้ก็เห็นจนเบื่อแล้ว ข่าวนี้ก็ดูจนตาชาไปหมด มีอะไรใหม่ๆ มั้ยเนี่ย


ในขณะที่กำลังนั่งเบื่ออยู่นั้น สมองน้อยๆ ก็คิดอะไรขึ้นมาได้ จริงด้วย...ไลน์ 


 

หึหึๆ เหมือนจะมีใครบางคนเคยทิ้งไอดีไลน์ไว้ให้ฉันด้วยนะ ไหนลองแอดไปทักดูซิ ถ้าเป็นไลน์เมเนเจอร์นี่ไอ้บ้านั่นโดนฉันกระทืบแน่ๆ


ฉันกรอกไอดีไลน์ที่กี้ให้มาลงไปในช่องค้นหาเพื่อน และพอค้นหามันก็ขึ้นมาให้จริงๆ



 

กี้เองจ้าาาา~

@Kie1704

 



 

-_-; มีใครรู้สึกมั้ยว่าชื่อไลน์เขากวนตีนเหอะ ขอให้เป็นเขาจริงๆ ก็แล้วกัน


ฉันเข้าไปที่หน้าแชทไลน์ก่อนจะคลิกส่งสติกเกอร์ไปอันหนึ่ง จากนั้นถึงค่อยพิมพ์ข้อความตามไปด้วย


ไงคะที่รัก

แอบสยองตัวเองเบาๆ แฮะ =_=


 

นี่ใครครับ?


 

เขาตอบมาแล้วแหละ เขาถามด้วยว่าฉันเป็นใคร


ขนมเค้กวนิลาอร่อยมาก

เดี๋ยววันหลังซื้อคืนให้


กรี๊ดดด เธอแอดฉันมาแล้ว


 

เดี๋ยวนะ....ทำไมต้องมีคำว่ากรี๊ด =[]=; คืออะไรเหรอวะ?


ก็แค่ทักมาขอบคุณ


ไม่ต้องคิดมากหรอก ฉันเต็มใจ


อืม จะไปอังกฤษวันไหนเหรอ


สารภาพเลยว่าฉันไม่รู้กำหนดการอะไรทั้งสิ้นเลย เพราะมัวแต่งงปนมึนอยู่ บวกกับยัยซาร่าหลังจากสร้างเรื่องในก็หายจ้อยไปตั้งแต่เมื่อเช้า ไหนๆ ก็ได้คุยกับกี้แล้วฉันขอถามจากเจ้าตัวเลยก็แล้วกันน่าจะได้ข้อมูลเป๊ะกว่า


สัปดาห์หน้าไงครับที่รัก ^^’


ที่รงที่รักอะไร ขนลุก


อ่า...นี่ฉันสามารถคุยกับคนที่เพิ่งรู้จักได้ไม่นานได้สนิทขนาดนี้เลยเหรอคะ -_- ว้าว...แถมคนๆ นั้นยังเป็นนักร้องของค่ายใหญ่ด้วย มีความน่าอิจฉาจริงๆ เลยยัยฉัตรเอ๊ย


อ๊ะๆ คนอ่านอย่ามาหมั่นไส้นะคะ อิจฉาที่ไม่ได้อย่างฉันละสิ


 ติ๊ง ติง ติ๊ง


ฉันตกใจจนแทบปล่อยโทรศัพท์ร่วงเมื่อเสียงโทรทางไลน์ดังขึ้น....ก็จะใครโทรล่ะ ไอ้คนเมื่อกี๊ที่ฉันแชทคุยด้วยนั่นแหละ นี่เขาโทรมาทางไลน์เลยเหรอวะ?


จะรับดีมั้ยนะ


“นี่ ว่าไง โทรทำไมล่ะ =[]=” ฉันกดรับปุ๊บแล้วก็โวยใส่เขาเลย


[เห็นแค่ตัวอักษรมันไม่ฟิน อยากฟังเสียงด้วย]


“ถามจริง นายเซอร์วิสแฟนคลับแบบนี้ทุกคนปะ?” ฉันชักไม่แน่ใจแล้วสิ บางทีเบื้องหลังเขาอาจจะคุยแบบนี้กับทุกคนก็ได้


[ก็ไม่นะ แบบนี้ก็มีแค่เธอแหละ] คำพูดแบบนั้นเหมือนกำลังให้ความหวังเลย


“แล้วทำไมต้องเป็นฉันล่ะ?”


[อะไรที่มันธรรมดามันก็ธรรมดา แต่ถ้ามันเกิดขึ้นมากกว่าธรรมดา นั่นเรียกว่าสิ่งที่พิเศษ] เรียกเรียบๆ จากปลายสายทำให้ฉันถึงกับหยุดคิดกับคำพูดของกี้


“นายจะบอกว่าฉันพิเศษ”


[อ่าฮะ]


“ฮ่ะๆ เดี๋ยวๆ ฉันพิเศษยังไงเหรอ”


[เธอน่ะพิเศษมากนะ สำหรับฉันน่ะ...แต่เธอคงจำฉันไม่ได้แค่นั้น] คำพูดที่แปลความหมายได้ยากนั่นมันคืออะไรกันเหรอ


“จำนายไม่ได้? ตลกละ นายก็คือกี้ โรมิโอไง๊”


[ฉัตรรู้มั้ย เราเจอกันก่อนที่ฉันจะมีนามสกุลโรมิโอต่อท้ายอีกนะ]


....หมายความว่าไง
 

100%
แค่ทักมาหาแค่นี้จำเป็นต้องหยอดมั้ย?
ที่รงที่รัก เห็นหน้ามิ้งๆ ทำไมแรดเพียงนี้
55555555555555555



 


ฝากนิยายเซ็ต PAN ของเจ้จีด้วยค่ะ (ขายของ)
 


[เปิดพรี] Fame & Lily (P) พี่คนเฉย..มาเป็นลูกเขยแม่หนูมั้ย : ลงแล้ว 45 ตอน 
ยากยิ่งกว่าทำตัวให้แมน ก็ทำให้ยัยฟ้าเก้าเลิกแอนตี้ผมนี่แหละ!!! "นี่..ถอยไปไกลๆเดี๋ยวแม่จะจับทุ่มเลย" ผมเลิกคิ้วมองเจ้าตัว "ถ้าจับทุ่ม ฉันก็จับกดอะ" เป็นการขอคืนดีที่ห่ามมาก อิสั-ส 
Honey & Carnation (P2) สวยอำมหิตป่วยจิตหล่อสะดิ้ง : ลงแล้ว 8ตอน 
"เธอ...เราคิดว่าเธอดีต่อใจของเราอะ" ฉันอึ้งเบาๆ กับคำพูดนั้น "นี่จีบ?" "ฉันแค่เช็ตเรตติ้ง ดูหนังหน้าเธอก่อน อย่าหลงตัวเองสิชะนี" อีกี้!! พูดแบบนี้ดูถูกส้นเท้าร้อยศพของฉันไปละ 
Step & Sakura (P3) ประสบภัย 'แอนตี้' มีรักแบบงงๆ : ลงแล้ว 4 ตอน
เพราะวันก่อนฉันไปตั้งกระทู้ใส่ร้ายศิลปินค่ายดังอย่าง 'ปาร์ค' ว่าเขาฟันฉันแล้วทิ้ง วันนี้เขาก็เลยบุกมาหาฉัน "จะแก้ข่าวหรือว่าจะให้ฉันทำให้กระทู้ที้เธอตั้งเป็นจริง?" เดี๋ยวนะ อะไรคือเข้ามาจูบฉันเลยวะ? 










 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

198 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 16:47
    อยากจะส่งรัวๆไปหากี้ ไม่ใช่ไงคะที่รักนะ จะส่งไปว่ากวนตีน ชื่อไลน์กวนตีนมาก 5555555555
    แล้วอะไรมากงมากรี๊ดวะกี้ ใช่เหรอผู้ชายกรี๊ดแบบนี้ก็ได้เหรอหมอกี้ 55555555
    #47
    1
    • #47-1 แคสเติ้ลจี ★ FLY (@g-garden) (จากตอนที่ 7)
      24 พฤษภาคม 2559 / 17:32
      ย้อนกลับไปดูชื่อเรื่องค่ะ กี้คือผู้ชายสะดิ้ง 555555
      #47-1