[END] Honey & Carnation (P2) สวยอำมหิตป่วยจิตหล่อสะดิ้ง

ตอนที่ 6 : H&C | Episode3 : เขาคือดอกไม้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 719
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    21 พ.ค. 59



 



เธอโดนใจ – แกงส้ม ธนทัต

 

 

3

 

He’s flower

เขาคือดอกไม้



 

“กรี๊ดดดดดดดด!!!!!


 

เสียงเปรตโหวกเหวกร้องขอส่วนบุญดังขึ้นแต่เช้า อะไรของอีซาร่ามันวะ -_- มันวิ่งมาบ้านฉันตั้งแต่เช้าๆ ยังจะมีกรี๊ดใส่บ้านฉันอีก เดี๋ยวแม่ตบคว่ำเลยนี่

 

“ใจเย็นมั้ยมึง กูกลัวชาวบ้านละแวกนี้ตกใจแล้วจะมาอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้มึงอะ” ฉันพูดอย่างเนือยๆ

 

“เย็นไม่ไหวแล้วว”

 

“เป็นอะไร”

 

“ฉัตร...ฉัตร” ซาร่าร้องตะโกนชื่อฉันพร้อมกับเขย่าตัวฉันไปมารัวๆ จนมึนหัวไปหมด


 

“โอ๊ยอิกะเทยไม่สวย T^T

 

“ตบปากตัวเองสิบทีอีฉัตร -__-+” มันทำหน้าไม่พอใจเมื่อได้ยินคำว่าไม่สวย

 

“ใครใช้ให้มึงมาร้องโวยวายแล้วทำร้ายร่างกายกูล่ะวะ”

 

“เออ!! กูมีอะไรจะบอกกกกก” ไม่นานยัยนี่ก็กลับมาทำสีหน้าตื่นเต้น

 

“บอกว่า?”

 

“กูได้ไปเที่ยวกับกี้เว้ยยยยยยยยยย” ซาร่าบอกแล้วก็กรี๊ดลั่นอีกครั้ง มันตื่นเต้นดีใจจนจะชักดิ้นชักงอเป็นพลอยชมพูแล้ว อะไรรรร เมื่อกี๊นางบอกฉันว่าอะไรนะ?

 

“ฮะ?”

 

“กูเป็นผู้โชคดีที่ได้รับสิทธิ์ไปเที่ยวกับกี้โรมิโอเว้ย ได้ยินมั้ย >__< โอ๊ย หลังจากที่อดอาหารนั่งแดกแต่น้ำส้มมาเป็นเดือนๆ กูก็สมปรารถนาแล้ว”

 

“อ่อ...เฮ้ย ดีใจด้วยเว้ย” นี่ถึงจะไม่ได้นั่งอดอาหารแดกน้ำส้มไปกับมันก็เถอะ แต่ฉันก็ตื่นเต้นกับมันเลยว่ะ แต่ก็ไม่แปลกนะ ฮ่าๆๆๆ ซาร่ามันควรได้ว่ะ ถ้าไม่ได้นี่สงสารเลย

 

“เฮ้อ...แต่ว่า...” อยู่ๆ นางก็ทำหน้าเศร้า คืออะไร?

 

“ว่า?”

 

“เขาให้ไปสองคนอะ...ถ้าไม่สองคนก็ถือว่าสละสิทธิ์ T^T

 

“เอ่อ...” นี่อย่าบอกนะว่าที่ทำหน้าเศร้าเป็นเพราะเรื่องนี้น่ะ

 

“ยัยฉัตรรร เพื่อนรักกก” ซาร่าคลานเข้ามากอดแขนฉันเหมือนลูกแมวตัวน้อยๆ (?)

 

“ฮะ”

 

“แกคือเพื่อนรักของฉันนน”

 

อย่าบอกนะว่า...เอ่อ ไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดใช่ป่ะวะ?

 

“นี่! หยุดความคิดของมึงไปเลยนะ กูไม่ไปเด็ดขาด” ฉันผลักยัยเพื่อนตัวดีออกจากแขนและเดินลุกหนีไปทางอื่น แต่ทว่าซาร่ากลับตามมาดักหน้าฉัน

 

“ฉัตร...เราเป็นเพื่อนกันนะ *-* ไปกับกูเหอะ นะ นะ นะ นะ” ดู...ดูทำสายตาเข้า

 

“ไม่เอาเว้ย ฉันอยากอยู่บ้าน แกไปนะกับเอ็กเซลมันไป๊”

 

“ไม่ได้อะมึงงง Q__Q

 

“ทำไมจะไม่ได้ ลุ้นโชคไปเที่ยวอังกฤษไม่ใช่เหรอไง ไปชวนยัยเซลมันนู่น มันน่าจะไปกับแกอยู่ ไปหาพี่ชายมันที่นู่นนนน” ฉันว่าอย่างเบื่อหน่าย พร้อมกับผลักหัวของซาร่าออกไปห่างๆ

 

“โอ๊ย ไม่เอา T_T กูให้มึงไปกูได้เท่านั้น”

 

“ทำไมวะ”

 

“เอ่อ..ก็..กู...ส่งชื่อมึงไปแล้ว .__.

 

ฮะ!!!!!!!!!! ว้ากกกก อิเพื่อนเลวว!!!

 

“ไอ้นันทชัย!!!!” ฉันเรียกชื่อจริงของเพื่อนชาย (ร่างสาว) ออกมา

 

“กรี๊ดดดด T__T มึงใจเย็น นี่เพื่อนนะเว้ย” ซาร่าพยายามเกลี้ยกล่อมประโลมใจฉันให้เย็นลงแต่ตอนนี้ให้ทำจนตายก็ไม่ได้ผลหรอก ขึ้นโว้ยมันขึ้น!

 

“มึงตายแน่ๆ อินันทชัย”
 

“ว้ากกกกกกก” เพื่อนตัวดีรีบวิ่งออกประตูไปอย่างรวดเร็วโดยมีฉันวิ่งตามไปติดๆ

 

แก...แก๊ ทำไมทำอะไรถึงไม่ปรึกษากันก่อนนน ห๊า!!!

 




 

ณ ร้านไอเทเลเบิ้ล

ตอนนี้ฉันกำลังมานั่งจิบชานมหวานๆ กับเค้กช็อกโกแลตอยู่ -_-; มาที่นี่เพื่อนั่งสงบสติอารมณ์เรื่องยัยซาร่ามัน หลังจากไล่ฆ่ามันรอบบ้านด้วยความเหน็ดเหนื่อย ยังดีที่เอ็กเซลมันมาห้ามไว้ทัน แล้วมันก็ชวนฉันออกมานั่งกินของหวานที่ร้านแห่งนี้


 

“เอ่อ ใจเย็นขึ้นยัง” เอ็กเซลเอ่ยถาม

 

“มากอะ ก็ดี” ฉันตอบห้วนๆ

 

“โห...อย่าไปซีเรียสกับซาร่ามันเลย ไปกับมันเหอะ มันส่งชื่อมึงไปแล้วนี่ นั่นน่ะความฝันของเพื่อนเลยนะ จะทำร้ายได้ลงเหรอ *-*” เอ็กเซลเหมือนจะได้สารมาจากซาร่าเพื่อช่วยพูดกับฉันให้

 

“เออ เซ็งอยู่เนี่ย กูไม่อยากไปนี่หว่า”

 

“เอาน่า ไปแค่ไม่กี่วันเอง”

 

“เฮอะ ยอมแค่คราวนี้หรอกนะ” ฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่...คือที่มีปัญหามันก็ไม่ใช่อะไรหรอก เพียงแต่ว่าฉันก็มีงานทางนี้เยอะไง ไหนจะโปรเจคของค่าย KKU อีกด้วย ฉันไม่อยากทิ้งงานเพื่อไปเที่ยวไร้สาระกับศิลปินที่ฉันไม่ได้เป็นแฟนคลับเลย

 

“เค้กช็อคโกแลตอร่อยมั้ยอะ” เอ็กเซลเปลี่ยนเรื่องคุย

 

“ใช้ได้นะ มึงก็ซื้อกลับไปบ้านด้วยดิ” ฉันแนะนำ

 

“โอ๊ย ไม่เอาหรอก ซื้อไปที่ไรกูก็กินอยู่คนเดียวตลอด อ้วนตายเลย” มันย่นจมูกอย่างเซ็งๆ

 

“อ้าว แม่แกไม่กินเลยเหรอ”

 

“ไม่เว้ย ตั้งแต่เด็กจนโตของชีวิตอีเซลเนี่ย ถ้ามีอะไรที่เกี่ยวกับช็อคโกแลตไปอยู่ที่บ้านแม่งไม่มีใครแดกหรอก” เหมือนมันจะเป็นฝ่ายมานั่งบ่นให้ฉันฟังแทนเลยเนอะ

 

“พี่มึงก็ไม่กิน”

 

“ไม่อะ เฮียมันไม่ชอบช็อคโกแลต เห็นแล้วเป็นต้องขยะแขยงวิ่งหนี -_-;” เอ็กเซลว่าไปก็จิบน้ำในมือไปด้วย จากนั้นมันก็เก็บกระเป๋าลุกขึ้นจากเก้าอี้ “พูดถึงเฮียแล้วก็เพิ่งนึกได้ เดี๋ยวฉันต้องกลับบ้านละ เฮียมันชอบโทรมาหาเวลานี้อะ”

 

“เออๆ กลับดีๆ เว้ย” ฉันโบกมือลายัยเอ็กเซลจนเดินออกจากร้านไป

 

ส่วนฉันน่ะเหรอ? ก็นั่งอยู่คนเดียวอะดิ ;_; นั่งคนเดียวมันไม่โอเคเท่าไหร่แฮะ...งั้นเดี๋ยวก็จะกลับบ้านเหมือนกัน แต่ก่อนกลับบ้านฉันขอไปสั่งเค้กวนิลาสองชิ้นติดไม้ติดมือด้วยดีกว่า เอาไปฝากพ่อแม่ที่บ้าน ฉันเดินไปที่เคาน์เตอร์ของร้านจากนั้นก็เอ่ยสั่งเค้กกับพนักงาน

 

“เค้กวนิลาขนาดเล็กสองกล่องค่ะ” ฉันว่าเรียบๆ และรอพนักงานไปจัดมาให้ แต่ว่า...

 

“ทางร้านขออภัยด้วยนะคะ พอดีเค้กวนิลาหมดแล้วค่ะ ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าอยากได้อะไรแทนมั้ยคะ” พนักงานคนเดิมพูดด้วยสีหน้ารู้สึกผิด ดูๆ แล้วน่าจะอายุเท่าฉันหรือไม่ก็น้อยกว่าฉันละมั้ง คงมาทำงานพาร์ทไทม์ แต่ฉันจะไปวิจารณ์อายุพนักงานทำไมกันวะ

 

“งั้นไม่เป็นไรค่ะ ^^;

 

ถ้าไม่ใช่เค้กวนิลา แม่ฉันก็ไม่กินอะพูดเลย ซื้อไปก็เสียของเปล่า =__=

 

ฉันเดินออกมาจากร้านอย่างเบื่อๆ ปนหงุดหงิดด้วยแหละ ทำไมวันนี้มีแต่เรื่องไม่ได้ดั่งใจจังเลยวะ เฮ้อ...ไม่อยากกลับบ้านเลยง่ะ ไปเดินห้างจนเย็นแล้วต่อร้านคาราโอเกะดีมั้ยนะ?

 

“เฮลโหล”

 

ตะเถร! ตกใจหมด

 

“เฮ้ย” ฉันร้องขึ้นและหันไปมองบุคคลที่ส่งเสียงเรียกใกล้ๆ หูของฉันเมื่อกี๊

 

“ตกใจทำไม -O-;” ผู้ชายคนนั้นทำหน้าเหวอไปเลย เขายืนห่างจากฉันไม่ถึงเมตรด้วยซ้ำอะคิดดู อ้อ...ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คนอื่นไกล แต่เป็นคนที่ฉันกำลังจะได้ไปเที่ยวด้วยเร็วๆ นี้น่ะเอง

 

“ใครใช้ให้นายมายืนตรงนี้ล่ะวะ”

 

ใช่ไง...ผู้ชายคนนี้คือกี้ วันนี้ก็มาลุคเดิมๆ ใส่หมวกคาดแมสปิดปากอำพรางใบหน้า -_-; แต่ทำไมฉันถึงจำเขาได้น่ะเหรอ ก็เป็นเพราะว่าฉันจำดวงตาของอีกคนได้แล้วยังไงล่ะ

 

“ไม่มีใครใช้นะ -_-;

 

“เฮ้อ...ตกใจหมดเลย” ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอก คือเข้าใจมั้ยว่าคนมันกำลังคิดอะไรเพลินๆ แล้วมีคนมาสะกิดทักงี้อะ ตกใจนะเว้ย

 

“ทำไมเธอไม่แอดฉันมาเลยอะ” คนตรงหน้ายู่ปาก

 

“ทำไมฉันต้องแอดนาย =_=

 

“โห มาคุยกันไง ดีจะตายได้คุยกับฉัน” เขาพูดราวกับว่าเขาคือผู้วิเศษณ์ ถ้าคุยกับกี้แล้วได้เงินหนึ่งล้านนั่นก็พอได้อยู่นะ จะคุยทั้งวันเลยแหละ

 

“ฉันไม่ค่อยได้เล่นไลน์”

 

“งั้นเบอร์โทรมั้ย?” นี่แน่ใจเหรอว่าคือกี้นักร้องวงโรมิโอจริงๆ เสนอเบอร์โทรให้คนทั่วไปอย่างฉันอะนะ

 

“ไม่เอาอะไรทั้งนั้น”

 

“โห ไหนๆ ก็จะได้ไปเที่ยวด้วยกันแล้ว แลกเบอร์กันก็ไม่เสียหายนา..” เจ้าตัวยังพูดไม่หยุด

 

(-_-  )+ นายรู้ได้ไง?” คือนี่ขนาดฉันยังเพิ่งรู้เรื่องเมื่อเช้าเองนะ...

 

“อ้าว ฉันเป็นคนที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากไปเที่ยวด้วยนี่นา ผู้โชคดีคนนั้นฉันก็ต้องรับรู้ดิว่าเป็นใคร จริงมั้ยล่ะ” กี้ก็พูดถูกนะ เขาต้องรู้อยู่แล้วดิ
 

“เออ งั้นเจอกันวันเดินทางละกัน” ฉันโบกมือลาเจ้าตัว และเดินไปอีกทางนึง

 

แต่ทว่า
 

“เดี๋ยวๆ” กี้เดินมาดักหน้าฉันทำไม?

 

“นายมีอะไรอีกรึเปล่า” ฉันเลิกคิ้วถามเจ้าตัวอย่างแปลกใจ

 

“อะนี่..” อีกคนยื่นถุงอะไรสักอย่างที่ถือไว้ในมือมาให้ฉัน “มันคือเค้กวนิลาล็อตสุดท้ายที่ฉันไปเหมามาเองน่ะ ฉันได้ยินว่าเธออยากได้ ก็เลยเอามาให้”

 

“เฮ้ย ไม่เป็นไรๆ” ฉันโบกมือโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน

 

“เอาไปเหอะ” เค้กถุงนั้นถูกยัดใส่มือฉันเรียบร้อย “คิดซะว่าเป็นของเซอร์วิสแฟนคลับเล็กๆ น้อยๆ นะ” กี้ฉีกยิ้มกว้างจนทำให้ตาทั้งสองข้างเกือบปิด รอยยิ้มนั่นดูน่ารักจริงๆ เลย เขาเป็นผู้ชายจริงใช่มั้ย

 

“จะดีเหรอ ฉันซื้อต่อดีมั้ยอะ” ถึงจะดีใจไม่น้อยที่จะมีของไปฝากแม่ แต่มันก็เกรงใจด้วยนั่นแหละ

 

“ไม่ต้องหรอก ฉันให้แล้วก็มีของแถมด้วย”

 

“ของแถม อะไร?” ฉันขมวดคิ้วงง..ในถุงนี้ก็เห็นมีแต่เค้กนี่นา มีของแถมอะไรกัน

 

“แป๊บนะ” อีกคนควานหาของบางอย่างตามกระเป๋าเสื้อกระเป๋ากางเกงอย่างวุ่นวาย “อ๊ะ..เจอแล้ว”

 

มันคือปากกาหมึกสีดำ...ที่เหมือนจะเอาไว้เซ็นต์ลายเซ็นให้แฟนคลับ นี่หวังว่าจะไม่ได้มาเซ็นต์บนแขนฉันอะไรเทือกนั้นหรอกนะ มันเลอะเทอะเว้ย

 

“จะทำอะไรน่ะ”

 

“นี่ไง” กี้ไม่พูดเปล่า เจ้าตัวเอื้อมมือที่ถือปากกาเมจิกมาขีดเขียนลงบนกล่องขนมเค้กที่ฉันถือ...และ....สิ่งที่เขาเขียนก็คือตัวเลข =_=

 

 

‘10902’

 

 

 

เอ่อ..มันคือเลขอะไรเหรอ ฉันไม่เข้าใจอะ

 

“ใบ้หวย?” ฉันขมวดคิ้วมองตัวเลขที่กี้เขียนอย่างพิจารณา...คือนี่มันเลขอะไรกัน จะว่าวันเกิดก็ไม่ใช่ ทะเบียนรถก็ไม่เหมือน เป็นละติจูดที่อยู่มันก็สั้นเกินไปนะ

 

“ช่าย ถ้าถูกแล้วเอาหัวหมูมาถวายฉันด้วย ถรุ้ย! บ้าเหรอนี่มันเบอร์ฉัน” เจ้าตัวหัวเราะในลำคอเบาๆ

 

“เบอร์? เบอร์โทรอะนะ”

 

“เปล่า นี่เบอร์ห้องที่คอนโด”

 

=[]=!!! อะไรนะ..? เบอร์ห้องที่คอนโด ฉันหูฝาดไปรึเปล่า ทำไมกี้ถึงเป็นคนแบบนี้วะ? แจกเบอร์ห้องเนี่ยนะ นิสัยเสียจริงๆ แจกแต่เบอร์ห้องไม่บอกที่อยู่คอนโดได้ไง ฉันไปไม่ถูกหรอกเว้ย


 

“จริงดิ”

 

“ฮ่าๆๆ ดูทำหน้าเข้าสิ ฉันล้อเล่น” อีกคนหัวเราะลั่น จากนั้นก็กดปากกาเมจิกก้มลงไปเขียนใหม่..จนมันกลายเป็น

 

 

’82-10902-01’

 

 

“อะ..เบอร์โทรฉันเอง บอกไปแค่ 9 ตัวก่อนก็แล้วกัน ตัวแรกเอาไปทายเองนะว่าเป็นเลขอะไร ไม่อยากบอกหมดไงอยากเล่นตัวบ้างไรบ้าง”

 

จะบ้าตาย!! ตัวแรกของเบอร์โทรศัพท์เบอร์ไหนมันก็เป็นเลข 0 ปะวะ -[]-;; แล้วมาให้ทาย ถรุ้ย! ตลกแล้ว นี่มันสายแจกอ้อยชัดๆ เลย เห็นหน้าตาน่ารักทำไมถึงให้ท่าได้ขนาดนี้วะเนี่ย

 

“หืม เอาไว้กลับบ้านฉันจะไปทายละกันนะ ^^” ฉันยกยิ้มให้กี้อย่างเป็นมิตร(?)

 

“ทายเฉยๆ ไม่ได้ ทายแล้วโทรมาเช็คดูด้วยนะ”

 

“อ้อ งั้นเหรอ ได้ดิได้ๆ” ฉันหัวเราะเล็กน้อย มือขวาถือถุงเค้กส่วนมือซ้ายเอื้อมไปตบไหล่เจ้าตัวสองสามทีจนดังแปะๆ

 

“แต่ว่า เพื่อนเธออีกคนล่ะ” เขาเปลี่ยนเรื่องกะทันหัน

 

“เพื่อน?”


 

“ก็คนที่ได้ไปเที่ยวอีกคนไง”

 

“อ๋อออออ ถามหาทำไมอะ อยากเจอเหรอ” ฉันหัวเราะเมื่อนึกภาพว่ากี้ไปหายัยซาร่า มันก็หวีดจนลั่นบ้านไปเลยหละ หูย...

 

“ถามเฉยๆ”

 

“เพื่อ?”

 

“พอใจ”

 

นี่...อะไรของเขากันนะ -___-;; คือเมื่อกี๊กวนตีนหรือยังไงวะ

 

“เออ เรื่องของนายเหอะ ฉันจะกลับบ้านแล้ว ขอบคุณนะสำหรับเค้กอะ” ฉันจะไปจริงๆ แล้วนะ ไม่มีเรื่องอะไรจะคุยกับฉันแล้วจริงๆ ใช่มั้ย

 

“อืม แล้วเจอกันเร็วๆ นี้นะ” กี้ฉีกยิ้มกว้างอีกตามเคย ใบหน้าเนียนน่ารักนั่นเวลายิ้มแล้วดูเหมือนสัตว์เลี้ยงตัวน้อยๆ เลยแฮะ

 

กี้นี่น่าเอาไปเลี้ยงไว้ที่บ้านจังเลย ผู้ชายอะไรน่ารักขนาดนี้ สมกับฉายาดอกไม้ของวงจริงๆ เลย

 

จะสายเกินไปมั้ยถ้าฉันอยากเอาเขาไปเลี้ยงที่บ้าน -__-;

 

 


 


แกเพิ่งคิดได้เหรอคะฉัตร! 55555
คนอื่นเขาคิดได้ตั้งนานแล้วว
หูย ช้าไปนะคะเธอววว กี้นี่ก็นะ
เบอร์โทรน่ะเอามาให้เราด้วยนะ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

198 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 17:11
    อ่อยขนาดนี้เลยเหรอกี้ อหหห ยอมใจ 555555555555
    หมอกี้คะนี่คือเล่นตัวแล้ว? สาบานว่าเล่นตัวแล้ว? หมั่นไส้อ่ะบอกตรงๆ 55555555
    #46
    2
  2. วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 16:07

    เบอร์ห้องก็มี เบอร์โทรก็มา
    อิกี้นี่สายแจกอ้อยของแท้เลยคร่าาาา
    ถ้าฉัตรไม่อยากได้ให้ฉันแทนมา 555
    กี้คะ? นี่แกเล่นตัวแล้วใช่มั้ย?
    เล่นให้ทายตัวแรกของเบอร์โทร --;;;;

    #45
    1
  3. #44 Whiteter (@narinnasa05) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 14:23
    อะไรคือเขาไม่แอดไลน์แล้วเสนอเบอร์โทรให้เขา #รถอ้อยคว่ำแรงส์
    #44
    1
  4. #42 Gift.spr (@giblovelove) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 13:31
    กี้แจกอ้อยแรงมาก55555555
    #42
    0
  5. #41 fiew_nuangniaw (@fiew_nuangniaw) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 08:09
    กี้ขี้อ่อย555555
    #41
    0
  6. วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 07:53
    เอาไอดีไลน์มาให้ฉันแทนมา
    #40
    0
  7. #39 มอสมี่ (@mozzzzzz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 02:33
    เจิมมมมมม
    #39
    0
  8. วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 01:43
    ยัยกี้วววววววว โอ้ยยยยยย อยากได้!
    แล้วยัยฉัตรนี่ยังไง ได้ไอดีไลน์แล้วไม่แอด จะบ้า 65555555555
    #38
    0