[END] Honey & Carnation (P2) สวยอำมหิตป่วยจิตหล่อสะดิ้ง

ตอนที่ 14 : H&C | Episode11 : คำสั่งของคุณพ่อ2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 493
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    15 ธ.ค. 59



 



볼빨간 사춘기 - You(=I)

 

 

11

Dad’s command 2

คำสั่งของคุณพ่อ 2

 
 

“ลูกเขยต่างหาก”


ฮะลูกเขย? เมื่อกี๊ฉันหูฝาดหรืออะไรยังไง?  แต่พ่อฉันมีลูกสาวสองคนนะคือพี่ชฎาพี่สาวของฉันแล้วก็ตัวฉันเอง


“พี่ชฎาเขามีแฟนแล้วนะพ่อ เดี๋ยวก็แต่งงานแล้ว” ฉันแย้งไป เพราะพี่สาวคนโตของฉันก็มีแฟนเป็นตัวเป็นตน แถมว่าที่พี่เขยของฉันยังมีดีกรีเป็นถึงหนุ่มนักบินอีกต่างหาก เป็นฉันนะฉันไม่เลือกกี้หรอกย่ะ


“อ้าว ก็แกไง ถ้าคนที่มาดูแลแกคือกี้พ่อก็สบายใจ แถมแกก็ไม่ต้องเรียนหมอแล้วด้วย เพราะลูกเขยพ่อเป็นหมอแทนแกแล้ว”


แบบนี้ก็ได้เหรอวะ เดี๋ยวนะ???


“บ้าเหรอไงพ่อ” ฉันว่าด้วยน้ำเสียงขัดใจ มาพูดอะไรแบบนี้ล่ะวะ....ละพูดกันสองคนจะไม่อะไรเลย แต่นี่พูดต่อหน้ากี้ด้วย ฉันอายนะเว้ยฉันอาย แล้วคิดเหรอไงว่ากี้เขาจะเอาฉันน่ะ? =_=;


“ไม่บ้าหรอก แกออกไปนั่งรอข้างนอกก่อนอย่าเพิ่งไปไหน เดี๋ยวพ่อคุยธุระแป๊บนึง”


ได้ยินแบบนั้นฉันจึงจำต้องลุกออกจากเก้าอี้ที่ตนเองนั่งก่อนจะเดินออกไปจากห้องโดยไม่ได้หันมองนักศึกษาหนุ่มที่ยืนดูอยู่เลยสักนิด ถึงจะอยากรู้ว่าพวกเขาคุยอะไรกันแต่ก็คงต้องเก็บความอยากรู้นี้ไว้ก่อน เอาไว้ค่อยถามทีหลังคงจะไม่เป็นอะไร



 

10 นาทีผ่านไป

กี้เดินออกมาจากห้องทำงานของพ่อด้วยท่าทางร่าเริงแจ่มใสจนฉันนึกหมั่นไส้อยู่นิดหน่อย คงจะดีใจก็ไม่แปลกหรอกมีผู้ให้ทุนการศึกษาสนับสนุนเต็มที่อยู่แล้วนี่ แล้วไหนจะเรื่องที่พ่อพูดว่าจะให้เขามาเป็นลูกเขยอีก บ๊ะ! ยังขัดใจไม่เลิกเลยนะ อย่าพาใครมาจับคู่กับฉันเรื่อยๆ แบบนี้ดิ


“นายคุยอะไรกันกับพ่อฉันอะ” ฉันโพล่งถามไปเมื่ออีกคนปิดประตูห้องที่เดินออกมาพอดี


 “ก็ธุระส่วนตัว”  กี้ตอบมาเหมือนไม่อยากบอกให้ฉันรู้ เออไม่รู้ก็ได้เหอะ


“หึ” ฉันพ่นลมหายใจออกมายาวพรืดอย่างเบื่อหน่าย คุยกันตั้งสิบนาทีขนาดนี้ถ้าไม่ติดว่าพ่อสั่งให้ฉันรอละก็ฉันกลับบ้านไปนานแล้ว


“อ้อ แล้วก็ท่านผอ.อะบอกให้ฉันพาเธอไปทานข้าวด้วย” อีกคนพูดจบก็ยกยิ้ม


“ทานข้าว? พ่ออะนะ?” ฉันทวนคำพูดของเขาเพราะยังไม่เชื่อหูตัวเอง


“ใช่แล้ว” เพียงแต่ว่าคำตอบเมื่อกี๊มันไม่ได้ออกมาจากปากของกี้ แต่ท่านผู้อำนวยการโรงพยาบาลนั่นเองที่เดินออกมาจากห้องทำงานแล้วเอ่ยคำพูดนั้น “พ่อฝากให้กี้พาแกไปทานข้าวเองนั่นแหละ ทำตัวดีๆ อย่าสร้างปัญหาล่ะ”


“อ้าวพ่อ เดี๋ยว...เฮ้ยพ่อ” ฉันพยายามจะเรียกผู้เป็นพ่อที่ตอนนี้กำลังเดินหนีห่างออกไปเรื่อยๆ โดยไม่แม้แต่จะหันมามองฉันที่ยืนเรียกอยู่ด้วยซ้ำ


“ป๊ะ ไปหาอะไรกินกันเถอะ นี่ก็เกือบเที่ยงแล้ว” กี้ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาให้ฉันดูด้วย เขามองหน้าฉันเล็กน้อยแล้วก็ยิ้มออกมา


“ไม่เห็นต้องไปทำตามคำพูดพ่อเลย” ฉันถอนหายใจอย่างเหนื่อยใจ


“ได้ไงล่ะ ฉันไม่กล้าขัดคำสั่งผู้ใหญ่เขาหรอก” กี้ยังคงยืนยันอย่างหนักแน่นว่าจะพาฉันไปทานข้าวตามที่พ่อบอกจริงๆ สินะ


“แต่ว่า”


“ไปเถอะ อย่าแต่เลย...อยากไปกินข้าวด้วย”


หมับ~


มือของเขาเอื้อมมือจับข้อมือของฉันโดยที่ไม่ได้ทันตั้งตัว กี้ดึงแขนฉันไปโดยไม่รีรอฟังคำปฏิเสธอะไรจากฉันแม้สักนิด มิหนำซ้ำยังพาฉันเดินดุ่มๆ ไปยังตัวลิฟต์อีกต่างหาก ทันทีที่ลิฟต์เปิดออกคนที่จะพาไปกินข้าวก็ลากฉันเข้าลิฟต์กดชั้นหนึ่งเรียบร้อยเสร็จสรรพ ซึ่งฉันเองก็ยังคงเงียบไปเพราะไม่รู้จะพูดอะไรอีก


ติ๊ง


เสียงลิฟต์ดังขึ้นเมื่อเราทั้งสองคนพากันลงมาถึงชั้นสาม ประตูลิฟต์เลื่อนเปิดออกอย่างอัตโนมัติเพราะมีคนกดลิฟต์ที่ชั้นนี้ คนมาใหม่ที่กดลิฟต์เดินเข้ามาภายในตัวลิฟต์ เรียกได้ว่าบรรยากาศดีขึ้นกว่าเมื่อกี๊ดีกว่าฉันอยู่กับกี้สองคนนั่นแหละ แต่ไม่รู้ว่าบังเอิญหรืออย่างไรเมื่อคนที่เดินเข้ามาก็คือ แม็คคนที่ฉันเพิ่งเจิก่อนไปหาพ่อนั่นเอง


“ไงฉัตร กำลังจะไปไหนอะ” แม็คเอ่ยทักฉันอย่างเป็นกันเอง


“อ๋อ ไปทานข้าวน่ะ” แม้จะไม่เต็มใจแต่ก็ต้องตอบไปตามความจริงว่าจะทานข้าว ก็กำลังจะตอบด้วยแหละว่าเพราะพ่อให้ไป แต่คิดอีกทีฉันว่าไม่ดีกว่า


“ไปคนเดียวเหรอ” เขาถามอีกหลังจากที่ฉันตอบไป


“เปล่า ไปกับกี้อะ นี่ไงกี้” ฉันเอ่ยตอบพร้อมกับชี้นิ้วไปยังร่างที่อยู่ในชุดนักศึกษาซึ่งยืนอยู่ข้างๆ กัน


“กี้งั้นเหรอ?” แม็คขมวดคิ้วเป็นปมเล็กน้อยจากนั้นก็ค่อยๆ ยื่นหน้าตัวเองไปมองคนที่ลงลิฟต์อยู่ข้างกันกับฉัน แม็คมองหน้าไอดอลหนุ่มไปพักใหญ่ ซึ่งกี้เองก็มองหน้าแม็คอย่างแปลกใจเหมือนกัน แม็คเลื่อนสายตาจากใบหน้าหวานของกี้ก่อนจะเลื่อนมองป้ายชื่อที่ติดอยู่เสื้อนักศึกษา “เกศกันต์  ไตรรัตน์ดำรง”

“มีอะไรเหรอ” ฉันเองก็งงเหมือนกัน เลยถามแบบนั้นไป


“นี่ไอ้กี้จริงๆ อะ เฮ้ย...ไม่เจอกันนานเปลี่ยนไปเยอะเลย” แม็คหัวเราะออกมาเหมือนเขาจะรู้จักกี้มาก่อนด้วย...นี่มันยังไงกันเหรอวะ

“...” กี้เงียบไม่ได้ตอบอะไร


“นายรู้จักกี้มาก่อนงั้นเหรอ” ฉันพูดกับเพื่อนเก่าสมัยมัธยมอย่างแม็ค


“ก็ไอ้กี้มันอยู่โรงเรียนเดียวกันกับเราไงฉัตร อย่าบอกนะว่าเธอจำมันไม่ได้?” แม็คตอบคำถามที่ค้างคาใจฉันมานานแสนนานแล้ว


 

กี้เคยอยู่โรงเรียนเดียวกับฉัน!? ทำไมฉันถึงเพิ่งรู้เรื่องนี้กันวะ


“หือ? จริงอะ” คราวนี้ฉันหันไปถามกี้บ้างเพราะยังไม่ยากจะเชื่อที่แม็คบอกเมื่อกี๊


ติ๊ง~ เสียงของลิฟต์ดังแทรกขึ้น


“ชั้นหนึ่งแล้ว เราไปกันเถอะ” กี้ไม่ได้ตอบอะไรเขากลับเข้ามาจับมือของฉันก่อนจะพาเดินออกไปจากตัวลิฟต์อย่างเร่งรีบเหมือนกำลังหนีใครอยู่เลย หรือฉันคิดไปเองก็ไม่รู้


ครั้นพอเราสองคนเดินออกมาถึงที่ลานหน้าโรงพยาบาลแล้วเขาก็พาฉันหยุดเดิน กี้ทอดสายตามองไปยังถนนที่เต็มไปด้วยรถเหมือนกำลังมองหาอะไรสักอย่างอยู่ ไม่นานคำถามในใจก็กระจ่างออกมา


“เดี๋ยวหาแท็กซี่แถวนี้ไปห้างกัน” กี้บอก


“นี่เมื่อกี๊อะ ถามไม่ได้ยินเหรอไง” ฉันยังเคืองอยู่นะที่ไม่ตอบอะ เมื่อกี๊ละเหมือนเป็นใบเลยอะ


“หือ ถามว่าอะไร”


“นายเคยเรียนที่เดียวกันกับฉันเหรอ?” ฉันทวนคำถามของตัวเองซ้ำ แม้มันจะไม่เหมือนกันกับอันที่แล้วแต่ความหมายที่ออกมาก็เหมือนกันนั่นแหละ


“ก็..ใช่”


“นี่ฉันจำไม่ได้จริงๆ นะ ฉันพยายามนึกแล้วว่าเคยเจอคนที่ชื่อกี้หรือเกศกันต์หรือเปล่า ฉันก็ยังนึกไม่ออกอะ หรือว่าฉันจะความจำเสื่อมจริงๆ วะ?” เพราะความจำไม่ได้ของตัวเองนี่แหละมันสร้างความหงุดหงิดให้กับตัวเองมากขึ้น ฉันพยายามคิดไปเรื่อยๆ เพื่อให้ตัวเองจำกี้ได้ แต่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกเลย


“หึ...ถ้าเธอจะนึกหาคนที่ชื่อเกศกันต์หรือกี้น่ะ เธอจำไม่ได้ก็ไม่แปลกหรอก” กี้พูดออกด้วยน้ำเสียงขบขัน


หมายความว่ายังไง?


“ทำไมล่ะ นายเปลี่ยนชื่อเหรอ” นั่นสินะ...ทำไมฉันนึกเรื่องนี้ไม่ได้ บางทีอีกคนอาจจะเปลี่ยนชื่อก็ได้นะ แต่ก่อนหมอนี่คงจะชื่อบุญลือ บุญมา แต่พอเข้าวงการแล้วเลยเปลี่ยนชื่อให้เก๋ขึ้นก็ได้ (Castle-G : เดี๋ยวๆ ฉัตร เอ็งคิดได้ไง 555)


“เปล่าสักหน่อย ฉันชื่อนี้มาแต่เกิดมั้ย คุณแม่พรวีร์ที่เลี้ยงฉันมาที่สถานเด็กกำพร้าบอกว่าเป็นชื่อพ่อแม่ของฉันตั้งให้ มันติดมาที่ข้อมือตอนฉันเพิ่งแบเบาะ ฉันไม่กล้าเปลี่ยนชื่อตัวเองหรอก” กี้อธิบายที่มาที่ไปของชื่อเขาเสร็จก็ยิ้มเล็กน้อย เขาเป็นผู้ชายที่ยิ้มเก่งมากเลยก็ว่าได้


“อ๋อ แล้วถ้าไม่ให้ฉันนึกหาคนที่ชื่อเกศกันต์ แล้วฉันต้องทำไงล่ะวะถึงจะจำนายได้ ฉันจำนายไม่ได้จริงๆ นี่นา” ฉันพูดไปก็แอบหงุดหงิดตัวเองไปด้วย


“อย่าเพิ่งซีเรียสเรื่องนั้นเลย ^-^ ไปซื้อของที่ห้างเพื่อทำกับข้าวดีกว่า” กี้ตัดบทเปลี่ยนเรื่องมาที่เรื่องกินข้าว


“อ้าว ทำไมไม่กินที่ร้านเลยล่ะ ซื้อของมาทำเองทำไมให้ยุ่งยาก” ฉันขมวดคิ้วสงสัยในความของเขา


“ไม่เอาอะ อาหารที่ร้านไม่ค่อยถูกปากฉัน แล้วอีกอย่างฉันอยากทำให้เธอกินมากกว่า” กี้ยิ้มอย่างตื่นเต้น เขาดูอยากทำอาหารมากจนฉันคิดไปว่าเจ้าตัวคงรักในการเข้าครัว


“ฮะๆ นายดูชอบใจจังเลยนะ” ฉันหลุดหัวเราะในท่าทีตื่นเต้นของอีกคน


“แน่นอนสิ ฉันชอบทำอาหารน่ะ ว่างๆ ฉันก็จะเข้าครัวที่หอแล้วทำให้พวกพี่ในวงกิน แต่ว่าเอาเข้าจริงๆ ไม่ค่อยมีคนอยากกินหรอก ฮ่าๆๆ” กี้หัวเราะออกมา


“อ้าวทำไมอะ” ฉันว่าดีซะอีกนะ มีคนทำกับข้าวในกิน


“ก็...มันคงไม่อร่อยแหละ” กี้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงหงอยๆ เขาถึงกับไหล่ตกไปเลยเมื่อพูดถึงรสชาติอาหารของตัวเอง


“อ้าวเดี๋ยวนะ แล้วฉันจะกินได้ปะ –[]-;;” ก็ในเมื่อเจ้าตัวบอกเองว่าไม่อร่อยนี่หว่า


“เธอก็ช่วยฉันทำสิ”


“เฮ้ย แล้วจะไปทำที่ไหนล่ะ? บ้านฉันไปไม่ได้นะ” ฉันเกือบลืมข้อสงสัยนี้ไปเลย...จะทำอาหารมันก็ต้องมีห้องครัว แล้วประเด็นคือจะใช้ครัวที่ไหนสิ


“ฉันพอรู้จักอยู่ที่หนึ่ง” กี้พูด


 

“ที่ไหนอะ?”


 




100%
เดี๋ยวๆ กี้!!! กี้จะทำอาหารจริงเหรอ?
ฉัตรอย่าไปเชื่อใจมันนะ 555555

 








อย่าลืมเม้นท์ โหวต ให้กี้ฉัตรนะเตงงง












 



ฝากนิยายเซ็ต PAN ของเจ้จีด้วยค่ะ (ขายของ)

 


[END] Fame & Lily (P) พี่คนเฉย..มาเป็นลูกเขยแม่หนูมั้ย : ลงแล้ว 54 ตอน 
ยากยิ่งกว่าทำตัวให้แมน ก็ทำให้ยัยฟ้าเก้าเลิกแอนตี้ผมนี่แหละ!!! "นี่..ถอยไปไกลๆเดี๋ยวแม่จะจับทุ่มเลย" ผมเลิกคิ้วมองเจ้าตัว "ถ้าจับทุ่ม ฉันก็จับกดอะ" เป็นการขอคืนดีที่ห่ามมาก อิสั-ส 
Honey & Carnation (P2) สวยอำมหิตป่วยจิตหล่อสะดิ้ง : ลงแล้ว 14ตอน 
"เธอ...เราคิดว่าเธอดีต่อใจของเราอะ" ฉันอึ้งเบาๆ กับคำพูดนั้น "นี่จีบ?" "ฉันแค่เช็ตเรตติ้ง ดูหนังหน้าเธอก่อน อย่าหลงตัวเองสิชะนี" อีกี้!! พูดแบบนี้ดูถูกส้นเท้าร้อยศพของฉันไปละ 
Step & Sakura (P3) ประสบภัย 'แอนตี้' มีรักแบบงงๆ : ลงแล้ว 7 ตอน
เพราะวันก่อนฉันไปตั้งกระทู้ใส่ร้ายศิลปินค่ายดังอย่าง 'ปาร์ค' ว่าเขาฟันฉันแล้วทิ้ง วันนี้เขาก็เลยบุกมาหาฉัน "จะแก้ข่าวหรือว่าจะให้ฉันทำให้กระทู้ที้เธอตั้งเป็นจริง?" เดี๋ยวนะ อะไรคือเข้ามาจูบฉันเลยวะ? 












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

198 ความคิดเห็น

  1. #148 แมวตา`อัยส์ (@Cat-foureyee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 23:40
    เกลียดอ่ะ จะรู้ก็ไม่ได้รู้ซะที คนมันลุ้นโว้ย 5555555
    นึกถึงชื่อกี้หรือเกศกันต์คงนึกไม่ออก ชื่อก็ไม่ได้เปลี่ยนอีก คืออะไรของแกฮะ
    แล้วทำยังไงฉัตรถึงจะจำได้ล่ะ ก็บอกมาสิ มาบอกนี่ก็ได้ ฉันอยากรู้นะกี้ 55555555555
    #148
    0
  2. วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 10:10
    เกลียดอ่ะ อยากไปกินกี้ เอ้ย กินข้าวกับกี้แทน
    #146
    0
  3. #145 _plammyy_ (@_plammyy_) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 00:53
    เจิมมมม
    #145
    0
  4. #144 _plammyy_ (@_plammyy_) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 00:53
    เจิมมมมม
    #144
    0
  5. #143 _plammyy_ (@_plammyy_) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 00:53
    เจิมมมมม
    #143
    0
  6. #142 _plammyy_ (@_plammyy_) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 00:53
    เจิมมมม
    #142
    0
  7. #141 _plammyy_ (@_plammyy_) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 00:53
    เจิมมมมม
    #141
    0
  8. #140 _plammyy_ (@_plammyy_) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 00:52
    เจิมมมมม
    #140
    0
  9. #139 _plammyy_ (@_plammyy_) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 00:52
    เจิมทมมมม
    #139
    0
  10. #138 _plammyy_ (@_plammyy_) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 00:52
    เจิมมมมม
    #138
    0
  11. #137 -----t----- (@looknamviolet) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 20:19
    เจิมมมมมมมม
    #137
    0
  12. #136 น้ำตาลสายไหม (@pavineeaui) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 18:50
    เรารออยู่นะ
    #136
    0
  13. #135 แมวตา`อัยส์ (@Cat-foureyee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:05
    ทำไงจะโชคดีแบบฉัตรคะ55555555
    #135
    0
  14. #134 แมวตา`อัยส์ (@Cat-foureyee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:04
    เกลียดมาก55555555 ทำมาพูดว่าไม่อยากขัดคำสั่งผู้ใหญ่
    #134
    0
  15. #133 แมวตา`อัยส์ (@Cat-foureyee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:04
    แหมมมมมมม
    #133
    0
  16. #132 แมวตา`อัยส์ (@Cat-foureyee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:03
    แหมมมม กี้
    #132
    0
  17. #131 น้ำตาลสายไหม (@pavineeaui) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 12:56
    มารอค่าาาา
    #131
    0
  18. #130 fiew_nuangniaw (@fiew_nuangniaw) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 07:23
    เจิมค่ะเจิมมมม
    #130
    0