『 IKON 』Sticker line - BJIN -

ตอนที่ 6 : [sp] JINAN'S CHOCOLATE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 523
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 ก.พ. 58

。SYDNEY♔ Tiny Hand Bow Heart






 

[SP]  JINAN'S CHOCOLATE











 











“บีอาอีอ่า า า า เย็นนี้รีบกลับนะ”



ร่างสูงชะงักเล็กน้อยมองกลับไปยังห้องครัวของตัวเอง ร่างเล็กในผ้ากันเปื้อนสีชมพูเดินออกมาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มทำให้คนมองอดที่จะยิ้มตามไม่ได้



“อื้อ อย่าซนล่ะเชื่อฟังดงฮยอกด้วยรู้ไหม”



ไม่รู้เหมือนกันว่าอีกฝ่ายตั้งใจจะทำอะไรแต่การที่เดินออกมาจากห้องครัวแล้วไหนจะอุปกรณ์ที่ติดมือมานั่นบ่งบอกว่าร่างเล็กนี้มีแพลนจะทำอาหารแน่ๆ



เผื่อคุณจะยังไม่รู้. . .จีนานทำอาหารไม่เป็น !!



โชคยังดีที่มีลูกพี่ลูกน้องของเขาอยู่ด้วยคงไม่น่าเป็นห่วง ก็ได้แต่หวังไม่ว่าจะทำอะไรออกมาก็ตามขอให้จินฮวานเชื่อฟังคำสั่งของดงฮยอก ไม่หยิบเกลือผิดเป็นน้ำตาลหรือคิดว่าน้ำปลาเป็นน้ำเชื่อม !!!



.



.



.



บรรยาการของบริษัทโฆษณาที่เคยมาทำงานอยู่ประจำแตกต่างไปจากทุกวัน ห้องทำงานถูกตกแต่งไปด้วยลูกโป่งสีแดงหรือขาวเต็มไปหมด ไหนจะพนักงานที่ต่างพากันเดินถือดอกไม้อีก



นี่มันวันพืชสวนโลกหรือไงครับ ?!!



“ไงมึง มาซะเที่ยง”



นั่งทำงานอยู่ไม่นานก็มีตัวมารเดินดำเข้ามาในห้องทำงานอย่างถือวิสาสะ ร่างสมส่วนได้แต่กรอกตาขึ้นฟ้าหมุนเก้าอี้หันไปหาบุคคลที่มาใหม่อย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะเกรงจะถูกไล่ออกเอา



“ว่างหรอการงานไม่มีทำ ผมเป็นเจ้าของบริษัทแทนให้เอาไหม หึ.”



“ตลกแล้วมึง แล้ววันนี้ไม่ไปเดทกับสาวที่ไหนหรอวะ”



“หือ? ทำไมผมต้องไปเดทด้วย”



“ก็เห็นทุกปีลาวันนี้ตลอดถึงสาวจะไม่ใช่คนเดิมก็เถอะ”



“วันนี้? วันนี้ทำไม”



“เชี่ย. .กูใช้มึงทำงานหนักไปหรอถึงได้จำวันเดือนปีไม่ได้แบบนี้ ไปๆเดี๋ยวยังนี้เลี้ยงเหล้า”



ฮันบินส่ายหน้าน้อยๆกับคำพูดของมินโฮ ก่อนที่จะหันไปดูปฏิทินที่ตั้งอยู่บนโต๊ะของตัวเอง



14 กุมภาพันธ์



ไม่ใช่ว่าทำงานหนักจนลืมวันลืมเดือนหรอก แต่เพราะไอ้ตัวแสบที่ห้องนั่นแหละเล่นเอาวุ่นไปทั้งอาทิตย์ กิจวัตรประจำวันก็ดูจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง หากเป็นวันนี้ของเมื่อปีที่แล้วเขาก็คงอยู่ในร้านอาหารหรือว่าโรงหนังสักแห่งกับผู้หญิงสักคนหรือไม่ก็บนเตียงที่เร่าร้อน. . .อ่า า า ห์ ~



“ว่าแต่ไอ้พี่เหยินไปไหน”



“ก็คงไป -”



“ฮาย ย ย ย ย ไอ้พวกมนุษย์ไร้คู่ที่น่าสงสาร”



ยังไม่จบคำของไอ้พี่ดำดี สารร่างสูงแต่ไม่หล่อเท่าผมก็เดินกวนอวัยวะเบื้องล่างเข้ามาพร้อมด้วยกุหลาบสีขาวช่อใหญ่



“เดี๋ยวเตะให้ฟันเข้าที่ หายไปไหนมาไอ้พี่เหยิน”



“มีตาไหมน้องห่า(น) กุหลาบไม่ได้งอกขึ้นมาเองนะ กูก็ไปซื้อมาไงไอ้23ปีไม่เคยมีแฟน”



“ผมไม่เอาพวกเธอเองต่างหาก”



“มันก็แค่ข้ออ้างของพวกขนมจีนเปล่าๆ(ไร้น้ำยา)นั่นแหละวะ”



“แล้วนั่นมึงจะเอาไปให้ใคร”



“กุหลาบนี่น่ะหรอ ไม่ใช่ซ้อนัมแทของเฮียหรอก”



“กวนตีนเอาทูลหัวกูมาเล่น. . .ใครกันแมร่งโชคร้ายโดนมึงจีบเนี่ย”



“คนนั้นโชคดีกว่าซ้อนัมแล้วกัน เขาน่ารัก สดใส บริสุทธิ์เหมือนกุหลาบขาวนี่แหละ”



ว่าแล้วก็ยิ้มเป็นบีเวอร์เมาขี้เลื่อย



ผิดคาดไม่น้อยที่คนในสเปกพี่มันเป็คนน่ารักบริสุทธิ์แทนที่จะเป็นคนที่ร้อนแรงเหมือนกุหลาบสีแดง. .แต่ใครจะรู้ว่าน้ำเปล่าที่เห็นใสใสกระดกเข้าไปอาจเป็นเหล้าขาว . . .



“เออแล้วตกลงเย็นนี้มึงจะไปผับกับกูไหม เดี๋ยวเลี้ยงเอง”



เป็นไงล่ะครับประธานบริษัทเราใจป๋าจริงๆ นี่ถ้าไม่ติดว่าเกิดมาสายเมะคงได้ไฝว้กับพี่นัมแทฮยอนคนสวยเข้าสักวัน . .เอาจริงๆไหมครับ ไม่ได้พิศวาสอะไรไอ้พี่หมูนี่นักหรอกแต่คงไม่มีประธานบริษัทไหนที่นอกจากจะจ่ายค่าจ้างเป็นเงินแล้วยังมีสุราและนารีแถมมาอีก



บอกเลยว่าครบ !



งานที่ใช่ รายได้ที่ชอบ =,,=!!!



“ไม่ไป”



ตอบอย่างไม่คิดอะไรมาก เพราะคำสัญญาที่ให้ไว้กับตัวแสบที่ห้องเมื่อเช้านี้



วาเลนไทน์ปีนี้ฮันบินจะเป็นเด็กดีกลับบ้านตั้งแต่เลิกงานไม่ได้เอาสาวอย่างปีที่ผ่านมานะฮับ



“โห่ รีบไปหาเมียหรอว่าแล้วว่ามึงซุก ไอ้ติ๊กเกอร์ไลน์ที่ออกมาใหม่ที่ได้อิมเมจมาจากเมียมึงช้ะ?!



“ม เมียเมออะไรไม่มี !!



“อย่ามาตอ. สติ๊กเกอร์ไลน์ฟรุ้งฟริ้งขนาดนี้จะบอกว่ามโนเอางั้นสิ?!



“เอ้า นี่พี่หมูมึงยังไม่รู้หรอว่าไอ้นี่มันขี้มโน ตอนมหาลัยนะแต่งเพลงรักส่งประกวดได้รางวัลทั้งๆที่มันไม่เคยมีแฟน!



“ฮ่าๆ จริงหรอว่าน่าฉรงฉรารเขานะครัช”



“พวกพี่แมร่ม-”



“มึง. . ไม่ได้แอบซุกเมียไว้แน่นะ”



พี่จีวอนมองผมอย่างจับผิด. .ขนตีนชันเลยครับ



“ถามอย่างกับพี่เป็นเมียผม -_-



“ตลกแดรกสิ ตอบมามึงไม่ได้แอบซุกใครไว้ใช่ไหม”



“ทำไม ?”



“จีนานของมึง. . คุ้นๆหวะ”



“โหย พี่ ชิบิน่ารักๆแบบนี้ใครเขาก็วาดกันพี่อาจจะจำสับกับตัวอื่นก็ได้”



ชิบิคล้ายๆแบบนี้น่ะมีเยอะแยะ



แต่ตัวต้นแบบน่ะมีคนเดียว. .แต่ถ้ามีอีกก็ดีนะครับ T_T ผมจะได้ไม่ต้องทำตัวเหมือนเหี้ยหวังแดรกไก่ชาวบ้านอยู่อย่างนี้



“แล้วมึงล่ะไอ้บิ”



“ไม่ล่ะงั้นผมกลับก่อนนะ”



“ไปไหนพี่”



ไม่สนใจที่จะตอบคำถามของฮันบิน รุ่นพี่ที่อายุมากกว่าเขา1ปีก็เดินออกจากห้องไป ฮันบินได้แต่หันไปมองหน้ามินโฮอย่างขอคำตอบแต่ก็ได้เพียงยิ้มแหยงๆกลับมา



แต่ก่อนที่ขายาวจะก้าวออกจากห้องไปอีกคน น้ำเสียงเหนื่อยๆเหมือนกำลังรู้สึกผิดถูกส่งมา. .แต่ดูเหมือนว่าฮันบินจะไม่ได้รับรู้ถึงมันเลย



“คงไปเฝ้าโรงพยาบาลมั้ง”



หรือแฟนไอ้พี่เหยินจะเป็นหมอหรือพยาบาล. .ฮันบินได้แต่เก็บความสงสัยนั้นไว้ภายในใจ



.



.



.




“กลับมาแล้วหรอ อ อ ~



เสียงหวานดังมาจากหน้าทีวีทำให้ฮันบินต้องเงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อยระหว่างการถอดรองเท้า ร่างเล็กที่ดูเหมือนเด็กๆรีบวิ่งเข้ามาถอดเสื้อสูทน่าอึดอัดออกจากร่างสูงที่(คิดว่า)ขึ้นชื่อว่าแฟนพร้อมส่งเสียงหัวเราะคิกคักและคำพูดแห่งความสุขออกมา



“เหมือนภรรยาดูแลสามีเลย >_<



ฮันบินได้แต่เก๊กหน้าไม่ให้หลุดยิ้มออกมาเพราะท่าทางและคำพูดน่ารักๆของสติ๊กเกอร์ไลน์ที่กลายเป็นคนขึ้นมาของเขา จะว่าชินก็ไม่แต่ก็เป็นเรื่องที่พอทำใจได้มาเกือบเดือนแล้วที่ร่างเล็กนี้ปรากฏตัวขึ้นมา มือหนายกขึ้นลูบหัวคนตัวเล็กกว่าเบาๆแล้วเดินเข้าห้องของตัวเอง



“บีอาอีอ่าสุขสันวันวาเลนไทน์ ช็อกโกแลตนี่จีนานทำเองด้วย!!



“ดงฮยอกอยู่ด้วยใช่ไหม”



แปลกใจไม่น้อยที่ได้รับของขวัญมาแบบนี้ แต่ก็อดที่จะถามเพื่อความมั่นใจไม่ได้ ถึงจะอยู่ในสถานะพี่ทาสของดงฮยอกยังไงแต่ลูกพี่ลูกน้องของเขาคงไม่ใจร้ายปล่อยให้จีนานนี่ทำของที่เป็นอันตรายต่อชีวิตให้เขากันหรอกนะ



“อยู่!



แค่ตอนเอาแม่พิมพ์เข้าเตาอบนะ. ( )



ฮันบินนั่งลงบินโซฟาหน้าทีวี แกะช็อกโกแลตที่ถูกห่ออย่างสวยงามออกมา ภายในเป็นดาร์คช็อกโกแลตรูปหัวใจวาดด้วยไวท์ช็อกโกแลตว่า



지난 비아이



แอบยกยิ้มน้อยๆไม่ให้คนที่กำลังมองด้วยสายตาลุ้นๆเห็นก่อนที่จะหักช็อกโกแลตนั้นเข้าปากไป



ชิบ. . .



“เป็นไงอร่อยไหม”



ยิ่งเห็นนัยน์ตาวับวาวแบบนั้นยิ่งยากที่จะตอบ ฮันบินจำใจกลืนช็อกโกแลตที่ละลายแล้วผ่านลำคอไปแล้วส่งยิ้มเจือกๆให้จีนาน



“นายไม่ได้ชิมมันก่อนหรอ”



“ไม่อะ อร่อยไหมขมไปหรือเปล่า จีนานไม่ชอบขมๆอะก็เลยเติมน้ำตาลลงไป”



กูว่าละ !



“มานี่มา”



ฮันบินฉุดให้ร่างเล็กลงมานั่งที่โซฟาด้วยกันก่อนที่จะหักช็อกโกแลตที่เหลือเข้าปาก แก้มทั้งสองข้างของจีนานขึ้นสีด้วยความเขินอายเมื่อมือหนาของฮันบินจับโครงหน้าหวานให้หันมาจ้องตากัน



“ลองชิมดูสิ”



ไวกว่าความคิด รู้ตัวอีกทีความรู้สึกหวานชื้นก็เข้ามาในโพรงปากก่อนที่จะตามมาด้วยรสสัมผัสที่เขาคิดว่าคงเป็นช็อกโกแลตซึ่งถูกดันเข้ามาด้วยเรียวลิ้นของฮันบินแน่ๆ แต่ว่ามัน. . .



“ไอ้บ้าบีอาอี !!!



ร่างเล็กรีบลุกขึ้นถอยห่างจากฮันบิน ยกแขนขึ้นมาเช็ดปากของตัวเองแล้วหยิบกระดาษทิชชูมาคายช็อกโกแลตที่ถูกป้อนเข้ามา ก่อนจะชี้หน้าร่างสูงที่นั่งยิ้มสะใจอย่างคาดโทษ



“ถ้ารู้ว่ามันเค็มแล้วเอามาให้จีนานกินทำไม!!!



“ก็เผื่อไม่เชื่อ”



ฮันบินพูดด้วยน้ำเสียงไม่มีความรู้สึกผิดแต่อย่างใดในขณะที่จีนานแถบจะพ่นไฟอยู่แล้ว



ช่วงขาไม่ยาวรีบวิ่งไปที่ห้องของลูกพี่ลูกน้องของฮันบินแต่สัญญาบอกล่วงหน้าให้ฮันบินเดาได้เลยว่าเสียงหวานจะเอ่ยประโยคใดต่อมา



“คืนนี้จีนานจะนอนกับดงงี่ บีอาอีนอนให้ผีหลอกไปคนเดียวเลย !



ปัง !!



ก็แล้วแต่. . .



.



.



.




แกร๊ก แอ๊ด ด ด ด



เสียงเปิดประตูดังขึ้นกลางดึกทำให้ฮันบินที่ยังหลับไม่สนิทลืมตาตื่นขึ้นมา รู้สึกได้ถึงแรงยวบของเตียงและบางอย่างที่แทรกตัวเข้ามาภายใต้ผ้าห่มเดียวกับเขา. .ไร้บทสนทนาใดๆเกิดขึ้น แขนแกร่งรวบตัวคนที่นอนอยู่ข้างๆเข้ามาไว้ในอ้อมกอดพร้อมกับกระซิบที่ข้างหูอย่างแผ่วเบา



 “ขอโทษนะ. .ความจริงช็อกโกแลตเค็มๆก็อร่อยดีเหมือนกัน”



“ช็อกโกแลตของจีนานมันก็ต้องอร่อยอยู่แล้ว บีอาอีหน้าโง่มิน่าล่ะถึงได้โสดมาตลอด23ปี”



“ใครเล่าให้นายฟัง !!!



“ด ดงงี่”



“แล้วนายก็จำมาล้อฉันเนี่ยนะ!



“ก็. .ก็. .”



“ต้องถูกลงโทษ”



“อื้อ อ อ หายใจไม่ออก! บีอาอีกอดแน่นไปแล้ว!!!



“เรื่องที่มันผ่านไปแล้วก็ไม่ต้องพูดถึงมันอีก ตอนนี้ฉันไม่โสดแล้วเพราะฉันมีนายนะจีนาน”



ฮันบินคลายอ้อมกอดลงแล้วจูบเบาๆที่กลุ่มผมนุ่ม แม้ร่างนี้จะเป็นเพียงสิ่งที่ไม่น่าจะมีอยู่จริงแต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าระยะเวลาเกือบ1เดือนที่ผ่านมาเขาก็ใจเต้นกับจีนานอยู่บ่อยครั้ง. .แม้จะรู้สึกผิดที่บางครั้งเขาก็เห็นว่าจีนานเป็นตัวแทนของจินฮวานที่เขาไม่สามารถจับต้องได้



“แล้วปีหน้าจะทำให้กินอีกนะ”



คืนนั้นฮันบินได้แต่ภาวนาขอให้ปีหน้าจีนานแยกแยะระหว่างเกลือกับน้ำตาลเป็น. .



.



.



.




** แถม **



“ดงงี่ พรุ่งนี้จีนานจะทำอะไรให้บีอาอีดี!



“ช็อกโกแลตมั้ย ? ใครๆเขาก็ทำกัน”



“แต่จีนานทำไม่เป็น. . .”



“งั้นแก้ผ้าผูกโบว์เป็นไงรับรองไอ้พี่หื่นไม่มีทางรอดพ้น!!



“ห๊ะ?!!



“ล้อเล่น เดี๋ยวผมสอนเองเย็นนี้ไปซื้อของกันเนอะ”



“อ อื้อ”



ไว้ถ้าช็อกโกแลตมันไม่เวิร์คค่อยทำแบบที่ดงงี่บอกแล้วกัน ._. //////// 





. . . FIN



 



หายไปนานนะคะ เดี๋ยวอาทิตย์นี้ก็จะหายไปอีก วันปัจฉิมโคดวุ่น = =”
ตอนนี้อยากให้หวานนะแต่จีนานหยิบเกลือแทนน้ำตาลมันเลยไม่หวานให้ ถถถถถ.
ความอดหักเมื่อ2ปีก่อนมันตีรวน ตอนนี้ไม่ดราม่าก็ชิปปี้แล้วค่ะ T^T

ตอนพิเศษนี้เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลังอยู่นะ







 

171 ความคิดเห็น

  1. #113 `ฟรรฆฟวยไง (@nanmyfriend) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 22:55
    กรี้ดดดดดดดดดดด โอ้ยจะไม่ทนนนนน่ารักเกินไปแล้วฮรึกกกแหง่กกกกกก
    #113
    0
  2. #96 BJM1A (@mindbrother) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:11
    ก แก้ผ้าผูกโบว ฟฟฟฟฟฟ
    #96
    0
  3. #91 ❥มังเหวีย (@hwanq-j) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:33
    อ๋อยยยยย จีนานน่ารักกก - //////// -
    #91
    0
  4. #86 binguun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:14
    คนที่บ๊อบจะเอาดอกกุหลายไปให้คือพี่จินใช่มั้ย แล้วทำไมอยู่โรงบาล เป็นหมอ? พยาบาล? ป่วย? จริงๆจีนานก็่น่ารักมากแต่อยากให้ฮันบินได้กับพี่จินตัวจริงไงไม่รู้555555
    #86
    0
  5. #83 Chala. (@armcorps) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 03:34
    ตอนแรกก็สงสารบินนะ แต่พอจีนานบอกถ้าชอคโกแลตไม่เวิร์คค่อยทำอย่างหลัง 5555656 กร้ากมากก
    #83
    0
  6. #82 lamonza_love (@lamonza_love) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 03:08
    555555555 ตายๆบินแกไม่ควรปล่อยจินานไว้กับดงงี่ปล่อยๆนะแกนะ555555555555 
    ดงแสบดูสอนแต่ละอย่างให้จินานเอาแกเอ้ย บินหลงอ่ะไปไหนไม่รอดแน่5555555
    #82
    0
  7. #81 Mnmc (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:23
    ไม่น่าทำชอคโกแลตเลยนะจีนาน น่าจะทำแบบที่ดงบอกมากกว่า 55555



    รอนะคะะะ=]
    #81
    0
  8. #80 b2utyikon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:40
    แก้ผ้าผูกโบว์ โอ้ววว ทำแบบนั้นซิจีนานนนน
    #80
    0
  9. วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:32
    อร้ายยยยย คิดถึงจินานกับบีอาอีมั่กๆๆๆๆๆๆๆเลยอ่าาาา >< /กระโดดจุ๊บไรท์รัวๆ ขอบคุณนะคะที่มาลงให้อ่านวันวาเลนไทน์
    #79
    0