~TWINS & SINS ~ KaiTaem #แฝดบาป

ตอนที่ 2 : ฉัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 192
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    31 มี.ค. 59



“แทม มานอนได้แล้ว"


“อืม แปบนึง"


แฝดน้องเกร็งคอขึ้นมองดูอีกคนที่นั่งแช่อยู่ตรงโต๊ะเขียนหนังสือไม่ยอมวางโทรศัพท์มือถือซักทีแล้วชักรู้สึกหงุดหงิด


“แทม เราง่วงแล้วนะ"


“มาแล้วๆ" รูปร่างผอมบางกว่าในชุดนอนผ้าคอตตอนลายเดียวกันกดปิดเครื่องคว่ำหน้าจอวางทิ้งไว้บนโต๊ะ กระโดดขึ้นเตียงฝั่งของตนสอดตัวใต้ผ้าห่มหัวเราะคิกคัก


“ฝันดีไค"


“ฝันดีแทม"


จงอินหลับตารอรับสัมผัสจากริมฝีปากอันแสนคุ้นเคย แต่สิ่งที่ได้รับกลับแตกต่างไปจากเดิม ความรู้สึกนุ่มชื้นฝากรอยประทับตรงมุมปากข้างซ้ายแล้วผละออกรวดเร็ว เปลือกตาสีเข้มลืมขึ้นมองใบหน้าเดียวกันด้วยความประหลาดใจ เมื่อครู่ริมฝีปากของทั้งสองไม่ได้สัมผัสกัน เรื่องที่ทำทุกวันอย่างจูบราตรีสวัสดิ์มันพลาดกันได้ด้วยเหรอ จงอินเก็บความรู้สึกกังวลไว้ในใจก่อนหลับตาลงอีกครั้ง


.

.



เหลืออีกไม่ถึง10นาทีก่อนเวลาช่วงพักเที่ยงจะหมดลง เสียงคุยเล่นของนักเรียนที่เพิ่งกลับขึ้นมาจากโรงอาหารเมื่อรวมกับเสียงของเด็กที่อยู่ในห้องแล้วยิ่งเพิ่มความเจี้ยวจ้าวในระดับที่ชวนปวดโสตประสาท แฝดคู่เดียวในโรงเรียนแห่งนี้ก็จวนจะเสร็จจากมื้อกลางวันบนห้องเรียนเช่นกัน จงอินเก็บกล่องอาหารฝีมือแม่ใส่กระเป๋าเป้หลังทานหมด ก่อนนึกขึ้นได้ว่าต้องบอกข่าวดีในรอบเดือนให้คนข้างๆได้รับรู้


“แทม เย็นนี้เราไม่มีซ้อมนะ"


ตะเกียบในมือขาวชะงักลง แทมินเงยจากกล่องข้าวตรงหน้าหันมองใบหน้ายิ้มระรื่นของอีกฝ่าย


“ทำไมล่ะ”


สีหน้านิ่งเรียบปนมากับคำถามที่จงอินรู้สึกแปลกเกินกว่าจะตอบกลับไป


“จริงสิ ไคซ้อมติดต่อทุกวันแบบนี้อาจารย์คงอยากให้พักกล้ามเนื้อใช่มั้ย..” เนื้อหมูผัดซอสชิ้นสุดท้ายถูกคีบใส่ปาก มือเรียวสวยซ้อนกล่องอาหารเข้าที่ใส่ถุงผ้ารูดเชือกรัดเก็บเสร็จสรรพ สมาร์ทโฟนในลิ้นชักใต้โต๊ะถูกหยิบออกมาถือก่อนร่างบอบบางจะลุกขึ้น


"เราไปห้องน้ำก่อนนะ"


ไม่ใช่คำชักชวนแต่เป็นเพียงประโยคบอกเล่า แววตาหม่นมองตามแผ่นหลังบางออกนอกห้องเรียนกระทั่งหายลับตาไป หันกลับมาก้มจ้องพื้นโต๊ะตรงหน้าอย่างใช้ความคิด กระแสความกังวลบางอย่างพัดวนเวียนภายในอกจนรู้สึกอึดอัด


.

.


แทมินและจงอินเดินเคียงกันลงมาจากตึกเรียน เจ้าของกล้ามเนื้อสีเข้มและร่างกายที่สูงกว่าเหลือบมองแฝดพี่เป็นพักๆ ความเงียบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนกำลังก่อตัวเป็นชั้นควันบางๆกั้นขวางระหว่างคนทั้งคู่ซึ่งจงอินรู้ดีว่าตนไม่อาจยอมรับได้


“เมื่อเช้าได้ยินพวกชานยอลพูดถึงร้านไอติมเปิดใหม่ใกล้สถานีรถไฟ เห็นว่าอร่อยมาก ยังไงเดี๋ยวแวะไปลองกันหน่อยดีมั้ยแทม?"



เส้นขนตาบดบังลูกตากลมโตเกือบครึ่งตามองศาการหลุบต่ำมองพื้นซีเมนต์ด้านหน้ายังคงไม่ไหวติง ปากสีเนื้อดูชุ่มชื้นหาได้ขยับเขยื้อนเอ่ยตอบ คล้ายกับเสียงพูดของคนข้างกายเป็นเพียงสายลมพัดผ่านเลยไป



“แทมิน!”


แฝดทั้งสองหันกลับหลังพร้อมกันแม้ชื่อที่ถูกเรียกจะมีเพียงหนึ่ง ใบหน้าเหม่อลอยนิ่งเฉยเมื่อครู่กลับยิ้มกว้างสดใสรอรับคนตัวสูงที่วิ่งเข้ามาหา


“พี่มินโฮ"



แฝดน้องเฝ้ามองปฏิกิริยาที่อีกคนมีต่อผู้มาใหม่ด้วยความไม่เข้าใจ ...รุ่นพี่มินโฮ คู่ฝึกคนแรกของเขาที่ช่วยโค้ชให้ตอนเข้าชมรมกรีฑาใหม่ๆ รุ่นพี่ที่เป็นความหวังอับดับหนึ่งของชมรม ก่อนจะประสบอุบัติเหตุกล้ามเนื้อฉีกและจำต้องทิ้งความมุ่งมั่นในการแข่งระดับเยาวชนไปเมื่อกลางเทอมที่ผ่านมา แต่เพราะคนที่เพียบพร้อมอย่างรุ่นพี่มินโฮ ถึงไม่มีเรื่องกีฬาก็ยังมีเรื่องเรียนที่โดดเด่น หากไม่เคยสักครั้งที่จะถือตนว่าดีเกินใคร จึงได้รับความรักและความนับถือจากคนในโรงเรียนเสมอมา เขาเองก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน ทุกครั้งที่เหยียบเข้าชมรมคือความตั้งใจลึกๆที่ต้องการทำแทนในส่วนของรุ่นพี่มินโฮ


“อ้าว ว่าไง ไม่ได้เจอตั้งนานเลย ใกล้วันแข่งแล้วนี่นะจงอิน"


“ครับ?”


กว่าจะรู้ตัวว่ารุ่นพี่ที่ชื่นชมมาโดยตลอดเริ่มเปิดหัวข้อพูดคุยด้วย เขาก็พลาดฟังใจความก่อนหน้า แค่ขานรับออกไปเพราะได้ยินชื่อของตัวเองเท่านั้น


"ซ้อมไปถึงไหนแล้วล่ะ"


"ตอนนี้ก็เน้นจับเวลาน่ะครับ รุ่นพี่สบายดีนะครับ"


“เด็กเตรียมสอบเข้ามหาลัยไม่มีสบายหรอก ฮ่าๆๆ"


รอยยิ้มกว้างบนใบหน้าหล่อเหลานั่นยังคงเจิดจ้าไม่เปลี่ยน ปีนี้จะเป็นปีสุดท้ายก่อนที่รุ่นพี่มินโฮจะเปลี่ยนสถานะกลายเป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนแห่งนี้


“แล้วนี่จะกลับกันเลยเหรอ วันศุกร์ทั้งทีแวะไปหาอะไรกินเล่นกันก่อนหน่อยมั้ย พี่เป็นเจ้ามือเอง"


“ไปสิครับ ไปกันนะไค"


แขนเล็กสอดเข้าไปคล้องแขนแฝดน้องด้วยท่าทางตื่นเต้นดวงตาเป็นประกาย แล้วก็เหมือนอย่างเคยที่คนน้องมักพ่ายแพ้ลูกอ้อนของคนพี่ จงอินอมยิ้มแล้วพยักหน้าตกลง ก่อนชั่ววินาทีของความสุขเล็กๆจะเลือนหายไปพร้อมกับแขนที่ผละคืนกลับไปอยู่ข้างตัวแทมินดังเดิม


“พี่มินโฮจะพาไปเลี้ยงอะไรเหรอครับ"


“ฮะๆๆ แล้วเราอยากกินอะไรล่ะ"


“ขนม!”


“โห กว้างจัง จะเลือกถูกใจเรามั้ยเนี่ย"


“งั้นเอาเป็นไอศครีมละกันครับ"


“โอเค พี่นึกออกแล้วว่าจะพาไปร้านไหน ตามมาเลย"



ความน้อยใจกระหน่ำกัดกินจนรู้สึกดั่งหยดน้ำตากำลังไหลรินอยู่ภายในเมื่อเห็นคนที่มีใบหน้าเดียวกันช่างมีชีวิตชีวาผิดกับตอนอยู่กับตน ภาพความสนิทสนมนี้เกิดขึ้นทั้งที่แทมินเคยเจอกับรุ่นพี่มินโฮตอนแวะมาหาที่ชมรมเพียงไม่กี่หนสมัยเขาทั้งคู่ยังอยู่ปี1 บทสนทนาเหล่านี้เกิดขึ้นทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาก็ชวนแบบเดียวกัน แต่ทำไมขณะที่แทมินได้ยินรุ่นพี่มินโฮชัดเจน.. เสียงของเขากลับดังไปไม่ถึง


รองเท้าผ้าใบสีขาวเปื้อนคราบดินเป็นริ้วค่อยๆชะลอฝีก้าวจนกระทั่งหยุดอยู่กับที่ ปากหนาเม้มเข้าหากันมองดูร่างกายบอบบางที่ยังคงเดินเคียงผู้ชายอีกคนต่อโดยลืมสังเกตว่าตอนนี้ เงาอีกครึ่งของตนไม่ได้ตามไปด้วย



“แทม..”




..ฉันยังอยู่ตรงนี้..




.

.

.

.



----------------------------------------

สวัสดีค่ะ

หายไปยาว ขออภัยด้วยนะคะ 

ตอนนี้มีใครสงสารแฝดน้องบ้างมั้ยนะ หรือมีใครแอบเคืองแฝดพี่บ้างรึเปล่า 

เรื่องราวจะดำเนินต่อไปยังไง รบกวนฝากติดตามต่อไปด้วยนะคะ

พูดคุยกันได้ที่ twitter @percy_7pig  หรือ สกรีม #แฝดบาป ได้นะค้า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #28 Greennipapan (@Greennipapan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 19:38
    เคืองแทมอ่ะ แง่จงอินนน
    #28
    0
  2. #23 Tw0MinnIE (@lotus2012) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 11:35
    นั้นไงว่าแล้ว แทมเหงาแล้วเค้าก็เข้ามาถูกเวลา แทมเริ่มชอบมินโฮแล้วหละ ไคใจเย็นๆนะแทมอาจจจะแค่เคลิ้มไปบ้างนะ เดี๋ยวกลับมา
    #23
    0
  3. #19 psnwmt:-) (@psnw_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 22:49
    ทำไมแทมินตีตัวออกห่างจงอินไปเรื่อยๆแบบนั้นล่ะ T^T สงสารจงอินอ่ะ ที่แทมินสนิทกับมินโฮนี่เพราะพี่มินโฮบอกชอบไปตอนที่แล้วหรอ ไม่เอานะเอาคู่แฝดที่น่ารักคืนมา ฮืออออ
    #19
    0
  4. #14 Ryerf (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 23:58
    ตายแล้ว!!!!เนื้อเรื่องแบบว่าเป๊ะเว่อร์ค่ะ

    ชอบมั่กๆๆไอมาม่าเนี่ย5555

    มาต่อนะคะ มันค้างมากมายอ่ะค่ะ
    #14
    0
  5. #13 kptm_ (@2minn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 21:10
    สงสารจงอินอ่ะ อยู่ๆแทมินก็ตีตัวออกห่าง รออ่านตอนต่อไปนะคะ จงอินจะทำยังไงต่อ
    #13
    0
  6. #12 Chalida Kongpila (@chalidaaaa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 18:56
    แทม ทำไมทำแบบนี้ ทำไมทำร้ายจงอินอบบนี้ เลาเสียใจ แทมเราไม่คิดว่าเธอจะเป็นคนแบบนี้ ฮือออออออ จงอินยังอยู่เสมอนะ แงงแงแง
    #12
    0
  7. #11 Eijiko-F (@funggy1234) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 18:42
    แทมิน ตอนที่แล้วยังชวนน้องทำอยู่เลย มาตอนนี้ทำเล่นตัวนะ เห้อมมม หมั่นไส้ นังคนหลายใจ 55555555
    #11
    0
  8. #10 enalapril (@enalapril) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 18:29
    อย่าทำแบบนี้กับจงอินนะแทมมม ฮืออ สงสารจงอินมากๆเลยอ่า อยากล้องห้าย ไม่เข้าใจแทมินอ่ะ ทำไมอยู่ๆถึงไปสนิทกับมินโฮขนาดน้านน แต่ก็นะ...เพราะพี่มินโฮหล่อ เราให้อภัย 555555
    //ดีใจมากที่ไรท์มาต่อแล้ว มาต่อไสๆนะค่ะ ลุ้นมาก เรารออ่านทุกวันเลย
    #10
    0
  9. #9 enalapril (@enalapril) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 18:29
    อย่าทำแบบนี้กับจงอินนะแทมมม ฮืออ สงสารจงอินมากๆเลยอ่า อยากล้องห้าย ไม่เข้าใจแทมินอ่ะ ทำไมอยู่ๆถึงไปสนิทกับมินโฮขนาดน้านน แต่ก็นะ...เพราะพี่มินโฮหล่อ เราให้อภัย 555555
    //ดีใจมากที่ไรท์มาต่อแล้ว มาต่อไสๆนะค่ะ ลุ้นมาก เรารออ่านทุกวันเลย
    #9
    0
  10. #8 enalapril (@enalapril) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 18:29
    อย่าทำแบบนี้กับจงอินนะแทมมม ฮืออ สงสารจงอินมากๆเลยอ่า อยากล้องห้าย ไม่เข้าใจแทมินอ่ะ ทำไมอยู่ๆถึงไปสนิทกับมินโฮขนาดน้านน แต่ก็นะ...เพราะพี่มินโฮหล่อ เราให้อภัย 555555
    //ดีใจมากที่ไรท์มาต่อแล้ว มาต่อไสๆนะค่ะ ลุ้นมาก เรารออ่านทุกวันเลย
    #8
    0