[END] MARKBAM RAPPER #มาร์คแบมแร็พเปอร์

ตอนที่ 6 : MARKBAM RAPPER # 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,563
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 155 ครั้ง
    29 ต.ค. 60

 

 

 

Chapter 5

 

 

 

 

หลังจากย้ายเข้ามาอยู่ใต้ชายคาเดียวกับมาร์คต้วนแบมแบมก็แทบไม่ได้ออกมาเห็นเดือนเห็นตะวันอยู่เป็นอาทิตย์ ส่วนนึงก็เป็นเพราะว่าป่วยด้วยแหละเลยถูกพี่จินยองสั่งห้ามออกไปซนข้างนอก แล้วก็โดนมาร์คออกคำสั่งว่าให้ทำยังไงก็ได้ให้หายป่วยให้เร็วที่สุดเพราะจะได้เริ่มอัดไกด์เพลงและเขียนเพลงกันแบบจริงจังสักที

 

นั่นเลยทำให้แบมแบมจำยอมต้องใช้ชีวิตเหมือนผักเปื่อยๆนอนเหี่ยวแห้งอยู่แต่ในห้องตัวเองและโถงรับแขกที่ไม่มีแขกคนไหนได้มาใช้งานเพราะเจ้าที่มันแรงมันไม่ยอมให้ใครเข้ามา

 

จะมีก็แต่พี่แจบอมผู้จัดการของมาร์คที่แบมแบมได้เจอบ่อยสุดเพราะแวะเข้ามาคุยงาน เอานั่นนี่เข้ามาให้มาร์คบ่อยๆ แถมพี่แจบอมยังใจดีไปเถียงแกมบังคับต่อรอง เกลี้ยกล่อมหรือจะใช้วิธีไหนก็ตามแต่อย่างน้อยก็พาพี่จินยองเข้ามาหาแบมแบมอีกหนนึงแหละ

 

ส่วนพี่ยองแจก็เข้ามานั่งเล่นนั่งคุยกับแบมแบมเมื่อตอนเช้าแล้วก็เข้าบริษัทไปพร้อมๆกับเจ้าของบ้านจนป่านนี้ก็ยังไม่กลับ ตอนนี้เลยเหลือแต่แบมแบมนอนเกลือกกลิ้งอยู่ที่โซฟา เปิดช่องสารคดีสัตว์โลกค้างไว้แต่ตาและมือกำลังพิมพ์แชทด่าคิมยูคยอมแบบไม่ได้จริงจังเท่าไหร่นัก

ก็เมื่อกี้ไอ้คิมยูมันไลฟ์สดในแอคเคาท์โซเชียลของมัน ทำเหมือนจะโชว์แฟนๆแต่จริงๆแล้วจุดประสงค์หลักคือมันจงใจจะอวดเขาล้วนๆ ยูคยอมถ่ายทอดสดการช็อปปิ้งของตัวเองที่กรุงปารีส โว้ยยยย มันอวดกันชัดๆ! รู้ก็รู้ว่าแบมแบมอยากกลับไปที่นั่นอีกรอบใจจะขาด อยากไปเที่ยว อยากไปช็อป แต่เวลามันหาไม่ได้ไง!

ยังไม่พอนะ มันยังทิ้งระเบิดให้แฟนขาจิ้นได้ฟินจนตัวแตก คลิปสั้นๆแต่ป่านนี้คงถูกเอาไปรีโพสเป็นร้อยๆครั้งแล้วมั้ง พอๆกับแจ้งเตือนของเขาที่สั่นรัวอยู่ตอนนี้

 

 

 

“บง ชูร์~  ทุกคนครับทายสิว่าตอนนี้ผมอยู่ที่ไหน? ..ท้าด่าาา ฝรั่งเศสครับ มาทำงานแหละแต่อุบไว้ก่อนรอติดตามกันเนอะ คิดว่าคงอีกไม่นานก็น่าจะรู้”

 

ยูคยอมทักทายแฟนๆ สลับกับอ่านแชทและตอบกลับแฟนๆบ้างนิดหน่อย “อ้อ แล้วก็ได้ข่าวว่ามีคนป่วยแหละ เฮนโลววว ดูอยู่ป่าวไอ้ลูกหมา นี่อยู่ปารีสแหละ ดูวิวข้างหลังนี่ดิ ฮ่าๆๆ ..อะไรครับผมไม่ได้แกล้งแบมแบมนะ หูย นี่หนีไปเป็นแฟนแบมแบมกันหมดแล้วใช่ไหม น้อยใจนะ ก็ได้ๆ ผมง้อก็ได้ครับเพราะพวกคุณขอหรอกนะ  โอ๋ๆ ไม่ต้องงอแงน๊า เดี๋ยวพี่ยูซื้อครัวซองต์กลับไปฝากน๊า” หลังจากนั้นก็คุยนั่นนี่จิปาถะ ก่อนจะบอกลาแฟนๆแล้วปิดการไลฟ์ไป

 

 

ไม่เอาครัวซองต์! จะเอาอีฟแซงต์คอลเล็คชั่นใหม่ว้อยยย! นั่นแหละ วิดีโอไลฟ์นั่นคือสาเหตุที่ทำให้แจ้งเตือนของแบมแบมเด้งรัวๆ ไม่ต้องกดไปดูก็รู้ว่าป่านนี้แฮชแท็ก #ยูคแบม คงกลับมาไต่อันดับขึ้นแรงก์อยู่แน่ๆ ไอ้นี่มันเก่งเรื่องเรียกเรตติ้งจริงๆ แบมแบมยอม ถึงแม้ว่าตอนนี้จะกำลังแชทไปด่าเรื่องที่มันยั่วให้เขาอิจฉาอยู่ก็เถอะ

 

 

คิมยูคยอมน่ะ ถ้าเป็นแค่นายแบบเดินบนแคทวอล์คอย่างเดียวคงไม่มีโอกาสที่จะได้มีหน้าของตัวเองพิมพ์ลงนิตยสารเยอะขนาดนี้หรอก แต่เพราะหันมาหยิบจับงานแสดงด้วย ถึงจะไม่ใช่บทที่โดดเด่นอะไร ไม่ได้เป็นแม้กระทั่งพระรองด้วยซ้ำ ก็แค่บทเพื่อนพระเอก เพื่อนนางเอก หรือใครสักคนในเรื่องที่โผล่มาแค่ไม่กี่ฉาก แต่บอกเลยว่า ไอ้คิมยูนี่แหละตัวขโมยซีน!

 

เพราะว่าออกไม่เยอะ แต่เน้นไปโผล่หลายๆเรื่อง เล่นหลากหลายบท คนเลยจับตามอง บางเรื่องไม่มีบทพูด แค่ขับบิ๊กไบค์มาจอดข้างทางถอดหมวกกันน็อคออก หัวเสียตอนโดนนางเอกขี้เมาวิ่งข้ามถนนตัดหน้า แค่นั้นคนก็พูดถึงกันทั่วแล้ว

 

แถมยังมีงานอดิเรกคือรวมทีมเต้นกับเพื่อนที่เปิดโรงเรียนสอนเต้น แค่นั้นสาวๆก็กรี๊ดกระจาย ยูคยอมเคยฝึกกับแบมแบมมาตั้งแต่เด็ก สัญญากันไว้ว่าถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะรวมทีมกันแต่สุดท้ายเราทั้งคู่ก็ไม่ได้เดบิวท์เป็นบอยกรุ๊ป แต่แยกสายออกไปตามแนวทางที่คิดว่าเหมาะกับตัวเองมากกว่าซึ่งมันก็ไม่ได้แย่ ตอนนี้ก็มีความสุขกับทางที่ตัวเองเดินอยู่ แบมแบมยังมองไม่ออกด้วยซ้ำว่าถ้าเราสองคนไปเป็นนักร้อง บอยกรุ๊ปมันจะมาได้ไกลเท่าตอนนี้ไหม

 

 

 

คุยกับยูคยอมเสร็จก็นอนดูสารคดี เปลี่ยนไปช่องนู้นช่องนี้บ้าง ถ้าถามว่าทำไมไม่กลับเข้าห้องตัวเองไป ก็จะตอบให้ว่าแบมแบมกำลังรอมาร์คต้วน ฟังไม่ผิดหรอก กำลังรอมาร์คประหนึ่งแม่บ้านรอสามีกลับจากทำงาน ถุ้ย! ใช่ที่ไหนล่ะ

 

พรุ่งนี้แบมแบมมีตารางต้องไปถ่ายรายการวาไรตี้เจ้าประจำแล้วก็ไม่แน่ใจด้วยว่าจะกลับกี่โมง เพราะเคยกลับตอนเกือบเช้าของอีกวันนึงก็มี เลยต้องมานั่งรอขอคีย์การ์ดสำรองจากเจ้าของห้องนี่ไง ไม่นานนักคนที่เสียงปลดล็อคที่ประตูก็เรียกให้แบมแบมเด้งตัวลุกขึ่นนั่งขัดสมาธิบนโซฟา เป็นครั้งแรกเลยมั้งที่ดีใจที่มาร์คต้วนกลับบ้าน .. เออ ก็นั่งรอมันมาจะหลายชั่วโมงแล้วเนี่ย เบื่อเป็นบ้า

 

“ห้องไม่มีให้สิงเหรอไง มาเร่ร่อนอะไรแถวนี้”

“ก็.. รอนายอยู่อ่ะ” วันนี้จะยอมมองข้ามความกวนไปสักวันแล้วกัน

 

“หะ?” มาร์คดูเหมือนจะงงๆที่เห็นอีกคนดูกระตือรือร้นและชอบใจที่เขากลับมาถึงบ้านแล้วแบบแปลกๆ เหมือนกับว่าถ้าแบมแบมเป็นลูกหมาป่านนี้ก็คงวิ่งเข้ามาคลอเคลียพันแข้งพันขามาร์คแล้วล่ะ แต่ไม่หรอกอย่างแบมแบมคงจะเป็นแมวจอมหยิ่งที่คอยจะพุ่งเข้ามาข่วนมาร์คให้หน้าแหกมากกว่า แต่ว่าที่บอกว่ารออยู่น่ะก็แอบทำเอาใจเป๋ไปนิดนึงเหมือนกันแฮะ

 

“รอทำไม ไม่มีใครเล่นด้วยเหรอ”

มาร์คทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาบ้าง แกล้งยั่วโมโหอีกคน ดูซิว่าจะทนได้สักแค่ไหน เห็นแบมแบมฟึดฟัดพยายามห้ามตัวเองไม่ให้หลุดปากด่าออกมาแล้วก็ตลก

 

“พรุ่งนี้ฉันมีงาน ไม่รู้จะกลับตอนไหน ขอคีย์การ์ดสำรองหน่อย” แบมือยื่นออกไป แล้วก็ต้องดึงกลับมาแทบไม่ทันเมื่อมาร์คตีมือลงมาฟาดมือเขา แม้จะไม่ได้แรงแต่ก็เสียงดังฟังชัดจนแบมแบมต้องถลึงตามอง

“เคยบอกไปแล้วไงว่าไม่ให้”

“เห้ย ก็มันจำเป็นต้องใช้อ่ะ อย่าเรื่องเยอะดิ จะให้กลับมากดกริ่งเรียกนายตลอดเลยเหรอวะ ถ้ากลับมาตีสองตีสาม แล้วนายไม่ออกมาเปิดให้ ฉันไม่ต้องรอหน้าห้องยันเช้ารึไง”

 

 

มาร์คลุกขึ้นคว้าของๆตัวเองเดินไปทางห้องนอน ส่งสัญญาณบอกกลายๆว่าจะเลิกคุย จะไปนอนแล้ว แต่แบมแบมไม่ยอมแพ้หรอก ก็เดินตามอีกคนไปจนถึงหน้าห้องนั่นแหละ

“มาร์ค!

คนถูก(ตะโกน)เรียก หันกลับมามองอีกคนด้านหลังที่กำลังจ้องเขาเขม็ง ขู่ฟ่อๆ มาร์คขำเบาๆแกล้งให้แบมแบมยิ่งถลึงตาโตมากไปอีก แล้วสุดท้ายก็ลองเป็นฝ่ายยอม

 

“จะขอของๆคนอื่นก็พูดให้มันดีๆก่อนดิ”

“แล้วที่พูดเมื่อกี้มันไม่ดีตรงไหน ก็บอกว่าขอคีย์การ์ดสำรองหน่อย”

 

“พี่มาร์ค”

“?!” ..หะ

 

“เรียกพี่มาร์คก่อนแล้วจะให้”

“ไม่!

“ตามใจ”

 

มาร์คหันหลังกลับไป เปิดประตูเตรียมเข้าห้อง แบมแบมอยากจะกระทืบเท้าแรงๆให้สมกับความหงุดหงิด ถ้าได้กระทืบไอ้คนต้นเรื่องนี่ด้วยก็จะยิ่งดี 

 

“เออ ไม่เอาก็ได้ กลับไปอยู่หอตัวเองก็ได้!

“หูยยย ฟังดูเหมือนฉันต้องเป็นฝ่ายง้อเลยอ่ะ”

 

 “ไอ้มาร์ค! อย่ากวนตีนได้ไหมหะ!

“อยากไปไหนก็เรื่องของนาย เชิญเคลียร์กับคนออกคำสั่งเองฉันไม่เกี่ยว”

 

แบมแบมอยากจะเดินออกไปย้ายข้าวของกลับไปหอตัวเองเหมือนเดิม แต่ก็นั่นแหละคำประกาศิตจากท่านประธานก็สั่งเอาไว้ชัดเจน ถ้าไม่มานอนนี่ก็ต้องเทียวไปเทียวมาทุกวันอยู่ดีเพราะมาร์คคงไม่เข้าไปทำงานในบริษัทแน่ๆ ไม่ว่าจะมองมุมไหนคนลำบากก็คือแบมแบมทั้งนั้น

 

“เออๆ พี่มาร์คก็พี่มาร์ค เอามาดิ”

“พูดดีๆ”

“จะเอาดีแค่ไหนหะ” เริ่มหงุดหงิดแล้วนะ

 

“พี่มาร์คครับ ขอคีย์การ์ดหน่อยครับ”

มาร์คพูดพลางซ่อนสีหน้าสนุกที่ได้แกล้งอีกฝ่ายเอาไว้

 

“ตลกเหรอวะ”

“เห็นฉันหัวเราะอยู่ไหมล่ะ”

 

“ถ้าพูดแล้วจะให้จริงใช่ไหม”

มาร์คไม่ตอบแต่ยักไหล่กวนๆกลับมาแทน แบมแบมถอนหายใจเฮือกใหญ่ ช่างมัน ก็แค่พูดแค่นี้ กัดฟันทำไปเถอะ ได้! มาร์คต้วน เดี๋ยวได้เห็นดีกัน

 

“พ.. พี่มาร์คครับ ขอคีย์การ์ดให้แบมหน่อย ..นะ น๊า~

พูดพลางยื่นมือไปจับแขนเสื้ออีกฝ่ายเขย่าเบาๆ พองแก้มเอียงหัวแบบที่ทำบ่อยๆตอนจะอ้อนขออะไรจากจินยอง

 

 

MARK TUAN KNOCK OUT!

BAMBAM WIN!

 

เหมือนโดนหมัดฮุกเข้าที่ปลายคาง มาร์คต้วนตามหาเสียงในคอตัวเองอยู่เล็กน้อย ก่อนจะกระแอมไอแล้วพูดออกมา “อ.. เอ่อ แปบนึง เอาโทรศัพท์มาก่อน ..เอามาเถอะน่าปลดล็อคให้ด้วย”

รับโทรศัพท์มือถือจากแบมแบมมาแล้วก็กดตัวเลขลงไปในนั้น จนสัมผัสได้ถึงแรงสั่นในกระเป๋ากางเกงตัวเอง ถึงได้ส่งมันกลับคืนไป

 

“นั่นน่ะ เบอร์ฉัน เมมไว้ด้วย จะเข้าออกบ้านนี้ต้องโทรหรือไม่ก็ส่งข้อความมาบอกทุกครั้งเข้าใจไหม ห้ามพาใครเข้ามาด้วย ผู้จัดการนายก็ไม่ได้ ถ้าจะมาก็ต้องขอฉันก่อน แค่นี้แหละ” แบมแบมรีบคว้าแขนไว้เมื่ออีกคนเหมือนจะลืมประเด็นหลักที่เขาต้องมาฝืนใจออดอ้อนมาร์ค

 

“ไหนอ่ะ” แบมือขออีกรอบ แต่มาร์คก็ไม่ได้หยิบคีย์การ์ดในกระเป๋าสตางค์ของตัวเองมาให้แบมแบมหรอก

 

“ศูนย์แปด หนึ่งศูนย์”

“?”

 

“รหัสปลดล็อคประตู คือ 0810 ยังไงก็ต้องเข้าๆออกๆห้องนี้บ่อยอยู่แล้ว เอาคีย์การ์ดไปเดี๋ยวก็หาย ก็บอกแล้วไงว่าไม่ให้ ..อ้อ แต่เตือนไว้ก่อนเลยนะ ถ้ารหัสนี่หลุดไป นายตายแน่” ชี้หน้าขู่คาดโทษแล้วเดินเข้าห้องตัวเองไป

 

ฮึ พลาดแล้วมาร์ค พลาดแล้ว แบมแบมจะแกล้งทำเป็นไม่เห็นแล้วกันว่าเมื่อกี้หูของมาร์คต้วนมันแดงแค่ไหนน่ะ

..วิธีแบบนี้ยังได้ผลเหมือนเดิมสินะ

 

 

 

 

 

หลังจากได้รหัสปลดล็อคประตูห้องอันล้ำค่าของมาร์คต้วนมา แบมแบมก็ต้องปวดหัวหนักขึ้นไปอีกเมื่อต้องทำตามข้อตกลงของเจ้าของบ้านด้วยการรายงานความเคลื่อนไหวทุกฝีก้าวประหนึ่งนักโทษอาชญากรรมร้ายแรงข้ามชาติ .. โอเค ล้อเล่นน่ะ เขาก็แค่รำคาญมาร์คเท่านั้นแหละ

 

ให้ไว

ยังไม่ทันขาดคำ มันมาอีกแล้ว ตามจิกยิ่งกว่าเจ้ากรรมนายเวร

แบมแบมอยากจะเขวี้ยงโทรศัพท์ในมือทิ้งแล้วกระทืบซ้ำให้หายแค้นใจ แต่ติดที่โทรศัพท์แพงนี่แหละ พอไอ้มาร์คต้วนมันได้เบอร์ไป ก็จัดการแอดเฟรนด์ผ่านเบอร์ในแอคเคาท์แชท ตั้งแต่นั้นชีวิตของแบมแบมที่ไม่สงบสุขอยู่แล้วก็ยิ่งไม่สงบเข้าไปอีก

 

 

มาร์คต้วนส่งข้อความมาป่วนได้ทุกวี่ทุกวัน เช้า กลางวัน เย็น แทบจะเรียกได้ว่าสามเวลาหลังอาหารนั่นแหละ แล้วข้อความน่ะเหรอ ถ้าไม่แกล้งส่งเกมมาให้แบมแบมด่าเล่น ก็ส่งภาพสีประกอบคำบรรยาย สวัสดีวันจันทร์ มาให้ ตามมาด้วยการรัวสติกเกอร์เหมือนกลัวใช้ไม่คุ้มค่าโหลด อยากจะบล็อคมันซะให้รู้แล้วรู้รอด

แต่ทำไม่ได้ไง เพราะต้องคอยรายงานการเข้าออกบ้านนี้กับมัน ไม่อยากจะโทรหาเพราะรำคาญเสียง หงุดหงิด ไม่อยากคุยด้วย เลยต้องทนๆไป จนบางวันแบมแบมต้องเปิดประตูออกไปด่าไอ้คนที่มันยืนชงกาแฟอยู่ในครัวทุกเช้านั่นแหละ มันถึงจะหยุดส่งแล้วหัวเราะกวนประสาทเหมือนชนะที่ยั่วโมโหกันได้แต่เช้า

 

ตอนนี้ก็ด้วย ไอ้ข้อความ ให้ไว นี่ก็โคตรเผด็จการ มาร์คเรียกให้แบมแบมหอบชุดกีฬามาที่บริษัท ลากเขาไปฟิตเนสด้วยเหตุผลที่แบมแบมไม่อาจจะต่อต้านได้

 

 

เพราะสองสามวันก่อนหลังจากหายไข้และเสียงกลับมาเป็นปกติ เขาและมาร์คเริ่มต้นทำเพลงด้วยกันเป็นครั้งแรก ก็ในห้องสตูที่คอนโดนั่นแหละ เริ่มวอร์มอัพกันแบบง่ายๆด้วยการสลับกันแร็พเพลงของอีกฝ่าย เพื่อที่จะได้ปรับจังหวะให้ไปด้วยกันได้ คือต่างคนก็ต่างรู้แหละว่าอีกฝ่ายเป็นยังไง เพียงแต่ไม่เคยลองจริงๆจังๆเท่านั้นเอง

 

ซึ่งงานมันก็เข้าแบมแบมตอนนั้นนั่นแหละ มาร์คแร็พเพลงของแบมแบมได้อย่างง่ายดาย เพราะตัวเองมีประสบการณ์มากกว่า และการแบ่งท่อนของแบมแบมถึงจะเร็วแต่มันก็รวบลงจังหวะได้พอดี มันเป็นซาวน์ที่ค่อนไปทางตลาดเพลง ทำออกมาให้ฟังง่าย แต่แร็พของมาร์คมันดุดันมีกลิ่นอายของแร็พใต้ดิน มีการเล่นคำแบ่งคำแบบคาบเกี่ยวประโยค เว้นจังหวะหายใจต่างออกไป

 

และนั่นทำให้แบมแบมงับคำตามมาร์คแทบไม่ได้เลย บวกกับสภาพร่างกายที่เพิ่งจะหายป่วย นอกจากจะหายใจไม่ทันแล้วยังเผลอไอแห้งๆออกมาระหว่างแร็พอีก เลยกลายเป็นว่าโดนอีกฝ่ายสั่งให้ออกกำลังกาย ไม่อย่างนั้นแล้วจะบอกทีมงานว่าแบมแบมแร็พจังหวะเดียวกับมาร์คไม่ได้ นั่นก็แปลว่าแบมแบมต้องยอมรับไปโดยปริยายว่าตัวเองด้อยกว่า ซึ่งเขาไม่ยอมเด็ดขาด

 

 

“นึกว่าจะมาพรุ่งนี้เลย” เปิดประตูเข้ามามันก็เริ่มเลย

“บ่นไรมากหะ ก็รีบมาสุดๆแล้วเนี่ย”

แบมแบมบ่นกลับไปบ้าง พลางย้ายตัวเองไปเปลี่ยนชุด ของใช้พวกนี้แบมแบมต้องให้พี่จินยองขับรถพากลับไปเอาที่หอหลังจากทำงานเสร็จ มาร์คต้วนมันเอาแต่อยู่ว่างๆที่บ้านไม่มีงานทำไงถึงได้ป่วนคนอื่นเขาได้ตลอดเวลาแบบนี้ นี่ถ้าไม่เห็นว่าเกี่ยวกับเรื่องงานก็ไม่อยากจะฟังนักหรอก

 

 

 

MARKBAM RAPPER

 

 

 

 

หลังจากออกกำลังจนเหงื่อท่วม แข้งขาที่ไม่ได้สัมผัสลู่วิ่งมานานก็แทบไม่มีแรงจะเดิน แบมแบมเปลี่ยนเสื้อผ้าออกมานั่งพักที่ด้านนอก วันนี้ยังพอมีเวลาเหลืออีกเยอะเพราะเขาไม่มีตารางงานอะไรแล้ว

คิดเอาไว้ว่าอยากจะเจอหน้าเพื่อนเก่าสักหน่อย ไม่รู้ว่าป่านนี้มันเสวยสุขตั้งแต่ตอนอยู่ฝรั่งเศสจนกระอักตายไปรึยัง จำได้ว่ายูคยอมน่าจะมาถึงตั้งแต่เมื่อวานตอนสายๆ เห็นรูปผ่านหน้าไทม์ไลน์โซเชียลแว๊บๆ

 

“หน้าตาวอนตีนมาก มีความสุขมากไหม”

แบมแบมกรอกเสียงผ่านหน้าจอโทรศัพท์ที่ตอนนี้กำลังเปิดเฟซไทม์ คิมยูคยอมหน้าระรื่นเหมือนกำลังเอกเขนกเกยตื้นอยู่ที่ร้านกาแฟที่ไหนสักแห่ง

 

“หูยยย มาถึงก็ทักทายพี่ยูด้วยความรักเลยนะคะ”

“รักกับพ่อมึงสิ”

ตอบกลับทันควัน อีกฝ่ายก็แสร้งทำเป็นยกมือข้างนึงขึ้นมาปิดหูรับไม่ได้

 

“โอ้ยไอ้แบม หน้ากับปากมึงนี่ให้มันไปด้วยกันหน่อยไม่ได้เหรอวะ พูดแต่ละทีหมาจะวิ่งออกมากัดชาวบ้านชาวช่องเขาหมดแล้ว” ยูคยอมหยิบช็อคโก้ปั่นของตัวเองขึ้นมาดูดเสียงดังจนแบมแบมอยากนึกแช่งให้มันเย็นขึ้นสมอง

 

“กัดมึงคนแรกอ่ะ กวนตีนดีนัก แล้วไหนอ่ะของฝาก”

“ครับๆ เตรียมของมาเซ่นไหว้แล้วครับ เย็นนี้ก็ว่าจะแวะไปหาแถวบริษัทอยู่เหมือนกัน แต่ไหนๆละ เฟซไทม์มาแบบนี้แปลว่าว่างงานแล้วดิ? งั้นเชิญคุณกันต์พิมุกต์เสด็จย้ายก้นมึงออกมาหากูเลยครับ ขี้เกียจขับรถย้อนเข้าไป”

 

 

แบมแบมเตรียมจะออกไปหายูคยอมตามที่อีกฝ่ายต้องการ ตั้งใจจะออกไปเรียกแท็กซี่เพราะพี่จินยองกลับไปแล้ว ผู้จัดการของเขาคิดว่าหลังจากออกกำลังกายเสร็จแบมแบมคงจะติดรถมาร์คกลับคอนโดไปเลยก็เลยไม่ได้อยู่รอ

ซึ่งแบมแบมเองก็มีจินยองไปรับไปส่งแบบนี้ตลอดเพราะถึงตัวเองจะขับรถได้แต่ก็ไม่แข็งเท่าไหร่นักจินยองเลยไม่ค่อยปล่อยให้ขับเองสักเท่าไหร่ ยิ่งนิสัยป้ำๆเป๋อๆ ไม่รอบคอบ อีกฝ่ายก็ยิ่งไม่วางใจเข้าไปใหญ่

 

 

เสียงกระแอมไอเล็กน้อยดังมาจากด้านหลัง หันไปมองก็เห็นมาร์คต้วนในชุดเสื้อคลุมพร้อมหมวกสแน็ปแบ็คยืนหน้านิ่งค้ำหัวอยู่ข้างหลัง แถมยังมาจ้องหน้าจอเฟซไทม์ของแบมแบมกับยูคยอมด้วยนะ ไร้มารยาทชะมัด

 

“จะกลับบ้านกันเลยไหม”

“หะ.. อ๋อ ยังๆ พอดีฉันมีนัดอ่ะว่าจะไปกินข้าวกับเพื่อน”

 

“แต่พี่จินยองของนายสั่งไว้ว่าเสร็จจากนี่แล้วให้กลับเลย”

มาร์คต้วนพูดเหมือนแบมแบมเป็นเด็กประถมที่เลิกเรียนแล้วต้องกลับบ้านทันทีห้ามไปเถลไถลที่ไหน แต่เดี๋ยวก่อนปกติมันไม่ได้เป็นพ่อพระใจดีอาสาไปรับไปส่งเขาสักหน่อย นู่น บางวันถ้าติดรถเข้ามาบริษัทใหญ่ด้วย เขาต้องหูตาไวตามมันให้ทันไม่งั้นมันก็ทิ้งให้เขาหาทางกลับคอนโดเอง

 

“ก็เดี๋ยวฉันโทรไปบอกพี่เขาเองแหละน่า”

“มีอะไรป่าวแบมแบม”

เสียงยูคยอมลอดออกมาจากสายที่ยังไม่ได้วาง พอเห็นว่ามีคนอื่นอยู่ด้วย ยูคยอมกับแบมแบมจะไม่พูดคำหยาบใส่กันเพราะต้องรักษาภาพพจน์

 

แบมแบมไม่ตอบหันไปส่ายหน้าให้ แล้วกลับมาทำตาลุกวาวเหมือนคิดอะไรได้ซึ่งมาร์คเองก็เหมือนจะเดาออก เวลาแบมแบมทำหน้าเหมือนลูกกระต่ายกระพริบตาปริบๆมันจะต้องมีเรื่องอะไรให้มาร์คต้องลำบากแน่นอน

 

“พี่มาร์ค.. ไหนๆก็ไม่มีอะไรทำต่อแล้วอ่ะ แวะไปส่งหน่อยได้ป่าว”

 

นั่นไง! พอเห็นว่าอ้อนครั้งแรกแล้วได้ผล อีกคนหูแดงเป็นมะเขือเทศ แบมแบมก็มักจะยกคำว่า พี่มาร์ค มาใช้เป็นคำประกาศิตในการร้องขออะไรก็ตามจากมาร์ค

แต่คิดเหรอว่ามันจะได้ผลเสมอไป!

 

“ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย”

“ก็พี่ว่างอ่ะ”

“เวลาว่างของฉัน ฉันจะเอาไปทำอะไรมันก็เรื่องของฉัน”

“เออ จำไว้เลยไอ้มาร์ค”

“เห้ย ถ้าต้องลำบากพี่เขา เดี๋ยวฉันเข้าไปรับก็ได้ รอก่อน”

เสียงคิมยูคยอมที่ยังคงอยู่ในเหตุการณ์ เห็นเพื่อนเริ่มขึ้นไอ้กับคนอายุมากกว่าก็รีบปรามแต่แทนที่จะได้ความดีความชอบกลับมากลายเป็นว่าถูกมาร์คต้วนตวัดหางตามองแว๊บนึงแบบไม่พอใจ

 

“ไม่ต้องมาหรอก เดี๋ยวโบกแท็กซี่ไปเองก็ได้”

แบมแบมวางสายจากจากยูคยอม เผลอทำหน้าง้อง้ำไม่พอใจตอนที่บอกปัดเพื่อนไม่ให้มารับ คว้ากระเป๋าเป้ตัวเองเดินอาดๆออกจากฟิตเนสจนกระทั่งเข้าไปในลิฟต์เตรียมจะกดขึ้นไปชั้นบนเพื่อออกไปเรียกแท็กซี่นั่นแหละ มาร์คถึงได้พูดออกมา

 

“จะให้ไปส่งก็ไป เลิกทำหน้าเป็นกระต่ายโดนแย่งแครอทสักที”

แบมแบมตวัดตามอง แต่ก็เดินตามอีกคนไปที่รถอยู่ดี ไม่ขอบคุณหรอก หงุดหงิดมันอยู่ ..ว่าแต่ ไอ้กระต่ายโดนแย่งแครอทนี่มันหน้าตาเป็นไงวะ ทำไมต้องสรรหาสรรพสัตว์ในโลกนี้มาเปรียบเปรยให้เขาเป็นตลอดเลย

 

 

พอขึ้นมานั่งแล้วก็ยังไม่ลดทิฐิ กอดอกนั่งเงียบมองออกไปนอกกระจก จนรู้สึกตัวว่าอยู่ๆอีกฝ่ายก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้นั่นแหละ แบมแบมถึงได้สะดุ้งและยกมือขึ้นมาดันอีกคนออกอัตโนมัติ

“ต้องให้บอกอีกกี่รอบว่าฉันไม่อยากโดนจับ”

มาร์คพูดพร้อมกับเอื้อมมือมาคาดเข็มขัดนิรภัยให้แบมแบมเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายหน้างอคอตั้งไม่ยอมคาดเองสักที อยู่ๆอากาศในรถก็ดูเหมือนจะอบอ้าวขึ้นมาซะดื้อๆ ชั่ววินาทีที่มาร์คเข้ามาใกล้แล้วผละตัวออกไปมันไม่ได้กินเวลานานเลยแต่สำหรับแบมแบมแล้วมันนานมากในความรู้สึก มากจนเผลอกลั้นลมหายใจตัวเอง

และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มาร์คทำแบบนี้

 

ก่อนหน้านี้ตอนที่แบมแบมมัวแต่เล่นโทรศัพท์รอมาร์คในรถ อีกคนกลับขึ้นมาตอนไหนแบมแบมไม่ได้สนใจเพราะมัวแต่คุยกับพี่ยองแจอยู่ มาร์คก็เอื้อมมือมาคาดเข็มขัดให้แบบนี้ ตอนนั้นเขาตกใจจนแทบจะร้องออกมาแต่พอเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้อะไรหันไปขับรถต่อแบมแบมก็เลยไม่อยากจะไปคิดอะไรให้มากความเหมือนกัน

 

“ร้อนเหรอ เร่งแอร์ดิ”

“ห.. หะ”

“ก็เห็นหน้าแดง”

ตอบพร้อมน้ำเสียงที่แฝงความยิ้มเยาะมาเบาๆแบมแบมก็พร้อมจะโยนทุกอย่างเมื่อครู่ทิ้ง ล้อเหรอวะ!

 

“เออ ร้อน เปิดแอร์ประสาไรวะ ร้อนโคตร” มือเล็กยื่นไปปรับแอร์รัวจนอีกฝ่ายต้องรีบยื่นมาจับข้อมือบางไว้ดึงออกมาก่อนที่แอร์รถจะพังเพราะโดนคนมือบอนกดเร่งจนสุด

 

“พอๆ เดี๋ยวก็แข็งตายกันพอดี”

มาร์คหัวเราะเบาๆแต่อีกคนก็ยังได้ยินเสียงถึงได้สะบัดหน้าหนี เสียรู้ให้กับอีกคนจนได้

แบมแบมเอื้อมมือไปกดเปิดเพลงแล้วนั่งกอดอกหันหน้าออกหน้าต่างเหมือนเดิมทิ้งให้อีกคนยิ้มขำลำพัง ทำเหมือนเป็นรถตัวเองเข้าไปทุกที

เอากับเขาเถอะ กระต่ายขี้โมโหเอ้ย

 

 

 

 

MARKBAM RAPPER

 

 

 

 

ขับมาส่งถึงที่แล้วแทนที่จะกลับไปแต่มาร์คต้วนดันลอยหน้าลอยตาเดินตามแบมแบมเข้ามาในร้านด้วย อยากจะไล่ให้กลับๆไปซะก็โดนอีกฝ่ายสวนกลับมาว่าอยากจะพักผ่อนบ้างแล้วจะทำไม ไม่ได้มีหน้าที่ขับรถมาส่งแล้วก็โดนไล่กลับสักหน่อย

 

ยังดีที่ร้านนี้เป็นร้านประจำของแบมแบมและยูคยอม แถมยังเป็นร้านที่มีดาราผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาใช้บริการเพราะค่อนข้างเป็นส่วนตัว ชั้นล่างเป็นค็อฟฟี่ช็อปบรรยากาศดี ชั้นบนเป็นห้องอาหาร ไม่ต้องห่วงเรื่องจะมีแฟนๆหรือปาปารัซซี่ไปวอแว เพราะทางร้านมีระบบระเบียบในการให้บริการ

 

“รุ่นพี่มาร์คสวัสดีครับ”

ยูคยอมแทบจะโค้งให้เก้าสิบองศาตอนที่เห็นมาร์คเดินตามแบมแบมเข้ามา ส่งซิกถามเพื่อนว่าไหนบอกจะเรียกแท็กซี่มาเอง แล้วไปไงมาไงถึงมาด้วยกันได้ แบมแบมไม่ตอบได้แต่กรอกตาส่งมาอย่างรำคาญ

 

“ผมคิมยูคยอมครับ เป็นนายแบบ ..เอ่อ แล้วก็ พี่อาจจะจำไม่ได้ เมื่อก่อนสมัยเป็นเด็กฝึกเราเคยเจอกันบ่อยๆ”

แบมแบมอยากจะฟาดเพื่อนแรงๆสักที อะไรมันจะเก็บความติ่งไม่อยู่ขนาดนั้น น่าหมั่นไส้เป็นบ้า ติ่งมาร์คต้วนมาตั้งแต่สมัยเด็กๆจนตอนนี้มือสั่นปากสั่นเหมือนไม่เคยเจอดารา

“อืม จำได้”

ตอบมาแค่นั้นยูคยอมก็แทบจะถวายหัวให้ ดีใจจนเกือบเก็บอาการไม่อยู่ แบมแบมเลยต้องแอบหยิกเอวเพื่อนไปแรงๆจนอีกฝ่ายต้องยื่นมือมาจับห้ามมือเล็กไม่ให้ประทุษร้ายตัวเอง แต่พอปล่อยมือแบมแบมก็หยิกอีกสุดท้ายยูคยอมเลยต้องจับมือเพื่อนเอาไว้แน่นๆไม่อยากให้เอวตัวเองต้องช้ำอีกหรอก

 

“เจ็บนะ”

“สมน้ำหน้า”

กระซิบกระซาบกันจนมาร์คจ้องเขม็ง ยูคยอมเลยโพล่งออกไป

 

“จะรบกวนเกินไปไหมครับถ้าผมจะชวนให้พี่อยู่ทานมื้อเย็นด้วยกัน มีผม มีแบมแบม แล้วก็พี่แจ๊คสัน.. พี่แจ๊คสันเพื่อนพี่อ่ะครับ เขาเพิ่งกลับมาจากจีนก็เลยชวนพวกเรามาเลี้ยง”

 

ทำไมมาร์คจะไม่รู้ว่าเพื่อนตัวเองเพิ่งบินกลับมาจากการทำงานที่ต่างประเทศ อันที่จริงไม่ต้องให้ยูคยอมเป็นคนเชิญ มาร์คก็เชิญตัวเองเข้ามาร่วมวงตั้งแต่ได้ข้อความจากแจ็คสันแล้ว

 

 

โลกมันกลม เราทั้งหมดรู้จักกันตั้งแต่สมัยเป็นเด็กฝึกแต่มาร์คเป็นคนเงียบๆไม่สุงสิงกับใครก็เลยไม่ค่อยไปไหนมาไหนกับคนอื่น อย่างยูคยอมเนี่ยเขาก็เคยเห็นหน้าบ่อยๆแต่ไม่เคยคุยด้วยแล้วก็ไม่ได้มีความคิดอยากจะไปอะไรด้วยอยู่แล้ว ถึงจะรู้ว่าเป็นน้องรักอีกคนของแจ๊คสันก็เถอะ

 

เหมือนกับทุกคนมีแจ๊คสันเป็นตัวเชื่อมความสัมพันธ์ แต่ไม่ได้สนิทหรือรู้จักกันเป็นการส่วนตัวเป็นแค่เพื่อนคนละกลุ่ม ..ก็นะ จะให้สนิทกับเพื่อนทุกคนก็คงไม่ไหว แจ๊คสันหวังน่ะ มันก็สนิทกับคนทั่วทั้งเกาหลีนั่นแหละ

 

 

“เห้ย พี่เขาไม่ว่างหรอกอย่าไปรบกวนเลย แค่แวะมาซื้อกาแฟเฉยๆ ใช่ไหม” ประโยคสุดท้ายหันไปโบ้ยให้มาร์คตอบ ซึ่งอีกฝ่ายก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีไม่มีขาดตกบกพร่อง

 

..หน้าที่ในการทำทุกอย่างให้แบมแบมประสาทเสียน่ะ

 

 

 

“ฉันพูดแบบนั้นเหรอ? ตกลง ฉันจะอยู่ดินเนอร์กับพวกนายด้วย”

 

 

 

 

 

#มาร์คแบมแร็พเปอร์

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 155 ครั้ง

4,782 ความคิดเห็น

  1. #4749 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 07:15
    น้องเอ่ยยยย
    #4749
    0
  2. #4680 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 13:09
    ขี้แกล้งงงง
    #4680
    0
  3. #4665 9397♡ (@amimikuma) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 19:29
    มาร์คเเพ้เเบมอ้อน!ว้ายยยยยย
    #4665
    0
  4. #4610 ปาปัว?นิ?วกินี? (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 23:56

    เหมือนงานจะงอกนะยูคยอม

    ไม่รู้ตัวอีกด้วยนะ5555

    #4610
    0
  5. #4511 agasep2 (@Agasep) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:13
    ยังอยากรู้อดีตอยู่น้าสส
    #4511
    0
  6. #4467 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 08:44
    แบมไม่เคยชนะมาร์คเล้ย5555
    #4467
    0
  7. #4450 คนสวย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 20:37
    เคืองเจอแบบนี้มีเคือง5555555
    #4450
    0
  8. #4296 Aely (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 23:57
    หึงหละสิทีมาร์ค อันที่จริงไม่ต้องมาส่งแบมก็มาเองได้นะ น่าสงสัยจริงๆ เลยนะเนี่ย แค่จะแกล้งกวนประสาทก็ไม่น่าจะอยู่ต่อนะคะมาร์ค ต้วน
    #4296
    0
  9. #4242 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 15:44
    มีความหวง กันท่าไม่ให้เค้าอยู่ใกล้กัน
    #4242
    0
  10. #4168 Jerry Fern (@jerryfern) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 02:01
    หึงใช่ไหม หวงใช่หรือป่าว เฮ้ยยยย น้องเสน่ห์แรงนะ!!! 
    #4168
    0
  11. #4138 @fujinoii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 13:01
    55555555มาร์ค ต้วนก็คือมาร์ค ต้วนกวนตรีนได้ตลอดเวลา5555555ชอบใจในความกวนตรีนของพี่แกอ่ะ ส่วนแบมแบมนะเหรอไม่ทันเกมส์อะไรเค้าเลย ยุแหย่เข้าหน่อยก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เข้าทางมาร์ค ต้วนเค้าเลย
    #4138
    0
  12. #4030 Missnight (@missnight17) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 02:45
    มาร์คจะซึนไปไหนคะคุณณณณ อยากจะแหมมมม
    #4030
    0
  13. #3902 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 10:11
    แน่ะ มีอาการรรรนะมาร์คต้วนนนน
    #3902
    0
  14. #3773 toto (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 17:57
    เออดีอะไรที่แบมไม่ชอบมาร์คมันก็ทำหมดอ่ะ
    #3773
    0
  15. #3597 yamroll choco (@yamrollchoco) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 07:17
    มีหูดงหูแดง แหมมมมมมม มีความมองแรงตอนเค้าจับมือกัน
    #3597
    0
  16. #3533 inspirit cool (@suneerat-ice) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 10:04
    อู้วววว แพ้ลูกอ้อนน้องแบมแหละ ลื่นไหล 55555
    #3533
    0
  17. #3494 `MESJ' (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 21:26
    เกิดอาการตากระตุกคิ้วกระตุกใช่มั้ยพี่มาร์คคค
    #3494
    0
  18. #3441 Bowiee (@bbbowww) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 20:00
    มีความไม่พอใจ ปากร้ายใจดี พี่มาร์คคนบ้าาาาา
    #3441
    0
  19. #3419 Finger. (@bua123456789) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 10:02
    พี่มาร์คคคคค น้องต้องเอามาพูดบ่อยๆแน่เลย
    #3419
    0
  20. #3371 เบค่อนน้อย exo (@exo_xoxo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 15:42
    มีความหึงข่ะะ
    #3371
    0
  21. #3310 twinkle_littletaehyung (@praewinkle_mayo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 11:43
    มาร์คหึงงงวู้ว
    #3310
    0
  22. #3290 Neung Q (@369963nq) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 22:12
    หึงแรงสินะมาร์ค 555 แพ้ที่แบมอ้อนอ่ะ งื้ออออ
    #3290
    0
  23. #3080 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 17:11
    แต่ละคนก้มีวิธีนอคเอ๊าแตกต่างกันไปเนอะ ชอบอะ 55555 

    มาร์คจะเข้าใจผิดยูคกะแบมมั้ย แต่เดาว่ามีแอบหึงบ้างล่ะไม่มากก็น้อย คิๆๆ 
    #3080
    0
  24. #3007 xcoolzip (@xcoolzip) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 09:46
    แบมอ้อนน่ารักมากกกกกก
    #3007
    0
  25. #2329 2hah_aom98 (@2hah_aom98) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:18
    55555555 หวง
    #2329
    0