[END] MARKBAM RAPPER #มาร์คแบมแร็พเปอร์

ตอนที่ 32 : MARKBAM RAPPER # 24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,024
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    3 มี.ค. 60

Chapter 24

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ทันทีที่เสียงกดรหัสดังมาจากหน้าประตูคนที่ผุดลุกผุดนั่งไม่เป็นอันทำอะไรตั้งแต่แจบอมโทรมาบอกว่าเสร็จแล้วกำลังจะกลับก็รีบวิ่งพุ่งตรงไป มือเล็กช่วยดันประตูออกให้กว้างพอที่แจบอมจะเข็นมาร์คเข้ามาได้ แถมยังมีทีมงานคนนึงของค่ายถือไม้ค้ำยันตามมาให้ด้วย แบมแบมรอปิดประตูตามหลังแล้วเดินมาช่วยพยุงตอนที่มาร์คจะลุกขึ้นเดินไปยังเตียงที่ห้องนอน

 

 

“ขอบคุณมาก คืนนี้ฉันจะคอยดูมาร์คอยู่ที่นี่มีอะไรด่วนก็โทรมา แล้วก็ขับรถดีๆล่ะ” แจบอมเอ่ยขอบคุณน้องในทีมที่อาสาขับรถและช่วยยกสัมภาระขึ้นมาให้ ไม่ลืมย้ำว่าสามารถติดต่อตนได้ทุกเมื่อหากได้ข้อสรุปหรือมีปัญหาอะไรที่บริษัท

 

“ไงไอ้แสบ คืนนี้เช็ดตัวไปแล้วกัน”

“โห เหงื่อออกเหม็นจะตายอยู่แล้วเหอะ” มาร์คเถียงขึ้นมาทันทีแต่ในสภาพที่ขาใส่เฝือกอ่อนอยู่ก็ดูจะไม่มีใครเห็นด้วยกับการโวยวายของเจ้าตัวเท่าไหร่

“อย่าเรื่องมาก นั่งนิ่งๆไปห้ามขยับ พรุ่งนี้ค่อยอาบ” แจบอมดุไม่จริงจังนักพลางเดินไปหาผ้ากับภาชนะใส่น้ำ รื้อๆค้นอยู่นานสองนานจนจินยองต้องขยับไปช่วยหาก่อนจะกลับมาพร้อมผ้าขนหนูผืนเล็กและชามแก้วใส่สลัดที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นใส่น้ำค่อนจนเกือบถึงขอบ

“นั่นมันเอาไว้ใส่ของกินไหมวะพี่”

“บ่นอะไรนักหะก็มันมีแค่นี้อ่ะ คอนโดก็ตั้งแพงแต่แร้นแค้นเป็นบ้ากะละมังอะไรก็ไม่มีสักอย่าง” บ่นไปแต่ก็ขยับเอาชามใส่น้ำมาวางไว้ที่โต๊ะข้างเตียง

“ก็ไม่ได้ใช้จะมีไว้ทำไมล่ะ” เถียงใส่กันได้ไม่นานพอแจบอมจะหย่อนผ้าขนหนูลงไปชุบน้ำมาร์คก็แย้งขึ้นมาทันควัน

 

“เห้ยๆ พี่จะเช็ดตัวให้ผมเหรอ” ไม่พูดเปล่ายังเอามือมาจับแขนแจบอมไว้แน่น

“เออดิ”

“ไม่เอา!

คิ้วเข้มเริ่มกระตุกให้กับความเรื่องมากของคนในความดูแล แต่ยังไม่ทันจะได้อ้าปากบ่นอะไรออกไปมาร์คก็รีบบอกข้อเรียกร้องของตัวเองออกมาทันที

 

“บ้าเหรอ ขนลุก! มันใช่หน้าที่ของพี่เหรอหะ แฟนเขาก็มีก็ให้แฟนเขาทำดิ” เอามือมากอดอกป้องตัวเองจนคนมองหมั่นไส้แจบอมเลยปาผ้าขนหนูผืนเล็กใส่หัวมาร์ค

“ได้คืบจะเอาศอกจริงๆเลยไอ้นี่”

ส่วนคนถูกพาดพิงที่ยังไม่ปริปากพูดมาตั้งแต่ต้นสะดุ้งเบาๆ ยิ้มออกมาได้เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ตอนนี้มันไม่ได้แย่เท่าเก่าอีกแล้ว ความอึดอัดที่ตัวเองสร้างขึ้นในหัวมันค่อยๆจางหายลงไปเรื่อยๆ ยอมรับว่าตกใจที่ได้ยินมาร์คพูดออกมาชัดขนาดนี้แต่มันก็โล่งใจเมื่อเห็นว่าพี่แจบอมไม่ได้ว่าอะไรแถมดูจะยอมรับการตัดสินใจของมาร์คและทำตัวเหมือนเป็นพี่ชายจริงๆ แม้จะเป็นพี่ชายในแบบที่น่ากลัวอยู่นิดหน่อยก็เถอะ

 

“ทำอย่างกับฉันไม่เคยเช็ดตัวให้แกตอนป่วย แหม พอมีแฟนเข้าหน่อยทำเป็นสำออยอ้อนจะเอาอย่างนั้นจะเอาอย่างนี้ เกรงใจคนอื่นบ้างน่ะเป็นไหม คิดว่าคนอื่นเขาไม่เหนื่อยหรือไงถึงจะเป็นแฟนแล้วไงให้เขาพักบ้างจะเป็นไรไป” แจบอมยังไม่หยุดเทศนามาร์คที่ตอนนี้เอามืออุดหูไปเรียบร้อยแล้ว ส่วนจินยองที่กอดอกยืนพิงประตูดูสถานการณ์มาตั้งแต่ต้นก็ได้แต่หัวเราะขำๆ

“ไม่เป็นไรครับพี่แจบอม แบมทำให้ก็ได้” ขยับเข้าไปหยิบผ้าขนหนูที่โดนโยนทิ้งอยู่บนเตียงขึ้นมา

แจบอมลังเลอยู่เล็กน้อยแต่สุดท้ายก็ยอมถอยออกมา จินยองเองพอเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยและดูไม่มีอะไรน่ากังวลแล้วก็ขอตัวกลับบ้าง “งั้นพี่ไปก่อนนะแบม อย่านอนดึกมากนะเราอ่ะ ไปนะครับพี่แจบอมพรุ่งนี้ผมจะมาแต่เช้า”

 

 

“อ้าวจะอยู่รอดูคนอื่นเขาแก้ผ้าเหรอพี่ ออกไปดิ” ได้ทีก็รีบไล่ผู้จัดการส่วนตัวของตัวเองทันที แจบอมทำได้แค่ส่งสายตาคาดโทษไปให้แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร จะยอมเดินออกไปจากห้องให้ก็ได้เพราะเขาเองก็ต้องไปรื้อหาที่นอนปิกนิกมาปูนอนในห้องมาร์ค ไปใช้เตียงเดียวกันไม่ได้หรอกเดี๋ยวเผลอไปโดนข้อเท้าอีกฝ่ายเข้าแล้วจะลำบาก

 

“ปิดประตูให้ด้วยดิ ล็อคด้วย ..เผื่อพี่พรวดพราดเข้ามาตอนผมโป๊อยู่ทำไงอ่ะ” ออกคำสั่งเสร็จสรรพจนโดนแจบอมชี้หน้ากลับมา

“หมอห้ามขยับเยอะนะไอ้มาร์ค”

“รู้หรอกน่า ผมก็นอนเฉยๆเนี่ยแบมต่างหากเป็นคนขยับ ..หมายถึงขยับมือเช็ดตัวให้พี่”  รีบหันมาอธิบายคำสุดท้ายให้กระจ่างตอนที่หางตาเห็นว่ามือเล็กง้างขึ้นเตรียมจะฟาดลงมาเพราะคำกำกวม โดยไม่ลืมที่จะจับข้อมือเล็กไว้เพื่อความปลอดภัยของตัวเอง

“อย่าไปยอมมันมากนักนะแบม” ทิ้งคำเตือนไว้แต่ก็ยังปิดประตูล็อคกลอนให้ตามที่สั่ง

 

“ทำไมต้องล็อคประตู” ถามทันทีที่เหลือกันอยู่แค่สองคน

“ก็.. กลัวพี่แจบอมโผล่เข้ามาตอนโป๊ไง”

“แน่ใจ“”

“ไม่อ่ะ ไม่แน่” ทำเป็นยิ้มตาหยีให้แล้วแบมแบมก็ผละไปหาชามใส่น้ำ กดผ้าลงไปซับน้ำแล้วบิดออกหมาดๆ

 

“แล้วหมอว่าไง มันร้ายแรงไหม” แบมแบมถามย้ำอีกครั้งถึงจะรู้จากพี่จินยองแล้วแต่มันก็ยังอดห่วงไม่ได้อยู่ดี

“ไม่เลย แค่ขาพลิก ใส่เฝือกอ่อนสักเดือนสองเดือนก็หาย”

“นานจัง ไหนว่าไม่เป็นไรไง”

“เขาก็แค่กะคร่าวๆแหละ ถ้ามันยุบเร็วเดี๋ยวก็คงได้ถอด” มาร์คอธิบายดึงแขนตัวเองออกตอนที่แบมแบมจับไว้เพื่อจะใช้ผ้าชุบน้ำเช็ด “เดี๋ยวดิ จะเช็ดทั้งๆแบบนี้เลยเหรอ มันจะไปทั่วได้ไงอ่ะ” พูดจบก็ถอดเสื้อตัวเองออกแล้ววางไว้บนเตียงอีกฝั่ง แบมแบมส่ายหน้าเบาๆให้กับความขี้อ่อยของอีกฝ่าย

“ที่จริงมือก็ไม่ได้เป็นอะไร เช็ดเองก็ได้หนิ”

“โห ใจร้ายจัง เจ็บขนาดนี้ยังจะให้พี่ดูแลตัวเองอีกเหรอ” อยู่ๆก็แสดงละครเรียกน้ำตาขึ้นมาฉากใหญ่จนแบมแบมเหนื่อยที่จะรบด้วย เลยเริ่มต้นไล้ผ้าขนหนูไปตามแขนและแนวไหล่ เขินนิดหน่อยที่ผู้ชายด้วยกันต้องมาเช็ดตัวให้กันแบบนี้ มือเล็กขยับผ้าไปตามผิวกายร้อนของอีกฝ่ายเบาๆโดยไม่ละสายตาไปจากผ้าในมือเลย ยิ่งเลื่อนมือไปแถวๆหน้าท้องแน่นขึ้นริ้วกล้ามที่ตัวเองนึกอิจฉาอยู่ตลอดก็เหมือนจังหวะหายใจจะเขวไปเล็กน้อย

 

“เลิกมองผ้าหันมามองหน้าพี่บ้างก็ได้มั้ง” เอานิ้วจิ้มแก้มคนที่ก้มหน้าก้มตาเช็ดตัวให้แล้วก็ยิ้มขำ ดึงคนตัวเล็กที่เก้ๆกังๆให้ขยับลงมานั่งที่เตียงดีๆ

“อ๊ะ มาร์ค!” เผลอร้องออกมาเพราะตกใจที่อยู่ๆก็โดนดึงลงไปนั่ง แบมแบมกลัวจะไปโดนขาที่ใส่เฝือกอยู่แต่มาร์คก็ไม่ได้สนใจอะไรบอกให้แบมแบมขยับมานั่งให้ดีๆ

 

“ทำไมหูแดง เขินอ่ะดิ”

“ใช่ที่ไหนล่ะ” เถียงขึ้นมาทันควัน

“จริงอ่ะ”

“จริง! จะเขินทำไมเราก็มีเหมือนๆกันนั่นแหละ” พูดพลางขยับหันไปชุบผ้าลงในน้ำ

“เหรอ แต่พี่ว่าไม่เหมือนนะ”

“จะอวดเหรอไง” แบมแบมแหวกลับ ใช่สิเขาไม่มีกล้ามหน้าท้องแน่นๆเหมือนมาร์คหนิ ได้ทีก็ข่มกันใหญ่ เคยลองพยายามอยู่หรอกแต่ไม่ไหวมันยากไป เอาไว้ค่อยลองพยายามใหม่ในอนาคตแล้วกัน

 

“ไม่ได้อวดแค่จะบอกว่ามันไม่เหมือนกันจริงๆนะ ไม่เชื่อลองกดดูดิ” อยู่ๆก็ถือวิสาสะดึงมือแบมแบมให้ไปลวนลามตัวเอง กดมือเล็กเข้ากับหน้าท้องแข็งๆของตัวเอง ยักคิ้วให้ตอนที่แบมแบมเงยหน้าขึ้นมาเตรียมจะเถียง

 

“ชอบแบบนี้ใช่ไหมล่ะ แต่พี่อ่ะชอบแบบนี้” ยื่นมือไปหยุดอยู่ที่เนื้อผ้าบางตรงหน้าท้องอีกฝ่าย ก่อนจะไล้นิ้วแตะเบาๆจากหน้าท้องขยับไปที่เอวเล็ก ปลายนิ้วร้อนสอดเข้ามาใต้สาบเสื้อยามเผลอแต่แบมแบมก็ไหวตัวทันตีมือมาร์คด้วยแรงไม่เบานักแล้วจับออก

“อย่าเนียน หันหลังมาได้แล้ว ..ไม่ขยับแล้วจะเช็ดยังไงอ่ะ” ออกคำสั่งให้มาร์คเอี้ยวตัวเพื่อที่จะได้เช็ดด้านหลังให้แต่คนมือไม้เป็นปลาหมึกยังไม่ยอมแพ้ดึงคนตัวเล็กขยับมาเกือบชิด แล้วโอบมือไปล็อคที่เอวจนคล้ายกับการกอด

“แบบนี้ไง”

คางแบมแบมเกยไปกับไหล่ของมาร์ค พยายามจะดึงตัวเองออกมมาแต่ก็สู้แรงคนที่ตอนนี้โถมมากอดเขาไว้ทั้งตัวไม่ไหว “รีบเช็ดสิ แต่ถ้าอยากจะอยู่แบบนี้นานๆก็ได้นะพี่ไม่ว่า”

 

พยาบาลจำเป็นชักเริ่มจะปวดหัวกับคนไข้ที่ดื้อเพ่งเอาแต่ใจหาเศษหาเลยเข้าตัวได้ตลอดเวลาอย่างมาร์ค ก็ไม่ใช่ว่าแบมแบมไม่ชอบหรอก มาร์คทำแบบนี้มันก็น่ารักและชวนให้ใจเต้นดีแต่ถ้ายอมมากไปอีกฝ่ายก็ได้ใจไปตลอดน่ะสิ

 

“พยายามเนอะ” บ่นแต่มือเล็กก็เช็ดหลังให้อย่างทุลักทุเล ขยับหนีจากวงแขนไม่ได้ก็ว่าลำบากแล้ว ตอนนี้แบมแบมลำบากมากขึ้นตรงที่ไอร้อนจากปลายจมูกโด่งกำลังหายใจรดคอของตัวเองอยู่เนี่ย!

“มาร์ค”

“หืม“” ไม่พูดเปล่ายังกดจมูกลงมาหอมคอแบมแบมฟอดใหญ่

“ปล่อยเดี๋ยวนี้~” คนตัวเล็กย่นคอหนีเพราะความจั๊กจี้แทบไม่ทัน

“เสร็จแล้วเหรอไง”

“เสร็จแล้ว”

“โกหก” แบมแบมอาศัยช่วงที่มาร์คเผลอรีบดันตัวเองออกแล้วลุกขึ้นขยับห่างจากเตียง คนที่ตอนนี้ถูกสั่งห้ามไม่ให้ขยับเลยได้แต่ทำหน้ามุ่ยใส่

“นิสัยไม่ดี นี่คือเหตุผลที่ให้พี่แจบอมล็อคห้องใช่ไหม เอาไปทำเองเลย” โยนผ้าเปียกหมาดๆไปให้มาร์คแล้วตัวเองก็ถอยออกมา “มีคนอื่นอยู่ในบ้านนะมาทำงี้ได้ไง”

“แปลว่าถ้าไม่มีก็ทำได้ใช่ไหม”

“ไม่ใช่!” ถลึงตาดุแล้วขยับมาใกล้ประตูทำท่าจะออกไป

“พี่เจ็บอยู่นะแบม”

“เจ็บขาไม่ได้เจ็บมือ ถ้าทำเองไม่ได้ก็ไม่อยู่ไปแบบนั้นแหละ”

“แบมแบม~

ทำน้ำเสียงโอดโอยแต่คราวนี้แบมแบมจะไม่ยอมหรอก ขอเชื่อคำพี่แจบอมแล้วกันว่าอย่าไปยอมมาร์คมากนัก เรื่องอะไรมาหอมคอกันแบบนี้เล่า! มันจั๊กจี้จะตายไป ขืนยังอยู่ในห้องนั้นต่อมันคงไม่จบแค่การหอมคอแน่ๆ ขนาดพี่แจบอมก็อยู่ด้วยยังไม่เกรงใจผู้จัดการตัวเองบ้างเลย มาร์คนี่มันมาร์คจริงๆ!

 

 

 

 

 

50%

 

 

 

 

แบมแบมยกกล่องอาหารที่เพิ่งกินเสร็จไปทิ้งในครัวขณะที่มาร์คนั่งกดเปลี่ยนช่องโทรทัศน์ไปมาอยู่พักใหญ่ก่อนจะหยุดลงที่ข่าวบันเทิงของช่องหนึ่งที่พูดถึงเรื่องของเขาทั้งสองคน

 

อันที่จริงข่าวเรื่องที่มาร์คเกิดอุบัติเหตุถูกนำไปพูดถึงตั้งแต่ตอนเกิดเรื่องแล้วเพราะว่ามันเป็นการถ่ายถอดสดจึงทำให้หลายคนทันได้เห็นเหตุการณ์จริงๆ ภาพความผิดพลาดของมาร์คถูกรีโพสซ้ำแล้วซ้ำอีกในช่องโทรทัศน์รวมไปถึงตามเว็บออนไลน์

 

แต่ไม่ใช่เพียงภาพการตีลังกาผิดจังหวะของมาร์คเท่านั้นที่กล้องถ่ายเอาไว้ได้ ความตื่นตระหนกของศิลปินร่วมอย่างแบมแบมก็ถูกจับภาพเอาไว้ได้ด้วยเช่นกัน สีหน้าซีดเซียวและท่าทางที่ทำอะไรไม่ถูกตอนที่มาร์คถูกแบกขึ้นหลังผู้จัดการออกไปมันก่อให้เกิดคลื่นลูกใหญ่ที่แทบซัดความเลวร้ายจากข่าวเก่าจนเกือบหมด ความเกลียดชังและดูถูกเหยียดหยามถูกแทนที่ด้วยความเห็นใจและความตกใจ โดยเฉพาะเมื่อเห็นว่าแบมแบมแทบจะตัวสั่นเป็นลูกนกจนผู้จัดการส่วนตัวต้องพาแหวกออกไปจากวงล้อมนักข่าว

แม้ทั้งคู่จะยังถูกพูดถึงและดูเหมือนจะถูกจับตามองมากขึ้นเรื่อยๆแต่กระแสความเห็นของผู้คนในตอนนี้ได้ถูกคานให้พอๆกันทั้งสองฝ่าย อย่างน้อยมันก็ทำให้หัวใจคนเป็นข่าวรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง ถึงพวกเขาจะไม่ได้อยากได้ความสงสารจากใครแต่บางทีก็ต้องยอมรับว่าความเห็นใจเล็กๆในเวลาที่เจอเรื่องเลวร้ายติดต่อกันมันก็ช่วยเยียวยาได้ในระดับนึง

 

 

 

“เห็นไหม บอกแล้วว่าเดี๋ยวคนก็ลืม” มาร์คชี้ไปที่จอสี่เหลี่ยมกว้างตอนที่แบมแบมทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ

“มันคุ้มกันเหรอไง แลกกับต้องเจ็บตัวเนี่ยนะ” แบมแบมบ่นก่อนจะขยับตัวนั่งให้ดีๆตอนที่คนข้างๆเอนตัวลงมาทับที่ตักของเขา พาดขาข้างที่ใส่เฝือกไว้กับพนักโซฟา

 

“เพิ่งกินเสร็จนะมาร์ค นั่งดีๆก่อน”

“อิ่มแล้วมันก็ง่วงอ่ะ”

“กินแล้วก็นอนเดี๋ยวก็อ้วนเป็นหมูหรอก”

“ใครกันแน่ที่เป็นหมู” ไม่พูดเปล่ายังเอานิ้วมาจิ้มหน้าท้องนุ่มนิ่มของคนที่ตัวเองหนุนตักจนโดนตีมือกำราบไปหนึ่งที

 

“ลุกไปเลย” แบมแบมดันมาร์คให้ลุกขึ้น

“โอ๋ๆ ไม่เซนซิทีฟสิคะ ถึงเป็นหมูแต่พี่ก็รักหมูนะ” จบประโยคก็ขยับยื่นหน้าเข้าไปกดลงตรงส่วนที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นพุงนิ่ม เสียงจุ๊บดังๆที่รู้ว่าจงใจแกล้งเรียกให้มือเล็กต้องตีไปที่ไหล่มาร์คอีกรอบ ไม่รู้ว่าตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาแบมแบมต้องเจ็บมือเพราะความเจ้าเล่ห์ของมาร์คไปกี่รอบแล้ว สงสารมือตัวเองชะมัด!

 

“ตีบ่อยๆแบบนี้คราวหน้าพี่คงต้องใส่เฝือกที่ตัวด้วยแล้วมั้ง” ทำหน้าโอดโอยเรียกคะแนนเห็นใจเหมือนเคย ไม่ได้มีความสลดใดๆทั้งนั้น

“เอาสิ พันทั้งตัวเป็นมัมมี่ไปเลย ..แต่ทางที่ดีแบมว่ามาร์คควรไปใส่เฝือกที่ปากด้วย อยู่กับคนอื่นไม่เห็นจะพูดมากขนาดนี้เลยทีกับแบมนะพูดเอาๆ” บ่นพร้อมกับเอามือจับเข้าที่ปากหยักของอีกฝ่ายไปด้วยจนถูกคนที่นอนอยู่ประท้วงดึงมือออกนั่นแหละแบมแบมถึงได้ยอมปล่อย

“ก็แบมใช่คนอื่นที่ไหน”

 

 

นอกจากจะสงสารมือแล้วแบมแบมยังต้องสงสารใจตัวเองด้วยล่ะมั้ง รู้ทั้งรู้ว่าเขาหยอดแต่ก็ยังใจสั่นทุกที บ้าจริง! เนี่ย.. แล้วก็ต้องมานั่งกลั้นยิ้มจนปวดแก้ม พอเบือนหน้าหนีก็โดนล้อว่าเขินเลยต้องพยายามทำหน้านิ่งเหมือนคนไม่รู้สึกรู้สมอะไรกับคำแซวอ้อมๆ

 

“แน่ะๆ จมูกบานแล้วอ้วนจะยิ้มก็ยิ้มออกมา”

“มาร์ค!

 

แล้วคนชอบล้อก็โดนฟาดหนักๆไปตามระเบียบ

 

“โอ้ย อันนี้เจ็บจริง” แบมแบมหยุดมือเพราะคิดว่ามาร์คก็คงเจ็บจริงๆนั่นแหละ ถ้าไม่ติดว่าอีกฝ่ายขาเจ็บอยู่เขาจะดันให้กลิ้งตกลงไปจากโซฟาเลย

 

มาร์คบ่นออกมาอีกเล็กน้อยแต่แบมแบมไม่ได้โต้ตอบอะไรไปแล้วสักพักเราทั้งคู่ก็เข้าสู่โลกส่วนตัวของตัวเอง แบมแบมตอบข้อความจากเพื่อนๆที่ทักมาถามข่าวคราวส่วนมาร์คก็นอนเล่นเกมไป

 

 

 

 

 

 

– MARKBAM RAPPER –

 

 

 

 

 

 

คำสั่งจากบริษัทในช่วงนี้คือให้มาร์คและแบมแบมพักงาน แน่นอนว่าการโปรโมตโปรเจคคู่ดูจะแป็นไปไม่ได้เลยเพราะคนนึงขาเจ็บและอีกคนก็ถูกความเครียดรุมเร้า ครั้นจะให้ขึ้นไปนั่งร้องเพลงบนเวทีกันเฉยๆมันก็พอได้อยู่แต่ความกดดันจากรอบด้านอาจยิ่งทำให้อะไรๆแย่ขึ้นไปอีกเลยตัดสินใจจบการโปรโมตไปซะดื้อๆทั้งที่ยังไม่ถึงหนึ่งอาทิตย์แบบนี้

 

วันทั้งวันที่บางทีผู้จัดการก็มาหาบ้างแล้วก็กลับไปตั้งเช้าเลยหมดไปกับการนั่งเล่นนอนเล่น ดูหนัง ดูข่าว สั่งอาหารมากิน สำหรับแบมแบมแล้วมันก็แอบน่าเบื่ออยู่นิดหน่อยเพราะไม่ค่อยชินกับวันว่างๆแบบนี้เท่าไหร่ ถึงมีเวลาก็จะใช้ไปกับการออกไปเปิดหูเปิดตาหรือไม่ก็ซื้อของที่ห้างไม่ได้อยู่ติดบ้านทั้งวันแบบนี้หรอก แต่พอมีมาร์คอยู่ด้วยก็ทำให้ความน่าเบื่อหายไปเยอะ ..อันที่จริงก็หายไปหมดนั่นแหละ การต้องรับมือกับผู้ป่วยมือปลาหมึกน่ะสูบพลังพอๆกับการเดินลากขาช็อปปิ้งทั้งวันเลยล่ะ

 

 

 

อย่างเช่นตอนนี้ที่ฟ้าเริ่มมืดแล้วหลังจากเสร็จสิ้นมื้อเย็นและนั่งพักกันได้สักแปบแบมแบมก็ต้องไปเตรียมน้ำให้มาร์คอาบเหมือนอย่างเคย แรกๆมันก็เก้ๆกังๆเพราะไม่รู้ว่าควรทำยังไงดีเพราะขามาร์คยังบวมอยู่จนแบมแบมไม่กล้าให้ลงน้ำหนักมากนัก จะให้แบกขึ้นหลังก็คงเป็นไปไม่ได้สุดท้ายเลยโทรหาพี่แจบอมเจ้าตัวก็รีบบึ่งมาช่วยพามาร์คไปอาบน้ำ จำได้ว่ามาร์คโวยวายห้องน้ำแทบแตกเหมือนถูกจับกดน้ำมากกว่าสุดท้ายพี่แจบอมก็ต้องออกมายกเก้าอี้เข้าไปให้จอมโวยวายที่ไม่ยอมให้มาอาบน้ำให้เด็ดขาด

 

หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เป็นหน้าที่ของแบมแบมที่ต้องคอยประคบเย็นให้ จัดแจงเอาหมอนรองข้อเท้าให้สูงๆ บีบนวดไหล่ที่ปวดเกร็งจากการใช้ไม้เท้าค้ำยันให้ก่อนนอนเป็นประจำ ที่จริงแล้วทางโรงพยาบาลก็เสนอให้มีคนมาดูแลแต่มาร์คปฏิเสธเพราะนิสัยไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายในพื้นที่ส่วนตัวนั่นแหละ และแบมแบมเองถ้าไม่ต้องดูแลมาร์คเขาก็คงไม่มีอะไรให้ทำ ชีวิตวันหยุดที่ออกไปไหนไม่ได้ก็คงน่าเบื่อเหมือนกันเลยขอเป็นคนดูแลมาร์คเองบวกกับรู้ว่าอีกฝ่ายคงอึดอัดใจไม่น้อยที่จะต้องถูกคนไม่รู้จักมาอยู่ในบ้าน มาแตะเนื้อต้องตัว

 

เราย้ายมานอนห้องเดียวกันอีกครั้งแต่แบมแบมก็ใช้วิธีปูที่นอนปิกนิกกับพื้นเหมือนที่แจบอมเคยทำเพราะกลัวจะเผลอไปโดนมาร์คเจ็บ พอผ่านไปได้หนึ่งอาทิตย์ก็สลับมานวดยาได้เพราะมันบวมน้อยลงและมาร์คสามารถทำอะไรได้เองมากขึ้น อย่างการอาบน้ำ.. ตั้งแต่โดนพี่แจบอมลากเข้าห้องน้ำไปวันนั้นมาร์คก็ใช้เก้าอี้นั่งอาบหรือไม่วันไหนที่อยากจะแช่น้ำก็จะให้แบมแบมรองน้ำใส่อ่างไว้ให้ ไม่ได้งอแงหาเรื่องให้แบมแบมเข้าไปช่วยแบบที่คิดเอาไว้ว่าเจ้าเล่ห์จะต้องทำแน่ๆหรอก

 

 

 

“มาร์ค~ เตรียมน้ำเรียบร้อยแล้วนะ” แบมแบมตะโกนบอกก่อนจะเช็ดมือที่เอาลงไปวัดอุณหภูมิให้อุ่นกำลังดีเข้ากับผ้าเช็ดมือ พอก้าวออกไปนอกห้องน้ำก็พบว่ามาร์คอยู่ในสภาพเปลือยท่อนบนโดยมีผ้าขนหนูพันหมิ่นเหม่ที่รอบเอว  ...ก็ไม่รู้ว่าจะต้องถอดตั้งแต่ตรงนี้ไปเพื่ออะไร

 

คนขาเจ็บที่ทุลักทุเลเดินกะเพลกด้วยไม้ค้ำยันเรียกให้แบมแบมเห็นใจในความลำบากจนต้องขยับเข้ามาช่วยพยุงอีกแรง วางไม้ช่วยเดินพิงไว้หน้าห้องน้ำแล้วพามาร์คขยับไปที่อ่างจะช่วยจับให้เพราะกลัวจะลื่นล้มไปอีกรอบ

 

“เห้ย!” ยกมือปิดหน้าแทบไม่ทันเมื่ออยู่ๆคนถูกพยุงก็หยุดเดินแล้วปลดผ้าขนหนูที่พันรอบเอวออกแบบไม่ให้ตั้งตัว

“ตกใจอะไรพี่ใส่กางเกง” เสียงกลั้วหัวเราะดังมาพร้อมประโยคขยายความ แบมแบมมองลอดนิ้วจนแน่ใจว่าอีกฝ่ายไม่ได้โกหกแล้วก็ถอนหายใจออกมาแรงๆให้รู้ว่าระอากับความขี้แกล้งของมาร์คแค่ไหน

 

 

ไม่ได้ต่อปากต่อคำอะไรกลับไปเพราะคิดว่าเดี๋ยวคงยาว ช่วยพยุงคนเจ็บขาแต่ก็อยากจะดันทุรังแช่น้ำให้ลงไปนั่งในอ่างดีๆ น้ำกระฉอกออกมาโดนปลายเท้าแบมแบมจนเปียกไปหมดก้มตัวลงส่งคนที่พาดแขนกอดคออยู่ให้ลงไปนั่งดีๆก่อนที่มาร์คจะเสียหลักลากแบมแบมลงไปด้วยจนข้อศอกจุ่มลงไปในน้ำส่วนเสื้อก็เปียกไปครึ่งตัว

 

“โอเคไหม เจ็บรึป่าว” คนถูกถามส่ายหน้ากลับมาปล่อยมือที่พาดรอบคอเพื่อพยุงตัวเป็นจับแขนแบมแบมไว้

 

“ไหนๆก็เปียกแล้ว ลงมาแช่น้ำด้วยกันเนอะ” ฉีกยิ้มตาหยีให้

“เห้ยย!

 

ถูกแรงที่มีมากกว่าดึงมาใกล้แล้วมาร์คก็ตวัดแขนรอบเอวดึงแบมแบมให้ลงไปนั่งทับที่ตำแหน่งเดียวกัน คนตัวเล็กรีบหดขาหนีเพราะกลัวจะไปโดนข้อเท้ามาร์คที่อยู่ใต้น้ำแต่คนเจ็บกลับไม่มีทีท่าว่าจะกลัวแผลตัวเองโดนกระแทกหรือสลดอะไรเลย

 

สรุปแล้วเลยกลายเป็นว่าแบมแบมน่ะวางใจงูเห่ามาโดยตลอด นึกแปลกใจอยู่นานว่าทำไมมาร์คถึงไม่ยกเรื่องอาบน้ำมาต่อรองทั้งที่มันเป็นสิ่งที่ยกมาใช้ได้สบายๆ หลงคิดว่าจะกลับตัวกลับใจสงบเสงี่ยมเป็นคนดีที่ไหนได้... ที่ไม่หาเรื่องแทะโลมแบมแบมก่อนหน้านี้ก็เพราะตัวเองยังเจ็บหนักอยู่ไงพอผ่านไปได้อาทิตย์นึงแผลไม่ได้ปวดบวมมากเท่าเก่าความเจ้าเล่ห์ก็ออกลาย

 

 

“ถ้าโดนข้อเท้าขึ้นมาจะทำไง!

“ก็ไปหาหมออีกรอบไงครับ.. โอ๋ๆ อย่าเพิ่งโกรธสิ มันไม่ได้เจ็บขนาดนั้นแล้วน่า จริงๆนะ ก็ได้พยาบาลดีอ่ะเลยหายเร้วเร็ว~” รีบอธิบายบวกกับประจบเอาใจเมื่อแบมแบมทำหน้ามุ่ยใส่ เกลี่ยละอองน้ำบนแก้มนิ่มออกให้เบาๆ

 

“เดี๋ยวแบมก็ต้องเข้ามาอาบน้ำอีกอยู่ดี อาบพร้อมพี่ก็ได้ไม่เห็นเป็นไรเลย” ทำเป็นเอาน้ำเย็นเข้าลูบ

“นิสัยเสีย เจ็บขนาดนี้ยังคิดแต่เรื่องแบบนี้อยู่อีก”

“เรื่องอะไร“ พี่ไม่ได้คิดอะไรเล้ย”

 

คนถูกดึงลงมานั่งแช่ในอ่างทั้งที่ยังใส่เสื้อผ้าครบขยับตัวออกห่างหันหน้าหนีไม่มองมาร์ค ปล่อยให้อีกคนหยิบสบู่สำหรับแช่ตัวมาจัดการเปลี่ยนน้ำใสให้เป็นสีสวยพร้อมด้วยกลิ่นหอมๆ

 

“จะแช่ทั้งๆแบบนี้เลยเหรอ” มาร์คไม่ได้เร่งเร้าอะไรแค่ตั้งคำถามเฉยๆ จริงจริ๊ง~ แบมแบมหันขวับตวัดหางตามอง ถอนหายใจแรงๆแต่สุดท้ายก็ใจอ่อนถอดเสื้อยืดที่เปียกโชกโยนออกไปนอกอ่าง แล้วก็ต้องส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคออีกรอบเมื่อคนตรงหน้าใช้สายตาแทนมือชี้ไปที่อาภรณ์แปลกปลอมที่ไม่ควรใส่ในอ่าง

“เดี๋ยวฟองก็บังหมดแล้วจะอายอะไร ใครเขาอาบน้ำกันทั้งเสื้อผ้าบ้าง”

ดันหน้ามาร์คให้หันไปทางอื่นแล้วแบมแบมก็ถอดปราการชั้นนอกโยนตามไปกองไว้กับเสื้อ กวาดฟองที่เริ่มก่อตัวให้ลอยมาปิดตัว ทำให้เห็นชัดๆว่าระแวดระวังอีกฝ่ายขนาดไหนแต่มาร์คก็ไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าเอนหลังหลับตา ไม่ลืมที่จะกดรีโมทเปิดดนตรีคลอเบาๆ ..เอากับเขาเถอะ ต้องอารมณ์ศิลปินขนาดไหนถึงติดลำโพงไว้ในห้องอาบน้ำเนี่ย!

 

 

 

 

 

 

 

  

 

#มาร์คแบมแร็พเปอร์

 

 

 

 

มาสั้นๆเพราะตัดไปตอนหน้า

 

 

 

 

 

ปล.สำหรับคนที่สนใจรวมเล่ม ขอเลื่อนเปิดจองไปเป็นช่วงประมาณปลายเดือน มี.ค. นะคะ ตอนนี้เชิญทุกคนไปทำหน้าที่เมียหลวงที่ดีเปย์บั้มให้ผู้หนำใจก่อนค่ะ ^^ (อย่าลืมหยอดกระปุกเผื่อคุณแร็พเปอร์ด้วยน๊า~)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

4,781 ความคิดเห็น

  1. #4768 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 18:43
    ฮอลลล พี่มันกวนมากอะ5555
    #4768
    0
  2. #4720 Lookshin (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 11:04

    มันควรจะเครียดนะตอนนี้55 แต่ทำไมรู้สึกเขินแทน น่ารักกันจริ้งงง

    #4720
    0
  3. #4655 Mb_bloody (@Mb_bloody) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 14:59
    ทำไมอยู่ดีๆก็เรทอาร์ซะงั้นนน
    #4655
    0
  4. #4642 tide2537 (@tide2537) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 18:23
    ..จ้าน่าไปไหน
    #4642
    0
  5. #4595 hiddenhills (@hiddenhills) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 01:11
    น่าร้ากกก55
    #4595
    0
  6. #4493 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 13:39
    ไว้ใจไม่ได้!!!!
    #4493
    0
  7. #4336 gummyworm (@gummyworm) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 17:13
    สังขารไม่อำนวยยังหื่นอีกนะเอ้อออ
    #4336
    0
  8. #4280 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 19:15
    เจ็บอยู่ก็ไม่ได้เจียมตัวเลยนะมาร์ค
    #4280
    0
  9. #4270 อีฟ กันต์พิมาร์ค (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 15:18
    ชอบในอารมณ์ศิลปินของพี่เขาจังเลนค่ะ ติดลำโพงไส้มนห้องน้ำ...อืมม ดี55555+
    #4270
    0
  10. #4204 Jerry Fern (@jerryfern) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 23:17
    พี่มันร้ายยย
    #4204
    0
  11. #3931 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 22:49
    มาร์คแกยังเจ็บอยู่นะเนี่ยยยย
    #3931
    0
  12. #3810 toto (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 12:13
    เจ็บแต่คุ้มเนอะมาร์คเนอะ555
    #3810
    0
  13. #3809 toto (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 12:13
    เจ็บแต่คุ้มเนอะมาร์คเนอะ555
    #3809
    0
  14. #3625 yamroll choco (@yamrollchoco) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 21:12
    พี่มาร์ค.........เฮ้ออออออ ไม่น่าห่วงพี่มาร์คเลย
    #3625
    0
  15. #3520 `MESJ' (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 17:13
    โอ้โหห เอาความห่วงใยจากตอนที่แล้วเราคืนมา... พี่มาร์คโคตรเจ้าเล่ห์ ฮืออ
    #3520
    0
  16. #3372 Neung Q (@369963nq) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 15:54
    พี่มาร์คเอ้ยยยย หื่นจริง =.,=
    #3372
    0
  17. #3262 xstcphpp (@iptmzliaen) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 00:11
    กำลังใจดีจังเลย555
    #3262
    0
  18. #3108 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 18:12
    แหมะ การเจ็บขาไม่ได้ทำให้ความหื่นของพี่เค้าลดน้อยลงอะไรนะคะ ก็ยังคงเหมือนเดิม เพิ่มเติมแค่ขาใส่เฝือก เลยมีข้ออ้างอ้อนแบม ร้ายกาจจ 
    #3108
    0
  19. #3061 xcoolzip (@xcoolzip) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 21:16
    มาร์คต้วนเจ้าเล่ห์มากกกก
    #3061
    0
  20. #2983 พยอซัล. (@pyosun) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 23:03
    โอ้ยมาร์คต้วน ทำไมเป็นคนแบบนี้ 55555
    #2983
    0
  21. #2982 TuanBam (@TuanBam) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 19:24
    ร้ายมากกกกกกก เจ้าเลห์ตลอด 5555
    #2982
    0
  22. #2981 -Bameverthing- (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 11:19
    555555555ตลอดคะคุณ
    #2981
    0
  23. #2980 Chachaaim (@Chachaaim) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 09:38
    มาร์คร้ายมากกก. รอมาต่อนะค่ะ
    #2980
    0
  24. #2979 MTBB4327 (@khunnie_red) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 01:52
    ร้ายนะคะหัวหน้า แต่ทำดีค่ะให้10เต็มของความเนียน 555555
    #2979
    0
  25. #2978 Jarparz (@Jarparz) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 01:05
    ชอบบบบ ชอบเวลามาร์คนางเจ้าเล่ห์อ่ะ ตอนนัวเนียกันนี่ฟินสุด อร๊ายยย
    #2978
    0