[END] MARKBAM RAPPER #มาร์คแบมแร็พเปอร์

ตอนที่ 27 : MARKBAM RAPPER # 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,151
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    9 ก.พ. 60

Chapter 20

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เช้านี้เป็นไม่กี่ครั้งที่แบมแบมตื่นเร็วกว่ามาร์ค คนตัวเล็กลืมตาขึ้นมาพร้อมกับแสงแดดยามสายที่ลอดผ่านหน้าต่างที่ไม่ได้ปิดม่าน แม้จะไม่ได้ยินเสียงคลื่นซัดสาดแต่ก็มองเห็นน้ำทะเลสะท้อนแสงแดดเป็นประกายอยู่ไกลๆ

 

คนที่เสียสละแผ่นอกให้แบมแบมใช้เป็นที่พักพิงตลอดทั้งคืนยังคงหลับสนิท หัวเล็กขยับออกจากมาร์ค แต่ยังคงนอนคว่ำเกยแขนอยู่บนตัวของอีกฝ่ายนิดหน่อย ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะมีโอกาสได้มองคนตรงหน้าเวลานอนหลับบ่อยๆ เพราะมาร์คมักจะตื่นเช้ากว่าแบมแบมเสมอ แล้วก็เป็นฝ่ายมาจ้องหน้าก่อกวนปลุกให้แบมแบมตื่นทุกที

 

เมื่อก่อนตอนที่เคยเป็นรูมเมทกัน สิ่งที่แบมแบมชอบมากที่สุดคือการนั่งมองมาร์คหลับ ถึงจะตื่นเช้าไม่เคยทันมาร์ค แต่ช่วงเวลาพักที่มาร์คอยากจะงีบ ก็มีแบมแบมนี่แหละที่คอยนั่งเฝ้าเพราะมาร์คไม่ชอบให้ใครมายุ่ง และนอนโดยมีคนอื่นอยู่ด้วยไม่ได้ ทุกครั้งที่เห็นก็จะนึกอิจฉาอยู่ในใจตลอดว่าทำไมคนๆนึงถึงได้หน้าตาดีได้ขนาดนี้

 

เคยนึกสงสัยมาตั้งแต่เด็กว่ามีช่วงเวลาไหนบ้างไหมนะที่มาร์คไม่หล่อ เหมือนแบมแบมจดจำข้อมูลแบบนี้ฝังหัวไปแล้ว เวลามีใครถามก็จะตอบไปแบบไม่ต้องเสียเวลาคิดว่าคนที่หล่อที่สุดสำหรับแบมแบมก็คือมาร์ค

 

หล่อทั้งหน้าตา จิตใจ ดีไปหมดทุกอย่างจนแบมแบมอิจฉา แบมแบมอยากหล่อเหมือนมาร์ค อยากเก่งเหมือนมาร์ค อยากเท่ได้เหมือนกับมาร์ค ยกให้เป็นไอดอลในใจมาตลอด เยินยอลับหลังมาร์คอยู่บ่อยๆจนพี่แจ๊คสันหมั่นไส้ จนวันนึงพอเริ่มโตขึ้นถึงได้รู้ว่าแบมแบมไม่ได้อยากเป็นมาร์คหรอก แต่ที่หลงใหลในตัวมาร์คขนาดนั้นเพราะแบมแบมชอบมาร์คต่างหาก

 

จนแม้แต่ตอนนี้ที่กาลเวลาเปลี่ยนให้มาร์คในวัยรุ่นกลายเป็นชายหนุ่มเต็มตัว แบมแบมก็ยังคิดเหมือนเดิมว่าคนตรงหน้าหล่อเหลาแบบไม่มีที่ติ ใบหน้าคมคายที่มาพร้อมกับอายุที่มากขึ้นยิ่งทำให้ดูมีเสน่ห์

 

อันที่จริงคนอื่นรอบตัวแบมแบมก็มีแต่คนหน้าตาดี พี่แจ๊คสัน ยูคยอม ก็หล่อจนสาวๆตามกรี๊ดมากมาย พี่ยองแจก็หน้าตาดี ส่วนพี่แจบอมถ้าเลิกปล่อยผมรุงรังปิดหน้าปิดตา เซ็ตผมเปิดหน้าผากขึ้นสักหน่อยแบมแบมว่าต้องมีคนใจสั่นจนตายได้เลยล่ะ หรือแม้แต่พี่จินยองที่ดูเหมือนนักศึกษาปริญญาโทมากกว่าคนดูแลศิลปิน เวลาที่จับมาใส่สูทแต่งหน้าทำผมสักหน่อยก็หล่อสูสีกับพวกพระเอกละครได้เลย

 

แต่ก็คงต้องโทษความลำเอียงในใจของแบมแบมนั่นแหละ ที่แม้ว่าจะมีคนหน้าตาดีรายล้อมอยู่รอบตัวขนาดนี้ สุดท้ายแล้วก็ไม่มีใครโค่นอันดับมาร์คลงได้สักคน

 

 

และเพราะว่าคนตรงหน้ามีแรงดึงดูดมากเกินไปล่ะมั้ง กว่าแบมแบมจะรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ก็ตอนที่เสียงแหบๆจากคนเพิ่งตื่นทักขึ้นพร้อมกับการถูกจับได้คาหนังคาเขา ปลายจมูกที่แตะอยู่บนแก้มมาร์คเป็นหลักฐานมัดตัวแบมแบมแน่น

 

“นี่ลูกมีพ่อมีแม่นะ มาลักหลับเค้าแบบนี้ได้ไงอ่ะ”

 

ร่างเล็กดีดตัวออกมาทันทีแต่ก็ไม่ทันวงแขนแกร่งที่โอบรอบตัวแล้วดึงแบมแบมกลับมากอดไว้แน่น คนถูกจับได้พยายามจะดิ้นให้หลุดพร้อมแก้มและหูที่แดงขึ้นเรื่อยๆตามเสียงหัวเราะถูกใจของมาร์ค

 

“ปล่อยนะ”

“ไม่ เรื่องอะไรจะปล่อยไปง่ายๆหะ เป็นเด็กเป็นเล็กริอาจขโมยหอมแก้มคนอื่นเหรอ เด็กไม่ดีต้องถูกลงโทษ” พูดจบก็ทำท่าจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้แกล้งทำเป็นจะหอมคืน แบมแบมที่นอนทับอยู่บนตัวมาร์คเลยต้องขืนหน้าหนี

“ไม่เอา ปล่อยนะ โอ้ย มาร์คอย่าจี๋ .. หยุดๆ ฮ่ะๆ พอแล้ว ยอมแล้วๆ”

 

ยื้อกันอยู่นานจากที่มาร์คทำท่าจะหอมก็เปลี่ยนเป็นจิ้มนิ้วลงที่เอวแบมแบมแทน คนบ้าจี้ดิ้นไปดิ้นมาหัวเราะจนเหนื่อยกันทั้งคู่ถึงได้หยุด

 

 “ยอมแล้วจริงอ่ะ” หรี่ตาถามด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ แบมแบมไม่ตอบแต่สงสายตาไม่ไว้ใจคาดโทษว่าห้ามทำอะไรมากไปกว่าการเอาคืนเรื่องหอมแก้ม

 

 

“ไม่หอมแต่ขอเป็นมอร์นิ่งคิสได้เปล่า”  แบมแบมมุ่ยปากขัดใจ มาร์คเลยอ้อนซ้ำขึ้นมาอีกรอบ

“น๊า ..นะ จุ๊บเดียวเอง”

 

ไม่พูดเปล่ายังทำปากยื่นงอแงใส่แบมแบมอีก คนตัวเล็กเลยแกล้งถอนหายใจแรงๆ ขยับหน้าเข้าไปใกล้ แตะปากลงที่ส่วนเดียวกันเร็วๆแล้วรีบผละออก จะยอมให้แค่วันนี้หรอกน่า! ก้าวขาลงจากเตียงเตรียมจะไปอาบน้ำ แต่ทันทีที่เท้าแตะพื้นขาเล็กก็สั่นจนต้องทิ้งตัวลงนั่งกับฟูกขาวอีกรอบ

 

“เป็นไรอ่ะ” มาร์คผุดลุกขึ้นนั่งแล้วรีบถาม

“ปวดขา”

 

แบมแบมลืมไปเลยว่าเมื่อวานตัวเองใช้เวลาหมดไปกับการเล่นเซิร์ฟกับมาร์คตั้งหลายรอบ แถมยังเป็นการเล่นครั้งแรกโดยที่ขาเล็กๆของตัวเองแทบไม่เคยลองอะไรที่มันหนักหนาเท่านี้มาก่อน ตอนเล่นมันก็สนุกดีอยู่หรอก เมื่อวานก็ไม่ได้ปวดมากเท่าไหร่ แต่พอผ่านไปคืนนึงเท่านั้นแหละรู้เรื่องเลย!

 

“แปบนึงนะ นั่งรอก่อน” มาร์คบอกแบมแบมไว้แบบนั้นแล้วตัวเองก็เดินไปรื้อๆค้นๆกระเป๋า ก่อนจะกลับมาพร้อมยานวดแก้ปวดในมือ

 

 

“ขอโทษที ที่จริงจะเตือนให้นวดตั้งแต่เมื่อคืนแต่ลืม มัวแต่ ..” แกล้งลากเสียงยาวยืดในประโยคสุดท้าย และแบมแบมรู้ดีว่ามาร์คกำลังหมายถึงอะไร ถึงได้สวนกลับด้วยน้ำเสียงเย็นๆ

 

“หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ”

 

“โอเค๊~” พูดเสียงสูงพลางยกไหล่กวนๆ ขยับเข้ามานั่งที่พื้นจับปลายเท้าของแบมแบมวางไว้บนตักบนหน้าขาตัวเองเตรียมจะบีบครีมออกมานวดให้

 

“ไม่ต้องๆ เดี๋ยวทำเอง มาร์คไปอาบน้ำไป”

รีบดึงขาออกจากตักมาร์ค ยื้อกันได้สักพักสุดท้ายมาร์คก็เป็นฝ่ายยอม มันใช่เรื่องที่จะมานวดขาให้ไหมล่ะ แค่มาร์คแตะข้อเท้าเมื่อกี้ไอ้สมองไม่รักดีก็พาลนึกไปถึงเรื่องเมื่อคืนขึ้นมาซะอย่างนั้น ขืนปล่อยให้มือมาร์คลูบไปทั่วขา มีหวังแบมแบมได้ระเบิดตัวตายไปจริงๆแน่

 

มือเล็กบีบนวดไปมาตามน่องและต้นขา ขนาดว่าตอนนี้มาร์คไม่ได้อยู่ตรงนี้แบมแบมยังเห็นขาตัวเองที่กำลังนวดยาอยู่ซ้อนทับกับภาพน่าอายเมื่อคืนเลย ยิ่งคิดก็ยิ่งเขินได้แต่สะบัดหัวไล่ความคิดตัวเองออกไป เขากลายเป็นคนแบบนี้ไปได้ยังไง!

แถมพอมานึกๆดูทุกอย่างที่เกิดขึ้นตัวแบมแบมก็เป็นคนเริ่มทั้งนั้น เป็นฝ่ายไปจูบมาร์คก่อน ไหนจะประโยคบอกรัก หรือแม้กระทั่งคำขอร้องน่าอายที่รั้งให้มาร์คอยู่ด้วย โว้ยยย! นี่มันอ่อยเขาชัดๆเลยไม่ใช่เหรอ! สรุปแล้วคำที่ยูคยอมด่ากรอกหูประจำว่าอ่อยมาร์ค สุดท้ายแบมแบมก็ทำมันจริงๆ ให้ตายสิ ไม่เห็นจะรู้ตัวเลย! น่าอายชะมัด!

 

ทันทีที่มาร์คออกมาจากห้องน้ำแบมแบมก็วิ่งสวนเข้าไป ปล่อยให้อีกคนยืนงงกับท่าทีที่แปลกประหลาดของคนตัวเล็กอย่างไม่คิดจะอธิบาย

 

 

 

50%

 

 

หลังจากสงบสติอารมณ์กลบความเขินของตัวเองจนมั่นใจว่าจะไม่หลุดหน้าแดงออกมาให้อีกฝ่ายได้ใจแล้ว แบมแบมก็ออกมาจากห้องน้ำก่อนจะพบว่ามาร์คคุยโทรศัพท์อยู่กับใครสักคน วางสายและเดินมาหาก็ตอนที่แบมแบมทากันแดดเสร็จเรียบร้อยแล้วนั่นแหละ

 

“ไปขับรถเล่นกัน”

“หืม? แต่เช้าเลย? พี่ยองแจตื่นแล้วเหรอ” แบมแบมถามพลางส่องกระจกดูความเรียบร้อยของเสื้อผ้าตัวเองอีกรอบ

 

“ยังหรอก หมายถึงเราไปกันแค่สองคน”

 

คนฟังเลิกคิ้วเป็นเชิงแปลกใจแต่ก็ไม่ได้ท้วงอะไรออกไป แวะทานอาหารเช้าที่ร้านอาหารของโรงแรมแล้วมาร์คก็พาไปเอากุญแจรถที่หน้าล็อบบี้ แบมแบมแปลกใจเล็กน้อยเพราะกุญแจรถคันเมื่อคืนน่าจะอยู่กับพี่แจบอมไม่ก็พี่ยองแจที่เป็นคนขับกลับมา แล้วก็ต้องร้องอ๋อในใจเมื่อพบว่ากุญแจที่มาร์คไปรับมาคือรถคันใหม่ที่เจ้าตัวยอมบอกว่าให้ทางโรงแรมติดต่อขอเช่าเอาไว้ตั้งแต่เมื่อวาน

 

จนกระทั่งได้เห็นรถนั่นแหละแบมแบมถึงได้อ้าปากค้างให้กับความเล่นใหญ่ของมาร์ค เพราะรถที่จอดอยู่เป็นรถหรูแบบที่นั่งได้สองคนและเปิดประทุนได้

 

“โห ต้องขนาดนี้เลยเหรอ”

มาร์คไม่ตอบแต่ยักไหล่กวนๆแล้วเปิดประตูเข้าไปนั่งฝั่งคนขับ  แบมแบมรีบขยับตามเข้าไปบ้าง จัดการรัดเข็มขัดนิรภัยอย่างดี ก่อนที่มาร์คจะเริ่มต้นเหยียบคันเร่งพาเราทั้งคู่ทะยานออกไป

 

“เอาจริงๆเลยนะ โคตรเว่อร์อ่ะ” แบมแบมบ่นแบบไม่จริงจังนัก เพราะลึกๆแล้วก็แอบชอบใจอยู่ไม่น้อย การได้นั่งซูเปอร์คาร์ถือเป็นหนึ่งในสิ่งที่แบมแบมฝันอยากจะลองเลยล่ะ

 

“หมดไปเท่าไหร่เนี่ย”

“ต้องให้บอกอีกกี่รอบว่าพ่อรวย อ้อ แล้วตอนนี้พี่ก็รวยด้วยตัวเองแล้วนะหนู เพราะงั้นเรื่องราคามันไม่ใช่ประเด็น สิ่งสำคัญคือนี่อาจเป็นโอกาสเดียวที่จะได้ทำแบบนี้ก็ได้อ่ะ”

 

“โห ป๋าเหลือเกิน ไม่กลัวกระเป๋าฉีกเลยเนอะ” แบมแบมแกล้งทำหน้าเหลือเชื่อใส่

“ถ้าหนูกลัวป๋ากระเป๋าฉีก หนูอยากจะช่วยป๋าออกไหมล่ะ แต่บอกไว้ก่อนว่าไม่เอาเป็นเงินนะ จ่ายเป็นอย่างอื่นแทน” ทำน้ำเสียงเจ้าเล่ห์พร้อมสายตากรุ้มกริ่มแบบจงใจจนอีกคนแหวขึ้นมาเสียงดัง

 

“มาร์คต้วน! อยากตายใช่ไหม”

“ง่ะ ทำไมต้องขึ้นเสียงกับเค้าด้วยอ่ะ ยังไม่ทันรู้เลยว่าหมายถึงอะไร”

 

“ไม่อยากรู้”

“เสียใจนะ” แกล้งพูดเสียงอ่อนกลับมา

“ใครสนล่ะ”

 

แบมแบมไม่สนใจมาร์คหันหน้าออกไปมองทิวทัศน์นอกหน้าต่างปล่อยให้มาร์คหัวเราะที่แกล้งแหย่แบมแบมได้ไปเถอะ

 

 

ขับมาได้สักพัก ห่างไกลจากโรงแรมและละแวกผู้คน มาร์คก็กดปุ่มเปิดหลังคาให้คุ้มค่ากับการเช่ารถ แสงแดดยามสายไม่ได้แรงจนถึงขนาดทนไม่ไหว แถมยังเตรียมพร้อมด้วยการโบกครีมกันแดดมาจนเกือบหมดหลอดแล้ว มาร์คหยิบเอาแว่นกันแดดมาใส่ ลดระดับความเร็วของรถลงเพื่อให้เด็กน้อยข้างๆได้สนุกกับการโบกมือรับลมบ้าง ถ่ายวิดีโอด้วยโทรศัพท์มือถือบ้าง เมื่อสนุกจนพอใจแล้วแบมแบมถึงได้ขยับลงมานั่งเรียบร้อยยังตำแหน่งเดิม

 

“ขอบคุณนะ จริงๆมาร์คไม่ต้องตามใจแบมไปหมดทุกเรื่องก็ได้”

หันไปมองใบหน้าด้านข้างของคนที่เป็นสารถีแล้วแบมแบมก็ต้องลอบยิ้มออกมา มาร์คชอบทำให้แบมแบมเคยตัวแบบนี้ตลอด เรื่องอยากลองนั่งซูเปอร์คาร์แบมแบมเคยให้สัมภาษณ์ไว้ในนิตยสารเล่มนึง จำได้ว่ามันเป็นหัวข้อสนุกๆที่ถามว่าอยากจะทำอะไรเลียนแบบในหนังบ้างถ้ามีแฟน แบมแบมเลือกตอบว่าอยากขับรถเปิดประทุนเลียบชายทะเลที่ไร้ผู้คน เพราะมันดูไม่น่าจะเป็นไปได้ดี

 

“หลงตัวเองเกินไปแล้วหนู ที่พี่ทำก็เพราะตัวเองอยากขับหรอก”

พูดเสียงเข้มไปอย่างนั้น ถึงมาร์คจะชอบอะไรแบบนี้เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว กลุ่มเพื่อนที่อเมริกาก็ขับรถแนวนี้กันทั้งนั้น แต่แบมแบมก็รู้ว่านั่นไม่ใช่เหตุผลเดียวของมาร์คหรอก

 

มือเล็กยื่นไปจับมือของมาร์คไว้ แล้วอีกฝ่ายก็ตอบกลับมา ปล่อยให้มาร์คใช้นิ้ววนเล่นไปมาบนหลังมือของแบมแบมอย่างที่ชอบทำ และอันที่จริงแบมแบมก็ชอบให้มาร์คทำด้วยนั่นแหละ มันจักกะจี้ในหัวใจชวนให้ต้องปวดแก้มเพราะการกลั้นยิ้มดี

 

 

 

สิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้มันดีมากจนแบมแบมไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันนั่นแหละว่ามันเกิดขึ้นจริง แต่มาร์คก็อยู่ตรงหน้าจับมือของแบมแบมอยู่ตอนนี้ เป็นหลักฐานชัดเจนที่ยืนยันผ่านสายตาและความรู้สึกว่ามันคือเรื่องจริง

 

บางทีแบมแบมก็คิดนะว่ามันมากเกินไปรึเปล่า นึกอิจฉาตัวเองด้วยซ้ำที่โชคดีขนาดนี้ แต่เพราะแบมแบมรู้ว่าชีวิตคนเรามันสั้นเกินกว่าจะมาเสียเวลาไปกับการปกปิดความรู้สึกของตัวเอง  ไม่อยากต้องใช้ชีวิตอยู่กับความเกลียดชังและทิฐิในหัวใจอีกต่อไปแล้ว อะไรบอกได้ก็จะบอก อะไรทำได้ก็จะทำ เพราะเราไม่มีวันรู้เลยว่าเมื่อไหร่มันจะเป็นโอกาสสุดท้ายที่ได้ทำ

 

 

 

แบมแบมหยิบโทรศัพท์มาถ่ายภาพมือของตัวเองที่ถูกมาร์คจับเอาไว้ ไม่ได้ตั้งใจจะเอาไปโพสอวดใครที่ไหน แค่ใช้มันบันทึกความทรงจำของตัวเองไว้เหมือนทุกครั้ง ถ้าจะมีสิ่งที่แบมแบมอวด ก็คงเป็นรูปดิน ฟ้า อากาศ หรือบรรยากาศรอบๆในทุกทีที่ไปกับมาร์คล่ะมั้ง เขารู้ดีว่าตัวเองอยู่ในสถานะที่ต้องระมัดระวังตัวขนาดไหน ถึงได้ไม่เคยที่จะทำอะไรมีพิรุธออกไปสักครั้ง

แต่มันก็เป็นธรรมดาที่คนเราเวลามีความสุขก็อยากจะบอกให้โลกรู้ แบมแบมถึงได้ใช้วิธีถ่ายท้องฟ้าบ้าง สิ่งของบ้าง แต่ไม่เคยติดแท็กหรือใส่แคปชั่นอะไรที่ชวนให้คิดไกลเลยสักครั้ง ไม่มีใครเดาได้หรอกว่ารูปนั้นรูปนี้แบมแบมถ่ายมาจากไหน หรือไปกับใคร

 

ครั้งนี้ก็เช่นกัน แบมแบมไม่ได้อัพรูปลงโซเชียลแอคเคาท์ส่วนตัวของตัวเองมาสักพักแล้ว เมื่อวานก็มัวแต่สนุกจนคิดว่าไว้ก่อนก็ได้ อยากจะลงรูปเก็บความทรงจำเอาไว้เป็นเส้นขอบทะเลที่ถ่ายมาได้ แต่มันก็เริ่มมีอะไรแปลกไปเมื่อแอคเคาท์ของแบมแบมที่เคยตั้งสถานะส่วนตัวอยู่ๆก็กลายเป็นสารธารณะ และมีคนกดติดตามเพิ่มขึ้นมาจำนวนหนึ่ง

 

 

“เป็นอะไร มีอะไรรึเปล่า” ดูเหมือนความกังวลของแบมแบมจะฉายชัดออกไปทางสีหน้า มาร์คถึงได้เอ่ยทักขึ้นมา แถมยังหักรถเลี้ยวจอดที่ข้างทาง จัดการปิดหลังคารถเพราะแดดเริ่มแรงขึ้นแล้ว

 

แบมแบมส่ายหน้า ไม่อยากให้มันเป็นเรื่องใหญ่มันก็แค่ความกังวลในใจของแบมแบมเท่านั้น มาร์คยื่นมือมาจัดผมแบมแบมที่ถูกลมพัด ถามซ้ำอีกครั้งว่าไม่มีอะไรจริงๆใช่ไหม แบมแบมถึงได้ยิ้มบางๆให้แล้วจับมือมาร์คที่วางอยู่บนผมให้ลงมาแนบแก้ม

 

“ไม่มีอะไรหรอก แล้วนี่เราจะไปไหนต่อไหมอ่ะ”

“อยากไปไหนล่ะ ไปพายเรือไหม เคยได้ยินว่ามันมีอะไรให้ลองเล่นเยอะอยู่นะ”

“อื้อ ไปพายเรือกัน อยากไป”

“งั้นก็เสิร์ชหา แล้วตั้งจีพีเอสให้หน่อย”

 

แบมแบมยิ้มสดใสแถมยังกดแก้มตัวเองเข้ากับมือมาร์คจนอีกฝ่ายหมั่นเขี้ยวเลยดึงเนื้อแก้มนุ่มจนแบมแบมโวยวาย ปล่อยมือออกและหันมาสนใจกับการขับรถ แบมแบมหันไปก้มหน้าลงกับโทรศัพท์ แก้ไขสถานะแอคเคาท์ตัวเองให้กลับมาเป็นส่วนตัวเหมือนเดิม พร้อมกับเปลี่ยนรหัสเพื่อความสบายใจ

 

แต่แบมแบมคงจะลืมไปว่าทุกความเป็นไปของตัวเองอยู่ในสายตาของมาร์คตลอด แค่ความกังวลเพียงเล็กน้อยคนที่มองเห็นแค่แบมแบมอย่างมาร์คก็จับสังเกตได้ง่ายเหลือเกิน แต่เมื่อแบมแบมไม่พูดเขาก็จะไม่ซักอะไรให้มากความ ถ้าทำแบบนั้นแล้วทำให้แบมแบมอึดอัดไม่สบายใจ เขาก็ไม่รู้ว่าจะทำมันไปทำไม

 

 

 

- MARKBAM RAPPER –

 

 

 

แบมแบมโยนทิ้งความกังวัลทั้งหมดเอาไว้ในรถ แล้วออกไปเติมพลังด้วยการสนุกกับการพายเรือ ใช้เวลาหมดไปกับการปล่อยตัวเองไปกับธรรมชาติ แวะกินมื้อกลางวันที่ร้านอาหารระหว่างทางที่ขับไปเจอ ดื่มด่ำกับวันพักผ่อนในช่วงไม่กี่ชั่วโมงสุดท้ายก่อนจะต้องกลับไปทำงานหนัก

 

โทรศัพท์ของมาร์คสั่นรัวตอนที่ทั้งคู่กลับมาที่รถ แบตเตอร์รี่ของมาร์คใกล้หมดเลยชาร์จไว้ในรถ ส่วนแบมแบมทิ้งมันไว้ตั้งแต่แรกเพราะตัดสินใจที่จะเลิกกังวลและไม่เข้าโซเชียลสักสองสามชั่วโมง

 

มาร์ครับสายจากแจบอม โดยที่แบมแบมเองก็เห็นว่าเครื่องของตัวเองก็มีแจ้งเตือนสายไม่ได้รับหลายสายเหมือนกันทั้งจากพี่แจบอม พี่จินยอง และพี่ยองแจ

 

 

“จริงเหรอพี่ งั้นส่งรูปมาให้หน่อย .. โอเค จะรีบกลับไปเดี๋ยวนี้” มาร์คเครียดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ทำเอาแบมแบมกังวลไปหมด มาร์คเตือนให้แบมแบมที่นั่งนิ่งดึงเข็มขัดนิรภัยมาคาด แล้วขับรถกลับโรงแรม

 

“เกิดอะไรขึ้นเหรอมาร์ค ทำไมดู...”

มาร์คถอนหายใจแล้วยื่นโทรศัพท์มาให้ บอกให้เปิดไปอ่านแชตล่าสุดจากพี่แจบอม แค่เพียงแบมแบมกดเปิดเข้าไปก็เห็นรูปไม่น่ามอง เป็นกระดาษที่ถูกเขียนด้วยตัวอักษรสีแดง

 

 

ยุบโปรเจคนี้ซะ เอาคนของฉันคืนมา!

 

  

“กระดาษแผ่นนี้ถูกขยำแปะไว้กับก้อนหินแล้วปาเข้ามาที่บริษัทหลังจากที่ประกาศเรื่องโปรเจคออกไป” มาร์คอธิบายให้แบมแบมเข้าใจ เห็นสีหน้าเป็นกังวลของคนที่ภูมิหลังเป็นคนขี้กลัวอยู่แล้วก็ต้องยื่นมือไปจับกระชับให้แบมแบมหลุดออกมาจากความคิดของตัวเอง

 

“มันไม่ใช่เลือดหรอก เชื่อสิ ก็แค่ซอสอ่ะ”

 

ทางบริษัทวางแผนประกาศเรื่องต่ออายุโปรเจคในเช้าวันนี้ และพร้อมคัมแบ็คในอาทิตย์ถัดไป ตั้งใจจะใช้กระแสในโลกออนไลน์ผลักดันเหมือนคราวที่แล้ว จึงต้องทำให้มันรวดเร็ว

ที่ผ่านมาไม่ใช่ว่าไม่มีคนต่อต้านโปรเจคนี้ มันมีคนที่ไม่ชอบทั้งมาร์คและแบมแบมอยู่เหมือนกัน แต่คงต้องทนเพราะมันทำอะไรไม่ได้ ได้แต่หวังให้โปรเจคจบเร็วๆ แถมกระแสฝั่งที่ชื่นชอบก็มีมากจนกลบเสียงต่อต้านไป

 

แบมแบมเคยถูกแอนตี้เล่นงานมาแล้ว แต่นั่นก็เป็นเพียงการต่อสู้กันด้วยถ้อยคำด่าทอและภาพตัดต่อที่ไม่เป็นความจริง ยังไม่เคยถูกคุกคามแบบนี้ แม้จะเป็นแค่กระดาษแผ่นเดียวแต่มันก็ทำให้แบมแบมกลัวจนขนลุก ความรู้สึกบางอย่างบอกว่ามันไม่ใช่แค่การล้อเล่นแน่ๆ เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้ว่าข้อความนี้มาจากใคร และคนของฉันที่พูดถึงนั้นหมายถึงแบมแบมหรือมาร์ค

 

ความกลัวของแบมแบมเริ่มส่งผลขึ้นมาทีละน้อย มาร์คขับรถพากลับโรงแรม ส่งแบมแบมขึ้นห้องไปหาพี่แจบอมและพี่ยองแจ ส่วนตัวเองก็ไปทำเรื่องคืนรถที่เช่ามา แบมแบมนั่งนิ่งไม่พูดกับใคร มองดูพี่แจบอมคุยโทรศัพท์เสียงเครียดกับคนนู้นทีคนนี้ที ฟังพี่ยองแจบ่นอะไรสักอย่างที่แบมแบมไม่มีสติรับรู้พอที่จะจับใจความ

 

มาร์คกลับขึ้นมาอีกครั้งก็พร้อมกับกระเป๋าเสื้อผ้าของตัวเองและแบมแบม พร้อมกันกับทางห้องนี้ที่เตรียมของเสร็จเรียบร้อยแล้ว เราทั้งหมดลงไปเช็คเอาท์โรงแรมและมุ่งหน้าไปยังสนามบิน

 

แม้กระทั่งตลอดระยะเวลาที่อยู่บนเครื่องบิน แบมแบมก็บอกตัวเองให้ปล่อยวางไม่ได้เลย ทุกอย่างมันวนเวียนอยู่ในหัว ทั้งเรื่องคำเตือนสีเลือดอันนั้น รวมไปถึงเรื่องแอคเคาท์โซเชียลของแบมแบมด้วย ถึงจะบอกว่าเป็นแค่เรื่องบังเอิญ แต่มันจะลงเอยประจวบเหมาะกันได้พอดีแบบนี้จริงๆเหรอ

 

 

“แบม .. แบมแบม”

“หะ?” แบมแบมสะดุ้งตอนที่มาร์คเอามือมาจับ

 

“ยังไม่เลิกคิดเรื่องนั้นอีกเหรอ มันไม่มีอะไรหรอก เดี๋ยวค่ายก็จัดการได้” มาร์คบีบมือแบมแบม อยากจะสร้างความเชื่อมั่นให้ แต่มาร์คก็รู้ดีว่าถ้าลองได้กังวลขึ้นมาแล้ว แบมแบมจะเป็นคนประเภทที่ปล่อยวางมันลงไม่ได้เลยแม้แต่นาทีเดียว

 

“มาร์ค .. คือ มันมีเรื่องนึง ไม่รู้ว่าแบมคิดไปเองรึเปล่านะ”

จนแล้วจนรอดแบมแบมก็คิดว่าคงไม่ดีแน่ถ้าจะเก็บมันไว้กับตัวคนเดียว ถึงได้ตัดสินใจเล่าเรื่องเมื่อเช้าให้มาร์คฟัง อย่างน้อยมันอาจดีกว่าที่จะเก็บมันไว้ลำพัง ถึงแม้ว่าสุดท้ายแล้วมันอาจเป็นแค่เรื่องที่แบมแบมวิตกกังวัลเกินไปเท่านั้น

 

 

“แล้วตอนนี้เปลี่ยนรหัสแล้วใช่ไหม”

“อือ เปลี่ยนแล้ว กลับมาตั้งไพรเวทเหมือนเดิมแล้วด้วย แต่มันแปลกไหม ทำไมช่วงเวลามันดูสอดคล้องกันแบบนี้ แบมไม่ค่อยได้เข้าแอคเคาท์นี้ ไม่เคยเอาไปล็อคอินเครื่องอื่นเลยด้วย มันคงไม่ใช่การถูกแฮคใช่ไหม ในนั้นมันก็ไม่มีอะไร มีแค่รูปท้องฟ้า รูปอาหาร ไม่มีหน้าแบมหรือใครอยู่ในนั้นเลยด้วย”

 

 

“ใจเย็นๆก่อน เราอาจจะแค่เผลอไปกดมันเองก็ได้ ยังไงซะในนั้นก็ไม่ได้มีความลับอะไรถูกไหม ตอนนี้อย่าเพิ่งเครียดเลย แบมไม่ได้ตัวคนเดียวนะ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นก็ยังมีอีกหลายคนที่พร้อมจะช่วย อย่างน้อยๆก็ที่นั่งอยู่ตรงหน้าแบมคนนึงเนี่ย .. ดูสิ คิ้วจะชนกันอยู่แล้ว”

 

มาร์คพยายามบอกแบมแบมด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงและอยากให้สบายใจ  ยื่นนิ้วชี้จิ้มลงตรงที่ว่างระหว่างคิ้ว นวดเบาๆพร้อมรอยยิ้มอบอุ่นหวังอยากให้คลายความกังวลลงบ้างสักนิด

 

แบมแบมพยักหน้ารับคำ พยายามกล่อมตัวเองให้เชื่อ แม้ว่าลึกๆแล้วตัวแบมแบมเองนั่นแหละที่รู้ดีกว่าใคร ว่าตั้งแต่เข้าไปตั้งค่าเป็นแอคเคาท์ส่วนตัวไว้ตอนสมัครใช้ ก็ไม่เคยไปแตะต้องอะไรกับการตั้งค่าสถานะอีกเลย เปอร์เซ็นต์ที่ตัวเขาจะเผลอไปกดแทบจะเป็นศูนย์เลยด้วยซ้ำ

 

 

 

#มาร์คแบมแร็พเปอร์

 

 

เอาล่ะนะ


 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

4,782 ความคิดเห็น

  1. #4764 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 17:48
    ใครมันมาทำอะไรเเบบนี้ เลวมาก
    #4764
    0
  2. #4715 Lookshin (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 16:40

    เอาแล่วๆ ได้กลิ่นผิดปกติ

    #4715
    0
  3. #4638 tide2537 (@tide2537) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 15:55
    จ้ะเอาละนะ...เรื่องอะไรค่ะไรท์
    #4638
    0
  4. #4625 ปาปัว?นิ?วกินี? (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 10:03

    ใครมาเบรคความสุขนี้

    แย่มากจริงๆ​

    แต่ว่านะคนของประชาชนอยู่ในที่แจ้ง

    #4625
    0
  5. #4591 hiddenhills (@hiddenhills) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 00:17
    โอยยยยยยยยกลัววววว
    #4591
    0
  6. #4566 K-muk (@K-muk) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 18:54
    ระแวงไปหมดแล้วเนี่ยยยย
    #4566
    0
  7. #4530 agasep2 (@Agasep) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:49
    น่ากลัวอะ
    #4530
    0
  8. #4488 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 15:12
    โหยยยย ต้องมีเรื่องใหญ่แน่ๆทถึงขนาดเขียนมาแบบนั้น ไอจีแบมก็เกี่ยวกันแน่ๆ
    #4488
    0
  9. #4332 gummyworm (@gummyworm) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 15:24
    อ่าวเฮ้ย
    #4332
    0
  10. #4274 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 16:43
    ใครทำแบบนี้กันนะ รีบหาตัวให้เจอเร็ว ๆ เถอะ
    #4274
    0
  11. #4194 Jerry Fern (@jerryfern) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 14:48
    มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ
    #4194
    0
  12. #4109 Missnight (@missnight17) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 00:41
    ฉั้นนว่าแล้วว่าต้องมีม่า คือทุกอย่างไปดูราบรื่นเกินไปไง
    #4109
    0
  13. #3926 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 21:38
    ใครทำ กำลังหวานนนเลยยยย มารจริงๆๆ มาทำน้องแบมเครียดดด
    #3926
    0
  14. #3803 toto (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 01:01
    เอาแล้วไง ใคร ๆ ทำ
    #3803
    0
  15. #3621 yamroll choco (@yamrollchoco) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 15:38
    ใคร!!! ใครเป็นคนทำ! อย่าให้รู้นะ! หึ!
    #3621
    0
  16. #3580 Minnies05 (@Minnies05) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 23:51
    อะไร ใคร ไม่นะ กะลังหวานได้ที่
    #3580
    0
  17. #3516 `MESJ' (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 00:57
    แง่งงง จะเกิดอะไรไม่ดีรึเปล่า
    #3516
    0
  18. #3484 MikoKoCH (@MikoKoCH) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 11:01
    เขารักกันโว้ยย พี่มาร์ครักน้องแบมม!
    #3484
    0
  19. #3474 เบค่อนน้อย exo (@exo_xoxo) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 19:53
    น่ากลัววว
    #3474
    0
  20. #3359 Neung Q (@369963nq) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 10:44
    ใครกนน่อ ซาแซงหัวรุนแรงรึเปล่าเนี่ย...
    #3359
    0
  21. #3358 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 10:43
    มาม่าจะมาอีกเหรอ
    #3358
    0
  22. #3161 คนแมนซังนัมจา~ (@arada_jsm) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 11:17
    มาแล้วสินะ โอเค พร้อม! ม่าแค่ไหนเราไม่กลัวหรอก เขารักกัน!!! ได้ยินมั้ย เขารักกันต์โว้ย!!! อย่ามาแยก
    #3161
    0
  23. #3104 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 11:22
    กังวลใจลึกๆแต่แรกแล้วว่าจะมีเรื่องแบบนี้มั้ยด้วยความเป็นคนดังทั้งคู่ สุดท้ายก็มีจนได้สินะ โอ้ย แล้วข้อความนี่หมายถึงใครเนี่ย กังวลไม่ถูกเลย ตอนที่แล้วยังฟินอยู่เลยนะคะ55555
    #3104
    0
  24. #3054 xcoolzip (@xcoolzip) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 19:02
    ทำไมหวั่นใจกับคำว่า "เอาละนะ" วะ
    #3054
    0
  25. #2608 MARKTUAN190 (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:00
    น่านนน ต้องมีเรื่องทำนองนี้ออกมาจนได้
    #2608
    0