[END] MARKBAM RAPPER #มาร์คแบมแร็พเปอร์

ตอนที่ 23 : MARKBAM RAPPER # 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,029
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 155 ครั้ง
    17 ม.ค. 60

Chapter 16

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“แบม .. แบมแบม” คนตัวเล็กยังคงติดอยู่ในความสบายเมื่อได้กลับมานอนเตียงคุ้นเคย แต่เช้าวันนี้ก็ไม่ได้สงบดีนักเพราะนอกจากเสียงเรียกชื่อแล้ว ยังมีสัมผัสกวนใจมาแตะแก้มแตะจมูกไม่หยุดเหมือนตั้งใจจะแกล้ง

“อื้อ” ปัดมือไล่แล้วพยายามมุดใบหน้าฝังลงบนหมอนใบนุ่ม

“ไม่ตื่นฉันก็ไม่กลับนะ เกิดคุณผู้จัดการพี่จินยองของนายมาเจอจะบอกเขาว่าไงดีน๊า~

 

 

จากที่พยายามจะหลีกหนีสิ่งกวนใจยามเช้า แบมแบมถึงได้นึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหนและอยู่กับใคร ลืมตาขึ้นมามองคนที่นั่งก้มลงมาใกล้ๆ แต่เพียงชั่ววินาทีการมองเห็นก็ถูกบดบังเมื่อคนตรงหน้าโน้มตัวลงมาฉกชิงไออุ่นไปแบบไม่ทันตั้งตัว

 

Morning kiss ^^

 

จบประโยคคนเจ้าเล่ห์ก็ดูจะรู้ชะตากรรมตัวเองดี ถึงได้กระโดดหนีแล้ววิ่งออกไปทางประตู แต่ยังไม่ทันได้ออกไปพ้นประตูดีหมอนใบใหญ่ที่เจ้าของห้องใช้หนุนกอดมาทั้งคืนก็ปลิวลอยตามแรงเขวี้ยงออกไป

“ไอ้บ้ามาร์ค!

 

 

วิธีของมาร์คสามารถไล่ความงัวเงียให้หายเกลี้ยงเหลือทิ้งไว้แต่ร่องรอยของความวูบวาบบนใบหน้ายามเช้าที่เจ้าของห้องได้แต่หัวฟัดหัวเหวี่ยงร้องโวยวายโดยใช้หมอนใบที่เหลือออยู่กลั้นเสียงไว้ไม่ให้หลุดออกไปให้คนนอกห้องได้ใจ

 

พอชัดเจนแล้วจะทำอะไรก็ได้แบบนี้เหรอ!

 

 

ร่างเล็กเดินไปปิดประตูล็อคกลอน หยิบหมอนที่หล่นมานั่งกอดไว้ตรงปลายเตียง ก้มหน้ากอดมันแน่นราวกับว่าจะช่วยบรรเทาอาการเขินจนหยุดไม่อยู่ตอนนี้ ซ่อนรอยยิ้มกว้างด้วยหมอนใบใหญ่ทั้งที่ก็ไม่ได้มีใครอยู่ในห้อง ยิ่งคิดแบมแบมก็ยิ่งไม่อยากเชื่อ แต่มันก็เกิดขึ้นแล้วจริงๆ ในที่สุดวันนี้ปัญหาทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเขากับมาร์คก็ไม่ได้เป็นปัญหาอีกต่อไป

ไม่อยากเชื่อว่าลึกๆแล้วตัวเองจะยังรอทั้งที่เคยหลอกตัวเองให้เกลียดและมองมาร์คเป็นคู่แข่ง แล้วก็ไม่อยากเชื่อด้วยเหมือนกันว่าจนถึงตอนนี้มาร์คก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย มันดูเป็นไปไม่ได้ด้วยซ้ำ เมื่อเราอยู่ในจุดที่ได้เจอผู้คนมากหน้าหลายตา มีคนเข้าหาเยอะแยะ แต่สุดท้ายเรากลับยึดติดอยู่กับคนในอดีต

 

หากตอนนั้นเราสองคนจากกันด้วยดี แบมแบมว่าวันนี้มันก็คงไม่เป็นอย่างนี้หรอก เราอาจต่างคนต่างมีใครเป็นตัวเป็นตนไปแล้วเพราะไม่มีเหตุผลอะไรให้ต้องรอ แต่เพราะว่ามันไม่ได้จบลงด้วยดี เพราะความเจ็บปวดมัดเราทั้งคู่เอาไว้ มันถึงได้เริ่มใหม่กับใครไม่ได้ จนกว่าจะปลดปล่อยตัวเองจากความค้างคาที่ขังเราเอาไว้

 

แบมแบมอยากขอบคุณมาร์ค ยิ่งได้รู้เรื่องราวทั้งหมดแล้วก็ยิ่งอยากขอบคุณ แม้จะมีบางเรื่องที่มาร์คงี่เง่าไปบ้าง หรือบางเรื่องที่แบมแบมเอาแต่คิดไปเองฝ่ายเดียว แต่สุดท้ายแล้วมันก็ไม่มีใครผิดใครถูกทั้งหมดหรอก แค่เพราะตอนนั้นเรายังเด็กเกินไป รู้สึกมากเกินไป ถึงได้รับมือกับมันไม่ได้

 

วันนี้แบมแบมโตแล้วจะไม่คิดเองเออเองอีก แม้จะประหม่าและทำตัวไม่ถูกอยู่บ้างแต่เขาตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะพยายามกับครั้งนี้ให้ดีที่สุด มันอาจไม่ได้ดีเลิศเลอเพราะเราไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะทำอะไรได้ดั่งใจ แต่อย่างน้อยขอแค่ให้มันดีที่สุดและไม่ซ้ำรอยเดิมก็พอ

 

 

 

 

 

10%

 

 

 

- MARKBAM RAPPER –

 

 

 

ปลายอาทิตย์แบมแบมและมาร์คมีนัดกับแจ๊คสัน ซึ่งแน่นอนว่าแบมแบมเคยบอกมาร์คไปแล้วว่าจะชวนยูคยอมมาด้วย มันเป็นธรรมดาที่เขา ยูคยอม และแจ๊คสันจะออกมากินข้าวด้วยกันเสมอเมื่อมีเวลาว่าง เพราะด้วยความที่ตารางงานของสองคนมักจะอยู่นอกประเทศบ่อยๆเลยทำให้เจอกันยาก เมื่อก่อนมาร์คไม่ได้มาสุงสิงอะไรด้วยเพราะแบมแบมไม่อยากเจอ แจ๊คสันก็ไม่ได้ขัด ตอนนี้พอเข้าใจกันดีแล้ว มาร์คก็ควรจะต้องรับกฎการร่วมโต๊ะอาหารแบบนี้ให้ได้

 

ได้แต่แอบขำอยู่ในใจเวลาเห็นมาร์คทำท่าทางหงุดหงิดใส่ยูคยอม ส่วนไอ้เพื่อนตัวดีของเขานี่นะ เหตุผลที่มันเสนอหน้ามากินข้าวด้วยทุกรอบ ไม่ได้มีแบมแบมอยู่ในเหตุผลนั้นเลยสักครั้ง มันมาเพื่อติ่งมาร์คต้วนล้วนๆ ไม่รู้ว่าบ้ารึเปล่า เขาเหวี่ยงเขาวีนใส่ขนาดนั้นมันก็ยังฟินของมันได้ มาพูดลับหลังตลอดว่าแค่ได้คุยกับไอดอลที่ขึ้นชื่อเรื่องหวงตัวอย่างมาร์คต่อให้โดนเหวี่ยงก็ยอม อ้อ แล้วนอกจากเรื่องติ่งมาร์คจนออกนอกหน้าแล้ว คิมยูคยอมก็ยังคงเป็นคิมยูคยอมวันยันค่ำ ทุกครั้งที่คุยกันไม่ว่าจะช่องทางไหน มันก็ชอบยัดเยียดให้แบมแบมเป็นของมาร์คให้ได้ สรรหาเทคนิคบ้าๆบอๆมาให้ หรือที่ไอ้คิมยูมันตั้งชื่อให้ว่า “100 วิธีจับมาร์คต้วนให้อยู่หมัด by ศาตราจารย์คิมยู” .. เออ เอากับมันสิ!

 

พอแบมแบมปฏิเสธว่าไม่ทำ รำคาญ ไม่อยากฟัง มันก็จะหยิบยกเรื่องเจนนี่ขึ้นมา กรอกหูซ้ำๆว่าอย่าไปกลัวแค่ผู้หญิงคนเดียว แย่งๆมาก็จบแล้ว ซึ่งมันก็คงดีแล้วมั้งที่แบมแบมยังไม่ได้บอกใครเรื่องของเขากับมาร์ค แค่นี้ไอ้เพื่อนรักมันก็เชียร์ออกหน้าออกตาจนแทบจะจับเขาใส่พานประเคนให้มาร์คต้วน ขืนรู้ว่าตอนนี้เราข้ามเส้นกันมาเรียบร้อยแล้ว มีหวังแบมแบมเสียเปรียบแน่ๆ ยังไงซะไอ้คิมยูมันก็เป็นเพื่อนทรยศที่อยู่ทีมมาร์คมาตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว

 

 

 

วันนี้พี่จินยองขับรถมาส่งที่ร้านอาหารก่อนเวลา พอจบจากงานแฟนไซน์ก็ว่างและไม่อยากย้อนกลับไปเปลี่ยนชุดที่คอนโดเลยออกมาทั้งอย่างนั้น ระหว่างทางแบมแบมปวดหัวจะแย่ .. อันที่จริงก็ปวดหัวมันทั้งอาทิตย์นั้นแหละ!

ก็มาร์คน่ะ เอาแต่แกล้งแบมแบมอยู่ได้ รู้ก็รู้ว่าแบมแบมกลัวพี่จินยองหรือคนอื่นจับได้ ก็ยังจะชอบทำตัวรุงรังอยู่นั่น ถึงเวลาออกสื่อหรืออยู่ต่อหน้าแฟนๆ ต่อหน้าทีมงาน มาร์คจะดูเคร่งขรึมเอาการเอางานไม่เล่นเป็นเด็กๆ และไม่วุ่นวายกับแบมแบมเลย แต่พอหลังกล้องตอนลับตาผู้คนเท่านั้นแหละ หนวดที่ว่าหนึบๆของปลาหมึกยังต้องยอม เดี๋ยวจับ เดี๋ยวโอบ สารพัดจะวอแว อย่างตอนนี้ก็เหมือนกัน!

 

 

 

“กินไหม สีนี้อร่อยดี”

 

อยู่ๆมาร์คก็ยกถุงเยลลี่ที่ตัวเองกำลังกินอยู่ขึ้นมาโชว์ ชักชวนล่อลวงให้ตกลงไปในหลุมพราง แต่ไม่หรอก รู้ทันหรอกน่า! แบมแบมส่ายหัวปฏิเสธเบาๆ แต่พอจะหันหน้ากลับมาสนใจโทรศัพท์ในมือ เสียงจากมาร์คก็ดังขึ้นมาขัด

 

“หน่านะ ลองดู”

 

จบคำ เยลลี่หมีนุ่มหยุ่นครึ่งตัวก็ถูกจ่อเข้ามาชิดติดริมฝีปาก แบมแบมต้องรับมันเข้ามาชิมอย่างช่วยไม่ได้ หันไปมองหน้ามาร์คเพราะอยากจะบ่น อีกคนกลับดึงนิ้วตัวเองกลับไปจรดเรียวปาก จัดการคราบแป้งที่ติดอยู่บนนิ้วพร้อมกับยักคิ้วกวนๆส่งมาให้รู้ว่าจงใจแกล้ง

 

“หวานเนอะ ^^

 

 

“โอ้ย!” แบมแบมเอื้อมมือไปหยิกเอวของคนที่นั่งเว้นเบาะถัดออกไป ส่งสายตาดุๆใส่มาร์คทีมองทางจินยองทีเป็นเชิงปรามว่าอย่าทำอะไรแบบนี้ตอนนี้เพราะพี่จินยองอยู่ เนี่ย! เห็นไหม มาร์คชอบแกล้งเขาแบบนี้ทุกครั้งที่มีโอกาสนั่นแหละ เขินก็เขิน กลัวก็กลัว อยากจะหยิกให้เนื้อเขียวเลยจริงๆ

 

“เป็นอะไรรึเปล่าครับคุณมาร์ค” ผู้จัดการส่วนตัวที่ตอนนี้กำลังทำหน้าที่เป็นสารถีเอ่ยถามพร้อมกับมองผ่านกระจกมองหลัง

 

“อ๋อ เปล่าหรอกครับ ผมไม่เป็นไร สงสัยคงโดนมดกัดมั้ง เยลลี่ซองนี้มันหว๊านหวาน” แบมแบมจะส่งมือไปหยิกอีกรอบ แต่มาร์คก็ไวกว่าที่จะคว้ามือแบมแบมไว้ จินยองที่มองเห็นแค่ครึ่งบนผ่านกระจกก็ได้แต่ส่ายหัวเบาๆไปมาให้กับการหยอกล้อของคนในความดูแลทั้งคู่ .. เด็กยังไงก็เป็นเด็กนั่นแหละ

 

 

 

- MARKBAM RAPPER –

 

 

 

มาร์คและแบมแบมมาถึงห้องอาหารที่จองไว้ก่อนใครเพื่อน มาร์คเสียบหูฟังนั่งจมดิ่งสู่โลกของเกม ส่วนแบมแบมก็กำลังส่งข้อความคุยกับคนอื่นๆ วันนี้นอกจากแจ๊คสันและยูคยอมที่เป็นนัดหลักๆแล้ว ดูเหมือนยองแจจะติดสอยห้อยตามแจ๊คสันมาด้วยเพราะอีกคนแวะเข้าบริษัทเลยชวนออกมาด้วยกัน อ้อ แล้วก็แขกอีกคนที่แบมแบมไม่รู้เหมือนกันว่าจะรับมือได้ไหมคือ เจนนี่

 

 

เพราะมันเป็นวันสุดท้ายที่อีกคนจะอยู่ที่เกาหลี และด้วยความไม่ได้เจอหน้าเพื่อนอย่างแจ๊คสันมานานก็เลยถือโอกาสนี้ขอมากินข้าวด้วย ซึ่งเรื่องนี้มาร์คถามเขาแล้วตั้งแต่ต้น และแบมแบมเองก็คิดว่าไม่น่ามีอะไรถึงได้ตกลง

 

ตอนที่ยูคยอมรู้ว่าใครจะมาร่วมโต๊ะกินข้าวด้วย มันบ่นแบมแบมชุดใหญ่ “นี่สติดีป่าววะ ทำไมยอมให้ศัตรูหัวใจมาร่วมโต๊ะอาหาร” “คิดว่าตัวเองเป็นนางเอกละครเหรอไง” “เกิดพี่มาร์คเขาหักหน้าเลือกแฟนเก่า กูไม่โอ๋มึงนะ บอกไว้ก่อน” สารพัดคำจะสรรหามาบ่น

 

มันก็อาจจะจริงอย่างที่ยูคยอมว่า แต่แบมแบมไม่ใช่นางเอกละครสักหน่อย ไม่ใช่คนที่จะมาคิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องแบบนี้ มันก็ใช่ที่ก่อนหน้านี้แบมแบมอคติและตั้งแง่ แต่พอมาร์คอธิบายแบมแบมก็คิดว่านั่นคงไม่ใช่เรื่องโกหก ก็เลยถือซะว่าใช้โอกาสนี้พิสูจน์คำพูดของมาร์คไปเลย เพราะถ้าอีกคนโกหกสร้างเรื่องขึ้นมาล่ะก็ จะได้จัดการไปให้มันจบๆทั้งเจนนี่ทั้งมาร์คนั่นแหละ!

 

“แบมแบ๊ม~” เสียงยองแจดังมาตั้งแต่ประตูยังไม่ทันเปิดออกดี ไม่นานนักคนเจ้าเนื้อก็พุ่งเข้ามากอดไหล่ตบบ่าไม่แรงนัก(แต่ก็แอบเจ็บนิดนึง)

 

“ไม่เจอกันนานเลยนะฮะ พี่ยองแจ”

“ก็ซุปตาร์ที่ไหนคิวไม่เคยว่างล่ะหะ” ไม่พูดเปล่ายองแจยังใช้นิ้วชี้จิ้มหน้าผากแบมแบมจนอีกคนต้องลูบหน้าผากตัวเองป้อยๆ

“โธ่ พี่เองก็ไม่ว่างเถอะ แบมเข้าบริษัทออกจะบ่อย ไม่เห็นเจอพี่เลย”

“อ๋อ ตอนนี้กำลังวุ่นเรื่องๆเพลงประกอบซี่รี่ย์อ่ะ หมกร่างอยู่ในห้องอัดทั้งวัน จะเน่าตายอยู่แล้วเนี่ย”

 

“เอ้า ยังไม่เน่าอีกเหรอ นี่นึกว่าอืดอยู่” เสียงไม่ได้รับเชิญแทรกเข้ามากลางบทสนทนา ซึ่งเป็นใครไปไม่ได้เลย ไม้เบื่อไม้เมาอย่างแจ๊คสันนั่นแหละ แบมแบมก็ไม่รู้หรอกว่าพี่น้องสองคนนี้สนิทกันประสาอะไร ตบๆตีๆกันทั้งวัน ทะเลาะกันไม่หยุดปาก แต่ก็ชอบหนีบพากันไปนู่นไปนี่บ่อยๆ แต่ว่านะ พี่แจ๊คสันก็มีวิธีสนิทแบบแปลกในแบบของตัวเองเสมอนั่นแหละ

 

 

คิมยูคยอมตามมาในอีกยี่สิบนาทีต่อมา แล้วไม่ทันที่คนเป็นนายแบบจะโค้งทักทายพี่ๆในห้องเสร็จ แขกคนสุดท้ายอย่างเจนนี่ก็มาถึง

 

 

 

“โห ใครเชิญมึงมาเนี่ย”

“นี่เพื่อนไงแจ๊คสัน พูดกับเพื่อนแบบนี้เหรอ” เจนนี่ตอบกลับคนที่โพล่งประโยครักใคร่ทักทายเพื่อนเป็นคนแรก หันมาโค้งหัวเป็นเชิงทักทายคนอื่นๆ ยิ้มให้แบมแบม

“ใครเพื่อนมึง มึงไปเป็นเพื่อนกับไอ้มาร์คนู่น กูบาย”

“ไม่อ่ะ มึงเอาไปเหอะ กูเสียสละ”

 

“พอๆไม่ต้องรักกันขนาดนี้ก็ได้ ซึ้งใจน้ำตาจะไหล” เจนนี่ตอบกลับ ก่อนจะทักคนไม่รู้จักอย่างยูคยอมที่กำลังจะหย่อนตัวลงนั่งตรงเก้าอี้ว่างข้างแบมแบม

 

“เอ่อ ขอโทษนะคะ ขอนั่งตรงนี้ได้ไหม”

ยูคยอมหยุดกึก ไม่แสดงออกทางสีหน้าอะไรแต่ก็ไม่มีท่าทีว่าจะยอมยกที่นั่งให้ แบมแบมเลยต้องกระตุกชายเสื้อเพื่อนเบาๆ แล้วพยักหน้าให้เป็นเชิงให้ยอมๆไปเถอะ ยูคยอมเลยต้องย้ายไปนั่งข้างยองแจที่ฝั่งตรงข้ามแทน

 

 

“สวัสดีค่ะน้องแบมแบม ไม่เจอกันนานมากเลยไม่รู้ว่ายังจำพี่ได้ไหม พี่ชื่อเจนนี่นะ เป็นแฟนคลับน้องแบมแบมล่ะ” พูดจบก็ส่งยิ้มตาหยีมาให้ แบมแบมอยากจะตอบไปอยู่เหมือนกันว่าจำได้ดี จำได้ขึ้นใจเลยล่ะ แต่มันเป็นการจำที่ไม่ค่อยน่ารื่นรมย์เท่าไหร่

 

“ครับ ขอบคุณครับ” ยิ้มตอบกลับตามมารยาท

 

เมื่อทุกคนมาพร้อมแล้ว อาหารก็เริ่มทยอยมาเสิร์ฟ ต่างคนต่างพูดคุยอัพเดตชีวิตว่าตอนนี้ทำอะไร สบายดีไหม หยิบยกเรื่องนั้นเรื่องนี้มาเล่า ที่แปลกกว่าทุกครั้งก็คงจะเป็นเสียงเถียงเสียงทะเลาะกันระหว่างแจ๊คสันและเจนนี่ ซึ่งบางครั้งมาร์คก็โดนลากเข้าไปด้วย เถียงกันเป็นภาษาเกาหลีบ้าง หรือถ้าเจนนี่สู้ไม่ทันก็จะสลับโหมดไปเป็นสปีคอิงริชรัวใส่กันไม่ยั้ง

 

และนั่นมันทำให้แบมแบมมั่นใจแล้วว่าระหว่างมาร์คกับเจนนี่มันคงไม่มีอะไรเลยจริงๆอย่างที่อีกคนว่า เพราะตลอดเวลาที่นั่งคั่นกลางระหว่างมาร์คกับเจนนี่อยู่นี้ มันไม่มีความรู้สึกไปในเชิงชู้สาวเลยแม้แต่น้อย มาร์คและแจ๊คสันแทบจะไม่ได้มองเจนนี่เป็นผู้หญิงเลยด้วยซ้ำ

 

ไหนจะตอนที่เจนนี่พยายามหาเรื่องชวนแบมแบมคุย หรือขอถ่ายรูปด้วย มาร์คก็จะคอยขัดอยู่ร่ำไป ทำหน้าหงิกบอกให้สลับที่กับตัวเองเลยด้วยซ้ำ พอแบมแบมขัดใจมาร์คไปหมดทุกเรื่อง อีกคนก็เงียบไปเลย นั่งกินข้าว หยิบโทรศัพท์มาเล่นทำเหมือนไม่สนใจคนบนโต๊ะอาหารอีก

 

ร้อนถึงแบมแบมต้องกระตุกปลายเสื้อเรียกให้มาร์คหันมาคุยกัน พอถามว่าเป็นอะไรก็ตอบกลับมาแค่ “เปล่า” มองจากดาวอังคารยังรู้เลยว่างอนน่ะ!

 

 

 

ต่างคนต่างจับคู่สนทนาอยู่กับคนที่นั่งข้างๆ เจนนี่หันไปคุยกับแจ๊คสัน มีเรื่องมากมายให้พูดเพราะห่างหายกันไปนาน ส่วนยูคยอมก็กำลังแนะนำสไตล์การแต่งตัวให้กับยองแจที่พักนี้เริ่มสนใจเรื่องแฟชั่นขึ้นมาบ้าง ซึ่งแบมแบมก็ว่าดี เพราะยองแจเสียงดี หน้าตาก็ดี ถ้าได้แต่งตัวดีๆ ทำผมแต่งหน้าสักหน่อยก็คงจะเหมือนดาราได้ไม่ยาก แต่เจ้าตัวน่ะชอบหมกตัวอยู่แต่ในห้องอัด กินนอนไม่เป็นเวลาขลุกตัวอยู่กับการทำเพลง ไม่เห็นเดือนเห็นตะวันจนกว่าจะเขียนเพลงเสร็จนั่นแหละ

 

 

มือเล็กอาศัยช่วงจังหวะที่ไม่มีใครสนใจ ยื่นไปจับมือหนาของคนขี้งอนใต้โต๊ะ มาร์คหันมามองแล้วแบมแบมก็แกล้งทำเป็นพองลมที่แก้ม กระพริบตาปริบๆเป็นเชิงอ้อน แค่นั้นแบมแบมก็รู้แล้วว่ามาร์คแพ้ราบคาบ

 

 

“ขี้โกง” ตอบกลับมาด้วยเสียงเบาๆพอให้ได้ยินกันสองคนแล้วกระชับมือจับแบมแบมไว้

 

“ขี้งอน” บ่นอีกคนไปแบบนั้นแล้วพยายามจะดึงมือออก เพราะอีกฝ่ายไม่ได้มีท่าทีบึ้งตึงเหมือนเดิมแล้ว แต่มาร์คกลับไม่ยอมปล่อย แบมแบมถลึงตาดุอีกรอบแต่มาร์คก็ลอยหน้าลอยตาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้อยู่ดี ฉุดกระชากลากมือกันอยู่นานจนแบมแบมเหนื่อย

 

พอเลิกสนใจมาร์คแล้วหันออกมามองที่อื่น ก็เห็นแจ๊คสันหรี่ตาจ้องมองมาแปลกๆ แบมแบมไม่ได้สนใจเพราะเจนนี่หันกลับมาทัก เลยต้องรีบเออออหันไปหา เอี้ยวตัวบังไม่ให้อีกคนเห็นว่ามือของแบมแบมถูกมาร์คจับเอาไว้อยู่

 

หางตาของแบมแบมเหลือบเห็นแจ๊คสันก้มลงไปหยิบส้อมที่ปัดตกลงไปเมื่อครู่ พยายามนั่งนิ่งไม่ทำตัวให้มีพิรุธ แต่ความตั้งใจทั้งหมดก็สูญเปล่า ดึงมือออกจากมือมาร์คแทบไม่ทัน เมื่อแจ๊คสันขยับขึ้นมานั่งปกติแล้วพูดออกมาเบาๆว่า

 

 

“กูเห็นนะไอ้มาร์ค”

 

 

และคงเพราะว่ามันเป็นคราวซวยของแบมแบมล่ะมั่ง ที่การดึงมือออกสุดแรงทำให้พิรุธมันชัดมมากจนคนรอบโต๊ะสงสัย แบมแบมได้แต่ยิ้มแห้งส่งไปให้ โชคดีที่ยองแจและเจนนี่ไม่ได้ติดใจอะไร แต่เพื่อนสนิทอย่างยูคยอมเหมือนจะจับสังเกตได้

 

 

“มีอะไรไอ้แบม”

“เปล่า ไม่มี”

 

“ปิดกูเหรอวะ เดี๋ยวนี้มีเรื่องปิดบังใช่ไหม”

 

 

คุยกันผ่านห้องแชตแล้วแบมแบมก็ต้องถอนหายใจออกมา เรากินอาหารเสร็จกันเรียบร้อยแล้ว ยูคยอมเตรียมที่จะลุกแล้วบอกลาพี่ๆรอบโต๊ะ มองผ่านแบมแบมไปอย่างจงใจ แค่นี้แบมแบมก็รู้แล้วว่าคงโดนอีกฝ่ายงอนเข้าให้ เฮ้อ วันนี้มันวันอะไรนะ ทำไมเจอแต่คนขี้งอน

 

“ยูคยอมอย่าเพิ่งกลับ ไปด้วยกันก่อน มีเรื่องจะคุยด้วย” ยูคยอมทำท่าจะไม่ฟัง ดื้อดึงตามประสามันนั่นแหละ เห็นตัวใหญ่ๆ หล่อๆ เท่ๆ แต่บทจะเอาแต่ใจ งอนเป็นเด็กสามขวบโดนแย่งของเล่นเลยล่ะ

 

“งอนใช่ไหมล่ะ ไปดิจะอธิบายให้ฟัง” แบมแบมดึงแขนเพื่อนเอาไว้แล้วพูดย้ำ ก่อนจะหันมาบอกกับมาร์คว่าให้ไปรอที่รถได้เลย เดี๋ยวตามไป ลากเพื่อนไปเคลียร์เรื่องทุกอย่างให้ฟัง ปกติยูคยอมไม่ได้เป็นคนขี้น้อยใจอะไรบ่อยๆหรอก แต่ท่าทางวันนี้คงอารมณ์เสียตั้งแต่โดนเจนนี่แย่งที่ แถมยังขัดขาขัดใจกันไปหลายรอบตอนร่วมโต๊ะอาหาร ก็คงหงุดหงิดน่าดู

 

 

 

 

“คบกันแล้ว?!

แบมแบมแทบต้องเอามืออุดปากเพื่อน ตอนที่ยูคยอมโพล่งขึ้นมาเสียงดัง หยิกท้องมันไปแรงๆจนตัวงอ สบถด่าเขารัว ก่อนจะพยายามตั้งตัวยืนให้ตรง

 

 

“เออ ก็นั่นแหละ กูไม่ได้ตกปากรับคำอะไรไปแต่มันก็เป็นอย่างนั้นแหละ”

“แล้วทำไมไม่ตอบไปให้ชัดๆ”

 

“ก็กูเขินนี่! เป็นผู้ชายนะเว้ย จะให้ไปทำอะไรมุ้งมิ้งแบบนั้นได้ไงวะ”

“โอ้ย แล้วที่มึงยืนบิดซ้ายบิดขวาหน้าแดงปากห้อยอยู่นี่ไม่มุ้งมิ้งเลยมั้ง” ย้ำคำพูดด้วยการจิ้มนิ้วลงไปบนหน้าเพื่อนแรงๆจนแทบหงาย

 

 

“พอกูเชียร์ก็ด่าว่ากูยัดเยียด ปากบอกไม่เอาๆ แต่อ่อยเขาจนเขาคิดผิดยอมมาคบด้วย กูแค่หายไปถ่ายงานต่างจังหวัดหน่อยเดียว มึงรวบหัวรวบหางพี่มาร์คกูไปแล้ว เกิดคราวหน้ากูไปถ่ายงานต่างประเทศกลับมามึงไม่ร่อนการ์ดแต่งงานเลยเหรอ ไวไฟจริงๆ กูจะฟ้องแม่มึง” ยูคยอมบ่นไม่จริงจังกลับมาชุดใหญ่ จนแบมแบมทนไม่ไหว ต้องยกมือไปโบกกะโหลกมันสักที

 

 

 

“โอ้ย! เขินแล้วโหดฉิบหายเลยมึงอ่ะ ไปๆไสหัวกลับไปได้แล้ว ป่านนี้พี่มาร์คคาดโทษกูแล้วมั้ง รู้ก็รู้ว่าเขาไม่ชอบกูยังจะเสล่อลากกูออกมาอีก”

“เอ้า ก็มึงงอนทำไมล่ะ”

 

“โว้ย แล้วคิดไม่เป็นเหรอไงว่ามึงโทรมาง้อกูก็ได้ เสือกลากกูออกมาแบบนี้ ถึงว่าล่ะเมื่อกี้พี่มาร์คแม่งทำท่าเหมือนอยากจะเตะขัดขากูเลย” แบมแบมทั้งเถียงทั้งด่ายูคยอมไปตลอดทาง ก่อนจะแยกกันที่ลานจอดรถ

 

 

 

 

- MARKBAM RAPPER –

 

 

 

ตลอดเวลาที่นั่งรถกลับมาคอนโด หรือแม้กระทั่งไปถึงแล้ว มาร์คก็ยังไม่ได้พูดอะไรกับแบมแบมสักคำ เสียบหูฟังฟังเพลงมาตลอดทาง อยู่บนรถก็เอนหลังพักสายตา พอขึ้นห้องไปก็ปลีกตัวหายเข้าไปในห้องของตัวเองนานสองนาน จนกระทั่งพี่จินยองและพี่แจบอมบอกคิวตารางงานวันต่อๆไปเสร็จแล้วกลับไปนั่นแหละ มาร์คก็ทำท่าจะหายเข้าไปในห้องอีก แบมแบมเลยรีบไปขวางไว้

 

 

 

“เป็นอะไร”

“...”

 

 

มาร์คไม่ตอบแต่ส่ายหน้า พยายามจะเดินเลี่ยงไปอีกทางเพื่อเข้าห้องของตัวเอง แบมแบมก็ยังไม่ลดละ เดินไปขวางเอาไว้อีกจนได้ คราวนี้มือเล็กจับแขนเสื้อสองข้างของมาร์คไว้ อีกคนเลยถอนหายใจแรงๆออกมา

 

 

“ไม่ได้เป็นอะไรหรอก แค่กำลังสงบสติอารมณ์ตัวเองอยู่”

“สงบสติเเรื่องอะไร”

 

 

 

“เรื่องยูคยอมใช่ไหม” มาร์คไม่ตอบแบมแบมเลยเดาเอาเอง ซึ่งมันก็ดูจะถูกต้องซะด้วย เพราะมาร์คไม่ได้ปฏิเสธอะไรกลับมา

 

 

“ฟังนะมาร์ค ยูคยอมเป็นเพื่อน .. แค่เพื่อน”

“อืม นายเคยบอกแล้ว”

 

 

ถึงจะพูดออกมาเหมือนเข้าใจแต่มาร์คก็ยังดูหงอยๆอยู่ดี แบมแบมรู้ว่ามาร์คไม่ได้งอนหรอก คงกำลังสู้กับความคิดตัวเองอยู่จริงๆนั่นแหละ เพราะอีกคนทำท่าเหมือนพยายามจะเข้าใจและใจเย็น แม้ว่าบางอย่างในตัวจะไม่ค่อยให้ความร่วมมือก็ตาม

 

คราวนี้แบมแบมผิดเอง ไม่น่ารีบร้อนไปกับยูคยอมจริงๆนั่นแหละ ไหนจะคำตอบที่ไม่เคยตอบออกไป ไหนจะความสนิทสนมที่แม้จะเคยบอกไปแล้วว่าเป็นแค่เพื่อน แต่ก่อนหน้านี้แบมแบมกับยูคยอมผูกสัมพันธ์อยู่บนคำว่าคู่จิ้น ทำให้คนมองเชื่อ ไม่แปลกหรอกที่มาร์คจะเชื่อและเผลอคิดไป

 

แบมแบมเคยเข้าใจผิดเรื่องมาร์คกับเจนนี่ และรู้ว่ามันแย่แค่ไหนกับการที่เราต้องพยายามเข้าใจทั้งที่เราไม่เคยคิดอยากจะรับรู้มันเลยด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้นเขาก็ไม่อยากให้มาร์คต้องรู้สึกแบบนั้น ความเข้าใจผิดมันไม่ใช่เรื่องที่ดี รังแต่จะทำให้เสียเวลาและเสียความรู้สึกไปซะเปล่าๆ

 

 

 

 

 

เรียกความกล้าให้ตัวเองแล้วเปลี่ยนจากมือที่จับแขนเสื้อเลื่อนลงมาโอบรอบเอวอีกคน ขยับเข้าไปชิดแล้วฝังคางลงบนอกแกร่ง เงยหน้ามองคนที่ส่วนสูงไม่ไกลกันจนใบหน้าเกือบจะชิด กระพริบตาปริบๆแบบที่ถนัด

 

 

“ขอโทษที่ทำให้รู้สึกไม่ดีนะ แต่มันไม่มีอะไรระหว่างฉันกับยูคยอมจริงๆ กับคนไหนๆก็ด้วย”




“พอแล้วแบมแบม ฉันเชื่อแล้ว” 

มาร์คเบี่ยงหน้าหนีจนแบมแบมใจแป้ว พอเป็นแบบนั้นเลยโยนทิ้งความอายแล้วกอดแน่นไม่ยอมปล่อย ส่งเสียงเหมือนลูกแมวออดอ้อนแบบที่เวลาปกติมาร์คคงไม่มีวันได้ยินออกไป

 

 

“ไม่เชื่อหรอก ยังงอนอยู่แน่ๆ”

“ไม่แล้วจริงๆ .. ปล่อยก่อนแบมแบม”

 

 

 

 

“ฮื่อ ไม่เอา! นี่ง้อขนาดนี้แล้วนะ อย่าเล่นตัวดิ”

“ไม่ได้เล่นตัว แต่จะตายแล้วเนี่ย”

 

ได้ยินแบบนั้นแบมแบมเลยยอมคลายวงแขนออก สงสัยในประโยคที่อีกคนพูดออกมา มาร์คเลยเลื่อนมือมาจับมือแบมแบมไว้ ยกขึ้นไปทาบตรงหน้าอก แล้วพูดประโยคที่เรียกให้แบมแบมดึงมือหนีแล้วฟาดมือลงไปที่ต้นแขน

 

 

 

 

“หยุดน่ารักก่อนแปบนึง ใจสั่นจนจะตายอยู่แล้ว”

 

 

 

 

ว้อยยยย! มาร์คนี่มันมาร์คจริงๆ 

ไม่น่าง้อเลย!

 

 

 

 

 

#มาร์คแบมแร็พเปอร์

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 155 ครั้ง

4,782 ความคิดเห็น

  1. #4760 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 11:36
    น่ารักกกกกก เเอเเงงงง
    #4760
    0
  2. #4711 Lookshin (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 15:25

    มะต้วนชัดเจนมากๆแล้วจ้า โอ้ยเขินแทนน้องแบม ><

    #4711
    0
  3. #4634 tide2537 (@tide2537) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 14:27
    55555....มาร์คคึ..!!
    #4634
    0
  4. #4621 ปาปัว?นิ?วกินี? (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 04:13

    โอย​ เจนนี่และยูคยอมเกือบไม่รอด

    เขาใช้ชีวิตกันมาได้อย่างไรหลายปีไม่มีกัน

    อ่อ

    มีความจมปลักในกันและกันเป็นแรงใช้ชีวิต

    เลยไม่สนใจใครสินะ

    #4621
    0
  5. #4606 banthida (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 15:19

    เขิลเว้ยยยยยยย????????????????

    #4606
    0
  6. #4588 hiddenhills (@hiddenhills) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 02:11
    หมั่นไส้มาร์คคคคคค
    #4588
    0
  7. #4528 agasep2 (@Agasep) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:47
    น่ารักเนอะะะ
    #4528
    0
  8. #4484 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 22:19
    ไหนคะคนที่แซะน้องเรียกงานตอนแรกในห้องต่อหน้าประธาน ไหน!!!! ไม่เห็นเลย เห็นแต่เด็กชายมาร์คต้วนนน
    #4484
    0
  9. #4456 คนสวย (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 15:08
    ยิ้มหน้าบานเป็นกระดงกันเลยทีเดียว
    #4456
    0
  10. #4326 7babybam (@7babybam) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 01:20
    อยากโดนน้องแบมง้อแบบนี้บ้าง ;-; //โดนพี่มาร์คมองแรงใส่ 55555
    #4326
    0
  11. #4310 Aely (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 11:04
    ปล่อยให้เขินตายไปเลยแบม นานๆทีจะเห็นมาร์คหลุดมาด
    #4310
    0
  12. #4269 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 14:56
    โธ่มาร์ค ต้วนคนเงียบขรึมหายไปไหนแล้วนะ
    #4269
    0
  13. #4190 Jerry Fern (@jerryfern) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 03:34
    จริงๆไม่ได้หึงหรอกแกล้งงอนให้น้องง้อใช่ไหมล่ะ!! รู้ทันหรอก 
    #4190
    0
  14. #4180 @fujinoii (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 16:18
    ฉันละหมั่นไส้อิตาพี่มาร์คจริงๆ มันจะอ่อนระทวยอะไรขนาดนั้น
    #4180
    0
  15. #3968 Snwxq (@evesnw) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 15:36
    เหม็นความรัก!
    #3968
    0
  16. #3921 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 10:18
    โอ้ยยยยยยย น่ารักกกกเว้ยยยย
    #3921
    0
  17. #3798 toto (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 21:05
    ความมาร์คนี้
    #3798
    0
  18. #3674 อุลจีมา (@287456) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 16:39
    โง้ยย เป็นเราเราก็คงใจสั่นเหมือนมาร์ค น่ารักไปหนายย 😂
    #3674
    0
  19. #3524 Jongwan Ppmman (@jongwan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 22:32
    แงงงงงงงงง เขินมากกกกกกก
    #3524
    0
  20. #3512 `MESJ' (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 15:02
    โอ๊ย ปวดแก้มมมมม ฮึกกก โคตรน่ารักเลย T//////////T
    #3512
    0
  21. #3473 MikoKoCH (@MikoKoCH) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 19:29
    โอยยยย จะตายแล่วววว
    #3473
    0
  22. #3387 BuBaDa (@BuBaDa) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 19:47
    พี่มาร์คน่ารักดูเด็กโน้ย
    #3387
    0
  23. #3342 callmewarp (@callmewarp) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 00:49
    งุ้ยย พิมาร์คคค อ่านแล้วเขิน
    #3342
    0
  24. #3341 Neung Q (@369963nq) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 00:46
    เขินนะคะ โอ้ย ตายแหล่วววววว <3 น่ารักจริง เอ็นดูววว
    #3341
    0
  25. #3112 Thungpang24 (@Thungpang24) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 22:17
    น่ารักอะ
    #3112
    0