[END] MARKBAM RAPPER #มาร์คแบมแร็พเปอร์

ตอนที่ 16 : MARKBAM RAPPER # 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,967
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 143 ครั้ง
    17 ธ.ค. 59

Chapter 10

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ใช้เวลาในการอัดเสียงไปกว่าหนึ่งอาทิตย์เนื่องจากต้องเก็บรายละเอียดเล็กๆน้อยๆเพื่อให้งานออกมาดีที่สุด หลังจากนั้นทั้งมาร์คและแบมแบมก็ก้าวเข้าสู่การทำงานโดยแท้จริง เริ่มต้นฟิตติ้งชุดสำหรับถ่ายปกอัลบั้มและขึ้นแสดง เตรียมตัวสำหรับการให้สัมภาษณ์นิตยสารและออกรายการต่างๆที่ตอนนี้เริ่มทยอยจ่อคิวกันเข้ามาเพียบ

 

การเดบิวท์ในฐานะศิลปินดูโอโปรเจคพิเศษจะเกิดขึ้นในอีกเดือนกว่าๆ ตอนนี้ทั้งคู่จึงต้องเข้ารับการเทรนจากบริษัทชุดใหญ่ แต่การเทรนที่ว่าไม่ใช่เรื่องเพลงหรือการแสดงบนเวทีแต่เป็นเรื่องของการแสดงออกเมื่ออยู่ต่อหน้าสื่อหรือเมื่อไปออกรายการวาไรตี้มากกว่า จะว่าเรียกว่าหน้าไหว้หลังหลอกก็อาจได้ แต่วงการบันเทิงมันก็เป็นอย่างนี้ อย่างที่บริษัทพอจะรู้อยู่ว่าก่อนหน้านี้มาร์คและแบมแบมไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไหร่ ตอนนี้ทั้งสองคนถึงได้ถูกจับมาสร้างภาพสมานฉันท์ยกใหญ่

 

ข่าวลือที่เคยเป็นหัวข้อสนทนาครั้งใหญ่เมื่อหลายเดือนก่อนถูกหยิบยกกลับมาอีกครั้ง และครั้งนี้เมื่อมันมีมูลชัดเจน ผู้คนก็ยิ่งให้ความสนใจมากขึ้นตั้งตารอกับความแปลกใหม่นี้ ซึ่งความเป็นไปในโลกโซเชียลก็ยังเหมือนเคย คือมีทั้งกระแสตอบรับที่ดีและต่อต้านแต่ทั้งมาร์คและแบมแบมก็ไม่ได้ห่วงเรื่องนี้มากนักเพราะมันเป็นเรื่องธรรมดา แค่ทำงานออกมาให้ดีที่สุดก็พอแล้ว จะดีร้ายยังไงก็ให้แฟนๆเป็นคนตัดสิน

 

ส่วนการทำงานหนักก็เริ่มต้นขึ้นมาได้สักพักแล้ว หลังจากที่อัดเพลงหลักจบและทีมโปรดิวเซอร์จัดการเอาไปปรับแต่งเรียบร้อย ก็มีคิวต้องถ่ายมิวสิควิดีโอ ทั้งคู่เลยต้องอยู่ในสตูมาตั้งแต่เมื่อวานลากยาวมาจนถึงเช้าวันใหม่

 

 

 

 

หลังจากที่ทุกอย่างเสร็จสิ้นลงแบมแบมก็แทบหมดแรง แต่ก็ยังเดินไปรอบสตูเพื่อขอบคุณทีมงานแต่ไม่ได้ไปด้วยกันกับมาร์คหรอก เราต่างคนต่างเดินขอบคุณไปคนละทางไล่ไปจนครบหมดทุกคน

 

“พี่จินยองงงง แบมง่วงจัง” ได้ทีก็ใช้ลูกอ้อนกับผู้จัดการที่ตอนนี้กลับมาดูแลแบมแบมอย่างเต็มตัวเหมือนเดิมแล้ว ไม่พูดเปล่าแบมแบมยังทำตัวเป็นลูกแมวพุ่งเข้าไปคลอเคลียที่ต้นแขนของพี่ชาย

“ป่ะ ง่วงก็กลับไปนอนกัน” จินยองคว้ากระเป๋าของตัวเองและสัมภาระอื่นๆของแบมมาถือไว้แล้วเตรียมจะเดินนำออกไป แต่ยังไม่ทันไปไหนได้ก็ถูกใครบางคนขยับมาขวางไว้

 

 

 

“มีอะไรรึเปล่าครับคุณมาร์ค”

“...”

 

 

 

 

 

 

“ถ้ายังไงผมขอตัวก่อนนะครับ” จินยองบอกลาเมื่อเห็นว่ามาร์คนิ่งไม่ตอบอะไร

“เดี๋ยว ..”

 

 

“จะไปนอนไหน” ไม่มองหน้าจินยองแต่มาร์คกลับถามแบมแบมที่ตามมาด้านหลัง

“คิดว่าจะพาแบมแบมกลับหอก่อนน่ะครับ จะได้ไม่รบกวนคุณมาร์ค อีกอย่าง .. ต้องให้แบมแบมจำบทละครที่จะไปออกรับเชิญให้ได้ด้วย เราคงใช้เวลาซ้อมบทกันดึกน่าดู”

 

แบมแบมเกือบจะหลุดขำออกมาตอนที่เห็นมาร์คต้วนคิ้วกระตุกเหลือบสายตามองแรงไปทางจินยองที่ดันมาตอบคำถามแทน แต่ผู้จัดการของเขากลับสัมผัสแรงแค้นนั้นไม่ได้เลย มาร์คดูเหมือนอดทนอดกลั้นอะไรสักอย่างแล้วสุดท้ายก็เปิดปากพูดออกมา

 

“จะซ้อมบทจะอะไรก็ทำไปเหอะ ผนังห้องมันก็พอเก็บเสียงได้อยู่คงไม่รบกวนอะไรนักหรอก ที่อุดหูฉันก็มี แล้วพรุ่งนี้ยังมีตารางต้องไปถ่ายแมกกาซีนด้วยกันอีก เดี๋ยวนายก็มาช้า ฉันเกลียดการต้องมานั่งรอยังไม่รู้เหรอไง กลับไปนอนที่คอนโดนั่นแหละจะขอติดรถไปด้วย วันนี้พี่แจบอมมีธุระ”

 

นี่เป็นประโยคยาวยืดจนเกือบจะเป็นการแร็พ แถมมาร์คยังพูดกับแบมแบมโดยตรงข้ามหน้าข้ามตาข้ามหัวจินยองที่ยืนขวางอยู่ เสียมารยาทชะมัด!

 

 

“เอางั้นเหรอแบม?”

“เอางั้นแหละครับ” ทีอย่างนี้ล่ะหันไปตอบ เออดี คนคุยด้วยก็ไม่คุยกับเขา พอเขาไม่ได้คุยก็ดันเสนอหน้าตอบ บ้าจริง

 

 

พูดจบมาร์คก็เดินไปหยิบสัมภาระเล็กน้อยของตัวเองตามมา ได้ยินเสียงตะโกนเรียกมาแต่ไกล แล้วเราทั้งหมดก็หันไปเจอผู้จัดการของมาร์ค

 

“อ้าว จะกลับกันแล้วสินะ ไปมาร์ค โทษทีฉันเพิ่งคุยกับผู้กำกับเสร็จ” แจบอมทำท่าจะเข้ามาช่วยมาร์คถือกระเป๋าแต่เจ้าตัวรีบเบี่ยงหนี

 

“ไม่ต้องๆ พี่มีธุระก็รีบไปเหอะ”

“ห๊ะ?”

“ก็ธุระไง ธุระอ่ะ ที่พี่บอกว่าต้องไปทำ”

 

“ฉันเนี่ยนะ?” แจบอมขมวดคิ้ว

“พี่ต้องเข้าบริษัทไปเคลียร์ธุระของพี่ไง ผมเลยขอติดรถคุณผู้จัดการจินยองกลับเนี่ย”

“อ .. อ๋อ เออๆ ใช่ แต่จะรบกวนเขารึเปล่ามาร์ค”

 

“ไม่รบกวนหรอกครับ แบมแบมต่างหากที่ไปรบกวนคุณมาร์ค ให้ผมไปรับไปส่งเวลาคุณแจบอมไม่ว่างยังได้เลย ยังไงสองคนนี้ก็ต้องทำงานด้วยกันตลอดอยู่แล้ว”

“แต่จะดีเหรอครั..”

“ดี! ไปกันได้ยังอ่ะ ง่วงจะตายแล้วเนี่ย”

 

มาร์คหันมารบเร้าแบมแบม ยื่นมือที่ถือหมอนรองคอมาชนแขน

“หาเรื่องเหรอวะ”

 

มาร์คไม่ตอบอะไรแต่ออกหน้าเดินนำไปก่อน แบมแบมเลยต้องจำยอมตามไปแล้วจินยองกับแจบอมก็ตามมาสมทบ อีกคนไปยืนรออยู่หน้ารถตู้คันขาวทำราวกับว่าเป็นของตัวเองซะอย่างนั้น แบมแบมอยากจะบ้า

 

 

พอปลดล็อคประตูรถมาร์คต้วนก็กระโดดขึ้นไปนั่งที่เบาะแถวหลังอย่างกับรถตัวเอง แบมแบมเลยยัดตัวเองเข้าไปนั่งที่เบาะหลังคนขับ ปรับเอนลงพอประมาณจะได้ไม่โดนคนข้างหลัง .. แต่บอกไว้ก่อนว่าไม่ได้เป็นห่วงหรอกนะ แค่กลัวว่าเอนไปมากๆแล้วจะโดนหาเรื่องแกล้งต่างหาก!

 

“แบมกับคุณมาร์คอยากทานอะไรไหมครับ ผมจะได้สั่งมาให้ทีเดียว ทานแล้วจะได้พักผ่อน” จินยองถามขึ้นมาเมื่อขับรถออกจากสตูได้สักพัก

 

 

“แบมอยากกินรามยอนไทยอ่ะ”

“หืม? กินอย่างอื่นดีกว่าไหม ทำงานมาเหนื่อยๆมันไม่อยู่ท้องหรอก แวะสั่งอาหารไทยร้านเดิมก็ได้” จินยองแย้งเพราะเห็นว่ากินแบบนี้อาจทำให้ปวดท้องได้

 

 

“ไม่เอา ก็แบมอยากกินอ่ะ เดี๋ยวตื่นมาค่อยกินข้าวมื้อใหญ่ก็ได้ นะๆ น๊าพี่จินยอง แวะซื้อให้หน่อยนะ” ไม่พูดเปล่าแบมแบมยังเอนตัวไปด้านหน้าเกาะเบาะคนขับรบเร้าให้ผู้จัดการส่วนตัวตามใจ

 

 

“แค่ก แค่ก” เสียงไอไม่เบาเลยสักนิดดังมาจากคนด้านหลังที่แบมแบมนึกว่าหลับไปแล้ว ก็เห็นบอกว่าง่วงนักง่วงหนานี่!

 

“อะไรติดคอไม่ทราบ” แบมแบมหันขวับไปถาม มีใครดูแล้วไม่รู้บ้างว่ามาร์คต้วนพยายามจะแทรกกลางบทสนทนาของคนอื่นอย่างโจ่งแจ้ง

ก้างมั้ง”

“เหรอออ นึกว่ากระดูก”

 

ลอยหน้าลอยตาใส่อีกคนจนมาร์คหมั่นไส้ ยื่นมือมาตีเพี๊ยะเบาๆที่หน้าผาก

“อยากมากินด้วยกันไหมล่ะ”

 

 

 

 

“คุณมาร์คอยากทานอะไรครับ” จินยองพูดห้ามศึกขึ้นมาอย่างยิ้มๆ มองผ่านกระจกมองหลังไปสบตากับคนที่นั่งกอดอกทำหน้าไม่สบอารมณ์ แผ่รังสีไม่เป็นมิตรออกมาทีละน้อยทีละน้อย

 

“ซื้ออะไรมาผมก็กินได้หมดแหละครับ เอาที่คุณสะดวกเถอะ ผมไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ หรืออยากจะตามใจเด็กคุณก็เอาเลย” มาร์คยักไหล่ทำเป็นไม่อะไรกับเรื่องนี้ ตอนที่อีกคนหันไปเจื้อยแจ้วใส่ผู้จัดการส่วนตัวมาร์คก็หยิบหูฟังมายัดใส่หูกดเล่นเพลง แล้วเอนหลังหลับตาไปเลย

 

 

ลืมตามาอีกทีก็ตอนที่รู้สึกว่ารถหยุดวิ่ง จินยองบอกกับทั้งคู่ว่าจะลงไปซื้อของในซูเปอร์มาร์เก็ต ซึ่งก็ไม่พ้นอาหารที่แบมแบมอยากกินนั่นแหละ

 

 

“ผู้จัดการนายหล่อดีนะ”  อยู่ๆมาร์คก็โพล่งขึ้นมาท่ามกลางเสียงเพลงคลอเบาๆที่แบมแบมเปิดเพื่อไม่ให้รู้สึกว่ามันเงียบเกินไป

 

 

จะหาเรื่องพี่จินยองอีกแล้วเหรอไง!

 

 

“ไม่ใช่หล่อดี แต่หล่อมากต่างหาก หน้าตาดี นิสัยดี สุภาพ ฉลาด เก่งเรื่องดูแลคนอื่น ทำอาหารได้ด้วย รวมๆแล้วเลยต้องบอกว่าหล่อมากไม่ใช่แค่หล่อดี” แบมแบมบรรยายความดีงามของพี่ชายตัวเองให้อีกคนฟัง ได้ยินเสียงถอนหายใจหนักๆมาจากมาร์คแต่ก็ยังไม่ยอมหันหลังกลับไปหา เรื่องอะไรเขาจะหันกลับไปให้เมื่อยล่ะ ไม่หลงกลหรอก นั่งหันหลังคุยกันแบบนี้นี่แหละดีแล้ว

 

“แล้วไม่คิดจะเป็นดาราบ้างรึไง”

“ที่จริงก็มีคนตามกรี๊ดเยอะแยะ แต่พี่เขาไม่ชอบความวุ่นวาย”

 

“ไม่ชอบแต่ก็มาทำงานเป็นผู้จัดการไอดอลเนี่ยนะ ย้อนแย้งไปไหม”

“จะพูดอะไรกันแน่” สุดท้ายแบมแบมก็หันไปจ้องหน้ามาร์คจนได้

 

“เปล่า ฉันก็แค่สงสัย แต่เอาจริงๆหน้าแบบนี้ก็หาเอาได้ทั่วไปนั่นแหละ มองนานๆไปก็เบื่อ” พูดไปแบบนั้นคนที่เป็นเดือดเป็นร้อนแทนอย่างแบมแบมก็แทบกระโจนข้ามเบาะมาดึงทึ้งมาร์ค

 

“แล้วคิดว่าตัวเองหล่อมากเหรอไง!

“ก็พอตัว”

 

“แหวะ! หลงตัวเอง”

“หรือจะเถียง?”

 

 

อยู่ๆก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนๆจากอีกคน แบมแบมตกใจผงะถอยหลัง ใจหล่นวูบตอนที่รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะหงายลงไปจากเบาะนั่ง แต่มาร์คก็ไวกว่าคว้าไหล่แล้วดึงเอาไว้ ก่อนจะหัวเราะลั่นให้กับหน้าเหวอของแบมแบม

 

 

“ไอ้บ้า! นิสัยเสีย ทำไมชอบแกล้งวะ” ฟาดหนักๆลงบนท่อนแขนคนขี้แกล้ง แล้วหันหลังกลับ นั่งกอดอกหน้าไม่สบอารมณ์ ไม่อยากต่อปากต่อคำด้วยแล้ว

 

 

“ก็บอกแล้วไงว่าตอนนายหงุดหงิดมันน่ารักดี”

 

 

 

 

 

มือเล็กกดเร่งเสียงเพลงให้ดังขึ้นจนเกือบสุด

ไม่ได้ยินหรอก แบมแบมไม่ได้ยินที่มาร์คต้วนพูดหรอก!

 

 

 

30%

 

 

 

 

- MARKBAM RAPPER –

 

 

 

 

หลังจากหาอะไรใส่ท้องและแยกย้ายกันไปพักผ่อนแบมแบมก็ตื่นขึ้นมาตอนช่วงบ่ายๆ จินยองกลับเข้ามาที่คอนโดอีกครั้งหลังจากที่ขอตัวออกไปข้างนอกด้วยเหตุผลว่าทั้งมาร์คและแบมแบมต่างก็ไปนอน ตัวเขาก็ไม่ควรจะอยู่ในบ้านคนอื่นแบบนั้น

 

ยังไม่มีเสียงอะไรเล็ดลอดออกมาจากห้องนอนของมาร์ค แบมแบมเลยเดาว่าอีกคนคงยังไม่ตื่น ล้างหน้าล้างตาสั่งอะไรมากินได้สักพักก็จัดการหยิบบทละครมาซ้อม ท่องวนไปวนมาอยู่นานจนเริ่มจำบทได้แล้วก็ลองต่อบทกับจินยอง

 

 

ตอนนั้นเองที่เจ้าของบ้านเดินงัวเงียออกมาจากห้อง เดินผ่านห้องนั่งเล่นที่แบมแบมกับจินยองใช้งานอยู่ไปทางครัว อุ่นอาหารแช่แข็งในตู้เย็น นั่งกินจนเสร็จแล้วเดินมาทิ้งตัวที่โซฟาไม่ไกลจากทั้งคู่

 

แบมแบมเห็นมาร์คเหลือบมองมาแล้วก็คว้าเฮดโฟนมาใส่ นั่งเล่นโทรศัพท์ไม่ได้สนใจพวกเขาสองคนที่ตั้งหน้าตั้งตาซ้อมบทกันอยู่ตรงหน้า

 

 

“ไหนลองตีความบรรยากาศตรงช่วงบรรทัดนี้ใหม่อีกทีซิ”

 

จินยองให้แบมแบมอ่านคำบรรยายฉากซ้ำอีกรอบ เพราะแบมแบมยังเหมือนไม่เข้าใจอารมณ์ที่อยู่ในฉากนี้ มันเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นสั้นๆในคลับ แบมแบมต้องรับบทเป็นชายหนุ่มวัยรุ่นหัวร้อนที่เชี่ยวชาญในการเที่ยวสถานที่แบบนี้ เป็นคนเจ้าเล่ห์ที่ใช้หน้าตาน่ารัก น่าเอ็นดูของตัวเองหลอกต้มตุ๋นบรรดาสาวใหญ่ที่มาเที่ยว เป็นบทที่ค่อนข้างท้าทาย แต่แบมแบมในตอนนี้หน่ะตรงข้ามกับสิ่งที่ต้องแสดงลิบลับ ยิ่งสภาพเพิ่งตื่นแบบนี้ มันเหมือนเด็กที่ควรจะรีบกลับบ้านไปนอนแต่หัววันมากกว่า

 

 

“แบมต้องดูเชี่ยวชาญในการเที่ยวแล้วก็ไม่กลัวใครหน้าไหนทั้งนั้น”

“ใช่ ต้องดูวางท่านิดๆ หลงตัวเองหน่อยๆ เพราะหลอกคนมาเยอะต้องเป็นคนหัวไว หลบหลีกเก่ง” จินยองอธิบายเพิ่มเติม

 

แบมแบมพยักหน้ารับแล้วใช้ดินสอเขียนคำอธิบายเพิ่มเติมลงไป ที่จริงก็ปรึกษาเรื่องบทกับทีมเขียนบทและครูสอนการแสดงมาบ้างแล้ว แต่เพราะบทของแบมแบมเป็นแค่บทรับเชิญตอนเดียวสั้นๆ เลยไม่อยากจะไปรบกวนเวลาทางนั้นเยอะ เพราะเขาก็ต้องไปดูแลนักแสดงหลัก เลยขอให้จินยองที่ค่อนข้างเก่งเรื่องตีความหมายมาช่วยอธิบาย เพราะอีกคนอ่านหนังสือบ่อย อ่านหลากหลายแนว ก็น่าจะเข้าใจได้ดีกว่าแบมแบม

 

 

เขียนไปได้ไม่นานก็รู้สึกถึงรังสีบางอย่างส่งตรงมา พอหันกลับไปก็พบว่ามาร์คต้วนเพิ่งจะสะบัดหน้าหนี ทำเป็นทิ้งสายตาไว้ที่โทรศัพท์ในมือ โยกหัวที่ใส่เฮดโฟนเบาๆเหมือนจมดิ่งอยู่ในห้วงอารมณ์เพลง

 

 

พอท่องบทที่ตัวเองเล่นได้ขึ้นใจแล้ว ก็ให้จินยองช่วยเล่นเป็นผู้หญิงที่ต้องถูกหลอกให้ มันมีหลายคนก็ค่อยๆเล่นสลับกันไป ใช้โซฟาตัวยาวแทนบาร์เครื่องดื่มที่แบมแบมจะต้องใช้วิชาเนียนหยอดสาวๆไปตลอดทาง

ก็พอรู้ตัวว่าตัวเองเล่นได้เก้ๆกังๆมาก บทมันก็ลำบากอยู่แล้วที่ต้องจินตนาการฉากขึ้นมาเอง จินยองต้องเล่นเป็นหลายคนแม้จะคนละสั้นๆก็เถอะ ส่วนแบมแบมก็ต้องต่อบทให้ลื่นไหลแบบเทคเดียว แถมตอนนี้ยังมีแขกไม่ได้รับเชิญ นั่งอยู่ด้วย ถึงมาร์คจะ(ทำเป็น)ไม่ได้มองก็เถอะ แต่มันก็น่าอาย

 

แบมแบมจับสังเกตได้ว่ายิ่งเล่นก็ยิ่งได้ยินเสียงจิจ๊ะมาจากอีกคนที่อยู่ในห้อง โดยเฉพาะเวลาที่ต้องเล่นแบบเกือบจะถึงเนื้อถึงตัว พอหันไปมองก็เห็นมาร์คกำลังขะมักเขม้นจ้องเกมส์ที่แพ้ในมืออย่างเอาเป็นเอาตาย เอาเถอะ จะทำเป็นไม่ได้ยินเสียงรบกวนแล้วกัน

 

 

“พี่ว่าตรงนี้ยังไม่พอ เราต้องขยับเข้ามาใกล้อีก เอามือโอบไหล่พี่ไว้แบบนี้แล้วยื่นหน้าเข้ามากระซิบใกล้ๆหู อย่าลืมว่าเราต้องเล่นเป็นคนที่ทำอาชีพตุ้มตุ๋น ต้องไม่เขิน ต้องชิน ต้องเก่งเรื่องหลอกให้ผู้หญิงตายใจ แต่นี่เหมือนเด็กมัธยมเพิ่งมาเที่ยวกลางคืนครั้งแรกเลย”

 

 

ไม่พูดเปล่าจินยองยังแสดงท่าที่แบมแบมควรจะทำให้ดู โดยการยกมือโอบรอบบ่าแล้วเอียงหน้าเข้ามาใกล้ ตอนนั้นแหละที่แบมแบมได้ยินเสียงอะไรบางอย่างกระแทกเกับโต๊ะกระจก หันไปก็มองถึงได้รู้ว่าเป็นโทรศัพท์มือถือของเจ้าของบ้านที่ดูจะหงุดหงิดกับการเล่นเกมกี่ทีๆก็แพ้ถึงได้โยนส่งๆลงมาบนโต๊ะ แล้วนั่งเคาะนิ้วกับที่วางแขนโซฟา เสสายตามองไปยังกำแพงที่ไม่ได้น่าสนใจอะไรเลย

 

 

 

 

“ยากจัง แบมได้บทเกินตัวไปใช่ไหมเนี่ย” แบมแบมถอนหายใจนั่งหน้าหงอยตัวลีบพิงโซฟา จินยองเลยต้องตบบ่าเบาๆเรียกกำลังใจ

 

“ยากแต่ว่ามันก็ท้าทาย ถ้าทำได้คนก็อาจจะมองภาพลักษณ์ของเราเปลี่ยนไปก็ได้นะ ไม่อยากถูกมองว่าเป็นเด็กน้อยไม่ใช่เหรอ ใช้โอกาสนี้ลองเปลี่ยนดูสิ”

 

“แต่เราซ้อมกันสองคนจะไปรอดได้ยังไง แบมก็ไม่เคยเล่นละคร พี่ก็เป็นผู้จัดการศิลปินไม่ใช่ครูสอนการแสดงสักหน่อย เฮ้อ”

 

“นั่นสินะ .. งั้นลองมาหาตัวช่วยดูไหม นึกดูว่าจะมีใครพอช่วยเราได้บ้าง” จินยองเสนอ

 

 

แบมแบมนั่งคิดอยู่นานแต่ก็คิดไม่ออก จะให้ไปหาครูสอนการแสดงของบริษัทมันก็ได้แหละ แต่มันก็ต้องแจ้งเขาล่วงหน้าก่อน จะไปปุบปับตอนนี้เลยไม่ได้หรอก อย่างเร็วก็คงวันมะรืนนู่น เพราะพรุ่งนี้แบมแบมไม่ว่างมีคิวต้องไปถ่ายนิตยสาร

 

 

“พี่รู้แล้ว! ยูคยอมไง”

 

 

จริงด้วย! ไอ้คิมยูมันไปแสดงรับเชิญบ่อย เล่นมาเป็นสิบๆบทแล้ว บางทีก็มีบทพูด บางทีก็แค่โผล่มาผ่านฉากเฉยๆ ก็น่าจะพอมีเทคนิค ว่าแล้วก็ต่อสายตรงไปหาเพื่อน ถามไถ่จนได้ความว่าอีกหนึ่งชั่วโมงจะมา

 

 

แล้วดูนะว่ามันน่าฟาดหนักๆแค่ไหน แทนที่จะสนใจเรื่องถ่ายทอดประสบการณ์การแสดงให้เพื่อน ไอ้เพื่อนบ้ามันกลับระริกระรี้ดีใจที่จะได้มาบ้านมาร์คต้วน แบมแบมล่ะเกลียดมันจริงๆ!

 

 

 

 

แล้วยิ่งเกรี้ยวกราดมากขึ้นไปอีกตอนมันส่งข้อความกลับมาในอีกครึ่งชั่วโมงให้หลัง

 

 

 

 

“กำลังเดินทางไปยลโฉมเรือนหอของเพื่อนนะ”

“เรือนหอพ่องงงงง!

 

 

แบบนี้ฟาดอย่างเดียวไม่ได้แล้ว ต้องกระโดดขาคู่ถีบส่งมันด้วย!

 

 

 

 

 

 

แต่เดี๋ยวนะ! แบมแบมลืมอะไรไปรึเปล่า? เขาลืมบอกมาร์คต้วนว่ายูคยอมกำลังจะมา ซวยแล้วไง เดี๋ยวก็โดนบ่นอีก เฮ้อ แต่ก็ไม่อยากเปลี่ยนเสื้อผ้าออกไปข้างนอก ก็ต้องจำใจไปขออนุญาตสินะ เบื่อจริง

 

 

 

“นี่ .. นี่ .. รู้นะว่าไม่ได้เปิดเพลง” แบมแบมเคาะนิ้วบนเฮดโฟนตรงหูของอีกคน มาร์คถอดมันออกแล้วทำหน้าเหมือนเพิ่งจะได้ยินเสียงเขาเรียก .. เหอะ เชื่อตายแหละ

 

“อะไร?”

“เพื่อนฉันกำลังมา ยูคยอมอ่ะ” มาร์คไม่ได้ตอบแต่เลิกคิ้วสูงเป็นเชิงถามว่า แล้วไง?

 

 

 

“คือ .. ขอให้ยูคยอมมาหน่อยนะ จะให้มันช่วยซ้อมบท ฉันกับพี่จินยองทำเองไม่ไหว” แบมแบมพูดไปก็ไม่มองหน้าคนที่ตัวเองยืนค้ำหัวอยู่ ต้องมาพูดจาดีๆด้วยเหมือนยอมอ่อนให้แบบนี้เสียฟอร์มชะมัด

 

“แล้วเกี่ยวอะไรกับฉันอ่ะ”

 

หันขวับมองจ้องทันทีทั้งที่คิดไว้แล้วว่าจะทำตัวดีๆสงบเสงี่ยม แต่มาร์คต้วนมันก็คือมาร์คต้วนคนกวนประสาทนั่นแหละ รู้หรอกว่าแกล้งไปอย่างนั้น แต่ก็เผลอเล่นตามเกมทุกที แบมแบมสูดหายใจเฮือกใหญ่ ปัดความอยากจะด่าตอบทิ้งไปแล้วเริ่มพูดใหม่

 

“ฉันไม่อยากออกไปข้างนอก ขี้เกียจเปลี่ยนชุด มันเหนื่อยๆด้วยเลยขอให้ยูคยอมมาที่นี่ แค่ซ้อมบทไม่นานหรอก สัญญาว่าจะไม่ปล่อยให้มันทำอะไรวุ่นวายในบ้าน”

 

โว้ย ทำไมมันรู้สึกเหมือนตอนขอแม่ไปเที่ยวกับเพื่อนครั้งแรกเลยวะ! ต้องหง๋อขนาดนี้ไหม แล้วนี่ก็ไม่ยอมตอบสักที จะลีลาไปเพื่ออะไร

 

 

 

“เออ ไม่ง้อแล้วแม่ง ไปซ้อมบ้านมันก็ได้”

 

 

จบประโยคแบมแบมก็หันหลังขวับ แต่ยังไม่ทันได้ก้าวเท้าออกมาไกล เสียงเข้มติดไปทางหัวเราะก็ท้วงขึ้นมาพร้อมกับแรงดึงเบาๆที่ข้อมือ

 

“โอ๋ๆ ไม่แกล้งแล้วก็ได้ หน้าบูดเชียว ปากจะบวมขึ้นมาแตะจมูกอยู่แล้วนั่น จะมาก็มา ไม่ต้องออกไปหรอก”

 

แบมแบมที่เซถอยหลังมาเล็กน้อยเพราะถูกดึงไว้ สะบัดข้อมือจนหลุดจากมาร์ค หันมามองแรงใส่คนที่บอกว่าเขาปากบวม มันจะดีๆสักวันไม่ได้เลยเหรอไง มาร์คต้วนเปลี่ยนอารมณ์จนแบมแบมตามไม่ทัน เมื่อกี้ก็เห็นหงุดหงิดแทบจะปาโทรศัพท์พังตอนนี้กลับนั่งยิ้มร่า หัวเราะโชว์เขี้ยวที่แกล้งเขาได้ ฮึ อย่าให้เผลอแล้วกัน จะเตะสกัดให้ล้มเลย!

 

 

 

 

- MARKBAM RAPPER –

 

 

 

 

 

“ที่จริงคุณมาร์คก็ใจดีนะครับ ไม่เห็นจะหวงพื้นที่ส่วนตัวอย่างที่แบมแบมว่าเลย” จินยองพูดขึ้นมาตอนที่แบมแบมกับยูคยอมพากันไปซ้อมบทหน้ากระจกบานใหญ่ตรงสุดทางเดินที่ทำเป็นมุมออกกำลังกายเล็กๆ

 

 

 

“อ๋อ ปกติก็ไม่ชอบให้คนนอกเข้ามาเท่าไหร่หรอกครับ แต่เห็นว่ามันจำเป็นเลยหยวนๆให้” คนอายุมากกว่าหลุดยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่ามาร์คพยายามจงใจพูดใส่เขาด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ โทนเสียงผิดกับเวลาคุยกับแบมแบมลิบลับ ไม่ใช่ว่าจินยองจะไม่รู้สักหน่อย เขาน่ะเห็นอะไรแบบนี้มาตั้งแต่แบมแบมย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่แล้ว

 

 

ตั้งแต่ตอนที่แบมแบมไม่สบาย ตอนที่เขาไปรับไปส่งแบมแบมตามตารางงาน หรือแม้แต่ก่อนหน้านี้ที่อยู่ในรถ เขารู้ว่ามาร์คจงใจจะแทรกบทสนทนาและส่งสายตาไม่เป็นมิตรมาให้ตลอด มันน่าขำอยู่พอสมควร ไม่คิดว่ามาร์คจะมีมุมเด็กๆแบบนี้ แต่ก็ดีแล้วที่มาร์คไม่ได้เกลียดหรือไม่ลงรอยอะไรกับแบมแบม คงมีแต่คนของเขานี่แหละที่จงเกลียดจงชังมาร์คฝ่ายเดียว ทุกวันนี้ถึงแบมแบมจะไม่ได้ดูเกลียดเท่าเก่า แต่ก็ยังดื้อแพ่งไม่พูดสุภาพ ไม่เคารพมาร์คอยู่ดีนั่นแหละ ก็ทำได้แค่เตือนๆไป เด็กดื้อก็คือเด็กดื้อวันยันค่ำนั่นแหละ ถึงจะไม่รู้เหตุผลแต่ยังไงซะมาร์คก็อายุมากกว่า เขาก็แค่ไม่อยากให้แบมแบมเป็นเด็กไม่น่ารักในสายตาคนอื่นก็เท่านั้น

 

 

 

 

“แล้วก็ .. ขอบคุณนะครับที่ให้โอกาสแบมแบม”

“..?..”

 

 

 

 

 

“เรื่องโปรเจคนี้ไงครับ คุณแจบอมบอกผมแล้วว่าคุณมาร์คเป็นคนเสนอชื่อแบมแบม .. ขอบคุณนะครับที่นึกถึง ถ้าไม่มีโปรเจคนี้ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะหาโอกาสทำงานกับโปรดักชั่นใหญ่ๆแบบนี้ได้จากไหน”

 

จินยองพูดขอบคุณอีกคนไปอย่างจริงใจ ได้ยินเสียงสบถเบาๆจากคนที่คุยด้วย จับใจความได้เป็นคำว่า “พี่แจบอมแม่ง!

 

 

 

แบมแบมก็เหมือนน้องชายของเขา การที่น้องได้มีโอกาสทำงานใหญ่แบบนี้คนเป็นพี่อย่างเขาก็ดีใจ ตั้งแต่ดูแลแบมแบมมาเขามองเห็นความพยายาม และความกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้อยู่เสมอของแบมแบม เด็กในความดูแลของเขารับงานแทบจะทุกอย่าง ลองทำมาหลากหลายด้านเพื่อหาสิ่งที่เหมาะสมกับตัวเองและเพื่อให้ผู้คนรู้จัก ฉะนั้นจินยองจะมองข้ามความอยากเอาชนะแบบเด็กๆของมาร์คที่ทำกับเขาไปเพราะมันก็ตลกดี

 

 

 

 

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะมันมองเห็นได้ง่ายหรือเขาจับสังเกตเก่งเองที่รู้สึกว่าสองคนนี้เหมือนมีบางอย่างปกปิดเอาไว้ อย่างเช่น ระดับความเกลียดชังที่เคยมีจนล้น แม้แต่ชื่อของอีกคนก็ไม่อยากได้ยิน ตอนนี้กลายเป็นว่าแบมแบมสามารถคุยเล่นกับมาร์คได้ แม้จะทะเลาะบ้างหรือเถียงกันซะส่วนใหญ่แต่ไอ้ท่าทางกลั้นยิ้มตอนอยู่ลับหลังหรือริ้วแดงๆที่บางทีก็โผล่ขึ้นมาบนแก้ม เขาคิดว่ามันไม่น่าใช่อาการของคนที่เกลียดกันนะ

 

 

 

 

 

 

ส่วนมาร์คต้วนที่ขึ้นชื่อว่าโลกส่วนตัวสูง ตอนนี้กลับปล่อยให้คนนอกเข้ามาอยู่ในบ้านตัวเองถึงสามคน แล้วตัวเองก็มานั่งทิ้งสายตาจ้องเขม็งไปยังสองในสามคนนั้นที่กำลังซ้อมบทอยู่ตรงสุดปลายทางเดิน

 

 

 

 

เฮ้อ เด็กนี่มันเด็กกันจริงๆ

 

 




#มาร์คแบมแร็พเปอร์

 

 

พระเอกเรื่องนี้ยังจำเป็นอยู่ไหม? ดูเหมือนทุกคนจะหนีไปขึ้นเรือสำราญจินแบมกันหมดแล้ว *ยื่นไม้พายให้คุณทีมาร์ค* เรือพี่ พี่ก็พายเอาเองแล้วกันนะคะ *กระโดดตามทุกคนไป* 5555555555

 

 

 

ภาพจำลอง : การซ้อมบทของ Seven.B และคุณผู้จัดการ

 

 

 

รู้สึกยังไงบ้างคะกัปตัน ? *จ่อไมค์ถาม*

 

 

T.MARK : ไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้นแหละโว้ยยยย ไม่ได้มอง มองบนอยู่!


 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 143 ครั้ง

4,782 ความคิดเห็น

  1. #4755 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 06:53
    มาร์คโป๊ะมาก
    #4755
    0
  2. #4736 Icedly (@Icedly) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 16:01
    55555555น่ารัก
    #4736
    0
  3. #4704 Lookshin (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 14:01

    โอ้ย คนพี่ขี้หวง 555

    #4704
    0
  4. #4690 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 08:56
    กิ้วกิ้วววว
    #4690
    0
  5. #4628 tide2537 (@tide2537) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 11:29
    555555มาร์คก็คือมาร์คขวางกับทุกแต่ยอมน้องคนเดียววว
    #4628
    0
  6. #4615 ปาปัว?นิ?วกินี? (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 20:25

    มาร์คกับแบมนี่ทำให้แต่ละคนไม่เป็นตัวของตัวเองตลอดๆ

    พี่จินยองสมแล้วที่เป็น​ ผจก​ เพราะดูคนออก

    #4615
    0
  7. #4581 hiddenhills (@hiddenhills) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 03:16
    แหมมมมมมเสนอชื่อน้องเองเลยจ้าาาา ลำไยยยย555
    #4581
    0
  8. #4521 agasep2 (@Agasep) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:39
    พี่มาร์คจริงๆด้วยอะ กรี๊ดดเนียนมากค่ะพี่ แหม ไม่รู้เลย
    #4521
    0
  9. #4477 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 17:02
    งื้อออ ดีใจอ้ะ>< แบบสุขใจขั้นสุดเลยนะจริงๆ ขำตรงtalkไรท์55555 ไม่ได้มองมองบนอยู่
    #4477
    0
  10. #4304 Aely (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 14:44
    เริ่มสนิทกันมากขึ้นแล้วหละสิ แต่พี่มาร์คนี่ก็ไม่ปล่อยให้แบมคาดสายตาไปเหมือนกันนะเนี่ย หึง หวงเค้าซะเนียนเชียว ใครก็ดูไม่ออกเลย 555
    #4304
    0
  11. #4262 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 11:57
    รู้สึกจะออกนอกหน้านะเดี๋ยวนี้คุณมาร์ค
    #4262
    0
  12. #4225 อีฟ กันต์พิมาร์ค (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 18:55
    นี่คุณต้วนหึงหรอครับ55555+ สม!!
    #4225
    0
  13. #4183 Jerry Fern (@jerryfern) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 00:06
    ถ้าจะหวงดังไข่ในหินก็คิดเอาตอนตัวไม่อยู่ใครดูแลแบม ใครเข้าใกล้แบมใครนอนกะแบมบ้างงง
    #4183
    0
  14. #4156 @fujinoii (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 16:18
    5555555555ดูภาพปลากอบแล้ว หมั่นไส้ปนสะใจมาร์ค ต้วน
    #4156
    0
  15. #3914 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 21:55
    5555555555 มีหงมีหึงงงงงสินะ เลื่อนทอล์กลงมาขำรูปมาร์คคคค จินแบมก็น่ารักกกกดี 55555555
    #3914
    0
  16. #3789 toto (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 09:38
    5555 เรือจินแบมก็น่าสน กระโดดตามไป
    #3789
    0
  17. #3744 markhongki (@pangusana12) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 07:47
    กร๊าวใจมากเลยค่ะตอนซ้อมบทงืออออ
    #3744
    0
  18. #3685 fairy (@game_) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 20:18
    ชอบรูปปปป
    #3685
    0
  19. #3611 yamroll choco (@yamrollchoco) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 11:17
    โอ๊ยยยยยยยย อยากโดดไปเรือจินแบมจังเลย บ๊ายบายนะคะกัปตัน//โบกมือให้พี่มาร์ค รูปที่พี่จินซ้อมบทนี่หล่อมากกกกกก ยอมแล้ว เปลี่ยนพระเอกเลยได้มั้ยคะ//โดนพี่มาร์คมองแรง
    #3611
    0
  20. #3592 KTuaninuninen7 (@KTuaninuninen7) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 03:30
    ชอบบบบบ55555555555
    #3592
    0
  21. #3578 ✖ bAzzA✖ (@bazza) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 22:05
    มาร์คต้วนน่ารักขึ้นเลยอ่ะ^^
    #3578
    0
  22. #3505 `MESJ' (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 01:05
    รีบๆเคลียร์กันเส้555555555
    แต่พี่มาร์คนี่ดูหวงน้องนะ แต่ชอบอะคนพี่รักษาสัญญาทุกอย่างเลยย แถมยังช่วยแบมอีกถึงวิธีมันจะไม่ค่อยโอเค 55555
    #3505
    0
  23. #3449 Bowiee (@bbbowww) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 21:36
    มาร์คหวงน้อง5555555 นางทำทุกอย่างตามที่แบมเคยอนากให้เป็นสินะ
    #3449
    0
  24. #3398 เบค่อนน้อย exo (@exo_xoxo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 00:05
    โง้ยยยพิจินนน
    #3398
    0
  25. #3376 BuBaDa (@BuBaDa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 17:03
    พี่จินเอ็นดูแบมมากจริง อ่อนโยนเกินไปแล้ว
    #3376
    0