มึงนั้นหละ......หยุดยิ้มได้แล้ว!!! (Yaoi)

ตอนที่ 12 : คู่ปรับตลอดการของมาร์ค

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 282
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    28 ก.ย. 61

 ผมลืมตาขึ้นอย่างช้า  อุ่นจัง เอ๊ะเรานอนอยู่บนอกมาร์คเองหรอ ปวดไปทั้งตัวแล้วทำไมมันมึนหัวแบบนี้นะ ที่หลังมีนจะไม่ดื่มอีกแล้ว นึกถึงเรื่องเมื่อคืนก็ทำให้น้าแดง อ๊ายผมกล้าทำแบบนั้นไปได้อย่างไงนะ โอ๊ยเขิน เขินจนตัวจะแตกแล้ว

            อื้มมีน ตื่นนานยังคนดี

            พึ่งตื่น  จุ๊บมอนิ่งคริสนะครับมาร์ค               

            มอนิ่งคริสครับคนคนดี จุ๊บ

            ไหวหรือป่าว

            มาร์ค!!! ห้ามพูดถึงเรื่องเมื่อคืนนะ ไมงั้นมีนจะโกรธ

            ทำไมอะ เมื่อคืนมีนเซ็กซี่มากเลยนะ มาร์คชอบมีนเวอร์ชั่นหมูน้อยยั่วสวาทมากนะ5555

            อุ้ยไม่ใช้แมวน้อยยั่วสวาท

            มาร์ค!!!”

 

            หลังจากที่ผมแกล้งแซวมีนไปเมื่อเช้า มีนก็งอลไม่คุยกับผมเลยครับ

            มาร์คจะยืนอยู่ตรงนั้นอีกนานไหม !!!”

            ครับๆคนดี ใจเย็นๆนะ

            มีนหิวข้าวแล้ว รออยู่ต้องนาน มั่วแต่ยืนคุยกับคนอื่นอยู่นั้นหละ

            หึงมาร์คหรอ เมื่อกี้ยังไม่คุยกับมาร์คอยู่เลย

            ป่าวหนิ

            โอ้ๆคนดี มาร์คขอโทษ ไปกินข้าวกัน ใจเย็นนะคนดี

            ไอ้มาร์ค มีนทางนี้

            มึงมานานยังไอ้คราม

            กูพึ่งถึงสักพัก มึงกินอะไรกันมายัง

            ยังเลย หิวมากเลย

            มีนเป็นอะไร ไม่เห็นยิ้มเลย

            อย่าพูดถึงเลย ..........

            “ok อารมณ์ไม่ดีของจริง

            มีนจะกินอะไรครับคนดี มาร์คจะไปซื้อมาให้

            เอาข้าวผัดรวมมิตร

            ครับรอมาร์คแปปหนึ่งนะ

            อืมม                          

           

 

            มีน ใช่หรือป่าว

            ใช่ครับ มีอะไรหรือป่าว

            พี่เต้ !!!”

            พี่เต้จริงๆๆ ด้วยไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ คิดถึงจังเลยมีนขอกอดหน่อย

            ผมดีใจที่สุดเลยที่ได้เจอพี่เต้ พี่เต้เป็นพี่ชายข้างบ้านของผมครับแต่ก่อนเราสนิทกันมากพี่เต้เปรียบเสมือนพี่ชายคนหนึ่งของผม

                มีนคิดถึงพี่เต้ที่สุดเลย ทำไมพี่ไม่ติดต่อมาหาผมบางเลย ผมน้อยใจนะ

            พีเมล์มาหามีนตลอดเลยนะ

            ทำไมผมไม่เห็นมีเมล์ของพี่เลยหละครับ

            ปล่อยมันเหอะ ตอนนี้เราก็ได้เจอกันแล้วนะ ไหนให้พี่ดูหน้าชัดหน่อยซิ โตขึ้นเยอะแล้วนะเด็กน้อยของพี่

            ต้องห้าปีแล้วนะพี่ผมก็ต้องโตเป็นธรรมดา

            หรอ แก้มยังย้อยเหมือนเดิมเลยนะเรา ไหนขอดึงแก้มย้อยๆหน่อยซิ

            ผมเจ็บนะพี่เต้

            มีน!!!” ดึงมีนออกจากกอดของผู้ชายข้างหน้า มันเป็นใครถึงกล้ามากกอดมีนน้อยของผม แล้วทำไมมีนถึงต้องยิ้มกว้างดีใจขนาดนั้นที่ได้กอดมัน ผมไม่ยอมมันเป็นใคร

มึงเป็นใคร

แล้วมึงเป็นใครที่มากระชากมีนแบบนี้

กูเป็นผัว        

มาร์คใจเย็นๆนะผมดึงคนตัวโตออกห่างจากพี่เต้ มาร์คพยายามจะเข้าไปต่อยพี่เต้ให้ได้ ถ้าไม่ได้ฟ้าครามช่วยห้ามอาจจะมีเรื่องทะเลาะกันแน่เลย

มีนมาหาพี่ผมดึงตัวมีนมาหลบอยู่ข้างหลังผมแทน ผมเห็นสิ่งที่มันทำกับมีนแล้วผมไม่รับได้ ผมรักมีนเหมือนน้องแท้ๆแต่ดูสิ่งที่มันทำดิ มันมากระชากน้องผมแรงมากยังพูดจาไม่เกียรมีนอีก ผมไม่ชอบขึ้หน้ามัน แต่ผมก็ว่าหน้ามันก็คุ้นๆอยู่นะ

มีนเดินกลับมาหามาร์คเดี๋ยวนี้นะ  มีน!!!”

ไอ้มาร์คมึงใจเย็นดิ

ไอ้ครามมึงปล่อยกู

มาร์คใจเย็นนะ

พี่เต้ปล่อยผมก่อนครับ

ผมเดินกลับไปกอดมาร์คเพื่อให้เจ้าตัวอารมณ์เย็นขึ้น

มาร์คมองมีนนะคนดี ใจเย็นนะครับ มันไม่มีอะไรจริงเดี๋ยวมีนอธิบายให้ฟังผมดึงมาร์คมานั่งที่โต๊ะเจ้าตัวยังไม่สบอารมณ์อยู่แต่ก็ยอมทำตามที่ผมบอก

                พี่เต้ครับนั่งก่อนซิครับ

            อ่อ ผมขอโทษแทนมาร์คด้วยนะครับที่ทำเสียมารยาทใส่พี่

            มีน!!!”ผมมองมีนที่ขอโทษไอ้เหี้ยนั้น ผมน้อยใจครับที่มีนเลือกมันแทนผม ผมยังไม่ทันทำอะไรผิดเลย มันนั้นหละที่ผิดมากอดมีนทำไม

                ไม่เป็นไรครับมีน

            อ่อ ผมลืมแนะนำไป นี้ฟ้าครามครับ เพื่อนผมเอง

            สวัสดีครับ  อ่อพี่...

            สวัสดี พี่ชื่อเต้  

ยินดีทุกได้รู้จักครับพี่เต้

เช่นกัน

ส่วนนี้มาร์คครับ เป็น..

เป็นเพื่อนซินะ

เพื่อนบ้านมึงดิ

มาร์ค!!”

มีนเข้าข้างมันอีกแล้วนะ ผมทำอะไรก็ผิดไปหมดผมไม่เข้าใจเลย

ไม่ใช้เพื่อนผมหรอกครับแฟนผมเอง  

เรามีแฟนแล้วหรอ

ครับ

ไหนเคยสัญญากับพี่ว่าถ้ามีแฟน จะให้พี่ช่วยเลือกไง

ก็พี่ไม่อยู่หนิ

อ่อ ว่าแต่พี่ว่าชื่อไอ้เด็กนี้คุ้นๆดีนะ ชื่อเหมือนไอ้เด็กเปรตเลย

อ่ออ......คือว่าพี่เต้ครับ

คนเดียวกันครับ

มันยังอยู่อีกหรอ

มาร์คจำพี่เต้ได้หรือป่าว

เต้ไหน ไม่เห็นจะรู้จัก

พี่เต้ที่อยู่ข้างบ้านมีนแต่ก่อนไง

ไอ้ปลาดุกชนเขื่อน มันยังไม่ตายอีกหรอ

เชี้ย

แม้กูว่านึกว่าใครที่แท้ก็มึงนั้นเอง ไม่เจอต้องนานยังเกาะน้องกูเป็นปิงอยู่เหมือนเดิมเลยนะ

ไม่เสือกเรื่องกูซิ ไอ้ปลาดุก ว่าแต่ไม่เจอมึงต้องนานหน้าตามึงนี้ไม่พัฒนาขึ้นเลยนะ ชนเขื่อนยังไงก็ชนอยู่แบบนั้น555

พอทั้งคู่นี้ ทำไมถึงชอบทะเลาะกันตลอดเลยนะ

สมน้ำหน้ามึงโดนมีนว่า

มึงนั้นหละเจอว่า

โฮ๊ยพอทั้งคู่เลย

ฝากไว้ก่อนเหอะมึง

เดี๋ยวมึงเจอกู

ยังไม่หยุดกันอีก

อ้าวมึงรู้จักด้วยหรอไอ้มาร์ค

ไอ้ชี้ยนี้ไงที่กูเล่าให้ฟังแต่ก่อน ชอบแย่งมีนไปจากกู

ช่วยไม่ได้กูสำคัญกว่ามึงไง มีนเลยเลือกไปกับกู

มึงตอแหล มึงชอบบังคับมีนไป

ถ้าไม่เลิกทะเลาะกันอีกมีนจะคุยด้วยแล้วนะ

เพราะมีงนั้นหละ

มึงเป็นคนเริ่ม

พอ!!!”

ครับบบ………”

“555 สมน้ำหน้า

พี่เต้หยุดแกล้งมาร์คได้แล้ว
                ผมแอบหัวเราะใส่ไอ้ปลาดุกชนเขื่อน ผมไม่ชอบมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว มันอยู่ข้างบ้านมีนครับอายุมากกว่าผมกับมีนสามปี มันชอบขัดผมตลอดเวลาที่ผมไปเล่นบ้านมีนมันก็ชอบมาเล่นด้วย ชอบมาดึงความสนใจมีนไปจากผมตลอด ผมเกลียดขึ้หน้ามัน

พี่เต้ กลับเยี่ยมที่บ้านหรอครับ

ป่าวพี่กลับมาอยู่เลย พี่เรียนจบแล้ว กลับมาทำงานที่ไทยแล้ว ไอ้ซันก็กลับมาพร้อมกับพี่จำมันได้ป่าว

จำได้ครับ

มีน มาร์คหิวข้าวแล้วครับ

ขอโทษมีนลืม ว่าแต่ข้าวไปไหนอ๊ะมาร์ค

อ่ออ.........คือว่ามาร์คขวางทิ้งไปแล้วตอนวิ่งมาหามีน

มาร์คขอโทษนะคนดี

ไม่เป็นไรนะมาร์ค แต่ที่หลังอย่าอารมณ์ร้อนแบบนี้นะ มันไม่ดีรู้ป่าว

ครับคนดีผมก้มลงไปซบบ่ามีนอย่าอ้อนเพื่อเรียกร้องความสนใจจากมีน ผมเอามือมีนมาจูบซ้ำๆ

            เกใจกูหน่อยก็ได้นะไอ้เด็กเปรต

ทำไงได้คนเขารักกัน ขอร้องอย่าอิจณา

เดี๋ยวเหอะมึง

โอ๊ อย่าอารมณ์เสียซิพี่รอยตีนกาเต็มหน้าแล้ว 5555

รอบนี้กูฝากไว้ก่อนเดี๋ยวกูมาเอาคืนแน่ มีนพี่ไปก่อนนะแล้วเจอกันตอนเย็น

ครับ

รีบๆไปเลยซิวๆๆ

มาร์ค!!!”

 

 

           

             

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

17 ความคิดเห็น