My Palette ♡ [doubleb]

ตอนที่ 2 : (os) Set us in a large place

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 161
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 ม.ค. 61





(One Shot) Set us in a large place

Pairing : DoubleB

Rate : PG

 

 

 

      และเราควรจะพอได้แล้ว กับเรื่องของความสัมพันธ์— ”





     1.



     ผมเดินไปอย่างเชื่องช้าบนถนนเส้นเดิม


     ที่ที่เคยมีคุณอยู่ด้วย วันนี้มันกลับว่างเปล่า




     มันควรจะเป็นวันที่ผมอยู่เคียงข้างคุณ


     แต่ด้วยอะไรหลาย ๆ อย่าง 




     ผมเดินจากคุณมา 


     อยากรักษาความสัมพันธ์ของเรา ก่อนที่มันจะพังลงไปกว่านี้




     ผมมันแย่เอง ที่อยู่กับคุณไม่ได้ในเวลาแบบนี้— เวลาที่คุณต้องการใครสักคน


     ผมขอโทษนะ




     ทะเลาะกันด้วยเรื่องเดิม ๆ มันย้ำว่าเรากำลังจะยื้อต่อไปไม่ไหว


     แก้มเนียนของคุณอาบไปด้วยหยาดน้ำใส


     และผมก็เจ็บปวด




     เพราะคุณมีรอยยิ้มที่สว่างไสวที่สุดสำหรับผม


     ผมจึงไม่อยากให้คุณต้องมีคราบน้ำตา




     ผมยอมคุณได้ทุกอย่าง เพื่อให้คุณกลับมามีรอยยิ้มอีกครั้ง


     ทุกอย่าง— แม้กระทั่งการจากลา




     อย่าร้องไห้เพราะผมอีกเลย


     ที่รัก ผมเดินออกมาจากชีวิตคุณแล้วนะ 




     ผมขอเป็นคนแบกรับความรู้สึกทั้งหมด


     หวังว่าคุณจะไม่เจ็บปวด






     และขอบคุณที่ทำให้รู้


     ว่าการรักใครสักคน มันเป็นแบบนี้เอง








     2.



     บนสะพานข้ามแม่น้ำที่เราเคยมาด้วยกัน


     คุณที่จับมือผมเอาไว้ เราห้อยขาลงจากสะพานเหมือนกับเด็ก ๆ


     ชั่วขณะนั้นผมอยากทิ้งทุกอย่างไป ลบทุกสายตาของผู้คนที่จ้องมอง




     และบอกว่าความสัมพันธ์ของเรา มันผิด




     หลายครั้งที่เราหันหลังให้กับโลกทั้งใบ


     ใช้ชีวิตเหมือนกับจะไม่มีวันพรุ่งนี้




     เราหนี หนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่เด็กอย่างเราจะไปได้


     และเป็นเพราะเรายังเด็ก เมื่อหันกลับมา ความเป็นจริงมันตอกย้ำ


     ว่าเราหนีตลอดไปไม่ได้




     เรายังอ่อนแอเกินไปสำหรับโลกของผู้ใหญ่


     มันคงถึงเวลาที่ต้องหยุด




     เคยมีคนบอกผมว่า คนที่ใช่คือคนที่คนที่เข้ามาถูกเวลา


     แต่คุณคือคนที่ใช่ของผมนะ ถึงแม้ว่าคุณจะมาช้าไป





     ถึงแม้ว่าคุณจะเข้ามาเมื่อผมมีใครอีกคนอยู่แล้ว








     3.




     สี่ทุ่มห้าสิบเก้านาที กับวันที่สี่ร้อยห้าสิบเก้าที่ไม่มีคุณก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิด




     ไฟหลากสีถูกหยิบขึ้นมาใช้งานอีกครั้ง ร้านรวงข้างทางถูกประดับไปด้วยดวงดาวระยิบระยับ, สายรุ้งตกแต่ง และต้นคริสต์มาส


     เทศกาลแห่งการเฉลิมฉลองเวียนมาอีกครา


     ทว่าผมกลับรู้สึกโดดเดี่ยว




     หิมะแรกของปีร่วงหล่น ผมหวนคิดถึงความทรงจำในฤดูหนาวที่มีคุณอยู่


     เวลาไม่เคยพัดพาความรู้สึกที่ผมมีต่อคุณออกไปได้เลย





     ผมพยายามบอกตัวเองให้ลืมคุณ แต่แค่ปล่อยคุณไปยังทำไม่ได้ด้วยซ้ำ


     รู้ตัวอีกที ผมก็มาอยู่หน้าบ้านคุณพร้อมกับดอกไม้ที่คุณชอบเสียแล้ว


     มันเป็นตอนที่เข็มนาฬิกาชี้เลขสิบเอ็ด—



          “ พี่บ๊อบ? ”



 

    คุณและผม


     โอบกอด




          “ คิดถึง ”



     ปล่อยให้ความเงียบโอบอุ้มความสัมพันธ์อันเปราะบางของเรา



          “ อืม ”


          “ ... ”


          “ คิดถึงเหมือนกัน ”




     ไม่มีความบังเอิญในจักรวาล


     ทุกอย่าง, คือความตั้งใจ




          “ ทำไมถึงมาช้า ”


          “ ... ”


          “ ผมรอพี่ ทุกวัน ”


          “ กลัว ”


          “ ... ”


          “ กลัวว่าถ้าเจอกัน จะทำใจปล่อยมือฮันบินไปไม่ได้ ”



     ผมผละออก ยื่นดอกไม้เล็ก ๆ ในมือ 


     มันช่างบอบบาง น่าทะนุถนอม ไม่ต่างจากความรู้สึกของคุณ



          “ statice? ”



     แววตาของคุณวูบไหวราวกับแสงเทียนในคืนอันหนาวเหน็บ



          “ จำได้ว่าชอบ ”


          “ ยังอบอุ่นเหมือนเดิมเลยนะ ”


          “ เราก็เหมือนกัน ”


          “ ... ”


          “ ยังชอบดอกไม้ไม่เปลี่ยนเลย ”


          “ มันเป็นสิ่งเดียวที่ฉุดผมขึ้นมาจากเรื่องเก่า ๆ น่ะ ”


          “ ... ”


          “ แต่รู้ไหม เวลาที่เห็นดอกสแตติสผมจะนึกถึงพี่เป็นคนแรก ”


          “ ... ”


          “ ไม่ได้ช่วยอะไรเลย ฮ่ะ ๆ ”




     คุณยิ้มบางเบา 


     แต่ผมรู้ดี ว่ามันเป็นรอยยิ้มที่แตกสลาย




          “ ต้องไปแล้วล่ะ ”


          “ ตลกร้ายเนอะ ”


          “ ... ”


          “ พี่ทำเหมือนจะกลับมา แต่ก็ทิ้งผมไปอีก ”


          “ พี่บอกแล้ว ฮันบิน พี่ไม่ใช่คนที่ดีนักหรอก ”


          “ แล้วเราจะได้เจอกันอีกไหม ”


          “ อืม ”


          “ ... ”



          “ เราเจอกันในห้วงความคิด ”






     ไม่มีความบังเอิญในจักรวาล



     แต่ถ้าหากเราบังเอิญเจอกันในฝัน,



     ผมหวังว่าเราจะจับมือกัน 



     และวิ่งออกไปสู่สถานที่อันกว้าง











hny 2018 นะคะ ขอให้เป็นปีที่อบอุ่นและอ่อนโยน

สั้นมากมาก;—; คอมเม้นบอกเราได้นะ หรือเจอกันในแท็กก็ได้

ขอบคุณที่อ่านค่ะ

1.1.2018



#doublebpalette







? cactus

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น

  1. #3 จีจี้ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:10
    สั้นๆแต่ชอบจังค่ะ สุดท้ายพี่บ๊อบก็ต้องกลับไปใช่มั้ย เพราะความรักของสองคนนี้เป็นไปไม่ได้ ฮันบินยังรออยู่เลย...
    #3
    0
  2. #2 d-ramie (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 12:38
    ฮือออ แอบอยากให้เค้ากลับมาคบกันค่ะ มาสั้นๆแต่ชอบจัง คนเราก็มีเหตุผลของตัวเองเนอะ แง
    #2
    0
  3. #1 15maygirlxx (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 13:20
    ตอนนี้หน่วงสุดๆไปเลย อยากได้อะไรชื่นใจๆมั่งนะคะ;-; จะรอน้า
    #1
    0