Eternal World Fantasy ภาคความทะเยอทะยานของเปลวฟ้า

ตอนที่ 19 : ตอนที่ 17 Faker 4/4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,725
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    18 ก.พ. 54

ตอนที่ 17 Faker

“พ่อ พ่อทำอะไรอยู่”

เปลวฟ้าถามขึ้นขณะที่พ่อของเขากำลังหมกมุ่นอยู่ที่โต๊ะทำงาน แม้เขาจะรู้ว่าพ่อน่าจะทำงานอยู่แต่ดูจากสีหน้าที่ยิ้มระรื่นเหมือนสีหน้ากำลังเล่นเกมส์ที่ชอบไม่มีผิด

“เปลวฟ้า พ่อกำลังยุ่งอยู่อย่าเพิ่งเข้ามาตอนนี้”มานะตอบลูกชายอย่างเย็นชา

เด็กชายไม่สนใจเขาค่อยๆชะเง้อมองดูสิ่งที่พ่อของเขากำลังดูอยู่ โดยบนโต๊ะมีโน๊ตบุ๊คเปิดอยู่ ที่หน้าจอเป็นโปรแกรมเอกสารเวิร์ดมีหนังสืออยู่มากมายเต็มจอ เมื่อเปลวฟ้าเพ่งมองหน้าจอเพื่ออ่านสิ่งที่อยู่ในนั้นก็พบว่า มันเป็นเนื้อเรื่องเหมือนนิยายบทหนึ่ง

“พ่อกำลังอ่านนิยาย”เปลวฟ้าขมวดคิ้ว เขาไม่เคยรู้เลยว่าพ่อตัวเองชอบอ่านนิยายมาก่อน ส่วนใหญ่เห็นแต่อ่านหนังสือการ์ตูน ไม่ก็นิตยสารข่าวสารเกี่ยวกับเกมส์หรือเทคโนโลยี

“เฮ้ย บอกแล้วว่าอย่าเพิ่งมากวน”

“พ่ออ่านนิยายอยู่เหรอ”

“เปล่าแต่กำลังฝึกแต่งอยู่”

“ฝึกแต่งนิยาย!!”เปลวฟ้าแทบช๊อคคนที่สนใจแต่เกมส์จู่ๆก็มาแต่งนิยาย ขยันเขียนโปรแกรมทำงานยังเป็นเรื่องรับได้มากกว่าอีก “มีเวลามาแต่งนิยายน้ำเน่า แล้วงานที่ลูกค้าสั่งไว้เสร็จแล้วเหรอ”

“อ้าวก็ให้ลูกทำไง”มานะโบ้ยอย่างหน้าตาย โดยที่ยังคงสนใจแต่นิยายที่กำลังแต่ง

“บ้าแล้วโปรแกรมERP (Enterprise Resource Planning)ผมเพิ่งอายุแค่ 7ขวบจะไปเขียนได้ยังไงครับ!!!”เปลวฟ้าตะวาดเสียงเข้ม เขารู้สึกหัวเสียกับพ่อคนนี้จริงๆ พอสอนการเขียนโปรแกรมให้เขาเสร็จก็มาใช้งานให้ทำโน่นนี่อยู่เรื่อย นี่ถ้าไม่เห็นใจแม่เขาคงไปนั่งเล่มเกมส์แล้ว

 

ERP เป็นระบบบริหารทรัพยากรองค์กร ใช้ในการจัดการและวางแผนการใช้ทรัพยากรต่างๆ ขององค์กร โดยเชื่อมโยงระบบต่างๆ ขององค์กรเข้าด้วยกัน ตั้งแต่ระบบงานทางด้านบัญชีและการเงิน ระบบงานทรัพยากรบุคคล ระบบบริหารการผลิต รวมถึงระบบการกระจายสินค้า โดยที่มีฐานข้อมูลเก็บข้อมูลทุกอย่างไว้ที่เดียวกัน เพื่อป้องกันความซ้ำซ้อนของข้อมูล และเพิ่มประสิทธิภาพการจัดสรรข้อมูลให้ได้ประโยชน์สูงสุด แค่เข้าใจที่พ่อพูดมาก็ทำได้แล้ว”มานะอธิบายเสร็จก็กลับไปสนใจนิยายเหมือนเดิม

“พ่อครับ นิยายมันสำคัญมากเลยเหรอครับ”เปลวฟ้าถามเชิงประชด เขาแทบอดกลั้นไม่ให้เท้าถีบหัวพ่อตัวเองไม่ไหว

“หึหึหึหึ แกไม่รู้อะไร ที่ฉันมาเขียนนิยายเนี่ยก็เพื่อสร้างเนื้อเรื่องเกมส์ที่สุดยอดที่สุดในประวัติศาสตร์”

“ขี้โม้อีกแล้ว เกมส์ภาพ 2มิติมีเหลี่ยมทั้งตัวละครแบบนั้นมันจะสนุกได้ไง”

เนื่องจากเครื่องไม้เครื่องมือที่ไม่พร้อมทำให้มานะสร้างได้แค่เกมส์ภาพโพริกอนเท่านั้น

“เออเดี๋ยวจะทำแบบ RPG เกมส์ 2มิติให้ลองเล่นดูอีกครั้ง แล้วเดี๋ยวจะต้องมองพ่อใหม่ อิอิอิ”มานะแสยะยิ้ม “แล้วแกจะรู้ว่าแค่ระบบเกมส์กับเนื้อเรื่องไม่ต้องเน้นกราฟฟิคก็สนุกสุดยอดแล้ว”

แล้วเมื่อเกมส์ที่ว่าทำสำเร็จภายในเวลา 1 เดือน เปลวฟ้าก็พบว่าครั้งนี้มานะไม่ได้คุยโวเหมือนทุกครั้ง ด้านเนื้อเรื่องยังคงไม่ประทับใจเพราะมันเป็นเรื่องราวที่พ่อของเขาใช้มุกการ์ตูนที่ชอบมารวมกันชัดๆ แต่เรื่องระบบเกมส์และลูกเล่นของอาชีพ การใช้ความสามารถพิเศษ การตามหาข้อมูลและไอเท็มเพื่อเคลียร์เกมส์ต้องยอมรับว่าแยบผลสุดๆ

เกมส์ที่เขาเล่นนั้นพ่อเขาได้ตั้งชื่อมันว่า “ตำนานผู้กล้าลาจีเนส”

 

หลังจากเปลวฟ้าเข้ามาในโลกนี้ เขาก็ได้รวบรวมข้อมูลทั้งหมดและก็พบว่ามีหลายส่วนที่เขาคุ้นเคยเหมือนกับเกมส์ที่พ่อเขาสร้างไม่มีผิด ทั้งชื่ออาณาจักร ชื่อไอเท็ม เผ่าพันธุ์ จนมาถึงตอนนี้ต่อให้ไม่เชื่อหรือไม่แน่ใจก็ต้องมั่นใจได้ในทันที ถึงจะมีบางส่วนที่แตกต่างอยู่บ้างที่มันดันเป็นเกมส์ออนไลน์แทนก็เถอะหรือมีความลับอย่างอื่นที่เขายังไม่รู้ แต่เขาก็เชื่อว่าความลับที่เขารู้อยู่ตอนนี้จะต้องมีจริงๆแน่

“อาชีพลับที่ฉันคิดว่ามันแข็งแกร่งที่สุดในทุกสายอาชีพของเกมส์นี้”เปลวฟ้าพึมพำ ขณะเดินเข้ามาใจกลางป่าลึก

“ทำไมเราต้องเข้ามาในที่อันตรายด้วยคะ”ยูเรียน่าตามเปลวฟ้ามาติดๆ โดยที่สายตาสาดส่องมองไปรอบตัว ซึ่งเต็มไปด้วยแมกไม้เรียงรายจนหนาทึบ เสียงของเหล่าสรรพสัตว์ที่ส่งเสียงล้วนมีแต่เสียงดุร้ายอยู่รอบด้าน มันทำให้เธออดใจคอไม่ดีแม้ว่าจะมีเปลวฟ้าอยู่ใกล้ๆก็เถอะ

“จะกลัวทำไมกัน”เปลวฟ้าบอกหล่อนด้วยรอยยิ้มเยาะ “สำหรับฉันแล้วเสียงพวกมอนเตอร์ฟังแล้วยังอุ่นใจกว่า รู้ว่ามีผู้เล่นเข้ามาใกล้เสียอีก”

ยูเรียน่าฟังก็เข้าใจความกลัวของเปลวฟ้าทันที “นั่นสินะคะ บางทีการรับมือผู้เล่นอาจจะยากกว่าเสียอีก” เธอเห็นด้วยและเริ่มรู้สึกดีขึ้น “แต่คุณยังไม่ได้ตอบเลยนะคะว่ามาทำอะไรที่นี่”

“เพื่อจะฝึกวิชานะ”เปลวฟ้าหยุดเดินต่อเมื่อมาถึงลานกว้างประมาณ 5 ตารางวามีก้อนหินใหญ่ผุดขึ้นใจกลางลานหญ้า “ฉันจะฝึกทุกวิชาที่ฉันได้ข้อมูลมา”

“นั่นคือวิธีที่ได้อาชีพพิเศษหรือคะ”

“เปล่าซะหน่อย แต่เป็นวิธีที่ได้อาชีพที่สุดยอดที่สุดต่างหาก”เปลวฟ้าตอบพลางแสยะยิ้มที่อดตื่นเต้นไม่ได้ หากเขาทำได้สำเร็จ จะไม่มีใครที่หยุดยั้งเขาได้ “ฉันน่ะเข้าใจประเด็นสำคัญของการเอาชนะทุกคนในเกมส์นี้แล้วละ โดยไม่ต้องสร้างกลุ่มให้ยิ่งใหญ่เลย”

“ยังไงกันคะ”ยูเรียน่าอดสงสัยคำคุยโวของเขาไม่ได้ ไฉนคนๆนี้ถึงกล้าพูดขนาดนั้น ทั้งที่ผ่านเขาไม่เคยพูดจาโอ้อวดเกินตัว

“พูดไปเธอก็คงไม่เชื่อหรอก เอาเป็นว่าคอยตามดูฉันต่อไปละกัน”เปลวฟ้าคลี่ยิ้มกว้างกว่าเดิม จากนั้นเขาก็เริ่มร่ายเวทมนตร์โดยการเขียนเวทกลางอากาศ

“นี่มัน!!”ยูเรียน่าอ้าปากค้าง เธอจำได้ดีว่านั่นเป็นเวทมนตร์โซ่ตรวนแห่งความมืด“เป็นไปไม่ได้ คุณไม่ใช่จอมเวทมนตร์ดำนี่นา”

“มันเป็นการพิสูจน์ว่าถึงจะไม่ใช่อาชีพตามระบบ หากจำคาถาได้ก็สามารถใช้คาถาได้”เปลวฟ้าอธิบาย จากนั้นเขาเริ่มฝึกวิชาของพวกนายพรานที่เกี่ยวกับการเพิ่มความเร็ว โดยการตั้งสมาธิจินตนาการถึงพลังในร่างให้ไหลสู่เท้า พริบตานั้นเขารู้สึกตัวเบาขึ้นแล้วก้าวเดินได้รวดเร็วและกระโดดได้สูงกว่าเดิม

“ง่ายจริงๆ”เขาพึมพำกับความสำเร็จที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

ตรงข้ามหญิงสาวผู้กำลังชมอยู่อดทึ่งไม่ได้ที่ชายหนุ่มกำลังเคลื่อนไหวได้รวดเร็วขึ้นเรื่อยๆจนเกือบเท่าพวกนักฆ่าที่เธอเคยเผชิญมาก่อนหน้านี้ ผ่านไปหลายชั่วโมงเปลวฟ้าก็ฝึกทุกวิชาของทั้ง 6 อาชีพพื้นฐานหมด

หลังฝึกเสร็จเปลวฟ้าถึงกับนอนแผ่บนพื้นหญ้าทันที เขานอนหอบหายใจด้วยร่างที่เร่าร้อน ยูเรียน่าอดรู้สึกทึ่งไม่ได้จริงๆ นอกจากจะเป็นเด็กหนุ่มที่ฉลาดหลักแหลมแล้ว ยังมีพรสวรรค์หลายๆด้านแถมยังมีความพยายามและความอดทนสูงอีก

ที่จริงเปลวฟ้าเคยผ่านการฝึกโหดมากับ อาจารย์จูเลี่ยน ฮันเตอร์ มาก่อน เขายังคิดเลยว่าทักษะแต่ละอย่างราวกับวิชาที่ใช้ฝึกฝนได้จริงๆเพราะคล้ายกับที่เขาฝึกไม่มีผิด เพียงแต่ผลสำเร็จที่เกิดค่อนข้างรวดเร็วและแสดงผลเพิ่มความสามารถได้มากกว่า ยกตัวอย่าง วิชาตัวเบาที่ฝึกสำเร็จในโลกจริงก็แค่ทำให้ร่างกายคล่องแคล้วขึ้น แต่ในโลกแห่งเกมส์กลับทำให้เขาเหมือนกลายเป็นจอมยุทธ์ในหนังจีนกำลังภายในไม่มีผิด

จากนั้นเปลวฟ้าก็เริ่มเลียนแบบวิชาต่างๆที่เขาเห็นมาในการต่อสู้กับพวก “กลุ่มแจ๊ค” ซึ่งทุกวิชาเปลวฟ้าเลียนแบบได้สำเร็จ ทันใดนั้นเองมือถือหรือPDAเฉพาะตัวที่รวบรวมข้อมูลผู้เล่นก็มีเสียงดังขึ้น หน้าจอได้ปรากฏข้อความว่า

ประกาศ:เปลวฟ้าสำเร็จอาชีพขั้น 2 ด้วยตัวเอง ได้รับอาชีพ ‘Faker’

“หึหึหึ...ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า” เปลวฟ้าหัวเราะเสียงก้อง ในที่สุดสิ่งที่เขาคาดการณ์ไว้ก็กลายเป็นความจริง แล้วยื่นPDAให้ยูเรียน่าลองอ่านดู

ยูเรียน่ามองไปที่จอ“...”เธอเงียบไปเพราะอ่านไม่ออก

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ขอโทษทีลืมไปว่าเธออ่านไม่ออก ตอนนี้ฉันได้รับอาชีพ Faker แล้ว!!

“หมาความว่าไงกันคะ”ยูเรียน่าถามทันที

“อาชีพ Faker เป็นอาชีพที่ต้องฝึกวิชาพื้นฐานของอาชีพขั้น 1 ทั้งหมดให้สำเร็จ และเมื่อฉันสามารถเลียนแบบวิชาต่างๆของอาชีพขั้น 2 ได้บ้าง ฉันก็จะได้อาชีพของนักเลียนแบบหรือนักขโมยวิชามายังไงละ”

“อาชีพนักเลียนแบบหรือคะ นี่หมายความว่าคุณสามารถเลียนแบบวิชาของคนอื่นไม่สิของทุกอาชีพได้หมด”ยูเรียน่าพูดจบก็อ้าปากค้าง เธอเข้าใจแล้วว่าคนๆนี้ไม่ได้โอ้อวดเกินตัวจริงๆ

“หึหึหึ แต่อาชีพนี้มันก็ต้องมีข้อเสียบ้างแหละ แต่เรื่องนั้นช่างเถอะ”เปลวฟ้าไม่อยากพูดต่อเดี๋ยวจะบั่นทอนให้อีกฝ่ายรู้สึกเสียความมั่นใจในตัวเขา “ตอนนี้เราลองไปฆ่ามอนเตอร์เล่นๆกันดีกว่า”

“เดี๋ยวค่ะ แล้วความสามารถของฉันคุณเลียนแบบได้ไหมคะ”

“น่าเสียดายมันเลียนแบบได้แค่วิชาเท่านั้น ไอ้ความสามารถพิเศษฉันไม่สามารถทำได้หรอก พลังรักษาของเธอคงไม่ใช่วิชาสินะ เพราะฉันไม่เห็นเธอร่ายเวทจริงๆเลย”เปลวฟ้าเคยเห็นแล้วพวกนักบวชก็ต้องร่ายเวทเหมือนกันเวลาใช้เวทรักษา “ดังนั้นเธอไม่ควรใช้พลังรักษานั่นพร่ำเพรื่อเด็ดขาด โชคดีที่พวกแซนไม่ทันสังเกตหรือให้ไอ้พวกที่ถูกรักษาไม่เอะใจเรื่องเวทรักษาของเธอที่เป็นการแหกตา”

“ฉันว่าคงมีแต่คุณนี่แหละที่แยกออกเรื่องนี้”ยูเรียน่าถอนหายใจหนัก คนๆนี้ช่างน่าทึ่งไม่มีหยุดจริงๆที่สามารถสังเกตได้ถึงขนาดนี้ เพราะที่ผ่านมาเธอแกล้งพึมพำทำเป็นร่ายเวทมาตลอดไม่มีใครจับได้ แต่ก็ตบตาเขาไม่ได้จริงๆ

ป่าที่เปลวฟ้าอยู่ตอนนี้มีชื่อว่าป่า “บีทวัลเล่ย์”เป็นป่าที่มีพื้นกว้างกว่าเป็นประเภทป่าสน (Needle Leaf Forest) เป็นป่า ที่มีต้นไม้ลักษณะลำต้นตรง กิ่งสั้นใบเล็กกลมคล้ายเข็มเย็บผ้า มีต้นไม้ขึ้นเบียดเสียดกันอย่างหนาแน่น และมีใบเขียวชอุ่มตลอดปี บริเวณพื้นดินแทบจะไม่มีต้นไม้เตี้ยๆ ซึ่งต้นไม้ส่วนใหญ่เป็นไม้ตระกูลสน

ที่นี่มีสัตว์ใหญ่อาศัยอยู่มากมาย ทั้งหมียักษ์ ช้างใหญ่ เสือ สิงโตและหมาป่าดำ นอกจากนี้ยังมีพวกแมลงที่มีขนาดใหญ่ที่จู่โจมกันเป็นฝูงเช่นพวกผึ้งยักษ์ ต่อยักษ์ ซึ่งร้ายกาจกว่าพวกฝูงหมาป่าดำเสียอีก

เปลวฟ้ารู้ข้อมูลเกี่ยวกับป่าบีทวัลเล่ย์ทั้งหมด เขาก้าวเดินอย่างเชื่องช้าจิตใจเยือกเย็นจิตใจนิ่งสงบ แผ่ประสาทสัมผัสทุกด้านออกไป ตรงข้ามยูเรียน่าที่เดินอยู่ข้างกลับรู้สึกกังวลท่ามกลางป่าสนที่ไร้ซึ่งสัตว์ป่าใดๆ แถมเสียงสรรพสัตว์ที่เคยดังขึ้นตลอดกลับเงียบลง

“เสียงสัตว์เงียบไปเพราะเราเข้ามาลึกหรือเปล่าคะ”ยูเรียถามเปลวฟ้า เธอหวังว่านั่นจะเป็นคำตอบ

“ก็อาจใช่และไม่ใช่”เปลวฟ้าตอบเสียงเคร่งขรึมแล้วเขาก็หยุดยืนอยู่ท่ามกลางต้นสนรอบๆตัว “มันมาแล้ว”

“พวกเราถูกล้อมหรือคะ”

“เปล่า มีแค่ตัวเดียว”

ร่างสัตว์กินเนื้อผู้มีลายทั้งตัวได้ปรากฏขึ้นจากต้นสนที่มันซุ่มอยู่ มันย่างเท้าเข้ามาข้างหนาอย่างองอาจเป็นเสือลายพาดพลอนตัวใหญ่ที่ดูจะเป็นสัตว์ป่าธรรมดา

“แค่โคร่งตัวเดียวนี่เอง”ยูเรียน่าถอนหายใจอย่างโล่งอก ถ้าเป็นโลกปกติสมควรจะตกใจ แต่สำหรับในโลกที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์ถือเป็นเรื่องเล็กน้อยเหมือนเจอแมวน้อยมากกว่า

“กลัวว่าจะไม่ใช่แบบนั้นน่ะสิ”เปลวฟ้าขมวดคิ้วขณะจ้องมองเจ้าเสือลายที่ค่อยย่างเข้ามาใกล้ รอยยิ้มได้จางหายไปจากใบหน้าอันหล่อเหลา แต่เริ่มเต็มไปด้วยความกังวล

เปลวฟ้าตัดสินใจก่อนที่มันจะใกล้เข้ามาเกือบ 3 เมตรแล้วปลดปล่อยลูกไฟลูกใหญ่ใส่มัน พริบตานั้นเองแรงกดดันมหาศาลก็แผ่กว้างออกมาจากตัว ดวงตาของมันเบิกกว้างและขยายร่างจนสูงใหญ่กว่าต้นสนที่สูงเกือบ 10 เมตร นอกจากนี้มันยังงอกหัวเพิ่มขึ้นอีก 2หัวกลายเป็นเสือโคร่ง 3 หัว มันอ้าปากคำรามเสียงดุดันราวกับจ้าวป่าผู้ยิ่งใหญ่

ข้อความในPDAของเปลวฟ้าดังขึ้นพร้อมกับเสียงประกาศที่ดังขึ้นอัตโนมัติ

บอส:ไทรกัส สายพันธ์เคลเบลอส ระดับอันตราย 10 ดาว

ขนาดบอสไดโนครอปที่เกาะเริ่มตั้นยังแค่ 5ดาวเท่านั้น แสดงว่ามันร้ายกาจกว่าเท่าเพราะความต่างแค่ 1 ระดับนั้นเท่ากับความอันตรายมากกว่า 2เท่า

ยูเรียน่าจ้องมองร่างที่เปลี่ยนไปของมันจนพูดอะไรไม่ออก แค่เห็นอุ้งเท้าหน้าพร้อมกับกรงเล็บก็อดจินตนาการไม่ได้ว่าถ้ามันตะปบใส่แค่ครั้งเดียวก็บี้ชีวิตน้อยๆของเธอคงดับดิ้นในพริบตา

“ยูเรียน่าถอยออกไปซ่อนตัวซะ ฉันจะล่อให้มันมาสู้กับฉันเอง!!”เปลวฟ้าตะโกนบอกเสียงดังโดยไม่หันมามอง จากนั้นเขาพุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็วและกระโดดไปเฉียงออกไปยังมุมอับจนเจ้าเสือ 3 หัวที่ไม่ทันตั้งตัว

แต่พลังทำลายบอลเพลิงที่เพิ่มระดับของเปลวฟ้าก็ยังไม่สะเทือนร่างของเจ้าบอสตนนี้ได้ มันยังคงยืนนิ่งมองเปลวฟ้าที่เคลื่อนไหวไปรอบตัวพร้อมกับปล่อยลูกไฟอย่างต่อเนื่อง แต่ผลลัพธ์ก็ยังไม่อาจเปลี่ยนแปลง

“นี่มัน”เปลวฟ้าเริ่มสังเกตบางอย่างเหตุผลที่พลังไฟมิอาจทำลายมันได้ “ไม่ใช่ธาตุพลังของมันแต่เพราะมันมีฟิลด์”นี่คือสาเหตุของความร้ายกาจของระดับ 10 ดาว

***ฟิลด์ พลังป้องกันที่ห้อหุ้มรอบตัวแต่ไม่อาจมองเห็น ทว่ามีขีดจำกัดของการป้องกันขึ้นอยู่กับพลังของฟิลด์

“เปลวฟ้าคุณต้องใช้ดาบ”ยูเรียน่าเตือนเมื่อรู้ถึงสาเหตุ มีเพียงดาบฟ้าจรัสที่จะสามารถฟันผ่านฟิลด์ได้

“ไม่จำเป็น”เปลวฟ้ายืนยันเสียงแข็ง เขาถอยออกมาแล้วพุ่งเข้าหาบอสโดยตรง

ไทรกัสจู่โจมสวนโดยการโถมเข้าใส่พร้อมกับปากที่เต็มไปด้วยเขี้ยว แต่เปลวฟ้าไวกว่าเขาไถลหลบไปใต้ท้องของมันแล้วซัดบอลเพลิงไม่หยุดจากระยะประชิด เพราะเขาพบว่าหากยิงลูกไฟระยะใกล้ความรุนแรงจะเพิ่มขึ้นด้วย จากนั้นก็พุ่งหนีมันก่อนที่มันจะพุ่งโจมตีใหม่

ทางเดียวที่จะฆ่ามันได้โดยไม่ต้องเพิ่งดาบก็มีแต่ต้องโจมตีต่อเนื่องไม่หยุดจนฟิลด์ถูกทำลายก่อนที่ฟิลด์จะฟื้นความเสียหาย

เปลวฟ้าไม่ต้องการเพิ่งดาบในตอนนี้เขาต้องการจะฝึกทดลองใช้ทุกสกิลพื้นฐานที่เรียนมา ให้คล้องแคล้วและฝึกการตัดสินใจในการใช้ความสามารถที่มีตอนนี้ทั้งหมด 6 อาชีพให้ได้ประสิทธิภาพที่สุด ไม่ใช่กลายเป็นคนมีความท่วมหัวแต่เอาตัวไม่รอด

ยูเรียน่าที่พอจะเดาออก เธอหยิบชิ้นส่วนวัสดุมากมายจากกระเป๋าที่เปลวฟ้าฝากเอาไว้แล้วเริ่มนำมาร่ายคาถาอัญเชิญเทพช่างเหล็กเพื่อสร้างคันธนูเหล็กสีดำที่เงางามแม้จะสร้างจากโลหะแต่ก็มีน้ำหนักที่เบาเหมือนคันธนูไม้และหยืดหยุ่นอย่างน่าประหลาด

“เปลวฟ้ารับไปค่ะ”ยูเรียน่าคิดว่าอาวุธชิ้นนี้จะต้องเหมาะใช้สู้กับไทรกัสแน่

หนุ่มรูปงามยิ้มกริ่มกระโดดรับคันธนูที่ปาขึ้นกลางอากาศ แล้วเริ่มใช้สกิลลูกธนูเวทสายลมโดยไม่ต้องใช้ลูกธนู แต่ลูกธนูธาตุที่ยิงออกเป็นเกลียวสว่านกลับไม่สะท้านพลังป้องกันเท่าไร และเปลวฟ้าก็เริ่มอ่อนล้าเรื่อยทั้งจากสูญเสียพลังเวทและความเหนื่อยล้าเพราะไม่ค่อยได้ออกกำลังอย่างหนัก

“รับกระบอกนี่ไปค่ะ”ยูเรียน่าโยนกระบอกลูกธนูให้ซึ่งมันสร้างจากไม้สนที่หาได้แถวนี้ ตอนนี้เธอชักรู้สึกว่าเหมือนเป็นผู้ช่วยมือหนึ่งหรือเบ๊ดีๆนี่เอง

“ยัยนี่”เปลวฟ้าคลี่ยิ้มบางๆรู้สึกเกินความคาดหมายที่หล่อนซึ่งเขามองเป็นตัวเกะกะกลับมีประโยชน์ทันตาเห็น เขาสอดกระบอกแล้วถอยห่างเจ้าเสือยักษ์ที่แม้จะตัวใหญ่แต่กลับสูญเสียความรวดเร็วไป ยิ่งต้นสนใหญ่ที่มีอยู่มากมายก็ยิ่งจำกัดทำให้มันไม่อาจเคลื่อนที่ได้คล่องแคล้ว

การที่ยูเรียน่าเลือกคันธนูมาให้ในภาวะนี้แสดงให้เห็นว่าเธอเป็นผู้หญิงที่มีความตัดสินใจที่ยอดเยี่ยม ไม่ใช่ผู้หญิงโง่ๆที่เขาเคยเจอมา

การโจมตีระยะไกลอย่างต่อเนื่องทำให้มันแทบทำให้เปลวฟ้าไม่ได้เพราะเมื่อจะโถมเข้าใส่อย่างรวดเร็วก็ไม่อาจทำได้สำเร็จพวกต้นสนที่ขึ้นอยู่มากมายทั้งป่า เปลวฟ้าจึงกระโดดหลบไปตามจุดที่ต้นสนอยู่หนาและยิงลูกธนูไม้ศรเหล็กที่ยูเรียน่าสร้างให้ตลอดเวลา

แม้จะใช้เวลาเกือบชั่วโมงเปลวฟ้าก็สามารถทำลายฟิลด์ของมันได้สำเร็จ จากนั้นเขาก็เปลี่ยนมายิงเวทลูกไฟจากที่ยิงลูกธนูเพื่อประวิงเวลาให้พลังเวทในตัวค่อยฟื้นคืนได้ระดับหนึ่ง

คราวนี้เริ่มเหตุผลทันตาร่างทั้งร่างของไทรกัสลุกไหม้ด้วยเปลวไฟอย่างง่ายดาย การโจมตีที่ไม่เคยสะเทือนในตอนแรกเมื่อเปลวฟ้าเปลี่ยนมายิงลูกธนูก็พุ่งเข้าปักทะลวงจนฝังมิดทั้งดอกจากที่ลูกธนูถึงแตกหักเมื่อกระทบกับร่างที่เหมือนคงกระพัน

“พวกเราช่วยกันฆ่ามันเลย!!!

เสียงชายคนหนึ่งดังขึ้นก้อง เมื่อเปลวฟ้าหันไปตามเสียงก็พบกลุ่มผู้เล่น 8 คนอาชีพแต่งต่างกันไปวิ่งตรงเข้ามาโจมตีเจ้าไทรกัสอย่างรวดเร็วโดยไม่ได้สนใจตัวเขาหรือยูเรียน่าเลย

ทั้งดาบ ขวาน หอก ธนู เวทสายฟ้ากระหน่ำอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งไทรกัสสิ้นลมและล้มลงไม่ถึง 5 นาที

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ในที่สุดก็ล้มมันได้แล้ว”ชายนักดาบใหญ่ตะโกนด้วยความดีใจ และเรียกให้ทุกคนช่วยกันแยกชิ้นส่วน โดยคนสั่งควักเอาเครื่องในออกมา ส่วนคนใช้ขวานที่ตัวใหญ่สุดก็รีบตัดหัว ส่วนคนที่เหลือช่วยกันถลกหนังผืนใหญ่ซึ่งยังไม่มีใครหาได้มาก่อน

“พวกคุณทำอะไรน่ะ”ยูเรียน่าถามเสียงตวาด “ถ้าพวกคุณจะช่วยก็น่าจะถามพวกเราก่อนสิคะว่าต้องการความช่วยเหลือไหม ไม่ใช่...”

“ไม่ใช่อะไรหรือจ๊ะสาวน้อย”ชายถือขวานถามเสียงก้อง แววตาเบิกกว้างด้วยความกระหายและดุดัน “ถ้ามีปัญหาก็เข้ามาได้เลย มีพวกกี่คนละจ๊ะ...ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

ฮ่า ฮ่า ฮ่า

แล้วคนทั้งกลุ่มที่อยู่บนซากเสือก็หัวเราะกันใหญ่ ขณะมองคนทั้งคู่ที่มีกันแค่ 2 คนเท่านั้น

ยูเรียน่ามองเปลวฟ้าที่ยืนนิ่งไร้อารมณ์ใดๆขณะคนพวกนั้นกำลังยิ้มเยาะมาทางพวกเขา

“เอาไงดีคะ”

“เธอก็เห็นแล้วนี่พวกเขามีคนเยอะกว่า”เปลวฟ้าตอบเสียงขรึม“พวกเราไปกันเถอะ”

“แต่...”ยูเรียน่าไม่คิดเลยว่าคนอย่างเปลวฟ้าจะถอยง่ายแบบนี้

ทว่าบุรุษรูปงามก็ดึงมือหญิงสาวไปพร้อมกับตนอย่างรวดเร็ว เพราะเขารู้สึกว่าอีกฝ่ายจะลงมือกับพวกเขาทันทีเมื่อเก็บชิ้นส่วนของบอสเสร็จเรียบร้อย

 

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า เห็นไหมมันรีบหนีหางจุกตูดเลยว่ะ”หนึ่งกลุ่มผู้เล่นที่เข้ามาแย่งหัวเราะและมองเปลวฟ้ากับยูเรียน่าที่เดินหายลับไปในป่า

“เสียดาย ถ้าลูกพี่ไม่ใช่คนชอบรังแกผู้หญิงคงได้จัดการต่อแล้ว”

“จะบ้าเหรออีกคนที่สวมชุดคลุมสีดำน่ะเป็นผู้ชายโว๊ย”คนถูกเรียกลูกพี่สะพายดาบดาบใหญ่เถียงทันที

“อะไรวะผู้ชายเหรอ หน้าสวยปานนั้น”ผู้เล่นถือหอกถามด้วยความตกใจ

“ไอ้ตาถั่วเอ๋ย ระวังจะได้ตุ๊ดตู่นะเป็นเมียนะ ถ้าแกขืนมองไม่ดีแบบนี้”ผู้เล่นสวมชุดขาวเป็นนักบวชว่า

“ฮ่าฮ่าฮ่า ก็สมควรแล้วละ ที่จริงถ้าลูกพี่รู้แบบนั้นก็น่าจะลงมือนะ ท่าทางธนูของมันจะไม่ธรรมดาเลย”ผู้เล่นสะพานคันธนูออกความเห็น เพราะอยากได้คันธนูของเปลวฟ้าที่ใช้ยิงเหลือเกินเพราะเขาคิดว่าสิ่งนี้ใช้ล้มบอสเมื่อดูจากศพที่เต็มไปด้วยลูกธนูฝังเข้าร่างหลายดอก

สมาชิกคนอื่นๆก็เห็นด้วยและออกความเห็นให้ไล่ตามไป ส่วนหนึ่งเพราะตกหลุมรักใบหน้าน่ารักไร้เดียงสาของยูเรียน่าด้วย

“ไอ้โง่ แกเห็นพวกเรามีคนมากกว่าอย่าได้ประมาทเชียว มันคนเดียวทำให้เจ้าเสือ 3หัวปางตายขนาดนี้ ทั้งที่พวกเรารวมพลังกันยังต้องหนีป่าราบเลย... พูดแค่นี้พวกแกคงเข้าใจแล้วมั้ง”

ทุกคนเงียบกันหมดแล้วเลิกล้มความคิดก่อนหน้านี้ทันที อดรู้สึกโล่งอกที่ไม่ใจร้อนลงมือวู่วามไป เพราะหากตัดใจสู้แม้จะชนะ แต่ก็อาจมีใครในสมาชิกที่ต้องเกิดใหม่แน่นอน

ผู้เล่นนักบวชกับนักเวทรู้ตัวเลยว่าต้องเป็นพวกเขาแน่นอนไม่ต้องสงสัยที่ตกเป็นเป้าหมายอันดับแรก เมื่อมองในฐานะเกมเมอร์ คนที่คอยเติมพลังชีวิตกับคนที่ตายง่ายในดาบเดียวมักถูกจัดการก่อนเป็นอันดับแรกเสมอมา

ขณะที่ทุกคนกำลังวางใจ และเตรียมออกเดินทางกันต่อ นักบวชที่เป็นหนึ่งในกลุ่มผู้เล่นก็ยืนนิ่งอยู่รั้งท้าย ส่วนคนอื่นเดินไปก่อนรู้สึกว่าเพื่อนคนหนึ่งไม่ยอมเดินตามมา และมีเสียงแปลกๆแทรกเข้าหู ต่างรีบขวับกลับไปมองทันที

พวกเขาต่างเบิกตากว้างด้วยความตะลึงเมื่อเห็นเพื่อนที่เป็นนักบวชมีคมดาบทะลุออกมาจากท้อง ส่วนปากที่จะร้องก็ร้องไม่ได้เพราะถูกปิดปากเอาไว้ แล้วคมดาบก็ตวัดฟันออกจากร่างจนเลือดพุ่งซาดออกมาเหมือนน้ำพุ

เมื่อนักบวชสิ้นใจเจ้าของดาบก็ปล่อยร่างที่ไร้ค่าทิ้งลงเบื้องเท้า แล้วเหยียบย่ำราวกับผ้าเช็ดเท้า

คนทั้งหมดต่างยืนอึ้งจนทำอะไรไม่ถูกกันหมดเพราะภาพที่สะท้อนความสยองและความโหดเหี้ยมสะกดจนพวกเขาคิดอะไรไม่ออก

“แก แกเป็นใครกันแน่”คนถูกเรียกลูกพี่แข็งใจตะวาดถาม เนื่องจากฆาตกรตรงหน้าสวมชุดเกราะสีดำที่ไม่เคยเห็นมาก่อนและสวมหน้ากากที่ดูราวกับปิศาจมันเต็มไปด้วยขุมพลังอันลึกลับและความน่าสะพรึงกลัวจนยากจะคาดถึง

ชายในหน้ากากตะวัดดาบที่เปื้อนเลือดขึ้น ตัวคมดาบของมันเปล่งประกายเจิดจ้าสีฟ้า

“คนที่ต้องตายอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องรู้ชื่อของข้าหรอก !!!

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,139 ความคิดเห็น

  1. #2086 GiGaS_[Amaki Haruka] (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 มีนาคม 2554 / 12:18
    ไอพวกนี้มันน่านัก! สมควรแล้ว!!! อุวะฮะฮ่า
    #2,086
    0
  2. #2044 Dexsar (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2554 / 14:30
    รูส฿กสะใจะจริงๆๆ พูดได้โดนใจมากๆๆ
    #2,044
    0
  3. #2043 แล้วแต่คุณ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2554 / 00:54
    ถ้าเป็นคนแต่งจริงทำไมไม่แต่งต่อละคัฟ เนื่อเรื่องน่าสนุกจะตายแต่งต่ออาจได้ทำหนังสือก็ได้
    #2,043
    0
  4. #2042 เลิศพบจบแดน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2554 / 16:15
    คห. 2042 ผมนี่แหละคนแต่งตำนานผู้กล้าลาจีเนสละ มีหลายคนยืนยันได้
    #2,042
    0
  5. #2041 MaRia_SaFiNa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2554 / 15:05
    ชอบคาแรดเตอร์พระเอกมากๆเลยล่ะ
    เพิ่งกลับมาอ่านหลังจากที่ไรเตอร์รีไรท์ใหม่
    เราชอบแบนี้มากกว่านะ สนุกดี
    #2,041
    0
  6. #2040 ★ฟะ'เอิน {sihan}{๑๐๓} (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2554 / 13:14





    ใช่ ฟ้าใช่ป่ะ....??!!

    #2,040
    0
  7. #2039 hahahaman (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2554 / 12:25
    ขอถามหน่อยนะครับชื่อเกมที่ชื่อตำนานผู้กล้าลาจีเนสกับความสามารถในการลอกเลียนแบบของเปลวฟ้านี้เอาแรงบันดาลใจมากจากนิยาย ตำนานผู้กล้าลาจีเนสหรือเปล่าครับเพราะเหมือนกันอะครับ



    ปล.เสียดายเรื่องตำนานผู้กล้าลาจีเนสนี้คนเขียนหยุดแต่งไปตั้งแต่ปี 2004 ละ
    #2,039
    0
  8. #2038 กะปุ๊ลุกคลุกแป้งทอด (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:56
    ตื่นเต้นๆ อยากให้มีเกมแบบนี้ในโลกจริงๆ จัง ผมเชื่อว่า สักวันมันต้องมี ผมจะรอเร่นเกมนี้งับ
    #2,038
    0
  9. #2037 ★ฟะ'เอิน {sihan}{๑๐๓} (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:31






    ค้างนิดหนึ่ง...  จะรอจนเต็มนะจ๊ะ นะค่ะ

    #2,037
    0
  10. #2036 Dexsar (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 13:41
    จะรอจนเต็มนะครับ
    #2,036
    0
  11. #2034 Renmaster (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2554 / 13:40
    สนุกดีครับ เรื่องนี้มีแววจะได้เป็นหนังสือเหมือนเรื่อง จอมราชันย์แห่งภูติไหมครับ?เนี่ย ..
    #2,034
    0
  12. #2033 เลิศพบจบแดน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2554 / 23:27
    งงง ทำไมตัวอักษรมันเพี้ยนหว่า
    #2,033
    0
  13. #2032 jeffkun (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2554 / 23:47
    ตำนานผู้กล้าลาจีเนส นึกถึงเรื่องก่อน ๆ ของไรเตอร์จังเลยครับ ไว้ขัดเกลาฝีมือมากพอแล้ว น่าจะกลับมาเขียนใหม่นะครับ
    #2,032
    0
  14. #865 คุณหมาน้อย (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มีนาคม 2552 / 12:23
    บ่ายนี้ผมไม่ว่างนะครับคุณเลิศพบฯจะไปสอนไฟฟ้ารุ่นน้องที่โรงเรียน หวังว่าพอผมกลับมาตอนเย็นๆคงจะเห็นเปอร์เซ็นต์ที่เพิ่มขึ้นนะครับ
    อ้อนิยายผมบทที่ 3 คลอดแล้วนะครับจะมีเฉลยเรื่องที่ทำให้พี่หัวเราะในเม้นท์ผมนะคืออันนี้ต้องตีความกันเองนิดหน่อย
    #865
    0
  15. #864 คุณหมาน้อย (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มีนาคม 2552 / 12:10
    แล้วเปลวฟ้าไม่โดนผู้ชายแช่งบ้างเรอะ?
    น่าสงสารโซดีน่า เนอะ กร้ากกกก
    โซดีน่านี่ระดับเทพ ตีสนิทเก่งนี่นาไม่รุ้ใครสอน ฮุฮุ 5555555555555555555555
    ต่อไปก็เหลือแค่ทำตัวเป็นพจมานถูกแม่เลี้ยงใจร้ายรังแกถูกป่ะครับคุณเลิศพบฯ 5555555555
    #864
    0
  16. #863 Fe -[ [ RiN ! (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มีนาคม 2552 / 10:26
    ว๊าว ว ว ว

    ต้องคืนดีกันแน่เรย

    55+
    #863
    0
  17. #862 _เจ้าหญิงตัวเล็ก_>3< (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มีนาคม 2552 / 10:08
    ;' ]   ป๊อดกับวิด
     
    จะคุยเปลวฟ้านะ??

    มาอัพต่อนะค่ะ  รออยู่ค่ะ  ;' ]
    #862
    0
  18. #861 Froze (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มีนาคม 2552 / 09:58
    % น้อยลง แต่ก็ยังอัพนะคะ 555
    มาโลกปัจจุบันบ้างก็ดีเหมือนกันเปลี่ยนบรรยากาศ
    แต่ป๊อดกับวิคคงไม่ทำอะไรเปลวฟ้าหรอกเนอะ
    ไงๆก็เป็นเพื่อนกัน น่าจะไปเล่นเกมด้วยกันมากกว่า
    (เดาเอาเนื้อๆค่า 55)

    อัพๆตอนเต็มๆเร็วๆนะคะ อัพแบบนี้มันทรมานใจ~

    ปล.อยากเห็นเปลวฟ้าเล่นเวทย์จังเลย =w=+
    #861
    0
  19. #860 Kingdom of Nightmare (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มีนาคม 2552 / 09:45

    โฮ่ๆ...

    อัพครับอัพ

    #860
    0
  20. #859 +~mojune~+ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มีนาคม 2552 / 08:52

    เพื่อนไม่ทิ้งกัลๆๆๆ

    #859
    0
  21. #858 rukna (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มีนาคม 2552 / 08:20
    เห่อๆ ไม่ชอบโซดีน่าเหมือนกัน เธอเหมือนโรคจิตอ่ะ

    เราให้พระเอกเราโรคจิต ซาดิส สยองโลกได้คนเดียว >o< อิอิ
    #858
    0
  22. #857 p_141 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มีนาคม 2552 / 05:26
    หึหึ เป็นแผนเรียกร้องความสนใจอ่ะเปล่าเนี่ย

    55+ เกรียดโซดีน่าเหมือนกันค่ะ

    ว่าแต่ she เป็นนางเอกจริงเหรอคะ T^T

    ไม่ชอบลักษณะนิสัยของผู้หญิงคนนี้เลยนี้ เข้าขั้นเกลียด

    รีบมาอัพต่อ แล้วก็ให้เพื่อนดีกันเร็วๆนะค่ะ
    #857
    0
  23. #856 GigGaPaNg (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มีนาคม 2552 / 02:27
    มารับตอนใหม่ด้วยหัวใจโศรกเศร้า.....25 เปอร์
    #856
    0
  24. #855 EndlessReader (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มีนาคม 2552 / 02:15
    จะมาต่อจนจบรึเปล่าครับคืนนี้ จะได้รอ???
    ไม่อยากให้โซดีน่าโดนแกล้งเยอะจนเกินไปนะครับ เดี๋ยวมันจะกลายเป็นละครน้ำเน่า นางเอกโดนรุมกลั่นแกล้ง

    ปล.คนที่เกลียดโซดีน่าใจเย็นๆกันหน่อยนาครับ เธอยังไม่ได้แย่ขนาดคว้าเอามีดจากกระเป๋าออกมาวิ่งไล่แทงเปลวฟ้านะครับ จนถึงตอนนี้ก็แค่เข้ามาคุยตีสนิทกับเปลวฟ้าเอง เรื่องที่เปลวฟ้าทะเลาะกับเพื่อน ก็ผิดที่เปลวฟ้าซะมากกว่า
    #855
    0
  25. #854 มินามิ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มีนาคม 2552 / 01:52
    เกลียดโซดีน่าจริงๆหวังอะไรจากเปลวฟ้ากันแน่ เกลียดๆแต่งให้เปลวฟ้าตอกจนหน้าหงายไม่กล้า

    มายุ่งอีกเลยยะค่ะ สู้ๆเค้าค่ะ
    #854
    0
  26. #853 Mr.Hunter (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มีนาคม 2552 / 01:47
    อัพต่อเร็วๆนะคราฟ สู้ๆ
    #853
    0