Eternal World Fantasy ภาคความทะเยอทะยานของเปลวฟ้า

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 16 อาชีพพิเศษ 4/4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,760
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    1 ก.พ. 54

ตอนที่ 16 อาชีพพิเศษ

ในระหว่างเดินทางเปลวฟ้าก็ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลภูมิประเทศของทวีปใหญ่ ซึ่งมีทั้งหมด 4 ทวีป นั่นคือ ซินเทีย บาเบลเนีย เอเชียน่า และดินแดนที่ถูกลืม ที่ที่พวกเขาอยู่คือบาเบลเนีย ส่วนดินแดนอื่นยังไม่มีการสำรวจ ภายในอาณาจักรใหญ่จะมีผู้คนที่ทำหน้าที่เหมือนให้ข้อมูลแลตำนานต่างๆ ที่นั่นมีระบบมากมายและเมืองใหญ่มากจึงถูกเรียกว่าเป็นอาณาจักรแทน

นอกจากนี้ทวีปบาเบลเนีย ยังมีดันเจี้ยนอยู่มากมาย บางที่ก็เป็นดันเจี้ยนลับต้องมีแผนที่พิเศษถึงจะหาเจอ ส่วนบริเวณล่ามอนเตอร์ปกติส่วนใหญ่จะเป็นป่า แต่ละป่าล้วนมีชื่อกับไม่มีชื่อ และมีมอนเตอร์แตกต่างกันไป ส่วนใหญ่เควสต่างๆกับไอเท็มหายากจะมาจากป่าที่มีชื่อทั้งนั้น

ระหว่างเดินทางไปอาณาจักรอัสเทีย ราตรีนำทุกคนโดยใช้เส้นทางผ่านป่าต้นไม้ปิศาจ เพื่อจะได้ไม่เจอผู้เล่นอื่นหรือพวกทำตัวเป็นโจรซุ่มโจมตี

การเผชิญหน้ากับพืชกินคนที่เป็นดอกไม้อ้าปากกว้างและมีเถาวัลย์ที่เหวี่ยงไปมาราวกับแส้ บางครั้งก็ใช้มัดเยื่อ แถมพืชบางชนิดยังพ่นยาสลบได้อีก แต่เปลวฟ้าแทบจะไม่ต้องทำอะไรมาก เนื่องจากทุกคนในกลุ่มนักล่าสัตว์ต่างช่ำชองกับพวกนี้มามาก เรียกได้ว่าล่ามาแล้วทุกอย่าง บางคนอาจคิดว่ารับมือยาก สำหรับพวกเขาถือว่าเป็นการออกกำลังก่อนทานอาหาร

เปลวฟ้าที่รู้สึกว่าตัวเองเหมือนแขก VIP เขาได้แต่ยืนเฉยอยู่ใจกลางกลุ่มก็ได้รับประสบการณ์เพิ่มขึ้นเรื่อยๆตลอด ราวกับว่าทุกคนตั้งใจเป็นของสัมมนาคุณให้กับเขาพร้อมกับแสดงฝีมือให้ดู แต่จอมเย่อหยิ่งอย่างเขาก็ไม่ชอบทำตัวไร้ประโยชน์ หากมีโอกาสที่หลายคนพลาด เขาก็จะช่วยซ้ำการโจมตี เนื่องจากตัวเองยังไม่เข้าใจรูปแบบของแต่ละคนประสานเป็นทีมที่เปลี่ยนไปเรื่อยเขาจึงไม่เคลื่อนไหวสุ่มสี่สุ่มห้า

แซนร๊อคมองออกในจุดนี้เขาถึงแนะนำให้พี่ราตรีพาเปลวฟ้ามาเส้นทางที่พบมอนเตอร์เยอะๆเพื่อให้อีกฝ่ายจดจำรูปแบบการสู้เป็นทีมตน แน่นอนว่าต้องมีฝ่ายค้านเพราะยังไม่กล้าไว้ใจเปลวฟ้า แต่หัวสมองของทีมก็ดื่อดึงว่า

“ไม่ว่าด้วยวิธีไหน หรือพี่เขาอยากได้อะไรเราก็จะต้องทำให้พี่เขาอยู่ข้างเดียวกับเราให้ได้ เชื่อเถอะครับรางวัลของเกมส์ไม่หนีไปไหนคนฉลาดของทีมพูดอย่างมั่นใจ ทำให้สุดท้ายต้องยอมรับตาม

พอพ้นป่าจนหยุดอยู่บนเนินเล็กและมีถนนทอดยาวอยู่ตรงหน้า มันถูกขีดเส้นทางไปถึง อาณาจักรแห่งอัสเทีย เปลวฟ้าที่ทอดตาไปถึงอาณาจักร เขาก็ต้องตกใจไม่ใช่น้อยในความยิ่งใหญ่ของกำแพงที่สูงราวกับหอคอย 20 ชั้น ตึกบ้านเรือนสูงใหญ่ที่สูงกว่ากำแพงเสียอีก และที่เด่นสุดก็คือปราสาทสีขาว ที่ตั้งอยู่บนเนิน ที่ปลายยอดแต่ละยอดมีผลึกแก้วใสสะท้อนแสงกับดวงตะวัน เปล่งประกายไม่ต่างกับอัญมณี

เปลวฟ้าทำหน้าเฉยไม่แสดงอาการ ขณะผ่านเข้าตัวเมืองที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมายหลากเผ่าพันธุ์หลายอาชีพ จะว่าไปกลุ่มนักล่า นอกจาก แซนร๊อคกับเอลซัมที่เป็นพราย(เอลฟ์)ที่เหลือเป็นเผ่าครึ่งสัตว์ มันเรียกว่า เผ่าเบสเลี่ยน

 พยายามอยู่ใกล้กับพวกเราหน่อยนะครับ เดี๋ยวหลง พวกเราอยู่มานานยังหลงเลย แต่อีกเดี๋ยวก็ถึงบ้านผม รังของกลุ่มเราแซนร๊อคแนะนำ

อืมเข้าใจแล้วเปลวฟ้าตอบรับสั้นๆ

ในที่สุดเจ้าก็มา ข้ารอเจ้ามานานแล้วบุตรแห่งเทพเจ้า

หืมเปลวฟ้าอุทานเขาหันไปมองซ้ายมองขวา เหมือนได้ยินเสียงผู้หญิงเรียกเขา มันเป็นเสียงที่ดังก้องกังวานเหมือนอยู่ในโบสถ์ แต่เท่าที่เห็นนอกจากรูปปั้นสีขาวเสมือนเทพธิดามีปีกที่งดงามใจกลางน้ำพุแล้วก็มีผู้คนมากมายเดินผ่านไปมาไม่ได้หันมามองเขาที่สวมเสื้อคลุมปิดใบหน้าเลย

หาอะไรอยู่เหรอ ? ”ยูเรียน่าถาม ซึ่งเธอเดินตามหลังเปลวฟ้ามาตลอด พอเห็นเขาหันกลับมามองเธอจึงสงสัย

เหมือนได้ยินเสียงผู้หญิงเรียกน่ะ เธอได้ยินหรือเปล่า เสียงมันก้องมาก….”

เปลวฟ้าหยุดตอบ เมื่อเห็นสีหน้ายูเรียน่าเหมือนไม่รู้เรื่อง สงสัยฉันคงจะหูฝาดไปเอง

พี่เปลวฟ้ารีบเดินตามมาสิครับ เดี๋ยวหลงหรอกแซนตะโกนเรียกท่ามกลางฝูงชนที่เดินไปมา

เปลวฟ้าพยักหน้าพลางมองโดยรอบก่อนจะเดินตามไป เขายังคงรู้สึกแคลงใจอยู่เพราะเป็นเสียงที่ดังเข้าอยู่ในหัวของเขาคนเดียว และความหมายที่ได้ยินก็เป็นสิ่งที่เขาไม่เข้าใจเลยว่าหมายถึงใคร

 

สักพักพวกเขาก็มาหยุดที่บ้านหลังเล็กๆชั้นเดียวขนาด 6 X 6 เมตร ภายในห้องเหมือนเป็นห้องเก็บของ มีพวกชิ้นส่วนอาวุธต่างๆมากมายหลากหลาย วางเรียงกันเหมือนประดับรอบแต่เปลวฟ้าคิดว่ามันรกตามากกว่า จะมีก็ตรงกลางที่เป็นโซฟายาวสีแดง 2อันวางตรงข้าม และมีเก้าอี้หินสีขาววางเสริม แต่ที่สะดุดตาน่าจะเป็นหนังหมาสองหัวสีเทาที่ปูบนพื้น

เชิญนั่ง เชิญนั่ง ส่วนของข้างหลังไม่ต้องสนใจหรอกนะครับมันเป็นของโชว์เวลาเปิดร้านขายของน่ะครับแซนกล่าวเขิน พี่ราตรีขอชารับรองด้วยนะครับ

จ้า จ้า นี่แซนวันหลังนายเป็นหัวหน้าทีมละกันนะพี่สาวของทีมกล่าวประชด เธอรู้สึกว่าตัวเองเหมือนเลขาส่วนตัวมากกว่า

ช่วยไม่ได้นี่ครับ ก็พี่ชงชาเก่งที่สุด แต่ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวเราก็ได้หัวหน้าทีมใหม่อยู่แล้วแซนบอกอย่างมีเลศนัย

หมายความว่าไง หัวหน้าทีมคนใหม่ แสดงว่ามีคนเก่งเข้ามางั้นเหรอเปลวฟ้าถามแปลกใจ

ถูกต้องแล้วครับเด็กหนุ่มผมทองตอบเสียงใส เขาอยู่นี่ไง

ปลายนิ้วยาวเรียวถูกชี้มาทางเปลวฟ้า

อะไรนะ ?”เด็กหนุ่มจอมวางแผนรู้สึกว่าอีกฝ่ายจะยังไม่เลิกความคิด

ผมรู้พี่จะถามอะไรขอบคุณครับพี่ราตีสำหรับชาแซนหยุดแล้วหันมาจิบชาอุ่น ท่ามกลางทุกคนที่นั่งฟังอยู่ ชิมชาก่อนครับพี่ นี่คือชาพิเศษที่ได้มมาจากใบชาสีทองเชียวนะครับ โลกนี้เรียกว่า โกลเด้นที

อืมรสชาติดี เหมือนชาฝรั่งแต่กลิ่นหอมมากเหมือนชามะลิ เปลวฟ้าจิบชาอย่างสำรวม

ที่จริงผมอยากเติมนมมากกว่าจะได้หวานมันกว่านี้ สำหรับผมมันขมไปนิดแซนกล่าวเสียงใส

นายนี่เด็กจริงๆ ทำแบบนั้นก็ทำลายรสชาติชาหมดน่ะสิ

คนอื่นๆที่นั่งฟังทั้งสองพูดต่างสงสัยว่า มาคุยเรื่องชากันได้ไงเนี่ย

เข้าเรื่องดีกว่า จริงอยู่ฉันตอบรับเรื่องธุรกิจกับพวกนายในเรื่องลงทุน แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันจะมาเป็นผู้รับหน้าที่สำคัญในกลุ่มหรอกนะ เปลวฟ้าเริ่มเรื่องทันที “และฉันบอกนายไปแล้วไงว่าไม่เป็น!!

ผมทราบครับ แต่ตอนนั้นพี่บอกว่ายังไม่รู้จักกลุ่มเราดีเลย ตลอดทางที่ผ่านมาพี่น่าจะเห็นความสามารถของพวกเราแล้ว ไม่คิดอยากได้เรามาเป็นลูกน้องเหรอครับแซนเกริ่นต่อด้วยรอยยิ้มเหมือนเดิมพวกเราจำเป็นต้องมีคนฉลาดรู้จักวางแผนอย่างพี่ฉะนั้นถ้าพี่เป็นหัวหน้าถึงจะชนะเกมส์นี้ได้

“ฉันยอมรับว่ากลุ่มของนายมีความสามารถ แต่นี่ไม่ใช่กลุ่มที่ฉันสร้างขึ้นมันจึงไม่ใช่กลุ่มในแบบที่ฉันต้องการ”เปลวฟ้าบอกตรงๆ “อีกอย่างนายเสนอบทบาทหัวหน้าให้ แท้จริงแล้วนายก็แค่อยากได้ฉันมาเป็นลูกน้องนายต่างหาก”

“โอ้ พี่มองแบบนี้นี่เอง”แซนสีหน้าเปลี่ยนไป เขาเอามือลูบริมฝีปากอย่างครุ่นคิด “พี่ไม่ควรอคติกับเรื่องนี้น่ะครับ ถ้าหากเราเป็นกำลังได้ก็ควรจะ...”

เปลวฟ้ายกมือปรามก่อนที่แซนจะพูดจบ

“ฉันรู้ว่านายกำลังจะบอกอะไร กลุ่มของนายไม่ใช่สิ สมาชิกของDark Hunter เป็นเหล่าผู้เล่นที่มีความสามารถมากๆ แต่ฉันต่างหากที่ไม่มีความสามารถจะบงการได้หรอก”

แซนพูดไม่ออก เปลวฟ้าปิดกั้นทุกอย่างที่เขาพยายามจะชวนเข้ากลุ่ม

“พวกนายมีจุดประสงค์จะพิชิตเกมส์นี้เพื่อเงินรางวัล แต่ฉันมีเป้าหมายต่างจากกลุ่มของนาย อันนี้ก็ยอมรับจากใจเลย เพราะฉะนั้นให้ฉันเป็นผู้นำไม่ได้หรอก”

สมาชิกหลายคนพากันอึ้งกันไปหมด ตอนที่ได้ยินเปลวฟ้าตอบหลงเอ๋อ พวกเขาคิดว่าเป็นการโกหกเพื่อหาเรื่องปฏิเสธที่ไหนได้เป็นความจริงที่พวกเขาแทบอยากล้มหงายท้อง

“แล้วทำไมถึงสนใจลงทุนกลุ่มพวกเราละคะ”ราตรีถามแทรก

เปลวฟ้ายิ้มเหมือนรอคำถามนี้อยู่แล้ว“ก็อย่างที่ผมบอกกลุ่มของพวกคุณมีความสามารถในการล่าหรือทำภารกิจแต่ยังขาดเงินทุนที่เข้ามาหมุนเวียน ดังนั้นผมจึงอยากลองลงทุนกับพวกคุณดู แต่ถึงพวกเราจะร่วมกลุ่มไม่ได้แต่ก็สามารถเป็นพันธมิตรกันได้”

“ต้องใส่เสื้อเหลืองหรือเปล่า”เอลซัมแซวขำขำ

“ไม่ตลกเลย”บุพผาหันมาตวาดเอลซัมเสียงเข้ม จนเขาหน้าหงอ

“เอาเถอะถ้าผมถามพี่ว่ามาเข้ามาเล่นเกมส์มีจุดประสงค์อะไร พี่ก็คงจะไม่ตอบสินะครับ”แซนถามพลางเกาหัว ตอนนี้เขายิ้มไม่ออกเพราะรู้สึกผิดคาด ที่เผยไต๋ฝีมือไปหมดเหมือนลงทุนไปเยอะแต่กลับไม่ได้กำไรกลับคืนเท่าไรเลย

เปลวฟ้าใส่หน้ากากยิ้มกว้างหัวเราะเยาะในใจที่เขาไม่หลงกินเหยื่อที่อีกฝ่ายพยายามอย่างเต็มที่ แม้ว่าการใช้พวกเขาให้เป็นหมากในกระดานจะดูน่าสนใจไม่ใช่น้อยทว่ามันก็เสี่ยงที่จะทำให้ยูเรียน่าเผยตัวจริงออกไป แต่เขาก็ยังมีอีกหลายวิธีที่ใช้พวกนี้ให้เป็นประโยชน์โดยไม่ต้องเข้ากลุ่มคนพวกนี้

“นอกจากนี้”เปลวฟ้าเปรยเงื่อนไขเจรจาต่อไป “ถ้ามีภารกิจอะไรน่าสนใจเราอาจแลกเปลี่ยนข้อมูลกันหรือช่วยเหลือกันได้ ที่ผมพูดแบบนี้เพราะผมไว้ใจทุกคน”

“ถ้าเป็นภารกิจเกี่ยวกับการค้นหาไอเท็มในตำนานที่มีทั้งหมด 23 ชิ้นพี่จะร่วมกับผมไหม”

“ได้สิเพราะฉันไม่ได้มาเพื่อตามหาไอเท็มในตำนานอยู่แล้ว ถ้านายมีค่าตอบแทนหรือข้อมูลหรือไอเท็มอย่างอื่นที่สมน้ำสมเนื้อฉันก็ยินดีช่วยนาย”เปลวฟ้ายิ้มยิงฟันขาวๆเปล่งประกายเหมือนหน้าตาพ่อค้าหน้าเลือดไม่มีผิด

ในช่วงเวลานั้นเองทุกคนก็รู้สึกว่ามันแปลกๆ แซนรับรู้แล้วว่าเขาต่างหากที่เป็นฝ่ายลูกค้ากำลังต้องการลงทุนกับเปลวฟ้า

“ให้ตายเถอะผมชักไม่แน่ใจแล้วว่าใครกันแน่เป็นผู้ว่าจ้าง”แซนยิ้มแห้งๆกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนไปในพริบตา ตอนนี้เขารู้แล้วว่าตัวเองพลาดไปหลายจุดและเผยให้เห็นว่าตัวเขาต้องการเปลวฟ้ามากแค่ไหน ในทางตรงกันข้ามเปลวฟ้ากลับไม่ได้ใส่ใจในคุณค่าในที่สิ่งแซนมีตอนนี้เลย ซึ่งการเจรจาครั้งนี้เขากำลังเสียเปรียบเห็นๆ

ถ้าถามหาความผิดพลาดก็คงตั้งแต่ที่เปลวฟ้าประกาศไปว่าไม่ได้มาเล่นเกมส์นี้เพราะเรื่องเงินหรือมีเป้าหมายมาเพื่อพิชิตเกมส์นี้ แต่แซนเข้าใจบางอย่างผิดไป เปลวฟ้ามาที่นี่เพื่อพิชิตเกมส์นี้แต่ไม่ใช่ในแบบที่ทุกคนหรือคนส่วนใหญ่คิดต่างหาก

คงมีเพียงยูเรียน่าเท่านั้นที่เธอรู้ความจริง เนื่องจากข้อตกลงที่เปลวฟ้าได้ทำเอาไว้

 เงียบไปได้สักพักแซนก็เปรยต่อว่า “ตกลงครับผมรับข้อเสนอพันธมิตรกัน หวังว่าพี่คงไม่กลับคำเรื่องที่ว่าพี่ไม่ได้มาที่นี่เพื่อตามหาไอเท็มในตำนาน”

“จะให้เซ็นสัญญาเวทมนตร์ก็ได้”เปลวฟ้ารู้มาว่าสัญญาเวทมนตร์นั้นหากใครผิดสัญญาจะเป็นไปตามที่เซ็นสัญญาตกลงเอาไว้ ส่วนใหญ่จะชดใช้ด้วยเงินหรือชีวิต ซึ่งเกมส์นี้ทำให้ทุกคนเห็นคุณค่าของชีวิตเป็นสิ่งสำคัญที่สุดยิ่งใครฝึกวิชาหรือมีอาชีพสูงๆไปแล้ว ถ้าตายจะต้องกลับไปเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น

“แต่เรื่องเงินทุนผมขอปฏิเสธ พี่คงจะรู้อยู่แล้วมั้งว่าทำไม”แซนบอกต่อด้วยใบหน้าผิดหวัง

“รู้แล้วละ”

เปลวฟ้าเข้าใจดีว่าต้องเป็นแบบนี้ สิ่งที่แซนต้องการจริงๆคือสมาชิกที่มีฝีมือมาเข้ากลุ่มพร้อมกับเงินทุนไม่ใช่ต้องการหาผู้ลงทุน

“แต่ถ้าพี่จะให้ผมยืมเงินแต่ไม่คิดดอกเบี้ย มันก็ดีนะ”แซนเสนอต่อด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

ในสายตาของสมาชิกคนอื่นรู้สึกอายจนอยากเอาหน้ามุดหนีจริงๆ ที่เจ้าหมอนี่ดันขอยืมเงินกันหน้าด้านๆแบบนี้ คิดหรือว่าเขาจะให้ยืมง่ายๆน่ะ

“ได้สิ”เปลวฟ้าตอบรับอย่างจริงใจ ทุกคนพากันหงายท้องกันหมดยกเว้นหัวเราะเสียงก้อง

“ทำไมถึงให้ยืมละ”บุพผาตะเกียกตะกายลุกขึ้นแล้วถามด้วยความสงสัยอย่างมาก

“ก็เห็นเขาหน้าด้านกล้ายืม ฉันก็ต้องกล้าให้น่ะสิ แต่ต้องทำสัญญาเวทมนตร์คืนให้ทันกำหนดละกัน”เปลวฟ้าตอบด้วยรอยยิ้ม

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า พี่ไม่ต้องชมผมขนาดนั้นก็ได้ ผมเขินนะเนี่ย”แซนหน้าระรื่นพลางลูบผมด้วยความอาย

“เขาด่าแกชัดๆ”บุพผาหันมาแย้งมองแซนด้วยความเอือมระอาสุดๆ

ราตรีถอนหายใจหลังจากนั้นเธอก็เข้ามาพูดคุยเรื่องตกลงการยืมเงินกับเปลวฟ้า เนื่องจากหน้าที่ดูแลการเงินของกลุ่มเป็นหน้าที่ของเธอ จนตัวเองอดแปลกใจไม่ได้จริงๆว่าเธอเป็นหัวหน้ากลุ่มจริงๆหรือเปล่า เพราะแบบนี้ตอนที่แซนจะเสนอตำแหน่งหัวหน้าให้เปลวฟ้า เธอถึงไม่ขัดทันที

 

“เป็นกลุ่มที่ดีนะคะ อบอุ่นดี”ยูเรียน่าเอ่ยขึ้นหลังจากที่ทั้งสองออกมาจากฐานของกลุ่ม Creature Hunter “น่าเสียดายที่คุณไม่เลือกพวกเขา”

“พวกเราไม่จำเป็นต้องสร้างกลุ่มที่ผูกพันกันหรอก แค่ร่วมมือกันบางภารกิจก็พอ”เปลวฟ้าบอกพร้อมกับมามีสีหน้าเย็นชา “อีกอย่างฉันก็ได้ข้อมูลมาจากพวกเขามามากพอควรแล้ว ถือว่าบรรลุเป้าหมายพร้อมกับสร้างแหล่งหาข้อมูล”

“คุณนี่เหลือเชื่อเลย ถ้าไม่ได้หลอกใช้คนอื่นคงไม่สบายหรือไงคะ”เธอรู้สึกระอากับความคิดของผู้ชายคนนี้จริงๆ

เปลวฟ้าทำหน้าเฉยไม่ตอบ

“แล้วต่อจากนี้คุณจะเอาไงต่อคะ”ยูเรียน่าถามเคืองๆ

“อยากรู้จริงๆเหรอ”เปลวฟ้าหันมาจ้องตา

“ค่ะ!!”เธอตอบเสียงเขียว

“บอกไม่ได้หรอก”เปลวฟ้าหันมายิ้ม แล้วกลับไปมองทางข้างหน้าเหมือนเดิม

“อ้าว...”ยูเรียน่าร้อง แล้วทำแก้มพองๆทันที “คุณนี่ชอบรังแกคนอื่นจริงๆนะคะ อย่างตอนแซนก็เหมือนกัน”

“ช่วยไม่ได้นี่นา อยากมาใช้เล่ห์กับฉันก่อน เพราะฉันไม่ชอบเดินตามเกมส์ใครซะด้วย”

“นี่เป็นเหตุผลที่แท้จริงที่คุณไม่เข้ากลุ่มพวกเขาสินะคะ”เธอพูดเสียงเชิงตำหนิ “เปลวฟ้าเป็นคนนิสัยเสียจริงๆ”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า เธอนี่ตลกจริงๆ จนป่านนี้เพิ่งจะมารู้เหรอ”เปลวฟ้าหัวเราะใหญ่

“ไม่ใช่นะคะ เพราะที่ผ่านมาฉันอุตส่าห์พยายามมองคุณในแง่ดีต่างหาก”

“ขอบคุณ”เปลวฟ้าทำเสียงเย้ย “เอาเป็นว่าฉันบอกก็ได้ว่าจะเอาไงต่อไป”

“ไม่อยากรู้แล้วค่ะ”ยูเรียน่าเบนหน้าหนี

“ตามใจ”เปลวฟ้าก็ไม่สนเช่นกัน

“เพราะฉันเดาได้แล้วละคะว่าเป้าหมายต่อไปของคุณคืออะไร”ยูเรียน่าหันกลับมาคลี่ยิ้ม

“เอ๋อะไรเหรอ”เปลวฟ้าแสร้งสนใจ

“ไม่บอกหรอกค่ะ คิกคิกคิก”ยูเรียน่าปิดปากหัวเราะ

“เอาคืนรึ โอ๊ยๆๆ เจ็บนะเนี่ย”เปลวฟ้าแกล้งเจ็บปวด เอามือกุมทำหน้าอ้อนวอน“โคตรอยากรู้เลย ยูเรียน่าครับช่วยบอกผมหน่อยเถอะ ผมกำลังขาดใจแล้ว”

“ฉันไม่ขำหรอกนะคะ กับท่าทางประชดของคุณน่ะ”

“หึหึหึ”เปลวฟ้าหัวเราะ พอมารู้ตัวอีกทีเขารู้สึกว่าช่วงนี้หัวเราะบ่อยแฮะ “เอาละช่วยบอกสิว่าเธอเดาความคิดฉันว่ายังไง”

“ก็บอกไปแล้วนี่คะว่าไม่บอก”ยูเรียน่ายืนกรานเสียงแข็งเธอจะไม่ปริปากเด็ดขาดกับคนน่าหมั่นไส้คนนี้

“โธ่เอ๋ย ที่แท้เธอก็ไม่รู้”เปลวฟ้ายักไหล่ มองเธอด้วยสายตาดูถูก “ก็อย่างว่าฉันไม่น่าตั้งความหวังว่าเธอเป็นผู้หญิงฉลาดที่แตกต่างจากผู้หญิงทั่วไปคนไหนเลย”

ยูเรียน่าพ่นลมออกทางจมูกทันที “ฉันไม่ได้โง่นะคะ ฉันรู้ว่าเป้าหมายต่อไปของคุณก็คืออาชีพขั้น 2สินะคะ”

“อ้าวไหนว่าจะไม่พูดไง”

“ก็คุณน่ะสิมาดูถูกฉันก่อนทำไมเล่า!!”เธอเถียงแทบควันออกหู

“แล้วทำไมเธอถึงคิดแบบนั้นละ”เปลวฟ้ายิ้มสะใจแล้วถามต่อ

“เพราะจากการต่อสู้ที่ผ่านมา คุณคงเห็นว่าอาชีพขั้น 2 เป็นสิ่งจำเป็นสินะคะ โดยเฉพาะตอนคุณดวลกับจอมเวทมนตร์ดำหากคุณไม่ได้อาวุธที่ฉันทำให้คุณคงตายไปแล้ว”

เปลวฟ้าตบมือให้อย่างชื่นชมแน่นอนว่าไม่จริงใจ “เยี่ยมๆ เหตุผลของเธอถูกต้องแต่เป้าหมายของฉันจริงๆแล้วเธอคิดผิดไปนิดหนึ่ง”

“อะไรเหรอคะ”ยูเรีน่าถามพร้อมกับกำชับว่า “ยังไงก็ต้องบอกนะคะ ไม่งั้น ไม่งั้น”เธอเริ่มนึกไม่ออกว่าจะเอาอะไรมาต่อรอง “ฉันจะไม่ไปกับคุณแล้ว”

“ ฉันว่าเป็นคนขอตามฉันมาไม่ใช่รึ”เปลวฟ้ารีบแย้งทันที

“จริงด้วย”ยูเรียน่ากุมหัวเธอรู้สึกขายหน้าจริงๆ

“เอาเถอะฉันรู้แล้วว่าคนอย่างเธอไม่มีอะไรมาต่อรองฉันได้หรอก”เปลวฟ้าทำเสียงปลอบแสยะยิ้ม ที่จริงแล้วถ้าเอาเรื่องอาวุธที่ทำให้มาอ้างเขาอาจยอมจริงๆ โชคดีที่ยูเรียน่าลืมเรื่องนี้ไป

“คำพูดกับสีหน้าไม่เหมือนปลอบสักนิดเลยนะคะ”ยูเรียน่าแย้งเสียงเขียว แต่ก็แน่ละเขาไม่คิดจะปลอบจริงๆ แต่ดูถูกเธอต่างหาก

“เอาน่าฉันก็กำลังจะบอกอยู่ที่ไง”เปลวฟ้าไม่ชินกับการปลอบใจหรือให้กำลังใจคนอื่นสักเท่าไร เวลาตั้งใจจะปลอบ มักพูดออกมาเชิงดูถูกเสมอ แน่ละว่าเขาไม่มีทางบอกความจริงเรื่องนี้กับยูเรียน่าแน่ๆ

“สิ่งที่เธอคิดผิดไปคือเรื่องอาชีพ ฉันไม่ได้สนใจแค่อาชีพทั่วไปที่ทุกคนเป็นกัน แต่สนใจอาชีพขั้นพิเศษที่ไม่มีใครรู้ต่างหาก”

“เอ๋คุณรู้ได้ไงคะว่ามันมีแบบนั้นด้วยน่ะ”

“มันต้องมีแน่ๆ เพียงแต่เรายังไม่รู้”

“ก็นั่นน่ะสิ อะไรที่ทำให้คุณคิดแบบนั้น”

“ก็เพราะดูจากข้อมูลของแต่ละอาชีพ ทั้งชื่อของเกมส์ชื่ออาณาจักร ฉันถึงมั่นใจว่านี่เป็นเกมส์ที่ฉันรู้จักเลยละ”เปลวฟ้าแสยะยิ้มเหมือนกำลังอดตื่นเต้นไม่ได้กับแผนการทีละขั้นที่กำลังดำเนินต่อไปอย่างไม่มีสะดุด

ยูเรียน่าไม่เข้าใจคำตอบของเปลวฟ้า แต่เธอคิดว่าภายในคำตอบของเขา กลับซ่อนความลับบางอย่างเอาไว้ ซึ่งเธอก็ขี้เกียจจะถามแล้วแม้ว่าจะเอะใจก็ตาม

สิ่งที่เปลวฟ้าเริ่มค้นคว้าก็คือเรื่องอาชีพพื้นฐานทั้งหมดหรืออาชีพขั้นที่ 1 ที่เปลวฟ้าเป็นอยู่จะมีให้เลือก 6 อาชีพ ได้แก่

Hermitนักบวชที่มีจุดเด่นในด้านสนับสนุนและรักษา นักรบมีความแข็งแกร่งของร่างกายและทักษะสู้ระยะประชิด

Mageจอมเวทย์หรือผู้ใช้เวททั้ง4ธาตุโจมตีศัตรูเป็นกลุ่มแต่กลับเป็นอาชีพที่เล่นยากที่สุดเพราะพลังเวทเริ่มต้นที่น้อยทำให้ต้องเติมพลังเวทบ่อย ร่างกายอ่อนแอที่สุดทุกอาชีพ และต้องอาศัยความจำในการร่ายเวทมนตร์ ความเก่งของอาชีพจึงขึ้นอยู่กับ

Adventurer นายพรานอาชีพที่มีความว่องไวสูงที่สุดและความแม่นยำ ใช้ทักษะอาวุธเบาได้ทั้งระยะใกล้และไกล

Artisanช่างฝีมืออาชีพที่เกี่ยวกับสร้างสิ่งของต่างๆ ไม่มีทักษะต่อสู้แต่สามารถใช้อาวุธและเกราะได้ทั้งหมด แถมมีพละกำลังแข็งแกร่งเทียบเคียงเช่นนักรบ และความแม่นยำในการโจมตีระยะไกลเช่นนายพราน

Warriorนักรบอาชีพที่ไร้ซึ่งเวทมนตร์มาเกี่ยวข้อง เป็นสายอาชีพที่เน้นโจมตีมากที่สุดและทรงพลังมากที่สุดในบรรดาอาชีพที่ใช้กระบวนท่าโดยอาศัยพลังภายในตัวในการต่อสู้และเป็นอาชีพที่มีผู้เล่นมากที่สุด

อาชีพสุดท้ายคือKnight อัศวินเป็นอาชีพที่มักสวมเกราะและถือโล่ มีความอึดมากที่สุด เพราะมีทักษะโล่และเพิ่มพลังเกราะทำให้สูญเสียความว่องไวไป จุดต่างของอาชีพนี้กับนักรบอยู่ที่ความคล่องแคล้วและทักษะโจมตีซึ่งนักรบมีเหนือกว่า และด้านป้องกันต้องยกให้อัศวิน

ทั้งหมดเป็นสิ่งที่เปลวฟ้ารู้ตอนนี้ จากการพูดคุยกับราตรี เปลวฟ้าแอบถามหาแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้มากที่สุด ก็ทราบว่าที่อาณาจักรอัสเทีย ในเมืองอัสเทียมีศูนย์หรือสมาคมให้ข่าวสารแก่ผู้เล่นโดยเฉพาะซึ่งชื่อว่า สมาคมข่าวหมื่นทิพย์ และยังมีจุดให้เช่าขายของเหมือนห้างสรรพสินค้า

แม้เส้นทางในเมืองจะแคบและแออัด แต่เมื่อรู้ว่าสมาคมเป็นตึกคล้ายห้างสรรพสิ้นค้า เปลวฟ้าก็เดินก็มาถูกที่ทันที มันเป็นตึก 6 ชั้นที่ยาวมากด้านนอกเป็นกระจกเงาเหมือนห้างสรรสินค้าจริงๆ นอกจากนี้ไม่มีใครที่เข้ามาเมืองนี้แล้วจะไม่รู้จัก

ยูเรียน่าดูตื่นตาตื่นใจมาก เธอไม่เคยเห็นตึกที่ประดับด้วยกระจกมาก่อนและภายในนั้นก็เป็นตึกที่ตรงกลางทุกชั้นเปิดโล่ง ด้านบนสุดยังเป็นหลังคากระจกซึ่งมีแสงส่องลงมาถึงชั้นล่างสุด ถ้าอยู่ชั้นแรกจะเห็นพื้นที่ทุกชั้นทั้งหมด และใจกลางของตึกในชั้นล่างสุดเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจ มีที่นั่งพนักพิงยาว ต้นไม้ประดับและน้ำพุดูสดชื่นและสบายตา

เมื่อเข้ามาสิ่งที่เห็นอันดับแรกสุดคือศูนย์บริการต้อนรับให้ข้อมูลต่างๆแก่แขกหน้าใหม่ที่เข้ามา

“ยินดีตอนรับค่ะ”พนักงานสาวหน้าใสกล่าวต้อนรับเมื่อเห็นเปลวฟ้ากับยูเรียน่าเข้ามา ในสายตาของพวกเธอรู้สึกแขกสองคนตรงหน้าค่อนข้างใส่ชุดปิดบังเสียเหลือเกินบางทีอาจเป็นพวกอิสลาม เนื่องจากพวกใส่ผ้าคลุมหัวและมีผ้าปิดปาดเผยให้เห็นแค่ดวงตาเท่านั้น โดยเปลวฟ้าใส่สีดำทั้งสุด ส่วนยูเรียน่าเป็นสีขาวบริสุทธิ์ทั้งหมด

“สมาคมข่าวหมื่นทิพย์อยู่ตรงไหนครับ”เปลวฟ้าเดินเข้าไปถามพนักงานสาวที่อยู่ศูนย์ต้อนรับ

“ จะหาศูนย์ข่าวสารสินะคะ”พยักงานต้อนรับถามย้ำ “ตรงไปชั้น 2 เลี้ยวขวา แล้วตรงไป จากนั้นเลี้ยวซ้าย ผ่านทางแยก 3 ครั้ง ตรงไปตลอด แล้วค่อยเลี้ยวขวา จะเห็นคนใส่ชุดดำ 2 คนยืนอยู่ระหว่างประตูสีม่วง ก็คือถึงแล้วค่ะ”

“ขอบคุณครับ”เปลวฟ้าตอบด้วยใบหน้าไร้อารมณ์

ส่วนยูเรียน่ายืนฟังอยู่ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก เธอคิดว่าถ้าบอกทางแบบนี้สู้เอาแผนที่มาไม่ดีกว่าเหรอ ใครจะจำได้

ยกเว้นเปลวฟ้าที่จำได้ ถึงกระนั้นเขาก็คิดเหมือนยูเรียน่า “ขอแผนที่ด้วยครับ”

“ขอแฟรชไดร์ด้วยค่ะ”

“มีแฟรชไดร์ด้วยเหรอ ไม่สิขนาดไอแพดยังมีเลยนี่นา...ผมยังไม่มีไม่ทราบว่าหาซื้อได้ที่ไหนครับ ”

“ซื้อได้ที่นี่เลยค่ะ”พนักงานสาวยื่นให้ทันที โดยมีหลายแบบขื้นอยู่กับความจุข้อมูล เริ่มตั้งแต่ 8 GB จนไปถึง 32 GB

เปลวฟ้าเลือกขนาดใหญ่สุดทันทีอย่างไม่ลังเล ซึ่งมีราคา 1,500 โกลี่

เมื่อได้ข้อมูลแผนที่มาเปลวฟ้าก็เสียบแฟรชไดร์เข้ากับไอแพดทันที แล้วเลือกข้อมูลแผนที่ ภาพหน้าจอก็ปรากฏออกมาเป็น 3 มิติ เป็นแผนที่ภายในตึกชั้นหนึ่ง แถมยังมีสัญลักษณ์สีเขียวกระพริบซึ่งแทนตำแหน่งตัวเอง

พอพิมสถานที่ต้องการก็มีลูกศรแดงและเส้นสีเขียวที่บ่งบอกเส้นทางในการเดินทางไปสถานที่นั้น

“สะดวกจังเลยนะคะ อย่างกับแผนที่เวทมนตร์”ยูเรียน่ากล่าว เธอมองแผนที่ในมือของเปลวฟ้า ซึ่งเป็นเส้นทางที่ซับซ้อนมีจุดให้เลี้ยวบ่อยๆ “บางทีพนักงานที่บอกทางเหมือนจะแกล้งกันชัดๆ ถ้ามีแผนที่แต่แรกก็น่าจะบอกก่อน”

“ก็อาจใช่ แต่ถ้าผู้เล่นไม่มีไอแพดก็ไม่สามารถดูแผนที่แบบนี้ได้หรอกนะ”เปลวฟ้าแย้ง

“ถ้างั้นแผนที่ธรรมดาละคะ จะไม่มีเชียวเหรอ”ยูเรียน่าทำหน้าไม่อยากเชื่อ

“ฉันว่าเธอไม่ต้องไปห่วงคนอื่นหรอก”เปลวฟ้าทำเสียงหน่าย เพราะในใจเขามีแต่เป้าหมายเท่านั้น

เมื่อเข้ามาภายในสมาคมซึ่งเป็นห้องขนาดใหญ่ มีพนักงานนั่งโต๊ะมากมายพร้อมกับลูกค้าที่แวะเวียนกันมาเยอะจนเห็นหัวดำหัวแดงหัวเหลืองกันแน่นขนัด

“ต้องรับบัตรคิวด้วยเหรอเนี่ย”เปลวฟ้าทำหน้าหน่ายหนักกว่าเดิม เขาได้รับบัตรคิวหมายเลข 331 ทว่าเมื่อมองจากจอที่บอกเลขคิวต่อไป 454

“...”ยูเรียน่ามองอย่างชวนตะลึงแล้วหันไปถามเปลวฟ้าว่า “จะกลับก่อนดีไหมคะ เผื่อว่าช่วงดึกใกล้จะปิดอาจมีคนน้อยหรือไม่ก็ต้อนเช้า”

“ไม่ต้องหรอกแบบนี้อาจจะดีก็ได้”เปลวฟ้าเปลี่ยนมายิ้ม เขารู้แล้วควรทำอะไรช่วงที่รอ

ขณะที่ทั้งคู่เข้าไปนั่งรอเหมือนคนอื่นๆที่กำลังรอคิว เขาเริ่มทำอัศยาศัยดีทำเป็นตีสนิทหลายๆคนที่กำลังรออยู่ เมื่ออีกฝ่ายถูกชวนคุยไร้สาระแล้วถูกคอ เขาก็เริ่มทำการถามข้อมูลต่างๆ เช่นการจุดที่จะไปผจญภัย จุดไหนคือจุดเริ่มต้นของมือใหม่ บางคนมีอาชีพขั้นสอง ก็ลอบไปถามเชิงว่าดีไหม โดยการเลือกคนคุยเขาก็ต้องอาศัยท่าทางของคนๆนั้นที่ไม่ค่อยจะระวังตัว

เปลวฟ้ามองจากอารมณ์ของคนที่ดูมีท่าทางเบื่อหน่ายกับการรอคอย กระวนกระวาย ดีดนิ้ว ผิวปาก กระดิกเท้า ขยับมือตลอด บ้างครั้งก็ดูจากท่านั่งและการลองเชิงทักทายออกไป ถ้าตอบรับอย่างเปิดเผยก็สามารถเข้าไปคุยได้

บางครั้งก็อาศัยความน่ารักอ่อนหวานของยูเรียน่า เจ้าตัวที่ซื่ออยู่แล้ว และเป็นคนชอบผูกมิตร ทำให้เปลวฟ้าขโมยข้อมูลได้ง่ายขึ้นเยอะ

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง เปลวฟ้ากับยูเรียน่าก็เข้าไปคุยกับพนักงานที่ให้ข่าวสาร เป็นหญิงสาวหน้าใสผมทองทั้งสวยทั้งน่ารักอีกเช่นเคย ทำให้เปลวฟ้ารู้สึกว่าเกมส์นี้ช่างหาพนักงานเอาใจผู้เล่นผู้ชายเสียเหลือเกิน

“ยินดีต้อนรับค่ะ”พนักงานสาวผมทองทักเสียงหวาน “ไม่ทราบว่าต้องการข่าวอะไรคะ”

“ครับผมขอเข้าธุระเลย”ยามนี้เปลวฟ้าต้องการใช้เวลาให้น้อยที่สุดหลังจากเสียมากับการรอคอยอันยาวนาน

“ไม่ทราบว่ามีข้อมูลการฝึกฝนของแต่ละอาชีพขั้น 1 หรือเปล่าครับ”

พยักงานสาวมองด้วยความตะลึงเล็กน้อย เกือบจะจับสังเกตไม่ทันแต่เปลวฟ้ารู้สึกได้ของอาการชะงักของดวงตาที่นิ่งไปแวบหนึ่ง “ไม่ทราบว่าจะเอาไปใช้ทำอะไรเหรอคะ เพราะปกติไม่เคยมีใครเคยถามมาก่อน ส่วนใหญ่จะมาถามว่าอาชีพที่เป็นอยู่ สามารถพัฒนาไปอาชีพอะไรบ้างหรือไปฝึกที่ไหน”

ยูเรียน่าก็คิดเช่นนั้น เธอที่มานั่งข้างๆยังมองเปลวฟ้างงๆว่าเขาถามคำถามผิดหรือเปล่า

“คือผมจะเอาไว้เป็นข้อมูลไปบอกเพื่อนที่เพิ่งเข้ามาเล่นเกมส์น่ะครับ”เปลวฟ้าเตรียมข้ออ้างที่ไม่ถูกสงสัยเอาไว้แล้ว “จะได้รู้ว่าอันไหนฝึกง่ายหรือชอบแบบไหน”

“อ๋อแบบนี้นี่เอง”พยักงานสาวทำความเข้าใจทันทีอย่างไร้ข้อสงสัย “แล้วมีข้อมูลอะไรอย่างอื่นไหมคะ”

เปลวฟ้าพยักหน้า “ผมขอข้อมูลที่เกี่ยวกับอาชีพขั้น 2 ทั้งหมดด้วยครับ”

“อันนี้ทางเราให้ข้อมูลการฝึกไม่ได้นะคะ ได้แค่ชื่ออาชีพและสกิลความสามารถที่บ่งบอกจุดเด่นของอาชีพเท่านั้นค่ะ”

“แค่นั้นก็พอครับมีแค่ไหนเอาเท่านั้น”

“แล้วมีอะไรเพิ่มอีกไหมคะ หรือหมดแล้ว”

“ผมถามหน่อยได้ไหมครับว่า เกมส์นี้มีอาชีพพิเศษหรือเปล่า”

“อันนี้ดิฉันตอบไม่ได้จริงๆค่ะ ทางเราให้ข้อมูลทั่วไปที่ผู้เล่นจะต้องรู้ได้เท่านั้นค่ะ เรื่อความลับของเกมส์ผู้เล่นจะต้องเป็นค้นหา ถ้ายังไงลองหาสมาคมที่ผู้เล่นกำลังขายข่าวดูนะคะ หรือเข้าไปในเวปไซต์ที่ทางบอร์ดจัดไว้ให้ก็ได้ค่ะ”

“ขอบคุณครับ ทั้งหมดมีเท่านี้ครับ”

“ถ้างั้นฉันขอคิดเงินค่าข้อมูลนะคะ”พนักงานสาวเข้ากดคอมพิวเตอร์ที่อยู่ตรงหน้า “ทั้งหมด 6,000 โกลี่ค่ะ”

“โหแพงจังเลยนะครับแค่ข้อมูลแค่นี้”เปลวฟ้าแกล้งร้องบ่น

“ใช่ค่ะก็ข้อมูลของเกมส์นี้เป็นสิ่งที่มีค่ามากไม่แพ้ไอเท็มเลย ยิ่งข้อมูลที่เป็นความลับก็ยิ่งแพงมาก เพราะจุดเด่นของเกมส์นี้คือมีความลับให้ผู้เล่นค้นหามากมาย ซึ่งคนที่รู้ก็จะเก็บเอาไว้เป็นทรัพย์ในการต่อรองหรือขายเพื่อเอาเงิน”

“อย่างเช่นอะไรเหรอครับที่ลับ”

“ก็อย่างเช่นไอเท็ม สถานที่ มอนเตอร์ ภารกิจ เกือบทุกอย่างเลยที่เป็นความลับ ขนาดพนักงานยังถูกจำกัดเรื่องความลับเลยค่ะ เพราะถ้ารู้อะไรเข้าสามารถนำไปขายทำเงินได้จริงๆ...อุ๋ยฉันว่าฉันพูดนอกงานมากเลยนะคะเนี่ย”พยักงานสาวครุ่นคิดว่าตัวเองเผลอพูดอะไรหรือเปล่า

“แหมแต่ก็ไม่ได้หลุดความลับอะไรนี่ครับ”เปลวฟ้าบอกให้อีกฝ่ายอย่าได้คิดมาก ครั้งนี้เนื่องจากปิดยังใบหน้า จึงต้องใส่น้ำเสียงที่ฟังนุ่มนวลและอบอุ่น เพื่อที่อีกฝ่ายจะจับสังเกตความผิดพลาดของตัวเองไม่ได้

“ใช่ค่ะ เพราะดิฉันไม่รู้ข้อมูลอะไรอย่างอื่นที่น่าสนใจเลย”พนักงานสาวนึกบ่น “ถ้างั้นขอแฟรชไดร์ด้วยค่ะเดี๋ยวดิฉันจะนำข้อมูลมาให้ รอสักครู่นะคะ”

พอพนักงานเดินไป เปลวฟ้าก็แอบแสยะยิ้ม แม้บทสนทนาที่บอกไปจะเล็กน้อยและดูเป็นเรื่องกว้างในสายตาของคนทั่ว แต่มันก็เป็นข้อมูลยืนยันที่สำคัญสำหรับเขา

“ขโมยข้อมูลอะไรได้สินะคะถึงยิ้มแบบนี้”ยูเรียน่าที่อยู่ด้วยกันมาตลอดเริ่มอ่านสีหน้าของเขาออกเสียแล้ว

เปลวฟ้ามองยูเรียน่าที่ยิ้มกริ่มๆเหมือนรู้ทัน เขาชักจะต้องระแวดระวังผู้หญิงคนนี้เสียแล้วเพราะดูท่าเธอจะเริ่มรู้จักตัวเขามากเกินไปซึ่งมันไม่ใช่เรื่องดีเลย

“ตอนนี้รู้อะไรเพิ่มหรือคะ”ยูเรียน่าย้ำถามเพื่อเอาคำตอบ

เปลวฟ้ามองดวงตาสีชาอ่อนคู่งามก็รู้ว่าอีกฝ่ายต้องถามเอาคำตอบให้ได้แน่ๆ

“บอกก็ได้ ตอนนี้ฉันแน่ใจแล้วว่าอาชีพพิเศษหรืออาชีพที่ไม่สามารถเรียนที่ได้มีอยู่จริง และมันก็ทำให้ฉันมั่นใจมากขึ้นแม้จะไม่เต็มร้อยแล้วว่า เกมส์นี้พ่อของฉันเป็นผู้สร้างขึ้น”

ยูเรียน่านั่งยืดตัวเบิกตากว้าง เธอไม่รู้มาก่อนเลยว่าพ่อของเปลวฟ้าเป็นใคร ดังนั้นที่ได้ยินจึงบังเกิดความคิดต่อผู้ชายคนนี้ว่า

หรือว่าเขาคือบุตรแห่งเทพเจ้า!!

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,139 ความคิดเห็น

  1. #2089 ~{nop}~ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 มีนาคม 2554 / 20:36
    ผมว่า..เป็นชื่อเรื่อง ว่า ทรอน น่าจะดีกว่านะ
    #2,089
    0
  2. #2085 GiGaS_[Amaki Haruka] (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 มีนาคม 2554 / 11:53
    หรือว่า...!!!

    พ่อของเปลวฟ้าสร้างอีกโลกนึงขึ้นมาแต่โดนชุบมือเปิบแล้วถูกจับไว้แต่แอบติดต่อลับๆกับอาจารย์โดยวานมาบอกให้เปลวฟ้า!!!

    โอ้ว! จินตนาการล้ำเกินไปล่ะเรา
    #2,085
    0
  3. #2030 WOF (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2554 / 03:48
    รู้สึกตอนนี้จะมีคำหาย หรือเขียนสะดุดไปเยอะพอควรเลยนะครับ

    แล้วตกลงเกมส์นี้ไม่ใช่อีกโลกหนึ่งแล้วเหรอครับ พ่อเปลวฟ้าถึงสร้างเกมส์ขึ้นมาได้อะ อ่านแล้วชักไม่แน่ใจ
    #2,030
    0
  4. #2029 รัตติกาล (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2554 / 14:08
     ไหงบุตรพระเจ้าออกมาเป็นปีศาจได้ละเนี้ย
    #2,029
    0
  5. #2028 บราบราบรา (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 มกราคม 2554 / 23:17
    ฉลาดแกมโกงชิเป๊ง สะใจมาก
    #2,028
    0
  6. #812 แอบอ่าน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มีนาคม 2552 / 10:46
    จะชวน 3สาวไหมอะ
    #812
    0
  7. #811 Insomniac_fj (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มีนาคม 2552 / 09:58
    คิก คิก ~
    #811
    0
  8. #810 N.234R ตุ๊กแกดอง (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มีนาคม 2552 / 09:36
    Up Up Up

    I wanna readd~ TOT
    #810
    0
  9. #809 +~mojune~+ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มีนาคม 2552 / 09:08

    รีบๆอัพน่ะค่ะเป็นกำลังใจให้สนุกเข้มข้นมากเลยค่ะ

    อยากอ่านต่อล่ะอิอิ

    #809
    0
  10. #808 GigGaPaNg (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มีนาคม 2552 / 03:51
    คนแรกหรือเปล่าเอ่ย

    คุ้มค่ามากที่ตื่นมาอ่าน...จริงๆคือนอนไม่หลับแหล่ะ
    #808
    0