Eternal World Fantasy ภาคความทะเยอทะยานของเปลวฟ้า

ตอนที่ 1 : บทนำจุดเริ่มต้นของเปลวฟ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,829
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    19 มี.ค. 54

บทนำ จุดเริ่มต้นของเปลวฟ้า

ปัจจุบันเกมส์ออนไลน์ทางคอมพิวเตอร์ได้กลายเป็นสังคมในหนึ่งในชีวิตเราไปแล้ว เมื่อเวลาผ่านไปเกมส์ออนไลน์ได้พัฒนาจนนำจิตของเราเข้าสู่โลกแห่งความฝัน ผู้คนไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ต่างเข้าไปสู่โลกใหม่เพื่อหนีจากชีวิตจริงที่จำ เจ

แต่หากว่าชีวิตในโลกออนไลน์ได้เข้าแทนที่ชีวิตจริงที่ต้องทำงานหรืออยู่ไปวันๆ ถ้าโลกใหม่เป็นโลกที่เต็มด้วยความท้าทายและการผจญภัยทุกวันล้วนเกิดสิ่งมหัศจรรย์

หากมีคนทำให้เกิดโลกเกมส์ออนไลน์ที่เหมือนฝันกลายเป็นโลกแห่งความจริงขึ้นได้ ลองถามตัวเองเถอะว่า คุณจะเลือกโลกไหนระหว่างโลกใหม่กับโลกเก่าที่คุณกำลังหายใจอยู่ เด็กหนุ่มนักเล่นเกมส์คนหนึ่งกำลังคิดคำถามนี้อยู่แต่เขาจำต้องเลือกด้วยเหตุผลที่ต่างจากพวกคุณที่กำลังคิดอยู่

คุณจะไม่มีวันเดาออกเด็ดขาดถึงเหตุผลการเลือกของเขา เพราะชีวิตของเขาล้วนเต็มไปด้วยปริศนาและคำตอบของความจริงที่ไม่ธรรมดา คุณจะรู้ได้นอกเสียจากคุณต้องอ่านเรื่องราวทั้งหมดของเขาก่อน ขอย้ำว่าอ่านเรื่องราวทั้งหมดของเขาจนจบก่อน

 

มีหลายคนต้องรู้แน่ๆว่าความสุขที่แท้จริงของชีวิตครอบครัวเป็นอย่างไร ครอบครัวที่อบอุ่น ครอบครัวที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ครอบครัวที่ทุกคนต่างทานข้าวพร้อมหน้ากัน ล้วนมีมากมายหลากหลาย อย่างน้อยๆครอบครัวก็จะต้องมีสมาชิกประกอบไปด้วย พ่อ แม่ และลูกจะมีสักกี่คนก็ตาม แต่ถ้าพ่อกับแม่มีเยอะนี่ไม่ขอแนะนำ

ชีวิตครอบครัวของเด็กชาย เปลวฟ้าก็มีสมาชิกครบเช่นกัน เขาเป็นลูกคนเดียวที่คิดว่าตัวเองมีความสุขที่สุดในโลก เพราะเขามีแม่ที่แสนจะอ่อนโยนและใจดี แถมยังสวยเหมือนราวกับนางฟ้า ไม่ขี้บ่น ไม่เจ้าอารมณ์ และไม่เคยบงการให้เขาต้องทำอย่างโน่น อย่างนี้ แม้จะมีดุบ้างหากเขาทำผิด

ผิดอย่างไรน่ะเหรอ ก็แค่รังแกสัตว์ตัวเล็กๆ เด็กและผู้หญิงที่อ่อนแอกว่า ขนาดเขาอายุแค่ 6 ขวบยังทำให้เด็กผู้หญิงมากมายในวัยเดียวกันต่างร้องไห้มาแล้ว เขาไม่รู้หรอกว่ามุกภา คนเป็นแม่ห่วงอนาคตเมื่อเขาโตเป็นหนุ่มแค่ไหน แล้วแบบนี้จะไม่สั่งสอนได้ยังไง

ส่วนของพ่อชื่อ มานะแต่เป็นคนขี้เกียจตรงข้ามกับชื่อ ขยันเล่นเกมส์กับมุมานะหาเรื่องสนุกๆเป็นอย่างเดียวเท่านั้น ถ้าเทียบกับเปลวฟ้าแล้ว มุกภาเหมือนมีลูก 2 คน สามีเป็นทั้งลูกคนโตและพี่ชายของเปลวฟ้าไปด้วย

มานะแม้จะขี้เกียจแต่เขาก็ยังทำงานไม่ได้เป็น NEET เขาทำงานเกี่ยวกับการเขียนโปรแกรมปฏิบัติการ บางครั้งก็สร้างระบบป้องกันและโปรแกรมกำจัดไวรัส เนื่องจากเขาชอบสร้างไวรัสเล่นแพร่ไปทั่วโลกไซเบอร์ จะได้ไม่ตกงาน บางครั้งก็ขี้เกียจ จึงสอนให้เปลวฟ้าเขียนโปรแกรมและสร้างไวรัสเพื่อทำงานแทน ส่วนเขาก็ไปเล่นเกมส์ซะเอง

ด้วยความที่มีพ่อบ้าเกมส์ ทำให้เปลวฟ้าชอบเล่นเกมส์ไปด้วย มานะมักสอนเปลวฟ้าเล่นเกมส์ทุกประเภท แม้ว่าบางเกมส์เขาจะไม่ชอบก็ตาม เพราะมานะต้องการชี้ให้เห็นว่าทุกเกมส์ล้วนสอนทักษะต่างๆให้มนุษย์เรา และช่วยเสริมสร้างจินตนาการ จึงทำให้เปลวฟ้ามีทักษะความคิดแตกต่างจากเด็กทั่วไปในวัยเดียวกัน แต่ก็สร้างนิสัยที่ร้ายกาจไปด้วย

เกมส์ประเภทที่เปลวฟ้าชอบที่สุดเป็นเกมส์วางแผนการรบที่ต้องใช้การวิเคราะห์และการวางแผน มันเป็นพื้นฐานที่ทำให้เล่นเกมส์อื่นๆได้เก่ง ไม่ว่าจะเป็นเกมส์อะไร เปลวฟ้าก็จะวางแผนหมด แม้แต่เกมส์แข่งรถ เขาก็จะคำนวณเลยว่า เวลาไหนควรแซง เวลาไหนควรลดความเร็ว จะต้องขับอยู่เลนไหนของถนน

นอกจากเรื่องเกมส์ เปลวฟ้ายังกลายเป็นเด็กเรียนเก่ง เรียนรู้เข้าใจได้ไวและมีความคิดสร้างสรรค์ ไม่ว่าจะดนตรีหรือศิลปะ เปลวฟ้าก็มีทักษะโดดเด่นกว่าเด็กทั่วไป ยกเว้นด้านกีฬาที่เขาไม่อาจเทียบกับเพื่อนอีกคนได้ แม้เขาจะเล่นกีฬาไม่ถึงขนาดไม่เอาไหน ทว่าเจ้า ราพินทร์เป็นเหมือนดั่ง ลิโป้นักรบที่เก่งที่สุดในสามก๊ก ความสามารถของเจ้าหมอนี่ทำให้เขาที่เป็นแค่ขงเบ้งที่รู้สึกว่าด้านกีฬากลายเป็นปมด้อยในชีวิตไปเลย

สำหรับเรื่องนั้นเปลวฟ้าก็แกล้งไม่ใส่ใจเพราะราพินทร์เป็นคนจริงใจนิสัยดีตรงไปตรงมาน่าคบ แถมยังนับถือเขาอีกต่างหาก น้องสาวของหมอนั่นก็โคตรน่ารักน่าเอ็นดูอีก

ถึงอย่างไรเขาก็ยังมีครอบครัวที่มีความสุขมีพ่อที่รักสนุก มีแม่ที่อ่อนโยนคอยดูแลเอาใจใส่ มีเพื่อนที่ไว้ใจได้ ใครๆก็รักแค่เขาแกล้งทำหน้าใสซื่อ และมีคนอ่อนแอให้รังแก ชีวิตในแต่ละวันล้วนสดใสปราศจากสิ่งที่เรียกว่าความทุกข์ เหมือนเส้นทางโรยด้วยกลีบกุหลาบหลากสี

จนไม่คิดเลยว่าวันนั้นจะมาถึง วันที่เส้นทางชีวิตเต็มไปด้วยขวากหนาม มันเริ่มขึ้นตอนเขาอายุแค่ 10 ปี จู่ๆพ่อของเขาก็หายตัวไปโดยที่ไม่ได้บอกกล่าว

“แม่ครับ แม่ครับ พ่อไปไหน”เปลวฟ้าถามมุกภาที่กำลังทำอาหารอยู่ในครัว

“พ่อของเขาต้องไปทำงานหลายวันจ๊ะ เดี๋ยวก็คงกลับมา”มุกภาตอบโดยที่ไม่หันหน้ามาหา แถมน้ำเสียงฟังดูเลื่อนลอย

“พ่อไปทำงานที่ไหนครับ”เปลวฟ้าถามต่อ เขาสงสัยมากเพราะคนขี้เกียจอย่างมานะ ขนาดทำงานยังเลือกงานที่ทำในบ้าน นับว่าแปลกมากที่ไปทำงานนอกบ้าน

“...”มุกตาถอนหายใจเบาๆ“ต่างประเทศจ๊ะ”

“ประเทศไหนฮะ”

“พ่อเขาต้องไปหลายประเทศจ๊ะ มีหลายองค์กรต้องการให้พ่อของลูกไปช่วยแก้ปัญหา”มุกภาหันมายิ้มให้ลูกชายให้เขามั่นใจ “ไม่ต้องห่วงพ่อเขาต้องรีบกลับมาแน่”

เปลวฟ้ากลับรู้สึกว่าแม่ของเขากำลังโกหก

1 เดือนผ่านไป

เปลวฟ้าก็ถามหาพ่อของเขาอีกครั้ง มุกตาก็ตอบเหมือนเดิม แต่ครั้งนี้ไม่รอยยิ้มใดๆปรากฏออกมา จนเขาพยายามเค้นถาม เป็นครั้งแรกที่มุกภาตวาดให้ลูกชายหยุดถามเสียที ตั้งแต่นั้นมา เปลวฟ้าก็เข้าใจแล้วเขาก็ไม่ถามอีกเลย สองแม่ลูกดำเนินชีวิตกันต่อไปโดยพยายามที่จะมีความสุขโดยคิดซะว่ามานะไม่อยู่อีกแล้ว

4 ปีต่อมาจู่มุกภาก็ล้มป่วยเป็นโรคไตและมีอาการติดเชื้อในกระแสเลือด ทำให้การล้างไตไม่ได้ผล เพราะแพทย์ยังไม่อาจรู้ว่าติดเชื้ออะไร มันทำให้เปลวฟ้าตกใจมาก เขารู้สึกว่าความสุขที่เคยมีมากำลังค่อยๆหายไป และในช่วงนี้ที่แม่ของเขาเข้าโรงพยาบาล เขาถึงรู้ว่ามุกภารู้สึกทรมานมาตลอดและพยายามฝืนที่จะมอบความสุขให้เขา ไม่ใส่ใจดูแลตัวเองถึงได้ปล่อยให้ตัวเองกลายเป็นโรคไต

ตัวเขาเองที่แกล้งเป็นเด็กดีมาตลอด แต่ก็ไม่เคยใส่ใจผู้เป็นแม่เลย ได้แต่หายใจไปวันๆ ทานข้าวกับแม่เสร็จก็หนีขึ้นไปเล่นเกมส์อยู่ในห้องคนเดียว จนไม่ทันคิดเลยว่าเขาทำตัวเหินห่างแม่มากแค่ไหน

ตอนนี้ทุกอย่างก็สายไปแล้ว เขาไม่อาจทำอะไรได้เลย นึกแค้นใจ นึกเสียใจ หรือจะตั้งใจคอยดูแลดีแค่ไหน ทุกอย่างมันก็สูญเปล่า แม่ของเขากำลังจะตาย ทำให้เขาคิดถึงพ่อ ไม่รู้ว่าไอ้พ่อที่ขี้เกียจเอาแต่เล่นเกมส์ ทำไมมันถึงบ้างานมาเอาตอนนี้ หรือว่าโดนมากัดตายไปแล้ว

ผ่านไปได้แค่ 1 ปี แม่ของเปลวฟ้าก็สิ้นใจ ราวกับว่าเธอตรอมใจหรือไม่อยากเป็นภาระให้กับลูก แต่เรื่องนี้ไม่มีใครทราบได้ แต่ก่อนที่เธอจะสิ้นใจก็ได้กล่าวเรื่องสำคัญกับเปลวฟ้าไว้ว่า

เปลวฟ้าลูกแม่ อย่าได้โกรธพ่อของลูกเลยนะ

เปลวฟ้าหลั่งน้ำตาขณะจ้องมองดวงตาของมารดา แม้ว่าสีหน้าจะดูซูบผอมจนไม่เหลือความงดงาม แต่ภายในดวงตายังคงเต็มไปประกายแสงอันอบอุ่น เขากุมมือแม่และก้มหน้าร้องไห้โฮ เพราะเขาคงทำไม่ได้ที่จะไม่เคียดแค้นพ่อที่เขาเคยรัก แต่วันนี้ที่ตรงนี้คนๆนั้นควรจะอยู่ที่นี้

มุกภารู้ เธอรู้มาตลอดที่ผ่านมาเปลวฟ้ารู้สึกเช่นไร ความสงสัย และความอึดอัด ที่เธอไม่ยอมให้คำตอบว่าพ่อของเขาอยู่ที่ไหน ไม่เคยเอ่ยถึง ไม่เคยพูด ไม่เคยแม้จะทำให้เปลวฟ้าได้มีโอกาสที่จะได้ความจริง เธอไม่สามารถบอกได้ เธอสัญญากับคนๆนั้นเอาไว้แล้ว ว่าจะไม่พูดเด็ดขาด แม้ว่าเปลวฟ้าจะต้องรู้สึกเกลียดชังและกลายเป็นคนเคียดแค้นพ่อตัวเองก็ตาม จนกระทั่งเธอสิ้นใจ เธอก็ขอนำความลับไปกับเธอด้วย

นับจากนั้นวันที่แม่เขาตาย เปลวฟ้าก็พยายามพึ่งพาตัวเองมาตลอด ไม่พึ่งเพื่อนหรือคนรู้จักที่สนิทกันของพ่อกับแม่  ด้วยวิชาที่เรียนรู้มากจากมานะทำให้เขาสามรถหาเงินเลี้ยงดูตัวเองได้ การเป็นคนเดียวดาย ทำให้เขากลายเป็นคนเย็นชา ไม่เคยเชื่อใจใครง่ายๆ ไม่เคยหวังที่จะมีคนมารัก เพราะเขากลัวความเจ็บปวดจากเหตุการณ์ที่ผ่านมา

แม้จะอยากสืบเรื่องของพ่อ แต่ไม่ว่าจะพยายามหาข้อมูลแค่ไหน เขาก็ไม่อาจสาวไปถึงความจริง แม้แต่ที่อยู่ เป็นเหมือนราวกับว่าไม่มีคนที่ชื่อ มานะ จักรานุกุล อยู่ในโลกนี้

จนกระทั่งวันหนึ่ง ยามนั้นเป็นเวลา 19.30 น.ช่วงเวลาที่คนส่วนใหญ่โดยเฉพาะเด็กในวัยเรียนมักอยู่บ้าน เปลวฟ้า ก็เช่นกันเด็กหนุ่มอายุ 17 ปีแล้ว เขามีใบหน้าขาวใสเหมือนผู้หญิง ผมที่ยาวปกเป็นปอยแหลมยิ่งทำให้เขาถูกมองเป็นผู้ชายรูปงามอยู่บ่อยๆ แถมยังตัวสูงกว่า 6 ฟุตรูปร่างดีจนหลายคนคิดว่าเขาเป็นนายแบบเสียอีก

ทว่าเปลวฟ้ายังคงสนใจในเรื่องเกมส์ไม่เคยเปลี่ยน ตอนนี้เขาอยู่ในบ้านหลังใหญ่เพียงลำพัง โดยเป็นทั้งนักเรียนและนักเล่นเกมส์มืออาชีพ เขาสามารถหาเลี้ยงดูตัวเองโดยการคว้าเงินรางวัลในการแข่งเกมส์ต่างๆ ซึ่งปัจจุบันมีจัดขึ้นหลายรายการ จนมันได้กลายเป็นกีฬาเประเภทหนึ่งที่ผู้คนนับพันล้านต่างสนใจ

ขณะนี้เขานั่งอยู่บนโซฟาสีแดงตัวยาว โดยยกแขนพิงพนักโซฟา อยู่หน้าจอทีวี 50 นิ้วเป็นแบบไวสกรีนกำลังเฝ้ารอดูรายการทีวีเกมส์ที่มีเรทติ้งเยอะที่สุดถึงได้ออกรายการในเวลาที่น่าจะมีคนดูมากของรายการโทรทัศน์

มันมีชื่อรายการว่า “เกมส์ช๊อกโลก” เป็นรายการความยาวกว่า 45 นาทีไม่มีการตัดโฆษณา รายการจะนำเสนอเกมส์ที่ดีที่สุดในของสัปดาห์และให้เนื้อหารายละเอียด จุดเด่นและจุดที่น่าสนใจของเกมส์ที่แตกต่างจากเกมส์ประเภทเดียวกัน โดยไม่เน้นว่าจะเป็นแนวไหนเพียงเกมส์เดียวตลอดทั้งรายการ

“สวัสดีครับ พบกับผม นาย Gamer และรายการเกมส์ช๊อกโลก วันอาทิตย์เวลา19.30น.ทุกสัปดาห์พิธีกรหนุ่มไว้ผมฟูเป็นรังนกแนะนำตัวด้วยเสียงร่าเริง

“ผมไม่ขออ้อมค้อมเพราะทุกท่านคงอยากรู้แล้วว่าวันนี้ ผมจะมาเสนอเกมส์อะไรที่คิดว่าช๊อกโลกในรอบนี้”

“ไอ้หัวรังนกนี่มันพูดมากจัง แค่แกแนะนำมันก็อ้อมแล้ว ไอ้บ้าเอ๊ย!!” เปลวฟ้าหรี่ตาลงด้วยความเบื่อหน่ายเพราะกำลังคิดว่าเมื่อไรมันจะพูดเรื่องที่เขาอยากรู้เสียที

“ผมขอบอกก่อนเลยว่าเป็นเกมส์แนวออนไลน์ครับ เป็น MMORPGที่ยังคงฮิตกันไม่ได้หยุดตั้งแต่สมัยพ่อแม่ของพวกเรา”

“ยังปู๊ดอ้อมอยู่นะ ไอ้งั่ง”

เกมส์ออนไลน์ สมัยนี้เปลี่ยนไปมากนับตั้งแต่ระบบเวอชวล ซิมมูเลชั่น ได้ทำให้ผู้เล่นสามารถเข้าไปท่องโลกของเกมส์ได้ด้วยตัวเอง ด้วยการต่อระบบเมทริกซ์เข้าสู่สมองเหมือนในหนังดัง อย่าง The matrix หรือการ์ตูนดัง Ghost in the shell เป็นต้น

ปัจจุบันด้วยระบบนี้ได้ทำให้การเล่นเกมส์จึงไม่ต่างการจำลองโลกเข้าไปอยู่ และนำไปใช้ประโยชน์ต่างๆมากมาย ทั้งการฝึกการจำลองการรบ การจำลองการผ่าตัดและอื่นๆอีกมากมาย

เกมส์ออนไลน์ก็เช่นกัน โดยเฉพาะแนว MMORPG ซึ่งมีแนวนี้อยู่มากมายหลากหลายชื่อ หรือแม้แต่ถูกแต่งเป็นนิยายก็เช่นกันซึ่งก็ไม่พ้น พื้นฐานการเก็บเลเวล การทำเควส การผจญภัยที่มีกิจกรรมมากมายที่ทำให้ผู้เล่นได้รู้สึกไปสู่โลกแห่งนิยายหรือโลกแฟนตาซี

“เกมส์ที่ผมจะนำเสนอคือเกมส์ใหม่ล่าสุดที่ต้องยอมรับว่ามีจุดเด่นที่น่าทึ่งตั้งแต่การเข้าเกมส์แล้วครับ...”พิธีกรหัวรังนกสูดหายใจลึกก่อนจะเน้นคำต่อไป “เกมส์นั้นมีชื่อว่า...”เสียงดนตรีประกอบเป็นเสียงกลองดังขึ้นรัวเหมือนกำลังประกาศผู้ชนะเลิศไม่มีผิด “เกมส์ Eternal World Online Open Beta-ta-ta-ta!!!  ผมเชื่อว่าหลายคนคงได้ข่าวกันแล้วเกี่ยวกับเกมส์นี้ และน่าจะเคยลองเล่นเวอชั่น Close Beta กันแล้ว”

เปลวฟ้ายังคงนั่งนิ่งไม่มีความตื่นเต้นแต่อย่างใดต่อน้ำเสียงพิธีกรที่ต้องการเร้าอารมณ์คนดู เพราะเขารู้อยู่แล้วว่ารายการจะนำเสนอเกมส์นี้ เขาถึงมานั่งรอฟังรายละเอียด

“เกมส์นี้ได้พัฒนาจนสมบูรณ์โดยค่ายเกมส์ไทรแองเกิลแฟนตาซี เครือบริษัท G.Brain Soft ผู้พัฒนาระบบเวอชวลซิมมูเลชั่น ซึ่งตอนนี้พวกเขาได้พัฒนาระบบการเล่นใหม่ ที่สามรถทำให้ผู้เล่นเข้าไปมีตัวตนได้เหมือนจริงกว่าที่ผ่านมา ราวกับว่าตัวเราไปยังโลกนั้นด้วยตัวเองเลยครับ แถมการจำลองยังทำได้ชนิดที่ไม่มีจุดแตกต่างจากโลกจริงของเรา โดยเรียกระบบใหม่นี้ว่า Real ultimate system ซึ่งจะทำให้ผู้เล่นรู้สึกเจ็บปวด ผิวสัมผัสที่สมจริง ทั้งความอิ่มที่ได้กินอาหาร แถมยังทำให้ทักษะที่ทำอยู่ ณ ที่นั่นส่งผลต่อตัวเราในโลกจริงด้วย เขาบอกว่ามันสมจริงเสียจนอาจกระทบตัวเรา ทว่า !! ไม่ต้องตกใจไป ระบบกลับเต็มไปด้วยความปลอดภัยที่สามารถตัดผลเสียตรงจุดนั้นไปได้ครับ แล้วจะถูกนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ในการฝึกฝนต่อหลายองค์กรทีเดียว ซึ่งระบบใหม่ที่ว่าจะถูกนำใช้ครั้งแรกกับเกมส์ Eternal World Online ที่ผมกำลงนำเสนอ...คราวนี้เรามาพูดถึงจุดเด่นของระบบการเล่นดีกว่า”

“ชิ นึกแล้ว...รายการนี้ก็มีข้อมูลระบบแค่นี้...”

เปลวฟ้ากระเดาะบิ้นพลางขมวดคิ้ว เมื่อตอนนี้พิธีกรเริ่มพูดถึงตัวเกมส์ เพราะที่จริงแล้วมันมีบางอย่างที่พิธีกรยังพูดไม่หมดเกี่ยวกับระบบใหม่ที่ว่า โดยที่ผ่านมาเขาตามสืบเกี่ยวกับระบบนี้จากสื่อต่างๆ ก็ล้วนแต่บอกข้อมูลมาไม่ต่างจากพิธีกรผู้นี้ มันมีบางอย่างที่พวกเขารู้ไม่หมดหรือถูกปิดบังกันแน่

การที่เปลวฟ้าคิดเช่นนี้เพราะเขาได้พบข้อมูลระบบนี้จากพ่อของเขา ซึ่งยามนี้ได้หายสาบสูญไปนับตั้งแต่ออกไปทำงานที่ต่างประเทศเมื่อ 7 ปีก่อน เขาได้พบข้อมูล Real ultimate system จากไมโครชีพข้อมูลที่พ่อลืมทิ้งไว้ในห้องทำงาน ซึ่งมันได้บอกสิ่งที่น่าเหลือเชื่อเกินกว่าที่เด็กน้อยอย่างเขาจะเข้าใจ เขาคิดว่ามันคงเป็นความเพ้อฝันและมันก็เป็นเพียงบทความทางทฤษฏีที่เพ้อฝันเหมือนเรื่องการเปิดประตูมิติเวลา เขาจึงนำชิพมาเก็บไว้เฉยๆ จนกระทั่งเมื่อเร็วนี้ๆเขาได้ยินชื่อระบบนี้อีกครั้ง ถึงได้ประหลาดใจว่าชื่อมันตรงกันโดยบังเอิญหรือว่ามันสำเร็จตามทฤษฏีที่ว่าแล้วจริงหรือ

เปลวฟ้ามีความคิดว่าระบบนี้จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของพ่อเขา ซึ่งบางทีพ่อผู้เป็นวิศวกรและโปรแกรมเมอร์อาจเป็นหนึ่งในผู้พัฒนา แต่ก็มีเรื่องน่าสงสัยตรงที่พ่อของเขาทำงานไม่เคยสังกัดกับบริษัทใด แต่รับงานเขียนโปรแกรมทั่วๆไปเท่านั้น แม้เขาจะสงสัยว่าพ่อของเป็นคนที่เก่งซึ่งสามารถเขียนระบบการเคลื่อนไหวของหุ่นยนต์รูปร่างมนุษย์ หรือจะสร้างหนังอนิเมชั่น 3D ยังทำได้ด้วยตัวคนเดียวด้วยซ้ำ ทำไมถึงทำแต่งานเล็กๆน้อยๆอยู่ได้ ปกติก็จะทำงานที่บ้านตอลดซึ่งมีเครื่องมือพร้อมทำเกมส์ได้สบาย และไม่เคยที่จะพูดชื่อจริงให้ลูกค้าทราบอีก ราวกับต้องการปกปิดตัวเองไม่ให้ใครรู้

ทั้งอย่างงั้น  จู่ๆกลับหายตัวแล้วแม่ก็อ้างว่าต้องไปทำงานสำคัญที่ต่างประเทศและไม่เคยติดต่อกลับมาอีก ทิ้งให้เขากับแม่ต้องอยู่เพียงลำพังอย่างเดียวดาย จนกระทั่งแม่ของเขาป่วยตายยิ่งตอกย้ำความคับแค้นใจที่มีต่อพ่อมากขึ้น แม้ว่าลุงของเขาซึ่งไม่ใช่ลุงแท้ จะขอให้ไปอยู่ด้วยกัน แต่เขาก็ได้ปิดใจตัวเองว่าจะไม่ขอเชื่อใจและพึ่งพาพวกผู้ใหญ่ที่เห็นแก่ตัวเฉกเช่นพ่อของเขาอีก

เขานึกท้วงทุกวันว่าเมื่อคิดถึงเรื่องนี้งานบ้างานบออะไรถึงกับต้องทิ้งครอบครัวไป ขนาดคนที่ไปรบยังส่งจดหมายมาหาครอบครัวเลยยุคนั้น เป็นผู้ชายที่เห็นแก่ตัวที่สุด ไม่สมควรจะเป็นพ่อใครอีกแล้ว

ที่แค้นใจที่สุดก็คือเขาจะรู้บ้างไหมว่าคุณแม่ได้เสียไปแล้วด้วยโรคไตเพราะมีสาเหตุส่วนหนึ่งจากการทำงานหนัก และช่วงเวลานั้นคุณแม่ก็ยังคิดถึงคุณพ่อเสมอ เขาละจะรู้บ้างไหมว่าพวกเราทุกข์ทรมานเพราะเขาแค่ไหน

นับแต่นั้นสิ่งที่เปลวฟ้าคิดจะหามาตลอดคือความจริง ทำไมมันต้องเกิดเรื่องแบบนี้กับเขา ทั้งๆที่ผ่านมาเขาและพ่อกับแม่อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขเหมือนครอบครัวมาตลอด ก่อนที่พ่อของเขาจะหายสาบสูญไป จนทำลายความสุขทุกอย่าง

ที่จริงวันนี้เขาได้รับจดหมายฉบับหนึ่งเป็นจดหมายจากพ่อของเขาที่หายไปกว่า 7 ปี ที่จริงเขาฉีกทิ้งลงถังขยะแห้งไปแล้วทันทีที่เห็นชื่อ นาย มานะที่หน้าซองแถมยังไม่มีที่อยู่อีก

ทว่าความคนึงหาลึกๆมันทำให้เขาอยากรู้ว่าผู้ชายคนนี้ส่งข้อความอะไรมากันแน่ เขาจึงรวบรวมมันมาต่อใหม่

เปลวฟ้าช่วงเวลาที่พ่อหายไป พ่อได้ร่วมมือกับเพื่อนสร้างเกมส์สุดยอดในฝันได้จนเป็นผลสำเร็จ มันเป็นความฝันของพ่อมาตลอด ที่จะสร้างเกมส์ที่รวมความฝันอันมากมายเข้าไว้โลกๆเดียว เรื่องของเรื่องพ่ออยากท้าทายความสามารถของแกที่เป็นลูกของฉัน จงเคลียร์ภารกิจลับ 23 ภารกิจที่ซ่อนอยู่ในเกมส์ให้สำเร็จเป็นคนแรก

เมื่อลูกทำสำเร็จพ่อจะมาพบลูกอย่างแน่นอน และนอกจากนี้พ่อจะบอกความจริงทั้งหมดให้ลูกฟังทุกคำถามที่ลูกสงสัยในตัวพ่อ มาตลอด ทุกๆอย่างในการกระทำที่พ่อไม่สมควรจะเป็นพ่อ ซึ่งเรื่องนี้แท้ที่จริงแล้วมีแม่ของแกเท่านั้นที่รู้เรื่องทั้งหมดและเข้า ใจในตัวพ่อ

ปล. พ่อจะรอถึงวันที่เราจะได้พบกันเมื่อลูกเคลียร์เกมส์นี้ได้สำเร็จ ในทางกลับกัน ถ้าแกไม่ใช่คนที่เคลียร์เกมส์ก็อย่าหวังว่าจะได้รู้ความจริงเลย

 

หลังจากอ่านจบเขาทำหน้าเรียบเฉย แต่จริงๆแล้วภายในนั้นมันร้อนระอุราวกับภูเขาไฟประทุ เขารวบรวมเศษกระดาษมาขย้ำรวมกันเป็นก้อนกลมแล้วโยนลงขยะแห้งเหมือนเดิม

“ไอ้ผู้ชายปัญญาอ่อนไม่รู้จักโต!!! ตลอดมาแกไม่เคยรู้สึกผิดเลยใช่ไหมที่ทอดทิ้งพวกฉันไป...ต่อให้มีเหตุผลสำคัญ มันก็เลวอยู่ดีที่ทิ้งครอบครัวนั่นแหละ...บอกว่าแม่เข้าใจงั้นเหรอ...อยากจะอ้วกว่ะ...แล้วคนอย่างแกเคยเข้าใจพวกเราบ้างไหม !!? ไม่รู้ว่าแม่ไปหลงรักคนอย่างแกได้ยังไงกัน!!

เขาส่งเสียงกรอดรอดไรฟันแทบจะคลุ้มคลั่ง แต่ก็พยายามข่มกลั้นอารมณ์เอาไว้ เพราะเขาไม่อยากจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้เขาตกอยู่ในสภาพนี้ รวมถึงโลกที่นับวันจะบัดซบขึ้นทุกวัน แต่พอเขาเริ่มควบคุมสติได้ เขาก็นึกขึ้นได้ว่ามีบางอย่างในจดหมายที่น่าสงสัย

 

 “ตัวเกมส์เป็นแนว MMORPG ในโลกสมัยใหม่ที่ผสมผสานการใช้พลังพิเศษ มนตราและเครื่องจักรเข้าไว้ด้วยกัน !!!

เสียงบรรยายของพิธีกรที่เน้นคำด้วยความตื่นเต้น ทำให้เปลวฟ้าหลุดจากภวังค์ความคิดของความเกลียดชังเมื่อนึกถึงเรื่องนี้ แล้วกลับมาถอนหายใจ เพื่อปรับอารมณ์ทนฟังมันพูดต่อไป

“ผมจะบอกเรื่องแรกก่อนเลยคือโลกของเกมส์กว้างมากราวกับอยู่ในโลกจริงๆ มีเมืองนับร้อยเมือง แบ่งเป็นทวีปใหญ่ 4 ทวีป และเกาะต่างๆมากมาย ซึ่งทุกสถานที่ถูกสร้างมาสวยงามตระการราวกับเราท่องอยู่ในโลกแฟนตาซีที่เป็นเหมือนราวกับความฝัน”

“ความฝันงั้นเหรอ...?”เปลวฟ้าเอ่ยขึ้นเบาๆ ด้วยสีหน้าที่กำลังครุ่นคิดถึงอดีตเขานึกถึงพ่อที่เคยอยากสร้างเกมส์ที่เป็นโลกที่สวยงามทุกคนสามารถสนุกกับมันไม่มีเบื่อ เขาเองตอนสมัยเด็กก็มักหลงปลื้มนั่งฟังการเพ้อฝันของพ่อเสมอว่าอยากเล่นเกมส์ที่พ่อสร้างขึ้น

หลังจากนั้นเปลวฟ้าก็เลิกเท้าคาง เขานั่งตัวตรงแล้วเริ่มกดสวิทซ์รีโมตบันทึกรายการนี้ ที่จริงเขาคิดว่าถ้าเกมส์นี้มีระบบการเล่นเหมือนช่วงที่ลองเล่นซึ่งไม่แหวกแนวกว่าเกมส์อื่นๆ เขาก็ไม่คิดจะกดอัดรายการ

เขายอมรับเลยว่า ต่อให้คนที่ไม่สนใจหรือไม่ชอบเกมส์แนวนี้ก็ต้องเปลี่ยนความคิดมาลองเล่นดู นอกจากระบบการเล่นที่แตกต่าง ยังมีบางสิ่งที่ล่อใจเหล่านักเล่นเกมส์มืออาชีพอีก มันคือความท้าทายที่ยากจะปฏิเสธ !!!

“ได้ แล้วเราจะได้รู้กัน ต่อให้มันสนุกแค่ไหน ฉันจะทำลายสิ่งที่แกสร้างให้หมดเลย ความฝันที่แกสร้างไว้ฉันจะเปลี่ยนให้มันกลายเป็นฝันร้ายด้วยมือคู่นี้เอง ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า...”

เปลวฟ้าหัวเราะก้องอย่างบ้าคลั่ง กับการตัดสินใจที่นำไปสู่จุดเริ่มต้นที่เปลี่ยนชีวิตทั้งชีวิตของเขา แต่จู่ๆน้ำตาก็ไหลออกมาพร้อมกับเสียงหัวเราะที่ดังก้องอย่างที่ตัวเขาไม่อาจเข้าใจ...

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,139 ความคิดเห็น

  1. #2132 กระต่ายป่าคิตตี้ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 21:53
    สนุกดีค่ะ เนื้อเรื่องและภาษาซับซ้อนพอสมควร เป็นเพราะในเนื้อเรื่องต้องมีการพยายามอธิบายรายละเอียดต่างๆ ของตัวละคร ซึ่งต้องอาศัยทักษะในการเรียบเรียง แต่ก็ถือว่าแต่งได้ดีมากค่ะ
    #2,132
    0
  2. #2097 กันต์เก้า (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 เมษายน 2554 / 17:43
    ชอบ ><
    #2,097
    0
  3. #2094 mystery_11521 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 13:54
    กลับมานั่งอ่านใหม่ รู้สึกภาษาซับซ้อนมาก - - ?
    #2,094
    0
  4. #2069 GiGaS_[Amaki Haruka] (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มีนาคม 2554 / 09:04
    น่าสนใจ!!!
    #2,069
    0
  5. #2064 Kingdom of Nightmare (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มีนาคม 2554 / 11:36
    เพิ่งได้มีโอกาสกลับมาอ่านใหม่อีกรอบหลังจากที่ไรเตอร์ดองไว้จนผมลืมเรื่องทั้งหมด = ='
    อ่านใหม่อีกรอบแล้วยังรู้สึกเหมือนตอนได้อ่านครั้งแรกอยู่เลยรับ นั่นคือ สนุก และน่าติดตามต่อไปมาก
    พระเอกแนวลูลูชนี่ทำให้เรื่องแปลกใหม่ น่าติดตามจริงๆ
    แล้วจะตามอ่านต่อไปครับ

    ปล.หวังว่าจะออกมาเป็นหนังสือเร็วๆ นะครับ :)
    #2,064
    0
  6. #2025 My Angle (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มกราคม 2554 / 11:21
    เพิ่งเคยอ่านที่มีพระเอกแบบนี้เป็นครั้งแรก

    แนวดีค่ะ

    ไมเหมือนใครดี
    #2,025
    0
  7. #2018 ZzClassiczZ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 14:08
    เอาให้โหดๆแบบลูลูซเลยสร้างประวัติศาสตร์ใหม่ซะ 5555
    #2,018
    0
  8. #2001 Nol (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2553 / 12:55
    ฮ่าๆๆๆเหมือนลูลูชจริงๆด้วยครับหนุกดี
    #2,001
    0
  9. #1891 ลูลูช vi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มีนาคม 2553 / 12:45
    ต้อง โหดให้เหมือนลูลูช นะครับ ไม่ใช่ว่าเค้าไม่ดีแต่ อยู่ที่มุมมองของคน
    #1,891
    0
  10. #1882 Naru-chan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มีนาคม 2553 / 08:24

    สนุกมากๆ อ่านแล้วตื่นเต้นดีจัง ^ ^

    #1,882
    0
  11. #1877 blood cross111 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2553 / 18:58
    รู้สึกไปเองเปล่าหว่าว่านิสัยเปลวฟ้ามันเปลี่ยนไป๋
    #1,877
    0
  12. #1863 Fe -[ [ RiN ! (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มกราคม 2553 / 11:30

    รอคอยยย !!


    ภาค 4 !! 5 5 5 +

    ^ ^ !!~  อีกนานมั้ยเนี่ยย เหอ ๆ

    #1,863
    0
  13. #1825 123 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2553 / 20:15
    เอาเหวย เขียนใหม่ก็อ่านใหม่ ฮี่ฮี่
    #1,825
    0
  14. #1750 reddon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2552 / 00:43
    งงแหะ รอบนี้ เปลี่ยนเนื้อเรื่อง ไป คนละแนวเลย แต่ เจดหมายใน fw นี่ ผมว่าเนิ้อหา มัน คล้าย การิน ไอคดีฆาตกรรมออนไลน์ ไรนี่ละ ที่เป็นนิยายเล่มๆอะครับ แนวเดียวกันเลย ลงทะเบียนได้เฉพาะเวลา xxxx แล้วตาย ผมว่า แนวนี้มันไงไม่รู้ อ่านแล้วเดาง่ายอะครับ พวก คดี ฆาตกรรมไรแบบนี้อะ
    #1,750
    0
  15. #1747 WOF (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2552 / 21:47
    อืมมมม ผมคิดว่าโอเคแล้วนะครับ

    กล่าวตอนแรกเหมือนขึ้นเรื่องใหม่ แต่ความจริงสามารถเอามาต่อกับของเดิมได้เหมือนกัน โอเคเลยครับ

    สำนวนตรงนี้ก็ยอดเยี่ยมครับ ค่อยเข้ากันกับที่ส่วนที่เหลือ บทนำโอเคแล้วครับ
    #1,747
    0
  16. #1745 WOF (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2552 / 20:45
    เอ่อ ขออภัยนะครับไรเตอร์เลิศภพจบแดน พอดีลองมาดุบทนำใหม่อีกรอบก็ไม่เห็นว่าจะเปลี่ยนไปเท่าไหร่เลย



    จุดที่ผมแนะนำให้แก้ให้ได้หรือเพิ่มประโยคนำใหม่คือย่อหน้าที่ 1 ตรงที่บอกว่า เปลวฟ้ากลับมาจากโรงเรียน ทิ้งเป้สีดำ อะครับ ผมว่ามาถึงแล้วเขียนขึ้นอย่างนี้เลยมันดูไม่น่าสนใจ แถมดูแล้วไม่ดึงดูดเลยอะครับ ผมแนะนำว่าให้เกริ่นอะไรนำก่อนเพื่อที่ว่าจะได้ดูมีรูปประโยคที่น่าอ่านมากขึ้น หรือดูน่าสนใจขึ้น

    ตรงนี้มาถึงก็โยนเป้ เปิดคอม มันดูแล้วไม่น่าสนใจเลยอะครับ ถึงย่อหน้าที่ 3 ลงมาจะยอดเยี่ยมก็เถอะ ผมแนะนำว่าให้เพิ่มหรือแก้ให้เหมาะสมแค่ย่อหน้าที่ 1 ก็ได้ครับ หรือเพิ่มอีกสักหลายย่อหน้าให้น่าสนใจมากขึ้น
    #1,745
    0
  17. #1739 Fe -[ [ RiN ! (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2552 / 17:05

    แอบสยอง

    55

    #1,739
    0
  18. #1710 WOF (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2552 / 17:05
    ผมว่า ย่อหน้าที่ 1-2 ของบทนำเขียนได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะครับ อ่านแล้วตรงนี้ไม่ดึงดูด

    แต่พอลงมาถึงย่อหน้าที่ 3 จนถึงจบก็เรียกได้ว่าน่าสนใจมาก

    แต่บทนำนี้ยังไม่ได้กล่าวถึงลักษณะนิสัยของเปลวฟ้า ดูออกอย่างเดียวว่าเป็นคนฉลาด เรื่องนี้คงต้องรออ่านต่อไป



    โดยส่วนตัวแล้วผมคิดว่าเรื่องเดิมก็ดีแล้วนะครับ เพราะผมถูกใจนิสัยของเปลวฟ้าในเรื่องนั้นมาก มันเหมือนเปลวฟ้าคนนั้นมีทั้งสีขาวและดำอยู่ในตัวผสมผสานกันได้อย่างสมบูรณ์แบบ เป็นเสน่ห์ที่ดึงดูดใจผมอย่างมาก เห็นแล้วรู้สึกถูกใจ

    และการที่เปลวฟ้าอยากแก้แค้นโดยเขาสามารถทำได้ทุกอย่าง แต่ขณะเดียวกันเขาก็มีมิตรภาพที่มอบให้เพื่อน ดูขัดแย้ง แต่กลับเข้ากันอย่างประหลาด ทำให้ผมหลงเสน่ห์ของเปลวฟ้าคนนั้นเป็นอย่างมาก



    ก็แค่คอมเม้นต์ความรู้สึกของผมน่ะนะครับ อยากให้ไรเตอร์ได้รู้ไว้ แต่ยังไงผมก็จะติดตามผลงานของไรเตอร์ต่อไปครับ เพราะเขียนสนุกทุกเรื่องเลย
    #1,710
    0
  19. #1709 >>>BulldoG (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2552 / 15:01
    หมาว่า...มันจะไม่ออนไลน์แล้วนะ555

    แต่แหวกดีน่าสนใจอย่างแรง!!!
    #1,709
    0
  20. #1707 งำงำ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2552 / 09:16
    อิอิ แนวเลือดสาดเลยเหรอ  อ่านแล้วจะฝันร้ายตามไปด้วยไหมนี่
    #1,707
    0
  21. #1706 wANderer (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2552 / 08:43
    เปลี่ยนใหม่หมดเลยจริง ๆ น่ะเหรอออ !!?
    #1,706
    0
  22. #1704 คนแอบติดตาม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2552 / 01:54
    ง่าาาา เปลี่ยนใหม่นี่เองกะลังอ่านค้างเลย ถึงว่าหายไปไหน

    เสียดายจังยังอ่านไม่จบเลยพึ่งอ่านไปได้ครึ่งเดียวเอง TT
    #1,704
    0
  23. #1702 RayGuard (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2552 / 23:15
    โอ๊ะ!! มาแบบแหวกเลยค่ะ

    กลายเป็นหนังคนละม้วนไปซะแล้ว

    #1,702
    0
  24. #1700 konraisara (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2552 / 22:31

    กล้าเขียน ก้ กล้าอ่านครับ อิอิ
    สู้ๆ ครับ  ไฟเตอร์



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 ธันวาคม 2552 / 22:29
    #1,700
    0
  25. #1698 yokkung (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2552 / 21:19
    ลบไมอ่าน่าจาลงใหม่เราชอบทั้ง2แบบเลยอ่า
    อยากอ่านทั้งคู่อ่ะ
    ไม่อยากให้ลบเลยอ่า
    มันรุสึกเหมือนโดนทิ้งยังไงไม่รุ
    ตามอ่านตั้งนาน
    แต่ก็ไม่จบ
    เปลี่ยนเป็นเรื่องใหม่แทนซะอย่างงั้น
    ขอร้องล่ะเอาตอนเก่ามาลงอีกรอบได้ไหมอ่า
    #1,698
    0
  26. #1331 Z๏12iAc (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2552 / 02:29

    เอิ่มๆๆ
    แบบว่า ภาพสวยดีนะ
    5 5 5

    #1,331
    0
  27. #1297 name (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2552 / 21:02
    โหลดรูป ไม่ขึ้น -*-
    #1,297
    0
  28. #1286 -~+*. JoHanNa.*+~- (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2552 / 17:07
    ให้พระเอกท่านได้อาชีพสุดท้ายเหอะค่ะ =.,= เลือดหมดตัว (จะหื่นไปถึงไหนยัยนี่ -*-)
    #1,286
    0
  29. #1273 ZakuPuidan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2552 / 03:51
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!! บอกได้คำเดียวว่าาาาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!! "หล่อ" !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! =___=
    #1,273
    0
  30. #1266 Godwing (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2552 / 16:09

    ชอบๆน่าอ่านอ่านมากๆ

    #1,266
    0
  31. #1207 _P_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2552 / 16:33
    เห็นเเค่อาชีพก็เกิดอยากอ่านเเบบสุดๆอะ



    อยากให้พระเอกเป็นทุกอาชีพเลย



    เท่สุดๆอะนะ
    #1,207
    0