Fourteenshorts

ตอนที่ 35 : No.35 เรื่องของดาว : หมึกดำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 ก.พ. 61

เรื่องของดาว


ท้องฟ้าคืนนี้ขมุกขมัวไม่ค่อยปลอดโปร่งเท่าไหร่ ท้องฟ้าดูมืดครึ้ม


แต่กระนั้นก็มีหญิงคนหนึ่งชื่อว่า ดาว ที่ยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยวนั้นก็ได้คิดกับตัวเองว่า ฉันต้องทำอย่างไร ที่นี่คือที่ใหม่สำหรับฉัน ฉันจะมีเพื่อนไหมนะ


 วันนั้นเป็นวันที่ดาวได้ย้ายมาจากโรงเรียนที่ต่างจังหวัดดาวจึงเครียดกับการหาเพื่อน แต่ในทันใดนั้นก็มีกลุ่มเพื่อนกลุ่มหนึ่งกำลังเดินเข้ามาทางดาว ด้วยความที่ดาวนั้นพึ่งย้ายมาใหม่จึงหวาดระแวงไม่ค่อยไว้ใจใครเท่าไหร่ แต่มีผู้หญิงคนหนึ่งจากกลุ่มเพื่อนนั้นก็ได้เดินมาทักดาว


สวัสดี เราชื่อพิณนะ เธอชื่ออะไรหรอ?


ฉันชื่อดาวดาวได้ตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่เกร็งๆ


เธอย้ายมาจากต่างโรงเรียนหรอ พวกเราไม่คุ้นหน้าเธอเลยพิณถามอย่างอ่อนโยน


ใช่ เราย้ายมาใหม่ แล้ว...นี่เพื่อนๆของเธอหรอ ดาวมองไปทางกลุ่มเพื่อนๆของพิณ พิณก็พยักหน้าพร้อมกับบอกชื่อสมาชิกกลุ่มเธอ


นี่บี นี่มีน นี่เฟิร์นนะ


ดาวก็ได้ทำความรู้จักกับเพื่อนๆใหม่ของเธอแล้วเพื่อกลุ่มนั้นก็ได้ให้ดาวเข้าไปเป็นสมาชิกอีกคนของกลุ่ม ดาวดีใจมากกับการได้มีเพื่อนกลุ่มใหม่ วันนี้เราโชคดีจังที่ได้เพื่อนๆที่น่ารักทุกคนมาอยู่ด้วยดาวคิดในใจ แต่นี่ก็เป็นเพียงแค่เริ่มต้นของชีวิตมัธยมปลายของดาว....


ผ่านไปได้สองเดือน


ดาวๆ นั่นไงรุ่นพี่ที่แกชอบพิณพูดกับดาวพร้อมกับสะกิดให้ดาวมองรุ่นพี่คนนั้น รุ่นพี่คนนั้นชื่อ ท็อปพี่เขาเป็นรุ่นพี่ม.6 ซึ่งแก่กว่าดาวอยู่ 2ปี ดาวแอบชอบรุ่นพี่คนนั้นมาเดือนกว่าแล้ว แต่ก็ยังไม่กล้าทักไม่กล้าคุย แต่แค่ได้เห็นพี่เขาเดินผ่านไปวันๆ ก็มีความสุขแล้ว.... มีอยู่วันหนึ่งวันนั้นเป็นเช้าวันที่อากาศหนาวเย็นไปหมด หมอกได้ปกคลุมทองฟ้าทำให้ทุกอย่างดูหม่นหมองมืดครึ้ม ซึ่งอากาศหนาวๆแบบนั้นแน่นอนว่าทำให้ดาวตื่นสาย ดาวจึงโดนกักไว้ที่แถวของคนมาสาย ในขณะที่ดาวกำลังเดินไปที่แถวสายนั้นก็ได้ไปเห็นว่าพี่ท็อปก็ยืนอยู่ตรงแถวคนมาสายซึ่งถ้าหากว่าดาวเดินเข้าไปยืนก็จะได้ยืนข้างๆ พี่ท็อป ซึ่งพอดาวรู้เช่นนั้นก็เขินๆแต่ก็คิดว่า


เอาเถอะ! ถ้าไม่ยืนข้างๆ กันตอนนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะได้ยืนข้างกันอีกเมื่อไหร่


ดาวก็เลยเดินไปอย่างเกรงกลัวสีหน้าตอนนั้นแดงไปหมดแต่ก็พยายามเก็บกลั้นเอาไว้เพื่อไม่ให้พี่เขาดูออก เวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปเร็วเสมอก็เหมือนเวลาของดาวได้ยืนข้างพี่เขาก็เหมือนได้ยืนไม่กี่นาทีแต่ก็คุ้มค่ามาก ดาวเขินจึงไปเล่าให้เพื่อนๆฟัง เพื่อนๆก็พากันล้อดาว....


อุ้ย.... ท็อปน้องคนนี้เขินแกเว้ย


ดาวได้หันไปมองข้างหลังก็เห็นว่าเป็นเพื่อนพี่ท็อปที่ได้ยินทุกอย่างที่ดาวเล่าให้เพื่อนๆฟัง พี่คนนั้นชื่อเอ พี่เขาก็เลยล้อพี่ท็อปกับดาว และนั่นก็ไม่ใช่ครั้งเดียวที่พี่เขาล้อ ดาวจึงได้เริ่มรู้ว่าพี่ท็อปต้องรู้แล้วแน่ๆ ว่าดาวชอบอยู่ ดาวจึงตัดสินใจว่าจะทักพี่ท็อปไป...


ก่อนที่จะทัก ดาวก็ได้บอกเพื่อนๆ ก่อนว่าจะทักพี่ท็อปไป เพื่อนๆ ก็สนับสนุนเต็มที่


ทักเลย จะช้าอยู่ทำไมละเฟิร์นบอกดาว ดาวจึงบอกไปว่า


ไม่เอา รอฉันถึงบ้านก่อนค่อยทักพี่เขาไป


พอถึงบ้านแกก็จะคิดหนักอีกว่าจะทักดีไหม ทักตอนนี้แหละเอาเลยมีนบอก


แล้วจู่ๆ บีก็ได้ขอยืมโทรศัพท์ของดาวบอกว่าจะเอาไปโทรหาเพื่อน ดาวจึงให้ยืมโดยที่ไม่ได้สงสัยอะไร


เห้ย เป็นไงบ้างมีนถามบี


 ส่งไปแล้วแกบีตอบกลับไป


ดาวจึงสงสัยแล้วถามว่าส่งอะไรหรอบีจึงยื่นโทรศัพท์มาให้ดาวดู ดาวอุทานด้วยความตกใจ


โอ้วว! แกส่งข้อความไปหาพี่ท็อปทำไม ข้อความนั้นถูกส่งไปว่า สวัสดีค่ะพี่ท็อปหนูชื่อดาวนะคะ 


แกจะได้กล้าคุยกับพี่เขาไง ถ้าพวกฉันไม่ส่งข้อความไปให้ แกก็ไม่กล้าทำเองหรอกพิณบอกดาว แต่ดาวก็ไม่ได้โกรธอะไร ตอนนั้นดาวได้แต่ตั้งหน้าตั้งตารอให้พี่ท็อปส่งข้อความกลับมา และแล้วผ่านไปประมาณ 5 นาที พี่ท็อปก็ตอบกลับมาว่า


สวัสดีครับน้องดาว นี่น้องดาวที่เพื่อนพี่มันล้อเรากับพี่บ่อยๆใช่ไหม…….”


ตั้งแต่นั้นมาดาวกับพี่ท็อปก็ได้เริ่มคุยกันเวลาเจอก็จะโบกมือให้กันแต่ก็ไม่กล้าทักกันต่อหน้าสักทีเพราะต่างคนก็ต่างเขินไม่กล้าทักกันก่อน แต่อย่างที่บอกเวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปเร็ว..... มีอยู่วันหนึ่งดาวก็มาโรงเรียนตามปกติดาวกำลังจะเดินขึ้นอาคารเรียนแต่ดาวก็ดันหันไปเห็นภาพที่บาดตาบาดใจเสียก่อน ดาวเห็นว่าพี่ท็อปเดินอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งผมเธอคนนั้นสวยดั่งเจ้าหญิงใบหน้าของเธอก็งดงามเกินบรรยายไม่มีทางที่ดาวจะสู้ผู้หญิงคนนั้นได้เลย ผู้หญิงคนนั้นถือดอกกุหลาบอยู่ในมือของเธอ ดาวจึงน้อยใจและคิดว่าพี่ท็อปต้องจีบผู้หญิงคนนั้นและขอเธอเป็นแฟนแล้วแน่ๆ เธอได้แต่น้อยใจวิ่งขึ้นอาคารเรียนไปหาเพื่อนๆ ของเธอ เธอก็ได้เล่าเรื่องที่เธอเห็นให้เพื่อนๆฟัง เพื่อนๆของเธอต่างก็ช่วยกันปลอบเธอ ดาวร้องไห้และน้อยใจอยู่พักใหญ่ เวลาพี่เขาทักมาดาวก็จะไม่ตอบพี่เขาทั้งที่ใจอยากคุยแทบตาย ทำเป็นไม่มองตอนเจอที่โรงเรียน ทั้งที่จริงๆเวลาเดินผ่านกันไปดาวก็จะแอบหันไปมองอยู่ตลอด และยังคอยมองหาอยู่เสมอ จนมีอยู่วันหนึ่งผู้หญิงที่พี่ท็อปเดินด้วยวันนั้นก็ได้เดินเข้ามาทักดาวว่า


น้องพี่ขอคุยด้วยได้ไหม ไม่นานหรอกดาวจึงหันไปมองหน้าเพื่อนๆของเธอ เพื่อนๆของเธอก็พยักหน้าใส่ เธอจึงยอมเดินไปคุยกับสาวคนนั้น


พี่ชื่อมดนะ อยู่ม.6 พี่ก็ได้แนะนำตัวให้ดาวทีนี้ก็ถึงตาดาว ดาวก็ดูเกร็งๆกลัวๆ แต่ก็ได้ตอบไปว่า


หนูชื่อดาวค่ะ อยู่ม.... ยังพูดไม่ทันจบพี่มดก็ได้พูดแทรกขึ้นมาว่า


พี่รู้จักเรา รู้จักดีเลยทีเดียว” 


พี่มีอะไรหรือเปล่าคะ?ดาวตอบกลับไป


อ๋อ มีสิ คือพี่อยากมาบอกว่าพี่เป็นเพื่อนกับท็อปมานานมากแล้วคือพี่เป็นห่วงท็อปแล้ว.......ในขณะที่พี่มดกำลังพูดดาวก็ตัดบทแล้วถามว่า


พี่มีอะไรบอกหนูตรงๆเลยก็ได้ค่ะ


งั้นพี่จะพูดตรงๆไม่อ้อมค้อมนะ คือพี่ชอบท็อป แต่พี่ไม่ได้จะมาขอให้เราเลิกยุ่งนะ พี่จะมาถามว่าทำไมเราถึงชอบท็อป พี่มดถามดาวด้วยเสียงอ่อนหวานมาก ด้วยความที่พี่เขาพูดเป็นกันเองดาวจึงตอบได้อย่างสบายใจว่า


ดาวชอบพี่เขาตอนพี่เขายิ้ม ดาวชอบแววตาพี่เขา ดาวชอบที่พี่เขาทำให้คนรอบข้างยิ้มได้ไม่ว่าเขาจะเศร้าขนาดไหน ดาวชอบที่พี่เขาเป็นตัวของตัวเอง ง่ายๆ ก็คือดาวชอบพี่เขามากเลยค่ะ และดาวก็ยังถามพี่มดต่ออีกว่า


พี่มดคะ วันนั้นที่พี่มดเดินกับพี่ท็อปใต้อาคารเรียนแล้วพี่มดถือดอกไม้นี่พี่มดได้ดอกไม้จากพี่ท็อปหรอคะ


เปล่าหรอกดอกไม้นั่นของพี่เองแหละพี่ตั้งใจจะให้ท็อปแต่พี่ไม่กล้าพี่มดตอบไปทั้งรอยยิ้มแต่ลึกๆก็พอดูออกว่าพี่เขาเศร้าแค่ไหน


แล้วพี่มดชอบพี่ท็อปตรงไหนคะดาวถาม


พี่ไม่รู้เหมือนกัน บางทีการที่เราชอบหรือรักใครสักคนมันไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลหรอกแค่เราสบายใจและมีความสุขเวลาที่อยู่กับเขาและเชื่อใจเขาแค่นี้ก็พอแล้ว  ในขณะที่พี่มดพูดดาวก็มองเข้าไปในตาพี่มดก็เห็นว่าพี่เขาน้ำตาคลอเลยถามไปว่า


พี่มด โอเคนะคะ


พี่โอเคดิ ที่พี่เรียกมาคุยเพราะพี่อยากให้แน่ใจว่าน้องรักท็อปมันจริงๆ พี่ไม่อยากให้ใครมาทำให้มันเสียใจ เอ่อ...อย่าบอกท็อปนะว่าพี่ชอบพี่กลัวมันไม่เหมือนเดิมดาวก็ตกลงว่าจะไม่บอกพี่ท็อปเรื่องที่พี่มดชอบแล้วต่างคนก็แยกย้ายกันไป หลังจากวันนั้นดาวก็กลับไปตอบข้อความของพี่ท็อปเหมือนเดิมทุกอย่าง ผ่านไปไม่นาน พี่ท็อปก็ได้จัดงานเซอร์ไพรส์ขอเป็นแฟนให้กับดาว วันนั้นเป็นวันที่ดาวมีความสุขที่สุดดาวเขินมากๆ และเขาสองคนก็ได้ตกลงเป็นแฟนกันแต่ในระหว่างการเซอร์ไพรส์นั้นดาวก็หันไปเห็นพี่มดที่ยืนอยู่ข้างๆ คอยช่วยพี่ท็อปจัดงาน ถือลูกโป่งให้ต่างๆนาๆ แล้วพี่มดก็ยิ้มให้ดาว


นั่นแหละค่ะพี่มดคือคนที่ยอมทำได้ทุกอย่างเพื่อคนที่พี่เขารัก พี่เขามีความสุขเวลาเห็นคนที่พี่เขารักมีความสุขพี่เขาก็ยังคอยดูแลอยู่ห่างๆ เสมอ พี่เขาเป็นคนที่เข้มแข็งที่สุดเท่าที่หนูเคยรู้จักมาดาวกล่าวไว้ แล้วพวกเขาก็อยู่กันอย่างมีความสุขตั้งแต่นั้นมา

 

 

 

                                                            
     

1 ความคิดเห็น