Fourteenshorts

ตอนที่ 21 : No.21 อรและธารา : AnnAlz

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    2 มี.ค. 61

อรและธารา


อรเป็นเด็กสาวที่มีนิสัยค่อนข้างจะเก็บตัวไม่ชอบพูดคุยหรือสุงสิงกับใคร อรมีหน้าตาธรรมดาทั่วไปไม่ได้โดดเด่นอะไรมากนัก ฐานะทางบ้านก็ไม่ได้ถือว่าขัดสนอะไร ครอบครัวของอรมีอยู่3คน คือ พ่อ,แม่และอร ทุกคนในครอบครัวต่างหวังในตัวอรว่าจะประสบความสำเร็จ ความหวังต่างๆเหล่านั้นทำให้อรกดดันไม่น้อย พ่อแม่มักจะพูดกับอรเสมอว่าการเรียนนั้นสำคัญกับชีวิตของอรมากขนาดไหน พ่อแม่ของอรส่งอรไปเรียนพิเศษทุกวันเว้นก็แต่เสาร์-อาทิตย์ เพื่อให้อรหยุดพักแต่ก็ยังมิวายให้อรอ่านหนังสือ ในบางทีอรก็รู้สึกเหนื่อยไม่อยากทำ อยากไปเที่ยวทำกิจกรรมเหมือนกับเพื่อนๆคนอื่นบ้าง แต่อรก็คงทำได้แค่คิดเพราะถ้าพูดขอพ่อแม่ออกไปท่านคงจะปฏิเสธไม่ให้อรทำและว่ากล่าวอรให้สนใจการเรียนมากกว่านี้ อรก็ได้แต่คิดอดทนและพูดกับตัวเองในใจว่าพ่อแม่นั้นท่านหวังดีกับเราเสมอ ท่านไม่อยากให้เราลำบากในวันข้างหน้า


          วันนี้เป็นวันแรกที่อรได้เข้ามาในโรงเรียนใหม่ เพราะพ่อแม่ท่านอยากให้อรได้เจอกับสังคมที่กว้างขวางและดีกว่าเดิมจึงตัดสินใจให้อรย้ายโรงเรียน โรงเรียนที่อรย้ายมานี้เป็นโรงเรียนเอกชนใจกลางเมืองทำให้ในโรงเรียนมีแต่พวกคนมีเงิน การเรียนในโรงเรียนใหม่สำหรับอรก็ไม่รู้สึกแปลกใหม่มากนักอรใช้ชีวิตเหมือนเดิม ก็คือ ไปโรงเรียนเสร็จหลังจากนั้นก็ไปเรียนพิเศษและกลับบ้านไปอ่านหนังสือต่อ วนอยู่อย่างนี้อยู่เกือบๆ2เดือน จนวันหนึ่งอรได้รู้จักกับธารา


          ธาราเป็นเด็กสาวที่มีนิสัยไม่ชอบการเรียน เธอมักจะโดดเรียนทุกๆคาบและมาโรงเรียนสายเป็นประจำ จึงทำให้ธารามักถูกพ่อแม่ตำหนิเรื่องการเรียนอยู่สม่ำเสมอ แต่เธอก็ทำเป็นไม่สนใจ จนทำให้พ่อแม่ของเธอได้ไปฝากฝังกับครูที่โรงเรียน ช่วยให้ธารากลับมาเรียนหนังสือเหมือนเดิม


          หลังจากที่พ่อแม่ของธาราได้ฝากฝังธาราแล้วคุณครูจึงคิดว่าการที่ธาราไม่อยากเข้าเรียนเพราะอาจจะยังไม่มีเพื่อนในห้องประจวบเหมาะกับอรที่ย้ายเข้ามาใหม่และไม่มีเพื่อนครูจึงให้อรกับธาราเป็นบัดดี้กันในห้อง


          ครูฝากธาราด้วยนะอร              

                                                                          

              ค่ะครู หนูจะทำให้ดีที่สุดนะคะ


          หลังจากที่ได้ตอบตกลงกับครูแล้วเธอก็เริ่มคิดหนักใจเพราะปกติของตัวอรแล้วเป็นคนที่เข้ากับคนอื่นไม่เก่ง อรไม่รู้ว่าการที่จะเริ่มทำความรู้จักกับคนอื่นควรเริ่มต้นจากอะไร จนในที่สุดอรก็ได้ทำใจทักธาราไป


          สวัสดีเราชื่ออรนะ เธอชื่อธาราใช่ไหม? ยินดีที่ได้รู้จักนะ อรพูดอย่างกล้าๆกลัว


อื้ม ธาราพูดด้วยน้ำเสียงห้วนๆ


วันนี้ไปทานข้าวกลางวันด้วยกันไหม?


ก็ได้


พอเสร็จจากการเรียนภาคเช้าแล้วทั้งสองคนก็ได้พากันไปทานอาหารที่โรงอาหาร ระหว่างการทานอาหาร ทั้งสองก็ต่างเงียบกริบไม่พูดคุยอะไรกันเลย พอถึงภาคบ่ายธารานั้นมีทีท่าว่าจะโดดเรียนทำให้อรขู่ธารา


นี่ธาราจะไปไหนน่ะ กลับไปเข้าเรียนสิไม่งั้นฉันจะไปฟ้องครูนะ


เออๆ เข้าเรียนก็ได้ ธาราพูดทั้งๆที่ตัวธาราเองก็ไม่อยากจะไปเรียนมากเท่าไร


          การเรียนในภาคบ่ายเป็นอะไรที่น่าเบื่อมากสำหรับธารา ธารานั่งสัปหงกทั้งคาบจึงทำให้อรคอยสะกิดธาราอยู่ตลอดๆ หลังจากเลิกเรียนเสร็จอรก็ไปเรียนพิเศษตามเคย


          ธาราเรากลับแล้วนะอรพูดกับธาราก่อนที่อรจะกลับ


          อื้ม


          บ๊าย บาย อรโบกมือลาธารา


หลังจากนั้นอรกับธาราก็เริ่มสนิทกันมากขึ้นเริ่มพูดคุยกัน ธาราก็เริ่มเปิดใจให้อรคุยกับอรมากขึ้นไม่ถามคำตอบคำเหมือนแต่ก่อน จนอยู่มาวันหนึ่งมีเหตุการณ์ที่เกือบทำลายความสัมพันธ์ของทั้งสอง


วันนั้นเป็นวันหยุดธาราจึงชวนอรไปเที่ยวด้วยกัน


อร แกว่างรึเปล่า? ไปเที่ยวด้วยกันไหม ธาราเอ่ยขึ้น


ฉันไม่ว่าง ฉันต้องไปเรียนพิเศษ อรตอบ


เถอะนะอร ถือว่าฉันขอแล้วกัน ธาราตอบอรด้วยน้ำเสียงเว้าวอน


แต่ฉันไม่ว่าง จริงๆนะ


เถอะน่าอร แกยังไม่เคยไปเที่ยวกับฉันเลยนะตั้งแต่เรารู้จักกันมา


ขอเวลาคิดแป๊บหนึ่งนะอรเริ่มคิดหนักทั้งที่ในใจของอรอยากตอบตกลงกับธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่ธาราถามแล้วด้วยซ้ำ แต่ติดตรงที่พ่อแม่นี่ล่ะสิ


ฉันตกลงก็ได้ แต่ฉันไม่แน่ใจนะว่าจะไปได้รึเปล่า อรตอบ


โอเคๆ พรุ่งนี้เจอกันสิบโมงตรงที่ห้างนะ


แล้วเจอกันนะธารา


บายอร


          พออรกลับจากที่เรียนพิเศษมาแล้ว เธอจึงได้ไปทานข้าวกับพ่อแม่เป็นปกติ ระหว่างที่กำลังทานข้าวอยู่นั้นอรก็ได้เอ่ยขึ้นมาว่า


          พ่อคะ พรุ่งนี้หนูไปเที่ยวกับเพื่อนได้ไหม


แต่แกมีเรียนพิเศษไม่ใช่หรอ พ่อตอบอร


ค่ะ แต่หนูขอไปเที่ยวได้ไหม


ไม่ได้! เดี๋ยวนี้คบเพื่อนแล้วหัดทำตัวเหลวไหลแล้วหรออรพ่อตอบกลับอรเสียงแข็ง


ที่แม่ส่งให้หนูไปเรียนพิเศษนี่ก็เพราะมันจะเป็นประโยชน์ต่อตัวหนูเองนะอร แม่พูดเสริม


ค่ะหนูเข้าใจแล้ว แต่หนูก็อยากมีเวลาของตัวเองไปทำอย่างอื่นบ้างนี่คะ ไม่ใช่วันๆเอาแต่หมกตัวอยู่กับหนังสือแต่กับที่เรียนพิเศษ อรตอบ


นี่ยัยอร! เดี๋ยวนี้หัดเถียงพ่อแม่หรอ พ่อตอบด้วยน้ำเสียงโกรธจัด


หนูไม่ได้เถียงนะคะ หนูแค่ขอเวลาส่วนตัวของหนูบ้าง บางทีหนูก็เหนื่อยเป็นนะพ่อ ที่ทุกๆวันต้องไปนั่งเรียนพิเศษ วันหยุดที่เหมือนไม่ใช่วันหยุดต้องมานั่งอ่านหนังสือ หนูว่าหนูอดทนมาเกินพอแล้วค่ะพ่อ อรตอบเสียงสั่น ตอนนี้บริเวณขอบตาของอรเริ่มมีน้ำตาคลอมาบ้างเล็กน้อยแล้ว หลังจากนั้นอรก็เริ่มร้องไห้


หลังจากที่พ่อได้ฟังอรก็รู้สึกว่าตัวเองนั้นได้บังคับให้อรเรียนมากเกินจนทำให้ไม่มีเวลาที่จะไปอย่างอื่นเพราะความหวังดีของตนเองนั้นมากเกินไป จนทำให้ผู้รับรู้สึกอัดอึด


พ่อขอโทษนะอรที่ด่าแกไปแบบนั้น ที่พ่อทำไปก็เพราะความหวังดีนะ แต่มันคงจะมากเกินไป


แค่พ่อเข้าใจหนูก็ดีใจแล้วค่ะทั้งสองต่างโผเข้ากอดกัน


แล้วที่จะไปเที่ยวนี่ไปกับเพื่อนผู้หญิงหรือเพื่อนผู้ชายล่ะ


เพื่อนผู้หญิงสิคะพ่อ


งั้นพ่อก็อนุญาต


2เดือนต่อมา


          หลังจากที่อรรู้จักกับธารานับจากวันนั้นก็เป็นเวลา2เดือนแล้ว อรมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากมายจากคนที่ไม่ค่อยพูดจากลับกลายเป็นคนที่ร่าเริงแจ่มใส พูดคุยเก่งมากขึ้นทำให้เป็นที่รู้จักมากขึ้น ส่วนตัวของธาราเองเห็นการเปลี่ยนแปลงได้อย่างชัดเจนโดยเฉพาะเรื่องของการเข้าเรียนธาราเข้าเรียนทุกคาบโดยที่ไม่ต้องให้ครูหรืออรคอยย้ำเตือน จากที่มาโรงเรียนสายเสมอกลับกลายเป็นมาโรงเรียนเร็ว เร็วซะยิ่งกว่าอรเสียอีก แต่เรื่องที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลยคือมิตรภาพของทั้งสองที่มีให้กันและจะยังคงมีให้กันอย่างนี้เรื่อยไป  

         

 

 

         

 

1 ความคิดเห็น