สวมรอยรัก (จบบริบูรณ์)

ตอนที่ 57 : บทที่ห้าสิบเจ็ด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 192
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    16 พ.ค. 62

อิศราเเละภาวิตราพากันเข้าห้องพักที่ช่างส่วนตัวเหลือเกิน ภาวิตราหลงรักห้องพักเเบบนี้มาก ในห้องพักมีสระว่ายนํ้าส่วนตัว เเละมีที่นั่งพร้อมเหล้าที่เเถมฟรีมาสามขวดอยู่บนโต๊ะ ภาวิตราใช้ช่วงเวลาที่อิศราอาบนํ้า ดื่มเหล้า มองดูทะเลจากห้องพักของเธอ ภาวิตราเพลินจนดื่มหมดไปสามขวด เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง อิศราอาบนํ้าเสร็จพอดีจึงเดินลงมาหาภาวิตราข้างล่าง ส่วนภาวิตรากําลังเริ่มมึนเมาอยู่

"มายด์ดื่มคนเดียวหมดเลยเหรอคะ"

อิศราเดินมาดูเหล้าบนโต๊ะที่หมดไปเเล้วสองขวด เหลืออีกเเค่ขวดเดียว

"พี่อิศรคะ...........พี่อิศรว่ามายด์สวยไหมคะ" ภาวิตราดึงตัวอิศรามาใกล้ตน อิศราตกใจที่ถูกภาวิตรารุกเเบบนี้

"สวยค่ะ"

"สวยมากไหมคะ"

อิศราเลือกที่จะไม่ตอบคําถามของภาวิตราเเละขยับตัวหนีภาวิตราที่กําลังถอดเสื้อผ้าของเธอออกทั้งหมดตอนนี้

"มายด์ทําอะไรคะ!" 

ภาวิตราเหลือเพียงเเค่ชุดชั้นในคัพซีกับกางเกงในสีชมพู อิศราพยายามไม่มองหุ่นของภาวิตราเพราะกลัวจะห้ามใจไม่ไหว ควบคุมตัวเองไม่อยู่เผลอทําอะไรภาวิตราขึ้นมาซึ่งเขาไม่อยากทํา

"มายด์ร้อน มายด์อยากเล่นนํ้า พี่อิศรอยากลงมาเล่นด้วยกันไหมคะ"

ภาวิตรากระโดดลงสระนํ้า เธอกําลังขาดสติขณะที่อิศราถอนหายใจ ไม่รู้ว่าจะเอาอย่างไรต่อไปกับเธอดี

"พี่ว่ามายด์ขึ้นไปนอนพักดีกว่าไหม"

"มายด์จะเล่นนํ้า"

ภาวิตราเดินวนไปวนมาอยู่ในสระนํ้าเเละการเเต่งตัวของเธอก็ล่อคนที่พักอยู่คนอื่นเห็นเนื่องจากห้องพักด้านหลังมันเป็นบริเวณด้านนอก มันทะลุถึงกันหมด อิศราต้องยอมลงไปในนํ้าทั้งที่เพิ่งอาบนํ้าเสร็จ

"พอได้เเล้วค่ะ.........." 

อิศราพยายามจะดึงภาวิตราขึ้นไปบนฝั่งเเต่ภาวิตราเอามือคล้องคอของอิศราเอาไว้เเถมยังสบตาของอิศราจนอิศราเผลอหวั่นไหวไปด้วย

"มายด์รักพี่อิศรมากนะคะ รักอย่างที่ไม่เคยรักใครมาก่อน รักจนให้พี่อิศรได้ทุกอย่างเเม้กระทั่งตัวของมายด์"

ภาวิตราไม่รู้ว่ากําลังพูดอะไรออกมา ภาวิตรากําลังจะจูบอิศราเเต่เขาเลือกที่จะปฎิเสธเธอด้วยการหันหน้าหนี อิศราไม่อยากฉวยโอกาสกับเธอตอนเมา

"พี่เองก็รักมายด์มากเหมือนกันค่ะ รักมากจนพี่ไม่สามารถเอาเปรียบ ฉวยโอกาสกับมายด์ตอนเมาเเบบนี้ได้"

อิศราเอ่ยก่อนจะพยูงภาวิตราขึ้นมาบนฝั่งเเละตัดสินใจอุ้มเธอขึ้นมาเพราะว่าห้องพักที่นี่เป็นบันได อิศราคิดว่าเขาอุ้มเธอขึ้นไปน่าจะง่ายกว่าการที่เขาต้องพยูงเธอขึ้นบันไดขึ้นไปบนห้องพัก

"มายด์อยู่เฉยๆนะ"

อิศราวางมายด์ลงบนโซฟาเเละเอาผ้าเช็ดตัวมาเช็ดตัวให้ภาวิตราตัวไม่เปียกเเบบนี้ อิศราไม่เคยดูเเลใครดีเท่าภาวิตรามาก่อนเลยทั้งชีวิตของเขา

"มายด์.........."

ภาวิตราพูดไม่ทันจบก็สลบลงไปบนโซฟาเสียก่อน อิศราจูบหน้าผากของภาวิตราพร้อมพาตัวของภาวิตราขึ้นไปบนเตียงนอนหลังเช็ดตัวเเละสวมใส่เสื้อผ้าให้เธอเสร็จสิ้น ส่วนเขาก็ต้องไปอาบนํ้าเช็ดตัวอีกครั้งก่อนจะนอน

อิศราขึ้นตามไปนอนบนเตียงนอนกับภาวิตราเพราะโซฟาที่ห้องพักเเห่งนี้มันเล็กมาก เขานอนไม่ไหว เช้าวันใหม่อิศราตื่นขึ้นมาก่อนภาวิตรา เขาจึงเดินไปชงกาเเฟเเละเปิดกระจกเพื่อชมวิวทะเลที่ช่างสวยงามเหลือเกิน เเสงจากกระจกที่อิศราเปิดทําให้ภาวิตราค่อยๆเปิดตาขึ้นมาเเละตื่นทันที

"พี่อิศร.........."

"มายด์ตื่นเเล้วเหรอ........เป็นไงบ้าง นึกยังไงถึงไปดื่มเหล้าคนเดียวสองขวดเเบบนั้น บ้าไปเเล้วเหรอ"

อิศราเดินไปหาภาวิตราด้วยความเป็นห่วง เขาไม่ชอบที่ภาวิตราดื่มเหล้าคนเดียวไปสองขวดเเบบนั้น

"พี่อิศรมาดุมายด์ทําไมเเต่เช้าคะเนี่ย มายด์เเค่เห็นว่ามันฟรีเเล้วเขาจะเเถมให้เราเรื่อยๆหากเราดื่มหมด"

"เเล้วมันคุ้มกันไหมถ้าหากมายด์ดื่มหมดเเต่ต้องมาเสียตัวให้พี่"

"คะ......"

ภาวิตราดื่มเยอะจนเเบล็คเอาต์ จําไม่ได้ว่าเมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้นบ้าง

"มายด์เกือบจะเสียตัวให้พี่เเล้วเเต่พี่ไม่เอาเพราะว่าพี่ไม่อยากให้เหล้ามันทําให้มายด์รู้สึกผิดไปจนตาย" 

"จริงเหรอคะ"

"จริงสิ...........มายด์ไม่ต้องไปเห็นเเก่ของฟรี พี่อยากให้เรามาเที่ยวกันอย่างมีความสุข อย่าดื่มเหล้าอีก ถ้าพี่ไม่อนุญาติ ตกลงไหม" 

"ค่ะ มายด์ขอโทษนะคะที่ทําให้พี่อิศรหงุดหงิด อย่าโกรธมายด์เลยนะ"

"พี่ไม่ได้โกรธค่ะ พี่เเค่เป็นห่วง"

"เเฟนของมายด์น่ารักจัง" 

ภาวิตรายื่นจมูกไปหอมเเก้มอิศราเป็นรางวัลที่เขาช่างดีกับเธอเหลือเกิน

"วันนี้ไปเที่ยวไหวไหม ถ้าไม่ไหววันนี้พักผ่อน เเล้วเราค่อยไปพรุ่งนี้ก็ได้"

"มายด์ไหวค่ะ เเค่นี้สบายมากเลย"

ภาวิตรายิ้ม เธอเตรียมพร้อมจะเดินทางเที่ยวกับอิศราในทุกสถานการณ์

"พี่ว่าวันนี้พักผ่อนกันที่นี่ดีกว่า ตอนบ่ายๆเราค่อยเหมาเรือไปกันเอง ส่วนพรุ่งนี้เราค่อยไปเที่ยวทัวร์เเต่เช้า"

"มายด์ได้ทั้งนั้นค่ะ มายด์ตามใจพี่"

ภาวิตราส่งรอยยิ้มให้อิศราที่เดินไปหยิบยาเเก้ปวดหัวเเละยาเเก้เมาให้ภาวิตราทานพร้อมนํ้าเปล่าในมือของเขา

"นี่ยาเเก้เมา กับยาเเก้ปวดหัว มายด์ทานซะ ดื่มนํ้าเยอะๆด้วย"

ภาวิตราเชื่อฟังอิศราทุกอย่าง เธอยอมดื่มยาทั้งสองหมดเเละดื่มนํ้าในมือของอิศราจนหมดเเก้วนํ้า

"ขอบคุณค่ะ พี่อิศรทําเหมือนมายด์เป็นเด็กน้อยเลย" 

"ก็เราเด็กน้อยจริงๆนิ" 

"เด็กน้อยที่ไหนดื่มกาเเฟคะ"

ภาวิตราลุกขึ้นมาจากเตียงเเละเเย่งกาเเฟบนโต๊ะของอิศรามาดื่มจนหมด

"มายด์! นั่นกาเเฟของพี่!"

"เเล้วไงคะ" 

ภาวิตราเเกล้งเเหย่คยักคิ้วใส่อิศรา

"เเสบจริงๆเลยนะ" 

"เเสบเเล้วไม่รักหรือไง"

"พี่เคยบอกมายด์ไปเเล้วไงว่ามายด์เป็นอะไร หรือจะทําอะไรพี่ก็รัก"

"พี่อิศรน่ารักที่สุดในโลกเลย"

ภาวิตราสวมกอดอิศราที่ลูบหัวของเธอด้วยความรักเเละความเอ็นดู

"ต่อไปนี้มายด์ต้องระวังตัวให้มากๆ อย่าเมาจนขาดสติเเบบนั้นอีก หากพี่เป็นคนไม่ดี ทําอะไรมายด์ขึ้นมา มายด์อาจจะเสียใจไปตลอดชีวิตก็ได้ คนเราจะทําอะไรต้องคิดเยอะๆ เข้าใจไหม"

"เข้าใจค่ะ ขอบคุณค่ะที่เป็นห่วง"

ภาวิตราเอาหัวพิงตัวของอิศราที่ดึงเธอเข้ามากอดอย่างอบอุ่น อิศราทั้งรัก ทั้งหวง ทั้งเป็นห่วงภาวิตรา อิศรายินดีจะดูเเลภาวิตราไปตลอดชีวิต เขาคิดไว้เเล้วว่าในอนาคตภาวิตราต้องมาเป็นเจ้าสาวให้เขาเเน่ๆ ภาวิตราเองก็รักอิศรามากเหมือนกัน ภาวิตราดีใจที่เขารักเเละหวังดีกับเธอมากขนาดนี้ ยิ่งเขาดีกับเธอขนาดนี้ เธอยิ่งรักเขามากขึ้น
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

8 ความคิดเห็น