สวมรอยรัก (จบบริบูรณ์)

ตอนที่ 44 : บทที่สี่สิบสี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 239
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    12 เม.ย. 62

ภาวิตราพยายามทําตัวปกติจนทานข้าวเสร็จ อิศราก็ยื่นบัตรเลี้ยงภาวิตราตามเคย คราวนี้ภาวิตราไม่ควักเงินออกมาหารครึ่งเหมือนทุกๆครั้ง ภาวิตราพยายามจะเชื่อใจอิศราเเต่อิศรากลับเลือกที่จะโกหกตน เเถมเธอยังเห็นหลักฐานอยู่คาตา เธอจึงไม่รู้ว่าควรจะเอาอย่างไรต่อไป เเต่เธอไม่อยากมีเรื่องทะเลาะอะไรกับอิศราอีกเนื่องจากอีกไม่นานเธอก็จะกลับเมืองนอกเเล้ว

"ขอบคุณนะคะพี่อิศร"

"ขอบคุณเหมือนกันค่ะที่ทําให้พี่มีความสุขทุกๆวัน"

อิศราเอื้อมมือไปจับมือของภาวิตราที่เเข็งเพราะกําลังคิดมากอยู่

"มายด์เป็นอะไรหรือเปล่า วันนี้ดูไม่ค่อยสดใสเลย" อิศราถามภาวิตรา

"เปล่าค่ะพี่อิศร มายด์ไม่ได้เป็นอะไร"

"เเน่ใจนะ"

อิศราสบตามองภาวิตราที่จับมือเขาตอบเเล้วฝืนยิ้มให้เขาเหมือนไม่มีเรื่องอะไรจะเกิดขึ้นเพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะ

"งั้นกลับบ้านกันไหม พรุ่งนี้พี่เลิกเรียนเดี๋ยวพี่เราออกไปหาอะไรทํา" 

"พรุ่งนี้มายด์อาจจะไม่ว่างค่ะ ค่อยนัดกันอีกทีก็เเล้วกัน" ภาวิตราตอบอิศรา

"มายด์ติดธุระอะไรเหรอจ๊ะ"

"เรื่องเล็กค่ะ ไว้มายด์ว่างจะรีบบอกพี่อิศรนะคะ ตอนนี้กลับบ้านกันเถอะ"

ภาวิตราเลือกที่จะโกหกอิศราเหมือนกัน ความจริงคือภาวิตรายังไม่พร้อมเผชิญหน้าคนโกหกหน้าตาช่วงนี้ คราวนี้อิศราตามภาวิตราไม่ทันจึงพยักหน้าเเล้วพาภาวิตรากลับบ้าน อิศราไม่รู้ตัวว่าเขากําลังผิดที่โกหกเธออยู่ทั้งๆที่เรื่องมันไม่เป็นเรื่องเลยเเม้เเต่นิดเดียว

บ่ายวันใหม่อิศราไปเดินเล่นห้างหลังเรียนเสร็จขณะที่ภาวิตราเองก็มาเดินเล่นห้างเเห่งนี้กับปกรณ์ อิศรากําลังจะหาซื้อของฝากไปให้ภาวิตรา อิศราถูกชะตาตุ๊กตาหมีตัวนึง เขากําลังจะเอื่อมมือหยิบดู เเต่มะนาวที่เเอบตามอิศรามาเอื่อมมือหยิบออกมาเสียก่อน

"น่ารักดีนะคะ........."

"น้องมะนาว......มาเดินเล่นเหรอครับ"

"ค่ะ นาวไม่มีสิทธ์เดินเหรอคะ"

มะนาวตีหน้าใสซื่อถามอิศราที่พยายามบอกตัวเองว่ามันคงเป็นเรื่องบังเอิญ มะนาวคงไม่ถึงขั้นตามเขามาที่นี่หรอก

"มีสิครับ ใครๆก็มีทั้งนั้น"

"พี่อิศรจะซื้อตุ๊กตาหมีไปให้ใครคะ นาวอยากได้ พี่อิศรซื้อให้นาวได้ไหม นาวเตรียมเงินมาไม่พอ"

"พี่กะจะซื้อให้เเฟนพี่ครับ"

อิศราตอบกลับเเต่มะนาวปั้นหน้าเศร้า เเถมมะนาวยังมารยาสั่งนํ้าตาออกมาได้เพื่อหลอกล่อให้อิศราหลงกล

"ค่ะ พี่อิศรซื้อให้เเฟนพี่อิศรเถอะค่ะ นาวก็เเค่อยากได้บ้าง พ่อเเม่นาวไม่เคยซื้ออะไรให้นาวสักอย่าง เเถมยังไม่ให้เงินนาวอีก นาวเเค่อยากได้อะไรบ้าง นาวขอโทษค่ะที่หน้าด้านรบกวนพี่"

มะนาวทําท่าเหมือนจะเดินหนีเเต่คนใจดีอย่างอิศราไม่รู้ทันมารยาของเธอจึงรั้งข้อมือเธอไว้ มะนาวเเอบยิ้มก่อนจะหันมาปั้นหน้าเศร้าใส่อิศราต่อ

"พี่ซื้ออย่างอื่นให้เเฟนพี่ก็ได้ ถ้าน้องมะนาวอยากได้ขนาดนั้น พี่ซื้อให้ก็ได้ครับเเต่น้องต้องเป็นเด็กดีตั้งใจเรียนเพื่อเป็นการเเลกเปลื่ยนนะครับ"

อิศราพยายามทําตัวเป็นพ่อพระเเต่เขากําลังถูกเด็กหลอกอย่างไม่รู้ตัว ภาวิตรายืนรอปกรณ์ที่เข้าห้องนํ้าอยู่จึงเห็นเข้า ภาวิตราเเอบมองอิศราที่เดินกับมะนาวไปจ่ายเงินค่าตุ๊กตาหมีเเถมยังยื่นตุ๊กตาหมีให้มะนาวอีกต่างหาก

"ขอบคุณมากนะคะพี่อิศร"

มะนาวโผล่กอดอิศราหลังเขาซื้อตุ๊กตาให้เธอเสร็จสิ้น ภาวิตราทนไม่ไหวไม่รอช้ารีบเดินมุ่งหน้าไปหาอิศราทันที

"สวัสดีค่ะพี่อิศร"

"มายด์.........มาได้ไงคะเนี่ย"

อิศรารีบปล่อยตัวมะนาวออกด้วยความตกใจหลังจากได้ยินเสียงภาวิตรา

"ถ้าไม่มีอะไรนาวขอตัวก่อนนะคะ ไว้เจอกันที่โรงเรียนค่ะพี่อิศร ขอบคุณมากๆสําหรับตุ๊กตา" 

มะนาวเดินออกไปพร้อมตุ๊กตาปล่อยให้ภาวิตรายืนอยู่กับอิศราตามลําพัง

"ใครกันคะ เเฟนใหม่พี่อิศรเหรอ"

"มายด์จะบ้าเหรอคะ เขาเป็นเเค่รุ่นน้องพี่ที่โรงเรียน เขาอยากได้ตุ๊กตามากเพราะพ่อเเม่เขาไม่ยอมซื้ออะไรให้เขา พี่ก็เเค่ช่วยเหลือเขาเฉยๆ"

"งั้นเหรอคะ มายด์รู้ตั้งเเต่เมื่อวานเเล้วว่าพี่อิศรไม่ได้ไปหาครอบครัวเเต่ไปส่งเขา วันนี้มายด์จับได้คาหนังคาเขาพี่อิศรยังมีหน้ามาเเก้ตัวอีกเหรอคะ"

"มายด์รู้ได้ไงคะ เเล้วทําไมมายด์ถึงไม่บอกพี่ตั้งเเต่เมื่อวาน"

"ก็เพราะว่ามายด์อยากจะรู้ว่าพี่อิศรจะพูดความจริงไหมเเต่พี่อิศรก็เลือกที่จะโกหก งั้นต่อไปนี้ตามสบายเถอะค่ะ เราเลิกกัน" คราวนี้ภาวิตราไม่ได้งอเเงเเต่หมายความอย่างที่พูดจริงๆ

"พี่ไม่เลิก มายด์กําลังเข้าใจผิด"

"อีกไม่กี่วันมายด์จะกลับออสเตรเลีย มายด์จะบล็อคพี่อิศรทุกทาง พี่อิศรไม่ต้องมาให้มายด์เห็นหน้าอีก ไม่ต้องติดต่อมายด์มาอีก" 

"ไม่นะมายด์ เชื่อใจกันบ้างสิคะ"

"มายด์เชื่อใจพี่อิศรเเล้วค่ะ มายด์ให้โอกาสพี่อิศรเเล้ว เเต่ในเมื่อพี่อิศรเลือกที่จะโกหกมายด์เเล้วทําเหมือนว่ามายด์เป็นคนโง่ เราก็ไม่มีอะไรต้องคุยกันอีก" ภาวิตราเอ่ยอย่างโกรธเคือง

"ที่พี่โกหกเพราะว่าพี่ไม่อยากให้มายด์คิดมาก พี่กลัวว่ามายด์จะคิดมากก็เท่านั้นเอง พี่ผิดมากเหรอคะ" 

"ผิดค่ะ ผิดที่โกหก" 

"พี่ไม่ได้ตั้งใจ มายด์อย่าเลิกกับพี่เลย มายด์ก็รู้ว่าพี่รักมายด์มากขนาดไหน"

"ตอนนี้มายด์ชักไม่เเน่ใจเเล้วค่ะว่าพี่อิศรรักมายด์จริงหรือเปล่า ไม่ต้องติดต่อมาอีกนะคะ ครั้งนี้มายด์ไม่ได้ประชด มายด์พูดจริงๆว่าเราเลิกกัน"

ภาวิตราหมายความอย่างที่พูดจริงๆ เธอจะเลิกกับอิศราจริงๆ 

"ไม่ค่ะ พี่ไม่เลิกด้วย" 

"งั้นก็เรื่องของพี่อิศรเถอะค่ะ อีกไม่กี่วันเราคงไม่ต้องเจอกันอีกตลอดชีวิต ขอบคุณสําหรับทุกอย่างนะคะ เเล้วก็ขอโทษด้วยที่มายด์คงทนคบกับพี่อิศรต่อไปไม่ไหว ขอตัวค่ะ"

ภาวิตราจะเดินหนีเเต่อิศราไม่ยอมปล่อยเธอ อิศราไม่มีทางยอมเลิกรากับเธออย่างเเน่นอน อิศราไม่ได้ตั้งใจโกหกเขาเพียงไม่อยากมีปัญหากับเธอ

"คุยกันก่อนสิ"

"มายด์ไม่คุย........ปล่อยมายด์! ไม่ต้องมาให้มายด์เห็นหน้าอีกด้วย!"

ภาวิตราผลักอิศราสุดเเรงก่อนจะวิ่งไปหาปกรณ์ที่เพิ่งออกจากห้องนํ้าเเละพาปกรณ์เดินหนีอิศรา ภาวิตรากําลังเสียใจเเต่เธอปลอบตัวเองว่าอีกไม่นานเธอต้องทําใจเรื่องเขาได้เเน่ๆ ส่วนอิศราทนไม่ไหวเตะขยะข้างๆตัวเอง เเถมบอกตัวเองว่าเขาไม่มีทางยอมเลิกรากับภาวิตรา เขายอมรับว่าครั้งนี้เขาผิดจริงเเต่เขาจะไม่ท้อ เขาจะง้อเธอให้ได้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

8 ความคิดเห็น