สวมรอยรัก (จบบริบูรณ์)

ตอนที่ 41 : บทที่สี่สิบเอ็ด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 237
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    10 เม.ย. 62

อิศรา ภาวิตรา เเละ ลลิตา พาธนภัทรมาส่งที่โรงพยาบาล ทุกคนยืนรอธนภัทรอยู่หน้าห้องฉุุกเฉินด้วยความเป็นห่วงโดยเฉพาะลลิตาที่โกรธตัวเอง โทษตัวเองว่าธนภัทรต้องมาเจ็บตัวเพราะว่าตน ลลิตากํามือด้วยความเก็บกดก่อนจะเริ่มเอามือตบตีตัวเอง เเละร้องไห้อย่างหนักหน่วง ภาวิตราตกใจรีบเข้าไปห้ามลลิตาด้วยความเป็นห่วง

"เล็กใจเย็นๆก่อน!"

"เล็กเกลียดตัวเอง! เล็กมันตัวซวย! เล็กมันกระจอก! เล็กทําให้พี่ไบรท์ต้องเจ็บตัว! เล็กอยากตาย! ฮือๆ"

ลลิตาร้องไห้ทําร้ายตัวเองอย่างขาดสติ ภาวิตรานํ้าตาไหลตามที่เห็นน้องสาวคนเดียวของเธอคลั่งขนาดนี้

"มันเป็นอุบัตเหตุ พี่ไบรท์จะต้องไม่เป็นอะไร เล็กใจเย็นๆก่อน" 

ภาวิตราพยายามปลอบลลิตาเเต่ถูกลลิตาผลักภาวิตราออกมาสุดเเรง ครั้งนี้เป็นครั้งเเรกที่ลลิตาโวยวายเเละลงมือไม่ว่าจะกับใครก็ตาม ลลิตาเก็บกดจนถึงขีดที่เธอระเบิดออกมาเเล้ว

"พี่มายด์จะพูดอะไรก็ได้! พี่มายด์เก่ง พี่มายด์ไม่ได้อ่อนเหมือนเล็ก! ชีวิตของพี่มายด์มีเเต่สิ่งที่ดี! ทําไมเล็กถึงไม่ได้เกิดมาเป็นพี่มายด์! ทําไมเล็กต้องเกิดมาเป็นเเบบนี้! เล็กไม่น่าเกิดมาเลยด้วยซํ้า!" ลลิตาคลั่งอย่างขาดสติ ภาวิตรามองลลิตาพร้อมนํ้าตา ภาวิตราไม่อยากให้ลลิตาเสียสติเเบบนี้

"เล็กใจเย็นๆก่อนได้ไหม ชีวิตของพี่มันก็ไม่ได้ดีอะไรขนาดนั้น!" 

ภาวิตราพยายามจะอธิบายเเต่ลลิตาไม่ฟังเอาเเต่อาละวาดฟูมฟาย ลลิตาเริ่มกรื้ดออกมาเเล้วขยี้หัวตัวเอง ข่วนตัวเองอย่างบ้าคลั่ง จนอิศราต้องรีบตามหมอเเละพยาบาลให้มาดูเเลลลิตา

"พี่อิศร..........นี่พี่ทําอะไรคะ"

ภาวิตราถามอิศราด้วยความตกใจ

"เล็กเสียสติไปเเล้วมายด์ ยังไงพี่ว่าเล็กควรรักษาที่โรงพยาบาลเเละให้หมอดูเเล ตอนนี้เล็กบ้าไปเเล้ว"

อิศราพูดตามตรง หมอกับพยาบาลช่วยกันลากลลิตาเข้าไปเเอดมิต ภาวิตราตกใจทําอะไรไม่ถูก ได้เเต่ร้องไห้ มองตามลลิตาด้วยความสงสาร 

"ให้เวลาเล็กเขาหน่อยนะมายด์........" 

อิศราเดินไปปลอบภาวิตราที่กอดอิศราด้วยความเสียใจที่เรื่องทุกอย่างเป็นเเบบนี้ หลังจากนั้นไม่นานธนภัทรก็อาการดีขึ้น อิศรากับภาวิตรารีบเดินทางเข้าห้องพักเพื่อไปเยี่ยมธนภัทร

"มายด์เป็นอะไรหรือเปล่า ทําไมตาเเดงเชียว เเล้วเล็กอยู่ไหน" 

คนเพิ่งฟื้นตัวถามภาวิตราที่ไม่รู้จะตอบว่าอย่างไร อิศราจึงอาสาที่จะตอบเเทน

"น้องเล็กอาการคลุ้มคลั่งครับ ตอนนี้หมอกําลังดูเเลอยู่" 

"ว่าไงนะ! คลุ้มคลั่งยังไงครับ"

ธนภัทรตกใจ เป็นห่วงลลิตาจับใจ

"เล็กอาละวาดค่ะ หนักมากด้วย มายด์ไม่เคยน้องเป็นเเบบนี้มาก่อน นอกจากนั้นเล็กยังทําร้ายตัวเองอีก มายด์ไม่รู้จะทํายังไง มายด์เป็นพี่ที่ห่วยมากเลยใช่ไหม" ภาวิตราเสียใจหนักหน่วง

"มายด์เป็นพี่ที่ดีที่สุดเเล้ว อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด มายด์ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวพี่ดูเเลเล็กเอง มายด์กลับกรุงเทพไปกับคุณเขาเถอะ ถ้าไม่ไหวมายด์ขออารุตกลับออสเตรเลียเลยก็ได้นะ เดี๋ยวพี่ช่วยคุยให้ ทางนี้เดี๋ยวพี่จัดการเอง"

ธนภัทรจับมือปลอบภาวิตราที่พยักหน้าเเละเดินไปกับอิศรา ภาวิตราอยากจะดูอาการลลิตาเเต่เธอรู้ว่าถึงอยู่ไป ภาวิตราก็ช่วยอะไรลลิตาไม่ได้อยู่ดี ธนภัทรกุมขมับ เป็นห่วงลลิตา เขาจะทําทุกวิถีทางเพื่อช่วยลลิตาให้ได้

อิศรากําลังขับรถจะพาภาวิตรากลับกรุงเทพขณะที่ภาวิตราร้องไห้ตลอดทาง ภาวิตรารู้สึกว่าเธอทุ่มเททุกอย่างให้ลลิตาเเล้วเเต่ลลิตากลับยังไม่หายสักที อิศราสงสารภาวิตราจับใจ เมื่อติดไฟเเดงอิศรารีบนํามือไปจับมือของภาวิตราเพื่อปลอบใจภาวิตรา

"พี่รู้นะคะว่าตอนนี้มายด์เสียใจมากเเค่ไหน เเต่พี่อยากบอกมายด์ว่าพี่อยู่ตรงนี้เสมอ พี่จะอยู่เคียงข้างมายด์ พี่จะไม่ปล่อยให้มายด์เผชิญปัญหาคนเดียว อีกอย่างพี่มั่นใจว่าน้องเล็กต้องหายเเน่ๆ มายด์ต้องเข้มเเข็งนะคนดี"

"ขอบคุณค่ะพี่อิศร"

ภาวิตรายิ้มให้อิศราเบาก่อนจะจับมือเขาตอบ เมื่อไฟเขียวอิศราก็ขับรถต่อเพื่อพาภาวิตรากลับกรุงเทพ อิศราพร้อมจะยื่นเคียงข้างภาวิตราทุกสถานการณ์ เขาจะไม่ทิ้งเธอไปไหนเป็นอันขาด หากวันนึงภาวิตราต้องกลับออสเตรเลียจริงๆ เขาก็จะตามไป

อาทิตย์นึงผ่านไปอย่างรวดเร็ว ศรุต เเละปกรณ์ตัดสินใจว่าจะให้ลลิตาลาออกจากโรงเรียนปัจจุบัน ลลิตากําลังรักษากับหมอที่หัวหินโดยมีธนภัทรอยู่ดูอาการตลอด ศรุตพาตัวภาวิตราไปสวมรอยเป็นลลิตาลาออกจากโรงเรียน

ภาวิตราขอศรุตอยู่โรงเรียนต่อเพราะจะรออิศราเรียนเสร็จ ภาวิตรายังเลือกที่จะไม่กลับออสเตรเลียเนื่องจากเธออยากใช้เวลาอยู่ที่เมืองไทยอีกสักพัก ศรุตซาบซึ้งสําหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ภาวิตราทําก่อนจะทิ้งภาวิตราไว้ตามลําพัง ภาวิตรานั่งรออิศราจนเลิกเรียนจึงเดินเข้าไปเพื่อที่จะไปหาอิศราเเต่ดันเจอเเองจี้เข้าเสียก่อน ความโกรธเเค้นที่เเองจี้ทําให้ลลิตาคลุ้มคลั้งทําให้ภาวิตราเก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่ รีบเดินไปหาเเองจี้เเละสะบัดมือตบหน้าเเองจี้ฉาดใหญ่เเลกกับการที่เเองจี้เเกล้งน้องสาวของตนมาเป็นเวลาปีๆ

"ว้ายอีบ้า! นี่เเกมาตบฉันทําไม!"

เเองจี้ตะคอกถามภาวิตรา 

"เเค่ตบมันยังน้อยไปถ้าเทียบกับสิ่งที่เเกทํากับน้องฉัน! เพราะเเกคนเดียวน้องฉันถึงต้องเป็นบ้า!"

"น้องเเกเป็นบ้าอยู่เเล้ว ไม่เกี่ยวกับฉัน"

เเองจี้ปฎิเสธ คนอย่างเเองจี้ไม่เคยยอมรับผิดอะไรทั้งนั้นในชีวิต 

"ไม่เกี่ยวเหรอ! เเกมันยิ่งกว่าเกี่ยวอีก! เเกคิดว่าเเกเก่งนักใช่ไหม!"

ภาวิตรากระชากหัวเเองจี้เเล้วตบเเองจี้ต่อขณะที่เเองจี้ไม่ยอมจึงเกิดการต่อสู้กัน สองสาวที่ตบกันเสียงกรื้ดดังลั่นไปทั่ว ทุกคนในโรงเรียนมองภาพตรงหน้าด้วยความตกใจ ไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ตาเห็นเนื่องจากเข้าใจผิดกันหมดว่าภาวิตราคือลลิตาหญิงสาวผู้อ่อนโยน อิศราเพิ่งอาบนํ้าเเต่งตัวเสร็จหลังจบวิชาพละ อิศราตกใจกับภาพที่เห็น เขาจึงรีบวิ่งมาดึงตัวภาวิตราออกจากเเองจี้

"มายด์ไม่เอา! อย่าทําเเบบนี้!" 

"ทําไมจะทําไม่ได้! ไหนๆวันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายที่เล็กเรียนที่นี่เเล้ว มายด์ขอเเก้เเค้นให้น้องหน่อยเเล้วกัน!" 

ภาวิตราจะมุ่งหน้าไปตบเเองจี้ต่อให้ได้ ปานัทไม่เเปลกใจเลยหากภาวิตราจะไม่ใช่ลลิตาเนื่องจากปานัทไม่เชื่อว่าคนเราจะเปลื่ยนไปได้มากขนาดนี้นอกเสียจากว่าจะเป็นคนล่ะคนกัน

"นี่มันอะไรกันว่ะไอ้อิศร! สรุปน้องคนนี้เป็นใคร น้องคนนี้ไม่ใช่เล็กเหรอ"

ปานัทเดินมาถามเพื่อนรักของตนที่ตอนนี้ใช้เเรงอย่างมากเพื่อที่จะยับยั้งไม่ให้ภาวิตราไปใช้ความรุนเเรงกับใคร

"เรื่องมันยาว เดี๋ยวค่อยอธิบายได้ไหม ตอนนี้ฉันต้องพาเเฟนฉันไปที่อื่นก่อน"

อิศราพยายามจะลากภาวิตราให้ไปกับตนเเต่ภาวิตราไม่ยอม ภาวิตราชี้หน้าเเองจี้เพื่อเป็นการบอกลาครั้งสุดท้าย

"เเกอย่าให้ฉันเจอหน้าเเกอีกนะ! ถ้าฉันเจอหน้าเเกอีก ฉันเอาเเกตายเเน่! วันนึงกรรมจะต้องตามสนองเเกที่เเกทําร้ายน้องฉันจนน้องฉันเป็นบ้า! ต่อให้เเกลงนรก ยมบาลยังไม่รับคนเลวๆอย่างเเกเข้าไปในนรกเลย จําไว้!"

คําพูดของภาวิตราทําให้ทุกคนตกใจ บางคนถ่ายคลิปเอาไว้ เเองจี้ช่างอับอายคนยิ่งนัก ภาวิตรายอมเดินไปกับอิศราดีๆ ปานัทมองดูเเองจี้โดยไม่สงสารเธอสักนิดเพราะเเองจี้สมควรโดนมากกว่านี้ด้วยซํ้าสําหรับความคิดของปานัท อิศรารู้ว่าเเองจี้เลวระยําเเค่ไหนเเต่อิศราก็ไม่เห็นด้วยกับการใช้ความรุนเเรงอยู่ดี อิศราไม่อยากให้สังคมมองคนที่ตนรักเป็นคนก้าวร้าว


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

8 ความคิดเห็น