ลำดับตอนที่ #7
คืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด
คุณแน่ใจว่าต้องการคืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด ?
ลำดับตอนที่ #7 : บทที่เจ็ด
ย้อนไปในอดีตสมัยยังคบกันอัศวินนั้นช่างเป็นคนขี่โมโหเเละขี่หึงมาก ตอนเเรกที่จีบกังสดาลเขายังเป็นคนน่ารัก ใจดี เฮฮาอยู่เเต่พอคบกันได้สักพักก็เริ่มบ้าอํานาจ เริ่มโอ้อวดอํานาจเงินตรา เเล้วก็เริ่มทวงความเป็นเจ้าของในตัวของเธอตลอดเวลา เเถมยังตามไปรังควานเธอที่มหาวิทยาลัยจนเธอรู้สึกอับอายไปทั่วมหาวิทยาลัย
กังสดาลในชุดมหาวิทยลัยกระโปรงสั้นเดินถือหนังสือเรียนเเต่บังเอิญเดินชนกับรุ่นพี่คนนึงด้วยความไม่ได้ตั้งใจ รุ่นพี่คนนั้นจึงเก็บหนังสือให้ด้วยความมีมารยาทก่อนจะยื่นหนังสือให้พร้อมกับรอยยิ้มอย่างเป็นมิตรกับหญิงสาวคนสวยตรงหน้าเขาตรงนี้
'หนังสือครับน้อง' รุ่นพี่ยิ้มให้กังสดาล
'ขอบคุณน่ะคะพี่............'
ไม่ทันได้รู้จักชื่อรถคันหรูเเพงของเเฟนหนุ่มก็มาซิ่งเเทบชนหนุ่มรุ่นพี่ด้วยความบ้าระหํ่า บ้าเลือด เเต่โชคดีที่กังสดาลคว้าเเขนของรุ่นพี่หนุ่มเอาไว้ โดยยิ่งสร้างความไม่พอใจให้อัศวินที่เดินลงมาจากรถด้วยความไม่รู้ตัวจากนั้นเขาก็เดินมากระชากเเขนกังสดาลพร้อมกับจ้องหน้าของรุ่นพี่หนุ่มหน้าตี๋ที่ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย
'เพศยา เลี้ยงไม่เชื่อง........'
คนควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ในวินาทีนั้นตบกังสดาลหน้าหัน กังสดาลจับหน้าของตัวเองเพราะชินเเล้วกับความหึงหวงที่อัศวินมักจะขอโทษเธออยู่เป็นประจําหลังจะโมโหเสร็จ เเต่ครั้งนี้เธอกลับทนไม่ไหว เพราะความเจ็บปวดของคนเรามีจํากัด ถึงเธอจะจนเพียงใด เเต่เธอก็จะไม่ยอมให้ใครมาทําร้ายเธอฟรีๆเด็ดขาด
'นี่คุณ.........' รุ่นพี่หนุ่มทนไม่ได้จะต่อว่าอัศวิน
'เรื่องของเเฟน กรุณาอย่ามายุ่ง' อัศวินด่ารุ่นพี่หน้าเฉย
'เธอเเค่ทําหนังสือตก ผมเลยหยิบหนังสือให้เธอ มันผิดมากเลยเหรอ ถึงขนาดต้องทําร้ายร่างกายกัน' รุ่นพี่ถามพร้อมกับส่ายหัวใยกริยาของอัศวิน
'เก็บหนังสือ........' อัศวินหันหน้าไปมองกังสดาล
'ถึงป่านจะจนยังไงป่านก็จะไม่มีวันยอมให้ใครมาทําร้ายป่านอีกเเล้ว ป่านจะเลิกกับคุณ ป่านจะไม่มีวันยอมให้คุณมายํ่ายี่ ดูถูก ทําร้ายป่านอีกต่อไปเเล้ว ต่อไปนี้หวังว่าเราจะไม่ได้เจอกันอีก'
นี่เป็นคําพูดสุดท้ายก่อนที่กังสดาลจะหลบหน้าของอัศวินมาโดยตลอด ไม่ยอมพูดคุย เวลาเขามาหาก็คอยหาตัวช่วยหลบหน้าเขา ไม่ยอมรับสายเขา จนเขาต้องใช้ไม้ตายทําให้เธอกลัวในปัจจุบัน อัศวินรู้ว่านี่ไม่ใช่วิธีที่ถูกเเต่เขาจะพยายายามเเก้ไข้อดีตเเล้วให้สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ทําร้ายเธออีกไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาสัญญาจะใช้สติให้มากกว่านี้จะได้ไม่เสียเธอไปอีกเพราะตอนนี้เขารู้เเล้วว่าเธอสําคัญกับเขามากเพียงใด
กังสดาลในชุดมหาวิทยลัยกระโปรงสั้นเดินถือหนังสือเรียนเเต่บังเอิญเดินชนกับรุ่นพี่คนนึงด้วยความไม่ได้ตั้งใจ รุ่นพี่คนนั้นจึงเก็บหนังสือให้ด้วยความมีมารยาทก่อนจะยื่นหนังสือให้พร้อมกับรอยยิ้มอย่างเป็นมิตรกับหญิงสาวคนสวยตรงหน้าเขาตรงนี้
'หนังสือครับน้อง' รุ่นพี่ยิ้มให้กังสดาล
'ขอบคุณน่ะคะพี่............'
ไม่ทันได้รู้จักชื่อรถคันหรูเเพงของเเฟนหนุ่มก็มาซิ่งเเทบชนหนุ่มรุ่นพี่ด้วยความบ้าระหํ่า บ้าเลือด เเต่โชคดีที่กังสดาลคว้าเเขนของรุ่นพี่หนุ่มเอาไว้ โดยยิ่งสร้างความไม่พอใจให้อัศวินที่เดินลงมาจากรถด้วยความไม่รู้ตัวจากนั้นเขาก็เดินมากระชากเเขนกังสดาลพร้อมกับจ้องหน้าของรุ่นพี่หนุ่มหน้าตี๋ที่ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย
'เพศยา เลี้ยงไม่เชื่อง........'
คนควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ในวินาทีนั้นตบกังสดาลหน้าหัน กังสดาลจับหน้าของตัวเองเพราะชินเเล้วกับความหึงหวงที่อัศวินมักจะขอโทษเธออยู่เป็นประจําหลังจะโมโหเสร็จ เเต่ครั้งนี้เธอกลับทนไม่ไหว เพราะความเจ็บปวดของคนเรามีจํากัด ถึงเธอจะจนเพียงใด เเต่เธอก็จะไม่ยอมให้ใครมาทําร้ายเธอฟรีๆเด็ดขาด
'นี่คุณ.........' รุ่นพี่หนุ่มทนไม่ได้จะต่อว่าอัศวิน
'เรื่องของเเฟน กรุณาอย่ามายุ่ง' อัศวินด่ารุ่นพี่หน้าเฉย
'เธอเเค่ทําหนังสือตก ผมเลยหยิบหนังสือให้เธอ มันผิดมากเลยเหรอ ถึงขนาดต้องทําร้ายร่างกายกัน' รุ่นพี่ถามพร้อมกับส่ายหัวใยกริยาของอัศวิน
'เก็บหนังสือ........' อัศวินหันหน้าไปมองกังสดาล
'ถึงป่านจะจนยังไงป่านก็จะไม่มีวันยอมให้ใครมาทําร้ายป่านอีกเเล้ว ป่านจะเลิกกับคุณ ป่านจะไม่มีวันยอมให้คุณมายํ่ายี่ ดูถูก ทําร้ายป่านอีกต่อไปเเล้ว ต่อไปนี้หวังว่าเราจะไม่ได้เจอกันอีก'
นี่เป็นคําพูดสุดท้ายก่อนที่กังสดาลจะหลบหน้าของอัศวินมาโดยตลอด ไม่ยอมพูดคุย เวลาเขามาหาก็คอยหาตัวช่วยหลบหน้าเขา ไม่ยอมรับสายเขา จนเขาต้องใช้ไม้ตายทําให้เธอกลัวในปัจจุบัน อัศวินรู้ว่านี่ไม่ใช่วิธีที่ถูกเเต่เขาจะพยายายามเเก้ไข้อดีตเเล้วให้สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ทําร้ายเธออีกไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาสัญญาจะใช้สติให้มากกว่านี้จะได้ไม่เสียเธอไปอีกเพราะตอนนี้เขารู้เเล้วว่าเธอสําคัญกับเขามากเพียงใด
เก็บเข้าคอลเล็กชัน
ความคิดเห็น