Sweetheart Contact สัญญา (ไม่) ลับ ผูกมัดหัวใจยัยตัวดี

ตอนที่ 5 : Get drunk

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    10 มิ.ย. 62

4

Get drunk

 

ฉันคิดว่าฉันกำลังเมาได้ที่เลยวะค่ะทุกคน

ตอนนี้ฉันกับยัยปัดมางานเลี้ยงเนื่องในงานต้อนรับกลับบ้านของเพื่อนชายคนนั้นของยัยทอปัด เอ่อ ทานโทษนะ ยัยปัดบอกว่างานนี้ตีมหน้ากากใช่มั้ย ถึงว่าทำไมฉันเห็นหน้ากากถูกวางทิ้งกระจายเกลื่อนพื้นไปหมด พอเหล้าเข้าปากก็เขวี้ยงทิ้งเลยเรอะ (แกก็ทิ้ง)

อึกๆๆ ฉันซัดว้อดก้า เตกีล่า อะไรอีกก็ไม่รู้ไปแล้วหลายช๊อต ถามว่าเมามั้ย ตอบได้เลยว่าตอนนี้มึนมากกกกกกก (เริ่มประมวลผลล้มเหลว)

แล้วนี่เมื่อไหร่เพื่อนชายคนนั้นของมันจะมาสักทีเนี่ย เดี๋ยวไม่ทันได้ทำความรู้จักนะยะ (เมาแล้ว) คนก็เยอะแยะปานปลวก สงสัยอยู่ว่านี่งานต้อนรับเพื่อนชายคนนั้นหรือต้อนรับประธานาธิบดีกันแน่ นี่มากันทั้งจังหวัดรึเปล่าเอ่ย

อึก เอาอีกแก้ว เอามาอีกแก้วววว

ยัยแก้ม! แกกินเหล้ายังกับกินน้ำเปล่าแบบนี้มันเสียของนะรู้มั้ย เราต้องค่อยๆ ดื่มด่ำกับมันสิยะ!”

อะไร ยัยปัดมันพูดอะไรไม่เข้าใจ เอ๊ะ ทำไมตาลาย =_=

ปวดฉี่อ่า

ห้องน้ำอยู่ชั้นสองซ้ายมือย่ะ

ใจคอแกไม่คิดจะไปส่งฉันหน่อยเหรอยะ ก็ได้! ไปคนเดียวก็ได้ ไม่ง้อหรอกเฟ้ย ฉันสะบัดหน้าจนรู้สึกได้เลยว่าหัวหมุนเบาๆ โอ๊ย จะอ้วก ว่าแต่ซ้ายมือนี่มันอยู่ไหนนะ ซ้ายฉันหรือซ้ายมันหรือซ้ายใคร แง้ ไม่เข้าใจอ่ะ หรือว่าจะเป็นซ้ายของซ้ายของขวากันนะ -_- เวร เพลงก็ดังอะไรอย่างนี้ มันทำให้ฉันสับสนอ่ะ T_T

แล้วอีบ้านนี่มันยังไง ทำไมทางเดินมันถึงได้เอียงไปเอียงมาแบบนี้ฮะ อึก จะอ้วกกก รู้สึกเวียนไปทั้งหัวแล้วเนี่ย

โอ๊ะ…”

อะไร ใครโอ๊ะอ๊ะอะไร =_=

ยัยแก้ม?”

ใครเรียกฟะ คนกำลังหาทางไปฉี่จะมาขวางทางทำแมวอะไรมิทราบ

นี่แกเมางั้นเหรอยะ ตายจริง

ฉันพยายามจ้องหน้าของนังชะนีหน้าขาววอกที่ยืนอยู่ตรงหน้า อา ไอ้ขนตาที่เด้งๆ ยังกับสปริงนั่นมันอะไร คอสเพลย์เป็นมาดามมดเหรอ แง้ ปวดฉี่โว้ย

หลีกไป

ทำไมฉันต้องฟังแกด้วยฮะ ว่าแต่แกรู้จักพี่โอดินได้ยังไง คนอย่างแกเนี่ย!”

คนอย่างฉันมันทำไมฮะ ยัยผีบ้านี่ เดี๋ยวแม่อ้วกใส่หน้าเลย ฉันผลักอกของนังคนไร้สติออกไปให้พ้นทางเดิน ได้ยินเสียงวี้ดว้ายดังมาตามหลัง ยัยขนตาสปริงผีบ้านี่มันเป็นตัวก่อมลพิษทางเสียงจริงๆ

ผัวะ!

โอ๊ย! ใครวะ

ฉันผลักประตูห้องน้ำไปโดนหัวใครเข้าเนี่ย แง้ เค้าขอโตดดด รู้สึกสร่างเมาเบาๆ แต่ยังปวดฉี่อยู่นะยะ ฉันเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายตัวสูงโย่งมือหนึ่งจับแก้วเหล้าส่วนอีกมือลูบหน้าตัวเอง นะ นี่มัน

ใครวะ =_=

พี่โอดิน เป็นอะไรมากมั้ยคะ!”

นังบ้านี่จะเสียงดังทำไมยะ แล้วยังจะตามมาอีกนะ

เธอ มันเจ็บนะเฟ้ย ยัง ยังอีก

“=_=;;”

อะ อะไรเหรอ

ยังไม่ขอโทษอีก!”

แค่พูดคงไม่พอสินะ นายถึงได้กระชากคอฉันไปยัดไว้ใต้รักแร้นายแบบนี้ อ๊ายยย ไอ้บ้า ฉันหายใจไม่ออกนะเฟ้ย ตุ๊บๆๆ ฉันพยายามจะแงะตัวเองออกมาจากแขนของเขา แต่บ้าเอ๊ย มันไม่สะเทือนเลยสักนิด โอ๊ยยจะอั้นฉี่ไม่ไหวแล้วววว

ปวดฉี่ไม่พอตอนนี้รู้สึกอยากจะอ้วกด้วย T^T

นี่! ปล่อยฉันนะ

กล้าสั่งฉันเหรอฮะ นี่มันบ้านฉันนะเฟ้ย

บ้านนายแล้วมันยังไงฮะ ปล่อยๆๆๆ

งับ! ฉันกัดมือเขา -_-

ยัยนี่! โอ๊ย เธอเป็นหมาบ้าเหรอ

ฉันหายใจไม่ออกนะ! นายต้องการอะไรเนี่ย

พี่โอดิน ปล่อยยัยนี่เถอะค่ะ ไปจับมันไว้ทำไม

นั่นสิ ประโยคนี้เห็นด้วยกับนางนะ มาจับฉันไว้ทำไม แง้ ฉันปวดฉี่ๆๆ ยัยหน้าขาวพยายามหาช่องมาดึงฉันออกไป แต่ไอ้เจ้าของบ้านไร้สตินี่มันมือเหนียวเป็นบ้า ให้ตายเถอะโว้ย แกอยากให้ฉันฉี่ตรงนี้งั้นเหรอฮะ การอั้นฉี่นี่มันทรมานมากเลยนะเฟ้ย

เธอเป็นใครฮะยัยหน้าขาว เขาหันไปคุยกับยัยนั่น

นะ หน้าขาว!? O_O” ช๊อค

เออดิ ทาแป้งผิดเบอร์มารึไง ไปส่องกระจกซะไป๊

มะ ไม่ใช่สักหน่อยนะคะ T^T คือ…”

หยุด หยุดเดี๋ยวนี้ ไม่อยากฟัง ส่วนเธอ ยัยหมาบ้า เธอกล้ามากนะที่ทำร้ายร่างกายฉันมากถึงสองครั้งในเวลาไล่เลี่ยกันแบบนี้ เธอรู้มั้ยว่าฉันเป็นใครหา

รู้สิ แกเพิ่งบอกเมื่อกี้ว่าแกเป็นเจ้าของบ้านหลังใหญ่ที่ตกแต่งได้อวดรวยสุดๆ นี่นะยะ ถึงฉันจะเมา แต่ฉันไม่ได้ความจำเสื่อมนะโว้ย

ฉันคือโอดิน!”

“….”

โอดินนนนนน

ไอ้โง่นี่ =_= จะตะโกนใส่หูฉันทำไม โอ๊ย แล้วยัยหน้าขาวนี่ก็ค้างท่าเดิมมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ เธอยังโอเคอยู่รึเปล่า แต่บอกตรงๆ ว่าตอนนี้ฉันไม่โอเควะ

นาย ถ้าจะเคลียร์กับฉันก็ปล่อยฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนได้มั้ยฮะ ฉี่จะราดแล้วเนี่ย

สตอรึเปล่าหล่อน

นี่แกเป็นตุ๊ดรึไงเนี่ย T_T ทำไมปากคอเราะร้ายอะไรอย่างนี้

จะให้ฉี่ตรงนี้มั้ย

กล้าเหรอ

ไม่ -_- นี่ฉันกำลังไซโคแกอยู่ไง ทำไมกลายเป็นแกมาไซโคฉันได้ฮะ

ไอ้บ้าเอ๊ยยย ปล่อยฉันนะปล่อย ปวดฉี่ๆๆๆ

ฉันเริ่มงอแง ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงได้งี่เง่าง้องแง้งแบบนี้ แต่สาบานตรงนี้ได้เลยว่าถ้าไอ้เบื๊อกนี่ยังไม่ยอมปล่อยคอฉัน เขาจะไม่มีโอกาสได้ผลิตทายาทอีกต่อไป

จะปล่อยไม่ปล่อย

ไม่ปล่อย แอ๊กกกกกกกกกก!!!”

ฉันปล่อยมือข้างนึงที่จิกแขนโตๆ ของเขาออกมา ก่อนจะใช้เล็บจิกเข้าไปที่กลางเป้าของเขาเต็มแรงจนร้องจ้ากเหมือนไก่ขัน (อะไรวะ -_-) ฉันเห็นปากเขาขมุบขมิบด่าแต่ไม่มีเสียงอะไรเล็ดลอดออกมาสักนิด แถมตอนนี้หน้าขายังซีดสลับเขียวอีก นี่แกเป็นกิ้งก่ารึไงถึงเปลี่ยนสีได้ ฉันสะบัดหน้าไปมองยัยหน้าขาวที่อ้าปากค้างมองฉันสลับกับไอ้เวรโอดินอะไรนั่น ก่อนจะส่ายหน้าเหมือนนางเอกเอ็มวีแล้วหันหลังวิ่งจากไป

อะไรของมัน

เธอ ยัย

“…”

ฆาตกรรรร

เสียงเบาเชียวนะ ฉันไม่สนใจเขาอีกแต่เดินเซแซดๆ เข้าห้องน้ำไป อ๊ายยย รู้สึกดีที่สุดที่จะได้ฉี่แล้ว น้ำตาแทบไหลเลยเนี่ย

ว่าแต่ ฉันไปเอาความกล้าจากไหนมานะถึงได้กล้าจับน้องชายของคนที่ไม่รู้จักได้แบบนั้น =_=

 

ฉันกลับมาที่โต๊ะได้โดยสวัสดิภาพท่ามกลางเสียงก่นด่าของยัยปัด นางเอาแต่บ่นว่าฉันไปเข้าห้องน้ำที่เทือกเขาเอเวอเรสมารึไงถึงได้นานเป็นชาติอย่างนี้

แหม แกเอ๊ย กว่าฉันจะได้เข้าไปฉี่ -_-

หยุด! หยุดบ่นค่ะ ชนแก้วววว

เดี๋ยวก่อนยะ! ฉันยังไม่ได้แนะนำเพื่อนฉันให้แกรู้จักเลย นี่ๆๆ เฮ้โอดิน นี่เพื่อนฉันเอง แก้ม ยัยแก้มนี่โอดินนะ เป็นเพื่อนฉัน แล้วก็บ้านนี้น่ะเป็นบ้านของเขาเอง เพราะงั้นเราจะปาร์ตี้กันยันเช้าไปเล้ย

โอดิน

ตะโกนใส่หน้าฉันทีว่าที่ยัยปัดพูดเมื่อกี้มันอำฉัน เวรเอ๊ย ชิบหายแล้วไงปลาทอง

ยัยฆาตกร!” โอดิน

ไอ้เจ้าของบ้านไร้สติ!” ฉัน

อะไรกันเนี่ย รู้จักกันงั้นเหรอยัยปัด

รู้ดีเลยละเพื่อนรัก ฉันเพิ่งประทุษร้ายน้องชายเขาจนเกือบจะศูนย์สิ้นภารกิจผลิตทายาทมาเท่านั้นเอง T_T

แล้วอะไร แกว่าใครเป็นฆาตกรยะ

ทอปัด นี่เพื่อนเธองั้นเหรอฮะ

ใช่ ทำไมเหรอ

ก็ยัยนี่น่ะ อ๊อก!!”

กรี๊ดๆๆๆ ฉันรีบเอาซ้อมจิ้มไก่ทอดชิ้นเท่าควายยัดปากเขาจนสำลักหน้าดำหน้าแดง กะ ก็แกจะพูดเรื่องตอนนั้นขึ้นมานี่ ฉันไม่อยากให้ใครรู้สักหน่อยว่ามืออันแสนงดงามข้างนี้ (ยกมือซ้ายขึ้นมาดู) เคยจับจุ๊กกรู้ผู้ชายมาแล้วอ่ะ เพาะงั้นแกจะพูดมันขึ้นมาไม่ได้เด็ดขาดโว้ย

คุยกับฉันแปปสิ!”

แค่กๆๆๆ ขอ แค่ก กินน้ำ แค่กๆๆ

ไม่ได้โว้ย ฉันลากคอเสื้อเขาเข้ามาใกล้ก่อนจะกระซิบเบาๆ ว่า นายคงไม่อยากโดนฉันตัดมันทิ้งใช่มั้ย ไอ้นั่นน่ะ

แค่กๆๆๆ!”

เงียบปากให้สนิทเข้าใจมั้ย

ส่ายหัวทำเวรอะไรฟะ -_- เวรเอ๊ย

ขนาดจิกจนเกือบขาดนี่ยังไม่เข็ด? ได้!”

อะไรได้ยะยัยแก้ม =_=”

อุ้ย เผลอขึ้นเสียง -_- ฉันหันไปฉีก (แสยะ) ยิ้มสวยๆ ให้เพื่อนรักก่อนจะบอกไปว่า ไม่มีอะไรเพื่อนปัด ขอฉันคุยอีกสองวิเท่านั้น

แค่กๆ

อีนี่ก็ไอไม่เลิก สงเคราะห์ให้สักหน่อยดีกว่า ผัวะ! ฉันใช้มือข้างที่ว่างตบหลังเขาอย่างแรกจนไก่ที่ยังเหลืออยู่ในปากเขากระเด็นกระดอนออกมาราวกับว่ามันยังไม่ตาย แง้ ฉันขำอ่ะ ไก่บินนนนนนนนนน

แค่ก เธอยัยบ้านี่!”

ฉันช่วยนายนะ!”

เธอเป็นคนยัดมันเข้าปากเท่ๆ ของฉันนะโว้ย

แหวะ แกจะชมตัวเองทำไม =_=

นายต้องลืมมันไปซะเข้าใจมั้ย ไม่งั้นฉันจะตัดไอ้นั่นของนายแล้วเอามาสับๆๆๆ ให้ไก่กิน เข้าใจ๋

ว่าจบก็ผลักอกเขาออกห่าง นายโอดินมองฉันด้วยความเคียดแค้นสลับกับเกรงกลัว (ยังไง) ถ้ามันสาระแนบอกยัยปัด ฉันจะเอาจานไก่นี่ตบเขาจริงๆ นี่พูดเลย!

อะไรของพวกแกเนี่ย

ไม่มีอะไรน่า เอ้าต่ออออ ชนแก้ว!”

ยัยปัดมองหน้าฉัน มันคงคิดว่าสรุปใครชวนใครมากันแน่ฟะเนี่ยแน่ๆ เลย ฮ่าๆ =_= แต่มันก็ยอมยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มเหมือนคนตายอดตายยาก

วันนี้พี่จะเมาให้สุด พี่เครียดดดดดดดดดด คือยังไม่อยากมีสะมีน่ะคะ TOT ทุกคนโปรดเห็นใจดิฉันด้วย

หลังจากนั้นชั่วโมงนึงไม่ขาดไม่เกิน

อ้วกกกกกกกกกกกก!”

เยี่ยมเลย เพิ้ลล้าก โตงกะทางโต้นไม้พอดี้พอดีเลย(ยกนิ้วชี้ไปมา)

สาบานว่านี่คือเสียงอ้วก โฮๆๆ นึกว่าเสียงรถถัง ยัยปัดอ้วกแบบเอาเป็นเอาตายยังกับขย้อนเอาของกินทั้งเดือนออกมาทั้งหมดยังไงยังงั้น (นี่คนหรือวัววะ มีสี่กระเพาะรึไง) อ้วกหน้าดำหน้าแดงหมดแล้วนะเพื่อนรัก ฉันพยายามเข้าไปช่วยโดยการลูบหลังมัน แต่แบบ ฉันเองก็เดินไม่ตรงไงประเด็น เซไปเซมาอยู่นั่นละ แล้วตอนนี้ฉันลูบหลังใครอยู่วะ

อุ้ยตาย ไม่ได้ลูบหลัง

นี่มันตูดนายโอดินนี่หว่า แง้ T^T แล้วทำไมมันมานอนยื่นตูดให้ฉันลูบอยู่ตรงนี้ได้ฟะ งี่เง่าเอ๊ย ทำไมคนเมามันปัญญาอ่อนแบบนี้วะฮะ

แปะๆๆๆ

แล้วนี่ฉันตบมือทำไมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

เฮ้ย ทำไมเริ่มง่วง แบบนี้รึเปล่าที่เขาเรียกว่าวาร์ป O_OZzz

คร่อก

 

หนาวจัง

ฉันขวานมือไปมาเพื่อหารีโมตมาปิดแอร์ แต่แบบ หาไม่เจออ่ะ แถมอีเตียงเวรนี่ยังแข็งเป็นบ้า แข็งเหมือนไม้เลยให้ตายเถอะ

พรึบ!

กรี๊ด ตาของก็ฉันเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ โอ้แม่เจ้า นี่ไม่ใช่ห้องนอนของฉันนี่นา ฉันหันหน้ามองไปรอบๆ ก่อนจะพบความจริงที่ว่าฉันเมาจนนอนหลับไป แถมยังหลับตรงสวนหน้าบ้านอีตาไก่บินนั่นด้วยนะ โฮๆๆ ถึงว่าละทำไมหนาว

ยัยปัด! แกแหกตาตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะยะ ยัยปัด!”

ฉันลากสังขารไปหายัยปัดที่นอนอยู่บนต้นไม้ อีเพื่อนบ้า นี่มันขึ้นไปได้ยังไงวะเนี่ย โอ้ย ปวดหัว สภาพมันสุดจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดจริงๆ

งึมๆๆ ขอนอนต่ออีกห้านาทีเท่านั้นนน

อีบ้า! แกตื่นเดี๋ยวนี้นะ ถ้าแกไม่ตื่นภายในหนึ่งนาทีนี้ฉันจะเอาน้ำสาดแกนะยะ ยัยปัด!”

อะไรของแก ว้ายตายแล้ว!”

ยัยปัดลืมตาขึ้นมาตอบฉัน มันดูตกอกตกใจที่ตัวเองนอนหลับอยู่บนต้นไม้ใหญ่นี่อย่างสบายใจมาค่อนคืน แหม่ แกรีบๆ ลงมาเลยนะยะ ตายๆๆ นี่ถ้าคุณพ่อคุณแม่ของฉันมาเห็นมีหวังฉันคงจะไม่ได้ออกไปไหนอีกเป็นชาติแน่ๆ

ฉันบ่น ภาพรอบกายมีแต่คนนอนเกลื่อนกราดไปทั่วบริเวณ จะมีที่แปลกสุดก็ยัยปัดนี่ละที่ปีนไปนอนบนต้นไม้ ไม่รู้มันไปเอาเรื่ยวแรงมาจากไหนปีนขึ้นไปสูงขนาดนั้น

แหมะ!

โอ้เวรเอ๊ย ฉันเหยียบอ้วกของใครก็ไม่รู้ บ้าบอชะมัด ใครมันสาระแนมาอ้วกทิ้งไว้ตรงนี้วะเนี่ย =_=^ ยัยปัดก้มหน้ามองที่เท้าฉันพลางทำหน้าแหยงๆ เออ ฉันรู้ แกไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นล่ะ

ฉันจะไปล้างเท้า -_- แกรออยู่ตรงนี้นะ

ได้เลยจ้ะเพื่อน

กลิ่นอ้วกนี่มันสุดจะทนจริงๆ เลยโว้ย กรี๊ดๆๆ แล้วทำไมอีคนพวกนี้มันถึงไม่กลับบ้านกลับช่องตัวเองกันฮะ มานอนเรี่ยราดทำไมที่หน้าบ้านนายโอดินไก่บินนี่กัน ต้องเมาขนาดไหนถึงจะสลบเหมือนกันเป็นสิบยี่สิบคนได้เนี่ย สงสัยจริงว่าดื่มเหล้าหรือซดยานอนหลับเข้าไปกันแน่ (ทำไมเหมือนด่าตัวเอง)

บ่นในใจจนกระทั่งเดินมาเจอสายยาง ฉันเดินเข้าไปใกล้และกำลังจะเปิดก๊อกน้ำ แต่หางตาสวยๆ ของฉันดันไปเห็นอะไรบางอย่างเข้าซะก่อน

อีตาพี่พระพาย!

ไอ้คนงี่เง่านั่นมาทำบ้าอะไรที่นี่ แถมสภาพชองเขายังทุเรศลุกตาสุดๆ เพราะเขาไม่ใส่เสื้อแถมยังนอนคว่ำหน้าหน้ามาทางที่ฉันยืนอยู่อีก แน่นอนว่าข้างกายของเขามีชะนีนางหนึ่งนอนอยู่ใกล้ๆ ที่สำคัญคือมือของนางกอดเอวพี่พระพายแน่นมากประหนึ่งกลัวว่าเขาจะลอยหายไปกับลมยังไงยังงั้น

อือ…”

เวร เขาลืมตาตื่นขึ้นมาพอดีกับตอนที่ฉันกำลังจะจับหมุนวาล์วที่เปิดน้ำ ฉันชะงักกึก พี่พระพายเองก็ขมวดคิ้วยุ่งเมื่อลืมตาขึ้นมาแล้วเห็นฉัน ให้เดาคงจะสงสัยว่าฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง หนึ่งนาทีผ่านไปเห็นจะได้เราก็ยังคงได้แต่มองตากันและกัน เอ่อ ถามจริง เพื่ออะไรเหรอ =_= ฉันไม่สนใจเขา และหันไปเปิดน้ำเพื่อล้างอ้วกเวรนี่ออกไปจากเท้า

เธอมาทำอะไรที่นี่

เขาถามฉันทั้งๆ ที่นอนอยู่ท่าเดิมนั่นละ

มาปาร์ตี้สิคะ แล้วพี่ล่ะมาทำอะไร รับจ้างตัดหญ้าเหรอ =_=” ฉันหันไปตอบ พี่แกทำหน้าแบบนี้กลับมาให้ (-_-)*

เธอรู้จักไอ้โอดินด้วยรึไง

อ้อ นายเจ้าของบ้านนั่นน่ะเหรอ ไม่หรอก เขาเป็นเพื่อนของเพื่อนฉันอีกที

แล้วทำไมเราจะต้องมาคุยกันในสภาพที่ทุเรศลูกตาอย่างนี้ด้วยฮะ ดูเหมือนเขาก็คิดเหมือนฉันเขาเลยจับแขนยัยชะนีไร้นามนั่นออกไปอย่างแรงเหมือนจับหนอนสะบัดออก ก่อนจะลุกขึ้นยืน

เดี๋ยวฉันไปส่งบ้าน

ไม่ต้อง ฉันมากับเพื่อนและก็จะกลับกับเพื่อน พี่ไม่จำเป็นต้องไปส่งฉันหรอกค่ะ

ว่าจบฉันก็เดินออกมาจากตรงนั้น เหมือนได้ยินเสียงเขาสบถอะไรสักอย่างด้วยแฮะ รึหูฉันจะแว่ว พอยัยปัดเห็นฉันเดินกลับมานางก็ทำท่าเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่พูด อะไรของมัน สติยังไม่กลับมารึไง

แกมีอะไร

เอ่อ นั่น…”

ยัยปัดไม่ตอบแต่ชี้มือไปทางด้านหลังของฉัน ฉันหันไปมองและพบว่าพี่พระพายเดินตามฉันมา เอ่อ เขาเดินตามฉันมาทำไมเนี่ย แถมหมอนี่ยังโชว์หุ่นล่ำๆ เพราะไม่ได้ใสเสื้ออีก ฉันกัดปากแน่น แอบคิดในใจว่านายนี่มันมีหุ่นกระชากใจสาวจริงๆ โว้ย =_= นี่ถ้าตัดนิสัยชั่วร้ายของเขาออกไป อีตาพี่พระพายนี่จะเพอร์เฟกต์มากกกก

นี่พี่เดินตามฉันมาทำไมคะ

ฉันไม่ได้เดินตามเธอมาสักหน่อยเหอะ แหกตาดูสิ เห็นมั้ยว่าฉันเดินบนหญ้า ไม่เหมือนเธอที่เดินบนหินอ่อน เพราะฉะนั้นฉันไม่ได้เดินตามแต่เรียกว่าเดินมาในทิศทางเดียวกัน พูดให้มันถูก

ฉันกับยัยปัดหันหน้ามามองกันโดยอัตโนมัติ ไอ้คนบ้านี่มันพล่ามอะไรอีกแล้ววะเนี่ย พี่พระพายทำสีหน้าเลิ่กลั่กเพราะการแถของเขามันฟังดูงี่เง่าสุดๆ แต่มันก็ไม่สนค่ะ ยังคงความมั่นต่อไป

อ่อ โอเคฉัน

โอเคเวรอะไรเขา

เอ่อ ก็โอเคไงคะฉัน

โอเคเรื่องที่จะให้ฉันไปส่ง?” เขา

ไม่ใช่ ก็บอกไปแล้วไงว่าจะกลับกับเพื่อน พี่หูตึงรึไง เป็นปลาทองเรอะ

พระพายเบ้ปากใส่ฉันเมื่อฉันไม่สนใจเขา ส่วนยัยปัดทำหน้าเหลอหลาเมื่อจู่ๆ พี่แกก็หันไปมองหน้า แต่ยัยปัดก็ยังส่งยิ้ม (แบบงงๆ ) กลับไปให้

อ้วกกกกก!!”

เราสามคนหันไปมองต้นเสียงโดยอัตโนมัติ เวรจริงๆ มีประชากรมนุษย์ตื่นขึ้นมาที่หน้าบ้านนายโอดินอีกแล้ว แต่เอ๊ะ อีกางเกงสีนั้นมันนายโอดินนี่หว่า (จำได้แม่นยำมาก สัมผัสมากับมือ TOT) เขานอนอยู่บนโต๊ะอาหาร และกำลังโก่งคออ้วกใส่ เอ่อ ใส่ตัวเองอยู่ ฉันรู้สึกยี้ปนสงสาร พนันได้เลยว่าอีกสองวิเขาจะต้องโวยวายแน่ๆ

เวรเอ้ย!”

นั่นไง =_=

เฮ้ โอดิน นายโอเครึเปล่า

ยัยปัดตะโกนถามเขา นายโอดินหันมาตามเสียงเรียก เขามองมาที่ฉัน พระพาย และยัยปัด มองสลับไปมาจนฉันกลัวว่าเขาจะตาลายและอ้วกใส่ตัวเองอีกรอบ

ไอ้พระพายยย TOT!”

หยุดอยู่ตรงนั้น!”

พี่พระพายรีบตะโกนห้ามเมื่อนายโอดินทำท่าจะกระโจนเข้าใส่เขา นายโอดินเลยเบ้หน้า เขาก้มลงมองเศษอ้วกที่อยู่บนตัวก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ เออ ขนาดฉันเองยังรู้สึกหนักใจแทนเขาเลย

สรุปเธอจะกลับกับเพื่อนเธอรึไง พี่พระพายถาม

ใช่ค่ะ

นายรู้จักกับยัยฆาตกรนี่ด้วยเหรอวะ

กรี๊ดด จู่ๆ นายโอดินก็พูดขึ้น พี่พระพายมองหน้าฉันอย่างงงๆ ประมาณว่า เธอไปเป็นฆาตกรตั้งแต่เมื่อไหร่แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก อีโอดิน อีบ้า อยากจะเอาดินถูหน้ามันจริงๆ โว้ย แกจะพูดขึ้นมาทำแมวอะไรยะ คนเขาอุตส่าห์ลืมๆ มันไปแล้วแท้ๆ ฉันส่งสายตาพิฆาตและทำท่าเชือดคอไปให้เขา นายโอดินเลยทำหน้าแหยงๆ กลับมาให้ เอาสิ ถ้าเกิดมันเผลอพูดขึ้นมาจริงๆ แม่จะตามไปฉีกอกให้แหกเลยคอยดู

เออ ยัยนี่เป็นว่าที่ภรรยาของฉัน

กรี๊ดดด ฉันแทบจะกระโจนเข้าไปตะกุยหน้าอีตาพี่พระพายทันทีที่เขาพูดจบประโยคบ้าๆ นั่น ยังไม่ใช่ว่าที่เวรอะไรทั้งนั้นจนกว่าจะตกลงกันได้เฟ้ย! ไปยัยปัด กลับ!”

ดะ ได้ๆ โอดิน ไปก่อนนะ ไว้เจอกันใหม่!” 

พอได้ยินเรื่องนี้แล้วมันหงุดหงิดดด พี่พระพายกำลังจะเดินตามมาแต่นายโอดินก็เรียกเขาไว้ก่อน ในขณะที่ยัยปัดเองก็ดูมึนๆ ไม่เต็มร้อย โอ้ย นี่ฉันมาปาร์ตี้เพื่อคลายเครียดหรือเพิ่มความเครียดให้ตัวเองกันแน่วะเนี่ย T_T แล้วนี่กระเป๋าฉันอยู่ไหน

ยัยปัด กระเป๋าล่ะ

ฮะ…”

เราสองคนก้มมองสำรวจรอบกาย ก่อนจะพบว่าเราลืมกระเป๋าไว้ที่จุดเกิดเหตุ =_= เวรชิบ นี่คงต้องเดินกลับไปเอาใช่มั้ย

พลั่ก!

แต่อะไรบางอย่างกลับพุ่งเข้ามากระทบหัวฉันเต็มแรงซะก่อน พอหันไปมองก็พบว่าพี่พระพายยืนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล และที่เท้าของฉันก็มีกระเป๋าใบเล็กสองใบตกอยู่ เจ็บโว้ย นี่มันกล้าเขวี้ยงกระเป๋าใส่หัวฉันเหรอเนี่ยยย =[]=! แล้วทำไมต้องเป็นฉันฮะ กระเป๋านี่ก็เป็นของยัยปัดตั้งใบหนึ่งนะยะ ฉันถลึงตาใส่เขาก่อนจะก้มลงไปเก็บกระเป๋าขึ้นมา ยัยปัดทำหน้าตะลึงมากยิ่งกว่าฉันที่โดนประทุษร้ายหนังหัวซะอีก ดูเหมือนภาพในมโนของนางที่ว่าพี่แกดีเลิศจะอันตรธานหายไปกับสายลมและกองอ้วกของนายโอดินหมดแล้ว เห็นมั้ยยัยปัด แกเห็นแล้วซินะว่าอีตานี่มันเลวๆๆๆ มากแค่ไหน ขนาดผู้หญิงสวยๆ (?) อย่างฉันมันยังทำร้ายลงเลย =_=

เธอลืมของ

ขอบใจที่อุตส่าห์เอามาส่งให้ถึงที่นะคะ =_=! คราวหลังถ้าจะให้ดีจะเอามายื่นให้ถึงมือก็ได้ ฉันไม่กัด

ฉันไม่ได้แขนยาวเป็นลูฟี่นะโว้ย

ก็เดินมาสิ พี่ขาหักรึไง!”

เขาทำหน้าไม่สนโลกเดินผ่านฉันและยัยปัดไป ดูมันสิ นิสัย!

แกใจเย็นนะเพื่อนรัก TOT”

ฉันเย็นอยู่ =_=”

แกน่าจะรู้ว่าฉันต้องใช้ความพยายามมากเลยนะยะในการจิกเท้าอยู่กับพื้นไม่ให้กระโดดไปกัดกกหูเขา (ทำไมต้องกกหู T^T) ยัยปัดเลิกสนใจก่อนจะลากแขนฉันไปที่รถเพื่อที่จะกลับบ้าน

บรื้นนน!

ว้ายตาเธร!”

รถสปอร์ตคันใหญ่แล่นเข้ามาใกล้จนเกือบจะเฉี่ยวชนตัวฉันขับผ่านไปเร็วประหนึ่งอยู่ในสนามแข่งรถ =_= บ้าจริงโว้ย! ฉันตกใจจนอุทานออกมาอย่างไทยแท้เลยเห็นมั้ยยยย ยัยปัดและฉันกระโดดเข้าใกล้กันจนเกือบจะกอดกันอยู่แล้ว และอีรถนั่น ฉันจำได้! มันเป็นรถของบุคคลที่จากการจัดอันดับความเกลียดของฉันแล้ว มันอยู่ในอันดับต้นๆ อีกนิดจะที่หนึ่งล่ะ

พระพาย ไอ้ ไอ้คนบ้า ทำไมแม่พี่แกไม่ยึดใบขับขี่ไปให้มันรู้แล้วรู้รอดเลยฮะ ขับรถแบบนี้นี่ต้องซื้อใบขับขี่มาแน่ๆ ไอ้คนชั่ววววว!”

แต่เสียงด่าที่ดังก้องของฉันคงจะส่งไปไม่ถึงมัน เพราะอีรถเวรนั่นมันขับไปไกลแล้ว -_-^

อย่ามาตะโกนโหวกเหวกโวยวายในพื้นที่บ้านของฉันนะยัยฆาตกร!”

เออดี มาอีกตัวละ =_= คนกำลังอารมณ์ไม่ดียังจะมากวนโอ๊ยกันอยู่ได้

ฉันหันไปมองนายโอดินที่เดินมาอย่างเท่ (เหรอ) ทั้งเสื้อและกางเกงของเขายังคงมีอ้วกของตัวเองติดอยู่ นี่เขาไม่คิดจะล้างมันออกสักหน่อยเรอะ กลิ่นอ้วกเหม็นหึ่งยังกับกลิ่นขี้แน่ะ โอ้ยยยย เนื้อเยื่อโพรงจมูกฉันจะตายหมดแล้วโว้ย

ทำไมนายถึงเรียกยัยแก้มว่าฆาตกรน่ะฮะ

เอาแล้วไง วกเข้ามาเรื่องนี้อีกแล้ว T^T ฉันจ้องหน้านายโอดินเขม่ง ถ้าเขาพูดอะไรที่เป็นเรื่องจริงออกมาล่ะก็นะ แม่จะตัดไอ้นั่นสับๆๆๆ ให้หมากินจริงๆ ด้วย!

ว่าไงล่ะโอดิน –O-“

ไม่มีอะไรหรอกยัยปัด สงสัยเพื่อนแกคงจะยังไม่สร่างเมาฉันว่า

เฮอะ เหล้าแค่นั้นทำอะไรคนอย่างโอดินไม่ได้หรอก!”

เหรอ แล้วหมาที่ไหนมันเมาจนอ้วกใส่ตัวเองวะฮะ หลักฐานมาทั้งภาพ เสียง กลิ่น (อันสุดท้ายนี่รุนแรงมาก) ขนาดนี้ยังจะกล้าพูดอยู่อีก

อ้อ งั้นคงจะฝันร้าย ทำไม ในฝันฉันเผลอสับไก่แจ้ที่นายเลี้ยงไว้แล้วเอาไปให้หมากินรึไงนายถึงได้คิดว่าฉันเป็นฆาตกรน่ะ แยกแยะบ้างนะ

ฉันไม่เลี้ยงไก่แจ้!”

งั้นสงสัยว่าเพื่อนแกคงจะเป็นบ้านะยัยปัด แย่จัง แบบนี้อาการหนักนะเนี่ย O_O ให้ฉันโทรเรียกรถโรงบาลฯ บ้าให้มั้ย

หยุด! พอเลยทั้งสองคน พวกแกพูดบ้าอะไรกันเนี่ยหา ถ้ามันตอบยากนักก็ไม่ต้องตอบ ฉันไม่อยากรู้แล้วก็ได้ =_=”

อีกนิดอีกนิดเดียวจริงๆ นี่ถ้ายัยปัดไม่ห้าม ฉันจะถอนหญ้ามาตบๆๆ เขาเดี๋ยวนี้ล่ะ นายโอดินสะบัดหน้าหนีฉันหันไปร่ำลายัยปัดอีกรอบแล้วหันหลังเดินกลับเข้าบ้านไป แน่นอนว่าตอนที่สองคนนั้นคุยกันฉันจ้องแบบเก็บทุกรายละเอียดเพื่อที่จะแน่ใจได้ว่านายโอดินจะไม่บอกเรื่องอัปปรีย์นั่นกับยัยปัด ให้มันสลายหายไปกับอากาศบ้านนายเถอะ สวยขอ T_T




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

2 ความคิดเห็น