Sweetheart Contact สัญญา (ไม่) ลับ ผูกมัดหัวใจยัยตัวดี

ตอนที่ 1 : Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    10 มิ.ย. 62

We both have no idea

if we’re going to be together in the end.

เราสองคนต่างไม่รู้ว่าเราจะเดินไปด้วยกันจนถึงปลายทางหรือไม่

 

Intro

Surprising situation

 

                การคลุมถุงชน เป็นเรื่องที่ฉันไม่เคยคิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับตัวเองมาก่อน

ฉันคือนางสาวอันนารีย์ ศศิรัตนากูล เป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของหม่อมหลวงชชวิน และคุณหญิงชิดจันทร์ ศศิรัตนากูล ฐานะทางการเงินของฉันเรียกได้ว่ารวย (ความจริงคือบรรพบุรุษรวย) มาก ทรัพย์สินที่เรามีเรียกได้ว่าไม่ต้องทำงานก็มีเงินใช้ไปแสนชาติเลยมั้ง (แต่เราก็ยังทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์นะ) =_= และแน่นอนว่าฉันโสด แฟนคนก่อนของฉันเป็นถึงลูกชายเจ้าของสายการบินชื่อดังแห่งหนึ่งเชียวนะ แต่ฉันก็บอกเลิกเขาไปเพราะรสนิยมของเราไม่เข้ากัน เพราะถึงแม้ว่าเขาจะรวยมาก แต่บางทีคนรวยมันก็ทำอะไรเข้าใจยากเกินไปล่ะนะ

อายุฉันก็ยี่สิบห้าอยู่เลย ไม่รู้ว่าแม่จะรีบอยากให้ฉันมีสามีไปทำไม เรารวยจะตายไปนะคะ! คือแบบกะว่าจะไม่แต่งงานจนกว่าจะเจอคนที่ใช่ (ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันอยู่ไหน -_-) เหตุผลเน้นๆ ก็เพราะผู้ชายดีๆ สมัยนี้หายากยิ่งกว่างมเพชรในบ่อขี้ยังไงล่ะ และทันทีที่คุณแม่ของฉันได้ยินประโยคนั้นออกมาจากปากฉัน (ประโยคที่ว่า หนูจะไม่แต่งงานค่ะแม่) ท่านก็เป็นลมสลบสไหลไม่ได้สติหงายหลังล้มตึงไปกับพื้น =_= เอิ่ม ไม่ดีใจรึไงนะที่ฉันจะอยู่กับท่านไปเรื่อยๆ แบบนี้

จนกระทั่งวันหนึ่ง คุณพ่อผู้น่ารักกับคุณแม่ที่ตามใจฉันทุกอย่างเอ่ยประโยคนี้ขึ้นมาในตอนเย็นของวันที่เฮงซวยที่สุดในโลก

                และแน่นอนว่ามันคือวันนี้

                และตอนนี้ด้วย!

                คุณพ่อกับคุณแม่กำลังจะบอกหนูว่าจะให้หนูแต่งงานกับผู้ชายที่มีดีแค่หน้าตาแต่ไร้สมองอย่างอีตาพี่พระพายงั้นเหรอคะ นี่พ่อกับแม่บ้าไปแล้วรึไงคะเนี่ย!” ฉันวีนแตกกลางโต๊ะอาหารจนคุณพ่อผู้ซึ่งไม่เคยเห็นฉันสติแตกถึงกับเบิกตากว้างอย่างตกใจ แน่นอนว่าคุณแม่เป็นลมไปเป็นที่เรียบร้อย (อีกแล้ว) แม่บ้านต่างรีบกูลีกูจอเอายาดมมาให้คุณแม่พร้อมกับพัดวี =_= อะไรกัน

                หนูแก้ม ใจเย็นๆ ก่อนนะลูก

                หนูต้องใจเย็นงั้นเหรอคะ นั่นมันหมายถึงอนาคตหนูจะต้องทนอยู่กับผู้ชายแบบนั้นเลยนะคะพ่อ!”

                คุณหนูใจเย็นๆ นะคะ T^T”

                คุณป้าแม่บ้านคนสนิทของฉันเอ่ยปรามเมื่อฉันขึ้นเสียงใส่คุณพ่อ ฉันหลับตาข่มอารมณ์ก่อนจะหันไปคุยกับคุณพ่ออีกครั้ง

                ไม่เอา หนูไม่แต่งงานกับเขาค่ะพ่อ

                แต่พ่อรับปากเขาไปแล้วนี่ลูก

                งั้นพ่อก็ไปแต่งงานแทนหนูเลยสิคะ

                คุณพ่อเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง คล้ายจะสิ้นสติเมื่อฉันพูดจบ

                เอ่อ ไม่ดีมั้งลูก

                ใช่ มันก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วมั้ย -_-

                ถ้างั้นพ่อก็ไปบอกเขาใหม่สิคะว่าไม่แต่ง หนูไม่มีทางแต่งงานกับผู้ชายคนนี้แน่ๆ!”

                พี่พระพายเชียวนะ หมอนี่เป็นคุณชายที่นิสัยเลวร้ายยิ่งกว่าหมาเมายาบ้า =_= ทุกที่ๆ เขาไปจะต้องประสบพบเจอแต่ความหายนะ เรียกได้ว่ามันเป็นตัวซวยนั่นเอง! ฉันยังจำได้ว่าสมัยเรียนมหาวิทยาลัย เขาสร้างแต่เรื่องเสื่อมเสียวงศ์ตระกูล มีเรื่องเตะต่อย (เพราะผู้หญิงที่ควงไม่ซ้ำหน้า) เกือบทุกวัน ฟันหญิงไม่ซ้ำหน้าอีกต่างหาก โอ๊ย เรียกได้ว่าอะไรเลวๆ ชั่วๆ เขาเคยทำมาหมดอ่ะ

                แล้วจะให้ฉันไปแต่งงานกับเขาเนี่ยนะ ให้ตายเถอะ ฆ่าฉันเลยดีกว่า

                พ่อก็เห็นว่าเขาเป็นคนดีคนหนึ่งนะลูก

                พ่อยังไม่เคยเห็นในสิ่งที่เขาเคยทำต่างหากล่ะคะ

                อะไรทำให้หนูมั่นใจว่าเขาเป็นคนแบบนั้น เท่าที่พ่อเห็นเขาก็ดูเป็นคนดี มีการศึกษา ชาติตระกูลก็ดีอีก มันไม่มีส่วนไหนที่ไม่ดีเลยนะลูก T^T”

                หนูเคยเรียนมหาลัยเดียวกับเขานะคะ แถมคณะเดียวกันด้วย ทำไมจะไม่รู้ล่ะว่านิสัยพี่เขาเป็นยังไง

                ฉันตอบแบบไม่ต้องเสียเวลาคิด คุณพ่อได้แต่อ้าปากพะงาบๆ ถ้าให้เดาก็คงกำลังคิดหาคำพูดมาโน้มน้าวใจฉันอยู่แน่ๆ

                พระพายไม่ได้เลวขนาดนั้นหรอกลูก

                โว้ะ! แล้วนี่คุณพ่อจะมาแก้ต่างให้อีตานั่นทำไมเนี่ย เป็นพ่อทูนหัวของเขารึไง -_-

                เขานิสัยไม่ดีจริงๆ นะคะพ่อ

                คุณพ่อยกมือปาดเหงื่อที่ไหลออกมาตามหน้าผาก ก่อนจะบีบน้ำตา (พ่อทำงั้นจริงๆ นะ =_=) อ้อนวอนขอให้ฉันตอบตกลง ขอบอกว่าท่าทางของพ่อนี่น่าสงสารมากเลยค่ะ แต่ฉันสงสารอนาคตของตัวเองมากกว่า ถ้าฉันแต่งงานกับเขาจริงๆ ฉันคงต้องเป็นว้อตายแน่ๆ

                แค่คิดก็ขนพองสยองเกล้าละ อย่าให้มันเกิดขึ้นจริงเลยจะดีที่สุด!

                แล้วอีกอย่าง พรุ่งนี้ก็เป็นวันนัดดูตัว

                มันจะไม่มีการดูตัวเกิดขึ้น

                หนูแก้ม อย่าใจร้ายกับพ่อเลยนะลูก T_T”

                แล้วคุณพ่อไม่สงสารหนูเหรอคะ ถ้าหนูแต่งกับผู้ชายนิสัยชั่วแบบพี่พระพาย คุณพ่อจะดีใจงั้นเหรอคะ

                คุณพ่อทำท่านึกสักพักก่อนจะตอบ =_= เห็นมั้ย ขนาดความดีของหมอนั่น คุณพ่อยังต้องใช้เวลานึกเลย

พ่อว่าพระพายในตอนนี้คงไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วนะลูก เขาดูเอาการเอางานดี แถมหน้าตาก็หล่อ พ่อวางใจถ้าหากลูกได้ผู้ชายแบบเขามาดูแล

                พ่อทำหน้าเคลิ้มตอนที่กำลังบรรยายสรรพคุณของอีตาพี่พระพายนั่นอย่างออกรสออกชาติ เออ ไอ้เรื่องหล่อน่ะไม่เถียง แต่นิสัยสุนัขไม่รับประทานแบบนั้นเนี่ย ต่อให้หล่อหยาดฟ้ามาดิน ฉันก็ขอบายจะดีกว่า =_=

                เขาอาจจะเคยทำตัวแย่ แต่พ่อมั่นใจว่าเขาต้องดูแลหนูได้แน่ๆ

                ดูพ่อจะเชียร์เขาเหลือเกินนะคะ

                ฉันว่าก่อนจะเบ้ปากเมื่อนึกถึงผู้ชายที่อยู่บนปกนิตยสาร HOT ที่ฉันเปิดอ่านเมื่อวาน ใบหน้าเรียวคมที่ทุกอย่างบนใบหน้าช่างเหมาะเจาะและเข้ากันได้ไม่มีขาดไม่มีเกินนั่น ใครจะรู้ว่ามันเป็นตัวอันตรายและเลวร้ายมากมายขนาดไหน

                หรือทุกคนอาจจะรู้ แต่ไม่สนใจ (เพราะความหล่อบังตา)

                โอยฉันปวดหัวคุณแม่ลืมตาขึ้นก่อนจะกวาดมือสะเปะสะปะเพื่อตั้งหลักลูกหนูแก้มลูกใจเย็นๆ นะคะ

                หนูเคลียร์กับคุณพ่อแล้วค่ะแม่ คุณพ่อบอกว่าจะยกเลิกการแต่งงาน ฉันบอก

                อะไรนะ!”

                คุณแม่พูดได้แค่นั้นพร้อมกับเบิกตากว้าง จากนั้นท่านก็เป็นลมสลบเหมือดไปอีกหน ทั้งฉันและคุณพ่อได้แต่นั่งอึ้งมองดูแม่บ้านเอายาดมยัดรูจมูกคุณแม่ ยัดแบบยัดจริงๆ =_= อะไรจะขนาดนั้น ฉันละสายตาจากภาพตรงหน้าไปมองหน้าคุณพ่อก่อนจะทำสีหน้าจริงจังสุดชีวิตแล้วเอ่ยประโยคเข้าข้างตัวเองแบบสุดๆ

                คุณแม่คงจะดีใจจนเป็นลม จริงมั้ยคะ

                แม่เขาเสียใจที่ลูกไม่ยอมแต่งงานต่างหาก

                แหม ฉันรู้หรอกน่า =_=

                ไม่รู้แหละ หนูไม่แต่งกับเขาหรอก

                ทำไมล่ะลูก แค่เขาเคยทำไม่ดีงั้นเหรอ T_T”

                นั่นก็มีส่วน แต่ประเด็นหลักคือ หนู-ไม่-ได้-รัก-พี่-พระ-พาย! ชัดเจนมั้ยคะพ่อ ถ้าจะแต่งงานจริงๆ หนูก็อยากแต่งกับคนที่รัก ไม่ใช่แต่งเพราะถูกบังคับแบบนี้

                ฮือ แต่พ่อรับปากเขาไปแล้วนี่ลูก แอบสัมภาษณ์ลงนิตยสาร ว้าว!’ ไปแล้วด้วยT_T”

                อะไรคือนิตยสารว้าว! วะ ไม่เห็นจะเคยได้ยินเลย อำกันเล่นรึเปล่าเนี่ย =_= แล้วไอ้ที่ว่าลงนิตยสารมันหมายความว่ายังไง ไม่เข้าใจ (และไม่สนด้วย)

                ไม่เอาค่ะ ยังไงหนูก็ไม่แต่ง

                ไม่คิดสักนิดก่อนเหรอลูก

                หนูคิดดีแล้ว ตัดสินใจได้แล้วด้วยค่ะ ไม่มีอะไรที่หนูจะมั่นใจขนาดนี้มาก่อนเลยนะคะพ่อ

                ถ้าหนูตัดสินใจว่าอย่างนั้นจริงๆ พ่อขอแค่พรุ่งนี้ลูกไปเจอเขา แล้วถ้าหนูจะเอายังไง พ่อจะพูดให้ลูกเอง ตกลงมั้ย

                ฉันกัดริมฝีปาก นั่งคิดคำตอบกับข้อเสนอของพ่อ คือยังไงก็จะให้ฉันไปให้ได้เลยใช่มั้ย =_= พอหันไปขอความเห็นจากคุณป้าแม่บ้านคนสนิทคุณป้าก็พยักหน้าหงึกหงักกลับมาให้ ฉันเลยหันไปมองหน้าคุณพ่อที่รอคำตอบอย่างมีความหวัง (ว่าฉันจะตกลงแต่งงาน) แล้วพยักหน้าตกลง

                ก็ได้ค่ะ แต่พ่อมั่นใจได้เลยว่ายังไงหนูก็ไม่แต่ง ไม่มีทางแต่งด้วย

                ลูกอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้

                ไม่มีทางค่ะ!”

                ฉันกับเขาเนี่ยนะ เฮอะ! อย่าว่าแต่ชาตินี้ ชาติหน้ายังเร็วไปเลย!



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

2 ความคิดเห็น